21-03-08

Koestert Kortrijk de groene barst in zijn beton?

ven16

De eerste dag van de lente 2008. Een goed moment om de Kortrijkse Milieu- en Natuurraad (Minaraad) aan het woord te laten. De officiële adviesraad keurde onlangs unaniem een verzoek goed om een 'groene vinger' te vrijwaren en uit te bouwen die de open ruimte in het zuidwesten van de stad zou blijven verbinden met groene restanten in de verstedelijkte wijken. Het advies kwam ter bespreking in de gemeenteraad. Een primeur.

Groene vinger

Kortrijk is sedert de jaren 50 van de vorige eeuw enorm verstedelijkt. De geürbaniseerde (toegebouwde) oppervlakte is er verveelvoudigd. En het houdt niet op. Onder het motto 'elk jong gezin van goede komaf zijn maagdelijke kavel bouwgrond' zijn de allerlaatste reservegronden, 'woonuitbreidingsgebieden' op de 'markt' gegooid, daartoe mede aangespoord door een stedelijke taks op onbebouwde percelen. Ik zie dat met lede ogen aan.

Maar in die versteende agglomeratie zijn nog barsten, groene wildernisjes - als dat geen contradictio in termis is: het verkleinwoordje van wildernis! -, door beleidsmakers om een of andere duistere reden 'groene vingers' genaamd - ik weet niet waarom, maar ik moet daarbij altijd denken aan Mark De Mesmaeker en boer Sjarel.

De groene vinger waarvoor de Kortrijkse Minaraad het opneemt, verbindt het zuid-oostelijke open landschap - hoe lang is het nog open? - met restanten groen in de binnenstad. De aanleg van het nieuwe industrieterrein Evolis, langs de Oudenaardsesteenweg, dreigt die vinger te amputeren. Nochtans wordt het een bedrijventerrein van de nieuwe generatie, bestemd voor hoogwaardige activiteiten met veel oog voor aspecten van duurzaamheid. Er is bij het ontwerp (zie mijn stuk van 27 september 2006), meer dan men in de streek gewoon is, rekening gehouden met groen en natuur. Maar volgens de Minaraad is die zorg voor de natuur niet goed doordacht. Thierry Meerschman, lid van de Minaraad, bond de kat de bel aan.

Oasen

In het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan West-Vlaanderen definieert men een groene vinger als "een langwerpige open ruimte, al dan niet bebost, die penetreert in sterk bebouwde of versnipperd bebouwde ruimte".  Thierry voegt daaraan toe dat die corridors groene gangen zijn waarover allerlei dieren en planten zich kunnen verspreiden. Ruggengraten van de biologische diversiteit als het ware. Een ingesloten groengebied verschraalt door inteelt en doordat bedreigde dier- en plantensoorten er niet aangevuld worden uit gebieden waar ze nog floreren. Het hoeft geen aaneengesloten bos of struikgewas te zijn; de natuur overleeft ook 'stapsteensgewijs'.

De groene corridor waarvoor Thierry alarm slaat, komt van het buitengebied van Kortrijk en geen barrière is te hoog om door te breken tot in het hartje van de stad. Hij gaat van de strook waar dat Evolis-bedrijventerrein komt, de E17-talud over - een fameuze barrière, doorboord door enkele onderdoorgangen - naar de Vlieberg. De Vlieberg is de historische naam van de helling die nu Kapel ter Bede wordt genoemd, een helling die ook voor economische activiteiten is bestemd maar nog heel wat open ruimte, poelen en struikgewas herbergt. Van daar reikt de vinger via de begroeide berm van het fietspad op de oude spoorlijn Kortrijk-Amougies, dank zij twee onderdoorgangen onder de Kortrijkse ringweg naar diverse groene stads-oasen.

