26-09-07

Bert Herrewyn: via Den Trap en De Kreun tot nationaal coördinator van Animo

berth1

Oud-scout Bert Herrewyn (28) begon zijn carrière in het jeugdwerk ooit als beroepstapper in het overbekende Kortrijkse jeugdcafé Den Trap. Volgende maand gaat hij voltijds aan de slag als nationaal coördinator van Animo - Jong Links, de jongerenbeweging van de sp.a. In de voorbije gemeenteraadsverkiezingen verraste Bert al wie hem niet kende met zijn opmerkelijk aantal voorkeurstemmen op de lijst sp.a. Sindsdien zijn wij collega's in de gemeenteraad en zo kon ik hem gemakkelijk strikken voor een interview. Een Kortrijkzaan aan het hoofd van de socialistische jongerenbeweging: wat mogen wij daarvan verwachten?

Bert, wat een belangrijke functie is dat waarin je benoemd bent?

Binnen een par weken ben ik voltijds nationaal coördinator van 'Animo -jong links', de jongerenbeweging van de sp.a. Tot dan benut ik mijn recuperatiedagen op mijn huidige werk, bij De Kreun, om al enkele dagen per week naar mijn toekomstige job in Brussel te sporen.

Je komt dus aan het hoofd te staan van een politieke jongerenbeweging. Zie ik dat goed? Vertel eens wat Animo eigenlijk is?

Animo - jong links is de jongerenbeweging van de sp.a. Het is een landelijk erkende jeugdwerkorganisatie, zoals bijvoorbeeld het Verbond van de Scouts er een is. In tegenstelling met jongerenclubs van andere politieke partijen heeft Animo zich wel degelijk uitgebouwd tot een organisatie met veel lokale groepen die aan jeugdwerk doen. Wij zijn meer dan een divisie van een partij. In ons activiteitenaanbod voor jongeren wordt natuurlijk wel ingespeeld op de interesse bij de jeugd voor de hedendaagse samenleving, de politiek in de breedste zin van het woord. Dikwijls wordt gezegd dat de jonge mensen afkerig staan tegenover de politiek. Het kan wel zijn dat zij zich niet direct aangetrokken voelen tot de partijpolitieke schermutselingen. Maar de jongeren willen zich wel mengen in de maatschappelijke debatten. Denk bijvoorbeeld aan de gevolgen van de globalisering, aan de nood aan een duurzaam gebruik van de aardse rijkdommen, enzovoort.

Wie bij de CD&V als lid jonger is dan 35 jaar, is automatisch ook lid van de jongerenorganisatie en omgekeerd. Bij Animo is dat niet zo. Je moet je zelf aansluiten bij de beweging. Een lidmaatschap van de sp.a is ook geen vereiste om lid te kunnen worden van Animo. Natuurlijk zijn de meeste leden ook lid van de sp.a. En Animo stimuleert de jongeren ook om partijpolitiek actief te worde, niet om de partij slaafs te volgen maar om kritisch mee te denken en te werken.

Animo heeft over de vijf Vlaamse provincies en in Brussel zowat 135 afdelingen. Sommige afdelingen werken in een bepaalde stad of gemeente, andere werken meer regionaal.

Mag ik Animo een recruteringsmachine van de sp.a bij de jeugd noemen?

Niet helemaal. Wij staan op onze onafhankelijkheid. Als jeugdorganisatie nemen wij autonoom standpunten in, die soms een andere richting uitgaan dan wat de partij naar voren schuift. Zeker leggen wij andere klemtonen, vertrekkend van wat bij onze leden leeft. Zo voeren wij al geruime tijd actie tegen de onbetaalbaar dure autoverzekeringen voor jonge chauffeurs. In het onderwijsdebat zijn wij regelrecht ingegaan tegen het voorstel van sp.a-minister Frank Vandenbroucke om het hoger onderwijs te gaan financieren volgens het aantal geslaagden in plaats van volgens het aantal inschrijvingen. Uiteindelijk is de maatregel heel wat afgezwakt.

En met een heuse campagne legden wij de vinger op een probleem waarmee heel wat jongeren geconfronteerd worden op het moment dat zij het ouderlijk nest willen verlaten. Je moet eens proberen met enkele vrienden gezamenlijk een huis te gaan huren en bewonen. Voor de sociale zekerheid ben je dan samenwonend en je verliest een groot stuk van je uitkering als je bijvoorbeeld werkzoekend bent. Iedereen kijkt met plezier naar Friends, maar in ons land zou dat feuilleton niet kunnen opgenomen worden; de RVA is ertegen!

Wat bezielde jou om te solliciteren voor de functie van nationaal Animo-coördinator?

Ik had werk, een interessante job bij De Kreun, en ik was eigenlijk nog lang niet op zoek 'naar een nieuwe uitdaging' zoals dat heet. Maar toen ik van die vacature hoorde, begon het onmiddellijk te kriebelen. Dat was nu eens een kolfje naar mijn hand. De job was mij als het ware op het lijf geschreven. Jeugdwerk is altijd al mijn passie geweest, ook als vrijwilliger en deelnemer, en bij Animo kon ik dat combineren met politieke activiteiten, nog iets waar ik verslingerd op ben. Zonder mij veel illusies te maken ben ik op dat jobaanbod ingegaan en tot mijn grote vreugde hebben ze mij gekozen.

Nu ik weet wat mij binnen veertien dagen concreet te wachten staat op het hoofdkwartier van Animo, ben ik er mij nog meer bewust van dat dit een buitenkans is. Ik krijg als coördinator alle mogelijkheden om mij volledig op een professionele manier uit te leven in het jeugdwerk. Op mij rust de verantwoordelijkheid de hele beweging te laten draaien. Dat houdt onder meer in dat de lokale afdelingen ondersteund moeten worden, dat er een aanbod aan interessante activiteiten moet uitgewerkt worden, dat er passende vorming moet aangeboden worden, enzovoort. Jaarlijks verwachten de 'animisten' een weekendbijeenkomst en een happening. Voorts onderhoud ik de perscontacten en sta ik in voor het financiële beleid.

In mijn opdrachten krijg ik ondersteuning van twee personeelsleden en - heel belangrijk! - van een vrijwilligersteam dat om de paar weken bijeenkomt. Ikzelf sta rechtstreeks onder leiding van het nationaal bestuur van Animo, waarvan ik uiteraard ook de vergaderingen moet voorbereiden en documenteren.

Je zegt dat je altijd gedroomd hebt van een loopbaan in het jeugdwerk. Welke sterke punten in jouw cv heeft jou aan het hoofd van Animo - jong links gebracht?

Heel mijn beroepsleven heb ik tot nu toe gewerkt met en voor de jeugd. In plaats van op zoek te gaan naar een diploma ben ik begonnen op de onderste sport van ... Den Trap. Den Trap is al lang dè ontmoetingsplaats bij uitstek voor scholieren in Kortrijk, gelegen in het Burgemeester Reynaertstraatje dat op vrijdagnamiddag verkeersvrij wordt gemaakt omdat het toch iedere keer weer volloopt met scholieren en studenten. In Den Trap heb ik twee jaar achter de toog gestaan om te tappen natuurlijk maar ook als aanspreekpunt voor die gasten. 

Nadien kon ik aan de slag als begeleider in het Jongerenatelier Kortrijk. Deeltijds lerende jongeren die niet in het reguliere circuit aan een (leer)job geraken, krijgen daar een kans om werkervaring op te doen. Alleen al de gewoonte verwerven om op tijd op het werk te komen en om er elke afgesproken dag te zijn, vergt nogal wat inspanning voor sommigen. Daar kreeg ik het houtatelier toegeschoven. Nu, ik had vroeger wel wat kennis opgedaan in de houtsector. Ook de pedagogische begeleiding en de teamwerking behoorden tot mijn taken. Bij het Jongerenatelier ben ik maar een half jaar gebleven omdat ik een nog interessantere job aangeboden kreeg bij De Kreun, als jongerencultuurwerker.

De Kreun1

De Kreun, de concertorganisator uit Bissegem uit het Vlaamse pop- en rockcircuit?

Marc, ik vrees dat je niet helemaal meer mee bent. De Kreun organiseert inderdaad concerten, maar doet zoveel meer. En we zijn indertijd wel ontstaan in Bissegem als jeugdclub, maar we hebben die site ondertussen verlaten. Het café van Brouwerij Haacht op de hoek van de Gullegemsesteenweg wordt nu gebruikt voor de repetities van de Concertharmonie Crescendo. De Kreun is met zijn concerten verhuisd naar het gebouw van de vroegere Limelight in de Persynstraat, achterkant Textielhuis. De bureaus van De Kreun zijn ondergebracht op het Conservatoriumplein in het vroegere gebouw van Radio 2, dat ooit moet verbouwd geraken als het Muziekcentrum van Kortrijk. 

De Kreun is een door de Vlaamse overheid erkende muziekclub, gesubsidieerd volgens het Kunstendecreet. De club organiseert niet alleen concerten, maar heeft ook educatieve activiteiten, maakt allerhande creatieve projecten mogelijk, dans en theater bijvoorbeeld, helpt groepjes zoeken naar repititieruimten, regelt de subsidieformaliteiten van jongerenprojecten, enzovoort.

In vier jaar tijd ben ik 'opgeklommen' tot verantwoordelijke voor de educatie. Het is - was - een heel boeiende job met uiteenlopende opdrachten. Zo kon ik diverse workshops organiseren voor muziekgroepjes, bijvoorbeeld over hoe ze muziek moeten opnemen en een demo kunnen maken op pc, of meer zakelijk: hoe ze moeten omspringen met de fiscus, hoe ze wat geld kunnen overhouden aan hun optredens, hoe ze hun auteursrechten kunnen incasseren bij Sabam, enzovoort. Ook hield ik mij bezig met vrijwilligersbeleid. En was ik projectleider van het grensoverschrijdend project Passe-Partout. Met EU-steun werkt De Kreun nauw samen met collega's in het noorden van Frankrijk en uit het Doornikse: we wisselen artiesten uit en promoten elkaars activiteiten.

Als ik het goed versta, houdt De Kreun nu kantoor in het gebouw aan het station dat ooit het Kortrijkse Muziekcentrum moet worden.  Wat is de verhouding tussen De Kreun en die toekomstdroom?

