01-09-08

Snel vastgoedgewin van het stadsbestuur in Kortrijkse deelgemeenten

Aalbeke OC

Afbraak van schilderachtig steegje op Aalbekeplaats

De liquidatie van heel wat stadseigendommen in Kortrijk betreft ook panden waarin nu nog stadsdiensten huizen. Daarom wordt er in allerijl een operatie herhuisvesting van die diensten opgezet. Hoewel die operatie nog moet besproken worden met de betrokken bevolking en met de gemeenteraad - de verkozenen van het volk! -, liggen de scenario's al grotendeels vast. Omdat de nadruk ligt op 'het genereren van inkomsten' (beslissing van het stadsbestuur van 22 juli 2008), valt er over verschillende onderdelen die hele operatie 'herhuisvesting van stadsdiensten' - in het stadhuis 'ruimtelijke optimalisatie' gedoopt - heel wat te zeggen.

Niet rechtsgeldig

Nogmaals: de informatie waarover ik als gemeenteraadslid over dit alles beschik, is niet volledig. Het stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, houdt essentiële gegevens achter. Ik til daar zeer zwaar aan! Hier worden de democratische regels met de voeten getreden. Artikel 51, lid 5 van het Gemeentedecreet zegt nochtans uitdrukkelijk dat alleen in het verslag opgenomen beslissingen van het college van burgemeester en schepenen 'rechtsgevolgen hebben'. Niet in het verslag opgenomen beslissingen zijn dus niet rechtsgeldig. Dat artikel voegt daar expliciet aan toe: "De goedgekeurde notulen [van het stadsbestuur] worden onverwijld bezorgd aan de gemeenteraadsleden".

In dit geval berusten tal van beslissingen van het stadsbestuur op een patrimoniumstudie die alleen is goedgekeurd door het stadsbestuur op werkvergaderingen ('strategische colleges' genoemd - in Nederland zou men spreken van 'achterkamertjespolitiek') waarvan geen verslag wordt gepubliceerd noch 'onverwijld aan de gemeenteraadsleden bezorgd'. Op die geheime werkvergaderingen nam het stadbestuur voorts ook belangrijke beslissingen zoals de goedkeuring van lijsten van 'quick wins', de keuze tusssen voorkeurscenario's, prioriteiten, diverse denkpistes enzovoort. Al die geheime beslissingen zijn dus niet rechtsgeldig genomen. Behalve dat men hierop kritiek kan hebben uit democratisch oogpunt, brengen de burgemeester en de schepen door dit onzorgvuldig handelen ook de beoogde verkoop van stadseigendommen in gevaar. En het gaat over miljoenen euro's.

Prioriteit voor Bellegem en Aalbeke

Op een informele werkvergadering (13 mei 2008) besliste het stadsbestuur de deelgebieden Bellegem en Aalbeke als eerste aan bod te laten komen voor de herhuisvesting van stadsdiensten. Daartoe werd een politiek-ambtelijke werkgroep opgetrommeld onder de dubbele leiding van de schepenen en directeurs van elke betrokken stadsdienst en de 'gebiedswerkers' van het deelgebied in kwestie.

Die 'gebiedswerkers' zijn een voortzetting en veralgemening van de buurtwerkers die voordien her en der aan het werk werden gezet. Maar in tegenstelling met de buurtwerkers ligt de nadruk in hun opdracht veel meer op gedecentraliseerde stedelijke dienstverlening in de deelgemeenten en de grote wijken dan in gemeenschapsopbouw en burgerparticipatie. Dat is nu wel duidelijk met de inzet van die gebiedswerkers voor de verkoop van zoveel mogelijk stadseigendommen in hun werkgebied (deelgemeente).

Op 'workshops' (4 juli 2008) werden de voorkeurscenario's voor de verschillende deelgemeenten vastgelegd. Het stadsbestuur bekrachtigde die scenario's, enigszins gewijzigd,formeel op 22 juli 2008. Voor Bellegem en Aalbeke, en ook Bissegem, komt het erop neer dat alle stedelijke diensten zullen worden bijeengebracht in het ontmoetingscentrum, telkens na aanbouw van een nieuwe vleugel. Voor de jeugd worden andere plannen uitgewerkt.