Thierry geeft als voorbeelden van die oasen: de Natuurtuin Gilbert Desloovere (zie mijn stuk van 18 juni 2006), het Van Raemdonckpark met zijn grote vijver, enkele vergeten weiden, de verwilderde stukken van de pannenfabriek Du Littoral (zie mijn reportage van 26 februari 2006) de oevers van de Vaart Kortrijk-Bossuit, de vlindertuin en hooiweiden van de Venning (zie mijn reportage van 28 mei 2006), het sportpark van de Wikings en de Leieboorden voorbij het Albertpark. En een distelvink die de Leieboorden daar heeft bereikt, kan in het groen verdertrekken door paradijsjes zoals de oude Leiekronkel tussen Kortrijk en Harelbeke en de 'Heerlijke Heulebeekvallei' die in Kuurne in de Leie uitmondt.

gil7

Dat die oasen nog altijd de moeite waard zijn, hoe afgesloten ze ook mogen schijnen van het open veld, bewijst de Natuurtuin Gilbert Desloovere, een vergeten groene strook bestaande uit een beboste talud van de Kortrijkse ringweg en een overwoekerd terrein waarop stroomdistributeur Eandis een transfo heeft staan. Daar, tegen de ring aangeperst door een sociale woonwijk, vind je nog een levenskrachtige kolonie glimwormen, uniek voor Kortrijk. Er is een jaarlijkse paddentrek. En verder kan je er distelvinken, eikelmuizen, spechten, wezels, egels, stippelmotten, slamanders enzovoort 'spotten'.

Evolis

Van die groene vinger is het Evolis-bedrijventerrein, tot voor kort Deltapark, een belangrijke kneukel. Het hellende gebied - de achterkant in feite van de Vlieberg - maakt ook deel uit van de open strook die rond de as van de E17 het provinciale natuur- en recreatiedomein De Gavers, de grootste waterplas van de streek, verbindt met het geplande ettelijke hectaren grote stadsrandbos tussen Kortrijk en Menen. In diezelfde strook vind je het Kennedybos, het natuurreservaatje De Kleiputten en stadsgroen Marionetten.

Welnu, het ontwerp van het Evolis-park houdt vooral rekening met die brede groenverbinding en veel minder met Thierrys groene vinger. Het bedrijventerrein zal doorkruist worden door een viertal brede groene dreven en natte stroken parallel met de E17. Bestaande natuurelementen worden niet behouden. En dat is jammer omdat die met braamstruiken en ander struweel overwoekerde oude Decauvillesporen loodrecht op de E17 liepen, precies in de richting van de groene vinger, de stad in. Het gebied is immers een gewezen kleigroeve waarvan de krater is opgevuld met huisvuil en achteraf is overdekt met teelaarde, weiden en akkers. Op de smalspoorlijntjes die het gebied doorkruisten, kon je tot voor kort kilo's bramen plukken.

fp5

Minaraad

Op voorstel van Thierry Meerschman keurde de Minaraad een advies goed, waarin aangedrongen werd "de bestaande landschappelijke waarden beter te behouden en te integreren in het concept van het bedrijventerrein" en om "het oostelijk gedeelte van het Groen Netwerk Zuid (een element uit het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan Kortrijk) te verbinden met de bestaande parken en groen ruimten" in de stad. Met enkele kleine aanpassingen aan het ontwerp van het bedrijventerrein Evolis kan volgens de Minaraad de groene vinger gered worden. De raad vraagt dan ook dringend overleg. 

Met dat advies realiseerde de Minaraad een primeur. Normaal levert een adviesraad slechts adviezen af op aanvraag en slechts aan het stadsbestuur (college van burgemeester en schepenen). Deze keer stelde de Minaraad ongevraagd, op eigen initiatief, een advies af en richtte dat rechtstreeks aan de gemeenteraad. Dat advies werd ter bespreking voorgeschoteld aan de tweede raadscommissie - in drie commissies bereiden de gemeenteraadsleden elke gemeenteraad in kleine groepjes voor. En die tweede raadscommissie besliste het advies ook ter bespreking voor te leggen aan de voltallige gemeenteraad. Gewis een primeur!

