25-11-06

Van de PIH naar de Perzische Golf

 
palm%20island

Sander Vandenberghe, Marke, is een levende reclame voor het Kortrijkse hoger onderwijs. Als afgestudeerd ingenieur van de PIH is hij momenteel aan de slag bij Jan De Nul Dredging, 's lands grootste baggeraar. In dienst van die zeer expansieve firma reist hij de wereld rond. Thans werkt hij in Dubai, een van de Verenigde Arabische Emiraten aan de Perzische (Arabische) Golf. Daar wordt de kustlijn opgesmukt met immense, toeristische (schier-)eilanden. Een interview met een van mijn internationale lezers.

Sander Vandenberghe maakte zich bekend als de lezer uit de Verenigde Arabische Emiraten na mijn oproep van een tijdje geleden tot het internationale deel van mijn bezoekers om zich te outen. Altijd al tuk geweest op sprookjes van duizend en een nacht. Sander verklaarde zich bereid tot een elektronisch interview.

Sander, wie ben je? Vanwaar jouw interesse voor Kortrijkse toestanden vanuit jouw verblijf aan de andere kant van de wereld?

Sander Vandenberghe: Ik ben geboren in de herfst van ‘82 in het moederhuis van Kortrijk. Mijn ouders zijn allebei afkomstig uit het Wevelgemse, maar bouwden samen een nestje "Bachten de Route" in Marke. Daar groeide ik op als eerstgeborene van een gezin met drie kinderen. Na mijn ingenieursopleiding in de Kortrijkse PIH (Provinciale Industriële Hogeschool) en een specialisatiejaartje in Gent vond ik mezelf rijp voor de arbeidsmarkt. Ik had intussen ook mijn vriendin, Isabelle Bauwens, leren kennen en samen gingen wij op zoek naar een huisje. Wij vonden er een in de Diagorasstraat in Marke; tot onze grote vreugde omdat we gehecht zijn aan ons dorp. Door ons Chiro-verleden, zij in Marke en ik op Don Bosco, kregen we hier een hoop vrienden en kennissen die niet vervangbaar zijn.

Sander, je werkt voor de grote Belgische baggerspecialist Jan De Nul Dredging. Kun je daar iets meer over vertellen? Wat is jouw precieze job? Een droomjob? Ben je van plan in Dubai te blijven of duurt jouw emigratie slechts zolang je er werkt?

Sander Vandenberghe: Bij de Jan De Nul Groep ben ik coördinator van welzijn, milieu en kwaliteit op buitenlandse werven. Van de zowat 3.400 mensen die bij De Nul werken, zijn er een duizendtal in Dubai. Nu is het Dubai, daarvoor Port Hedland in Australië en daarvoor Abu Dhabi, een ander Arabisch Emiraat. Ik vind mijn job wel leuk; ik kom zo in contact met heel andere werksferen dan in België. Maar ik mis wel veel; mijn vriendin, familie, vrienden, huis en streek. België blijft zeker mijn thuisland, mijn uitvalsbasis van waaruit ik naar de exotische plaatsen trek waar ik naartoe gestuurd wordt.

Jouw bedrijf werkt in Dubai naast andere projecten (havenbouw bijvoorbeeld) aan het reusachtige project 'Dubai Waterfront', een reeks van zeven eilandgroepen in uitwaaierende vormen zoals een palmboom (Palm Jumeirah, zie foto), een schorpioenstaart, enzomeer, allemaal zodanig groot dat het zichtbaar is vanuit de ruimte. Naar verluidt, is het een operatie waar De Nul meer dan een miljard euro aan verdient - bruto, neem ik aan. Momenteel werken jullie aan de tweede kunstmatige eilandengroep van de waterfrontprojecten, 'The Palm Jebel Ali'. Kun je daar iets meer over vertellen?

Sander Vandenberghe: Alle eilanden van Dubai Waterfront worden gerealiseerd door Jan De Nul. Het gaat hier om de grootste eilandcreatie ter wereld door de mens. En al die uitsteeksels vormen een soort 'breakwaters' (golfbrekers, maar dan onvergelijkelijk veel groter dan die in Oostende bijvoorbeeld, n.v.d.r.) ter bescherming van de Dubaiaanse kusten en stranden ('waterfront' in het Engels). Het gaat om een werkelijk gigantische operatie. In zes jaar moeten wij zomaar 325 miljoen kubieke meter zand verplaatsen en verstevigen met ongeveer 14 miljoen kubieke meter rots. De derde eilandengroep bijvoorbeeld, 'Palm Deira' gaat 14 kilometer de zee in vanaf de kust; de totale oppervlakte wordt 80 vierkante kilometer of ongeveer zo groot als Londen en groter dan Parijs of Manhattan! Door de grillige vorm komt er niet minder dan 400 kilometer strandlijn bij. 

N.v.d.r.: Een pittig detail: tussen de dijk die als een atol rond het palmvormige eiland ligt en dat eiland zelf, komt in de tweede eilandengroep een gordel van paalwoningen. Die gordel is zo ontworpen dat je vanuit de ruimte een Arabische spreuk kunt lezen: "Haal de wijsheid bij de wijzen: niet iedereen die te paard zit, is een jockey". Dubaiaanse ironie?

