10-09-08

Het stadsbestuur wil ook nog eens de Vaart verbreden in het centrum van Kortrijk

vaart1

Terwijl de pijnlijke verbreding van de Leie in het hartje van de stad na meer dan tien jaar nog altijd niet is voltooid, dringt het stadsbestuur van Kortrijk, CD&V-OpenVLD, erop aan dat ook de Vaart in het stadscentrum zou worden verbreed. Een leger bulldozers op een ander stadskwartier! Een dure operatie die weeral gepaard zou gaan met omvangrijke onteigeningen en verkeersellende. Of het stadsbestuur ooit zijn slag thuishaalt, is hoogst twijfelachtig. Maar intussen beletten oeroude reservatiestroken en jongere ruimtelijke plannen een gedegen ontwikkeling van de vaartwijken. Een en ander is aan het licht gekomen naar aanleiding van een Leiedalstudie voor een geïntegreerde gebiedsvisie op het kanaal Kortrijk-Bossuit. Het stadsbestuur vindt dat de intercommunale het economische aspect heeft verwaarloosd.

Insteekdok

Kortrijk wordt al lange jaren ontwricht door de, economisch noodzakelijke, werkzaamheden ter verbreding van de Leie in het volle centrum van de stad. In 1985 begonnen de onteigeningen; in 1997 startten de graafmachines; in 2008 moet het ergste nog komen: de verbreding van het stuk rond de Budabrug, het dichtst bij het centrum.

Toch schijnt het stadsbestuur, CD&V-OpenVLD er maar niet genoeg van te krijgen. Bij elke gelegenheid eist het stadsbestuur dat de mogelijkheid blijft bestaan om de tweede Kortrijkse vaarweg, de Vaart Kortrijk-Bossuit, ook drastisch te verbreden op zijn grondgebied! Diverse instanties van het Vlaamse Gewest, tot ministers toe, hadden evenwel al laten weten dat de verbreding van de vaart tussen de sassen 9 en 11 (van de Passionistenlaan tot de Leie) economisch niet verantwoord was. De Vaart werd beschouwd als een groot insteekdok vanuit de Schelde en men was geneigd die optie als definitief te beschouwen. Elke keer tekende het stadsbestuur in een masochistische reflex verzet aan tegen die optie.

Op een werkvergadering over de Abdijkaai, 19 augustus jl., verklaarde het stadsbestuur eens te meer dat "een mogelijke verbreding van het kanaal ten alle prijze mogelijk moet blijven". Een paar weken later werd dat standpunt herhaald in de officiële notulen van het college van burgemeester en schepenen. Naar aanleiding van een studie van de intercommunale Leiedal, in opdracht van het provinciebestuur, CD&V-sp.a, hamert het stadsbestuur op 2 september jl. nogmaals op zijn wens om de Vaart te verbreden op Kortrijks grondgebied. Meer zelfs: het zal aankloppen bij de administratie Waterwegen en Zeewezen NV opdat die zich ondubbelzinnig zou uitspreken voor de verbreding.

Bouwkundig erfgoed

De Vlaamse overheid is nochtans al jaren min of meer gewonnen voor het definitief opgeven van een mogelijke verbreding van de twee laatste stukken Vaart. Het gaat om een technisch aartsmoeilijke opdracht. Er moet een groot hoogteverschil overwonnen worden;  twee kanaalvakken moeten in een enkel erg verbreed vak worden omgebouwd; en bovendien moet het  - kaduke - brugje over de Vaart in de Gentsesteenweg vervangen worden door een heel wat hogere en grotere oeververbinding. Maandenlang zou het verkeer op een van de belangrijkste invalswegen van de stad - en onder meer naar het nieuwe winkelcentrum K - onderbroken zijn. Niet alleen op de dichtbebouwde oevers van het kanaal zouden ingrijpende onteigeningen moeten gebeuren; de Gentsesteenweg in de omgeving van de brug zou er niet aan ontsnappen.

En waar men het geld zal losweken om weeral naar Kortrijk te laten vloeien, is een andere kwestie. Enkele jaren geleden werd de kostprijs voorzichtig op zowat 25 miljoen euro geraamd; dat het meer zou zijn, staat in de sterren geschreven. Dat de Vlaamse overheid niet happig is op die verbreding, blijkt ook al uit het feit dat de bestaande smalle sluizen - goed voor scheepjes van maximum 300 ton - èn de sasmeesterswoningen intussen beschermd zijn als bouwkundig erfgoed

Gewijzigde visie

Zelfs de intercommunale Leiedal is over die verbreding van gedacht aan het veranderen. Tot voor kort was de intergemeentelijke vereniging dezelfde mening toegedaan als het stadsbestuur. Het is onder begeleiding van Leiedal dat in het nog niet zo lang geleden vastgestelde Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan de vaartverbreding nog is opgenomen. Maar in de studie "Een geïntegreerde visie op het kanaal Kortrijk-Bossuit" die Leiedal in opdracht van het provinciebestuur maakt, wordt de klemtoon gelegd op de natuurlijke, landschappelijke en recreatieve mogelijkheden van de oude waterweg. Van een belangrijke rol voor de Vaart als verbindingsweg over het water tussen de Leie en de Schelde wordt niet meer gesproken.

En die gewijzigde visie kan het stadsbestuur niet aanvaarden. De economische functie dient te worden uitgewerkt en dient minimaal hetzelfde gewicht te krijgen als de andere functies, aldus de burgemeester en de schepenen. Het stadsbestuur voegt er uitdrukkelijk aan toe: "Binnen dit economisch verhaal [sic!] verdient het verbredingsscenario bijzondere aandacht". Wel laat het stadsbestuur verstaan dat die optie grote consequenties heeft: "Dit is in het bijzonder van belang voor de Kortrijkse binnenstad omdat de ruimtelijke impact van een mogelijke verbreding daar het grootst is". Ze weten dus hoe erg het wordt en toch...!

vaart4

Met de tijd onwaarschijnlijker

Even hardnekkig reageerde het stadsbestuur vorig jaar op het ontwerp van 'bekkenbeheersplan Leiebekken' van de Vlaamse overheid. In uitvoering van het decreet Integraal Waterbeleid van 18 juli 2003, is de Vlaamse Regering voor alle stroomgebieden dergelijke bekkenbeheersplannen aan het opstellen. De ontwerpen van die plannen worden aan een openbaar onderzoek onderworpen. Het stadsbestuur was een van de drie Kortrijkse bezwaarmakers tegen het ontwerp.

In het ontwerp bekkenbeheersplan Leiebekken wordt een eventuele verbreding van de Vaart volledig afgeraden. Een lang citaat omdat het zo veelzeggend is: "Het kanaal Kortrijk-Bossuit zou bij rampen op de waterwegen een verbinding tussen de hoofdwaterwegen Leie en Bovenschelde (1350 ton) kunnen vormen zodat schepen steeds over een route-alternatief beschikken, mogelijks onder voorwaarden zoals eenrichtingsverkeer. Ter hoogte van Kortrijk is de tonnenmaat over korte afstand echter beperkt tot 300 ton. Het sluitstuk van de kalibratiewerken op het kanaal Kortrijk-Bossuit, namelijk de verbreding van het kanaal in Kortrijk en het bouwen van een nieuwe sluis ter vervanging van de geklasseerde sluizen 9, 10 en 11, wordt echter met de tijd onwaarschijnlijker. Ook vanuit economisch standpunt zijn op dit moment onvoldoende baten die dergelijke zware budgettaire inspanningen verantwoorden. Er kan dan ook geopteerd worden om de overblijvende kalibratiewerken in de richting van de Leie volledig op te geven. Hierdoor dient het kanaal Kortrijk-Bossuit beschouwd te worden als een groot insteekdok van de Boven-Schelde."  

