11-10-06

Waar blijft die pendelaarsparking aan het station?

station1

Stad Kortrijk en de NMBS gaan samen de achteringang van het station vernieuwen. De Europese Unie geeft een financieel steuntje in de rug. Het wordt een prachtig glazen gebouw, dat de Minister Tacklaan zal doen opfleuren. Jammer genoeg sneuvelen 31 parkeerplaatsen voor pendelaars, zonder dat de reeds lang nagestreefde bouw van een pendelaarsparking een stap dichterbij komt.

 

Sorry, onderbreking. Ik verneem zopas dat de CD&V van Kortrijk een goed lopende samenwerking met de sp.a in het bestuur van Kortrijk heeft opgezegd. Het wordt een nieuwe coalitie CD&V-N-VA-VLD. Waar wij van de sp.a uiteindelijk twee schepenzetels vroegen (minder dan evenredig aan het aantal verkozenen), verklaarde Vincent van Quickenborne zich voor de VLD akkoord met een en een half schepenambt. Ik moet daar eens goed over nadenken...

10-10-06

Wie wordt voorzitter van de Kortrijkse gemeenteraad?

stadhuis5

Nu CD&V-N-VA met 18 zetels niet meer de meerderheid heeft in de Kortrijkse gemeenteraad (41 zetels), moeten ze op zoek gaan naar een partner in het bestuur. Die onderhandelingen zijn ingezet. Een tip voor de onderhandelaars: maak van het voorzitterschap van de gemeenteraad een apart mandaat. Met het nieuwe gemeentedecreet kan dat. Het kan wat meer gewicht geven aan de gemeenteraad als rechtstreeks verkozen vertegenwoordiging van de bevolking.

Tot nog toe was het de burgemeester die de gemeenteraad voorzat. Vanaf 1 januari 2007, bij het aantreden van de pas verkozen gemeenteraad, hoeft dat niet meer (art. 8, 20, 24 en 25 Gemeentedecreet). Integendeel, in de toelichting bij het Gemeentedecreet wordt gesteld dat het beter een gewoon gemeenteraadslid zou zijn. Dat zou de gemeenteraad versterken in zijn rol als het rechtstreeks verkozen orgaan dat het college van burgemeester en schepenen moet controleren.

Wie een tijdje de gemeenteraad volgt, ziet het zo gebeuren. Een burgemeester, Stefaan De Clerck bijvoorbeeld, die de gemeenteraad voorzit, zit eigenlijk als hoofdverantwoordelijke voor het beleid voortdurend zichzelf te verdedigen. Neutraal blijven in een discussie is onwenselijk, maar iedereen de kans geven zijn mening uit de doeken te doen is wel wenselijk. Precies dat is heel moeilijk voor iemand die zo mee verantwoordelijk is voor het beleid als de burgemeester.

Een voorzitter die niet de burgemeester of een schepen is, kan bovendien meer gezicht geven aan de gemeenteraad. Nu lijkt het meestal alsof de meerderheid van de gemeenteraad slechts de troepen zijn van de schepenen en de burgemeester, en de oppositie de lastigaards die stokken in de wielen willen steken. Men vergeet dan dat burgemeester en schepenen in feite benoemd zijn op voordracht van of door de gemeenteraad en slechts de uitvoerders zijn van de grote beleidslijnen die door de gemeenteraad, meerderheid tegen oppositie, zijn getrokken. Een afzonderlijke voorzitter kan de werking van de gemeenteraad sterker benadrukken door de raad een meer onafhankelijke positie te geven ten opzichte van het college.

Natuurlijk kan een voorzitter die zijn taak niet goed begrijpt, even partijdig optreden als de burgemeesters doorgaans doen. Maar de ervaring in het parlement (waar niet de eerste minister maar een aparte voorzitter de vergaderingen leidt) leert dat een dergelijke voorzitter prompt terecht wordt gewezen door de oppositie en al rap inbindt. Zijn partijgenoten gaan hem niet lang steunen in zijn partijdigheid omdat dat politiek heel slecht over komt bij de pers en de publieke opinie.

Bevoegdheden

De voorzitter van de gemeenteraad krijgt belangrijke, zij het formele, bevoegdheden. Hij (of zij uiteraard) is het die de gemeenteraad bijeenroept en de agenda vaststelt. Nu is dat een bevoegdheid van het college van burgemeester en schepenen. Zo een groot verschil zal dat niet maken, want de voorzitter is verplicht de gemeenteraad bijeen te roepen op verzoek van het college of van de burgemeester alleen. Ook is hij verplicht de punten die het college of de burgemeester alleen aanbrengen op de agenda te zetten. Maar niets belet hem om ook andere gemeenteraden bijeen te roepen of andere punten op de agenda te zetten. Natuurlijk kunnen de gemeenteraadsleden zelf ook nog de gemeenteraad bijeenroepen (met minimum een derde van de leden) en punten aan de agenda toevoegen.

Wie graag voorzitter zou worden voor de pree, is eraan voor zijn moeite. Een voorzitter krijgt slechts presentiegeld per vergadering die hij voorzit - precies zoals de gemeenteraadsleden het ook met een 'zitpenning' moeten stellen.

De voorzitter krijgt ook geen personeel ter beschikking. Hij moet zich laten bijstaan door de medewerkers van de stadssecretaris. Maar het is wel de bedoeling dat hij perfect wordt op de hoogte gehouden van het stadsbestuur en dat hij nauwer dan een normaal raadslid wordt betrokken bij de werking van de gemeente.

De man of de vrouw die voorzitter wordt van de gemeenteraad krijgt bovendien een beperkte politionele bevoegdheid om de orde tijdens de vergadering te handhaven. Hij kan daarvoor een beroep doen op de aanwezige politieagenten die zijn bevelen moeten opvolgen. Hij kan zelfs een proces-verbaal opstellen en een ordeverstoorder verwijzen naar de politierechtbank.

Democratie

Al met al is dat een niet te onderschatten mogelijkheid om de gemeentelijke democratie te verstevigen. Het Gemeentedecreet schept de mogelijkheid dat de gemeenteraad het college van burgemeester en schepenen zeer veel vrij spel geeft om de stad te besturen. Dat kan goed zijn voor een dynamisch bestuur. Maar dat is alleen verantwoord als de gemeenteraad zelf, rechtstreeks verkozen door de bevolking, nog meer en beter het beleid kan controleren en in een bepaalde richting sturen. Een aparte voorzitter van de gemeenteraad kan daartoe bijdragen.

Het Gemeentedecreet is mee goedgekeurd in het Vlaams Parlement door CD&V, spa.a-spirit, VLD-Vivant en N-VA. Ik denk dus niet dat de plaatselijke geledingen van die partijen ertegen zullen zijn. Overigens wordt het een verplichting dat de commissies in de gemeenteraad worden voorgezeten door een gemeenteraadslid en niet meer door een schepen zoals nu.