Primeur in de gemeenteraad

In de gemeenteraad was het Cathy Matthieu, Groen!, die in naam van de progressieve fractie (sp.a-spirit-Groen!) het advies becommentarieerde. Zij wees erop dat ons land nog ver staat van het invullen van de Europese afspraken over biodiversiteit tegen 2010. Het behoud en de verdere uitbouw van deze groene vingerpast in dat kader. Cathy drong erop aan dat bij de aanleg van Evolis ter dege rekening zou worden gehouden met de opmerkingen van de Minaraad. Het zou al een grote stap vooruit zijn als de vereiste groenschremen tussen de kavels op het bedrijventerrein met wat meer oog voor de natuurwaarden en de groene verbindingen zouden herschikt worden.

Schepen Wout Maddens, OpenVLD, wees erop dat het advies van de Minaraad eigenlijk te laat is gekomen. Het bedrijventerrein Evolis is al in uitvoering. Het is met de intercommunale Leiedal dat moet gesproken worden over eventuele aanpassingen. De stad is zich, volgens de schepen, bewust van de noodzaak van groene corridors, maar hij zag dat dan vooral op regionale schaal: de corridor stadsrandbos, Stadsgroen Marionetten, Evolis, de Gavers. Alleen die groene arm staat ingetekend op het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk en zal systematisch als randvoorwaarde opgenomen worden bij nieuwe ontwikkelingen zoals de geplande grote verkaveling Langwater aan de overkant van de Oudsenaardsesteenweg. De groene vinger waarover het advies van de Minaraad gaat, staat niet in dat structuurplan.

Ik denk dat de Minaraad nog wel werk zal hebben als zij die groene vinger wil geconserveerd zien. Gelukkig is de Minaraad vertegenwoordigd in de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening (gecoro), dat andere adviesorgaan waar groene vingers soms aan bod komen.... 

ven3

05-10-07

Licht en lucht voor De Knok in Bissegem

knok1

De wijk De Knok in de Kortrijkse deelgemeente Bissegem krijgt nieuw wijkgroen. Een boswijk wordt weer tuinwijk. Bij het ontwerp van de nieuwe beplantingen kregen de bewoners van de wijk aan de Kortrijksevoetweg ruim inspraak, zoals dat hoort maar nog lang geen vanzelfsprekende gewoonte is geworden. En de plaatselijke hengelaarsclub mag ook tevreden zijn. Hun vijver in het midden van de wijk blijft beveiligd.  

knok2

Aan de Kortrijksevoetweg, een zijstraat (en verderop pad) van de Heulsestraat in Bissegem ligt een volkswoningwijk van de Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij (voorzitter-voor-het-leven: Marc Olivier) verscholen: De Knok. Die buurt is letterlijk overwoekerd door het groen - destijds aangeplant om er een tuinwijk van te maken. De struiken zijn zo opgeschoten dat ze niet meer bij te snoeien zijn. Zaailingen tieren er onbedoeld maar welig. En de boompjes van bij de aanleg van de wijk zijn hoogstammen geworden, die te dicht bij de woningen staan en er het licht tegenhouden en belemmeren dat de zon de vochtigheid verjaagt. Het dichtgegroeide groen is ten slotte ook een bedreiging voor het viswater van de vijver die het midden van de wijk siert.

Voor het ontwerp van het wijkgroen is een methode gebruikt die Philippe De Coene (sp.a) introduceerde als schepen van milieu. Zijn opvolger Stefaan Bral (CD&V) zet gelukkig die goede gewoonte voort. De methode bestaat erin dat men nauwgezet rekening houdt met de wensen van de buurtbewoners. Voor de zomer werden er twee volksvergaderingen gehouden en op 12 juni was er zelfs een inloopmoment, waarbij de mensen van De Knok suggesties konden doen aan de medewerkers van het projectenteam. De opmerkingen en verzuchtingen van de bewoners werden zoveel mogelijk in de heraanlegplannen opgenomen. 

Ballenvangers

De werkzaamheden zullen beginnen met een grote opkuis: de meeste beplantingen zullen gerooid worden; de hoge bomen drastisch gekortwiekt of verwijderd, de bestaande versleten zitbanken en de vuilnisbakjes weggenomen, en de wandelpaden opgebroken. Na de grondwerken en een duurzame bodembemesting komen allerhande verhardingswerken (met betonblokken en -borduren, maartegels en dolomietpaden) en constructiewerken (zoals nieuwe banken, een hondentoilet, vuilnisbakjes, anti-parkeerpaaltjes en fietssassen). Er worden ook 'ballenvangers' geplaatst - voetballen mag dan, zonder gevaar voor de ruiten. Rond de centrale vijver wordt de bestaande afsluiting vervangen door een sympatieker bedrading.