In Bellegem moet er een compacte nieuwbouw komen aansluitend bij het ontmoetingscentrum De Wervel, na afbraak van de oude jongensschool. Daar worden dan alle stedelijke functies gehergroepeerd. Het gewezen gemeentehuis op Bellegemplaats wordt, zoals uitgelegd in het vorige stuk, verkocht. Ook verkocht wordt het nog geen half jaar geleden van het ACW overgekochte pand Den Bouw. Voor de jeugd - verschillende jeugdbewegingen zijn al jaren op zoek naar betere huisvesting - zou er misschien een nieuwbouw komen op de oude 'tramstatie', Walleweg; maar men is nog aan het zoeken naar een oplossing voor de parkeerproblemen in die wijk. Voorts wil men onderzoeken of er eventueel een 'sportschuur' zou kunnen worden gebouwd in samenwerking met de lokale school.

In Aalbeke wil het stadsbestuur ook alle stedelijke diensten samenbrengen in een nieuwe vleugel van het ontmoetingscentrum. Om het OC te kunnen uitbreiden, neemt het stadsbestuur zich voor om het resterende steegje op Aalbekeplaats af te breken (zie foto). Het gaat om vier karaktervolle woningen, die stuk voor stuk zijn gemoderniseerd met respect voor hun uitzicht. Als die huisjes op Heule-Watermolen hadden gestaan, dan waren ze vast en zeker officieel beschermd. Als de sloop doorgaat, verdwijnt eens te meer een stuk historisch dorpspatrimonium.

Het gewezen gemeentehuis van Aalbeke, een speciaal voor die functie opgetrokken gebouw en nog in dienst, zal, slechts gedeeltelijk (?), worden verkocht. De pastorie krijgt hetzelfde lot beschoren. De jeugdverenigingen van Aalbeke blijven zitten waar ze zijn, maar men gaat op zoek naar nieuwe mogelijkheden voor jeugdhuis 't Skutje.

Bissegemse jeugd

Ook in Bissegem wil men alle stedelijke diensten hergroeperen in een aanbouw bij ontmoetingscentrum De Neerbeek. Dat betekent vooral een verhuis uit het bestaande gewezen gemeentehuis in het centrum van de deelgemeente. Dat is dan wel in tegenspraak met de mening die de werkgroep aanvankelijk had gedeeld, namelijk dat het voor de dienstverlening in Bissegem beter zou zijn de diensten te hergroeperen in het centrum.  

bis1

Stadseigendom Bissegem

Voor het zeer centraal gelegen gewezen gemeentehuis van Bissegem heeft men volgende plannen in petto. Het stadsbestuur laat onderzoeken of de gelijkvloerse onderdoorgang, een publieke weg, niet kan verbreed worden over de volle breedte van het pand. De verdiepingen erboven zouden worden verkocht of verhuurd.

Het stadsbestuur is de politiek-ambtelijke werkgroep niet gevolgd in haar voorstellen voor de Bissegemse jeugd. Op de workshop was een consensus gegroeid om voor die jeugdverenigingen twee opties open te houden. Er was sprake van een eventuele nieuwbouw op locatie Rietput. Een andere mogelijkheid was het brandweergebouw van Bissegem aan de jeugd toe te vertrouwen. Het stadsbestuur heeft wijselijk beslist te wachten met zich uit te spreken over een eventuele herbestemming van brandkazernes tot er meer duidelijkheid is over de gevolgen van de brandweerhervorming.

Heule Statie geen station

In Heule is het stadsbestuur wel van plan binnen afzienbare tijd geld vrij te maken om de jeugdverenigingen een deftig dak boven het hoofd te geven. Er komt een extra verdieping boven jeugdhuis Den Ast; de grond naast het lokaal wordt niet verkocht. Het gewezen stationsgebouw van Heule wil men voort huren van de Spoorwegen, ten behoeve van verenigingen - nu huist er Chiro Stiene. Nochtans zou de heropening van het gebouw als voor-station met ruimere parkeergelegenheden voor treinpendelaars ook wel eens mogen onderzocht worden in het licht van de problemen met het station in Kortrijk.