09-10-06

Welke democratische meerderheid in Kortrijk?

kortrijk 06
Het belangrijkste feit bij de gemeenteraadsverkiezing in Kortrijk is, volgens mij, dat geen enkele partij nog op haar eentje een meerderheid kan vormen. Dat is ongezien in de Groeningestad. Met sp.a-spirit gaan wij een zetel vooruit en evenaren met 18% bijna ons historisch record. Groen! verliest een zetel en behoudt er 1. Als wij samen naar de kiezer waren getrokken, deelden wij nu 10 zetels i.p.v. 8. Opvallend in de goede uitslag van sp.a-spirit zijn de sterke scores van onze jongeren en van de twee allochtone kandidaten. Als (àls!) wij met CD&V-N-VA een akkoord bereiken om opnieuw zes jaar samen te besturen, zou het logisch zijn dat wij een derde van de schepenzetels kunnen invullen; dat zijn er drie. Inhoudelijk moet er in het bestuursakkoord absolute prioriteit gegeven worden aan wonen in Kortrijk. Persoonlijk ben ik uiterst tevreden over mijn voorkeurstemmen - waarvoor ik al mijn kiezers van harte bedank.
 
Met 18 van de 41 zetels in de gemeenteraad van Kortrijk (een verlies van 3) heeft de ploeg van CD&V-burgemeester Stefaan De Clerck niet meer de absolute meerderheid die men in 2000 behaalde. Het kartel gevormd met N-VA heeft niet geholpen. De christendemocraten kunnen dus voor het eerst niet zonder een partner om Kortrijk te besturen (in de voorbije 6 jaar mocht sp.a'er Philippe De Coene meeregeren omdat een meerderheid met 1 zetel op overschot, zoals de CD&V die had, niet erg comfortabel is). De ene verkozene van Groen! kan die meerderheid niet leveren. Alleen sp.a-spirit (7 zetels) en VLD (9 zetels) kunnen dat.
 
Zonder andermans rekening te willen maken, stel ik vast dat bij de CD&V het ACW de helft van de zetels binnenrijft (9), t.o.v. 8 voor de middengroepen en 1 voor kartelpartner N-VA. Ik ben eens benieuwd hoe die verhouding zal tot uiting komen in het beleid. Wat Groen! betreft, is het tragisch dat zij niet zijn ingegaan op ons bijzonder aantrekkelijk voorstel om op 1 lijst naar de kiezer te trekken. Samen hadden wij met de nu behaalde stemmen 10 zetels gehad, i.p.v. nu slechts 8. Wij zouden de tweede grootste groep zijn geweest en wij hadden op die manier veel meer kunnen wegen op het beleid.
 
Coalitie
 
In de onderhandelingen met de CD&V gaan wij voor een evenredige verdeling van de uitvoerende mandaten. Dat betekent minstens een derde van de schepenzetels; drie dus en dan is dat matematisch nog in ons nadeel. Ermee rekening houdend dat een burgemeestersmandaat eigenlijk voor twee telt en dat er ook het voorzitterschap is van het OCMW, is vier nog beter in overeenstemming met een rechtvaardige evenredigheid.
 
Het zou logisch zijn dat de coalitie die in de voorbije zes jaar al met al uitstekend heeft samengewerkt, zou voortgezet worden. Ik denk niet dat het goed voor de stad zou zijn als de ingeslagen weg bruusk wordt verlaten. Talrijke in het oog springende, maar ook minder opvallende projecten staan in de steigers en moeten nog tot een goed einde worden gebracht. Dat belet niet dat er een nieuw bestuursakkoord moet komen om voor de komende bestuursperiode de grote lijnen uit te zetten.
 
Zelf ben ik van mening dat de prioriteit in de komende zes jaar op wonen moet gelegd worden. Het lichtjes ontvolkende Kortrijk moet weer een plek worden daar men graag komt wonen. De woonomgeving is daarvoor belangrijk, maar nog meer dat er voldoende comfortabele, aangepaste èn betaalbare woningen en appartementen te vinden zijn. Het stadsbestuur moet alles uit de kast halen wat daartoe kan bijdragen.
 
Opvallend
 
Opvallend in de uitslag van de lijst sp.a-spirit is de sterke score van de jongeren. Van de 10 zijn er niet minder dan 2 rechtstreeks gekozenen: Bert Herrewyn (631 stemmen) en Petra Demeyere (619). Ook de piepjonge Bouchra Tamimi Yousoufi behaalt opmerkelijk veel stemmen (535). Daarmee is zij 12de op de ranglijst van de voorkeurstemmen en 5de opvolger, vlak achter Els Maertens, uittredend OCMW-raadslid (557), en Sliman You-ala (575). Beide allochtone kandidaten staan daarmee op de drempel van een mandaat.
 
Wat de lijst ook veel baat gebracht heeft, is de openlijke steun van het ABVV. De vakbond was met een hele equipe stemmentrekkers aanwezig op de lijst onder leiding van nationaal secretaris Eddy Van Lancker.
 
Verkozen zijn voor sp.a-spirit: Philippe De Coene (4.083 naamstemmen), ikzelf (919), Eddy Van Lancker (919), Bart Caron (888), Roger Lesaffre (699), Bert Herrewyn (631) en Petra Demeyere (619). De eerste opvolgers zijn: Hilde Overbergh (596) en Jan Dhaene (576).
 
Merci zulle
 
Persoonlijk ben ik erg in mijn nopjes met de 919 voorkeurstemmen (samen met Eddy Van Lancker het tweede meest van de lijst) zonder te profiteren van enige boegbeeldcampagne of van het "statuut van beschermde kandidaat". Daarmee ben ik zonder problemen herverkozen.
 
919 keer bedankt aan al die kiezers. In het bijzonder aan de mond-aan-mondreclame, die, vooral maar niet alleen in de sociale woonwijken, op gang kwam, heb ik die mooie uitslag te danken. En ik hoop ook een beetje van enkele trouwe lezers van Kortrijklinksbekeken. Nog nooit heb ik zoveel telefoontjes, smsjes en mails gekregen om mij een hart onder de riem te steken. Merci zulle!

08-10-06

Een verrassing: portret van een socialistisch burgemeester in Kortrijk (ècht waar!)

youmer

Voor verkiezingsdag heb ik een verrassing. In Kortrijk woont en werkt een gewezen socialistisch burgemeester, lid van de sp.a. Het is Ahmed Youmer, voormalig politiek vluchteling uit Bulgarije (rechts op de foto). Hij zat 20 jaar in de politiek in zijn geboortestreek en was burgemeester van een stad van 60.000 inwoners, toen hij in 1996 de vlucht moest nemen. Hij heeft zich intussen, Belg geworden, opmerkelijk goed ingeburgerd in onze stad. 