De wereldmarkt voor baggerwerken wordt gedomineerd door een viertal ondernemingen uit de Benelux; twee Nederlandse: Boskalis en Van Oord, en twee Belgische: DEME en Jan De Nul. Jan De Nul sleept in Dubai het ene miljardencontract na het andere in de wacht, hoewel ook de Nederlandse baggergigant Kon. Boskalis gegadigd was. Wat is het geheim van de groep waarvoor jij werkt?  

Sander Vandenberghe: Je bent heel goed geïnformeerd! Ik weet niet wat het geheim is van meneer Jan De Nul, maar ik weet wel dat hij zijn bedrijf bestuurt als een trotse huisvader. Hij voelt de markt perfect aan en investeert veel in zijn bedrijf. Daardoor hebben we de modernste en snelst groeiende vloot. De expansie gaat zo snel zelfs dat de vraag naar personeel niet meer kan worden bijgehouden.

singapore_-_tshd_vasco_da_gama

Wat ik mij afvraag: wat is de zin van die immense projecten? Waarom wil men honderden kilometer extra kustlijn: is de natuurlijke kustlijn niet groot genoeg of al te volgebouwd? Zijn er risico's voor de toekomst (overstromingen, verzakkingen, aardbevingen, erosie...)? Zijn die kunstmatige eilanden echt zo paradijselijk als wordt voorgesteld?

Sander Vandenberghe: Het gaat hier vooral om een prestigeproject voor Dubai, net zoals België een Atomium heeft en Frankrijk een Eifeltoren. Natuurlijk zijn het eveneens projecten van private maatschappijen die geld willen verdienen door deze eilanden zo vol mogelijk te bouwen met hotels en luxehuizen.

Problemen zoals overstromingen en zware aardbevingen worden niet echt verwacht hier in Dubai. Erosie en verzakkingen zijn een andere zaak, maar dat hebben ingenieurs van onze klant grondig bestudeerd en de voorwaarden voor een voldoende stabiliteit zijn in het contract opgenomen.

De eilanden zullen volgens mij niet zo paradijselijk zijn doordat ze propvol zullen gebouwd worden - op palm 1 en 2 samen komen niet minder dan 60 hotels, 4000 villa's en 5000 appartementen; op palm 3 zelfs 8000 villa's.

Om de schitterende vorm van die eilanden te zien moet je een sateliet hebben. Die vormen kunnen niet gezien worden vanop de grond, dus is het net of je gewoon op het strand staat. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat zelfs een simpel optrekje hier gigantisch veel geld zal kosten.

Hoe is het politieke leven in Dubai? Wie heeft er nu het bestuur van het land in handen?

Sander Vandenberghe: De Verenigde Arabische Emiraten zijn een federatie van zeven emiraten, elk met zijn eigen Emir die dat wordt door dynastieke opvolging. De Emirs van alle Emiraten vormen een “supreme counsel” die de ministerposten verdeelt. Het presidentschap is in handen van de Emir van Abu Dhabi en het premierschap is in handen van de Emir van Dubai, andere ministerposten worden verdeeld over invloedrijke clans van alle emiraten. De stuwende kracht achter de Waterfrontprojecten is de kroonprins van Dubai, sjeik Mohammed bin Rashid Al Maktoum.

Hoe zijn de werkomstandigheden in Dubai voor de verschillende categorieën werknemers? Is er sprake van enig syndicalisme?

Sander Vandenberghe: Er wordt gezegd dat Dubai de moderne slavernij heeft uitgevonden. Mensen uit India, Bangladesh, Pakistan en de Filippijnen worden aangetrokken met de belofte van veel geld. Maar ze kunnen enkel werk vinden via de “labour suppliers” die hun accommodatie, werkvergunning en vervoer naar het werk regelen tegen grove betalingen. Die mensen leven dan met zes in een eenpersoonskamer en het bed van de nachtploeg wordt beslapen door mensen van de dagploeg. Hun verblijfplaats ligt op 2 à 3 uur rijden van het werk waardoor ze eigenlijk maar 7 uur hebben om te slapen. Meestal zijn zij 12 uur per dag en 7 dagen op 7 en dat jaren aan een stuk aan de slag. Vakbonden zijn verboden in de Emiraten, maar regelmatig worden toch stakingen georganiseerd op de grote werven van de Arabische firma’s.

Hoe onmetelijk is de rijkdom van de VAE? Wat voorzie je dat er gebeurt op het moment dat de olie- en gasvoorraden op zijn of niet meer gegeerd (of is dat helemaal niet aan de orde)? Is er reconversie buiten toerisme? Is er genoeg zoet water? Zijn buitenlanders er welkom om er zich te vestigen?