Het stadsbestuur schreef hierop een bezwaarschrift waarin het beklemtoonde dat een mogelijke verbreding in de toekomst niet onmogelijk mag worden gemaakt. Zelf zegde het stadsbestuur met het oog op een verbreding van de Vaart ooit, een achteruitbouwzone op te leggen aan de noordzijde van het kanaal (dat is de kant Spinnerijkaai-Abdijkaai). Geschrokken veranderde het 'Bekkenbestuur Leiebekken' de ontwerptekst. In plaats van de resterende verbreding 'volledig op te geven' staat er nu: 'voorlopig niet uit te voeren'. En er wordt daaraan toegevoegd dat mettertijd wel zal blijken of het kanaal Kortrijk-Bossuit nog een toekomst heeft in het internationale hoofdwaterwegennet.

vaart2

Stedenbouwkundige onzekerheid

Het resultaat van die onbegrijpelijke koppigheid van het stadsbestuur is dat de stedenbouwkundige onzekerheid in de Kortrijkse wijken rond de Vaart blijft duren. Wie daar wil investeren, blijft het risico lopen dat er ooit een onteigening komt. Zoals gemeld hanteert de stad zelf een reservatiestrook aan de kant van de Abdijkaai en de Spinnerijkaai. In die strook mag niet langer gebouwd worden. Voor de rij bestaande woningen in de Spinnerijkaai bijvoorbeeld is dat nefast; terwijl ook heel wat mogelijke bouwgrond verloren gaat voor het nieuwbouwproject naast Stoopsfabriek. Het bouwverbod heeft ook zijn gevolgen voor de toekomstige ontwikkeling van de binnen afzienbare tijd leegkomende sites van Vetex en Meuleman in de wijk Abdijkaai-Schuttersstraat.

Maar eveneens aan de overkant van de Vaart blijft de onzekerheid voortduren. Op vroegere plannen was de verbreding van de Vaart uitgetekend aan de kant van het stadscentrum. Al die tijd heerste ook op die oever een achteruitbouwstrook.

Overigens is het de vraag of de reservatiestrook van de stad wel breed genoeg is. Alleen al om de Vaart daar zo breed te maken als hij verderop naar de Schelde toe is, moet het bouwverbod veel omvangrijker zijn. En aangezien de te vervangen sluizen beschermd zijn als waardevol bouwkundig erfgoed, is het mogelijke dat de nieuwe, verbrede Vaart er omheen moet gegraven worden; een nieuwe bedding kan onmogelijk op de gereserveerde strook.

Het ergste is nog dat die verbreding als een zwaard van Damocles boven de bewoners van de Vaartoevers blijft hangen. En zelfs de toekomst van het wondermooie openluchtzwembad in de Abdijkaai staat hiermee op het spel. Het gezond verstand en het ware belang van Kortrijk gebieden hier om alle verzet te staken tegen het opgeven van de mogelijkheid van een Vaartverbreding.

vaart3

01-09-08

Snel vastgoedgewin van het stadsbestuur in Kortrijkse deelgemeenten

Aalbeke OC

Afbraak van schilderachtig steegje op Aalbekeplaats

De liquidatie van heel wat stadseigendommen in Kortrijk betreft ook panden waarin nu nog stadsdiensten huizen. Daarom wordt er in allerijl een operatie herhuisvesting van die diensten opgezet. Hoewel die operatie nog moet besproken worden met de betrokken bevolking en met de gemeenteraad - de verkozenen van het volk! -, liggen de scenario's al grotendeels vast. Omdat de nadruk ligt op 'het genereren van inkomsten' (beslissing van het stadsbestuur van 22 juli 2008), valt er over verschillende onderdelen die hele operatie 'herhuisvesting van stadsdiensten' - in het stadhuis 'ruimtelijke optimalisatie' gedoopt - heel wat te zeggen.

Niet rechtsgeldig

Nogmaals: de informatie waarover ik als gemeenteraadslid over dit alles beschik, is niet volledig. Het stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, houdt essentiële gegevens achter. Ik til daar zeer zwaar aan! Hier worden de democratische regels met de voeten getreden. Artikel 51, lid 5 van het Gemeentedecreet zegt nochtans uitdrukkelijk dat alleen in het verslag opgenomen beslissingen van het college van burgemeester en schepenen 'rechtsgevolgen hebben'. Niet in het verslag opgenomen beslissingen zijn dus niet rechtsgeldig. Dat artikel voegt daar expliciet aan toe: "De goedgekeurde notulen [van het stadsbestuur] worden onverwijld bezorgd aan de gemeenteraadsleden".

In dit geval berusten tal van beslissingen van het stadsbestuur op een patrimoniumstudie die alleen is goedgekeurd door het stadsbestuur op werkvergaderingen ('strategische colleges' genoemd - in Nederland zou men spreken van 'achterkamertjespolitiek') waarvan geen verslag wordt gepubliceerd noch 'onverwijld aan de gemeenteraadsleden bezorgd'. Op die geheime werkvergaderingen nam het stadbestuur voorts ook belangrijke beslissingen zoals de goedkeuring van lijsten van 'quick wins', de keuze tusssen voorkeurscenario's, prioriteiten, diverse denkpistes enzovoort. Al die geheime beslissingen zijn dus niet rechtsgeldig genomen. Behalve dat men hierop kritiek kan hebben uit democratisch oogpunt, brengen de burgemeester en de schepen door dit onzorgvuldig handelen ook de beoogde verkoop van stadseigendommen in gevaar. En het gaat over miljoenen euro's.

Prioriteit voor Bellegem en Aalbeke

Op een informele werkvergadering (13 mei 2008) besliste het stadsbestuur de deelgebieden Bellegem en Aalbeke als eerste aan bod te laten komen voor de herhuisvesting van stadsdiensten. Daartoe werd een politiek-ambtelijke werkgroep opgetrommeld onder de dubbele leiding van de schepenen en directeurs van elke betrokken stadsdienst en de 'gebiedswerkers' van het deelgebied in kwestie.

Die 'gebiedswerkers' zijn een voortzetting en veralgemening van de buurtwerkers die voordien her en der aan het werk werden gezet. Maar in tegenstelling met de buurtwerkers ligt de nadruk in hun opdracht veel meer op gedecentraliseerde stedelijke dienstverlening in de deelgemeenten en de grote wijken dan in gemeenschapsopbouw en burgerparticipatie. Dat is nu wel duidelijk met de inzet van die gebiedswerkers voor de verkoop van zoveel mogelijk stadseigendommen in hun werkgebied (deelgemeente).

Op 'workshops' (4 juli 2008) werden de voorkeurscenario's voor de verschillende deelgemeenten vastgelegd. Het stadsbestuur bekrachtigde die scenario's, enigszins gewijzigd,formeel op 22 juli 2008. Voor Bellegem en Aalbeke, en ook Bissegem, komt het erop neer dat alle stedelijke diensten zullen worden bijeengebracht in het ontmoetingscentrum, telkens na aanbouw van een nieuwe vleugel. Voor de jeugd worden andere plannen uitgewerkt.

In Bellegem moet er een compacte nieuwbouw komen aansluitend bij het ontmoetingscentrum De Wervel, na afbraak van de oude jongensschool. Daar worden dan alle stedelijke functies gehergroepeerd. Het gewezen gemeentehuis op Bellegemplaats wordt, zoals uitgelegd in het vorige stuk, verkocht. Ook verkocht wordt het nog geen half jaar geleden van het ACW overgekochte pand Den Bouw. Voor de jeugd - verschillende jeugdbewegingen zijn al jaren op zoek naar betere huisvesting - zou er misschien een nieuwbouw komen op de oude 'tramstatie', Walleweg; maar men is nog aan het zoeken naar een oplossing voor de parkeerproblemen in die wijk. Voorts wil men onderzoeken of er eventueel een 'sportschuur' zou kunnen worden gebouwd in samenwerking met de lokale school.