Wij hebben in Kortrijk nog nooit een socialistisch burgemeester gehad. Meer nog: sinds ver in de 19de eeuw zijn het altijd katholieke of christendemocratische burgemeesters geweest. En toch woont er in onze stad een gewezen burgemeester, lid van de sp.a. Hij woont zelfs in dezelfde straat als gewezen CVP-burgemeester Antoon Sansen. Zijn naam is Ahmed Youmer.

Geboren in het dorpje Sindeltsy in de grensstreek van Bulgarije met Turkije en Griekenland, realiseerde hij een politieke carrière die eindigde als burgemeester van de stad Kirdjali, ongeveer zo groot als Kortrijk. Hij was daar ook voorzitter van de sociale huisvestingsmaatschappij en hoofddirecteur van de regionale busmaatschappij. Van opleiding is hij leerkracht geschiedenis en sociologie. Hij viel op door zijn intelligentie en leiderskwaliteiten en werd tijdens zijn legerdienst voorzitter van de jeugdorganisatie. Later werd hij aangesteld als stadssecretaris en uiteindelijk werd hij burgemeester.

Na het ineenstuiken van de Sovjet-Unie en de communistische eenpartijstaat in Bulgarije werd hij lid van de sociaal-democratische partij. In de politieke instabiele periode die Bulgarije doorspartelde in de jaren 90 werd hij het mikpunt van zeer zware politieke spanningen. Voor de toekomst van zijn gezin zag hij zich verplicht uit te wijken naar veiliger oorden.

Omdat hij halsoverkop moest vertrekken, koos hij maar voor de hoofdstad van Europa, Brussel als bestemming. Het gezin kwam daar in 1996 toe met amper 100 Duitse mark (50 euro) op zak. De Dienst Vreemdelingenzaken wees hem als kandidaat-politiek vluchteling toe aan het OCMW van Kortrijk. Hij vestigde zich dan ook in onze stad, eerst op een studentenkamer op het Volksplein, dan in een privé woning in de Stasegemsestraat en uiteindelijk in een huurwoning van Goedkope Woning in de Dennenlaan. Die woning heeft hij onlangs kunnen aankopen.

Op een bepaald moment werd zijn aanvraag om erkend te worden als politiek vluchteling afgewezen. Maar omdat hij en zijn gezin zich ondertussen zo goed hadden ingeburgerd, werden zij uiteindelijk geregulariseerd. Dank zij de snel-Belg-wet verkregen zij onze nationaliteit.

In Kortrijk aangekomen had hij in het begin niet de mogelijkheid om te werken. Maar Ahmed kan niet stilzitten en hij stortte zich, ondanks begrijpelijke taalproblemen, op het vrijwilligerswerk. Zo werd en is hij nog altijd ambulancier bij het Rode Kruis. Bij de toneelvereniging Taal en Kunst ging hij aan de slag als decorbouwer; ook dat doet hij verder. Hij heeft uiteindelijk toch werk gevonden en is nu allround-medewerker en standenbouwer bij Xpo.

Hij leerde zo vlug mogelijk Nederlands - toen was dat nog niet verplicht! - eerst in het Migrantencentrum en nadien drie jaar op hoger niveau bij HITEK. Hij geeft toe dat zijn Nederlands nog niet perfect is - hoewel ik het anders mocht ervaren. Maar zijn zonen spreken even goed onze taal als het Bulgaars; zij hebben dan ook hier gestudeerd. In Bulgarije werd Ahmed Youmer soms ook ingeschakeld als tolk Bulgaars-Turks. Misschien kan hij zijn kennis van het Turks ooit nog gebruiken in ons land.

De toestand in Bulgarije is inmiddels genormaliseerd. Hij zou kunnen teruggaan zonder dat zijn veiligheid gevaar loopt. Maar nu hij en zijn gezin hier nu zo goed zijn ingeburgerd en Belg zijn geworden, wil hij liever blijven. Elke jaar gaan zij wel eens op vakantie in hun geboorteland. En enkele keren was dat daar een evenement waarover de lokale kranten berichtten. Ahmed Youmer ziet wel met lede ogen aan hoe veel van zijn realisaties als burgemeester in verval geraken door gebrek aan financies.

Volgend jaar treedt Bulgarije onder strenge voorwaarden toe tot de Europese Unie. De gewezen Bulgaarse burgemeester juicht dat zeer toe. Zijn vroegere land geraakte in zware economische problemen op het moment het door Rusland niet meer werd beschouwd als een poort naar de Middellandse Zee. In de EU wordt Bulgarije weer een grenspost, een poort naar het midden-oosten. Dat zal ongetwijfeld de economische activiteiten en de welvaart doen toenemen.

07-10-06

350 berichten later, op de vooravond van de grote dag...

bibi

Het is mijn langgerekte verkiezingsstunt geweest en het is een beetje uit de hand gelopen. In oktober vorig jaar startte ik deze blog met de belofte elke dag van mij te laten horen over Kortrijk. Wist ik veel waaraan ik begon! Op bepaalde dagen was het een helse karwei om tussen mijn drukke bezigheden door een lezenswaardig onderwerp uit te werken. 350 stukjes en 35.000 bezoekers later hoop ik dat jullie mijn dagelijks huiswerk graag hebben gelezen. Mij heeft het in elk geval geholpen om nog beter de dossiers op te volgen in het bestuur van Kortrijk. En welke uitslag ik morgen ook behaal: ik beleef hier veel plezier aan!

Hoewel het verschijnsel blog nog niet zo heel lang is doorgebroken, is er toch al zo iets als een klassieke blog: een site vol persoonlijke overpeinzingen, al dan niet in dagboekvorm, de ene met al meer aandacht voor creativiteit en stijl dan de andere. Ik geef toe: ik lees dat meestal graag. Maar ik heb van meet af aan iets anders willen doen.

Ik heb mij afgevraagd, wat "de mensen" zou kunnen interesseren in schrijfsels van een politicus. Wellicht stellen de mensen niet zoveel belang in de dagelijkse beslommeringen van iemand die een of ander politiek mandaat uitoefent. Ook vrees ik dat de interesse van de lezers niet lang kan geprikkeld worden met beschouwingen over hoe plezant het wel was op een of ander optreden. En over debatten die alleen woeden in kringen van politici heb ik mij zeer weinig druk gemaakt.

Daarom heb ik ervoor geopteerd om berichten te maken over beslissingen, toestanden en discussies die "de mensen" aanbelangen in hun dagelijkse leven. Nieuws dat ik kon oprapen in mijn bevoorrechte positie als lid van allerlei raden en besturen. Ik heb me daarbij niet al te veel gestoord aan journalistieke codes: ik heb wel geprobeerd zo exact mogelijk de feiten weer te geven, maar mijn eigen mening en interpretatie heb ik niet weggestopt.

Tien punten die ik heb verdedigd, wil ik hier bij wijze van persoonlijk programma, nog eens samenvatten. Kwestie dat Kortrijkwatcher binnen zes jaar nog iets heeft om op te rakelen ... De selectie is nogal willekeurig, want ik heb het in het voorbije jaar over veel meer aspecten van het bestuur van Kortrijk gehad. Niets belet je die stukjes nog eens te lezen.