Heule Statie

Zonder nadere uitleg besliste het stadsbestuur tot het opstellen van een masterplan voor de in Heule gelegen (Vier Linden) Kortrijkse Groothandelsmarkt. Kijkt het stadsbestuur met gretige ogen naar de eventuele verkoopsmogelijkheden van (delen van) de (te?) grote hal en ruime parking van de KGM?

Marke: hoeve-villa te koop

Grootse plannen koestert het stadsbestuur ook voor de deelgemeente Marke, met hoop op ferme eenmalige inkomsten. Zo wil men het grootste deel van de stedelijke tuighuizen in de Rekkemsestraat verkopen. Daar huizen momenteel zowat alle uitvoerende diensten met zwaar materiaal; maar binnen afzienbare tijd wil het stadsbestuur zijn materieel centraliseren in de Moorseelsestraat, site Textielfabriek Callens. Zeker is dat het gedeelte vooraan van de stedelijke bedrijfsgebouwen in de Rekkemsestraat wordt verkocht. De loodsen achteraan zouden ook kunnen verhuurd worden. De stad zelf zou nog een deel van de industriële gebouwen behouden.

In Marke bezit de stad ook nog een agrarische erfenis uit de tijd van het de Bethune-burgemeesterschap in de vroegere zelfstandige gemeente. Eventjes is eraan gedacht om de kinderboerderij, uitgebaat door de Van Clé-stichting, Moteweg 11, op te doeken, maar nu is beslist ze te behouden en te renoveren. Wat wel wordt te gelde gemaakt, is de verblijfshoeve van de kinderboerderij, Kleine Marktstraat 4. Het is een prachtige oude boerderij, ingericht om groepen tot 35 personen logement te geven (zie foto). Met de opbrengst van die verkoop wil het stadsbestuur in de nabijheid van de kinderboerderij nieuwe overnachtingsgelegenheid voor groepen bouwen.

Nog op het grondgebied Marke, maar dan in het stadsgroen Marionetten, heeft de stad nog een andere eigendom: de monumentale Ponforthoeve. Tot nu was het de bedoeling de historische gebouwen een rol te laten spelen in de zachte recreatie die zich in die groene zone aan het ontwikkelen is. Daarvan wordt blijkbaar afgestapt: het stadsbestuur zoekt een externe functie voor de hoeve.

Over dat alles komt er nog een overlegronde met de bevolking van de betrokken deelgemeenten, een taak voor de gebiedswerkers. Maar is niet alles reeds beslist?

Marke verblijfshoeve

Verblijfshoeve Marke: te koop!

25-11-06

Van de PIH naar de Perzische Golf

 
palm%20island

Sander Vandenberghe, Marke, is een levende reclame voor het Kortrijkse hoger onderwijs. Als afgestudeerd ingenieur van de PIH is hij momenteel aan de slag bij Jan De Nul Dredging, 's lands grootste baggeraar. In dienst van die zeer expansieve firma reist hij de wereld rond. Thans werkt hij in Dubai, een van de Verenigde Arabische Emiraten aan de Perzische (Arabische) Golf. Daar wordt de kustlijn opgesmukt met immense, toeristische (schier-)eilanden. Een interview met een van mijn internationale lezers.

Sander Vandenberghe maakte zich bekend als de lezer uit de Verenigde Arabische Emiraten na mijn oproep van een tijdje geleden tot het internationale deel van mijn bezoekers om zich te outen. Altijd al tuk geweest op sprookjes van duizend en een nacht. Sander verklaarde zich bereid tot een elektronisch interview.

Sander, wie ben je? Vanwaar jouw interesse voor Kortrijkse toestanden vanuit jouw verblijf aan de andere kant van de wereld?