In Aalbeke wil het stadsbestuur ook alle stedelijke diensten samenbrengen in een nieuwe vleugel van het ontmoetingscentrum. Om het OC te kunnen uitbreiden, neemt het stadsbestuur zich voor om het resterende steegje op Aalbekeplaats af te breken (zie foto). Het gaat om vier karaktervolle woningen, die stuk voor stuk zijn gemoderniseerd met respect voor hun uitzicht. Als die huisjes op Heule-Watermolen hadden gestaan, dan waren ze vast en zeker officieel beschermd. Als de sloop doorgaat, verdwijnt eens te meer een stuk historisch dorpspatrimonium.

Het gewezen gemeentehuis van Aalbeke, een speciaal voor die functie opgetrokken gebouw en nog in dienst, zal, slechts gedeeltelijk (?), worden verkocht. De pastorie krijgt hetzelfde lot beschoren. De jeugdverenigingen van Aalbeke blijven zitten waar ze zijn, maar men gaat op zoek naar nieuwe mogelijkheden voor jeugdhuis 't Skutje.

Bissegemse jeugd

Ook in Bissegem wil men alle stedelijke diensten hergroeperen in een aanbouw bij ontmoetingscentrum De Neerbeek. Dat betekent vooral een verhuis uit het bestaande gewezen gemeentehuis in het centrum van de deelgemeente. Dat is dan wel in tegenspraak met de mening die de werkgroep aanvankelijk had gedeeld, namelijk dat het voor de dienstverlening in Bissegem beter zou zijn de diensten te hergroeperen in het centrum.  

bis1

Stadseigendom Bissegem

Voor het zeer centraal gelegen gewezen gemeentehuis van Bissegem heeft men volgende plannen in petto. Het stadsbestuur laat onderzoeken of de gelijkvloerse onderdoorgang, een publieke weg, niet kan verbreed worden over de volle breedte van het pand. De verdiepingen erboven zouden worden verkocht of verhuurd.

Het stadsbestuur is de politiek-ambtelijke werkgroep niet gevolgd in haar voorstellen voor de Bissegemse jeugd. Op de workshop was een consensus gegroeid om voor die jeugdverenigingen twee opties open te houden. Er was sprake van een eventuele nieuwbouw op locatie Rietput. Een andere mogelijkheid was het brandweergebouw van Bissegem aan de jeugd toe te vertrouwen. Het stadsbestuur heeft wijselijk beslist te wachten met zich uit te spreken over een eventuele herbestemming van brandkazernes tot er meer duidelijkheid is over de gevolgen van de brandweerhervorming.

Heule Statie geen station

In Heule is het stadsbestuur wel van plan binnen afzienbare tijd geld vrij te maken om de jeugdverenigingen een deftig dak boven het hoofd te geven. Er komt een extra verdieping boven jeugdhuis Den Ast; de grond naast het lokaal wordt niet verkocht. Het gewezen stationsgebouw van Heule wil men voort huren van de Spoorwegen, ten behoeve van verenigingen - nu huist er Chiro Stiene. Nochtans zou de heropening van het gebouw als voor-station met ruimere parkeergelegenheden voor treinpendelaars ook wel eens mogen onderzocht worden in het licht van de problemen met het station in Kortrijk.

Heule Statie

Zonder nadere uitleg besliste het stadsbestuur tot het opstellen van een masterplan voor de in Heule gelegen (Vier Linden) Kortrijkse Groothandelsmarkt. Kijkt het stadsbestuur met gretige ogen naar de eventuele verkoopsmogelijkheden van (delen van) de (te?) grote hal en ruime parking van de KGM?

Marke: hoeve-villa te koop

Grootse plannen koestert het stadsbestuur ook voor de deelgemeente Marke, met hoop op ferme eenmalige inkomsten. Zo wil men het grootste deel van de stedelijke tuighuizen in de Rekkemsestraat verkopen. Daar huizen momenteel zowat alle uitvoerende diensten met zwaar materiaal; maar binnen afzienbare tijd wil het stadsbestuur zijn materieel centraliseren in de Moorseelsestraat, site Textielfabriek Callens. Zeker is dat het gedeelte vooraan van de stedelijke bedrijfsgebouwen in de Rekkemsestraat wordt verkocht. De loodsen achteraan zouden ook kunnen verhuurd worden. De stad zelf zou nog een deel van de industriële gebouwen behouden.

In Marke bezit de stad ook nog een agrarische erfenis uit de tijd van het de Bethune-burgemeesterschap in de vroegere zelfstandige gemeente. Eventjes is eraan gedacht om de kinderboerderij, uitgebaat door de Van Clé-stichting, Moteweg 11, op te doeken, maar nu is beslist ze te behouden en te renoveren. Wat wel wordt te gelde gemaakt, is de verblijfshoeve van de kinderboerderij, Kleine Marktstraat 4. Het is een prachtige oude boerderij, ingericht om groepen tot 35 personen logement te geven (zie foto). Met de opbrengst van die verkoop wil het stadsbestuur in de nabijheid van de kinderboerderij nieuwe overnachtingsgelegenheid voor groepen bouwen.

Nog op het grondgebied Marke, maar dan in het stadsgroen Marionetten, heeft de stad nog een andere eigendom: de monumentale Ponforthoeve. Tot nu was het de bedoeling de historische gebouwen een rol te laten spelen in de zachte recreatie die zich in die groene zone aan het ontwikkelen is. Daarvan wordt blijkbaar afgestapt: het stadsbestuur zoekt een externe functie voor de hoeve.

Over dat alles komt er nog een overlegronde met de bevolking van de betrokken deelgemeenten, een taak voor de gebiedswerkers. Maar is niet alles reeds beslist?

Marke verblijfshoeve

Verblijfshoeve Marke: te koop!

29-06-08

Mini-renovatie oud Stadhuis Kortrijk

stadhuis1

In juni 2006 kreeg het jonge bureau noA.architecten, Brugge, de opdracht een masterplan te maken voor een grondige herinrichting van het oude gedeelte van het stadhuis van Kortrijk. In mei 2007 waren de bouwmeesters An Fonteyne, Jitse van den Berg en Philippe Viérin klaar. Maar een jaar later besliste het stadsbestuur, ondanks alle bewondering voor de gepresenteerde plannen, om die renovatie toch maar uit te stellen. In de plaats daarvan komt een bescheiden opfrissing, die toch zowat 200.000 euro zal kosten, met inbegrip van 22.298,79 euro ereloon voor de architecten. De eerdere ontwerpopdracht voor het masterplan van het noA-team kostte 24.986,50 euro (er was 25.000 euro begroot - goed gemikt!). 

Viérin

Een van de belangrijkste en laatste wapenfeiten van burgemeester Emmanuel de Bethune was de aankoop van een groot bankgebouw palend aan de achterkant van het stadhuis in Kortrijk, het KBC-gebouw (2000). Na een meer dan geslaagde verbouwing werd het herdoopt tot het Nieuwe Stadhuis, waar nagenoeg alle administratieve diensten van de stad zijn gecentraliseerd, met de publieksbalies op de benedenverdieping, een festivalweide groot.

Het ontwerp van het Nieuwe Stadhuis was al van noA.architecten. Opmerkelijk is de aanwezigheid van Philippe Viérin in dat bureau, telg uit een Kortrijks-Brugse dynastie van bouwmeesters en kunstenaars. Het historische stadhuis, Grote Markt 54, heeft zijn neo-zestiende-eeuwse uitzicht gekregen bij een grondige verbouwing in 1959-1962, naar de plannen van arch. Jozef Viérin en onder leiding van zijn zoon Luc Viérin. Zie ook mijn stuk van twee jaar geleden. 

Op een 'strategisch college' (een soort conclaaf zonder publieke notulen, een typische werkmethode van het Kortrijkse stadsbestuur) op 8 mei 2007 kreeg het stadsbestuur het bestelde masterplan gepresenteerd. De heren en dames waren vol bewondering: op een intelligente manier en zonder bijkomende ruimte te vragen worden hier oplossingen aangebracht voor de vele tegenstrijdige functies en mogelijheden van de oude gedeelten van het stadhuis, aldus een insider.