De eigenlijke beplantingswerken brengen er nieuwe bomen, heesters en bodembedekkers. En overal komt er een aangepast gazon. De opdracht houdt ook in: 18 maaibeurten per jaar in de komende 3 jaar voor de gazons, 8 onderhoudsbeurten per jaar voor diezelfde periode voor de nieuwe beplantingen, 4 onderhoudsbeurten per jaar voor de komende 3 jaar voor de bestaande beplantingen die behouden blijven, en het onderhoud van de wegen voor 3 jaar.

Het gaat om een opdracht van liefst 571.804,01 euro. Binnenkort is er een openbare aanbesteding.

knok3

30-09-06

KMO-zone naast natuurgebied: moeilijkheden zoeken

duma1

Het zit er bovenarms op in de Torkonjestraat: heftruckbedrijf NV Duma krijgt een pv van bouwovertreding aangesmeerd en ziet zijn milieuvergunning geweigerd. De groothandel maakt volop gebruik van zijn zichtlocatie aan de E17, maar dat blijkt nu niet de bedoeling te zijn van de plannenmakers. Men wil dat de vorkliftverkoper meer rekening houdt met het nabije stadsgroen Marionetten en het geplande Preshoekbos (stadsrandbos). Of hoe een beperkte KMO-zone en een natuurgebied heel moeilijke buren zijn.

De vrolijke kleuren van het uitgestalde hef-, duw- en trektuig en de Vlaamse en Waalse vlag op de hoogste kraan trekken de aandacht van de chauffeurs op de E17 en de Torkonjestraat. NV Duma ligt uitstekend om gezien te worden en de firma maakt daar ongegeneerd gebruik van. Hoe zou je zelf zijn?

Duma is gevestigd op een beperkte zone voor enkele KMO's in een uithoek van de Kortrijkse deelgemeente Marke. De zone is als het ware een enclave in een uitgestrekt groengebied. Het is alsof de plannenmakers indertijd dachten dat ze het nieuwe groen, waarvan in de streek zeker geen overvloed is, moesten compenseren. De verzuchting van elke deelgemeente om een eigen bedrijventerrein te hebben, is ook niet vreemd aan de gewaagde combinatie.

Dat daar ooit vodden van moesten komen, stond in de sterren geschreven. Het is zover. In februari vorig jaar stuurde de stedelijke directie stadsplanning de milieupolitie naar NV Duma voor de vaststelling van een reeks bouwovertredingen. Tegen de afspraken in stalde Duma heftoestellen op zijn gazon, waren de wegen uitgebreid op het terrein van de firma en was er een tweede toegang uitgevend op de Torkonjestraat gerealiseerd. Voor die aanlegwerken is uiteraard een bouwvergunning nodig, waarover Duma niet beschikte, maar ook het uitzetten van 'rollend materieel' op onverharde grond (pelouze) is milieu- en bouwvergunningsplichtig. Ook de Vlaamse milieuinspectie stelt een overtreding vast: de milieuvergunning die Duma heeft, dekt niet alle uitgeoefende activiteiten en de vergunningsvoorwaarden worden niet genoeg nageleefd.

Als reactie op die processen-verbaal dient Duma in oktober 2004 een bouwaanvraag in. Voor het ontwerp tekent NV Topokor. Het blijkt al ras dat de aangevraagde wijzigingen van het terrein niet kunnen volgens de stedenbouwkundige diensten. Men struikelt vooral over teveel extra verhardingen en over het voornemen om kranen en andere bouwmachines tentoon te stellen op het gazon. Als compromis komt een voorstel van Kortrijk uit de bus om een aangepast dossier in te dienen en intussen toch al de toelaatbaar geachte zaken te regelen (bufferbekken en riolering).