Sander Vandenberghe: Aan de projecten die hier georganiseerd worden kan je merken dat hier eigenlijk met geld gesmeten wordt. Zo zijn er de marine projecten (3 palmeilanden, Waterfront, de eilandengroep The World, de in zee staande wolkenkrabber The Pearl, …), een grote skipiste waarbinnen het -8°C is, een geplande space-poort voor commerciële ruimtereizen, de grootste luchthaven ter wereld, het hoogste gebouw ter wereld, gigantische 'shopping mall’s' die prachtig ingericht zijn en waar je alle bekende merken vind, het enige hotel met zeven (7) sterren, en noem maar op. 

Olie en gas maken nu al slechts 20% uit van het BNP van Dubai. Je moet het de vorige Emir wel nageven dat hij een goed zicht had op de uitputtelijkheid van Dubai’s natuurlijke rijkdom en een plan opgezet heeft om Dubai op de economische wereldkaart te zetten. Daardoor wordt er nu gebouwd aan een handelscentrum waar Manhattan jaloers op zal zijn.

Zoet water wordt hier geproduceerd door grote installaties die zeewater ontzouten. Dat water wordt vooral gebruikt voor de sierbeplanting van Dubai, de vele zwembaden en voor het leidingwaternet. Flessenwater komt uit bronnen in de bergen van Fujairah en Ras al-Khaimah, twee van de andere emiraten. Door de vele ontzoutingsinstallaties in de Golf is het zoutgehalte daar al sterk gestegen. Daardoor is al een groot deel van de marine fauna en flora uitgestorven en natuurorganisaties maken zich ernstig zorgen voor de toekomst.

Hoe is jouw leven in Dubai? Is het er niet te warm? Niet te streng islamitisch? Heb je er genoeg ontspanningsmogelijkheden?

Sander Vandenberghe: Denk niet dat Dubai geen nachtleven heeft! Nooit zoveel nachtclubs op zo’n kleine oppervlakte gezien. En nu de winter aangebroken is (’s avonds nog steeds 20°C), worden ook veel muziekfestivals georganiseerd. Zo heeft Soulwax, de Belgische Dewaele broers, hier twee weken geleden opgetreden!

Van de islam merk je hier niet zoveel - enkel aan moskeeën met imams die op verschillende, soms onmenselijke, momenten van de dag hun gebed zingen. Het klopt wel dat je buiten de hotels en andere toeristische plaatsen geen alcohol krijgen zonder vergunning. Ook de mannelijke Emirati’s die gekleed zijn in hun vlekkeloze witte gewaden en vrouwen helemaal in het zwart zijn aanwijzigen dat het hier eigenlijk een Islamitische cultuur is.

Ken je nog andere Kortrijkzanen in Dubai of de VAE? Vind je het daar een aanrader voor Kortrijkse toeristen? Betaalbaar?

Sander Vandenberghe: In Dubai werken veel West-Vlamingen maar persoonlijk ken ik niet nog niemand van Kortrijk. Het is een leuke werkplaats omdat er zoveel te beleven valt; je komt er mensen tegen van allerlei slag en nationaliteit. Toch is het nu nog geen aanrader voor toeristen door al die bouwwerken, wegenwerken (kunnen we van meespreken in Kortrijk, n.v.d.r.) en er is niet echt een hartelijke sfeer. Ook is de prijs voor accommodatie torenhoog, en openbaar vervoer is zo goed als onbestaande.

Dubai-stad is heel kunstmatig, ongezellig en een beetje vuil. In de zomer is Dubai al helemaal geen aanrader, want dan kan je niet buiten behalve als je houdt van temperaturen boven 50°C in de schaduw. Voorlopig is voor de rest het leven in Dubai iets goedkoper dan in België maar enkel omdat er nog geen belastingen bestaan. Er is wel sprake van dat er binnenkort wel ingevoerd zullen worden.

Kun je er als inwijkeling gemakkelijk aan de slag of moet je meekomen met een firma?

Sander Vandenberghe: Je kan hier als inwijkeling redelijk gemakkelijk een job vinden, want veel partners van collega’s hebben hier ook werk gevonden. Meestal in het onderwijs of in een internationaal bedrijf, hoewel ook Arabische werkgevers westerse vreemdelingen aanwerven. Toch zou ik niet aanraden om onvoorbereid jouw ‘bazatse’ te pakken, want wanneer jouw accommodatie niet in uw loon berekend zit, is het financieel niet interessant hier te werken.

Welke indruk krijg je van Kortrijk als je zover leeft? En van Vlaanderen en België?

Sander Vandenberghe: Ik voel me meer Kortrijkzaan dan Emirati, hoewel ik momenteel hier veel meer verblijf. Ik volg het Belgische nieuws dagelijks en probeer via jouw blog en andere op de hoogte te blijven/komen van wat er leeft in de Kortrijkse politiek en daarrond. Ik ben niet erg Vlaamsgezind, maar nu ik zoveel weg ben van België ben ik reuzentrots om Belg te zijn.

Laatst was hier een galadiner van Belgolux, een vereniging die de Belgische en Luxemburgse 'compatriots' helpt en verenigt. Traditiegetrouw staan mosselen met frieten en Belgische bieren op het menu. Het is wel even genieten van de Belgische kost na die eeuwige Oosterse malen.

vasco