Beperkt budget

Maar later rees de twijfel: is een grondige verbouwing van het oude stadhuis wel prioritair? De duizend Foruminvest-perikels eisen ook hier, in het stadhuis zelf, hun financiële tol. Dus werd beslist om zich te beperken tot het in orde zetten van enkele vergaderzalen, met een beperkt budget. Later, als er nog wat over is, volgt misschien de rest van de uitvoering van het masterplan.

stadhuis2

Meer bepaald worden alleen volgende kamers aangepakt: de "Nieuwe Schepenzaal" (op de eerste verdieping, ook al stokoud, maar jonger dan de oude schepenzaal, de trouwzaal beneden), het 'salonske' op de gelijkvloerse verdieping (niet te verwarren met de café in de schaduw van het stadhuis op de hoek van de Grote Markt en de O.L.Vrouwestraat), de 'conciërgerie' en de vergaderzaal ernaast, in een annex op de binnenkoer van het stadhuis.

Paterstafel

Het drastische masterplan van noA.architecten wordt beperkt tot schilderwerken, nieuwe stroom-, ICT- en projectiebekabeling, propere gordijnen en nieuwe meubeltjes aangevuld met enkele oude waarvan men geen afscheid kan nemen. Toch is ook voor die mini-renovatie de hulp ingeschakeld van het noA-team; kwestie van compatibel te blijven met een eventuele latere uitvoering van het grote masterplan.   

De ingrijpendste werken gebeuren in de Nieuwe Schepenzaal. De zaal ligt een meter lager dan de rest van de eerste verdieping en het niveauverschil wordt momenteel overbrugd door een trapconstructie die op het toneel niet zou misstaan. De trap wordt vervangen door iets kleiners. De huidige opvallend gekleurde plankenvloer van de zaal krijgt een andere tint die meer zal samengaan met de verse muurverf. De grote vensters met eronder lelijke radiatoren worden weggestopt achter transparante gordijnen. Met moderne stopcontacten, een projectiescherm en een plaats voor een beamer, krijgt de Nieuwe Schepenzaal een multimediaal karakter. De waardevolle schouw en plafondelementen worden gerestaureerd. En er komen nieuwe meubels: een op maat gemaakte paterstafel en standaardstoelen.

Het Salonske wordt opnieuw receptiekamer en wordt daartoe grondig opgefrist, met behoud van de historische schouw. Het bestaande design-meubilair uit de hall van het stadhuis zal daar een nieuwe bestemming krijgen. De ruimten in de conciërgerie krijgen eigenlijk alleen maar nieuwe meubels. 

Rond

De renovatie wordt opgesplitst in drie afzonderlijke dossiers, met de bedoeling gespecialiseerde vakmensen de opdracht te kunnen gunnen, na telkens een beperkte prijsvraag. De afwerking van de vergaderzalen wordt op 66.376,97 euro geraamd; het maatmeubilair op 54.692 euro, de levering van standaardmeubels 56.632,24 euro en het ereloon 22.298,79 euro. Samen is dat 200.000 euro rond. Er zal nog wat met kredieten moeten geschoven worden op de begroting 2008 om dat allemaal betaald te krijgen. 

26-06-08

Stadssfeer in Kortrijk: uit de koker van welk bureau?

onweerswolk

Tien jaar na de vorige campagne - dè Imago-campagne van vader de Bethune (1997 tot 2000) - komt er een nieuwe om het blazoen van Kortrijk weer op te poetsen. "Ondanks alles" is Kortrijk vanalles, stellen 'communicatiedeskundigen' vast. Een 'overkoepelende communicatieopdracht' moet dat "ondanks alles" weggommen. Tien bureaus mogen een concept indienen. Onder de 10 is niet meer Slangen&Partners, die de voorkeur van burgemeester de Bethune genoot. Wel nog Focus Advertising, Heule, dat toen tijdelijk met Noël Slangen, thans universeel OpenVLD-strateeg, samenwerkte. De opdracht van een decennium geleden kostte 45 miljoen frank (1,115 miljoen euro). Het is nog niet duidelijk hoeveel de CD&V-OpenVLD-coalitie er nu voor over heeft. 

Lucht

Wie herinnert zich nog de opvallende affiches van de Imago-campagne van 1997-2000? De uit de Leie opstijgende zwaan - een niet-inlandse Siberische knobbelzwaan zo bleek later - en de vuurspuwer? Een enquête in 2000 wees uit dat zwaan en vuurspuwer slechts bij 35% van de Kortrijkzanen een lichtje deden opgaan. Niets is zo vluchtig als communicatie. Maar sommigen verdienen er fortuinen mee.

"Voor 5 miljoen euro lucht" noemt Dirk Draulans in Knack (25 juni 2008, p. 27) de communicatieopdracht die Groep C van diezelfde Noël Slangen kreeg van Lange Wapper-brugbouwer BAM in Antwerpen. Volgens Draulans is de dure opdracht verknoeid. Ook in Kortrijk leverde de Imago-campagne van burgemeester de Bethune en spindoctor Slangen niet de verhoopte resultaten op. De paardenremedie met Hollands geld die de stad nu toegediend krijgt - Foruminvest en al wat er goedschiks kwaadschiks mee gepaard gaat - is nodig omdat eerdere pogingen om de tanende stad erbovenop te helpen, niets hebben uitgehaald.

Maar paardenremedies hebben onvermijdelijke bijwerkingen. Je kan geen verkeersassen openleggen zonder de toegankelijkheid te schaden. Je kan geen heelder stadskwartieren slopen zonder modder, stof en schade aan de omliggende buurten. Je kan geen 80 trendy winkels droppen in het stadscentrum zonder de wat belegen bestaande zaken concurrentie aan te doen. Je kan niet alle inspanningen concentreren op de ontvangst van Foruminvest zonder andere noodzakelijke ingrepen op de lange baan te schuiven. Aan de einder gloort misschien een schitterende toekomst. Maar het Kortrijk van vandaag moet het zien te overleven.

Feestmomenten

Het stadsbestuur boog zich over die toestand(en) op 6 mei jl. : "Hoe kunnen wij in de komende jaren de troeven van de stad uitspelen ondanks de vele werkzaamheden in de stad?". Burgemeester en schepenen beslisten het accent te leggen op "mobiliteit, activiteit en publiciteit". Dat, met een veelheid van evenementen, een goede toegankelijkheid (zonder erover te spreken! - tja, spreken zou onvermijdelijk een beetje liegen zijn) en ... een communicatiecampagne.

Die communicatie moet volgens de nota van het kabinet van de burgemeester 'overkoepelend' zijn. Alle stedelijke diensten moeten gebruik maken van een zelfde campagnebeeld, logo of 'basistoon'. Alle drukwerk moet dezelfde lay-out krijgen, dezelfde kleuren, papiersoorten, lettertypes, drukinkt. Dat moet uiteindelijk leiden tot "een extra sterk imago".

Opvallend eerlijk maant de nota aan om er rekening mee te houden dat niet alle bouwwerven 'in eigen beheer' zijn. Tja, Foruminvest is privé, ondanks massieve bijstand van stad en stadsontwikkelingsbedrijf, en de aanslepende Leiewerken en de vernieuwing van invalswegen zijn van de Vlaamse Gewestoverheid. En ook het fusieziekenhuis is geen stadsinvestering, sinds het OCMW het initiatief uit handen heeft gegeven. 

Toch moet de gewenste communicatie die explosie van investeringen op het conto van het stadsbestuur schrijven; zij moet "een bepaalde stadssfeer creëren". Het publiek moet overtuigd wordenvan volgendevisie: "Kortrijk beleeft nu eenmaal een historische periode waarbij een aantal werven afgerond worden". Men wil dan ook telkens 'feestmomenten' scheppen waarbij "de Kortrijkzaan ondanks de onvermijdelijke hinder van de werken en de werven het gevoel krijgt dat hij historische jaren beleeft in zijn stad".