1. 500 extra sociale woningen: Er moeten dringend een pak (500 bijv.) sociale huurwoningen bijkomen. De wachtlijsten bij Goedkope Woning zijn te lang - en ik kan het weten als voorzitter. Nog teveel mensen wonen in niet verantwoorde woongelegenheden. Bovendien moet de pas gestarte modernisering van Goedkope Woning Kortrijk (met een nieuwe directeur) onverminderd voortgaan. Dat houdt ook in dat werk moet gemaakt worden van een grootschalige renovatie-inspanning voor het bestaande patrimonium. Financieel is dat een zware dobber. Daarom pleit ik ervoor dat de grootste aandeelhouders van Goedkope Woning, de Stad, het OCMW en de Provincie, het kapitaal van de maatschappij zouden optrekken. Het bestaande kapitaal bedraagt hoop en al twee miljoen en een half frank ... voor een patrimonium van 1420 woningen (die zowat 5 miljard frank waard zijn); dat is belachelijk weinig.

2. Een nieuwe Woonregie oprichten: De stadsvernieuwing in Kortrijk kan nog lang niet beschouwd worden als afgewerkt. Na de vernieuwing van het commerciële hart van de stad, moeten nu ook de oude wijken aan de rand van het centrum een grondige beurt krijgen. Daarbij moeten de meeste inspanningen gaan naar het verbeteren van de woonomstandigheden in de binnenstad. De Woonregie, opgericht onder burgemeester de Bethune is onder Stefaan De Clerck omgedoopt tot Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK). Dat was meer dan een naamsverandering: er worden nu andere, meer op de handel gerichte accenten gelegd. Het mega-winkelcentrum van Foruminvest is belangrijker geworden dan bijvoorbeeld het woonproject Vetex. Daarom pleit ik ervoor dat naast het SOK ook weer een echte Woonregie zou worden opgericht. Ik denk dan aan een stadsbedrijf dat ervoor zorgt, op verschillende manieren, dat er meer convenabele woningen komen in het stadsmidden en dat er meer vervallen woningen worden opgeknapt. Het doelpubliek moeten jonge gezinnen zijn die op zoek zijn naar een betaalbare gezellige woonst in een aantrekkelijke omgeving.

3. Een beleid voor de appartementsbewoners: De bouw van nieuwe appartementen in het stadscentrum, en meer en meer ook buiten het centrum en in de deelgemeenten, blijft aanhouden. Het is een niet te keren trend en niet eens een zo slechte trend. Maar ik vrees dat het beleid nog altijd uitgaat van de eengezinswoning als norm. Een stad vol flatgebouwen vergt bijvoorbeeld ander en meer openbaar groen dan een stad met alleen huisjes met tuintjes. De grotere anonimiteit kan voor flatbewoners een groot voordeel zijn, maar vaak gaat het gepaard met meer eenzaamheid. Een aangepast cultuurbeleid kan daarop inspelen. En begin maar eens grondig afval te selecteren op een flatje, om nog maar te zwijgen over composteren van keukenafval. In elk geval moet er met zeer strenge stedenbouwkundige voorschriften gewaakt worden over de woonkwaliteit van flatbewoners.

4. Operatie Sint-Denijsestraat ook in andere stadswijken en deelgemeenten: In de omgeving van de Sint-Denijsestraat, het Volksplein en Sint-Elisabeth zijn miljoenen euro's van o.m. het Stedenfonds geïnvesteerd in een verbetering van straten, pleinen en parken. Bij elke stap werd de bevolking geïnformeerd en geraadpleegd. Dat is een prachtig voorbeeld van hoe aan sociale stadsvernieuwing kan worden gedaan in een ruimer gebied dan alleen de winkelstraten en de Grote Markt. Maar ook andere stadsdelen liggen op apegapen en snakken naar een dergelijke operatie. Ik denk bijvoorbeeld aan de wijken in de omgeving van de Vaart, of aan de Aalbeeksesteenweg.

5. Behoud 8 hectare groenzone Venning: Het onzinnige plan om een deel van de groene open ruimte tussen de Venningwijk en de grote Ring op te offeren aan een minieme KMO-zone voor een paar showrooms, moet afgevoerd worden. Die zone kan niet ontsloten worden voor het verkeer van klanten en leveranciers, zonder grote schade aan te brengen aan de woonrust en aan het prachtig ontwikkelende natuurgebied met vlindertuin.

6. Klantvriendelijker openingsuren bij stadsdiensten: De openingsuren van de stadsdiensten zouden nog meer afgestemd moeten worden op de mogelijkheden van de klanten om zich vrij te maken. Loketbediening op zaterdagvoormiddag en op enkele dagen tot 20 uur zou niet meer taboe mogen zijn. En waarom kan men niet naar de stadsbibliotheek op zaterdagnamiddag? Als die uitbreiding van de openingsuren een beetje meer personeel vergt, dan zij het zo.

7. Het openzwembad moet beter gebruikt worden: Het openzwembad in de Abdijkaai is eigenlijk het strand van Kortrijk. De unieke mogelijkheden moeten beter gevaloriseerd worden: het moet langer open blijven in de nazomer; de openingsuren moeten uitgebreid worden; de cafetaria moet opgewaardeerd worden...

8. Een pleisterplaats voor zwerfwagens gekoppeld aan een goed uitgebouwde jachthaven in volle centrum: De stad moet inspelen op het groeiende toerisme van luxe-trekkers die per motorhome of per rivierjacht Kortrijk aandoen. Een deel van parking Dam, gelegen in de nabijheid van een jachthaven die nog in zijn kinderschoenen staat, zou kunnen ingericht worden als staanplaats voor motorhomes. De Kortrijkse horeca en handelszaken zouden er wel bij varen. En dat luxetoerisme verhoogt eveneens de gezelligheid in de binnenstad, waar dan ook de gewone Kortrijkzaan van kan profiteren.

9. Een camping op de Katteberg: Kortrijk is gelegen op de grote route naar het zuiden. Duizenden toeristen rijden onze stad voorbij, omdat er toch nauwelijks mogelijkheden zijn voor goedkope overnachtingen. Een camping op het grondgebied van Kortrijk is onontbeerlijk. Ideaal zou zijn dat die goed overwogen wordt ingeplant in een mooi landschap, bijvoorbeeld in het zuiden van de stad, op de Bellegemse Katteberg bijvoorbeeld.