Maar Duma laat nadien niets meer van zich horen. Wel dient Duma in maart 2006 een milieuvergunningsaanvraag in. De stedelijke directie Leefmilieu gaat te rade bij de collega's van stadsplanning en die constateren dat de aanvraag gebaseerd is op de ongewijzigde bouwplannen die eerder werden afgekeurd. Het terrein achteraan de bedrijfsgebouwen, palend aan het domein van het kasteel van Sint-Anne, een onderdeel van stadsgroen Marionetten, wil Duma volledig verharden en de hele strook bovenaan de talud van de E17 wil men volzetten met heftrucks.

Het komt tot onderhandelingen tussen Duma, zijn architect Topokor en de directie Leefmilieu. Er wordt zelfs een compromis bereikt. Daarin staat dat de tweede ingang van Duma kan geregulariseerd worden. Maar voor de rest dient Duma in te binden. Een extra voorwaarde is dat de hoogte van de tentoongestelde kranen niet boven het gebouw mag uitsteken. Dat wil zeggen dat de kraan met de vlaggen van beide Belgische Gewesten naar beneden moet. De afspraak is dat Duma voor eind juni 2006 met een nieuw uitvoeringsplan voor de proppen komt.

Maar halverwege juli zijn die aangepaste plannen nog steeds niet in de bus gevallen van het stadhuis. De directie Leefmilieu is dan het wachten moe en adviseert het stadsbestuur om de aangevraagde milieuvergunning simpelweg te weigeren. Zelfs het verlenen van een vergunning op proef wordt ten zeerste afgeraden. En zo luidt ook de beslissing van het stadsbestuur. Hoe het nu verder moet, weet ik niet. Wettelijk bezien kan Duma voortaan alleen nog zijn activiteiten uitoefenen volgens zijn lopende vergunning. Dat wil zeggen dat al dat uitgestald bouwmaterieel illegaal staat opgesteld. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Interessant is een van de beschouwingen waarmee het stadsbestuur zijn draconische beslissing motiveert. Het overweegt "dat de inrichting gelegen is nabij het Stadsgroen Marionetten en het toekomstig Stadsrandbos; dat in functie van de bestemming van deze aanpalende natuurgebieden het visuele aspect van deze omgeving zeer belangrijk is; en dat de industriegebieden in deze opgelegd worden om een degelijk groenscherm aan te leggen". In die redenering, waar ik volkomen achter sta, getuigt het niet van een goed overwogen ruimtelijke ordening als men KMO-zones laat aanleggen aan de zoom van een natuurgebied. Het visuele apsect van het groengebied zal altijd schade lijden en anderzijds worden de KMO's in kwestie ernstig beperkt in hun activiteiten. Kortom, dat is moeilijkheden zoeken.

In de toekomst moeten wij dergelijke vergissingen vermijden. Dat sterkt mij in mijn overtuiging dat er naast het natuurgebied van de Venning, Kortrijk, geen plaats is voor een KMO-zone met, ocharme, ruimte voor twee showrooms.

duma2

 

27-09-06

Zelfs wadi's op zeer groen Deltapark (industriezone Vlieberg)

 

Rond de Luipaardstraat komt een driedelig industriepark op het grondgebied van Kortrijk, Harelbeke en Zwevegem, het 'Deltapark', op de zuidoostelijke flanken van de Vlieberg. Intercommunale Leiedal, die het megaproject ontwikkelt, opteert voor een hoogwaardige aanleg, met zeer veel, goed overdacht groen, windmolens en wandel- en fietsvoorzieningen. Veel aandacht gaat naar een ecologische waterbeheersing: er komen grachten, bufferbekkens met natuurlijke oevers en zelfs 'wadi's'. Die aanlegwerken gaan binnenkort in aanbesteding.

Leiedal zal zijn uiterste best moeten doen om met zijn 'park' het mooie landschap te evenaren. De glooiingen zijn nu nog grotendeels landbouwgrond, gedeeltelijk het resultaat van volgestorte kleiputten die opnieuw overdekt werden met teelaarde. Het gaat om 45 hectare in een eerste fase, gesitueerd aan de Zwevegemse kant van de E17, van aan de Oudenaardsesteenweg (N8) tot over de Luipaardstraat. In Zwevegem eindigt het Deltapark aan de enkele jaren geleden aangelegde ontsluitingsweg N391. 

