04-09-06

De Kreun verhuist kantoren naar stadscentrum

Muziekcentrum De Kreun mag zijn kantoren verhuizen van het jeugdcafé in Bissegem naar het verlaten gebouw van Radio2 op het Conservatoriumplein. Dat beslist de gemeenteraad in afwachting van de definitieve plannen voor de uitbouw van een muziekcentrum en andere ontwikkelingen (pendelaarsparking, nieuwe bibliotheek...) op het Conservatoriumplein. Eerder al gaf het stadsbestuur aan de concertorganisator de toestemming om de NMBS-loodsen op Kortrijk-Weide te gebruiken als tijdelijke concertzaal.

Het staat in de sterren geschreven dat het 'waaigat' van het Conservatoriumplein - eigenlijk nog altijd een bomkrater na de vernieling van de Kortrijkse gevangenis door de bombardementen van 1944 - binnen afzienbare tijd het toneel zal zijn van grootschalige initiatieven van de stad. Er is sprake van een (half)ondergrondse pendelaarsparking, een modern bibliotheekgebouw, een muziekcentrum, een concertgebouw in of aan het vroegere gebouw van Radio2, enzovoort. Maar zo heel erg concreet is nog niets. De projecten zitten nog in de studiefase. Het duurt allemaal wat lang, maar voor zo'n belangrijke aanvulling van de stedelijke infrastructuur kan men niet improviseren.

De uit een Bissegemse jeugdclub gegroeide belangrijke concertorganisator De Kreun kreeg in die omgeving eerder al (25 oktober 2005) van het stadsbestuur een voorwaardelijk opstalrecht op grond nabij het muziekconservatorium, voor de bouw van een hedendaagse concertzaal voor zowat 500 toehoorders. De stad behield zich evenwel het recht voor om een andere plaats aan te duiden voor de inrichting van die zaal. Alles hangt af van de studie die bezig is over het toekomstige gebruik van de hele site.

Voor De Kreun is dat uitstel van realisatie echter rampzalig. Het zou betekeken dat de concertorganisator, die onder meer zwaar wordt gesteund door de Vlaamse Gemeenschap (minister van Cultuur Bert Anciaux, spirit) nog enkele jaren in zijn jeugdcafé in Bissegem zou moeten blijven. Volgens De Kreun zou dat "zeer nadelig" zijn "voor onze positie binnen de Vlaamse en internationale muzieksector" en zou dat "heel wat compromissen" vereisen "op het vlak van hygiëne en veiligheid". Met "compromissen" bedoelen ze eigenlijk ontoelaatbare toegevingen. De Kreun vraagt de stad dan ook om een tijdelijke concertzaal en tijdelijke kantoorruimte.

Het stadsbestuur toonde zich bereid op die dubbele vraag in te gaan. De Kreun kreeg de principiële toestemming om in de leegstaande NMBS-loodsen aan de nieuwe westelijke binnenring een tijdelijke concertzaal in te richten voor 500 personen. In diezelfde zaal zal op 8 oktober de stemmentelling gebeuren van de gemeenetraadsverkiezingen.

En volgende week maandag wordt aan de gemeenteraad een beslissing voorgelegd om De Kreun tijdelijk zijn intrek te laten nemen in kantoren op de derde verdieping van het vroegere radiogebouw op het Conservatoriumplein. De Kreun ondertekende al de gebruiksovereenkomst.

23-07-06

ZONDAG 23 JULI 2006: fotogenieke ruïnes bij de westelijke binnenring

Het onvermoede hoekje van vandaag betreft de laatste uitbreiding van het stadscentrum van Kortrijk. Tot nu lag een gebied zo groot als de helft van historisch Overleie verborgen tussen de zieltogende Kortrijkse haven en de Magdalenastraat. Het grootste stuk was in eigendom van de Belgische spoorwegen, maar ook het OCMW heeft er veel grond, een eeuwenoude erfenis.

De aanleg van de westelijke binnenring keert het gebied binnenste buiten. Voordat binnen afzienbare tijd het gebied wordt ingenomen voor nieuwe stadsfuncties, heb je er nu een uitgelezen kans om op ontdekkingstocht te gaan in eigen stad. Ik bleef plakken bij de ruïnes van het gewezen brandstofbedrijf Frans Dupont. Voor de liefhebbers van tot verdwijnen gedoemde onvermoede hoekjes: ga kijken en trek foto's. Er is niet alleen Duponts, maar ook de entrepots van de Spoorwegen, de loods van de Civiele Bescherming (die de Civiele Bescherming niet meer is), en een boel indiscrete inkijken op achterkanten van straten.