10. Een stedenband met een Marokkaanse stad: Een stad moet een open blik hebben op de wereld. Een redelijk recente werkmethode van de Noord-Zuidbeweging is het leggen van een stedenband tussen Vlaamse steden en steden in de landen van het zuiden. Kortrijk legt het aan met de Filippijnse miljoenenstad Cebu, maar zonder dat dit onze bevolking erg beroert. Cebu ligt gewoon te ver voor spontane contacten en wij hebben ook bijna geen aanknopingspunten met die verre metropool. Ik blijf er daarom op aandringen op een andere stedenband: een met een Marokkaanse stad. Een niet te onderschatten deel van onze bevolking heeft familiale en andere connecties in Marokko en Marokko is zich aan het ontwikkelen tot een populaire vakantiebestemming. Daar moet Kortrijk op inspelen. Het zou bovendien het wederzijdse begrip tussen allochtonen en autochtonen in de hand werken.

De nieuwe generatie bij sp.a-Kortrijk

Bert en co

De kern van de sp.a-spiritlijst voor de gemeenteraadsverkiezing zondag in Kortrijk wordt gevormd door tien jonge tot piepjonge kandidaten. Er besluit wel elk jaar een jongere om bij de sp.a te komen en al dan niet actief te blijven. Maar zo nu en dan is het een hele generatie die zich en bloc spontaan aandient. In de jaren zeventig was dat zo - ik was er bij - en nu weer. Wie zijn ze?

Opvallend is dat die jongeren van alle kanten komen aangewaaid, zelfs uit kringen en gezindheden waar de sp.a vroeger taboe was. Er is het voorbeeld van Ruben Mayeur, telg uit een ACW-geslacht, maar er zijn ook andere voorbeelden. Zo springt het in het oog hoeveel van onze jonge kandidaten een 'verleden' hebben in een katholieke jeugdbeweging. Wat niet belet dat verschillende jongeren uit vrijzinnige of rode gezinnen komen. We overlopen het rijtje.

Bert Herrewyn (27), op plaats 9, heeft waarschijnlijk de meeste kans op een zetel in de gemeenteraad. Hij is educatief medewerker bij De Kreun, de muziekclub van Kortrijk, en is er ondermeer verantwoordelijk voor het Europese jongerencultuurproject 'PassPartout'. Bert was actief in Kortrijk als medewerker in jeugdhuis Quo Vadis Heule, leider en groepsleider van scouts Robrecht van Bethune Heule en voorzitter van de stedelijke jeugdraad. Vandaag engageert hij zich voluit voor ontwikkelingssamenwerking, als medewerker bij Vredeseilanden, als lid van de NoordZuidraad Kortrijk en als mede-oprichter van de trekkersgroep die de stad Kortrijk de titel van Fair Trade Gemeente bezorgd heeft. Met zijn rijke ervaring in het verenigingsleven heeft hij zich met grote gretigheid op de campagne gegooid. De goed georganiseerde sp.a-spiritcampagne komt grotendeels uit zijn koker.

Ook Hanne Denoo, 27 jaar, staat op een opvallende plaats op de lijst (10). Zij verhuisde van Heule naar Kortrijk om er te studeren voor maatschappelijk assistent aan de Ipsoc/Katho. Ze werkte voor het cultuurproject Anno ’02 en is nu projectmedewerker bij het OCMW Kortrijk. Ze is als vrijwilliger actief voor diverse socio-culturele en humanitaire evenementen: tsunami-actie Kunst voor 1212, Balkanbenefiet, Buurtcomité Vredelaan of Kiezen voor Kunst. Samen met de andere jongeren van Animo wil ze zich engageren voor een frisse en dynamische sp.a-ploeg. Zij is een van de dochters van auteur Joris Denoo.

Petra Demeyere, 27 jaar, staat op de 21ste plaats. Zij groeide op in Marke in een rood nest - ook haar zeer linkse moeder, Christine Deprez staat op de lijst (35). Petra studeerde geschiedenis aan de Universiteit Gent. Ze startte als lerares in het Gemeenschapsonderwijs. Vandaag werkt ze in stadsdienst en leidt ze het project 'De wwwereld is van iedereen', met de gratis opleidingen computer en internet. In haar vrije tijd stampte ze samen met andere geëngageerde jongeren 'Jong Links, animo in Kortrijk' uit de grond. Met de mensen uit de wijk van de Goedendaglaan wil ze werken aan een aangename en groene buurt, waar het goed wonen is voor jong en oud. Zo engageert zij zich in het onderhoud van de buurtnatuurgebied Natuurtuin Gilbert Desloovere.

Op de 22ste plaats vinden wij Inge Vervaecke (29). In haar nog jongere jaren was Inge steeds druk in de weer bij Chiro Stine Heule en bestuurster van het jeugdhuis Quo Vadis, Heule. Ze studeerde maatschappelijk assistent en licentiaat Criminologie en was ook te vinden achter de tapkast van café de Kameleon in Heule. Vandaag is ze beleidsmedewerker in de stad Kortrijk (kabinetschef van sp.a-schepen Philippe De Coene) en één van de drijvende krachten van 'Jong Links, animo in Kortrijk', de jongerenafdeling van sp.a-Kortrijk.

Kenzy Dekimpe, op de 23ste plaats, komt uit de Elfde Julilaan, een van de traditionele rode burchten in Kortrijk. Als kind leefde zij zich uit in drumlessen en met atletiek bij Koninklijk Kortrijk Sport. Haar schoolloopbaan bracht haar van scholencampus Drie Hofsteden naar het Atheneum op de Pottelberg, en van de studies aan de Universiteit Gent naar het werkveld als moreel consulente. Kenzy is 24  en houdt nog steeds van slagwerk en sport, maar bovenal van luisteren. Luisteren naar muziek en luisteren naar de mening en het verhaal van anderen. Na het luisteren komt het doen en op deze manier wil ze actief meewerken aan een positief Kortrijk, zegt zij zelf.

Op de 24ste plaats staat Bouchra Tamimi Yousoufi, een 20-jarige studente Rechtspraktijk aan de Hogeschool van Gent. Ze is geboren en getogen in Kortrijk; haar ouders zijn afkomstig uit Marokko. Ze zet zich in voor gelijke kansen voor iedereen en wil een stad die investeert in jongeren. Op een besliste wijze wil ze haar bijdrage leveren voor een nog betere samenleving.

Tomas Bulcaen, 24 jaar, op de 25ste plaats, woont in Aalbeke. In zijn vrije tijd is hij vooral bezig met muziek. Als trombonist en actief bestuurslid van de Jeugdharmonie en Harmonie uit Aalbeke. Hij speelt ook bij het Orchestre international du vetex, een klezmerfanfare die al diverse successen heeft gekend in België en regelmatig optreedt in het buitenland. Daarnaast is Tomas actief in ondermeer De Kreun en het Ontmoetingscentrum in Aalbeke. Als nieuwkomer bij animo en de sp.a wil hij een stem geven aan de jongeren en ervoor zorgen dat de deelgemeentes niet in de kou staan. Momenteel werkt hij als kabinetsmedewerker bij schepen Philippe De Coene. Meer over Tomas op zijn webstek.

Op de 26ste plaats vind je weer een echte 'doorbraak'-kandidaat: de 20-jarige Timothy Synhaeve is student rechten aan de KULAK, waar hij een Animo-werking opstartte. Geslaagd als kandidaat in de Rechten gaat hij volgend jaar naar de KU Leuven. Hij is scoutsleider bij de afdeling Gulden Vlies. Zijn studies waren een aanzet tot zijn politieke interesse. Hij engageert zich omdat hij ervan overtuigd is dat werken met jongeren, werken is aan de toekomst. En hij kiest voor de sp.a om de progressieve beweging te versterken.

Om Ruben Mayeur, op de 27ste plaats, te leren kennen: lees het interview van gisteren.

Wesley Bille sluit op de 28ste plaats het rijtje. Na zijn studie informatica aan de Vrije Universiteit Brussel kwam Wesley in Kortrijk wonen. Wesley is 27 jaar en momenteel assistent aan de Vrije Universiteit Brussel. Daar is hij eveneens bezig met het uitschrijven van een doctoraat. Die briljante universitaire studies en carrière zijn des te opmerkelijker als je weet dat Wesley in het middelbaar werd verwezen naar het technisch onderwijs. Wesley Bille is secretaris van de sp.a-afdeling Kortrijk en één van de drijvende krachten van de jongerenorganisatie 'Jong Links, animo in Kortrijk'. Hij is kandidaat om mee te werken aan een leefbare stad waar het leuk wonen is voor iedereen. Meer info: http://www.wesleybille.net

Ik wens al dat jong geweld veel succes morgen!

06-10-06

Ruben Mayeur: politiek zit een beetje in de familie

Ruben en Bert

Politiek zit een beetje in de familie, zegt Ruben Mayeur, kandidaat 27 op de lijst sp.a-spirit voor de Kortrijkse gemeenteraadsverkiezing. Zeg dat wel! Hij is de achterkleinzoon van Arthur Mayeur, legendarisch christen-democratisch voorman en burgemeester en schepen in de Groeningestad. Ook in Kortrijk behoort de verzuiling stilaan tot het verleden. Toch is het heel opmerkelijk dat een telg uit een christen-democratisch geslacht de stap zet naar de socialistische beweging. Een interview met een baanbrekende kandidaat. Ruben op de foto links samen met Bert Herrewyn op een actie van Jong Links, Animo in Kortrijk.

Ruben, dat een telg uit een bekend ACW-geslacht in de actieve politiek stapt, is niet opzienbarend. Of wel?

Ruben: Ja, zoals je zegt: politiek zit een beetje in de familie. Mijn overgrootvader, Arthur Mayeur, was een van de pioniers van de christelijke arbeidersbeweging in Kortrijk. Hij werd de eerste burgemeester die geen banden had met de aloude, Franssprekende patriciërsfamilies van Kortrijk. Begonnen als letterzetter, kwam hij later aan het hoofd van drukkerij Vooruitgang, een onderneming met ACW-kapitaal, waar o.m. De Volksmacht (nu ACW-Visie) van de persen rolde. Ook mijn grootvader Robert en oom Pieter leidden de drukkerij. Ik kom dus uit een familie die ooit een van de steunpilaren was van de Gilde (ACW).

Nochtans is er niemand die zich, na de legendarische loopbaan van mijn overgrootvader, nog actief met politiek heeft ingelaten. Wellicht heeft dat te maken met de moeilijkheden die Arthur Mayeur gekend heeft na de Tweede Wereldoorlog. Hij was burgemeester van Kortrijk toen hij verrast werd door de inval van de Nazi's. Zich afvragend hoe hij zijn stad met de minste kleerscheuren door de wereldbrand kon leiden, bleef hij op post. In 1943 werd hij door de bezetter afgezet, omdat hij te weinig volgzaam was. Toch werd hij na de oorlog verdacht gemaakt en vervolgd. Het heeft tot 1952 geduurd eer hij eerherstel kreeg en weer aan de slag kon, als schepen deze keer. Hij stierf in 1954.

Goed, na drie generaties komen de politieke genen weer aan de oppervlakte. Maar wat voert jou naar de sp.a? De kinderen uit ACW-families zoals de Verhennes en de Oliviers of uit CD&V-dynastieën zoals de De Clercks lopen braaf in de sporen van hun voorouders. Jij niet?

Ruben: Het is niet omdat je in een bepaalde familie geboren bent, dat je niet over het muurtje mag kijken. Veel van die 'zonen en dochters van' hebben toch ook universiteit gedaan en dan wordt verondersteld dat je jouw kijk op de wereld een beetje verbreedt. Ik heb geschiedenis gestudeerd en gaandeweg groeide mijn belangstelling voor de politiek, waarover ik thuis zoveel had horen spreken. ik specialiseerde mij dan ook in politieke geschiedenis.

Maar eigenlijk is het vooral het voorbeeld van mijn vader, Johan, die mij liet inzien dat je je moet engageren in onze samenleving. Mijn vader is een zeer gedreven leraar, die ook buiten de schooluren bezig blijft. Zo trekt hij het 'jong kerkkoor' Alfabet, een ensemble dat vernieuwende kerkmuziek brengt en - ook ongewoon - niet verbonden is aan een of andere parochie. Overigens zijn er in mijn familie misschien meer muzikale talenten dan politieke, maar die heb ik niet geërfd.

In zijn lessen en in de opvoeding die wij thuis kregen, hebben wij ons vader altijd ervaren als een zeer idealistische en pacifistische mens. Die inspiratie heeft hem bij Groen! gebracht, waar hij bestuurslid is - of noemen ze dat daar: lid van de stuurgroep. Zelf heeft hij echter nooit op een lijst willen staan. Dat zou zijn breder engagement kunnen belemmeren. In elk geval heeft hij, en niet ik, als eerste in de familie de politieke ACW-beweging verlaten. Dat belet niet dat wij nog stevige banden hebben met bijvoorbeeld de vakbond (ACV), waarin mijn vader actief is, of met de CM (Christelijke Mutualiteiten) waarin mijn broer en zus monitor zijn.

Waarom ben je dan niet bij Groen! gegaan zoals je vader?

Ruben: Ik moet eerlijk toegeven dat ik bij de vorige gemeenteraadsverkiezing in Kortrijk voor Agalev heb gestemd. Maar tijdens mijn studies ben ik van gedacht veranderd. Ik heb gezien dat de sp.a een veel bredere basis heeft dan de Groenen. De socialisten hebben geen schrik van de arbeiders en houden zich niet exclusief op in kringen van welmenende gestudeerden. De sp.a staat meer met de voeten op de grond en de militanten durven hun handen vuil maken en schuwen de lastige discussies niet met mensen die het moeilijk hebben in onze harde maatschappij. Ik zie de Groenen bijvoorbeeld nog niet al die huisbezoeken doen, die wij dag na dag hebben gedaan in de campagne.

Ik voel mij vooral aangesproken door het basisuitgangspunt van de sp.a: gelijke kansen voor iedereen. Hoewel de partij een beleidspartij is, die woorden in daden wil en kan omzetten, gaat ze toch nog uit van de 'maakbaarheid van de samenleving'. Socialisten leggen zich niet neer bij de bestaande toestand maar willen die verbeteren, en niet alleen voor de happy few. Dat de partij een punt maakt van een warme samenleving en een gezond leefmilieu, spreekt me sterk aan.

Ten slotte, zie ik, ook door de ogen van een historicus, dat de sp.a niet is blijven steken in het verleden. De partij blijft zich voordurend vernieuwen. Het beste lokale bewijs daarvan zijn de tien jongeren op de sp.a-spiritlijst voor Kortrijk.

Je bent actief in Jong Links, Animo in Kortrijk en in het partijbestuur van sp.a-Kortrijk. Heb je het gevoel dat jouw inzet er iets toe doet?

Ruben: Oh ja! Bij Jong Links hebben wij een werking die ons een groeiende aanhang bezorgt onder de jongeren. Wij voeren geregeld ludieke acties, zoals voor een betere regeling van 'huisdelen' en tegen de Miljonairsbeurs in Xpo. Het is bemoedigend dat je op die manier maatschappelijke debatten kunt ontketenen en de beleidslui beïnvloeden. Ik ben ook opgenomen in het partijbestuur en daar hoor je wat er beweegt in Kortrijk en in 't land en je kunt er je mening kwijt. Sp.a-Kortrijk gaf mij lokaal een mandaat in de Bibliotheekraad. nationaal kon ik deelnemen aan de sp.a-werkgroep "Internationale veiligheid na Irak'. Bij de sp.a krijg je kansen en hoef je je niet te vervelen.

Met een gemeentelijk mandaat zoals in de Bibliotheekraad, kun je daar iets mee doen?

Ruben: Ja zeker. Ik heb daar enkele vernieuwende voorstellen kunnen doen, die het gehaald hebben. Onder leiding van Bart Noels voert de stedelijke bibliotheek een zeer open en klantvriendelijk beleid en hij staat open voor suggesties.

Zo is het op mijn aandringen geweest dat de Kortrijkse stedelijke bibliotheek gratis vrije software ter beschikking stelt van de bibliotheekbezoekers. Op het internet zijn heel wat gratis programma's te vinden die evengoed of zelfs beter marcheren dan betaalde software zoals Word, Excell, Publisher en Acces. Ik noem bijvoorbeeld het aanbod van Open Office. Maar voor een leek zijn die gratis te downloaden werkprogramma's soms moeilijk te vinden. Nu kun je ze van de bibliotheek krijgen op cd-rom; dat is veel gemakkelijker. Kortrijk is de eerste bibliotheek van het land die deze dienstverlening aanbiedt. Binnen enkele weken is er in de bibliotheek een informatieavond over het gebruik van die vrije software, met een specialist van de Provinciale Industriële Hogeschool.

Het 'dichten van de digitale kloof' - dat wil zeggen: maken dat zoveel mogelijk mensen kunnen gebruikmaken van de interessante mogelijkheden van computer en internet - is een van mijn streefdoelen in de politiek.

In diezelfde bibliotheek zou ik wel de stripcollectie wat uitgebreider zien. In Kortrijk worden strips nog altijd niet als een volwaardig drukwerk beschouwd. Je vindt er niet meer dan de klassieke strips en enkele commerciële reeksen. Waarom is er bijvoorbeeld geen collectie mangastrips, een Japans stripgenre dat wereldwijde aandacht krijgt? Als ik naar bepaalde andere biebs kijk, en dan denk ik aan die van Dilbeek, dan zie ik dat men een complete afdeling heeft ingericht voor strips. In de stad waar de geestelijke vader van Lucky Luke geboren is, mag men niet achterblijven.

Je bent actief in Kortrijk maar ook op nationaal vlak. Klopt het dat je in de sp.a-werkgroep internationale veiligheid de beginselverklaring van de partij hebt kunnen bijsturen?

Ruben: Ik was heel blij dat ik mocht deelnemen aan die werkgroep. Na mijn studies als licentiaat geschiedenis (KULAK, KULeuven) heb ik nog een postgraduaat 'Internationale Betrekkingen en Conflictbeheersing' gevolgd. Die werkgroep lag dus in de lijn van die specialisatie. In die werkgroep zaten niet alleen partijleden maar ook mensen van onder meer Pax Christi  en andere vredesbewegingen.

Met de steun van de afdeling Kortrijk heb ik de basistekst enigszins kunnen bijsturen. Zo is erbij opgenomen dat de sp.a de Amerikaanse kernwapens weg wil uit Europa. Ook heb ik erop aangedrongen - en men heeft mij gevolgd - dat men zou streven naar een internationaal verdrag tegen de verspreiding van kleine wapens. En ten slotte is er op mijn aangeven een grotere klemtoon gelegd op de bescherming van de klassieke mensenrechten door de UNO.

Je zou dat misschien van mij niet verwachten, maar ik heb van kindsbeen af een grote belangstelling voor de militaire machtsverhoudingen en de wapenwedloop in de wereld. Mijn jongenskamer was - o schande voor de zoon van een militante pacifist -versierd met posters van militaire jets en airshows. Misschien was dat wel een reactie op het absolute verbod op speelgoedgeweertjes en soldaatjes door mijn vader in mijn kinderjaren.

Maar ik heb er geen afwijking aan over gehouden (grijns), behalve dan die interesse voor militaire politiek. En wees gerust: ik ben ook tegen de oorlog!

Met al die drukke politieke activiteit: heb je nog tijd voor een professioneel leven?

Ruben: Jamaar, ik ben nog maar 25 jaar en pas afgestudeerd! Toch heb ik er nu een jaar, sinds medio 2005, opzitten waarin ik als free lance historicus heb meegewerkt aan de uitwerking van de grote tentoonstelling Kunstwerkstede De Coene in Kortrijk. Zie: http://www.kunstwerkstede.be. Nu die expositie loopt als een trein, zit mijn werk erop.

Intussen heb ik een contract versierd bij het Legermuseum in Brussel (zie: http://www.klm-mra.be), waar ik voortaan aan de slag kan in de sectie 'Hedendaagse conflicten'. Eigenlijk heb ik veel chance dat ik werk vind dat zo nauw aansluit bij mijn studies.

Bedankt voor het interview en succes overmorgen.

Citaat van Jean-Luc Dehaene, CD&V-boegbeeld en gewezen CVP-premier, in De Morgen van 29 juli 2006: "Voor hetzelfde geld had ik voor de socialistische partij kunnen opkomen. Qua engagement blijft dat hetzelfde. Alleen behoor ik tot de verzuilde generatie. Een strekking werd toen nog met de moedermelk meegegeven. Van de katholieke jeugdbeweging naar de christelijke arbeidersvereniging en op naar de christelijke partij. De logica zelve. Toen toch. Voor de huidige generatie ligt dat anders." Vooral jonge mensen met belangstelling voor engagement en politiek maken vandaag de dag hun eigen keuzes en zoeken hun eigen weg. Ruben Mayeur is daarvan een treffend voorbeeld.