Wegen

Leiedal schakelde het studiebureau D'Hondt (Kortrijk) in voor het ontwerpen van wegen en afwatering. Voor de groeninkleding werd een beroep gedaan op een heuse landschapsarchitect, Paul Deroose (Jabbeke). De definitieve plannen zijn nu goedgekeurd door de Kortrijkse gemeenteraad en de werken kunnen aanbesteed worden. Het gaat om een pakket opdrachten van niet minder dan 5.323.368 euro.

Het industriepark vergt nogal wat nieuwe toegangswegen. Aansluitend op het rondpunt van de N391 wordt er een hoofdweg, met middenberm, aangelegd van 450 meter. Loodrecht daarop komen twee dreven, een 'Bovendreef' van 850 meter en een 'Benedendreef' van 300 meter. Waar de hoofdweg de dreven kruist, gaan er rotondes zijn. De Bovendreef krijgt nog een extra verbinding (150 meter) met de Keizersstraat in de Harelbeekse Keizershoek. Alle wegen worden uitgevoerd in asfalt.

De fietsers worden in het Deltapark op hun wenken bediend. De bestaande, kronkelende Luipaardstraat wordt een exclusief voor fietsers bestemde weg, 3 meter breed, in asfalt. Tussen de Bovendreef en de Oudenaardsesteenweg (rotonde Cowboy Henk) komt een nieuwe fietsverbinding. En rakelings langs het Deltapark loopt het onlangs geopende fietspad op de oude spoorlijn Kortrijk-Ronse. Ook op de N391 zijn de vrijliggende fietspaden in orde.

Afwatering

Met Aquafin is een vernuftig systeem van afwatering afgesproken. Alles is erop voorzien om afvalwater en regenwater apart af te voeren. De lozingen gaan de riool in die verbonden wordt met de collector langs de N391. Het regenwater gaat naar de Pluimbeek via een netwerk van regenwaterriolen, open grachten en wadi's. Een wadi (een woestijnwoord!) is een ondiepe poel die het oppervlaktewater een tijdlang kan opvangen tot het op natuurlijke wijze wegsijpelt of verdampt. Er komen 4 wadi's langs de Luipaardstraat.

Langs de oude spoorwegbedding (gewezen lijn naar Ronse) en aan de voet van de berm van de E17 moeten afwateringsgrachten zorgen voor een vertraagde afvoer naar de beek. Aan de Keizershoek ligt een natte plek die wordt uitgebreid. Een nieuwe poel moet er de omgeving droog houden. Op vraag van de brandweer wordt een blusvijver gegraven aan de inkom van het Deltapark. Om te voorkomen dat elk bedrijf zijn eigen bufferbekken zou moeten graven, komen er een reeks collectieve bekkens, die ook kunnen dienen als blusvijver.

Groen

Het woord 'park' in de naam is geen leugen. Er wordt kwistig omgesprongen met allerhande groen en natuurelementen. Waardevolle bomen die er nu staan, worden zoveel mogelijk behouden. Beide dreven worden opgesmukt met niet minder dan 2 keer 3 rijen hoogstammen: aan beide zijden een rij op de openbare weg en daarachter nog eens een dubbele rij in de private parkings. Als landschapselement kan dat tellen!

In (de middenberm) en om de toegangsweg worden een reeks hoogstammen 'gestrooid', als waren het zaailingen. Alle wegbermen worden ingezaaid en krijgen een haag. Er komt eveneens een haag langs de Oudenaardsesteenweg. Voor de berm van de E17 komt een 'visuele berm' van 1,2 m hoog die ingezaaid wordt. En langs de N391 komt tussen de bufferbekkens en de blusvijver over 140 meter een groen scherm. 

