07-10-06

350 berichten later, op de vooravond van de grote dag...

bibi

Het is mijn langgerekte verkiezingsstunt geweest en het is een beetje uit de hand gelopen. In oktober vorig jaar startte ik deze blog met de belofte elke dag van mij te laten horen over Kortrijk. Wist ik veel waaraan ik begon! Op bepaalde dagen was het een helse karwei om tussen mijn drukke bezigheden door een lezenswaardig onderwerp uit te werken. 350 stukjes en 35.000 bezoekers later hoop ik dat jullie mijn dagelijks huiswerk graag hebben gelezen. Mij heeft het in elk geval geholpen om nog beter de dossiers op te volgen in het bestuur van Kortrijk. En welke uitslag ik morgen ook behaal: ik beleef hier veel plezier aan!

Hoewel het verschijnsel blog nog niet zo heel lang is doorgebroken, is er toch al zo iets als een klassieke blog: een site vol persoonlijke overpeinzingen, al dan niet in dagboekvorm, de ene met al meer aandacht voor creativiteit en stijl dan de andere. Ik geef toe: ik lees dat meestal graag. Maar ik heb van meet af aan iets anders willen doen.

Ik heb mij afgevraagd, wat "de mensen" zou kunnen interesseren in schrijfsels van een politicus. Wellicht stellen de mensen niet zoveel belang in de dagelijkse beslommeringen van iemand die een of ander politiek mandaat uitoefent. Ook vrees ik dat de interesse van de lezers niet lang kan geprikkeld worden met beschouwingen over hoe plezant het wel was op een of ander optreden. En over debatten die alleen woeden in kringen van politici heb ik mij zeer weinig druk gemaakt.

Daarom heb ik ervoor geopteerd om berichten te maken over beslissingen, toestanden en discussies die "de mensen" aanbelangen in hun dagelijkse leven. Nieuws dat ik kon oprapen in mijn bevoorrechte positie als lid van allerlei raden en besturen. Ik heb me daarbij niet al te veel gestoord aan journalistieke codes: ik heb wel geprobeerd zo exact mogelijk de feiten weer te geven, maar mijn eigen mening en interpretatie heb ik niet weggestopt.

Tien punten die ik heb verdedigd, wil ik hier bij wijze van persoonlijk programma, nog eens samenvatten. Kwestie dat Kortrijkwatcher binnen zes jaar nog iets heeft om op te rakelen ... De selectie is nogal willekeurig, want ik heb het in het voorbije jaar over veel meer aspecten van het bestuur van Kortrijk gehad. Niets belet je die stukjes nog eens te lezen.

1. 500 extra sociale woningen: Er moeten dringend een pak (500 bijv.) sociale huurwoningen bijkomen. De wachtlijsten bij Goedkope Woning zijn te lang - en ik kan het weten als voorzitter. Nog teveel mensen wonen in niet verantwoorde woongelegenheden. Bovendien moet de pas gestarte modernisering van Goedkope Woning Kortrijk (met een nieuwe directeur) onverminderd voortgaan. Dat houdt ook in dat werk moet gemaakt worden van een grootschalige renovatie-inspanning voor het bestaande patrimonium. Financieel is dat een zware dobber. Daarom pleit ik ervoor dat de grootste aandeelhouders van Goedkope Woning, de Stad, het OCMW en de Provincie, het kapitaal van de maatschappij zouden optrekken. Het bestaande kapitaal bedraagt hoop en al twee miljoen en een half frank ... voor een patrimonium van 1420 woningen (die zowat 5 miljard frank waard zijn); dat is belachelijk weinig.

2. Een nieuwe Woonregie oprichten: De stadsvernieuwing in Kortrijk kan nog lang niet beschouwd worden als afgewerkt. Na de vernieuwing van het commerciële hart van de stad, moeten nu ook de oude wijken aan de rand van het centrum een grondige beurt krijgen. Daarbij moeten de meeste inspanningen gaan naar het verbeteren van de woonomstandigheden in de binnenstad. De Woonregie, opgericht onder burgemeester de Bethune is onder Stefaan De Clerck omgedoopt tot Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK). Dat was meer dan een naamsverandering: er worden nu andere, meer op de handel gerichte accenten gelegd. Het mega-winkelcentrum van Foruminvest is belangrijker geworden dan bijvoorbeeld het woonproject Vetex. Daarom pleit ik ervoor dat naast het SOK ook weer een echte Woonregie zou worden opgericht. Ik denk dan aan een stadsbedrijf dat ervoor zorgt, op verschillende manieren, dat er meer convenabele woningen komen in het stadsmidden en dat er meer vervallen woningen worden opgeknapt. Het doelpubliek moeten jonge gezinnen zijn die op zoek zijn naar een betaalbare gezellige woonst in een aantrekkelijke omgeving.