Die droom heeft zelfs al een naam gekregen van het bestuur van het  Muziekcentrum: Track - het Engels voor spoor zowel gebruikt in verband met treinen als in de muziekproductie. Het is de bedoeling dat met financiële en logistieke steun van de stad alle regionale muziekactiviteiten worden bijeengebracht in het voormalige gebouw van Radio 2. Ik heb het dan over alle genres voor alle leeftijden. De Kreun gaat daarin mee, maar ook bijvoorbeeld Vlamo, de organisatie voor amateurmuziekbeoefening onder leiding van Filip Santy, die vooral ondersteuning geeft aan brassbands, Jeugd en Muziek, Euterpe voor de klassieke muziek, etcetera. Het centrum moet op de duur ook repetitieruimten aanbieden en studio's voor opnames.

Als het ooit afgeraakt, zal je op één site aantreffen: het conservatorium in het aansluitende gebouw, De Kreun, de gerenoveerde concertstudio, en alle mogelijke muziekorganisaties en hun kantoren. De modernisering van de concertstudio is volop aan de gang. In een volgende fase worden repetitieruimten ingericht; daar bestaat een heel grote nood aan in het Kortrijkse - je kan niet zomaar overal in onze dichtbewoonde streek met elektrische gitaren en overdovende drums aan het oefenen slaan. Ik zie er heel veel in, in Track, maar het gaat niet zo vlot zoals het volgens mij zou kunnen en moeten gaan. De deelnemende organisaties en instanties komen geregeld samen, maar dan gaat het uitsluitend over bouwwerken en aannemers en helemaal niet over het opstarten van een heuse (samen)werking. Precies die samenwerking zou voor een groot stuk de inrichting en indeling van het gebouw moeten bepalen.

Keren wij even terug naar jouw ervaringen met het jeugdwerk. Zijn die begonnen aan de tap van Den Trap of was je al een actieve jongen toen je nog in korte broek rondliep?

Marc, die korte broeken, was dat niet meer iets uit jouw jeugd, eeuwen geleden? Nee, ik heb mij met veel plezier kunnen uitleven in verschillende jeugdorganisaties. Op mijn zesde verhuisden wij van Harelbeke naar Heule. Ik werd er lid van de scouts, de groep Robrecht van Bethune met lokaal op de Schakeldries. De groep werd - nogal voorspelbaar - gepatroneerd door Emmanuel baron de Bethune van Marke, je weet wel: de burgemeester geweest. Dat heeft mijn persoonlijke politieke keuze niet erg beïnvloed, moet ik toegeven.

Bij de scouts werd in leider en groepsleider. In Heule ging ik ook aan de slag in Jeugdhuis Quo Vadis in de Mellestraat bij het kerkhof. Daar heb ik optreden leren organiseren, een vaardigheid die mij goed van pas kwam bij De Kreun. Vanuit die activiteiten verzeilde ik als vanzelf in de Kortrijkse jeugdraad, dan in het dagelijks bestuur van de jeugdraad en uiteindelijk werd ik na twee jaar voorzitter. Ik ben tot augustus 2004 jeugdraadvoorzitter gebleven, een opdracht waarin ik van nabij kennis maakte met het jeugdbeleid en de politiek in het algemeen in stad Kortrijk.

Nu we het over politiek hebben: is jouw interesse beperkt gebleven tot het toch zo grote Kortrijk?

Hahaha neen. Kortrijk, groot-Kortrijk - Heule zeker niet te vergeten - ligt mij heel nauw aan het hart. Maar ik kijk ook graag wat over de stadsgrenzen. Zo ben ik mij, naast mijn andere bezigheden - een jong mens moet iets doen als hij geen school meer loopt - ook de Noord-Zuidorganisatie Vredeseilanden beginnen aan te trekken in onze regio. Die ruimere horizon beviel mij zo uitstekend dat ik enkele jaren plaatselijk campagneleider van Vredeseilanden was, in opvolging van de bijna legendarische Stan Callens (de Mailingman).

Wij organiseren jaarlijks de inzamelingscampagne die je wel al bent tegengekomen aan de ingang van de grootwarenhuizen of op drukke punten in de stad. Het geld gaat naar projecten in het Zuiden. Het jaar door verschaffen wij ook informatie over de Noord-Zuid-problemen en houden wij bewustmakingsacties. Zelf kreeg ik in 2005 de kans om als vrijwilliger op eigen kosten op bezoek te gaan bij enkele van onze projecten in Ecuador. Volgend jaar hoop ik met enkele vrienden van Vredeseilanden naar Nicaragua te trekken.

Maar keren wij terug naar jouw keuze voor de socialistische beweging. Dat is toch niet vanzelfsprekend met jouw achtergrond?

Wel, in 2004 heb ik mij, na mijn afscheid als voorzitter van de jeugdraad, aangesloten bij Animo, de jongerenbeweging van de sp.a. Ik heb dat bewust gedaan, hoewel ik helemaal niet uit een politiek nest ben gerold. Na mijn ervaringen wilde ik voortwerken aan jeugdbeleid. Mij aansluiten bij een politieke jongerenbeweging leek mij daarvoor ideaal. En ik heb dus een round-up gemaakt van de bestaande mogelijkheden. 

Ik zocht een partij die opkomt voor de zwakkeren in onze samenleving en die ernaar streeft iedereen gelijke kansen te bieden. Ik vond dat meer bij de sp.a dan bij andere 'kanshebbers'. De CD&V boodt mij een te zwak profiel: voor wie staan ze nu echt? Groen! kon mij bekoren met zijn ecologisch uitgangspunt - bij Vredeseilanden heb ik genoeg gezien dat wij duurzaam moet omspringen met de aardse rijkdommen - maar de groene partij is te veel een one-issuepartij; ze hebben te weinig aandacht voor de sociale problemen. De sp.a is veelzijdiger en dat trok mij het meest aan.

In de voorbereiding van een ideologisch congres heb ik mij in de sp.a  ingeschakeld in de 'pro-werkgroep' armoede, waarvan ik co-voorzitter werd samen met Jacynta De Rouck. Eind 2005 trad ik vanuit Kortrijk toe tot het nationaal bestuur van Animo. Logischerwijze kwam sp.a-Kortrijk - dat weet je nog wel, Marc - mij in 2006 vragen om op de lijst te staan voor de gemeenteraadsverkiezing en ik geraakte waarempel verkozen. Maar ik ben niet in de eerste plaats voor mandaten in de politiek gestapt. Ik wil werken op alle niveaus; en Animo, zowel de Kortrijkse afdeling als nationaal waar ik nu ga werken, ligt mij daarbij het nauwst aan het hart.

Als gemeenteraadslid zitten wij elke maand samen op de oppositiebanken in het stadhuis. Je bent nu al een half jaartje lid van de gemeenteraad. Wat vind je ervan?

Goh, ik vind het wel boeiend. je krijgt er echt contact met het beleid van de stad; je zit op de voorste rij als de dossiers passeren. Je kan iets doen voor de mensen; al ben je als in de oppositie vooral aanspreekpunt voor de burger en controleur van het bestuur, meer dan directe bestuurder. 

Toch is het niet helemaal zoals ik het verwacht had. Ik heb nogal wat aanmerkingen op de werking van de gemeenteraad. De werking is er niet op afgestemd om de gemeenteraadsleden het best te laten werken. de voorbereiding van de raden, de commissievergaderingen, de communicatie, dat is nog allemaal niet zoals het zou moeten. Neem nu de manier zoals er in de gemeenteraad geantwoord wordt op vragen van raadsleden: dat is veelal ontwijkend en vergoelijkend. Een echt debat komt er heel weinig los. En wat mij nog het meest steekt, is dat de mensen nauwelijks op de hoogte zijn van wat de gemeenteraad doet en wat het belang ervan is. Nochtans worden daar heel belangrijke beslissingen getroffen die iedereen aanbelangen. Enfin, ik moet niet klagen; ik weet wat te doen in de komende jaren, zowel in Kortrijk als in Brussel

10:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: animo, sp a, interview |  Facebook |

08-10-06

Een verrassing: portret van een socialistisch burgemeester in Kortrijk (ècht waar!)

youmer

Voor verkiezingsdag heb ik een verrassing. In Kortrijk woont en werkt een gewezen socialistisch burgemeester, lid van de sp.a. Het is Ahmed Youmer, voormalig politiek vluchteling uit Bulgarije (rechts op de foto). Hij zat 20 jaar in de politiek in zijn geboortestreek en was burgemeester van een stad van 60.000 inwoners, toen hij in 1996 de vlucht moest nemen. Hij heeft zich intussen, Belg geworden, opmerkelijk goed ingeburgerd in onze stad. 

Wij hebben in Kortrijk nog nooit een socialistisch burgemeester gehad. Meer nog: sinds ver in de 19de eeuw zijn het altijd katholieke of christendemocratische burgemeesters geweest. En toch woont er in onze stad een gewezen burgemeester, lid van de sp.a. Hij woont zelfs in dezelfde straat als gewezen CVP-burgemeester Antoon Sansen. Zijn naam is Ahmed Youmer.

Geboren in het dorpje Sindeltsy in de grensstreek van Bulgarije met Turkije en Griekenland, realiseerde hij een politieke carrière die eindigde als burgemeester van de stad Kirdjali, ongeveer zo groot als Kortrijk. Hij was daar ook voorzitter van de sociale huisvestingsmaatschappij en hoofddirecteur van de regionale busmaatschappij. Van opleiding is hij leerkracht geschiedenis en sociologie. Hij viel op door zijn intelligentie en leiderskwaliteiten en werd tijdens zijn legerdienst voorzitter van de jeugdorganisatie. Later werd hij aangesteld als stadssecretaris en uiteindelijk werd hij burgemeester.

Na het ineenstuiken van de Sovjet-Unie en de communistische eenpartijstaat in Bulgarije werd hij lid van de sociaal-democratische partij. In de politieke instabiele periode die Bulgarije doorspartelde in de jaren 90 werd hij het mikpunt van zeer zware politieke spanningen. Voor de toekomst van zijn gezin zag hij zich verplicht uit te wijken naar veiliger oorden.