Natuur

In het hele ontwerp wordt veel belang gehecht aan de natuur in het Deltapark. Het plan spreekt van een 'ecologisch circuit', en dàt op een industrieterrein! De natte hoek met kikkers, padden en salamanders en het waardevolle moerasbosje aan de Keizersstraat worden bewaard en uitgebreid. Zowat 6.000 m² krijgt een natuurinrichting. Een nieuwe poel, een omgelegde gracht, rietzomen en droog struweel moeten er de natuur alle kansen geven.

Bij de oude spoorwegbedding, thans fietspad, hoopt men dat de groene berm en de afwateringsgracht ernaast zich kan ontwikkelen tot een strook vol leven. In de gracht worden drempeltjes aangebracht om zo lang mogelijk in het jaar water te houden.

Zoals gezegd komt er over de volle lengte van de grens met de N391 een groene strook tussen de bufferbekkens. De bufferbekken zullen zacht oevers krijgen met een beperkte helling om watervogels te lokken. Ook hier krijgt de natuur vrij spel. Langs de Luipaardstraat, fietspad, komt een groenstrook met een breedte van 30 meter, met wadi's, bomen en gras. En de groenberm naast de E17 krijgt een verantwoorde natuurlijke beplanting.

Nu nog hopen dat er in al die natuur- en parkelementen ook bedrijven landen die extra tewerkstelling kunnen bieden. Maar te horen aan de steeds weerkerende klaagzang over het tekort aan uitgeruste industriegronden in onze streek, zal dat geen probleem zijn.

20-09-06

Goud van Entente Florale voor Kortrijk

Kortrijk scoort zeer hoog in een internationale wedstrijd voor bebloemde steden. De jury van specialisten was niet alleen onder de indruk van de grootschalige bebloeming in stad en deelgemeenten, maar viel ook voor de vele vernieuwende projecten zoals het groene standbeeld van Cowboy Henk, de Vlindertuin op de Venning en Stadsgroen Marionetten met inbegrip van het wandelaarspaviljoen de libel.

Vrijdagavond 15 september werd in het Duitse Bad Sackingen de proclamatie gehouden van de 30ste jaargang van Entente Florale. Entente Florale is een internationale wedstrijd voor groen in de steden. Er namen dit jaar 12 landen aan deel (Oostenrijk, Frankrijk, Italië, Tsjechië, Duitsland, Groot-Brittannië, Hongarije, Ierland, Nederland, Slovenië, Kroatië en België) en Kortrijk was geselecteerd om ons land te vertegenwoordigen. 

Kortrijk behaalde de hoogste onderscheiding, een gouden medaille, in het gezelschap van steden als Linz (Oostenrijk) en Beaune (Frankrijk). “Kortrijk situeert zich in de hoogste categorie omwille van de duidelijke visie inzake milieubeleid en de talrijke vernieuwende projecten die de stad realiseert. Ook de massale bebloeming en de omgevingsaanpak van de Leie maakten deel uit van een presentatie die indruk maakte” zo luidde het vrijdagavond in het juryverslag.

De jury van Entente Florale, met vertegenwoordigers van elk deelnemend land, was op 6 en 7 juli te gast in Kortrijk. De leden kregen tijdens de tweedaagse presentatie een 50-tal projecten te zien, waaronder het Stadsgroen Marionetten met de libel, de vlindertuin en volkstuinen op de Venning, de bebloemingsprojecten, de Leieboorden, een aantal gerenoveerde parken, de plantensculptuur Cowboy Henk, de Rozentuin, de groenaanpak op de Lange Munte en het natuurgebied de Kleiputten.

Kortrijk kreeg vrijdagavond ook als enige stad een special award voor de Rozentuin die samen met de provincie West-Vlaanderen wordt uitgebaat. Het is de eerste keer in meer dan tien jaar dat een Vlaamse stad goud behaalt en ook de eerste keer sinds de wedstrijd een nieuwe vorm kreeg.

Oorspronkelijk ging het om een loutere bebloemingswedstrijd. Later werd Entente Florale omgevormd tot een wedstrijd voor algemeen milieubeleid. Als criteria worden gehanteerd : groen en bebloeming, ecologie en leefmilieu, stadsontwikkeling en infrastructuur, cultuur, educatie en sensibilisatie, toerisme en recreatie, participatie en communicatie.