3. Een beleid voor de appartementsbewoners: De bouw van nieuwe appartementen in het stadscentrum, en meer en meer ook buiten het centrum en in de deelgemeenten, blijft aanhouden. Het is een niet te keren trend en niet eens een zo slechte trend. Maar ik vrees dat het beleid nog altijd uitgaat van de eengezinswoning als norm. Een stad vol flatgebouwen vergt bijvoorbeeld ander en meer openbaar groen dan een stad met alleen huisjes met tuintjes. De grotere anonimiteit kan voor flatbewoners een groot voordeel zijn, maar vaak gaat het gepaard met meer eenzaamheid. Een aangepast cultuurbeleid kan daarop inspelen. En begin maar eens grondig afval te selecteren op een flatje, om nog maar te zwijgen over composteren van keukenafval. In elk geval moet er met zeer strenge stedenbouwkundige voorschriften gewaakt worden over de woonkwaliteit van flatbewoners.

4. Operatie Sint-Denijsestraat ook in andere stadswijken en deelgemeenten: In de omgeving van de Sint-Denijsestraat, het Volksplein en Sint-Elisabeth zijn miljoenen euro's van o.m. het Stedenfonds geïnvesteerd in een verbetering van straten, pleinen en parken. Bij elke stap werd de bevolking geïnformeerd en geraadpleegd. Dat is een prachtig voorbeeld van hoe aan sociale stadsvernieuwing kan worden gedaan in een ruimer gebied dan alleen de winkelstraten en de Grote Markt. Maar ook andere stadsdelen liggen op apegapen en snakken naar een dergelijke operatie. Ik denk bijvoorbeeld aan de wijken in de omgeving van de Vaart, of aan de Aalbeeksesteenweg.

5. Behoud 8 hectare groenzone Venning: Het onzinnige plan om een deel van de groene open ruimte tussen de Venningwijk en de grote Ring op te offeren aan een minieme KMO-zone voor een paar showrooms, moet afgevoerd worden. Die zone kan niet ontsloten worden voor het verkeer van klanten en leveranciers, zonder grote schade aan te brengen aan de woonrust en aan het prachtig ontwikkelende natuurgebied met vlindertuin.

6. Klantvriendelijker openingsuren bij stadsdiensten: De openingsuren van de stadsdiensten zouden nog meer afgestemd moeten worden op de mogelijkheden van de klanten om zich vrij te maken. Loketbediening op zaterdagvoormiddag en op enkele dagen tot 20 uur zou niet meer taboe mogen zijn. En waarom kan men niet naar de stadsbibliotheek op zaterdagnamiddag? Als die uitbreiding van de openingsuren een beetje meer personeel vergt, dan zij het zo.

7. Het openzwembad moet beter gebruikt worden: Het openzwembad in de Abdijkaai is eigenlijk het strand van Kortrijk. De unieke mogelijkheden moeten beter gevaloriseerd worden: het moet langer open blijven in de nazomer; de openingsuren moeten uitgebreid worden; de cafetaria moet opgewaardeerd worden...

8. Een pleisterplaats voor zwerfwagens gekoppeld aan een goed uitgebouwde jachthaven in volle centrum: De stad moet inspelen op het groeiende toerisme van luxe-trekkers die per motorhome of per rivierjacht Kortrijk aandoen. Een deel van parking Dam, gelegen in de nabijheid van een jachthaven die nog in zijn kinderschoenen staat, zou kunnen ingericht worden als staanplaats voor motorhomes. De Kortrijkse horeca en handelszaken zouden er wel bij varen. En dat luxetoerisme verhoogt eveneens de gezelligheid in de binnenstad, waar dan ook de gewone Kortrijkzaan van kan profiteren.

9. Een camping op de Katteberg: Kortrijk is gelegen op de grote route naar het zuiden. Duizenden toeristen rijden onze stad voorbij, omdat er toch nauwelijks mogelijkheden zijn voor goedkope overnachtingen. Een camping op het grondgebied van Kortrijk is onontbeerlijk. Ideaal zou zijn dat die goed overwogen wordt ingeplant in een mooi landschap, bijvoorbeeld in het zuiden van de stad, op de Bellegemse Katteberg bijvoorbeeld.

10. Een stedenband met een Marokkaanse stad: Een stad moet een open blik hebben op de wereld. Een redelijk recente werkmethode van de Noord-Zuidbeweging is het leggen van een stedenband tussen Vlaamse steden en steden in de landen van het zuiden. Kortrijk legt het aan met de Filippijnse miljoenenstad Cebu, maar zonder dat dit onze bevolking erg beroert. Cebu ligt gewoon te ver voor spontane contacten en wij hebben ook bijna geen aanknopingspunten met die verre metropool. Ik blijf er daarom op aandringen op een andere stedenband: een met een Marokkaanse stad. Een niet te onderschatten deel van onze bevolking heeft familiale en andere connecties in Marokko en Marokko is zich aan het ontwikkelen tot een populaire vakantiebestemming. Daar moet Kortrijk op inspelen. Het zou bovendien het wederzijdse begrip tussen allochtonen en autochtonen in de hand werken.