Omdat hij halsoverkop moest vertrekken, koos hij maar voor de hoofdstad van Europa, Brussel als bestemming. Het gezin kwam daar in 1996 toe met amper 100 Duitse mark (50 euro) op zak. De Dienst Vreemdelingenzaken wees hem als kandidaat-politiek vluchteling toe aan het OCMW van Kortrijk. Hij vestigde zich dan ook in onze stad, eerst op een studentenkamer op het Volksplein, dan in een privé woning in de Stasegemsestraat en uiteindelijk in een huurwoning van Goedkope Woning in de Dennenlaan. Die woning heeft hij onlangs kunnen aankopen.

Op een bepaald moment werd zijn aanvraag om erkend te worden als politiek vluchteling afgewezen. Maar omdat hij en zijn gezin zich ondertussen zo goed hadden ingeburgerd, werden zij uiteindelijk geregulariseerd. Dank zij de snel-Belg-wet verkregen zij onze nationaliteit.

In Kortrijk aangekomen had hij in het begin niet de mogelijkheid om te werken. Maar Ahmed kan niet stilzitten en hij stortte zich, ondanks begrijpelijke taalproblemen, op het vrijwilligerswerk. Zo werd en is hij nog altijd ambulancier bij het Rode Kruis. Bij de toneelvereniging Taal en Kunst ging hij aan de slag als decorbouwer; ook dat doet hij verder. Hij heeft uiteindelijk toch werk gevonden en is nu allround-medewerker en standenbouwer bij Xpo.

Hij leerde zo vlug mogelijk Nederlands - toen was dat nog niet verplicht! - eerst in het Migrantencentrum en nadien drie jaar op hoger niveau bij HITEK. Hij geeft toe dat zijn Nederlands nog niet perfect is - hoewel ik het anders mocht ervaren. Maar zijn zonen spreken even goed onze taal als het Bulgaars; zij hebben dan ook hier gestudeerd. In Bulgarije werd Ahmed Youmer soms ook ingeschakeld als tolk Bulgaars-Turks. Misschien kan hij zijn kennis van het Turks ooit nog gebruiken in ons land.

De toestand in Bulgarije is inmiddels genormaliseerd. Hij zou kunnen teruggaan zonder dat zijn veiligheid gevaar loopt. Maar nu hij en zijn gezin hier nu zo goed zijn ingeburgerd en Belg zijn geworden, wil hij liever blijven. Elke jaar gaan zij wel eens op vakantie in hun geboorteland. En enkele keren was dat daar een evenement waarover de lokale kranten berichtten. Ahmed Youmer ziet wel met lede ogen aan hoe veel van zijn realisaties als burgemeester in verval geraken door gebrek aan financies.

Volgend jaar treedt Bulgarije onder strenge voorwaarden toe tot de Europese Unie. De gewezen Bulgaarse burgemeester juicht dat zeer toe. Zijn vroegere land geraakte in zware economische problemen op het moment het door Rusland niet meer werd beschouwd als een poort naar de Middellandse Zee. In de EU wordt Bulgarije weer een grenspost, een poort naar het midden-oosten. Dat zal ongetwijfeld de economische activiteiten en de welvaart doen toenemen.

07-10-06

350 berichten later, op de vooravond van de grote dag...

bibi

Het is mijn langgerekte verkiezingsstunt geweest en het is een beetje uit de hand gelopen. In oktober vorig jaar startte ik deze blog met de belofte elke dag van mij te laten horen over Kortrijk. Wist ik veel waaraan ik begon! Op bepaalde dagen was het een helse karwei om tussen mijn drukke bezigheden door een lezenswaardig onderwerp uit te werken. 350 stukjes en 35.000 bezoekers later hoop ik dat jullie mijn dagelijks huiswerk graag hebben gelezen. Mij heeft het in elk geval geholpen om nog beter de dossiers op te volgen in het bestuur van Kortrijk. En welke uitslag ik morgen ook behaal: ik beleef hier veel plezier aan!

Hoewel het verschijnsel blog nog niet zo heel lang is doorgebroken, is er toch al zo iets als een klassieke blog: een site vol persoonlijke overpeinzingen, al dan niet in dagboekvorm, de ene met al meer aandacht voor creativiteit en stijl dan de andere. Ik geef toe: ik lees dat meestal graag. Maar ik heb van meet af aan iets anders willen doen.

Ik heb mij afgevraagd, wat "de mensen" zou kunnen interesseren in schrijfsels van een politicus. Wellicht stellen de mensen niet zoveel belang in de dagelijkse beslommeringen van iemand die een of ander politiek mandaat uitoefent. Ook vrees ik dat de interesse van de lezers niet lang kan geprikkeld worden met beschouwingen over hoe plezant het wel was op een of ander optreden. En over debatten die alleen woeden in kringen van politici heb ik mij zeer weinig druk gemaakt.

Daarom heb ik ervoor geopteerd om berichten te maken over beslissingen, toestanden en discussies die "de mensen" aanbelangen in hun dagelijkse leven. Nieuws dat ik kon oprapen in mijn bevoorrechte positie als lid van allerlei raden en besturen. Ik heb me daarbij niet al te veel gestoord aan journalistieke codes: ik heb wel geprobeerd zo exact mogelijk de feiten weer te geven, maar mijn eigen mening en interpretatie heb ik niet weggestopt.

Tien punten die ik heb verdedigd, wil ik hier bij wijze van persoonlijk programma, nog eens samenvatten. Kwestie dat Kortrijkwatcher binnen zes jaar nog iets heeft om op te rakelen ... De selectie is nogal willekeurig, want ik heb het in het voorbije jaar over veel meer aspecten van het bestuur van Kortrijk gehad. Niets belet je die stukjes nog eens te lezen.

1. 500 extra sociale woningen: Er moeten dringend een pak (500 bijv.) sociale huurwoningen bijkomen. De wachtlijsten bij Goedkope Woning zijn te lang - en ik kan het weten als voorzitter. Nog teveel mensen wonen in niet verantwoorde woongelegenheden. Bovendien moet de pas gestarte modernisering van Goedkope Woning Kortrijk (met een nieuwe directeur) onverminderd voortgaan. Dat houdt ook in dat werk moet gemaakt worden van een grootschalige renovatie-inspanning voor het bestaande patrimonium. Financieel is dat een zware dobber. Daarom pleit ik ervoor dat de grootste aandeelhouders van Goedkope Woning, de Stad, het OCMW en de Provincie, het kapitaal van de maatschappij zouden optrekken. Het bestaande kapitaal bedraagt hoop en al twee miljoen en een half frank ... voor een patrimonium van 1420 woningen (die zowat 5 miljard frank waard zijn); dat is belachelijk weinig.

2. Een nieuwe Woonregie oprichten: De stadsvernieuwing in Kortrijk kan nog lang niet beschouwd worden als afgewerkt. Na de vernieuwing van het commerciële hart van de stad, moeten nu ook de oude wijken aan de rand van het centrum een grondige beurt krijgen. Daarbij moeten de meeste inspanningen gaan naar het verbeteren van de woonomstandigheden in de binnenstad. De Woonregie, opgericht onder burgemeester de Bethune is onder Stefaan De Clerck omgedoopt tot Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK). Dat was meer dan een naamsverandering: er worden nu andere, meer op de handel gerichte accenten gelegd. Het mega-winkelcentrum van Foruminvest is belangrijker geworden dan bijvoorbeeld het woonproject Vetex. Daarom pleit ik ervoor dat naast het SOK ook weer een echte Woonregie zou worden opgericht. Ik denk dan aan een stadsbedrijf dat ervoor zorgt, op verschillende manieren, dat er meer convenabele woningen komen in het stadsmidden en dat er meer vervallen woningen worden opgeknapt. Het doelpubliek moeten jonge gezinnen zijn die op zoek zijn naar een betaalbare gezellige woonst in een aantrekkelijke omgeving.

3. Een beleid voor de appartementsbewoners: De bouw van nieuwe appartementen in het stadscentrum, en meer en meer ook buiten het centrum en in de deelgemeenten, blijft aanhouden. Het is een niet te keren trend en niet eens een zo slechte trend. Maar ik vrees dat het beleid nog altijd uitgaat van de eengezinswoning als norm. Een stad vol flatgebouwen vergt bijvoorbeeld ander en meer openbaar groen dan een stad met alleen huisjes met tuintjes. De grotere anonimiteit kan voor flatbewoners een groot voordeel zijn, maar vaak gaat het gepaard met meer eenzaamheid. Een aangepast cultuurbeleid kan daarop inspelen. En begin maar eens grondig afval te selecteren op een flatje, om nog maar te zwijgen over composteren van keukenafval. In elk geval moet er met zeer strenge stedenbouwkundige voorschriften gewaakt worden over de woonkwaliteit van flatbewoners.

4. Operatie Sint-Denijsestraat ook in andere stadswijken en deelgemeenten: In de omgeving van de Sint-Denijsestraat, het Volksplein en Sint-Elisabeth zijn miljoenen euro's van o.m. het Stedenfonds geïnvesteerd in een verbetering van straten, pleinen en parken. Bij elke stap werd de bevolking geïnformeerd en geraadpleegd. Dat is een prachtig voorbeeld van hoe aan sociale stadsvernieuwing kan worden gedaan in een ruimer gebied dan alleen de winkelstraten en de Grote Markt. Maar ook andere stadsdelen liggen op apegapen en snakken naar een dergelijke operatie. Ik denk bijvoorbeeld aan de wijken in de omgeving van de Vaart, of aan de Aalbeeksesteenweg.

5. Behoud 8 hectare groenzone Venning: Het onzinnige plan om een deel van de groene open ruimte tussen de Venningwijk en de grote Ring op te offeren aan een minieme KMO-zone voor een paar showrooms, moet afgevoerd worden. Die zone kan niet ontsloten worden voor het verkeer van klanten en leveranciers, zonder grote schade aan te brengen aan de woonrust en aan het prachtig ontwikkelende natuurgebied met vlindertuin.

6. Klantvriendelijker openingsuren bij stadsdiensten: De openingsuren van de stadsdiensten zouden nog meer afgestemd moeten worden op de mogelijkheden van de klanten om zich vrij te maken. Loketbediening op zaterdagvoormiddag en op enkele dagen tot 20 uur zou niet meer taboe mogen zijn. En waarom kan men niet naar de stadsbibliotheek op zaterdagnamiddag? Als die uitbreiding van de openingsuren een beetje meer personeel vergt, dan zij het zo.

7. Het openzwembad moet beter gebruikt worden: Het openzwembad in de Abdijkaai is eigenlijk het strand van Kortrijk. De unieke mogelijkheden moeten beter gevaloriseerd worden: het moet langer open blijven in de nazomer; de openingsuren moeten uitgebreid worden; de cafetaria moet opgewaardeerd worden...

8. Een pleisterplaats voor zwerfwagens gekoppeld aan een goed uitgebouwde jachthaven in volle centrum: De stad moet inspelen op het groeiende toerisme van luxe-trekkers die per motorhome of per rivierjacht Kortrijk aandoen. Een deel van parking Dam, gelegen in de nabijheid van een jachthaven die nog in zijn kinderschoenen staat, zou kunnen ingericht worden als staanplaats voor motorhomes. De Kortrijkse horeca en handelszaken zouden er wel bij varen. En dat luxetoerisme verhoogt eveneens de gezelligheid in de binnenstad, waar dan ook de gewone Kortrijkzaan van kan profiteren.

9. Een camping op de Katteberg: Kortrijk is gelegen op de grote route naar het zuiden. Duizenden toeristen rijden onze stad voorbij, omdat er toch nauwelijks mogelijkheden zijn voor goedkope overnachtingen. Een camping op het grondgebied van Kortrijk is onontbeerlijk. Ideaal zou zijn dat die goed overwogen wordt ingeplant in een mooi landschap, bijvoorbeeld in het zuiden van de stad, op de Bellegemse Katteberg bijvoorbeeld.

10. Een stedenband met een Marokkaanse stad: Een stad moet een open blik hebben op de wereld. Een redelijk recente werkmethode van de Noord-Zuidbeweging is het leggen van een stedenband tussen Vlaamse steden en steden in de landen van het zuiden. Kortrijk legt het aan met de Filippijnse miljoenenstad Cebu, maar zonder dat dit onze bevolking erg beroert. Cebu ligt gewoon te ver voor spontane contacten en wij hebben ook bijna geen aanknopingspunten met die verre metropool. Ik blijf er daarom op aandringen op een andere stedenband: een met een Marokkaanse stad. Een niet te onderschatten deel van onze bevolking heeft familiale en andere connecties in Marokko en Marokko is zich aan het ontwikkelen tot een populaire vakantiebestemming. Daar moet Kortrijk op inspelen. Het zou bovendien het wederzijdse begrip tussen allochtonen en autochtonen in de hand werken.

De nieuwe generatie bij sp.a-Kortrijk

Bert en co

De kern van de sp.a-spiritlijst voor de gemeenteraadsverkiezing zondag in Kortrijk wordt gevormd door tien jonge tot piepjonge kandidaten. Er besluit wel elk jaar een jongere om bij de sp.a te komen en al dan niet actief te blijven. Maar zo nu en dan is het een hele generatie die zich en bloc spontaan aandient. In de jaren zeventig was dat zo - ik was er bij - en nu weer. Wie zijn ze?

Opvallend is dat die jongeren van alle kanten komen aangewaaid, zelfs uit kringen en gezindheden waar de sp.a vroeger taboe was. Er is het voorbeeld van Ruben Mayeur, telg uit een ACW-geslacht, maar er zijn ook andere voorbeelden. Zo springt het in het oog hoeveel van onze jonge kandidaten een 'verleden' hebben in een katholieke jeugdbeweging. Wat niet belet dat verschillende jongeren uit vrijzinnige of rode gezinnen komen. We overlopen het rijtje.

Bert Herrewyn (27), op plaats 9, heeft waarschijnlijk de meeste kans op een zetel in de gemeenteraad. Hij is educatief medewerker bij De Kreun, de muziekclub van Kortrijk, en is er ondermeer verantwoordelijk voor het Europese jongerencultuurproject 'PassPartout'. Bert was actief in Kortrijk als medewerker in jeugdhuis Quo Vadis Heule, leider en groepsleider van scouts Robrecht van Bethune Heule en voorzitter van de stedelijke jeugdraad. Vandaag engageert hij zich voluit voor ontwikkelingssamenwerking, als medewerker bij Vredeseilanden, als lid van de NoordZuidraad Kortrijk en als mede-oprichter van de trekkersgroep die de stad Kortrijk de titel van Fair Trade Gemeente bezorgd heeft. Met zijn rijke ervaring in het verenigingsleven heeft hij zich met grote gretigheid op de campagne gegooid. De goed georganiseerde sp.a-spiritcampagne komt grotendeels uit zijn koker.

Ook Hanne Denoo, 27 jaar, staat op een opvallende plaats op de lijst (10). Zij verhuisde van Heule naar Kortrijk om er te studeren voor maatschappelijk assistent aan de Ipsoc/Katho. Ze werkte voor het cultuurproject Anno ’02 en is nu projectmedewerker bij het OCMW Kortrijk. Ze is als vrijwilliger actief voor diverse socio-culturele en humanitaire evenementen: tsunami-actie Kunst voor 1212, Balkanbenefiet, Buurtcomité Vredelaan of Kiezen voor Kunst. Samen met de andere jongeren van Animo wil ze zich engageren voor een frisse en dynamische sp.a-ploeg. Zij is een van de dochters van auteur Joris Denoo.

Petra Demeyere, 27 jaar, staat op de 21ste plaats. Zij groeide op in Marke in een rood nest - ook haar zeer linkse moeder, Christine Deprez staat op de lijst (35). Petra studeerde geschiedenis aan de Universiteit Gent. Ze startte als lerares in het Gemeenschapsonderwijs. Vandaag werkt ze in stadsdienst en leidt ze het project 'De wwwereld is van iedereen', met de gratis opleidingen computer en internet. In haar vrije tijd stampte ze samen met andere geëngageerde jongeren 'Jong Links, animo in Kortrijk' uit de grond. Met de mensen uit de wijk van de Goedendaglaan wil ze werken aan een aangename en groene buurt, waar het goed wonen is voor jong en oud. Zo engageert zij zich in het onderhoud van de buurtnatuurgebied Natuurtuin Gilbert Desloovere.

Op de 22ste plaats vinden wij Inge Vervaecke (29). In haar nog jongere jaren was Inge steeds druk in de weer bij Chiro Stine Heule en bestuurster van het jeugdhuis Quo Vadis, Heule. Ze studeerde maatschappelijk assistent en licentiaat Criminologie en was ook te vinden achter de tapkast van café de Kameleon in Heule. Vandaag is ze beleidsmedewerker in de stad Kortrijk (kabinetschef van sp.a-schepen Philippe De Coene) en één van de drijvende krachten van 'Jong Links, animo in Kortrijk', de jongerenafdeling van sp.a-Kortrijk.

Kenzy Dekimpe, op de 23ste plaats, komt uit de Elfde Julilaan, een van de traditionele rode burchten in Kortrijk. Als kind leefde zij zich uit in drumlessen en met atletiek bij Koninklijk Kortrijk Sport. Haar schoolloopbaan bracht haar van scholencampus Drie Hofsteden naar het Atheneum op de Pottelberg, en van de studies aan de Universiteit Gent naar het werkveld als moreel consulente. Kenzy is 24  en houdt nog steeds van slagwerk en sport, maar bovenal van luisteren. Luisteren naar muziek en luisteren naar de mening en het verhaal van anderen. Na het luisteren komt het doen en op deze manier wil ze actief meewerken aan een positief Kortrijk, zegt zij zelf.

Op de 24ste plaats staat Bouchra Tamimi Yousoufi, een 20-jarige studente Rechtspraktijk aan de Hogeschool van Gent. Ze is geboren en getogen in Kortrijk; haar ouders zijn afkomstig uit Marokko. Ze zet zich in voor gelijke kansen voor iedereen en wil een stad die investeert in jongeren. Op een besliste wijze wil ze haar bijdrage leveren voor een nog betere samenleving.

Tomas Bulcaen, 24 jaar, op de 25ste plaats, woont in Aalbeke. In zijn vrije tijd is hij vooral bezig met muziek. Als trombonist en actief bestuurslid van de Jeugdharmonie en Harmonie uit Aalbeke. Hij speelt ook bij het Orchestre international du vetex, een klezmerfanfare die al diverse successen heeft gekend in België en regelmatig optreedt in het buitenland. Daarnaast is Tomas actief in ondermeer De Kreun en het Ontmoetingscentrum in Aalbeke. Als nieuwkomer bij animo en de sp.a wil hij een stem geven aan de jongeren en ervoor zorgen dat de deelgemeentes niet in de kou staan. Momenteel werkt hij als kabinetsmedewerker bij schepen Philippe De Coene. Meer over Tomas op zijn webstek.

Op de 26ste plaats vind je weer een echte 'doorbraak'-kandidaat: de 20-jarige Timothy Synhaeve is student rechten aan de KULAK, waar hij een Animo-werking opstartte. Geslaagd als kandidaat in de Rechten gaat hij volgend jaar naar de KU Leuven. Hij is scoutsleider bij de afdeling Gulden Vlies. Zijn studies waren een aanzet tot zijn politieke interesse. Hij engageert zich omdat hij ervan overtuigd is dat werken met jongeren, werken is aan de toekomst. En hij kiest voor de sp.a om de progressieve beweging te versterken.

Om Ruben Mayeur, op de 27ste plaats, te leren kennen: lees het interview van gisteren.

Wesley Bille sluit op de 28ste plaats het rijtje. Na zijn studie informatica aan de Vrije Universiteit Brussel kwam Wesley in Kortrijk wonen. Wesley is 27 jaar en momenteel assistent aan de Vrije Universiteit Brussel. Daar is hij eveneens bezig met het uitschrijven van een doctoraat. Die briljante universitaire studies en carrière zijn des te opmerkelijker als je weet dat Wesley in het middelbaar werd verwezen naar het technisch onderwijs. Wesley Bille is secretaris van de sp.a-afdeling Kortrijk en één van de drijvende krachten van de jongerenorganisatie 'Jong Links, animo in Kortrijk'. Hij is kandidaat om mee te werken aan een leefbare stad waar het leuk wonen is voor iedereen. Meer info: http://www.wesleybille.net

Ik wens al dat jong geweld veel succes morgen!

06-10-06

Ruben Mayeur: politiek zit een beetje in de familie

Ruben en Bert

Politiek zit een beetje in de familie, zegt Ruben Mayeur, kandidaat 27 op de lijst sp.a-spirit voor de Kortrijkse gemeenteraadsverkiezing. Zeg dat wel! Hij is de achterkleinzoon van Arthur Mayeur, legendarisch christen-democratisch voorman en burgemeester en schepen in de Groeningestad. Ook in Kortrijk behoort de verzuiling stilaan tot het verleden. Toch is het heel opmerkelijk dat een telg uit een christen-democratisch geslacht de stap zet naar de socialistische beweging. Een interview met een baanbrekende kandidaat. Ruben op de foto links samen met Bert Herrewyn op een actie van Jong Links, Animo in Kortrijk.

Ruben, dat een telg uit een bekend ACW-geslacht in de actieve politiek stapt, is niet opzienbarend. Of wel?

Ruben: Ja, zoals je zegt: politiek zit een beetje in de familie. Mijn overgrootvader, Arthur Mayeur, was een van de pioniers van de christelijke arbeidersbeweging in Kortrijk. Hij werd de eerste burgemeester die geen banden had met de aloude, Franssprekende patriciërsfamilies van Kortrijk. Begonnen als letterzetter, kwam hij later aan het hoofd van drukkerij Vooruitgang, een onderneming met ACW-kapitaal, waar o.m. De Volksmacht (nu ACW-Visie) van de persen rolde. Ook mijn grootvader Robert en oom Pieter leidden de drukkerij. Ik kom dus uit een familie die ooit een van de steunpilaren was van de Gilde (ACW).

Nochtans is er niemand die zich, na de legendarische loopbaan van mijn overgrootvader, nog actief met politiek heeft ingelaten. Wellicht heeft dat te maken met de moeilijkheden die Arthur Mayeur gekend heeft na de Tweede Wereldoorlog. Hij was burgemeester van Kortrijk toen hij verrast werd door de inval van de Nazi's. Zich afvragend hoe hij zijn stad met de minste kleerscheuren door de wereldbrand kon leiden, bleef hij op post. In 1943 werd hij door de bezetter afgezet, omdat hij te weinig volgzaam was. Toch werd hij na de oorlog verdacht gemaakt en vervolgd. Het heeft tot 1952 geduurd eer hij eerherstel kreeg en weer aan de slag kon, als schepen deze keer. Hij stierf in 1954.

Goed, na drie generaties komen de politieke genen weer aan de oppervlakte. Maar wat voert jou naar de sp.a? De kinderen uit ACW-families zoals de Verhennes en de Oliviers of uit CD&V-dynastieën zoals de De Clercks lopen braaf in de sporen van hun voorouders. Jij niet?

Ruben: Het is niet omdat je in een bepaalde familie geboren bent, dat je niet over het muurtje mag kijken. Veel van die 'zonen en dochters van' hebben toch ook universiteit gedaan en dan wordt verondersteld dat je jouw kijk op de wereld een beetje verbreedt. Ik heb geschiedenis gestudeerd en gaandeweg groeide mijn belangstelling voor de politiek, waarover ik thuis zoveel had horen spreken. ik specialiseerde mij dan ook in politieke geschiedenis.

Maar eigenlijk is het vooral het voorbeeld van mijn vader, Johan, die mij liet inzien dat je je moet engageren in onze samenleving. Mijn vader is een zeer gedreven leraar, die ook buiten de schooluren bezig blijft. Zo trekt hij het 'jong kerkkoor' Alfabet, een ensemble dat vernieuwende kerkmuziek brengt en - ook ongewoon - niet verbonden is aan een of andere parochie. Overigens zijn er in mijn familie misschien meer muzikale talenten dan politieke, maar die heb ik niet geërfd.

In zijn lessen en in de opvoeding die wij thuis kregen, hebben wij ons vader altijd ervaren als een zeer idealistische en pacifistische mens. Die inspiratie heeft hem bij Groen! gebracht, waar hij bestuurslid is - of noemen ze dat daar: lid van de stuurgroep. Zelf heeft hij echter nooit op een lijst willen staan. Dat zou zijn breder engagement kunnen belemmeren. In elk geval heeft hij, en niet ik, als eerste in de familie de politieke ACW-beweging verlaten. Dat belet niet dat wij nog stevige banden hebben met bijvoorbeeld de vakbond (ACV), waarin mijn vader actief is, of met de CM (Christelijke Mutualiteiten) waarin mijn broer en zus monitor zijn.

Waarom ben je dan niet bij Groen! gegaan zoals je vader?

Ruben: Ik moet eerlijk toegeven dat ik bij de vorige gemeenteraadsverkiezing in Kortrijk voor Agalev heb gestemd. Maar tijdens mijn studies ben ik van gedacht veranderd. Ik heb gezien dat de sp.a een veel bredere basis heeft dan de Groenen. De socialisten hebben geen schrik van de arbeiders en houden zich niet exclusief op in kringen van welmenende gestudeerden. De sp.a staat meer met de voeten op de grond en de militanten durven hun handen vuil maken en schuwen de lastige discussies niet met mensen die het moeilijk hebben in onze harde maatschappij. Ik zie de Groenen bijvoorbeeld nog niet al die huisbezoeken doen, die wij dag na dag hebben gedaan in de campagne.

Ik voel mij vooral aangesproken door het basisuitgangspunt van de sp.a: gelijke kansen voor iedereen. Hoewel de partij een beleidspartij is, die woorden in daden wil en kan omzetten, gaat ze toch nog uit van de 'maakbaarheid van de samenleving'. Socialisten leggen zich niet neer bij de bestaande toestand maar willen die verbeteren, en niet alleen voor de happy few. Dat de partij een punt maakt van een warme samenleving en een gezond leefmilieu, spreekt me sterk aan.

Ten slotte, zie ik, ook door de ogen van een historicus, dat de sp.a niet is blijven steken in het verleden. De partij blijft zich voordurend vernieuwen. Het beste lokale bewijs daarvan zijn de tien jongeren op de sp.a-spiritlijst voor Kortrijk.

Je bent actief in Jong Links, Animo in Kortrijk en in het partijbestuur van sp.a-Kortrijk. Heb je het gevoel dat jouw inzet er iets toe doet?

Ruben: Oh ja! Bij Jong Links hebben wij een werking die ons een groeiende aanhang bezorgt onder de jongeren. Wij voeren geregeld ludieke acties, zoals voor een betere regeling van 'huisdelen' en tegen de Miljonairsbeurs in Xpo. Het is bemoedigend dat je op die manier maatschappelijke debatten kunt ontketenen en de beleidslui beïnvloeden. Ik ben ook opgenomen in het partijbestuur en daar hoor je wat er beweegt in Kortrijk en in 't land en je kunt er je mening kwijt. Sp.a-Kortrijk gaf mij lokaal een mandaat in de Bibliotheekraad. nationaal kon ik deelnemen aan de sp.a-werkgroep "Internationale veiligheid na Irak'. Bij de sp.a krijg je kansen en hoef je je niet te vervelen.

Met een gemeentelijk mandaat zoals in de Bibliotheekraad, kun je daar iets mee doen?

Ruben: Ja zeker. Ik heb daar enkele vernieuwende voorstellen kunnen doen, die het gehaald hebben. Onder leiding van Bart Noels voert de stedelijke bibliotheek een zeer open en klantvriendelijk beleid en hij staat open voor suggesties.

Zo is het op mijn aandringen geweest dat de Kortrijkse stedelijke bibliotheek gratis vrije software ter beschikking stelt van de bibliotheekbezoekers. Op het internet zijn heel wat gratis programma's te vinden die evengoed of zelfs beter marcheren dan betaalde software zoals Word, Excell, Publisher en Acces. Ik noem bijvoorbeeld het aanbod van Open Office. Maar voor een leek zijn die gratis te downloaden werkprogramma's soms moeilijk te vinden. Nu kun je ze van de bibliotheek krijgen op cd-rom; dat is veel gemakkelijker. Kortrijk is de eerste bibliotheek van het land die deze dienstverlening aanbiedt. Binnen enkele weken is er in de bibliotheek een informatieavond over het gebruik van die vrije software, met een specialist van de Provinciale Industriële Hogeschool.

Het 'dichten van de digitale kloof' - dat wil zeggen: maken dat zoveel mogelijk mensen kunnen gebruikmaken van de interessante mogelijkheden van computer en internet - is een van mijn streefdoelen in de politiek.

In diezelfde bibliotheek zou ik wel de stripcollectie wat uitgebreider zien. In Kortrijk worden strips nog altijd niet als een volwaardig drukwerk beschouwd. Je vindt er niet meer dan de klassieke strips en enkele commerciële reeksen. Waarom is er bijvoorbeeld geen collectie mangastrips, een Japans stripgenre dat wereldwijde aandacht krijgt? Als ik naar bepaalde andere biebs kijk, en dan denk ik aan die van Dilbeek, dan zie ik dat men een complete afdeling heeft ingericht voor strips. In de stad waar de geestelijke vader van Lucky Luke geboren is, mag men niet achterblijven.

Je bent actief in Kortrijk maar ook op nationaal vlak. Klopt het dat je in de sp.a-werkgroep internationale veiligheid de beginselverklaring van de partij hebt kunnen bijsturen?

Ruben: Ik was heel blij dat ik mocht deelnemen aan die werkgroep. Na mijn studies als licentiaat geschiedenis (KULAK, KULeuven) heb ik nog een postgraduaat 'Internationale Betrekkingen en Conflictbeheersing' gevolgd. Die werkgroep lag dus in de lijn van die specialisatie. In die werkgroep zaten niet alleen partijleden maar ook mensen van onder meer Pax Christi  en andere vredesbewegingen.

Met de steun van de afdeling Kortrijk heb ik de basistekst enigszins kunnen bijsturen. Zo is erbij opgenomen dat de sp.a de Amerikaanse kernwapens weg wil uit Europa. Ook heb ik erop aangedrongen - en men heeft mij gevolgd - dat men zou streven naar een internationaal verdrag tegen de verspreiding van kleine wapens. En ten slotte is er op mijn aangeven een grotere klemtoon gelegd op de bescherming van de klassieke mensenrechten door de UNO.

Je zou dat misschien van mij niet verwachten, maar ik heb van kindsbeen af een grote belangstelling voor de militaire machtsverhoudingen en de wapenwedloop in de wereld. Mijn jongenskamer was - o schande voor de zoon van een militante pacifist -versierd met posters van militaire jets en airshows. Misschien was dat wel een reactie op het absolute verbod op speelgoedgeweertjes en soldaatjes door mijn vader in mijn kinderjaren.

Maar ik heb er geen afwijking aan over gehouden (grijns), behalve dan die interesse voor militaire politiek. En wees gerust: ik ben ook tegen de oorlog!

Met al die drukke politieke activiteit: heb je nog tijd voor een professioneel leven?

Ruben: Jamaar, ik ben nog maar 25 jaar en pas afgestudeerd! Toch heb ik er nu een jaar, sinds medio 2005, opzitten waarin ik als free lance historicus heb meegewerkt aan de uitwerking van de grote tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene in Kortrijk. Zie: http://www.kunstwerkstede.be. Nu die expositie loopt als een trein, zit mijn werk erop.

Intussen heb ik een contract versierd bij het Legermuseum in Brussel (zie: http://www.klm-mra.be), waar ik voortaan aan de slag kan in de sectie 'Hedendaagse conflicten'. Eigenlijk heb ik veel chance dat ik werk vind dat zo nauw aansluit bij mijn studies.

Bedankt voor het interview en succes overmorgen.

Citaat van Jean-Luc Dehaene, CD&V-boegbeeld en gewezen CVP-premier, in De Morgen van 29 juli 2006: "Voor hetzelfde geld had ik voor de socialistische partij kunnen opkomen. Qua engagement blijft dat hetzelfde. Alleen behoor ik tot de verzuilde generatie. Een strekking werd toen nog met de moedermelk meegegeven. Van de katholieke jeugdbeweging naar de christelijke arbeidersvereniging en op naar de christelijke partij. De logica zelve. Toen toch. Voor de huidige generatie ligt dat anders." Vooral jonge mensen met belangstelling voor engagement en politiek maken vandaag de dag hun eigen keuzes en zoeken hun eigen weg. Ruben Mayeur is daarvan een treffend voorbeeld.

Arthur Mayeur, 1882-1954

 

De latere burgemeester was het 4de kind van 11 uit een arbeidersgezin. Op 13-jarige leeftijd werd hij al werken gestuurd. Hij werkte zich als jongen op van letterzetter tot meestergast en sloot zich in 1899 aan bij de Vakvereniging van de Boek- en Steendrukkers, waarvan hij in 1913 voorzitter werd.

 

Hij kwam voor het eerst in de Kortrijkse gemeenteraad als opvolger van Albert Degryse in 1919, als werkmanskandidaat op de Verenigde Katholieke Lijst. Na de verkiezingen van 1921, waarin hij werd verkozen als kandidaat van het Werkersverbond op de Katholieke Lijst, werd hij schepen. Hij bleef het tot 1932. In de verkiezingen van 1932 kwam de Gilde (Christen Werklieden) apart op, los van de Katholieken van de Patria, de lijst van de Kortrijkse rijkaards. De lijst van Arthur Mayeur behaalde 6 zetels van de 23, eentje minder dan de socialistische lijst van Jef Coole. In een coalitie met de Katholieken van de Patria werd Arthur Mayeur burgemeester.

 

Geen sprake van dat de twee concurrerende strekkingen in de arbeidersbeweging met elkaar scheep zouden gegaan zijn. Met 13 van de 23 te begeven zetels hadden ze een sterke meerderheid gehad. Maar in dat geval was het wel de socialist Jef Coole geweest, die burgemeester werd met zijn sterkere fractie. Kortrijk zou er vandaag helemaal anders uitgezien hebben.

 

Zes jaar later, in 1938, verloren de socialisten een zetel en wonnen de Christen Werklieden er 4. Het burgemeesterseffect had gespeeld. Nooit is de christelijke arbeidersbeweging nog uit het schepencollege verdwenen, meestal stonden haar kandidaten op een gezamenlijk christendemocratische lijst. Alleen in 1952 kwam het Christen Werkersverbond nog eens apart op, na de interne tribulaties en intrigues bij de katholieken, waardoor Jules Coussens burgemeester werd.

 

Arthus Mayeur bleef 10 jaar burgemeester tot hij in 1943 door de nazi's werd afgedankt. Na de bevrijding nam hij zijn ambt weer op, maar verdachtmakingen over zijn gedrag tijdens de bezetting leidden tot zijn onmiddellijke ontslag. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1952, waarin hij opmerkelijk veel voorkeurstemmen verzamelde op de lijst van het Christen Werkersverbond, kreeg hij eerherstel en werd hij in 1953 schepen van onderwijs. Hij stierf anderhalf jaar later. 

 

In zijn goede jaren voor de oorlog was hij behalve gemeenteraadslid, schepen en burgemeester ook achtereenvolgens provincieraadslid, ondervoorzitter en voorzitter van de Provincieraad en volksvertegenwoordiger. Hij was na oprichter Georges Vercruysse de tweede voorzitter van de socialehuisvestingsmaatschappij Goedkope Woning Kortrijk.

30-08-06

Sp.a heeft gewogen op het stadsbeleid (vervolg van gisteren)

Voor het eerst in de geschiedenis namen de christendemocraten een coalitiepartner op in het Kortrijkse stadsbestuur na de gemeenteraadsverkiezingen van 2000. CD&V behaalde 21 zetels op de 41 en had dus toch wel een absolute meerderheid. Maar met slechts 1 zetel op overschot, zouden zij zich veroordelen tot de grillen van elk tegendraads meerderheidsraadslid. Daarom was het verstandig dat zij een andere partij aanspraken om de meerderheid te verruimen. Sp.a kwam op die manier in het beleid, met 1 schepen (Philippe De Coene) in een bestuursploeg van 9. Toch heeft de sp.a vanuit die minderheidspositie in de meerderheid het grootste deel van haar verkiezingsvoorstellen kunnen realiseren. Gisteren besprak ik de eerste 10 voorstellen uit het sp.a-verkiezingsprogramma van 2000. Vandaag de andere 11 punten.

Ik druk het programma (laatste 11 punten) hier af in cursief. Mijn beoordeling staat in normale letters na elk programmapunt.

11. Een open woonbeleid en een woonwinkel voor alle mensen.
Sociale woonmaatschappijen moeten een open deurpolitiek volgen (controle wachtlijsten). Alle huurders van sociale woningen worden jaarlijks één keer bezocht.

Dat is een punt dat mij bijzonder interesseert: in 2002 werd ik voorzitter van de Kortrijkse sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning.

Bij mijn aantreden als voorzitter van Goedkope Woning wreef ik mijn ogen uit. Ik landde in een vooroorlogse instelling die geleid werd op een manier die met veel goede wil slordig kon genoemd worden maar die een objectieve waarnemer pure verwaarlozing zou noemen. Woonpatrimonium (bijna 1500 huizen en appartementen) èn huurders werden aan hun lot overgelaten. Er werd niets gemoderniseerd; klachten werden weggewuifd; mogelijke subsidies en hulpprogramma's werden niet aangevraagd; de weinige bouwprojecten sleepten tergend lang aan; er werd absoluut niet uitgekeken naar nieuwe bouwmogelijkheden; er was geen communicatie, noch met de huurders, noch met de kandidaat-huurders, noch met de pers, noch met de aandeelhouders (stad en OCMW vooral!), noch zelfs met de raad van bestuur die nauwelijks drie keer per jaar werd samengeroepen. Berispingen en bijsturingen vanuit de overkoepelende Vlaamse Huisvestingsmaatschappij werden in de wind geslagen.

Begin maar grootste plannen uit te voeren als zelfs het allernoodzakelijkste niet marcheert! Toch heb ik een reeks vernieuwingen doorgedrukt. Er is een begin gemaakt van een echte klachtenbehandeling. Voor het eerst (in 2004!) kregen de huurders recht op ... warm water; voordien beweerde de maatschappij dat warm water een extra luxe was waarvoor de huurder zelf maar moest investeren. Er kwam wat meer controle op de aannemers die opdrachten kregen van Goedkope Woning. En de raad van bestuur werd maandelijks bijeengeroepen zodat de heren en dames wat meer betrokken geraakten met de maatschappij.

Maar de grote stap voorwaarts kon slechts in het laatste jaar worden gezet. Na een grondige selectie door een professioneel bureau en een externe jury werd een nieuwe directeur aangesteld. Ik ben ervan overtuigd dat de maatschappij pas nu de allernoodzakelijkste hervormingen kan doorvoeren om een hedendaagse klantvriendelijke en dynamische instelling te worden. Er is nog veel werk voor de boeg. Ik droom ervan mijn begonnen voorzitterstaak in die hoopgevende omstandigheden te kunnen voortzetten, maar ik besef dat de kiezer (en de coalitieonderhandelaars) daarin een beslissende stem zal hebben.

Ik geef mijzelf als beoordeling: half geslaagd. Mijn opvolger - zou ik oh zo graag zelf zijn! - heeft nu alle kansen om te schitteren.

12. Beter planning van openbare werken.
Niet alles willen realiseren in de laatste twee jaar. Stadsvernieuwing niet beperken tot centrum. Aandacht voor jonge gezinnen die zich hier willen vestigen.

Hoewel er in de laatste weken voor de verkiezingen weer een aantal straten open liggen, zijn de openbare werken in de voorbije zes jaar toch beter gespreid en gepland. De onvoorziene schepenwissel (Carmen Moulin gaf de opdracht door aan Guy Leleu)veroorzaakte niet al te veel vertraging. De begrotingskredieten voor stadswerken stegen aanzienlijk.

De stadsvernieuwingsinspanningen braken door de grenzen van het centrum: naar de Sint-Elisabethwijk (Sint-Denijsestraat - Volksplein - enzovoort) ging opmerkelijk veel geld voor allerhande initiatieven om dat stadskwartier leefbaarder te maken. Ik hoop dat die ingezette beleidslijn op hetzelfde tempo wordt voortgezet tot alle oudere delen van de stad zijn opgefrist.

Ik maak ook deel uit van het directiecomité van het Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK), vroeger Woonregie. Het SOK is heel actief en geeft de stad onvermoede oplevingskansen met het Foruminvestproject in de Wijngaardstraat. De klemtoon is in de loop van de voorbije bestuursperiode wat verlegd van wooninitiatieven tot hoofdzakelijk winkelprojecten. Toch komen er dank zij het SOK vooruitstrevende appartementen in de Wijngaardstraat en staan verschillende andere woonprojecten op stapel.

Het Vetex-project in de Veldstraat, het oudste project van het SOK, is blijven haperen aan de afgrijselijke vervuiling van de terreinen van de vroegere textielveredelaar. Maar ook daar is er uitzicht op een gedeeltelijke realisatie van de nieuwe residentiële woonbuurt (in een achtergestelde buurt!).

En de uitgestrekte terreinen rond de westelijke binnenring worden stilaan bouwrijp voor een gigantische stadsinbreidingsoperatie.

Hoewel niet alles is geslaagd, is er toch veel gebeurd op het gebied van stadsvernieuwing. Ik oordeel: geslaagd.

13. Elektriciteit en gas, het kan goedkoper.
In alle openheid nagaan welke leveranciers het goedkoopst zijn.

Het zat de bevoegde schepen, Jean de Bethune, niet mee. Wat hij ook ondernam van initiatieven (aanbestedingen, onderhandelingen, samenvoegen van energieaankopen van stad, OCMW, Parko en Politiezone), de aangeboden elektriciteistprijzen voor openbare verlichting en voor de stadsgebouwen bleven maar oplopen. De geweldig gestegen petroleumprijzen hebben nu eenmaal ook de andere energieprijzen de hoogte ingejaagd.

Waarin Kortrijk wel gelukt is (zoals de andere gemeenten in de intercommunale Gaselwest) is de uitbreiding van het gemeentelijk aandeel in het kapitaal van Gaselwest tot 70% (30% blijft bij private partner Electrabel) zonder daarvoor de stadskas te moeten aanspreken. Jarenlang heeft Kortrijk zijn meerwinsten uit Gaselwest opgespaard om op 5 september e.k. de private aandelen van Electrabel te kunnen opkopen. Ook de opbrengst van de verkoop van Telenetaandelen ging daar naartoe. De opbrengst van de verkoop van Electrabelaandelen, die de stad in portefeuille had, aan de Franse groep Suez, kon de stad zelfs in eigen kas stoppen; er waren al genoeg reserves.

Mijn beoordeling: half geslaagd.

14. Oprichting van een kindergemeenteraad.

Het idee van een kindergemeenteraad is opgenomen in het bestuursakkoord, maar verder is er niets meer van gehoord. Dus: niet geslaagd.

15. Jonge middenstanders aanmoedigen met stedelijke startpremie.
Beginnende zelfstandigen krijgen gedurende drie jaar een premie in verhouding tot de stedelijke taksen. Afschaffing van de terrastaks. Loketdienst. Permanent en gestructureerd overleg met de handelaars.

Er is een 'stedelijk reglement ter bevordering van de economische activiteit' goedgekeurd. Starters kunnen er een beroep op doen voor premies en stedelijke financiële waarborgen. De steun schommelt al naar gelang de vestigingsplaats (in specifieke zones, in het centrum van de stad of van deelgemeenten, en elders).

Voorts is er een Ondernemerscentrum opgericht door de stad, de GOM West-Vlaanderen en Syntra West om onder meer beginnende zelfstandigen intens te begeleiden in hun avontuur.

Over de terrassen is heel wat gebakkeleid, maar uiteindelijk is een voor alle partijen eerbaar compromis bereikt. De terrastaks is niet afgeschaft maar gestroomlijnd.

Al met al is mijn beoordeling: geslaagd.

16. Een gezellige stad voor de jongeren.
Dialoog stad-jongeren (cafés). Muziekfabriek met repitieruimte.

Het uitgaanscultuur van jongeren bloeit in Kortrijk. De dialoog met de jongeren is heel wat verbeterd. Die "muziekfabriek" komt er! Muziekcentrum de Kreun palmde op het Schouwburgplein de locaties in van Radio2, die naar eigen studio's verhuisde aan Xpo. In 2007 wordt de eerste steen gelegd van een nagelnieuwe concertzaal, een miljoenendossier in euro's waarvoor ook de Vlaamse Gemeenschap (cultuurminister Bert Anciaux, spirit) en de provincie in hun beurs tasten. De Kreun, waar sp.a-kandidaat Bert Herrewyn werkt, is al 25 jaar een gereputeerde concertclub, een pop-infopunt voor de hele streek en een ondersteuningcentrum voor jongeren met muzikale plannen. Mijn beoordeling: geslaagd.

17. Een centrum voor moderne kunst.
Stoopsfabriek is een mogelijkheid. Aankoopbeleid voor moderne kunst. Actuele kunst in de stad en de deelgemeenten. Uitvoering van project "kunst in bushokjes".

Meer dan naar hedendaagse kunst is de culturele aandacht van de stad gegaan naar podiumkunsten en design. De initiatieven voor kunst zijn grotendeels geconcentreerd op het concept "Buda Kunsteneiland", waarin het vroegere Limelight is opgegaan. De gewezen Pentascoop kreeg een grondige facelift om in dat concept te kunnen gebruikt worden.

Stoopsfabriek is dan toch officieel beschermd geraakt en er zijn actuele plannen voor een respectvolle ombouw voor lofts en kantoren. Maar voor de beeldende kunst zijn onze dromen van 2000 niet in vervulling gegaan. Nog altijd blijft er een grote nood aan atelierruimte voor afgezwaaide academiestudenten.

En in plaats van 'kunst op bushokjes' heeft sp.a-schepen De Coene de glasbollen laten beschilderen door een ultrarealistisch kunstenaar.

Laat ons zeggen: niet geslaagd.

18. Gedaan met de afbraak van mooie oude panden.
Particulieren die voor zulke panden instaan dienen beloond.

Meer dan voorheen houden de stedenbouwkundige diensten van stad Kortrijk rekening met de historische en architectonische waarde van bestaande gebouwen. Stelselmatig wordt thans het advies opgevraagd van Monumenten en Landschappen (Vlaamse Gewest), ook voor panden die (nog) niet op de lijsten staan van beschermde of voorlopig beschermde gebouwen.

Die premie voor het in stand houden van waardevolle panden is er niet gekomen. Conclusie: half geslaagd.

19. Een groot sportplan voor de jeugd.

Er zijn niet veel gemeenten die verhoudingsgewijs meer inspanningen leveren voor de jeugdsport dan Kortrijk. Het bestaande grote aanbod wordt systematisch verder uitgebreid. Toch zijn de wachtlijsten van gegadigden voor de vakantie-activiteiten van de stedelijke dienst Sportplus nog niet helemaal weggewerkt. Laat ons zeggen: half geslaagd (ik ben streng vandaag).

20. Een stad die springlevend is.
Bestuurscel voor culturele evenementen en festiviteiten. Kioskconcerten. Dag van de Muziek. Ondersteuning van wijkfeesten en kermissen.

Iedereen moet toegeven: Kortrijk Bruist! Geslaagd cum laude.

21. Politie betrekken bij het beleid.

De door sommigen zo vermaledijde politiehervorming heeft zijn vruchten afgeworpen in Kortrijk. Het lokale veiligheidsplan is opgesteld in overleg met de Politiezone Vlas en in overeenstemming met het zonale veiligheidsplan waarin Kortrijk een grote inbreng had. De lokale politie zelf is superklantvriendelijk geworden (zie ook de schitterende website http://www.pzvlas.be). En er zijn definitieve stappen gezet voor de bouw van een up to date-politiehoofdkwartier op Kortrijk Weide.

Mijn beoordeling is dan ook: geslaagd.

De uitslag voor die tweede helft van ons wensenlijstje van 2000 is 7 op 11. Samen met de 8 op 10 van de eerste helft, scoren wij 15 op 21. Dat is 71,4%.

29-08-06

Onderscheiding (71,4%) voor sp.a-deelname aan bestuur in Kortrijk

Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 pakte de sp.a uit met een "programma voor de 21e eeuw". 21 concrete punten die de partij erdoor wou drukken als ze aan het beleid kon deelnemen. De sp.a hééft deelgenomen aan het beleid. In een coalitie met de CD&V hebben wij 1 schepen (Philippe De Coene, van milieu en ICT) en ook een voorzitter van de sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning (ikzelf). Als wij het lijstje van de 21 punten overlopen (en streng zijn), heeft de sp.a 12 punten volledig gerealiseerd en zijn we voor 6 punten goed op weg (daarvoor geef ik een half punt). Dat is een score van 71,4%, of een dikke onderscheiding. Niet slecht voor een coalitiepartner met 1 schepen in een schepencollege van 9. 

Stadsblogger Kortrijkwatcher is zo vriendelijk (?) geweest de meerderheidspartijen in Kortrijk te confronteren met hun verkiezingsbeloften van zes jaar geleden. Dat van de sp.a verscheen op: http://users.skynet.be/kortrijkwatcher/2006/08/over-het-s.... Ik druk het programma hier af in cursief. Mijn beoordeling staat in normale letters na elk programmapunt.

1. Iedereen heeft recht op een goed voetpad.
In elke straat. En hiertoe dient er een speciale stadsdienst opgericht.

De investeringen in trottoirs zijn opmerkelijk uitgebreid. Er is een meldpunt gekomen voor vlugge herstelling van kapotte voet- en fietspaden en rioleringen: 'Werk aan de weg' (gratis belnummer: 0800 90 811). Mijn beoordeling: geslaagd.

2. Afschaffing van de oneerlijke huisvuiltaks.

De huisvuiltaks was hoogst onrechtvaardig omdat hij alle Kortrijkzanen over dezelfde kam schoor: rijk of arm, grote afvalmaker of kleine. Die belasting is inderdaad afgeschaft. In de plaats daarvan zijn de huisvuilzakken wat duurder geworden. Zeker in de beginjaren van de nieuwe ploeg had dat als effect dat de Kortrijkzanen minder afval maakten. Dat was dan weer heel voordelig voor de stadskas, want de afvalverbranding kost de stad handenvol geld. 'Winst' wordt op de huisvuilzakken zeker niet gemaakt. Mijn beoordeling: geslaagd.

Niet in ons programma maar toch het vermelden waard is de realisatie van het meldpunt en de opkuisploeg van "Rap en Rein". Sluikstorten krijgen niet meer de gelegenheid uit te groeien tot onoverzichtelijke problemen. Een 'propere stad' betekent ook beteugeling van de sluikstorters; ook dat is consequent aangepakt.

3. Veilig fietsen in heel Kortrijk. Op fietspaden die vrij liggen van de rijweg.

Er is heel wat meer geïnvesteerd in fietspaden dan vroeger. Verschillende fietsverbindingen zijn hersteld. Onlangs nog werd het Guldenspoorpad, met medewerking van de Provincie, doorgetrokken naar Zwevegem. Er is een fietsambtenaar aangesteld en met de Fietsersbond is er een structurele samenwerking. Mijn beoordeling: geslaagd.

4. Overal groen dat goed onderhouden wordt.
Versterking van de groendienst. Particulieren mogen zelf instaan voor onderhoud. Stadsrandbos. Generatiebos (elke baby een boom.)

Voor het onderhoud van het stadsgroen is heel wat gebeurd. De groendienst van vroeger is grondig gemoderniseerd. Tal van opdrachten worden nu uitbesteed, ook aan beschutte werkplaatsen. Een snelle interventieploeg, 'Kruid en Blad', gaat elke dag de strijd aan tegen slordige hoeken. Het stadsrandbos is een zaak van het Vlaamse Gewest dat stelselmatig doorgaat met de aankoop van gronden in het zuidwesten van de stad. Groenschepen Philippe De Coene zette vaart achter de realisatie van het Groen Lint Zuid (nu Stadsgroen Marionetten, zie foto), de natuurverbinding tussen het Kennedybos en het stadsrandbos. Zowat 60 hectare worden ingericht voor natuurminnende bezoekers en wandelaars op de mooiste flanken van de stad. Aangelegde paden, een aantrekkelijk paviljoen in de vorm van een libel en een bezoekerscentrum in hoeve Te Coucx gaan de wandelaars wegwijs maken. Een onderdeel van stadsgroen Marionetten is het geboortebos in de Don Boscolaan, waar jaarlijks voor honderden nieuwgeborenen een boom wordt bijgeplant. Mijn beoordeling: geslaagd.

5. Vlot parkeren in plaats van doelloos rondrijden.
Parkeerroute. Betaalbaar langparkeren. Kortingsacties voor klanten. Gratis parkeren voor centrumbewoners zonder garage. Pendelaars moeten plaats krijgen aan het station.

Het succes van de stedelijke ondergrondse parking Veemarkt en nadien ook de overgekochte parking Schouwburgplein is onmiskenbaar. Het eerste uur parkeer je er gratis en daarna betaal je een heel schappelijke prijs, de goedkoopste van het land. Voor centrumbewoners zijn allerlei vormen van bewonersparkeren uitgewerkt. Wat de pendelaars betreft, is er nog geen volwaardige oplossing in de vorm van een parkeergebouw nabij het station gerealiseerd. Maar het aartsmoeilijke dossier (waarin partners zoals de NMBS het de stad niet gemakkelijk maken) geraakt stilaan uit zijn studiefase. Ook voor parkeren durf ik het bestuur een beoordeling geven van: geslaagd.

6. Het wordt weer fijn met bus en trein.
Gratis vervoer uitbreiden voor 60 plussers en kinderen tot 12 jaar. Belbussen. Meer bussen, extra verbindingen, lagere opstap, wendbare bussen. Tariefzone Kortrijk. Treinstopplaatsen in Marke en Heule. TGV-verbinding met Rijsel.

Vervoersmaatschappij De Lijn heeft haar dienstverlening in Kortrijk grondig verbeterd: er is een nieuwe buslijn bijgekomen; bestaande lijnen zijn vernieuwd, en er zijn meer aangepaste stadsbussen ingezet. Toch stappen nog altijd veel te weinig Kortrijkzanen op de bus. Een gericht beleid van gratis aanbod zou de stadsgenoten over hun aarzeling kunnen helpen. Maar daartoe hebben wij onze coalitiepartners niet kunnen overtuigen. De bestaande gratis faciliteiten (gratis voor 55-plussers op maandagen, gratis P&R van de Kinepolisparking naar het centrum, en gratis voor studenten) zijn, volgens mij, onvoldoende om veel effect te hebben op het busgebruik. Mijn beoordeling: half geslaagd.

7. De st@d (sic) is van iedereen.
Uitbouw van de website van de stad (ook interactief). Gratis gebruik van computer in openbare gebouwen. Gratis e-mailadres voor elke inwoner.

Nog beter: in plaats van een gratis mailadres - daarvoor heb je de stad al lang niet meer nodig - kun je een gratis Certipost-adres krijgen, handig voor het aanvragen van allerhande officiële documenten. Met zijn project "De WWWereld is van iedereen" gaf schepen Philippe De Coene elke Kortrijkzaan de gelegenheid om basiscursussen computer en internet te volgen, in zijn eigen deelgemeente. Vele honderden stadsgenoten maakten er gebruik van. de jongste was 10, de oudste 87. Met de plaatsing van internetkiosken en gratis surfcomputers in allerlei toegankelijke stadsgebouwen kan iedereen gratis surfen en zelfs e-mails versturen en printen. Mijn beoordeling: geslaagd.

8. Het stadhuis is er voor de mensen, niet omgekeerd.
Stadsdiensten open op uren waarbij het publiek vrij is (ook op zaterdagmorgen). Glijdende werkuren. Gemotiveerd personeel met promotiekansen.

Met de ingebruikname van het nieuwe stadhuis is de stedelijke klantenopvang heel wat verbeterd. De dienst Burgerzaken is nu ook te bereiken in de deelgemeenten. De opening van een stadsloket op zaterdagmorgen is niet gelukt, maar toch zijn de openingsuren klantvriendelijker gemaakt door bijvoorbeeld open te blijven over de middag en een wekelijkse 'nocturne' te houden op maandag (tot 19 uur). Het personeelsbeleid is gedynamiseerd met allerhande initiatieven. Mijn beoordeling: half geslaagd.

9. Niemand blijft eenzaam achter.
Levendig buurtleven. Buurtnetwerk. In elke buurt een buurtcentrum. Vrijwilligerswerk aanmoedigen.

De buurtwerkingen zijn uitgebreid. Ik vraag wel een beetje begrip voor de ondankbare, bijna onmogelijke opdracht van een buurtwerker als buffer tussen de stedelijke overheid en bewoners die ook niet allemaal zonder problemen zijn. Een voorbeeldig experiment is de wijkwerking Sint-Denijsestraat, waarin de stad opmerkelijk veel heeft geïnvesteerd. Waar in andere wijken de buurtwerker vooral aan de relaties moet werken, kregen de bewoners om en rond de Sint-Denijsestraat heel wat harde wensen vervuld (straatwerken, een nieuw park, heraanleg Volksplein, enzovoort). Dat is natuurlijk veel dankbaarder werk. In dat verband kan ik ook verwijzen naar de maandelijkse buurtrondgangen van schepen De Coene en schepen Leleu, waarop de bewoners de beleidsmakers ter plekke kunnen tonen wat er fout loopt in hun buurt. Intussen werd de grote rol van vrijwilligers erkend en ondersteund. Mijn beoordeling: geslaagd.

10. Aanstelling van een ombudsman.
Met jaarlijkse rapportering aan de gemeenteraad.

Mijn beoordeling: niet geslaagd. Als je in de meerderheid de mogelijkheid van een stedelijke ombudsman oppert, krijg je onmiddellijk de repliek dat de stad goedwerkende meldpunten heeft. Daar kunnen de mensen inderdaad naartoe met hun klachten en die klachten worden meestal zo vlug mogelijk opgelost. Maar een ombudsman is iets anders. Een ombudsman staat in tweede linie om eventueel burgers te steunen die zich in een meningsverschil met de stad onheus behandeld voelen. Een ombudsman kan als neutrale èn onafhankelijke waarnemer leemten in de stadsaanpak signaleren. Ik blijf daar groot voorstander van. Zo'n ombudsman (M/V) is er niet gekomen.

De rest van mijn beoordeling morgen. We zitten aan 8 op 10.
11. Een open woonbeleid en een woonwinkel voor alle mensen.
Sociale woonmaatschappijen moeten een open deurpolitiek volgen (controle wachtlijsten). Alle huurders van sociale woningen worden jaarlijks één keer bezocht.
12. Beter planning van openbare werken.
Niet alles willen realiseren in de laatste twee jaar. Stadsvernieuwing niet beperken tot centrum. Aandacht voor jonge gezinnen die zich hier willen vestigen.
13. Elektriciteit en gas, het kan goedkoper.
In alle openheid nagaan welke leveranciers het goedkoopst zijn.
14. Oprichtring van een kindergemeenteraad.
15. Jonge middenstanders aanmoedigen met stedelijke startpremie.
Beginnende zelfstandigen krijgen gedurende drie jaar een premie in verhouding tot de stedelijke taksen. Afschaffing van de terrastaks. Loketdienst. Permanent en gestructureerd overleg met de handelaars.
16. Een gezellige stad voor de jongeren.
Dialoog stad-jongeren (cafés). Muziekfabriek met repitieruimte.
17. Een centrum voor moderne kunst.
Stoopsfabriek is een mogelijkheid. Aankoopbeleid voor moderne kunst. Actuele kunst in de stad en de deelgemeenten. Uitvoering van project "kunst in bushokjes".
18. Gedaan met de afbraak van mooie oude panden.
Particulieren die voor zulke panden instaan dienen beloond.
19. Een groot sportplan voor de jeugd.
20. Een stad die springlevend is.
Bestuurscel voor culturele evenementen en festiviteiten. Kioskconcerten. Dag van de Muziek. Ondersteuning van wijkfeesten en kermissen.
21. Politie betrekken bij het beleid.