Draagvlak

Om  zeker te zijn dat dit gevoel aanslaat, zoekt het stadsbestuur een gespecialiseerd bureau. Het type bureau dat het stadsbestuur zoekt, moet zijn sporen verdiend hebben in het ontwikkelen van een 'corporate identity' voor organisaties en bedrijven. Klassieke communicatiebureaus mogen niet meedoen. Over bureaus gespecialiseerd in citymarketing, zoals Slangen en co, wordt niet gerept.

De criteria waaraan de meedingende communicatiebureaus zullen getoetst worden zijn: 1. de prijs(-kwaliteitsverhouding), 2. originaliteit en creativiteit (dat is Kortrijk als zelfverklaarde hoofdstad van innovatie, creatie en design wel aan zichzelf verplicht), en 3. duurzaamheid. Met dat laatste bedoelt men niet 'ecologisch verantwoord maar: herbruikbaar na de campagne als huisstijl. Andere criteria zijn 4. 'draagvlak' (de bevolking laten geloven in het historische belang van de huidige periode), en 5. 'begeleiding' (bedoeld wordt: hoeveel referenties kan de persoon die de campagne zal leiden, voorleggen?).

De 10 uitverkoren bureaus mogen in een eerste fase een 'concept' indienen. Nadien zal het stadsbestuur het ene bureau kiezen dat de campagne mag uitwerken. Voor die eerste fase wordt 25.000 euro uitgetrokken. De kostprijs van de eigenlijke campagne zal afhangen van de indieningen en is nog niet geraamd.

Welke bureaus mogen hun kans wagen? 1. Duall, Borgerhout, 2. Focus Advertising, Heule, 3. BAD, Roeselare, 4. Antenno, Antwerpen, 5. Altera, Heverlee, 6. Kunstmaan, Leuven, 7. Megaluna+Triumviraat, Brussel, 8. DVN, Gent, 9. Pirana Concepts, Waregem, 10. Apunta, Heule. Slangen is blijkbaar niet meer gewenst. Zakenpartner Focus Advertising wel.

08-06-08

Valse start voor bibliotheek en vormingscentrum van meer dan 30 miljoen euro in Kortrijk

bibLLL1

De stad als trekker, enkele vormingsinstellingen voor volwassenen als enthousiaste volgers en de NMBS als aarzelende derde partner, gaan samenwerken voor de bouw van een complex van 30,837 miljoen euro (zonder BTW) op het Conservatorium. Het omvangrijke gebouw moet verschillende functies onder dak brengen: een hypermoderne centrale stadsbibliotheek (informatheek?), een centrum voor levenslang leren met diverse instellingen, en een ondergrondse parking waarvan de NMBS zeker 600 stalplaatsen opeist als pendelaarsparking. Met de Belgische Spoorwegen zijn evenwel nog lang niet alle plooien gladgestreken. Er moeten nog belangrijke meningsverschillen over mobiliteit en financiering overwonnen worden.

Toch wordt een eerste samenwerkingsovereenkomst afgesloten, waarin de stad enkele kosten voorschiet. Pas in een tweede overeenkomst wordt het duidelijk of het project kans maakt. Pas dan zullen de rechten en plichten tussen de partners definitief en volledig worden vastgelegd. Uiteindelijk zal een private promotor opgespoord worden voor de bouw en de financiering; een alternatieve manier van financieren die wellicht een besparing op de BTW mogelijk maakt.

Als dat maar goed afloopt. Wordt het een krachtenbundeling of een vat vol onzekerheden? Wordt het ingewikkelde project vooruitgetrokken door de meest vastberaden partner of wordt het eindeloos wachten op de partner(s) die aan subsidies moeten geraken? Had men niet beter gewacht op meer zekerheden?

Riskante gok

Een wondermiddel voor uiteenlopende stadsbehoeften, dat moet het omvangrijke complex op het Conservatoriumplein nabij het station van Kortrijk worden. Kortrijk heeft, met zijn in het centrum gelegen treinstation al heel lang dringend nood aan een pendelaarsparking. Na 7 uur 's ochtends kun je als treingebruiker je wagen niet meer kwijt in de stationsomgeving. Ook al lang geweten is dat de stadsbibliotheek met haar centrale vestiging in de Leiestraat te eng behuist is, vooral met het oog op de nieuwe (ICT-)ontwikkelingen. Het idee van een nieuwe bibliotheek van de toekomst, is ontstaan in de vorige bestuursperiode (toen sp.a nog een schepen had). En diverse instellingen voor volwassenenvorming zijn eveneens al geruime tijd op zoek naar comfortabeler lokalen. 

De gok van burgemeester Stefaan De Clerck, CD&V, is om al die voorzieningen bijeen te brengen in hetzelfde complex. Meteen kan hij dan ook het Conservatoriumplein, een waaigat van jewelste (de gevangenis van Kortrijk voor ze er werd weggebombardeerd) een wat menselijker aanblik geven. Daarvoor zoekt hij partners, die meehelpen betalen: enkele instellingen voor volwassenenonderwijs en de NMBS (en Parko, het stedelijke parkeerbedrijf).

Het is een riskante gok. Het hele project is afhankelijk van de zwakste schakel. Als er een van de partners geen geld vindt, gaat het project niet door. Het wordt in elk geval wachten tot de traagste partner zijn inbreng kan doen. De hele realisatie komt neer op een investering geraamd op 30,837 miljoen euro.

BibLLLiotheek

Het project krijgt de naam 'bibLLLiotheek'. De drie L'en staan voor LevensLang Leren. Op een terrein van 1 ha, nu een lelijke parking met 100 plaatsen (waarvan er na de realisatie van het complex toch nog 50 zullen resteren), komt een toren met 14.000 m² bruikbare vloeroppervlakte. In de kelders, die ook dienst doen als funderingssokkel, wil men een ondergrondse parking van zeker 700 stalplaatsen. Meer parkeerplaatsen wordt problematisch omdat de omringende straten geen grotere verkeersstroom kunnen slikken.

Bovengronds worden de verdiepingen gedeeld door de stad en verschillende vormingsinstellingen. De stad wil er zijn nieuwe centrale stadsbibliotheek onderbrengen, uitgerust met de allernieuwste snufjes. 1000 m² gaat naar ruimte voor o.m. kinderopvang, fitness, krantenwinkel enzovoort. Ook komt er los daarvan een cultuurcafé. Allemaal op kosten van de stad.

Volkshogeschool

De centra voor volwassenenonderwijs die willen meedoen zijn de volgende: VIVO van de Vrije Technische Scholen (Oudenaardsesteenweg), HITEK (nu op de Catho, Doorniksesteenweg 145), en VSPW (nu Sint-Amandsplein 15). Die centra voor volwassenenonderwijs doen maar mee als ze zeker zijn van Vlaamse subsidies van AGIOn (Administratie Gesubsidieerde Infrastructuur voor het Onderwijs). Zij willen hun aandeel bekostigen met 60% subsidies en 40% eigen inbreng.

Een vierde vormingspartner is Vormingplus, Volkshogeschool Midden en Zuid West-Vlaanderen, die elders geld moet zien te vinden; desnoods huren zij in plaats van zelf te investeren.

Pendelaarsparking NMBS

In de eerste, voorlopige overeenkomst worden de kelders van het complex "een ondergrondse parking als funderingssokkel" genoemd. Die parkeerkelder moet minstens de wagens kunnen stallen van de gebruikers van het gebouw. Ook moeten de 50 plaatsen die verdwijnen van de huidige bovengrondse Conservatoriumparking er opgevangen worden. Bovendien hoopt men er ook een centrum- en of pendelparking te kunnen onderbrengen, zo mogelijk in samenwerking met de NMBS. Voorlopig wordt het totale aantal parkeerplaatsen op 700 geraamd. 

De Belgische Spoorwegen vinden dat nu al veel te weinig. Een recente enquête van de NMBS in het station van Kortrijk wees uit dat niet minder dan 1800 treingebruikers per dag met de wagen naar het station komen. Dat is een onvermoed hoog cijfer. 1200 opstappers komen met de fiets (waaronder uw dienaar), 3500 te voet, en een minder aantal met de bus. Voor die 1800 pendelparkeerders claimt de NMBS in het nieuwe complex zeker 600 parkeerplaatsen. De 100 resterende zijn veel te weinig voor de andere behoeften.