Arthur Mayeur, 1882-1954

 

De latere burgemeester was het 4de kind van 11 uit een arbeidersgezin. Op 13-jarige leeftijd werd hij al werken gestuurd. Hij werkte zich als jongen op van letterzetter tot meestergast en sloot zich in 1899 aan bij de Vakvereniging van de Boek- en Steendrukkers, waarvan hij in 1913 voorzitter werd.

 

Hij kwam voor het eerst in de Kortrijkse gemeenteraad als opvolger van Albert Degryse in 1919, als werkmanskandidaat op de Verenigde Katholieke Lijst. Na de verkiezingen van 1921, waarin hij werd verkozen als kandidaat van het Werkersverbond op de Katholieke Lijst, werd hij schepen. Hij bleef het tot 1932. In de verkiezingen van 1932 kwam de Gilde (Christen Werklieden) apart op, los van de Katholieken van de Patria, de lijst van de Kortrijkse rijkaards. De lijst van Arthur Mayeur behaalde 6 zetels van de 23, eentje minder dan de socialistische lijst van Jef Coole. In een coalitie met de Katholieken van de Patria werd Arthur Mayeur burgemeester.

 

Geen sprake van dat de twee concurrerende strekkingen in de arbeidersbeweging met elkaar scheep zouden gegaan zijn. Met 13 van de 23 te begeven zetels hadden ze een sterke meerderheid gehad. Maar in dat geval was het wel de socialist Jef Coole geweest, die burgemeester werd met zijn sterkere fractie. Kortrijk zou er vandaag helemaal anders uitgezien hebben.

 

Zes jaar later, in 1938, verloren de socialisten een zetel en wonnen de Christen Werklieden er 4. Het burgemeesterseffect had gespeeld. Nooit is de christelijke arbeidersbeweging nog uit het schepencollege verdwenen, meestal stonden haar kandidaten op een gezamenlijk christendemocratische lijst. Alleen in 1952 kwam het Christen Werkersverbond nog eens apart op, na de interne tribulaties en intrigues bij de katholieken, waardoor Jules Coussens burgemeester werd.

 

Arthus Mayeur bleef 10 jaar burgemeester tot hij in 1943 door de nazi's werd afgedankt. Na de bevrijding nam hij zijn ambt weer op, maar verdachtmakingen over zijn gedrag tijdens de bezetting leidden tot zijn onmiddellijke ontslag. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1952, waarin hij opmerkelijk veel voorkeurstemmen verzamelde op de lijst van het Christen Werkersverbond, kreeg hij eerherstel en werd hij in 1953 schepen van onderwijs. Hij stierf anderhalf jaar later. 

 

In zijn goede jaren voor de oorlog was hij behalve gemeenteraadslid, schepen en burgemeester ook achtereenvolgens provincieraadslid, ondervoorzitter en voorzitter van de Provincieraad en volksvertegenwoordiger. Hij was na oprichter Georges Vercruysse de tweede voorzitter van de socialehuisvestingsmaatschappij Goedkope Woning Kortrijk.

05-10-06

Gaselwest weet waar de lamp (niet) brandt

lamp

Je hoeft voor een kapotte straatlamp niet meer naar een politieker te lopen. Eandis, de werkmaatschappij van Gaselwest en andere gemengde intercommunales, maakt het je gemakkelijk om een melding te doen. In bijna alle gevallen wordt de lamp binnen de twee weken hersteld. En Eandis werkt eraan om die herstellingen nog vlugger te laten gebeuren en zo mogelijk te voorkomen.

De openbare verlichting is een van de allernoodzakelijkste opdrachten van een gemeentebestuur en dus van ons stadsbestuur. Tot ver in de jaren dertig waren er in Kortrijk nog gaslantaarns in gebruik. De elektriciteit heeft sindsdien al lang de bovenhand gehaald.

Voor de verdeling van gas en elektriciteit, hebben de steden en gemeenten intercommunales opgericht: gemengde met private partner Electrabel en zuivere met alleen gemeentelijk kapitaal. Sinds de liberalisering van enkele jaren geleden zijn die intercommunales "distributienetbeheerders" (DNB's) geworden. Zij baten alleen nog het leidingennet uit en laten dat, tegen een vergoeding, gebruiken door commerciële gas- en stroomleveranciers zoals Electrabel, Nuon, Essent, enzovoort.

Aan die DNB hebben de steden en gemeenten ook het openbare verlichtingsnet toevertrouwd. Stad Kortrijk is daarvoor aangesloten bij de gemengde intercommunale Gaselwest. Ikzelf vertegenwoordig de stad in de raad van bestuur en het directiecomité. Om de dienstverlening zo goed mogelijk te brengen, hebben de gemengde intercommunales, waaronder Gaselwest, de werkmaatschappij Eandis opgericht. Het is die gezamenlijke werkmaatschappij die de openbare verlichting verzorgt en de kapotte straatlampen herstelt.

Jaarlijks krijgt Eandis over het werkingsgebied van alle aangesloten DNB's tussen de 90 en de 80.000 meldingen van defecte straatverlichting binnen. In 2003 waren dat er 93.694, in 2004 93.387 en in 2005 83.270. Dat is op een totaal van 787.000 lampen in dat gebied. Sinds enkele jaren kunnen die meldingen gedaan worden op het internet: http://www.straatlampen.be. Via die weg komen de meeste klachten binnen (de grote helft). Maar de mensen kunnen ook bellen (er is zelfs een speciale straatlampentelefoon: 0800/6.35.35, waarop je niet meer geconfronteerd wordt met een ingesproken bandje maar persoonlijk wordt te woord gestaan), faxen en schrijven.

94% van de gemelde defecte lichtpunten worden binnen de 14 dagen hersteld. Het aantal meldingen is opmerkelijk aan het dalen. Dat komt omdat Eandis de straatlampen systematisch vervangt vooraleer hun theoretische levensduur is verstreken. Die preventieve vervanging van lampen was vroeger beperkt, maar is nu uitgebreid tot alle kwikdamp- en natriumlampen.

Bij die uitbreiding van de vervangingen werd beslist om geen nieuwe inspectierondes meer te organiseren. Maar al ras werd duidelijk dat Eandis op die manier zijn overzicht verloor over de niet gemelde defecten (vroeger zowat 20% van de defecten). Begin 2006 zijn die 'voorrondes' (1 per jaar is de bedoeling) opnieuw in gang gestoken en toen bleek dat er tussen de 1 en de 4% van de lampen kapot waren. Die nieuwe inspectierondes kosten Eandis 250.000 euro voor heel Vlaanderen. Ze worden vooral uitgestippeld in de periode juni-september om klaar te zijn voor de gure en donkere winteromstandigheden.