Westelijke Binnenring

Een paar weken geleden is de Westelijke Binnenring ingewandeld door het stadsbestuur vergezeld door een honderdtal buurtbewoners. De nieuwe weg, die loopt van het beroemde kruispunt Appel (zie http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be/?number=1&...) achter het nieuwe gerechtsgebouw, over de Leie naar de Meensesteenweg. Dit nieuwe stuk binnenring (R36) moet het verkeer weghalen van de al te drukke verkeersader Beheerstraat-Noordstraat, twee woonstraten. De Westelijke Binnenring is gebouwd door het Vlaamse Gewest en is de belangrijkste compensatie die Kortrijk heeft verkregen voor de lasten van de gigantische Leieverbredingswerken in de stadskern.

Eigenaardig genoeg is die compensatie ook een van de oorzaken geweest van de vertraging die de Leiewerken hebben opgelopen. Onder het bewind van burgemeester Emmanuel de Bethune vroeg het stadsbestuur zich af of die westelijke ring niet beter nog wat verder westwaarts zou worden aangelegd. Men dacht toen aan de Karel de Goedelaan aan de overkant van de spoorweg naar Brugge. Precies daar wou de historische burgemeester Auguste Reynaert rond de vorige eeuwwisseling zijn "Westlaan" (Boulevard de l'Ouest) realiseren, maar dat is er nooit van gekomen. Het gebakkelei over dat alternatief deed maanden verloren gaan. In elk geval gaat dat nieuwe stuk van de R36 (de Kortrijkse stadsring, die in tegenstelling met de grote ring R8 geen autostrade is) op 8 augustus open voor het verkeer.

Daarmee wordt een omvangrijk gebied toegankelijk dat jarenlang verborgen lag. Het gaat vooral om gronden van de NMBS, die daar samen met de Douane en private transport- en expeditiefirma's heel wat activiteiten van goederentransport en in- en uitklaring ontplooide. Met de Europese gemeenschappelijke markt en de realisatie van het transportcentrum LAR (Lauwe-Aalbeke-Rekkem) verloor het gebied zijn belangrijkste functies. Ook het OCMW heeft daar nog verscheidene eigendommen. En dat is niet zo verwonderlijk aangezien het hele gebied oorspronkelijk eigendom was van de voorlopers van het OCMW.

De weide van Kortrijk Weide en de meers van de Meersstraat

De heel oude functie van het gebied kan je nog aflezen in de naam van de Meersstraat. De nieuwe naam die officieus door de stadsdiensten aan het gebied wordt gegeven, "Kortrijk Weide", heeft er ook mee te maken. Van in de duistere middeleeuwen lag daar de 'gemene weide', de 'meers' waarop de armen van Kortrijk wat vee konden laten grazen op de vochtige terreinen net buiten de stadsomwalling.

Die collectieve weide - wellicht waren er ook wat men later volkstuintjes is gaan noemen - was heel uitgestrekt. Rondom rond liep de "Dreve van de Armen van Cortryck". Die dreef, een met bomen beplante landweg, begon aan de Zandstraat, volgde de stadsomwalling waar nu de Beheerstraat te vinden is en maakte een bocht ter hoogte van de huidige Blekersstraat. Die Blekersstraat was toen veel langer en liep tot aan de Marksesteenweg over een u-vormig parcours. Ook de straat die nu de Karel de Goedelaan wordt genoemd aan de overkant van de spoorweg maakte deel uit van die lange Blekersstraat. Via de Marksesteenweg en de Magdalenastraat kwam men terug aan de Zandstraat.

Precies in dat gebied waarrond de 'Dreve' liep, werd ook de Kortrijkse leprozerie, de Grote Madeleene, gevestigd, met eigen groententuin. Al wat armenzorg was werd tijdens de Franse revolutie ondergebracht in instellingen waaruit heel veel later de Commissie voor Openbare Onderstand en nog later het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) groeide. Vandaar de eigendommen van het OCMW in het gebied.