Maar uit andere studies zou blijken dat meer dan 700 parkeerplaatsen een verkeersstroom zouden opwekken die niet kan verwerkt worden door de nabijgelegen stedelijke binnenring (kruispunt Panorama en 'kluifrotonde Appel). Een nieuw mobiliteitseffectenrapport moet uitsluitsel brengen. Het is de stad die de kosten van die studie, 75.000 euro, op zich neemt.

Valse start

Het grootse project begint stuntelig. Beoogde partner NMBS-Holding lijkt niet van plan de eerste voorlopige samenwerkingsovereenkomst te ondertekenen die burgemeester De Clerck de partners voorlegt. Nochtans rekent de stad op de NMBS om een groot deel van de 12 miljoen euro die de ondergrondse parking zal kosten, te dragen. Benevens het meningsverschil over de grootte van de ondergrondse parking, maken de Spoorwegen ook groot bezwaar tegen de timing van de realisatie. 

De nood aan meer parkeergelegenheid voor pendelaars is dermate hoog dat de NMBS geen jaren meer kan wachten. Burgmeester De Clerck verklaart dat het complex tegen verkiezingsjaar 2012 voltooid zal zijn. Maar eerder besliste het stadsbestuur om van de opening van de nieuwe bibliotheek een evenement te maken in het kader van de verbroedering met de stad Bergen als culturele hoofdstad van Europa in ... 2015 (zie mijn stukje van 20 april jl.).

Landmarklibraries 

De realisatie van het prestigieuze project wordt in twee fasen opgedeeld. Fase 1 omvat de vele studies en onderzoeken die nog moeten gebeuren en moet resulteren in de selectie van een ontwerper. Die selectie gebeurt in twee stappen. Eerst wordt een soort Europese wedstrijd georganiseerd, waaruit vijf multidisciplinaire ontwerpteams moeten komen. Die vijf gelukkigen krijgen dan de opdracht een masterplan voor de stationsomgeving en een schetsontwerp voor het bibliotheekcomplex te maken. Op basis daarvan wordt dan de eigenlijke ontwerper geselecteerd.

Een jury geeft daarbij advies, maar een stuurgroep neemt de uiteindelijke beslissingen. In de jury vinden wij behalve het kruim van de Kortrijkse stadsambtenaren (met slechts raadgevende stem) en vertegenwoordigers van de partners ook Vlaams bouwmeester Marcel Smets, Antwerps bouwmeester Kristiaan Borret en Jan Van Vaerenbergh, consultant Landmarklibraries. De stuurgroep is een soort algemene vergadering van de partners.

Uitvoerder/financier

Fase 2 is merkwaardig genoeg niet de eenvoudige realisatie van het complex; er is een tussenstap. Er zal een 'algemene offerteaanvraag en/of aanbesteding' worden gelanceerd, niet voor een aannemer, maar voor een 'uitvoerder/financier'. En het is die uitvoerder/financier die uiteindelijk de werken zal aanbesteden.

Men zoekt dus naar een instelling die het project wil voorfinancieren en die de zwaardere administratieve verplichtingen waaraan een overheid zoals het stadsbestuur is gebonden, kan omzeilen. In de wandelgangen is nu al sprake van Dexia, maar of die bank de opdracht zal verwerven hangt af van voormelde aanbesteding. Mogelijke voordelen van die privaat-publieke samenwerking voor de stad zijn spreiding van betaling, recuperatie van BTW, vlottere beslissingen, inzet van externe deskundigen. Maar of het uiteindelijk allemaal niet veel duurder wordt, is nog maar de vraag. 

bibl2

 

01-06-08

Een week in het buitenland en een groot raadsel

evolis1

Ik ben voor een week uit circulatie: naar het buitenland om professionele redenen. Maar intussen kunnen lezers misschien een raadsel oplossen.

De foto's bij dit stukje kome niet uit het buitenland. Ze zijn getrokken op de helling tussen de E17 te Kortrijk en Zwevegem. Op die terreinen komt het ambitieuze bedrijventerrein voor hoogwaardige activiteiten Evolis (vroeger Deltapark). De driehoek in het dichtst bij Kortrijk gelegen stuk tussen de autostrade en de Oudenaardsesteenweg zou buiten Evolis blijven, maar burgemeester Stefaan De Clerck droomt daar van een nieuw voetbalstadion voor KVK, ook wat dat betreft Club Brugge achterna.

evolis2

Op die terreinen, te bereiken vanuit de Oudenaardsesteenweg staan twee raadselachtige huisjes. Bakstenen bouwsels met een deurgat maar zonder vensters. Het ene is afgewerkt met dak- en nokpannen, het anderemet een betonplaat. Dat onder de pannen is proper in het wit geschilderd. Het andere is gebouwd met deftige gevelstenen. Bij allebei is het deurgat afgewerkt in hout; de deuren die er ooit hebben ingezeten, zijn verdwenen.

evolis3

Kan iemand mij zeggen wat de functie is geweest van die twee huisjes, eenzaam op de helling? Die helling was eertijds landbouwgrond. Dan werd er dakpannenklei gewonnen in een open groeve. Daarna werden de putten aangewend om er het huisvuil te storten van Kortrijk en Zwevegem. Op het moment dat de putten opgevuld waren, werd de helling weer afgedekt met teelgrond. Het werden weer (hooi)weiden, hoewel ik mij afvraag of al dat glas en metaal tussen het gras wel zo gezond was voor de koeien. Als stalletjes zijn de huisjes te mooi afgewerkt. En enkele jaren geleden werd op dat terrein een paar keer een grote openluchtmarkt voor tweedehandswagen gehouden.

evolis4

Wie kan mij helpen? Wie heeft indertijd die huisjes gebouwd (landbouwer, de pannenfabriek, herders)? Wat was hun oorspronkelijke bestemming en waarvoor hebben ze achtereenvolgens gediend? Wie weet zijn ze de moeite waard om behouden te worden. 

evolis5

Wie van meer weet, kan reageren op deze blog. Wie een interessante hypothesekan bedenken ook. En het is niet verboden in discussie te gaan.

 

evolis6

Ondertussen; bye bye, tot volgende week! 

 

21:44 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: raadsel, kortrijk, evolis |  Facebook |

27-05-08

De Kortrijkse plezierhaven heeft voortaan een havenkapitein

havenmeester1

De Kortrijkse plezierhaven, op diverse plekken op de Oude Leie en de Vaart Kortrijk-Bossuit, was tot nog toe een heel spontane bedoening. Meer aan en trek je plan. Daar komt verandering in. Er is een havenreglement goedgekeurd door de gemeenteraad. En het stadsbestuur benoemde een heuse havenmeester. De kapitein van de Ghidan is de eerste.

Koksmaatje

Hoewel het boottoerisme in Kortrijk, gelegen op de Leie en aan de Vaart Schelde-Leie, toeneemt, was het aanmeren aan de stedelijke kades en vlotters niet geregeld. Er wordt gewag gemaakt van 'overlastproblemen'. Bij gebrek aan een aanmeerreglement doet al wie komt aanvaren, van kapitein tot koksmaatje, zowat zijn goesting. De aanlegsteigers worden gebruikt als hersteldok, en als men het niet meer ziet zitten, laat men zijn wrak in het water achter. Elkeen zoekt op zijn manier elektriciteit; de kabels liggen onbeschermd op de steiger. Er is vandalisme en er is geen oplossing voor het afval. En hoe dikwijls gebeurt het niet dat zware wagens in de weg staan voor de tewaterlating van andere boten?

Toch heeft Kortrijk de laatste jaren enige investeringen gedaan om de ontwikkeling van een plezierhaven in het centrum van de stad een bescheiden kans te geven. Aan het Guido Gezellepad en de Handelskaai zijn vlottende aanlegsteigers aangebracht, uitgerust met 'aftakpalen' waar de plezierschippers water en elektriciteit kunnen halen. Tot vandaag is dat allemaal gratis geweest. Per jaar liepen de kosten voor de stad al gauw op tot zowat 8.000 euro.