Sander Vandenberghe: Ik ben geboren in de herfst van ‘82 in het moederhuis van Kortrijk. Mijn ouders zijn allebei afkomstig uit het Wevelgemse, maar bouwden samen een nestje "Bachten de Route" in Marke. Daar groeide ik op als eerstgeborene van een gezin met drie kinderen. Na mijn ingenieursopleiding in de Kortrijkse PIH (Provinciale Industriële Hogeschool) en een specialisatiejaartje in Gent vond ik mezelf rijp voor de arbeidsmarkt. Ik had intussen ook mijn vriendin, Isabelle Bauwens, leren kennen en samen gingen wij op zoek naar een huisje. Wij vonden er een in de Diagorasstraat in Marke; tot onze grote vreugde omdat we gehecht zijn aan ons dorp. Door ons Chiro-verleden, zij in Marke en ik op Don Bosco, kregen we hier een hoop vrienden en kennissen die niet vervangbaar zijn.

Sander, je werkt voor de grote Belgische baggerspecialist Jan De Nul Dredging. Kun je daar iets meer over vertellen? Wat is jouw precieze job? Een droomjob? Ben je van plan in Dubai te blijven of duurt jouw emigratie slechts zolang je er werkt?

Sander Vandenberghe: Bij de Jan De Nul Groep ben ik coördinator van welzijn, milieu en kwaliteit op buitenlandse werven. Van de zowat 3.400 mensen die bij De Nul werken, zijn er een duizendtal in Dubai. Nu is het Dubai, daarvoor Port Hedland in Australië en daarvoor Abu Dhabi, een ander Arabisch Emiraat. Ik vind mijn job wel leuk; ik kom zo in contact met heel andere werksferen dan in België. Maar ik mis wel veel; mijn vriendin, familie, vrienden, huis en streek. België blijft zeker mijn thuisland, mijn uitvalsbasis van waaruit ik naar de exotische plaatsen trek waar ik naartoe gestuurd wordt.

Jouw bedrijf werkt in Dubai naast andere projecten (havenbouw bijvoorbeeld) aan het reusachtige project 'Dubai Waterfront', een reeks van zeven eilandgroepen in uitwaaierende vormen zoals een palmboom (Palm Jumeirah, zie foto), een schorpioenstaart, enzomeer, allemaal zodanig groot dat het zichtbaar is vanuit de ruimte. Naar verluidt, is het een operatie waar De Nul meer dan een miljard euro aan verdient - bruto, neem ik aan. Momenteel werken jullie aan de tweede kunstmatige eilandengroep van de waterfrontprojecten, 'The Palm Jebel Ali'. Kun je daar iets meer over vertellen?

Sander Vandenberghe: Alle eilanden van Dubai Waterfront worden gerealiseerd door Jan De Nul. Het gaat hier om de grootste eilandcreatie ter wereld door de mens. En al die uitsteeksels vormen een soort 'breakwaters' (golfbrekers, maar dan onvergelijkelijk veel groter dan die in Oostende bijvoorbeeld, n.v.d.r.) ter bescherming van de Dubaiaanse kusten en stranden ('waterfront' in het Engels). Het gaat om een werkelijk gigantische operatie. In zes jaar moeten wij zomaar 325 miljoen kubieke meter zand verplaatsen en verstevigen met ongeveer 14 miljoen kubieke meter rots. De derde eilandengroep bijvoorbeeld, 'Palm Deira' gaat 14 kilometer de zee in vanaf de kust; de totale oppervlakte wordt 80 vierkante kilometer of ongeveer zo groot als Londen en groter dan Parijs of Manhattan! Door de grillige vorm komt er niet minder dan 400 kilometer strandlijn bij. 

N.v.d.r.: Een pittig detail: tussen de dijk die als een atol rond het palmvormige eiland ligt en dat eiland zelf, komt in de tweede eilandengroep een gordel van paalwoningen. Die gordel is zo ontworpen dat je vanuit de ruimte een Arabische spreuk kunt lezen: "Haal de wijsheid bij de wijzen: niet iedereen die te paard zit, is een jockey". Dubaiaanse ironie?

De wereldmarkt voor baggerwerken wordt gedomineerd door een viertal ondernemingen uit de Benelux; twee Nederlandse: Boskalis en Van Oord, en twee Belgische: DEME en Jan De Nul. Jan De Nul sleept in Dubai het ene miljardencontract na het andere in de wacht, hoewel ook de Nederlandse baggergigant Kon. Boskalis gegadigd was. Wat is het geheim van de groep waarvoor jij werkt?  

Sander Vandenberghe: Je bent heel goed geïnformeerd! Ik weet niet wat het geheim is van meneer Jan De Nul, maar ik weet wel dat hij zijn bedrijf bestuurt als een trotse huisvader. Hij voelt de markt perfect aan en investeert veel in zijn bedrijf. Daardoor hebben we de modernste en snelst groeiende vloot. De expansie gaat zo snel zelfs dat de vraag naar personeel niet meer kan worden bijgehouden.

singapore_-_tshd_vasco_da_gama

Wat ik mij afvraag: wat is de zin van die immense projecten? Waarom wil men honderden kilometer extra kustlijn: is de natuurlijke kustlijn niet groot genoeg of al te volgebouwd? Zijn er risico's voor de toekomst (overstromingen, verzakkingen, aardbevingen, erosie...)? Zijn die kunstmatige eilanden echt zo paradijselijk als wordt voorgesteld?

Sander Vandenberghe: Het gaat hier vooral om een prestigeproject voor Dubai, net zoals België een Atomium heeft en Frankrijk een Eifeltoren. Natuurlijk zijn het eveneens projecten van private maatschappijen die geld willen verdienen door deze eilanden zo vol mogelijk te bouwen met hotels en luxehuizen.

Problemen zoals overstromingen en zware aardbevingen worden niet echt verwacht hier in Dubai. Erosie en verzakkingen zijn een andere zaak, maar dat hebben ingenieurs van onze klant grondig bestudeerd en de voorwaarden voor een voldoende stabiliteit zijn in het contract opgenomen.

De eilanden zullen volgens mij niet zo paradijselijk zijn doordat ze propvol zullen gebouwd worden - op palm 1 en 2 samen komen niet minder dan 60 hotels, 4000 villa's en 5000 appartementen; op palm 3 zelfs 8000 villa's.

Om de schitterende vorm van die eilanden te zien moet je een sateliet hebben. Die vormen kunnen niet gezien worden vanop de grond, dus is het net of je gewoon op het strand staat. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat zelfs een simpel optrekje hier gigantisch veel geld zal kosten.

Hoe is het politieke leven in Dubai? Wie heeft er nu het bestuur van het land in handen?

Sander Vandenberghe: De Verenigde Arabische Emiraten zijn een federatie van zeven emiraten, elk met zijn eigen Emir die dat wordt door dynastieke opvolging. De Emirs van alle Emiraten vormen een “supreme counsel” die de ministerposten verdeelt. Het presidentschap is in handen van de Emir van Abu Dhabi en het premierschap is in handen van de Emir van Dubai, andere ministerposten worden verdeeld over invloedrijke clans van alle emiraten. De stuwende kracht achter de Waterfrontprojecten is de kroonprins van Dubai, sjeik Mohammed bin Rashid Al Maktoum.

Hoe zijn de werkomstandigheden in Dubai voor de verschillende categorieën werknemers? Is er sprake van enig syndicalisme?

Sander Vandenberghe: Er wordt gezegd dat Dubai de moderne slavernij heeft uitgevonden. Mensen uit India, Bangladesh, Pakistan en de Filippijnen worden aangetrokken met de belofte van veel geld. Maar ze kunnen enkel werk vinden via de “labour suppliers” die hun accommodatie, werkvergunning en vervoer naar het werk regelen tegen grove betalingen. Die mensen leven dan met zes in een eenpersoonskamer en het bed van de nachtploeg wordt beslapen door mensen van de dagploeg. Hun verblijfplaats ligt op 2 à 3 uur rijden van het werk waardoor ze eigenlijk maar 7 uur hebben om te slapen. Meestal zijn zij 12 uur per dag en 7 dagen op 7 en dat jaren aan een stuk aan de slag. Vakbonden zijn verboden in de Emiraten, maar regelmatig worden toch stakingen georganiseerd op de grote werven van de Arabische firma’s.

Hoe onmetelijk is de rijkdom van de VAE? Wat voorzie je dat er gebeurt op het moment dat de olie- en gasvoorraden op zijn of niet meer gegeerd (of is dat helemaal niet aan de orde)? Is er reconversie buiten toerisme? Is er genoeg zoet water? Zijn buitenlanders er welkom om er zich te vestigen?

Sander Vandenberghe: Aan de projecten die hier georganiseerd worden kan je merken dat hier eigenlijk met geld gesmeten wordt. Zo zijn er de marine projecten (3 palmeilanden, Waterfront, de eilandengroep The World, de in zee staande wolkenkrabber The Pearl, …), een grote skipiste waarbinnen het -8°C is, een geplande space-poort voor commerciële ruimtereizen, de grootste luchthaven ter wereld, het hoogste gebouw ter wereld, gigantische 'shopping mall’s' die prachtig ingericht zijn en waar je alle bekende merken vind, het enige hotel met zeven (7) sterren, en noem maar op. 

Olie en gas maken nu al slechts 20% uit van het BNP van Dubai. Je moet het de vorige Emir wel nageven dat hij een goed zicht had op de uitputtelijkheid van Dubai’s natuurlijke rijkdom en een plan opgezet heeft om Dubai op de economische wereldkaart te zetten. Daardoor wordt er nu gebouwd aan een handelscentrum waar Manhattan jaloers op zal zijn.

Zoet water wordt hier geproduceerd door grote installaties die zeewater ontzouten. Dat water wordt vooral gebruikt voor de sierbeplanting van Dubai, de vele zwembaden en voor het leidingwaternet. Flessenwater komt uit bronnen in de bergen van Fujairah en Ras al-Khaimah, twee van de andere emiraten. Door de vele ontzoutingsinstallaties in de Golf is het zoutgehalte daar al sterk gestegen. Daardoor is al een groot deel van de marine fauna en flora uitgestorven en natuurorganisaties maken zich ernstig zorgen voor de toekomst.

Hoe is jouw leven in Dubai? Is het er niet te warm? Niet te streng islamitisch? Heb je er genoeg ontspanningsmogelijkheden?

Sander Vandenberghe: Denk niet dat Dubai geen nachtleven heeft! Nooit zoveel nachtclubs op zo’n kleine oppervlakte gezien. En nu de winter aangebroken is (’s avonds nog steeds 20°C), worden ook veel muziekfestivals georganiseerd. Zo heeft Soulwax, de Belgische Dewaele broers, hier twee weken geleden opgetreden!

Van de islam merk je hier niet zoveel - enkel aan moskeeën met imams die op verschillende, soms onmenselijke, momenten van de dag hun gebed zingen. Het klopt wel dat je buiten de hotels en andere toeristische plaatsen geen alcohol krijgen zonder vergunning. Ook de mannelijke Emirati’s die gekleed zijn in hun vlekkeloze witte gewaden en vrouwen helemaal in het zwart zijn aanwijzigen dat het hier eigenlijk een Islamitische cultuur is.

Ken je nog andere Kortrijkzanen in Dubai of de VAE? Vind je het daar een aanrader voor Kortrijkse toeristen? Betaalbaar?

Sander Vandenberghe: In Dubai werken veel West-Vlamingen maar persoonlijk ken ik niet nog niemand van Kortrijk. Het is een leuke werkplaats omdat er zoveel te beleven valt; je komt er mensen tegen van allerlei slag en nationaliteit. Toch is het nu nog geen aanrader voor toeristen door al die bouwwerken, wegenwerken (kunnen we van meespreken in Kortrijk, n.v.d.r.) en er is niet echt een hartelijke sfeer. Ook is de prijs voor accommodatie torenhoog, en openbaar vervoer is zo goed als onbestaande.

Dubai-stad is heel kunstmatig, ongezellig en een beetje vuil. In de zomer is Dubai al helemaal geen aanrader, want dan kan je niet buiten behalve als je houdt van temperaturen boven 50°C in de schaduw. Voorlopig is voor de rest het leven in Dubai iets goedkoper dan in België maar enkel omdat er nog geen belastingen bestaan. Er is wel sprake van dat er binnenkort wel ingevoerd zullen worden.

Kun je er als inwijkeling gemakkelijk aan de slag of moet je meekomen met een firma?

Sander Vandenberghe: Je kan hier als inwijkeling redelijk gemakkelijk een job vinden, want veel partners van collega’s hebben hier ook werk gevonden. Meestal in het onderwijs of in een internationaal bedrijf, hoewel ook Arabische werkgevers westerse vreemdelingen aanwerven. Toch zou ik niet aanraden om onvoorbereid jouw ‘bazatse’ te pakken, want wanneer jouw accommodatie niet in uw loon berekend zit, is het financieel niet interessant hier te werken.

Welke indruk krijg je van Kortrijk als je zover leeft? En van Vlaanderen en België?

Sander Vandenberghe: Ik voel me meer Kortrijkzaan dan Emirati, hoewel ik momenteel hier veel meer verblijf. Ik volg het Belgische nieuws dagelijks en probeer via jouw blog en andere op de hoogte te blijven/komen van wat er leeft in de Kortrijkse politiek en daarrond. Ik ben niet erg Vlaamsgezind, maar nu ik zoveel weg ben van België ben ik reuzentrots om Belg te zijn.

Laatst was hier een galadiner van Belgolux, een vereniging die de Belgische en Luxemburgse 'compatriots' helpt en verenigt. Traditiegetrouw staan mosselen met frieten en Belgische bieren op het menu. Het is wel even genieten van de Belgische kost na die eeuwige Oosterse malen.

vasco

30-09-06

KMO-zone naast natuurgebied: moeilijkheden zoeken

duma1

Het zit er bovenarms op in de Torkonjestraat: heftruckbedrijf NV Duma krijgt een pv van bouwovertreding aangesmeerd en ziet zijn milieuvergunning geweigerd. De groothandel maakt volop gebruik van zijn zichtlocatie aan de E17, maar dat blijkt nu niet de bedoeling te zijn van de plannenmakers. Men wil dat de vorkliftverkoper meer rekening houdt met het nabije stadsgroen Marionetten en het geplande Preshoekbos (stadsrandbos). Of hoe een beperkte KMO-zone en een natuurgebied heel moeilijke buren zijn.

De vrolijke kleuren van het uitgestalde hef-, duw- en trektuig en de Vlaamse en Waalse vlag op de hoogste kraan trekken de aandacht van de chauffeurs op de E17 en de Torkonjestraat. NV Duma ligt uitstekend om gezien te worden en de firma maakt daar ongegeneerd gebruik van. Hoe zou je zelf zijn?

Duma is gevestigd op een beperkte zone voor enkele KMO's in een uithoek van de Kortrijkse deelgemeente Marke. De zone is als het ware een enclave in een uitgestrekt groengebied. Het is alsof de plannenmakers indertijd dachten dat ze het nieuwe groen, waarvan in de streek zeker geen overvloed is, moesten compenseren. De verzuchting van elke deelgemeente om een eigen bedrijventerrein te hebben, is ook niet vreemd aan de gewaagde combinatie.

Dat daar ooit vodden van moesten komen, stond in de sterren geschreven. Het is zover. In februari vorig jaar stuurde de stedelijke directie stadsplanning de milieupolitie naar NV Duma voor de vaststelling van een reeks bouwovertredingen. Tegen de afspraken in stalde Duma heftoestellen op zijn gazon, waren de wegen uitgebreid op het terrein van de firma en was er een tweede toegang uitgevend op de Torkonjestraat gerealiseerd. Voor die aanlegwerken is uiteraard een bouwvergunning nodig, waarover Duma niet beschikte, maar ook het uitzetten van 'rollend materieel' op onverharde grond (pelouze) is milieu- en bouwvergunningsplichtig. Ook de Vlaamse milieuinspectie stelt een overtreding vast: de milieuvergunning die Duma heeft, dekt niet alle uitgeoefende activiteiten en de vergunningsvoorwaarden worden niet genoeg nageleefd.

Als reactie op die processen-verbaal dient Duma in oktober 2004 een bouwaanvraag in. Voor het ontwerp tekent NV Topokor. Het blijkt al ras dat de aangevraagde wijzigingen van het terrein niet kunnen volgens de stedenbouwkundige diensten. Men struikelt vooral over teveel extra verhardingen en over het voornemen om kranen en andere bouwmachines tentoon te stellen op het gazon. Als compromis komt een voorstel van Kortrijk uit de bus om een aangepast dossier in te dienen en intussen toch al de toelaatbaar geachte zaken te regelen (bufferbekken en riolering).

Maar Duma laat nadien niets meer van zich horen. Wel dient Duma in maart 2006 een milieuvergunningsaanvraag in. De stedelijke directie Leefmilieu gaat te rade bij de collega's van stadsplanning en die constateren dat de aanvraag gebaseerd is op de ongewijzigde bouwplannen die eerder werden afgekeurd. Het terrein achteraan de bedrijfsgebouwen, palend aan het domein van het kasteel van Sint-Anne, een onderdeel van stadsgroen Marionetten, wil Duma volledig verharden en de hele strook bovenaan de talud van de E17 wil men volzetten met heftrucks.

Het komt tot onderhandelingen tussen Duma, zijn architect Topokor en de directie Leefmilieu. Er wordt zelfs een compromis bereikt. Daarin staat dat de tweede ingang van Duma kan geregulariseerd worden. Maar voor de rest dient Duma in te binden. Een extra voorwaarde is dat de hoogte van de tentoongestelde kranen niet boven het gebouw mag uitsteken. Dat wil zeggen dat de kraan met de vlaggen van beide Belgische Gewesten naar beneden moet. De afspraak is dat Duma voor eind juni 2006 met een nieuw uitvoeringsplan voor de proppen komt.

Maar halverwege juli zijn die aangepaste plannen nog steeds niet in de bus gevallen van het stadhuis. De directie Leefmilieu is dan het wachten moe en adviseert het stadsbestuur om de aangevraagde milieuvergunning simpelweg te weigeren. Zelfs het verlenen van een vergunning op proef wordt ten zeerste afgeraden. En zo luidt ook de beslissing van het stadsbestuur. Hoe het nu verder moet, weet ik niet. Wettelijk bezien kan Duma voortaan alleen nog zijn activiteiten uitoefenen volgens zijn lopende vergunning. Dat wil zeggen dat al dat uitgestald bouwmaterieel illegaal staat opgesteld. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Interessant is een van de beschouwingen waarmee het stadsbestuur zijn draconische beslissing motiveert. Het overweegt "dat de inrichting gelegen is nabij het Stadsgroen Marionetten en het toekomstig Stadsrandbos; dat in functie van de bestemming van deze aanpalende natuurgebieden het visuele aspect van deze omgeving zeer belangrijk is; en dat de industriegebieden in deze opgelegd worden om een degelijk groenscherm aan te leggen". In die redenering, waar ik volkomen achter sta, getuigt het niet van een goed overwogen ruimtelijke ordening als men KMO-zones laat aanleggen aan de zoom van een natuurgebied. Het visuele apsect van het groengebied zal altijd schade lijden en anderzijds worden de KMO's in kwestie ernstig beperkt in hun activiteiten. Kortom, dat is moeilijkheden zoeken.

In de toekomst moeten wij dergelijke vergissingen vermijden. Dat sterkt mij in mijn overtuiging dat er naast het natuurgebied van de Venning, Kortrijk, geen plaats is voor een KMO-zone met, ocharme, ruimte voor twee showrooms.

duma2

 

20-08-06

ZOMER IN KORTRIJK: nummer 14

Kleur in de stad. Pottelberg aan De Prince (afgetreden). Marke.

09:13 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: marke, kleur |  Facebook |

07-08-06

ZOMER IN KORTRIJK 2006: nummer 1

Ben eventjes naar het zuiden van Frankrijk. Ontstressen in het vooruitzicht van het harde (campagne)labeur na de vakantie. In afwachting dat ik terug aan het klavier zit, zet mijn dochter, Febe, elke dag een zomerse foto uit Kortrijk op de blog. Met een woordje uitleg. Veel plezier en voor wie nog in congé is: goeie vakantie!

Al een meloen zien opengaan? Dat kan je elke morgen meemaken in de Abdijmolenweg in Marke.

;)))

00:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: marke, zomerfoto |  Facebook |