In 1847 werd het gebied doormidden gereten door de aanleg van de spoorweg naar Brugge. Het stuk 'Dreve' (Blekersstraat) aan de overkant van de spoorweg werd de Karel de Goedelaan. Een dreef is het laatst overgebleven stuk Blekersstraat al lang niet meer. Maar misschien kan de verwachte ontwikkeling van Kortrijk Weide, met zeer veel groen, daar iets aan doen.

Blekers en botekopers

Overigens verwijst de naam Blekersstraat naar een economische activiteit die eeuwenlang heel belangrijk was in Kortrijk: het bleken van textiel. Op het einde van de Westelijke Binnenring, aan de overkant van de Leie, is trouwens nog altijd de Blanchisserie de Courtrai in werking (nu Masureel NV).

Blekersstraat en Meersstraat liggen loodrecht op de Beheerstraat. Ze zijn met elkaar verbonden door de Botenkopersstraat. De 'kopers' in die straatnaam waren niet uit op binnenschepen of jachtjes, maar op partijen vlas die klaar waren om doorverkocht te worden aan de vlasspinnerijen. Maar volgens mij moet het 'bote' zijn zonder 'n'; het is een verzamelnaam zoals 'groente'.

Voor de Botenkopersstraat is een tracé vastgelegd van de Meersstraat tot aan Kortrijk Haven aan de Leie. Maar de aanleg is beperkt gebleven tot aan de Blekersstraat.

Ontwikkelingsgebied

Voor het gebied van ruim 7 hectare dat nu ontsloten wordt door de nieuwe weg heeft de stad al geruime tijd een masterplan laten ontwerpen door sterarchitect Stéphane Beel (die ook zijn naam zette onder andere ontwerpen in Kortrijk zoals de Tacktoren en het nieuwe gerechtsgebouw). In dat plan suggereert hij om de monumentale Douane-entrepots te behouden. Ik hoop van ganser harte dat die wens uitkomt.

In dat gebied komt tegen 2010 een politiehoofdkwartier dat zal gedeeld worden door de lokale politiezone Vlas en de federale politie. Op de hogere gedeelten van het gebied komt er ruimte voor stedelijke functies zoals kantoren. In het lager gelegen gebied naar de Leie toe (de vroegere winterbedding van de rivier) komen een drietal woontorens, waarvan de allersjiekste met twee van zijn vier poten in het Leiewater zal baden.

Het gebied wordt ontwikkeld als parkgebied, met een weelde aan groen. Zelfs de ruime parkings zullen in de schaduw van bomen liggen.

Ruïnes Dupont

Voor liefhebbers van industriële archeologie bieden de blootgelegde terreinen nog eventjes verschillende buitenkansjes. Afhankelijk van de snelheid waarmee men het gebied bouwrijp zal maken, zullen de vele restanten van vroegere bedrijvigheid er verdwijnen.

Zelf ben ik in de ban gekomen van de ruïnes van de gewezen brandstofgroothandel van Frans Dupont, vroeger gelegen aan het uiteinde van de Blekersstraat, nu daarvan gescheiden door de Westelijke Binnenring. Gevestigd op gronden van het OCMW had de firma ook lange tijd een feitelijk monopolie van leveringen van steenkool en olie aan het OCMW.

De gebouwen, pompen en opslaginstallaties van Frans Dupont waren opgetrokken rond een soort erf aan de voet van de helling van de vroegere winterbedding van de Leie. Ze zijn al enkele jaren verlaten. Maar dat betekent niet dat ze helemaal leeg staan. In sommige gebouwen vind je nog de rekken en ander meubilair van de firma. Aan de achterkant van het administratiegebouw met appartement liggen pakken administratieve documenten door het venster gegooid ten prooi aan weer en wind.

De bovenste constructies zijn, wellicht bij de aanleg van de Westelijke Binnenring, gedeeltelijk gesloopt. Maar het lijkt alsof de bulldozers er plots de brui aan gaven. Of was het gewapende beton te sterk? In elk geval is het een schitterend decor voor bevreemdende foto's.

Ik vrees dat de Dupont-terreinen, met al die tonnen petroleum en kolen die er gestockeerd, behandeld en verhandeld zijn, grondig vervuild gaan zijn. Niettemin heeft de natuur in die enkele jaren het gebied opnieuw gekoloniseerd. Je vindt er heel wat planten die je elders in Kortrijk niet vaak tegenkomt. Zowaar liep ik er door een plek vol bosaardbeitjes.

Meer foto's op http://kortrijkonvermoedehoekjes.skynetblogs.be

 

13-07-06

Nieuw politiehoofdkwartier tegen 2010

Het staat nu vast: de lokale en federale politie gaan hun hoofdkwartieren bijeenbrengen in hetzelfde complex. Het wordt een nieuwbouw op Kortrijk Weide; dat zijn de gronden die zijn vrijgekomen door de aanleg van de westelijke binnenring. Om fiscale en organisatorische redenen zal het Stadsontwikkelingsbedrijf van Kortrijk de grond kopen en het complex bouwen. Stad Kortrijk krijgt het gebouw in leasing, en zal het op zijn beurt doorverhuren aan beide politiekorpsen. Daartoe is vorige week een samenwerkingsovereenkomst afgesloten. Een ontwerper zal worden gezocht met een Europese aanbesteding voor architecten.

De huisvesting van de politie in Kortrijk is al een oud zeer. De lokale politie (politiezone VLAS) zit verspreid in verschillende gebouwen, die elk op zich verouderd en niet geschikt zijn voor efficiënt politiewerk. De federale politie hokt in de oude rijkswachtkazerne - het woord typeert het gebouw ten volle - in de Boudewijn IX-laan.

Eerder (2001) bestond een plan om de federale politie onder te brengen in een deel van een torengebouw dat het Ministerie van Financiën wou inplanten achteraan het nieuwe gerechtsgebouw, nabij Kortrijk Weide. Eventueel kon de lokale politie dan zijn intrek nemen in de rijkswachtkazerne, na grondige modernisering. Dat plan, uitgetekend in een masterplan van de architecten Stéphane Beel en Alain Bossuyt, stuikte ineen toen Financiën zijn gewaagde bouwdromen opgaf. Nog een geluk voor de Politiezone VLAS, die van dan af ook aanspraken kon maken op de woeste gronden tussen de Beheerstraat en de spoorlijn naar Brugge, Kortrijk Weide dus, ontsloten door de nieuwe westelijke binnenring.

De kogel is nu door de kerk. Vorige week hebben de lokale politie, de federale politie, Stad Kortrijk, de (federale) Regie der Gebouwen en het Stadsontwikkelingsbedrijf Kortrijk (SOK) een akkoord gesloten dat moet leiden tot de bouw van een gezamenlijk politiehoofdkwartier op Kortrijk Weide. Het wordt een complex van 20.000 m² vloeroppervlakte. Een vierde van de ruimten zal gemeenschappelijk gebruikt worden, zoals voor een collectief laboratorium, gezamenlijke cellen, een gedeelde ontvangstruimte en door beide te gebruiken vergaderzalen.

Beide korpsen hebben samen zowat 420 manschappen in dienst. Korpschef Stefaan Eeckhout heeft al laten weten dat hij absoluut geen voorstander is van een torencomplex, maar veeleer mikt op een heel toegankelijk, bescheidenheid uitstralend gebouw. Maar wetend dat er maar 6.000 m² bouwgrond ter beschikking is, zal er toch een verdieping of drie, vier moeten komen. Van groot belang is voor de korpschef de ruimte en de uitrusting voor de dispatching, wat hij "het hart van het hoofdkwartier" noemt. Die centrale dienst zit nu hopeloos benepen in de Oude Vestingstraat. Hij hoopt op een videowall met ruime schermen, om de verschillende bewakingscamera's goed te kunnen volgen.

Het betreft een investering van 20 miljoen euro (zonder BTW), te financieren door alle partners. Een juridische studie, besteld door het SOK, wees uit hoe men in dit dossier de voordeligste fiscale constructie kon opzetten. In uitvoering van die bevindingen wordt het SOK bouwheer. Het SOK zal het gebouw na voltooiing in leasing geven aan Stad Kortrijk. De stad zal dan het complex doorverhuren aan de federale politie en aan de Politiezone VLAS voor 20 jaar.

Eind juli moet de federale ministerraad zijn goedkeuring hechten aan het bereikte akkoord. Dan kan de Europese aanbesteding worden gelanceerd om de beste ontwerper te selecteren. De architecten zullen er beoordeeld worden volgens vier criteria. 60% van de beoordeling zal slaan op het algemene concept van het gebouw en 25% op de aandacht voor duurzaamheid en ecologie. De kostprijs van het gebouw en de erelonen tellen mee voor 10%, en ten slotte gaat 5% naar de aspecten timing en planning. Verwacht wordt dat de erelonen voor het architectenbureau zal oplopen tot 10 à 12% van de bouwkost.

Het SOK maakt zich sterk dat de bouwwerken kunnen starten in 2008. In 2010 zouden de flikken kunnen verhuizen.

Zie ook: http://www.stadsontwikkelingkortrijk.be

02-07-06

ZONDAG 2 JULI 2006: de Kortrijkse appelwijk en de peren

Een al lang vergeten lokaal van 'gaaibolders' gaf de naam aan een uithoekje van Kortrijk net over de grachten. Het hoekje werd 'wijk' genoemd, maar dat had meer iets te maken met 'uitwijken' dan met 'vicus' (wiekoes uitgesproken), gehucht dus, zoals bij andere wijken. De wijk werd een kruispunt bij het dempen van de stadsgrachten. En binnenkort verdwijnt zelfs het kruispunt om plaats te maken voor een 'kluifrotonde' naar Nederlands model. Hoewel er nergens een straat of een plein naar genoemd is, is de naam 'appel' vereeuwigd in een stedelijke parking - in de veronderstelling dat een parking voor eeuwig is.

"De Appel' is de naam van een plek op de binnenring van Kortrijk. Zoals veel andere plekken op die stadsring - denk aan Sint-Jansput, Panorama, Meensepoort - verwijst de naam niet naar een straat of een plein maar naar een oude volkse plaatsnaam. De Appel is eigenlijk het vreselijk drukke en ingewikkelde kruispunt van de Hendrik Consciencestraat, de dubbele Zandstraat (tunnel en woonstraat), de Magdalenastraat en de Beheerstraat; een uitrit van het Conservatoriumplein komt er bijna op uit; en binnenkort vertrekt vanaf 'De Appel' ook nog eens de Westelijke Binnenring. De nabijgelegen stadsparking werd ook naar die mysterieuze vrucht genoemd. Waarom eigenlijk?

Carriere

Wel, de plek is genoemd naar een platgebombardeerd café dat zelf was genoemd naar een nog ouder verdwenen café. Bij de zwaarste geallieerde bombardementen op Kortrijk, op 21 juli 1944, verging ook café Den Appel, op de hoek van de Consciencestraat en de Zandstraat in puin en as. Het was een eeuwenoude herberg, die in de jaren 1700 Den Gouden Appel en later 'In den appel' werd genoemd. Het was het lokaal van de 'gaaibolders'. Gaaibollen is een soort kegelspel dat als de voorloper van de bowling kan worden beschouwd. De gaaibollers hadden als leuze de doordenker: "De wereld is een bol"!

De Consciencestraat, eigenlijk het verlengde van de Rijselstraat, volgt het tracé van de aloude heirbaan naar Rijsel. De Rijselsepoort en dus ook de stadsomwalling lag ter hoogte van het Louis Robbeplein. Aan de buitenkant van de stadsgrachten liep een soort dienstweg, het Carrierestraatje genoemd. Alleen de aanzet is er nog van te zien: het steegje aan het begin van de Consciencestraat. Het straatje werd onderbroken door de verlegging van de stadsgracht op die plaats in 1839. Toen hadden die grachten al lang geen verdedigingsfunctie meer. Het was de bedoeling dat iedereen door de stadspoorten moest passeren zodat er daar tolrechten konden geïnd worden.

Op de hoek van de Carriere en de heirweg naar Rijsel was er tot in de jaren 1700 een herberg met de naam "Het Appelken". Welicht werd De Gouden Appel, wat verder in de straat, naar dat oudere voorbeeld genoemd. De bombardementen hebben de jongste herberg Den Appel vernield, maar in de Consciencestraat tref je merkwaardig genoeg nog een paar panden aan van uit de jaren 1700, woningen met een verdieping. Lange tijd was er in een van die panden, plat maar heel diep, een garage gevestigd (van het verdwenen merk Simca). Het staat nu al jaren te verloederen. Een erfeniskwestie?

Brouwerij?

De heirweg naar Rijsel was de spil waarrond zich een buitenwijk ontwikkelde: de Rijselse wijk. De Zandstraat kreeg in 1875 een verbinding naar Overleie door de aanleg van de Beheerstraat. Tussen de Beheerstraat en de oude stad waren intussen de grachten opgevuld en werd de stad uitgebreid met "het Nieuw Kwartier", met bourgeoisstraten proper geschikt tussen monumentale gebouwen zoals het Gerechtshof en het station. In die wijk vind je de grootste verzameling negentiende-eeuwse bouwstijlen van Kortrijk.

Het toen al zeer drukke kruispunt van de oude weg naar Rijsel en de sjieke Beheerstraat werd door de vele passanten genoemd naar het bekende café op de hoek. Men sprak van Den Appel, ook om de bredere omgeving aan te duiden.

Ik was benieuwd of een sterke cafénaam zoals deze niet afgeleid was van een gelijknamige brouwerij. Het brouwersambacht was eertijds geen multinationale maar een zeer ambachtelijke activiteit. In de omgeving vond ik evenwel geen brouwerij Den Appel. De enige brouwerij met die naam ontdekte ik in Melle, in de Appelhoek gesticht door brouwer Huyghe in 1906. Toch was er in de onmiddelllijke omgeving van de Kortrijkse Appel wel degelijk een brouwerij.

In de Beheerstraat werd in 1889 de brouwerij Vuylsteke gesticht, later overgenomen door schoonbroer Vanhoutte. De brouwers waren familie van de Roeselaarse Rodenbachs. Het brouwershuis, de brouwerij en een aanpalende woning bestaan nog. Ze zijn in deerlijke staat. Sinds 1978 zijn de panden eigendom van het Sint-Niklaasinstituut die ze wou slopen om de school uit te breiden. Monumenten en Landschappen stak daar een stokje voor. Nu zijn er plannen om de gebouwen te behouden maar aan te passen aan de schoolse activiteiten.

De Gouden Peer

De naam Den Appel leeft voort in verschillende panden in de buurt. Op de hoek van de Consciencestraat en de Beheerstraat is er de Residentie Den Appel, een complex van studio's. Wat verder in de Beheerstraat is er de kruidenierszaak De Goud Appel, een van de weinige zelfstandige kruidenierszaken in onze stad. De winkel is de laatste toevlucht voor wie een barbecue heeft gepland en op zondagnamiddag vaststelt dat hij geen houtskool in huis heeft. In de vitrine ligt waarempel een schaaltje met appelen en sinaasappelen.

Aan de overkant van het kruispunt was er vroeger op de hoek van de Beheerstraat en de Magdalenastraat een café met de naam 'De Gouden Peer'. In de Magdalenastraat lagen ook de terreinen van de douane en de vrachtactiviteiten van de Spoorwegen. In die buurt trof je dan ook verschillende expediteurs en transportmakelaars aan. Een van die firma's was NV Edmond Depaire, later overgenomen door de NMBS zelf en geïntegreerd in ABX Transport. De telefonist van de transportfirma kreeg correspondenten steevast aan het lachen als hij de telefoon opnam met de melding: "Allo, u spreek met Depaire van aan 't Appelke".

Klokhuisrotonde

Binnen afzienbare tijd kun je over die terreinen de Westelijke Binnenring oprijden, die bijna is afgewerkt. Die weg ontsluit ettelijke hectaren grond die aansluit bij het centrum van Kortrijk en waarop dus een uitzonderlijk grote inbreidingsoperatie mogelijk wordt. Diezelfde binnenring zal de stofferige en onder het drukke verkeer kreunende Beheerstraat radicaal veranderen. Met veel minder auto's zal het opnieuw de mooie woonstraat worden die het vroeger was. In de straat vind je pareltjes van burgerlijke bouwkunde. Zelf ben ik verslingerd op de sprookjesachtige woning op de hoek van de Beheerstraat en de Burgemeester Nolfstraat.

Om de aansluiting van het ingewikkelde kruispunt Den Appel op de Westelijke Binnenring te realiseren, heeft men alle mogelijke oplossingen bekeken. Uiteindelijk bleek een 'kluifrotonde' het beste. Een kluifrotonde is een rondpunt waarin twee ronde koppen (een op het kruispunt Den Appel) en een op de gewezen NMBS-gronden) met elkaar verbonden worden door een lus met eenrichtingsverkeer. Het concept wordt al lang in Nederland toegepast. Daar noemen ze het soms ook een 'bot-" of een "knekelrotonde". In de buurt van Den Appel zou, volgens mij, "klokhuisrotonde" nog beter passen.

Meer foto's op http://kortrijkonvermoedehoekjes.skynetblogs.be