Kajakadmiraal

Daar komt verandering in. Vanaf 1 juni 2008 valt er te betalen, maar dan alleen aan de kaaien die door het stadsbestuur zijn uitgeroepen tot 'passantenhaven': het Guido Gezellepad stroomafwaarts het houten brugje over de Oude Leie (115 meter ter hoogte van de residentie van de burgemeester), en de Handelskaai stroomopwaarts de Kasteelbrug (90 meter). Grappig is dat de retributie ook geldt voor de 10 meter vlottende steiger aan de Kasteelkaai stroomafwaarts de Kasteelbrug. Omdat de doorvaarthoogte daar zo miniem is, is die steiger enkel geschikt voor bootjes van het type kano of kajak. Ik ben eens benieuwd hoeveel kayakadmiraals hun vaartuig daar in het water gaan achterlaten...

Aan die steigers kun je maar 10 dagen naeen blijven liggen, in het vaarseizoen. Dat kost je dan 8 euro per dag, water en elektriciteit inbegrepen. Je kunt je vaartuig er ook laten overwinteren, van 1 november tot 31 maart. Dan betaal je een forfaitaire som van 250 euro en moet je je water- en stroomverbruik zelf afrekenen. Die taks wordt contant geïnd en je krijgt ervoor een vignet "toelating tot aanmeren". Je kan betalen aan de havenmeester of aan de dienst Toerisme. Vaartuigen zonder vignet worden weggesleept, op kosten van de eigenaar. Althans, daarmee dreigt het reglement.

havenmeester2

Havenkapitein

Bij de aflevering en de controle van de vignetten krijgt de havenmeester een belangrijke rol toebedeeld. Dat is een nieuwe functie en het stadsbestuur meent die opdracht te kunnen toevertrouwen aan een vrijwilliger.

Tot eerste havenkapitein van de Kortrijkse geschiedenis heeft het stadsbestuur de heer Daniël Spriet benoemd, een inwoner van Wuustwezel, die zijn plezierjacht 'Ghidan' een heel jaar aan de aanlegsteiger van de Guido Gezellepad mag laten dobberen. Hij krijgt zijn vignetten gratis en mag bovendien gratis stroom en water afnemen. En ten slotte bezorgt de stad hem nog een vrijwilligersverzekering.

Al bij al is dat toch maar een karige beloning voor iemand met een dergelijk takenpakket. Hij moet de naleving van het aanmeerreglement controleren. Dat houdt onder meer in de ontvangst van passantenboten, het doorverwijzen van zijn collega's-kapiteins naar de dienst Toerisme voor de betaling van het liggeld, en de controle van de vignetten. Eigenlijk is dat een bijna dagelijkse opdracht.

Archimedes

De regels - eerste regels! - voor het aanmeren op de Kortrijkse binnenwateren zijn vastgelegd in een apart politiereglement. De handhaving gebeurt voorlopig door het strafgerecht, waar dat wellicht geen prioriteit zal zijn. Maar het is de bedoeling het reglement op te nemen in het nieuwe algemeen politiereglement waaraan men op het stadhuis aan het werken is. na die opname zal men overtredingen kunnen bestraffen met administratieve sancties die niet meer door de strafrechter moeten worden uitgesproken.

Die reglement geldt voor alle binnenwateren op Kortrijks grondgebied. Dus ook voor wie per kano het niet al te welriekende water van de Heulebeek opvaart. Onder vaartuig begrijpt het reglement "elk drijvend of varend toestel" en zelfs "met inbegrip van de tuigen zonder waterverplaatsing". Wat zou dat kunnen zijn? Gelden in Kortrijk de wetten van Archimedes niet? Artikel 2 geeft een indrukwekkende opsommingt van al wat ooit op de Kortrijkse binnenwateren zou kunnen aangetroffen worden: binnenschepen, woonvaartuigen, pleziervaartuigen, bedrijfsvaartuigen, vlotten, pontons, drijvende werktuigen, baggermolens, bokken, elevatoren, watervliegtuigen (!), kajaks, kano's, en zelfs zeilplanken, surfplanken of andere gelijkaardige tuigen.

De auteurs hebben een soort vergeten: duikboten. Nochtans is er ooit(jaren dertig?) een experiment geweest met een ineengeknutseld duikbootje; eer het kon aanmeren, lag het vol water in het Leieslib. 

Lens houden

Het reglement is opgebouwd zoals men het leert in de colleges legistiek aan de rechtsfaculteiten: het is verboden aan te meren op Kortrijks grondgebied, behalve op bepaalde plaatsen voor bepaalde soorten boten. De aanlegoevers zijn opgedeeld in zones voor verschillende soorten boten. Op de zuidelijke oever aan beide uiteinden van de Oude Leie wordt het aanmeerverbod opgeheven voor plezierboten (passanten). Voor een jachthaven in het centrum zoals Portus Ganda is de uitrusting vooralsnog te gering.

Woonboten, zoals de schilderachtige Pavot op de foto, kunnen ankeren aan het verste stuk van het Guido Gezellepad stroomafwaarts de Oude Leie, en aan de Groeningekaai op de Vaart. Aan de Handelskaai mogen horecaschepen aanmeren. Aan de Kasteelkaai, zoals gezegd, kano's, kajaks en ... gondels. En op de Vaart, kant Venning, Spinnerijkaai, is er 350 meter ter beschikking als tijdelijke aanmeerplaats, voor de Bijbelschepen bijvoorbeeld die er nu op gelovigen wachten.

Een belangrijke regel is dat men elk vaartuig dat men aan een Kortrijkse oever legt, moet "lens houden". Dat moet gebeuren met een door een hulpmotor aangedreven lenspomp. Ook op het water is dubbele parkeerfile verboden. Op de oever mogen geen vaste constructies gebouwd worden. "Het is verboden te hengelen (op de Leie?!), te barbecuen of te spelen op de aanmeersteigers". Over 'spelevaren' rept het reglement niet.

En eindelijk krijgen bootbewoners het recht - want ook de plicht - zich in Kortrijk te domiciliëren als inwoner. Eindelijk stemrecht! 

Politiereglement, retributiereglement en een kaart met de indeling in verschillende aanmeerzones vind je op de website van stad Kortrijk, onder toerisme/praktische info. 

havenmeester3

21-05-08

Wordt Kortrijks researchpark een wetenschapspark in zakformaat?

researchpark 2

Kortrijk slaagt er maar niet in zijn ambities voor een groot researchpark te realiseren. Tien jaar koesterden stad en intercommunale Leiedal de illusie 10 hectare nabij de KULAK te kunnen aanbieden aan bedrijven in de branche van onderzoek en ontwikkeling. Hardnekkig verzet van de omwonenden maakte dat plan onmogelijk. De zone Vlasakker wordt een park tout-court. Bij de ruimtelijke afbakening van het stedelijk gebied Kortrijk, verlegde men zijn hoop op een researchpark naar de Vlieberg, de gewezen pannenfabriek en terreinen van steenbakkersgroep Koramic op Kapel ter Bede. Nu is het de eigenaar van de gronden die bezwaar maakt. Volgens Koramic is de vraag naar grond voor wetenschapsactiviteiten "gering" geworden. Daarom wil Koramic de bestemming wetenschapspark beperken tot slechts de grote helft van de beschikbare oppervlakte (9 ha). Het stadsbestuur wil onderhandelen, maar roept ook de hulp in van Vlaams minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen, OpenVLD.

Vlieberg

In het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP) "Afbakening regionaal stedelijk gebied Kortrijk" (10 januari 2006) heeft de afgeronde driehoek tussen de E17 en de Kortrijkse grote ringweg R8, die daar ineenlopen, integraal de bestemming wetenschapspark gekregen ("gebied voor stedelijke ontwikkeling"). Het gebied wordt begrensd door beide autowegen en in het noorden door het fietspad op de gewezen spoorlijn Kortrijk-Amougies-Ronse. net buiten het gebied staan de beroemde, maar bijna in puin gevallen, beschermde droogloodsen van de gewezen pannenfabriek du Littoral. Ook voor die loodsen moet nog een bestemming gevonden worden. En uiteraard blijft halverwege de berg de ooit zo populaire maar nu onbereikbare  bedevaartskapel Kapel ter Bede staan als beschermd patrimonium.

De bijna 10 ha zijn bestemd voor "fundamenteel en/of toegepast onderzoek en/of ontwikkeling in samenhang met onderwijs- en opeleidingsactiviteiten". Daarbij zijn eveneens toegelaten: bewakingsfirma's, bedrijven die diensten verlenen aan onderzoeksactiviteiten, windenergie, telecommunicatie en ... "stedelijke infrastructuur van regionaal belang zoals bedrijvigheid, dagrecreatie en daaraan complementaire activiteiten". Met andere woorden mag de stad in dat gebied meer dan de private investeerders. Ooit stak het ideetje de kop op om in dat gebied een nieuw voetbalstadion te bouwen.

Uitdrukkelijk verboden in de driehoek zijn activiteiten met gevaarlijke stoffen, transport en grottschalige kleinhandel. Voorts is van belang dat de nu nog groene Vlieberg - ooit was de top gesierd met een kasteeltje, een kasteelhoeve en een bos - voor een vijfde groen moet blijven. De groenaanleg moet "landschappelijke meerwaarde bieden binnen het gebied". Ahum, elke aansnijding van het gebied zal het bestaande prachtige landschap schade toebrengen (n.v.d.r).  Ook moeten "de bestaande natuurwaarden op de spoorwegberm" geconserveerd worden. Ik vrees dat de plannenmakers niet goed gekeken hebben. Die natuurwaarden bevonden - verleden tijd - zich wel degelijk op de bermen in het gebied maar dan wel op de bermen van de verschillende Decauvillespoortjes (waarmee dakpannenklei werd aangevierd naar de nabijgelegen pannenfabriek), overwoekerd door de bramen, een paradijs voor vogels.

researchpark1

Die bestemming als wetenschapspark kreeg het gebied op vraag van het Kortrijkse stadsbestuur. Het bestuur zocht een alternatief voor het verdwijnen van de mogelijkheid van een researchpark bij de KULAK, locatie Vlasakker. De geschiedenis van dat fiasco vind je hier.

Muurvast

De stad wil het gebied Kapel ter Bede nu ontwikkelen volgens zijn nieuwe bestemming. Daartoe kreeg Leiedal de opdracht een inrichtingsplan te maken. Met een ontwerp van dat plan trok Leiedal naar het (Vlaamse) departement RWO (Ruimtelijke Ordening, Wonen en Onroerend Erfgoed, van de liberale ministers Dirk Van Mechelen en Marino Keulen). En op die vergadering bleek er een groot probleem te bestaan: de grootste eigenaar van het gebied, dakpannenconcern Koramic, gaat niet akkoord met de bestemming die aan het gebied is gegeven. Als de eigenaar niet meewil, wordt het gebied niet ontwikkeld, of het zou moeten zijn dat de stad teruggrijpt naar het wapen van de onteigening. Ook in dat laatste geval zal het nog jaren wachten zijn op de eerste spadesteek van het researchpark.

Koramic argumenteert dat de vraag naar gronden op wetenschapsparken 'relatief gering' is geworden. 10 hectare daarvoor is veel te veel. Bovendien acht Koramic de opgelegde beperkingen veel te streng. Er moeten ook bedrijven kunnen komen die zich niet strikt toeleggen op onderzoek en ontwikkeling. De eigenaar wil bijvoorbeeld "hybride bedrijven" aantrekken; dat zijn bedrijven die gedeeltelijk goederen produceren en gedeeltelijk uit kantoren bestaan. Als voorbeeld wijst Koramic op de vestigingen van Barco en Eandis op het Kennedypark. Dat bedrijventerrein was bestemd voor de vestiging van hoofdkwartieren van grote bedrijven uit de streek; toch zijn Barco en Eandis erin geslaagd daar belangrijke productie-activiteiten onder te brengen. Om het innovatief karakter van Kapel ter Bede te waarborgen zou men de verplichting kunnen opleggen dat de bedrijven daar elk ook een onderzoekscomponent onderbrengen (een labje voor kwaliteitscontrole?).

Het is duidelijk dat met die harde opstelling van grondeigenaar Koramic het project wetenschapspark weer muurvast zit. 

Opties

Om eruit te geraken schetst Leiedal voor het stadsbestuur een viertal opties. Vooreerst zou men de vastgelegde bestemming integraal kunnen behouden. Daarmee zou men radikaal ingaan tegen de visie van de grondeigenaar. Koramic wijst erop dat de vraag naar dergelijke gronden nagenoeg is opgedroogd na de teruggeschroefde subsidies voor de ontwikkeling van wetenschapsparken.  Volgens Koramic betekent deze optie "de facto een bevriezing van het grootste deel van de gronden". Is dat een bedreiging?

Een tweede mogelijkheid kan zijn de bestemming wetenschapspark compleet op te doeken. Maar dan botst men op de stedenbouwkundige regels die nog maar recentelijk zijn goedgekeurd. Meer nog: het zou als consequentie hebben dat Kortrijk voorgoed een kruis mag maken over zijn plan om ooit een wetenschapspark te ontwikkelen op zijn grondgebied. Na een vrijwillig afzien van die bestemming op Kapel ter Bede, zal het ook elders niet meer pakken. Bovendien komen er bij die mogelijkheid niet onaanzienlijks kosten voor het uitwerken van nieuwe plannen.

Een derde optie bestaat erin de bestemming wetenschapspark slechts te behouden voor een afgebakend deel van de gronden. Koramic heeft berekend - neem het met een korrel zout - dat van de 10 hectare op de site Vlasakker slechts 2,81 ha exclusief voor wetenschapsbedrijven kon gebruikt worden. Welnu, zegt de grondeigenaar, laat ons ook op Kapel ter Bede die vermaledijde bestemming beperken tot een kleine 6 hectare. Maar ook daarvoor moeten nieuwe plannen komen en moet het departement RWO akkoord gaan met de bestemmingswijziging.

En een vierde optie zou uit de koker van Jezuïeten kunnen komen: "het wetenschapspark als een niet-afgebakend deel van Kapel ter Bede". Leiedal vertaalt dat als: "werken met een ruimtebalans". Een bepaald aantal m² van de gronden zou naar researchactiviteiten moeten gaan; op de rest mogen andere bedrijven komen. Pragmatisch ligt die optioe voor de hand. Maar de rechtszekerheid vermindert - wie zal die balans te allen tijde blijven bewaken?

Onderhandelingen

Het standpunt van het departement RWO is dat Kapel ter Bede nimmer een doorsnee bedrijventerrein mag worden. Klassieke KMO-zones, een aanbod zoals op het aan de overkant van de E17 gelegen hoogwaardig bedrijventerrein Evolis of op het Kennedypark zijn er niet gewenst. Zuivere kantoren of fabrieken mogen er niet komen. Wel zouden 'hybride bedrijven' eventueel wel kunnen.

Het stadsbestuur reageert enigszins verbijsterd op die evolutie. Op 6 mei heeft het een wat dubbelzinnige beslissing genomen. Het stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) lijkt min of meer akkoord te gaan met de beperking van de bestemming wetenschapspark tot een deel van de gronden of van de bedrijven die er zich komen vestigen (opties 3 en 4). Onderhandelingen met de betrokken instanties worden gestart. Toch wenst het stadsbestuur dringend overleg met het kabinet van Vlaams minister Dirk Van Mechelen over dit dossier.

researchpark 3

De voorschriften van het GRUP Afbakening regionaal stedelijk gebied Kortrijk over kapel ter Bede vind je hier.
1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende