19-05-10

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (7): de wijk achter het station is een parkeerdersval

parkeermeter rechtbank

De blauwe zone, die het bewonersparkeren moet beschermen, in de wijk aan de achterkant van het station is niet goed gesignaleerd. Het is een echte val geworden voor parkeerders die van elders komen en die niet weten dat je er je blauwe schijf moet gebruiken. Het regent er parkeerbonnen. Dat blijkt eens te meer uit de parkeerbonbezwaren die het stadsbestuur onlangs te behandelen kreeg. Die bezwaren worden steevast ongegrond verklaard maar het stadsbestuur zou toch eindelijk eens de juiste conclusies moeten trekken uit die toestand: er moeten gewoonweg in elke straat van de zone verkeerstekens komen om de parkeerders te wijzen op wat er van hen wordt verwacht.

Station-Zuid

Achter het station in Kortrijk ligt een uitgestrekte wijk - vieux chic - waar pendelaars graag hun wagen kwijt wilden zodat het er altijd van 's morgens vroeg tot 's avonds laat vol stond met geparkeerd blik op wielen. Om de bewoners meer parkeerkansen te bieden in eigen woonomgeving, voerde het stadsbestuur er een regeling van bewonersparkeren in. Het is een blauwe zone waar je vier uur je auto kunt achterlaten als je de blauwe schijf plaatst. Bewoners kunnen er met hun bewonerskaart de hele dag staan. Maar het stadsbestuur is veel te zuinig met de verkeersborden die de regeling bekendmaken. Elke dag worden er verschillende foutparkeerders opgeschreven die zich er simpelweg niet van bewust waren dat ze daar hun blauwe schijf moesten plaatsen.

Zo overkwam het ook de bestuurder van een bedrijfswagen op 8 januari 2010. Hij kwam uit de Karmelietenlaan gereden en draaide rechtsaf de Sint-Sebastiaanslaan in. Onderweg kwam hij geen enkel verkeersteken tegen dat erop wees dat het daar blauwe zone was. Bij het uitstappen heeft hij zelfs expres de omgeving afgespeurd naar enig parkeerbord. Binnen de 200 meter was er geen te zien. Toch kreeg hij een half uurtje later een parkeerbon onder de wisser. Hij protesteert met een verwijzing naar de verkeerscode waarin hij meent te lezen dat er binnen een beperkt aantal meter rond een gereglementeerde parkeerplaats een bord moet staan dat op dat reglement wijst.

Het stadsbestuur is onvermurwbaar: "De straat maakt deel uit van de blauwe zone Station-Zuid". De zone is afgebakend met verkeersborden, die men moet passeren van gelijk welke kant men komt. Hier en daar staan in de zone ook nog es borden, maar niet overal. Ook in de Karmelietenlaan staat zo een bord. Bezwaar afgewezen.

Men kan zich de vraag stellen waarom dan niet in alle straten van die uitgestrekte blauwe zone parkeerborden staan. Gezien de vele vaststellingen en bezwaren is de blauwe zone Kortrijk-Zuid een ware parkeerdersval. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Kort lontje

Het volgende geval deed zich ook voor in de blauwe zone Station-Zuid, maar betreft een foutparkeerder met een kort lontje. Zijn woede-aanval kon het stadsbestuur er niet van overtuigen zijn 'naheffing' te scheuren.

De chauffeur had zijn wagen achtergelaten in de Monseigneur De Haernelaan. Toen hij er na twintig minuten terugkwam, stelde hij twee zaken vast. Twee parkeerwachtsters stonden ijverig te noteren. En ... zijn blauwe schijf was van zijn dashbord gevallen. Hij sprak beide dames aan ('de meisjes van Parko' noemt hij ze in zijn bezwaarschrift), maar die verwezen hem naar het kantoor van het stadsparkeerbedrijf Parko. Hij kon er niet om lachen. Woedend belde hij Parko op en daar reageerde men even geprikkeld: "Betalen ga je, zoniet staat de deurwaarder aan je deur!"

In zijn bezwaarschrift zegt hij dat hij wel degelijk zijn blauwe schijf had willen plaatsen en dat hij het slachtoffer is geworden van de 'onbeschoftheid' van het Parko-personeel. Hij vraagt dan ook excuses.

Het stadsbestuur verklaart zijn bezwaar onbewogen ongegrond. Had hij het niet beter wat diplomatischer aangepakt? Misschien had hij beide Parko-dames kunnen laten noteren dat zijn blauwe schijf die tussen zijn pedalen was gegleden, wel degelijk correct was ingesteld?

Van de zone ernaast

Ook een koppel uit de Aalbeeksesteenweg, nochtans in de omgeving van de blauwe zone Station-Zuid, liep in de val. Zij hebben een bewonerskaart, maar dan eentje van de zone ernaast (de strook tussen de Aalbeeksesteenweg en de spoorweg). In hun eigen zone was het aanbod van parkeerplaatsen in de herfst van vorig jaar danig geslonken. Er zijn al niet veel parkeerplaatsen en verschillende daarvan waren gereserveerd voor grote verbouwingswerken in de buurt. Op loopafstand van hun woning vonden zij uiteindelijk een vrij plaatsje in het Beverlaaihof.

Helaas behoort die pijpenkop tot de zone Station-Zuid. En de Parko-ambtenaren hadden het gezien. Een parkeerbon van 15 euro was  het resultaat.

Ook die in de val gelopen parkeerders hadden in de bewuste straat nergens een parkeerbord zien staan. Je moet er 800 meter lopen om zo een bord tegen te komen. Bovendien zijn zij van mening - niet zo helemaal onredelijk - dat het doodlopende straatje, waar je je wagen altijd wel kwijt kunt zonder de bewoners te hinderen, tot de zone Aalbeeksesteenweg zou moeten behoren. Dat zou onmiddellijk meer evenwicht brengen tussen vraag en aanbod van bewonersparkeren aldaar. Kan in dit geval, gezien de omstandigheden en ook omdat de chauffeur in kwestie een persoon met zware handicap is, het stadsbestuur de parkeerbon niet omzetten in een eerste verwittiging?

Neen, zegt het stadsbestuur: er was geen blauwe schijf en dus moet 'naheffing' worden betaald.

De straat lag open

Een interessante case is de volgende. Wordt de blauwe zone opgeheven als de straat nauwelijks nog berijdbaar is door wegwerkzaamheden? De chauffeur in kwestie woont in de Minister Tacklaan - weeral in de blauwe zone Station-Zuid. Hij parkeerde op 23 november vorig jaar zijn wagen aan zijn voordeur en een ijverige parkeerwachter noteerde dat hij geen ticket achter zijn voorruit had liggen.

Toen de chauffeur een naheffing kreeg, was hij hoogst verbaasd. Hoe kan men hem nu laten betalen voor een parkeerplaats die er niet was? De straat lag open en zijn wagen stond tussen een werfkeet, paletten met straatstenen, een bobcat met kraan, een bobcat met schop en ander werfmateriaal. Er was daar toen geen parkeerverbod.

Het stadsbestuur erkent dat er op dat moment 'nutswerken' aan de gang waren in de Minister Tacklaan. Maar wie parkeert op 'het openbaar domein', moet zich houden aan de parkeerregels. Ik vraag mij af wat de beroepsrechter in Brugge daarvan zou vinden...

Federale politie mag verkeersovertredingen plegen

Een commissaris van de Federale Politie liet zijn wagen eind september 2009 achter op de Grote Markt van Kortrijk zonder enig parkeerticket. De auto was geanonimiseerd maar droeg een 'beschermde nummerplaat'. Zijn geparkeer ontsnapte niet aan de aandacht van de Parko-wachters. Naheffing.

De commissaris betwist de parkeerbon. Hij parkeerde daar in het kader van een gerechtelijke oefening. Zijn voertuig behoort toe aan de Directie van de Speciale Eenheden van de Federale Politie. "In het kader van de lopende operatie was er als gevolg van de BOM-wetgeving toestemming tot het plegen van verkeersovertredingen" aldus de flik.

Niettes, zegt het stadsbestuur: ongeacht de omstandigheden dient dit reglement steeds nageleefd te worden. In het parkeerreglement worden geen uitzonderingen toegestaan. Ik ben benieuwd of die ferme uitspraak stand houdt in hoger beroep.

'BOM-wetgeving' staat voor de wet op de Bijzondere Opsporigsmethoden (Belgisch Staatsblad van 12 mei 2003). Daarin staat letterlijk onder meer: "Blijven vrij van straf de politieambtenaren die, in het kader van hun opdracht en met het oog op het welslagen ervan of ter verzekering van hun eigen veiligheid of deze van andere bij de operatie betrokken personen, strikt noodzakelijke strafbare feiten plegen, mits uitdrukkelijk akkoord van de procureur des Konings". Ging het hier wel om 'straf'? In de brede zin van het woord wel, maar eigenlijk is het een soort retributie (naheffing).

Oeps, verkeerd ticket

Naar 't schijnt, komt volgend voorval dikwijls voor. In het centrum van Kortrijk kan men in bepaalde zones een eerste uur gratis parkeren. Het volstaat een gratis ticketje uit de automaat te halen. Maar een Bellegemnaar wou geen gratis uur maar wou betalen voor een hele dag (2 euro - 't is bijna gratis). Hij stak een dubbele euro in de gleuf en duwde op een knopje. Er rolde een ticket uit en de parkeerder dacht op zijn gemak te zijn voor de rest van de dag.

Een uurtje later bleek het ticketje in kwestie er eentje te zijn van de gratis-soort. Wellicht had betrokkene op de verkeerde knop geduwd. Zij muntstuk zal dan in het wisselgeldbakje zijn gevallen en zal een latere klant van de automaat gelukkig hebben gemaakt.

In zijn bezwaarschrift rekent de parkeerder op enige clementie van het stadsbestuur. Tevergeefs.

Ik woon in het centrum

Een bewoonster van de Burgemeester Nolfstraat (aan de rechtbank, in het hartje van de stad) vindt het in haar bezwaarschrift kort en goed onaanvaardbaar een boete te moeten betalen om te kunnen parkeren in de straat waar ze woont: "Geacht stadsbestuur, ik verzoek u vriendelijk te verzaken aan de opgelegde geldboete en ik dank u voor uw begrip".

Zoveel begrip koestert het stadsbestuur evenwel niet. Het is daar betalend kortparkeren en wie geen ticket heeft, krijgt een naheffing. Na onderzoek blijkt dat de krasse dame op dat moment nog niet was geregistreerd voor bewonersparkeren. Zij woont daar al een jaar en pas in februari 2010 vroeg zij dat bewonersparkeren aan. Is er wel genoeg informatie voor nieuwkomers? 

De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

Jurisprudentie parkeersancties 1

Jurisprudentie parkeersancties 2

Jurisprudentie parkeersancties 3

Jurisprudentie parkeersancties 4

Jurisprudentie parkeersancties 5

Jurisprudentie parkeersancties 6

21:16 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-10

Goed te Coucx: 'krot mè striepen'?

Coucx 1

Met twee jaar vertraging is enkele weken geleden het zogenaamde streekbezoekerscentrum geopend in de historische hoeve Goed te Coucx, in de schaduw van de nieuwe kliniek van AZ Groeninge Kortrijk. Het centrum is ondergebracht in de vroegere grote schuur van de open vierkantshoeve uit de zestiende eeuw. De andere onderdelen van de hoeve laat het stadsbestuur evenwel onomkeerbaar verkommeren. Geen enkel gebouw(tje) is nog regen- en windvrij. Verscheidene daken staan op invallen. Muren brokkelen af door het vocht.

Nochtans gaat het om beschermd bouwkundig erfgoed. Eigenaar is sinds 1999 Stad Kortrijk, die hoeve en landerijen, gelegen naast de E17, aankocht voor de realisatie van een natuurgebied aansluitend aan het geplande stadsrandbos en aan het nabijgelegen Kennedybos. Dat zelfde gebied vond men naderhand geschikt voor de vestiging van het fusieziekenhuis.

Schuur gerenoveerd

Mijn excuses voor het plagiaat gepleegd ten koste van de Kortrijkse Revue van dit jaar (onder de veelbelovende titel 't E krot me striepen!). Wie niet bang is van de lachstuipen, kan er van 25 mei tot 6 juni in de stadsschouwburg naartoe. Kaarten te bestellen in café De Klokke/Athene, Graaf Boudewijn IX-laan 2, 056/20 51 76. Volgens het Kortrijks Woordenboek van Frans De Brabandere betekent 'krot met striepen': grote aanhoudende armoede. Het heeft ook nog een andere bijbetekenis: de 'striepen' - strepen - wijzen op opsmuk. Het betekent dus ook opgesmukte armoede, miserie die men probeert te verbergen achter een valse façade.

In die zin is Goed te Coucx letterlijk een krot met strepen geworden. Het minst interessante onderdeel van de open vierkantshoeve, de schuur, is prachtig gerenoveerd (naar een ontwerp van Xavier Beyens door aannemer Vanmaerke, Tiegem). Het is nog een initiatief geweest van Philippe De Coene, sp.a, toen hij schepen van Leefmilieu was in de vorige bestuursperiode. De renovatie kostte 622.000 euro waarvan de kleine helft werd betaald door de stad en de grote helft door het Vlaamse Gewest (dank zij een toezegging in 2003 van toenmalig Vlaams toerismeminister Renaat Landuyt).

Historische hoeve

coucx 5

De hoeve is werkelijk historisch. In een geschreven overeenkomst van 1493 wordt het 'goed' al genoemd, met als pachter Frans Coucke. Het Rijksarchief in Kortrijk bezit een akte uit 1538 waarin de rechten en plichten werden geregeld tussen landheer Pieter de Bevere en pachter Pieter de Poort. In de inventaris van de gebouwen staat ook een 'duiventoren'. Dat wijst erop dat het een belangrijk bedrijf was: duiven waren toen de kreeften van nu, heren-eten - je moest een privilege hebben om duiven te mogen kweken omdat die vogels zich te goed deden aan het graan van iedereen. In 1644 wordt de hoeve beschreven als een 'behuusde en bewalde hofstede' gelegen aan de noordkant van de straat naar Rollegem.

Ik bezocht de hoeve in mei 2006 voor een kleine reportage. Vier jaar later ben ik er opnieuw naartoe getrokken, uit nieuwsgierigheid na de opening van het bezoekerscentrum in de gerenoveerde grote schuur. Ik ben er geconfronteerd met grondige verwaarlozing en verval. Als hier niet vlug wordt ingegrepen, zal van het vijf eeuwen oude goed niets meer overschieten dan die schuur en wat ruïnes. Ik hoop dat het niet precies de bedoeling is om na sloping van de verkrotte gebouwen daar een extra uitwijkparking te maken voor het nabijgelegen fusieziekenhuis.

Boerenhuis

Toestand in 2006

Toestand in 2010

coucx huis

In 2006 was het 18de-eeuwse boerenhuis nog bewoond, onder meer door een keffend hondje. Alle pannen lagen nog op het hoge dak en in de vensters zat nog glas. Nu zijn de vensters beneden ruwweg toegetimmerd. De voordeur met ovalen venster is vervangen door een planken geval uit een van de andere hoevegebouwen. Uit het raam van de dakkapel is de helft van het glas weg. In de zijramen zijn de rolluiken geforceerd en is het glas gebroken. De goten aan het overkragend dak zijn zo lek als een zeef, waardoor de gevel vergeven is van het vocht. En ook de kelder staat onder water. Verdwenen zijn ook de blauw-witte luiken die het huis een zo schilderachtig uitzicht gaven.

De stallingen

De langwerpige stallingen - koeienstal, voederkot en onderkomen voor kleinvee - zijn er heel erg aan toe. Een van de dakkapellen is aan het inzakken. Op verschillende plaatsen zijn gaten in het dak; vooral de hoeken van de bedaking zijn kaduuk. De gevels zijn aan het beschimmelen en barsten van de vochtigheid. Sommige vensters zijn ingegooid, de deuren zijn slordig dichtgetimmerd.

coucx 3

Bakhuis

Aan de andere kant van het woonhuis gaapt er een immens gat in het pannendak van de gewezen varkensstal/wagenkot. Ook elders ontbreken pannen op cruciale plaatsen. Van het voormalige bakhuis met deegkot is de schoorsteen verdwenen. In de zijgevel van het L-vormige gebouw hangen de vensterluiken nauwelijks nog aan elkaar.

Coucx 2

Het is verschrikkelijk.

Beschermd monument

Nochtans is de hele hoeve in 2004 officieel beschermd als monument. Dat betekent dat de eigenaar "ertoe is gehouden, door de nodige instandhoudings- en onderhoudswerken, het in goede staat te behouden en het niet te ontsieren, te beschadigen of te vernielen" (artikel 11 van het decreet tot bescherming van monumenten). Op de niet-naleving van die plicht staan aanzienlijke straffen, met inbegrip van verbeurdverklaring.

De gerenoveerde schuur

coucx schuur

De niet-gerenoveerde stallingen

Coucx 17a

Roemloos

Sinds de aankoop van het Goed te Coucx in 1999 zijn er nochtans heel uiteenlopende voorstellen gelanceerd voor een treffelijke herbestemming van de hoevegebouwen. Voormelde sp.a-schepen De Coene ging nog uit van 'respect voor de historische hoeve'. Onmiddellijk iets maken van het woonhuis en de bijgebouwen kon toen niet, in 2006, omdat er nog een bewoner in huisde. Maar er werd toch al gedacht aan een cafetaria met terras.

In 2007 gingen in kringen van het nieuwe stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) stemmen op om de hoeve een functie te geven aansluitend op de werking van de nabij neergepote fusiekliniek. Stefaan De Clerck wou het pittoreske ensemble inpalmen voor een revalidatiecentrum, waarin patiënten die lang gehospitaliseerd zijn even tot rust zouden kunnen komen.

In ACW-kringen dacht men dan weer meer aan een zoveelste project van sociale economie. In samenwerking met het OCMW zou men hoeve en ziekenhuistuinen laten onderhouden door langdurige werklozen. Het sociale fietsenverhuurbedrijf Mobiel zou er een filiaal openen.

In 2008 had men het dan plots over een 'zorgboerderij' van het OCMW en over een alternatieve locatie voor de Kinderboerderij van Marke. Origineel is het voorstel om er een 'zorgcentrum voor neerhofdieren' uit te bouwen.

Maar al die voorstellen vallen in het water als de monumentale boerderij roemloos ten onder gaat aan verwaarlozing en verval.

roemloos

20:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-05-10

Mijnbouw in Kortrijk?

kleigroeve kobbe11

De firma Wienerberger (ex-Koramic) mag van het stadsbestuur gerust voort haar kleigroeve uitbaten in de Aalbeekse Kobbestraat (op de grens met Lauwe). De gegeerde blauwe klei die daar wordt opgedolven, gaat naar de pannenfabriek op de Sterreberg in Aalbeke. Ooit wordt de put weer opgevuld met onschadelijke materialen en wordt het natuurgebied (Preshoekbos). Toch wel merkwaardig dat er in Kortrijk nog aan bodemexploitatie - door open mijnbouw - wordt gedaan!

Bodemrijkdommen

Het heeft niet veel gescheeld of het Kortrijkse was gezegend met terrils en ruïnes van steenkoolmijnen. Onze streek vormt een verbinding tussen de (gewezen) kolenbekkens van Henegouwen en Béthune (Frankrijk). In de negentiende eeuw hebben slimmerikken dan ook proefboringen gedaan in Bellegem en Bissegem op zoek naar steenkooladers. Die bleken er wel degelijk te zijn in onze ondergrond, maar veel te diep en te weinig dik om commerce te doen. Geen zwarte mijnen dus in Kortrijk, hoewel de streek een grote leverancier was van jonge mannen die in Wallonië in de mijnen gingen werken.

Maar er zijn nog andere bodemrijkdommen dan steenkool. De duurste delfstof in de Vlaamse provincies is kwartszand, maar ook daarvan biedt de Kortrijkse ondergrond geen exploiteerbare voorraden. Wat er wel te vinden is, zijn bijzondere kleisoorten. Namelijk de 'bruine verweerde klei' en de 'blauwe klei', fijne grondstoffen die nodig zijn om dakpannen te kunnen maken. Met gewone baksteenklei lukt dat niet.

Bedrijfszekerheid

Die grondstoffen voor kleidakpannen vindt men in een laag van onze ondergrond die geologen de naam gaven van 'het Lid van Aalbeke'. Vroeger werd voor dakpannen alleen de bruine klei gebezigd. Dat is bovenste laagje blauwe klei dat is geoxideerd - zeg maar verroest. Maar met de moderne technieken kunnen nu ook de onderliggende lagen gebruikt worden die niet verweerd zijn door inwerking van de buitenlucht, de blauwe klei zelf dus.

In het Vlaamse Oppervlaktedelfstoffenplan gaat men ervan uit dat er jaarlijks zowat 130.000 m³ van die speciale klei uit onze ondergrond moet worden gegraven voor de geschatte jaarlijkse productie van zowat 100 miljoen dakpannen. Met ruim 10 miljoen m³ uitgraafbare bruine en blauwe klei in de Kortrijkse bodem zijn we nog goed voor zeker zestig à zeventig jaar bedrijfszekerheid in de dakpannenproductie in onze streek.

En die productie is mettertijd volledig in handen gekomen van Koramic dat sinds 2004 de kleidakpannendivisie van de mondiale baksteengroep Wienerberger is geworden. Van de vele pannenfabrieken in onze streek rest nog een: deze op de Sterreberg op de grens van Aalbeke en Moeskroen. Op de site van de pannenfabriek op Kapel ter Bede in Kortrijk zelf zijn de kantoren bijeengebracht. In de unieke droogloodsen die Koramic daar ondanks bescherming slechts node liet staan, is momenteel een renovatie- en herbestemmingsproject aan de gang.

Bergen

De Aalbeke-klei, bruine en blauwe, is te vinden onder de heuveltoppen (bergen) in het zuiden van Kortrijk, in een laag die vrij constant acht tot tien meter dik is. Ze wordt traditioneel opgedolven in 'graverijen' (groeven), open mijnen als het ware. Koramic passeert nadien nogmaals aan de kassa bij het heropvullen van de putten met niet-verontreinigde gronden (waarmee aannemers-grondverzetters anders niet zouden weten waarmee ze er naartoe zouden kunnen). En ooit kwam er zelfs een derde opbrengst als de heropgevulde kleibulten werden verkaveld voor bouw- of industriegrond. Maar nu is de nabestemming meestal natuur of landbouw.

Vergunde ontginningen en niet-vergunde reserves van bruine klei zijn te vinden op de locaties: Lauweberg, Sterhoek, Potijzer en Tolpenhoek. De veel grotere voorraden blauwe klei zitten in de grond in de Kobbestraat, de Kwadestraat, de Klijtberg, Markesteert, Hoogstraatje, Smokkelpot, Rollegemknok en Bouw (Zwevegem).

Campagnes

Het stadsbestuur van Kortrijk heeft onlangs gunstig advies uitgebracht voor het heropenen en uitbreiden van de kleigroeve in de Kobbestraat (waarvan ook een deel ligt in Lauwe-Menen). De lopende vergunning voor het uitgraven geldt nog tot 2011 maar de vergunning voor het gelijktijdig heropvullen is al van in 2008 vervallen. Vandaar de aanvraag van nv Wienerberger.

Bij deze groeve duwt men eerst de vruchtbare bovenlaag (landbouwteelaarde) aan de kant met de bedoeling die laag er nadien na de heropvulling terug op te leggen. De 'open mijn' is niet permanent in werking. Er wordt gewerkt in 'campagnes'. Per jaar zijn er twintig tot vijfentwintig campagnes van twee à drie dagen. Per dag verrijdt men dan zowat 1000 m³, of 63 opleggers per dag (126 vrachtwagenbewegingen tussen 7 en 19 uur). Volgens het Oppervlaktedelfstoffenplan zit er in de Kobbestraat nog zeker 200.000 m³ ontginbare blauwe klei in de grond, goed voor zowat anderhalf jaar ontginning.

Dorpskom

Al die klei moet naar de pannenfabriek op de Sterreberg, door het centrum van Aalbeke. Daartegen rees enig bezwaar van de Directie Stadsplanning en Ontwikkeling van de Kortrijkse stadsadministratie. Er zijn in Aalbeke nu al geregeld klachten over het zware verkeer. Een bijkomende moeilijkheid is dat het hele centrum van Aalbeke heraangelegd wordt. Omleiding over buurgemeente Lauwe is een mogelijkheid.

Het stadsbestuur concludeerde in zijn gunstig advies dat er bij de aan- en afvoer van klei en aarde moet rekening worden gehouden met de stabiliteit van de woningen in de dorpskom van Aalbeke en met de schoolomgeving in de Lauwsestraat. In tegenstelling met het grondvervoer voor de Leiewerken verbiedt het stadsbestuur hier het gebruik van zware tractoren.

De nabestemming van de put is natuur. Dat is zelfs in het Gewestplan vastgelegd. In de omgeving is het Preshoekbos - stadsrandbos - in prille ontwikkeling.

kleigroeve kobbe22

08:07 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-05-10

Boerejaar in 2009 voor Stad Kortrijk ... op kosten van zijn bewoners

bieten

In 2009 behaalde het stadsbestuur van Kortrijk, CD&V en OpenVLD, een absoluut recordoverschot: 10,5 miljoen euro. Met de gemeentelijke lasten op de bevolking is eveneens een historisch record gebroken. Die lasten beantwoorden trouwens hoe langer hoe minder aan het principe dat de breedste schouders de zwaarste lasten dragen. Teleurstellend dan weer - een laagterecord - is de realiseringsgraad van de investeringen. Dat alles bleek bij de bespreking van de stadsrekeningen over 2009 in de gemeenteraad van 10 mei 2010. Daar heb ik volgend standpunt naar voren gebracht.

Records

Vorig jaar heb ik in de gemeenteraad voorspeld dat het stadsbestuur over 2009 een overschot (begrotingsresultaat) zou boeken tussen de 6 en de 10 miljoen euro. Het scheelde niet veel of ik werd uitgelachen. Toch is mijn voorspelling uitgekomen. Het begrotingsresultaat over 2009 bedraagt 10,5 miljoen euro.

2009 was voor Kortrijk op financieel gebied een echt boerejaar, waarin verschillende absolute records zijn gebroken. Vooreerst is er dat overschot van 10,5 miljoen euro. Dat is nog nooit behaald in onze stad.

Voorts bereikte ook de belastingsdruk op de gezinnen een ongekende hoogte. Er zijn in Kortrijk diverse belastingen en taksen maar de gezinnen maken vooral kennis met de drie grote: de onroerende voorheffing (1750 opcentiemen), de aanvullende personenbelasting (7,9%) en de stedelijke taks op de waterfactuur. De som van die drie, de belastingsdruk dus, bereikte in 2009 het nog nooit bereikte record van bijna 53 miljoen euro.

En een diepterecord wordt bereikt in de vastleggingsgraad van de investeringen: nooit eerder werd in de voorbije twintig jaar amper 56% van de begrote investeringen vastgelegd.

Overschot

Voorspellen dat het overschot op de rekening van 2009 veel meer zou zijn dan geraamd op de begroting was niet moeilijk. Het uitgangspunt van financiënschepen Alain Cnudde, CD&V, was simpelweg verkeerd. Hij presenteerde de begroting 2009 als een inflatiebegroting. De benodigde financies werden dus berekend op een raming die ermee rekening hield dat de prijzen en lonen fel zouden stijgen in 2009. Op dat moment was aan de felle stijging van prijzen en lonen al een half jaar een einde gekomen.

Het overschot kon nog beduidend meer zijn geweest als het stadsbestuur wat vlijtiger de eigen  kleinere gemeentebelastingen en retributies had geïnd. Er zijn in 2009 van uit het stadhuis bijvoorbeeld geen facturen verzonden voor de belasting op reclameborden, op niet-bebouwde gronden en op verwaarloosde gebouwen. En er is een grote achterstand bij de inning van de reclametaks.

Ik heb in de gemeenteraad herhaald wat ik al heb gezegd bij de bespreking van de begroting 2009 en de begroting 2010. Het is geen goed beleid van een stadsbestuur om zijn bevolking overdreven te belasten. Zeker in crisistijden zoals vandaag is het niet de opdracht van een stadsbestuur om onnodig financiële middelen te onttrekken aan de gezinnen en de lokale economie. Ik vraag vooral begrip voor de gezinnen die door de crisis in de werkloosheid zijn verzeild. Als zij hun belastingsbrief krijgen, is die berekend op hun hogere inkomsten uit arbeid van twee jaar geleden. Dat komt hard aan.

Belastingsdruk

De belastingsdruk is voor de Kortrijkzanen aanzienlijk gestegen in de voorbije jaren. Dat bewijst een vlugge vergelijking met zes jaar geleden (een gemeentelijke bestuursperiode duurt zes jaar). In 2003 was er een coalitie van CD&V en sp.a aan de macht. Volgens de begrotingsrekening 2003 droeg de bevolking gemeentelijke lasten voor een bedrag van 44,1 miljoen euro (de som van onroerende voorheffing, aanvullende personenbelasting en riooltaks).

In 2009 is dat 52,8 miljoen euro geworden (met dien verstande dat de riooltaks is vervangen door een stadstaks op de waterfactuur). Dat is een stijging met 20%. Een gezin droeg in 2003 gemiddeld 1470 euro per jaar af aan het stadsbestuur; in 2009 is dat opgelopen tot 1760 euro per jaar.

Waterfactuur

Pijnlijk voor de gezinnen is vooral de scherpe stijging van de waterfactuur. Tot 2001 haalde de stad jaarlijks een dikke 3 miljoen euro op met zijn belasting op 'op het rioolnet aangesloten gebouwen'. In 2002 is een poging ondernomen om de sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen en werd de taks gekoppeld aan het kadastraal inkomen (KI). Toen bracht hij meer dan 4 miljoen euro op. Maar de Raad van State oordeelde dat die koppeling niet wettelijk was.

De koppeling aan het KI werd dus meteen afgeschaft en wat bleef was een verminderde forfaitaire taks. Van 2003 tot 2005 bleef de taks beperkt tot 1,5 miljoen euro, op aandringen van de socialisten. Vanaf 2006 is de taks vervangen door een gemeentelijke bijdrage op de waterfactuur, die ongeveer evenveel opbracht.

Maar na het aantreden van het huidige CD&V-OpenVLD-bestuur is die vermomde taks fel opgetrokken. In 2008 betaalden de gezinnen al 2,4 miljoen euro, in 2009 was dat meer dan 3,5 miljoen euro. Dat is meer dan een verdubbeling ten opzichte van de goede tijd! In 2010 zal de opbrengst misschien weer wat dalen, omdat het stadsbestuur nu aan grootverbruikers zoals AZ Groeninge korting geeft. Maar het zal toch beduidend meer zijn dan de 2,2 miljoen euro die in de begroting staat.

Die watertaks belast blindelings alle gezinnen zonder veel onderscheid te maken naar draagkracht of gezinsgrootte. Voor wie op een appartement woont zonder regenwater of voor gezinnen met veel kinderen is de factuur zoveel duurder.

Zwaarste lasten

In Kortrijk is het principe van de breedste schouders die de zwaarste lasten dragen hoe langer hoe minder van tel. Treffend in dit verband is het gering geworden verschil tussen de inkomsten uit de onroerende voorheffing en die uit de personenbelasting. De onroerende voorheffing belast een deel van het waarneembare vermogen van een gezin. Het is min of meer een progressieve belasting. Voor een grote villa betaal je meer dan voor een nederige rijwoning. De personenbelasting belast het aangegeven inkomen en niet iedereen kan al zijn kosten aftrekken.

In Kortrijk was het de goede gewoonte dat de onroerende voorheffing beduidend meer opbracht dan de aanvullende personenbelasting. Dat verschil is bijna verdwenen. Sinds 1995 steeg de onroerende voorheffing met 42%, de personenbelasting met 109%. Dat is een verschuiving van de belastingsdruk naar de loon- en steuntrekkende gezinnen en de gepensioneerden. En dat met een burgemeester en een schepen van Financiën die allebei vertegenwoordigers zijn van de christelijke arbeidersbeweging! Zelfs al zou die verschuiving van de belastingsdruk het gevolg zijn van een spontane ontwikkeling, dan nog ontslaat dat het stadsbestuur niet van de plicht die ontwikkeling te compenseren.

Zwakke investeringsgraad

Ten slotte viel mijn oog op de zeer zwakke vastleggingsgraad bij de investeringen. Van de 50 miljoen euro investeringen die waren opgenomen op de begroting 2009 zijn er amper 27,5 miljoen euro vastgelegd. Dat is een vastleggingsgraad van nog geen 56%, ook een absoluut record - laagterecord.

Van de begrotingspost 'wegenwerken in uitvoering' - zeg maar de strijd tegen de 100 vergeten werken - is van de 8 miljoen euro slechts 4,7 miljoen euro vastgelegd. Dat is bedroevend weinig. Vooral in de huidige crisistijd mocht het stadsbestuur wel een tandje hebben bijgestoken.

OCMW

De verwerking van de resultaten van 2009 in de begroting 2010 is grotendeels technisch. Ik ben blij dat het OCMW nu toch iets bijkrijgt, maar die eenmalige crisisbijdrage van 400.000 euro is toch maar schamel. De stadsbijdrage aan het OCMW is al sinds 2005 geplafonneerd op een grote 9 miljoen euro. In 2009 was dat een dik miljoen te weinig volgens de uitgaven van het OCMW. Dat verplicht het OCMW ertoe in te teren op zijn reserves. Die reserves smelten zienderogen weg ondanks de aankomende onvermijdelijke meeruitgaven als gevolg van de vergrijzing in de komende jaren.

Hoe anders is de houding van het stadsbestuur ten opzichte van de dotatie aan de Politiezone. In 2009 kreeg de politie 6% meer. En dit, ondanks het feit dat de rekeningen van de Politiezone aantonen dat de politie het ook wel met wat minder zou kunnen. De partnergemeenten maar vooral stad Kortrijk zijn ook daar een verborgen financiële reserve aan het opbouwen.

07:47 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-04-10

Gratis en gastvrij 1 MEI FESTIVAL in het Begijnhofpark

Voor de achttiende keer nodigt de brede socialistische beweging in Kortrijk jan en allevrouw uit op haar gratis 1 Mei Festival, van 's middags tot 's avonds in het Begijnhofpark. Het programma is veelbelovend. Wordt de recordopkomst van vorig jaar geëvenaard? 

Het eigenlijke muziekfestival begint om 14.30 uur. Achtereenvolgens zijn er optredens van Café Con Leche, The van Jets, Orchestre International du Vetex, Buscemi ft. Squadra Bossa live + dj-set. Meer informatie op www.maydaymayday.be. In de reusachtige feesttent stroomt onophoudelijk bier uit de tappen. En in het grote park met al zijn groene hoeken en kanten zijn er ook een kinderdorp, informatiestands, en exotische en inheemse eettentjes.

Het zou heel erg zijn als de brede socialistische beweging die het festijn op touw zet, geen boodschappen zou laten horen op de internationale feestdag van de Arbeid. Die inhoudelijke opdracht wordt om 14 uur ingevuld door de kameraden Philippe De Coene, Vlaams parlementslid, Chris Van den Bossche, provinciaal secretaris Bond Moyson en Erik Van Deursen, provinciaal secretaris ABVV.

In het Museum 1302 dat met zijn fundamenten in het Begijnhofpark staat, is er een interessante gelegenheidstentoonstelling onder de titel VLAMINGRANT. Je krijgt er een inkijk in historische verhalen over Vlamingen in het buitenland. Het is een terugblik naar de tijden waar hele generaties Vlamingen de armoede en onveiligheid ontvluchtten. Organisatie: Linx+ (de culturele organisatie van de vakbond ABVV).

En natuurlijk steek ik ook weer een rode vlag uit op mijn forum. Deze keer een grenadinerode:

Rood granaatappel



21:05 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-10

Fouminvest, bouwheer K in Kortrijk, heeft nog een factuur voor de stad

K1

Sint-Janspoort is een werkfirma opgericht door de Foruminvest Group voor de ontwikkeling en de bouw van K in Kortrijk. Die nieuwe, succesvolle shopping mall in het hartje van Kortrijk, is intussen afgewerkt en verkocht aan Duitse investeerders. Foruminvest schreef op 24 maart jl. een factuur uit, gericht aan Stad Kortrijk, van 1,250 miljoen euro. Naar verluidt, gaat het om de rekening van werken die Sint-Janspoort in opdracht van de stad uitvoerde aan de omliggende straten, gebruik makend van het feit dat men daar toch bezig was. Zo legde Sint-Janspoort een gescheiden rioleringsstelsel (afval- en regenwater apart) aan in de Zwevegemsestraat, de Sint-Janslaan en de Romeinselaan op het moment dat de firma daar in- en uitgangstunnels bouwde naar zijn (parkeer-)kelders.

De factuur doet niettemin enkele vragen rijzen. Vooreerst doet het hoge bedrag van de factuur schrikken. Op heel de stadsbegroting 2010 staat amper 150.000 euro voor 'rioleringswerken doortocht Sint-Janspoort'. Voorts is de vraag waarop de factuur is gebaseerd. In 2005 zijn de zakelijke relaties tussen de stad en Sint-Janspoort geregeld in een 'samenwerkingsakkoord'. Dat contract rept met geen woord over een aandeel van de stad in de bouw- en omgevingskosten van K. Er is ook geen formele beslissing van het stadsbestuur geweest om die werken te gunnen aan Sint-Janspoort. De opdracht is enkel gegeven door een zeer informele 'stuurgroep' van stadsambtenaren. Heeft die stuurgroep wel met de nodige nauwgezetheid de voortgang en de financiële consequenties van die opdrachten opgevolgd? En ten slotte kan men de vraag stellen of de gunning van een opdracht van een dergelijke omvang (nogmaals: 1,250 miljoen euro) wel is verlopen volgens de regels en de principes van de wettelijke regeling voor overheidsopdrachten. Kon men niet meer de concurrentie laten spelen om lagere prijzen te bekomen? Heeft Foruminvest, dat de werken uiteraard zelf uitbesteedde, winst genomen op hetgeen de firma aan de ingeschakelde aannemers moest betalen?

De vervaldatum van de factuur is 14 april 2010. Desondanks heeft het stadsbestuur beslist de factuur niet zomaar te betalen en eerst te verifiëren of een en ander wel klopt. 

Er komt nog meer.....

20:48 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-10

NMBS haalt schaapjes op het droge op Kortrijk Weide

evenementenplein

Het ziet ernaar uit dat de aankoop van het gebied Kortrijk Weide Stad Kortrijk uiteindelijk een dik kwart miljoen euro meer zal kosten dan overeengekomen in 2005. Dat komt omdat het stadsbestuur, daartoe gepusht door minister van Justitie en voorzitter van het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK Stefaan De Clerck, akkoord gaat om een deel van de saneringskosten van de zwaar vervuilde gronden over te nemen van de verkoper, het Fonds voor Spoorweginfrastructuur (FSI). De stad koopt de gronden van Kortrijk Weide tegen een netto-prijs van 1,5 miljoen euro. De saneringskosten die de stad zal dragen, worden geraamd op 1,78 miljoen euro. Met die investering van 3,28 miljoen euro hoopt het stadsbestuur 50.000 m² te kunnen ontwikkelen. In 2005 was er een akkoord met de Spoorwegen om de terreinen - schoongemaakt! - aan te kopen tegen 3 miljoen euro; toen had men nog de illusie 90.000 m² van die grond te kunnen ontwikkelen.

Masterplan

Kortrijk Weide is de wat anachronistische naam voor een gebied van zowat 7 hectare naast de westelijke binnenring. Door de aanleg van die nieuwe binnensteedse verkeersverzamelweg kwamen de ondergewaardeerde gronden daar beschikbaar, op een boogscheut van het stadscentrum. Naast het OCMW van Kortrijk en het Vlaamse Gewest waren de meeste gronden in eigendom van de Belgische Spoorwegen (en aanverwante firma's). De Spoorwegen koesterden ooit (eerste helft twintigste eeuw) de hoop daar een nieuw station te bouwen. Nadien gebruikte de NMBS de terreinen voor haar goederentrafiek.

In 2001 richtten de stad en de NMBS een 'studiesyndicaat' op voor de ontwikkeling van het ontsloten gebied. In 2003 liet de stad op eigen kosten voor Kortrijk Weide een masterplan ontwerpen door sterarchitect Stéphane Beel. Een op dat masterplan gebaseerd Bijzonder Plan van Aanleg (BPA) haalde de eindmeet niet omdat onderweg de reglementering veranderde en er een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) moest worden gemaakt in plaats van een BPA. Door allerlei procedurele verwikkelingen (zie mijn stuk van september vorig jaar) kan het nog lang duren eer dat RUP klaar geraakt.

Dat belette het stadsbestuur en het SOK niet om al in 2007 een architectuurwedstrijd uit te schrijven voor het nieuwe politiehoofdkwartier dat daar een van de aandachttrekkers moet worden (zie mijn eerdere stukken van eind januari 2008 , februari 2008 en februari 2009 ). Een hoge stadsambtenaar zag al die voortvarendheid met lede ogen aan. Het ergerde hem mateloos dat het stadsbestuur allerlei plannen liet maken en verbintenissen aanging voor terreinen waarvan men van in den beginne wist dat het risico op vervuiling zeer groot was en die men zelfs nog niet in eigendom had. Hij gispte (vergaderverslag in mijn bezit) dat "er in de toekomst meer vooraf rekening zal moeten gehouden worden met het terrein waar men dergelijke projecten wenst te realiseren, zodat men niet meer voor al die onaangename verrassingen komt te staan".

Grondzuivering

Een van die onaangename verrassingen is de moeizame aankoop geweest van de gronden van NMBS en consoorten. Op 10 oktober 2005 was er nochtans als een verkoopsovereenkomst tussen de stad en het Fonds voor Spoorweginfrastructuur (FSI), dat een jaar voordien de gronden had overgenomen van de NMBS-Holding.

Een eerste meningsverschil tussen koper en verkoper betrof de mate (en de kostprijs) van de grondzuivering. De NMBS-Holding bleef als verkoper aan FSI niettemin gehouden tot bepaalde saneringsverplichtingen. Het betreft de terreinen waar voorheen een brandstoffenhandel actief was. De NMBS-Holding liet er al grondsaneerder BOFAS op los en is bereid tegen van de zomer de rest te zuiveren. De holding draagt die kosten: 625.000 euro om de grond proper genoeg te maken voor woningbouw.

De latere ontdekking van nog meer smeerlapperij in andere delen van de spoorweghectaren doorkruiste de eigenlijke verkoopsoverdracht. In het hoger gelegen deel van Kortrijk Weide (opgevulde grond) werden kalkslib en zware metalen ontdekt, nadat FSI eigenaar was geworden. Die sanering is dus lastens FSI. Een groot meningsverschil daarbij was de bestemming die men aan de schoongemaakte gronden wil geven.

Het maakt een groot verschil in saneringskost als men de grond achteraf wil gebruiken voor industriële doeleinden of voor parking dan wel voor bewoning. Voor een volledige sanering volgens de strenge normen voor bewoning maakte de firma Universoil een offerte van 1.780.960 euro. Beperkt men die grondige reiniging tot de plaatsen waar het masterplan woningen wil laten komen, dan kan de saneringskost volgens een offerte van specialist Esher beperkt worden tot 750.000 euro. De stad, aankoper, wou de eerste optie; verkoper FSI wou niet verder gaan dan de tweede oplossing. Meer nog, het FSI was van oordeel dat zijn verplichting niet verder liep dan een sanering van 500.000 euro; maar om de verkoop te vergemakkelijken wou het Fonds daaran wat meer besteden doch niet meer dan voormelde 750.000 euro.

Prijs

Een ander fundamenteel discussiepunt tussen koper stad en verkoper FSI betrof de prijs. In 2005 was een bedrag overeengekomen van 3.004.130 euro. FSI eiste niet onterecht een aanpassing aan de index. Het stadsbestuur wierp dan weer op dat men er in 2005 van uitging dat 90.000 m² kon worden ontwikkeld. Inmiddels was duidelijk geworden dat het maar 50.000 m² was; de vermindering was te wijten aan de nieuwe verplichtingen van het Grond- en Pandendecreet.

Met een andere opwerping zou het stadsbestuur niet moeten afkomen als het een aankoop was geweest van een particuliere eigenaar: voor de aankoop van het deel van het terrein waar het nieuwe politiehoofdkwartier moet komen mag de stad niet meer betalen dan het officiële schattingsverslag van het Comité van Aankoop. Dat betekent een brutowaarde van 750.000 euro (min 150.000 euro infrastructuurwerken). In 2005 was men onbezonnen uitgegaan van een raming tussen de 1,3 en de 1,9 miljoen euro.

De onderhandelingen zaten dan ook maanden- zoniet jarenlang geblokkeerd. Bij de federale politie, partner van de lokale politie (zone VLAS) bij de bouwplannen voor een nieuw hoofdkwartier, gingen al stemmen op om elders apart te gaan bouwen; zo zeer waren zij het wachten beu. Uiteindelijk zijn pas heel onlangs, op een belangrijke 'meeting' op 24 maart 2010, de knopen doorgehakt, na aanzienlijke toegevingen van het Kortrijkse stadsbestuur.

Allerhoogste niveau

Het is heel interessant te zien wie er op die meeting aanwezig was, werkelijk een gezelschap op het allerhoogste niveau. Uiteraard was daar het stadsbestuur (burgemeester Lieven Lybeer, schepen voor stadsontwikkeling Wout Maddens, projectverantwoordelijke Veronique Lambert en SOK-directeur Trui Tytgat). Even vanzelfsprekend was de aanwezigheid van het FSI. Het Fonds stuurde een delegatie bestaande uit ingehuurde topspecialisten: fiscalist Véronique Tai van de 'ruling'-dienst van de federale overheidsdienst Financiën (men zoekt blijkbaar nog altijd afspraken te kunnen maken over BTW-recuperatie), vastgoedspecialist Frédéric Sohet van de adviesdienstengroep Deloitte, en Joy Donné, kabinetsadviseur van vice-premier Didier Reynders, die er de Regie der Gebouwen opvolgt.

Ook de NMBS-holding heeft heel zwaar gemobiliseerd: gedelegeerd bestuurder Jannie Haek, voorzitter van de raad van bestuur Jean-Claude Fontinoy, generaal-manager Marleen Verdonck en hoofd van de milieu-afdeling van de NMBS Wim Bontinck. Merkwaardig is ten slotte de aanwezigheid van minister van Justitie Stefaan De Clerck samen met de topkabinettards Wim Coumans en Chris Lecluyse. Was het de bedoeling dat het federale politieke zwaargewicht de grotendeels publieke (federale) instelling die de NMBS nog altijd is, kwam tot toegeeflijkheid bewegen? Of was het omgekeerd zijn bedoeling het stadsbestuur te puchen niet meer moeilijk te doen om weer vaart te krijgen in het hele ontwikkelingsproject?

Risico

Na felle discussies - het verslag spreekt van een 'doorgedreven afweging' - werd op de topmeeting van 24 maart 2010 volgend akkoord bereikt. Het FSI verkoopt zijn gronden op Kortrijk Weide aan Stad Kortrijk tegen een prijs van 1,5 miljoen euro. Het stadsbestuur gaat ermee akkoord dat het FSI daarmee bevrijd is van elke saneringsverplichting.

Aangezien de saneringskosten worden geraamd op 1.780.960 euro (schatting Universoil) om de gronden zo proper te maken als het stadsbestuur dat wil (kwaliteit voor bewoning), betekent dit dat het bereikte akkoord de stad uiteindelijk zeker 3.280.960 euro zal kosten. Dat is 280.960 euro meer dan bij de aanvankelijke verkoopsovereenkomst van 2005. En het is nog maar de vraag of de sanering niet meer zal kosten. Zal men bij de werkzaamheden niet nog meer vervuiling ontdekken? Eerder lieten sommigen verstaan dat de saneringsplichten wel eens de NMBS-gronden een 'negatieve waarde' konden geven. Dat betekent dat de sanering meer zou kosten dan de mogelijke verkoopsopbrengst van de gronden. Dat risico berust nu bij de stad.

Aan het bereikte akkoord zit nog een venijnig haakje. De gehaaide toponderhandelaars van het FSI konden het stadsbestuur de belofte ontfutselen om nog wat bovenop de afgesproken 1,5 miljoen euro te betalen als zou blijken dat er toch meer dan 50.000 m² zou kunnen ontwikkeld worden op de aangekochte gronden. Die extra toegeving van het stadsbestuur wordt zeker niet gecompenseerd door de toestemming die het krijgt om in juni 2010 al een evenement te organiseren (de week van het ontwerpen) in de NMBS-loods.

18:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-10

Het Kortrijks stadsbestuur sluit een zwembad in de grote vakantie

Magdalenazwembad 1

In de huidige periode van grote werkloosheid vindt het stadsbestuur van Kortrijk het nodig te snoeien in zijn personeelskredieten. Ook de directie Sport moet zijn deel leveren in de besparingen. De directie kwam met het voorstel het openluchtzwembad in de Abdijkaai anderhalve maand later (dan 1 mei) open te stellen. Het stadsbestuur ging daar niet op in en opteert voor de sluiting van een van de vier Kortrijkse openbare zwembaden, het mooie Magdalenazwembad in het Magdalenapark (Marksesteenweg). Of dat veel besparingen zal opleveren valt nog te bezien. En het openluchtzwembad Abdijkaai zal toch een halve maand eerder sluiten (op 29 augustus).

Rouspeteren

Bij de bespreking van de begroting voor 2010 eind vorig jaar deelde het stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) mee dat het dit jaar ferm wou besparen. Die besparingen zouden vooral gerealiseerd worden in de werkingskosten. Er zou niet bespaard worden op de personeelskosten behalve dat men de (brug)gepensioneerden zoveel mogelijk niet zou vervangen. Nu blijkt dat het stadsbestuur zijn eigen beleidslijn aan de kant heeft geschoven. Alvast de - succesvolle! - Directie Sport kreeg de opdracht op zoek te gaan naar mogelijke besparingen in haar personeelskredieten.

Meer bepaald moest de Directie Sport haar personeelsbestand inkrimpen met 4,5 'voltijdse equivalenten', in het bijzonder bij de uitbating van de stedelijke zwembaden. De Directie rouspeteerde dat zij in de zwembaden nu al een minimale personeelsbezetting hanteerde.

Zo is de administratie van de drie installaties gecentraliseerd. Nog minder mensen inschakelen, kan niet zonder te raken aan de veiligheid. Een beetje provocatief zei de Directie Sport geen andere uitweg te zien dan de openingsperiode van het openluchtzwembad Abdijkaai drastisch in te korten, in combinatie dan nog met een gedeeltelijke sluiting van het (overdekte) Magdalenazwembad. Concreet zou het openluchtzwembad - de plage van Kortrijk! - pas halverwege juni open gaan in plaats van zoals traditioneel op 1 mei, en het zou al dichtgaan eind augustusz in plaats van halverwege september.

Missive

De provocatie had enig effect. Het was de bedoeling dat het stadsbestuur op zijn vergadering van 3 maart 2010 de knopen zou doorhakken. Maar om te bekomen van het verschot stelde het stadsbestuur de bespreking van de opgelegde personeelsbesparingen in de zwembaden enkele weken uit. De Directie Sport kreeg de missive dat het openluchtzwembad in de Abdijkaai de hele zomer moest openblijven. Het stadsbestuur preciseerde dat het 'meer voelde' voor een regeling "waarin een zwembad in juli en augustus gesloten zou zijn en de twee andere zwembaden elk een maand gesloten zouden zijn". Vorige week pas (14 april 2010) nam het stadsbestuur een beslissing op basis van een vernieuwd voorstel van de Directie.

Merk op dat de wens van het stadsbestuur nog altijd behoorlijk drastisch was geformuleerd. Kortrijk heeft vier openbare zwembaden. Als men er een (het openluchtzwembad) moet openhouden maar er drie (een de hele grote vakantie en twee elk een maand) moet sluiten, schiet er niet veel zwemwater meer over in Kortrijk - en er is al een tekort!

Na overleg met de schepen van Sport, Stefaan Bral, en de stadssecretaris deed de directie volgend 'concreet en haalbaar' voorstel: de sluiting van slechts 1 zwembad, het Magdalenabad, in juli en augustus, met overheveling van het personeel van het Magdalenazwembad naar de Abdijkaai. Hoewel de besparing lang niet zo drastisch is als eerst gewild, ging het stadsbestuur overstag en het keurde het nieuwe voorstel van de Directie Sport goed.

Strop

De directie zag het niet zitten om bovenop de sluiting van 1 overdekt zwembad ook nog eens de andere twee een maand dicht te doen. De inkrimping van de zomerse zwemmogelijkheden in Kortrijk blijft beperkt tot het Magdalenazwembad. Maar dat betekent niet dat men daar de hele installatie zal uitschakelen. Het water blijft permanent ververst en opgewarmd worden. Precies in juli en augustus vinden immers de belangrijkste zwemkampioenschappen plaats en de clubs kunnen de 25 meter chloorwater van het Magdalenabad absoluut niet missen voor hun intense zomertrainingen. Ook de sportkampen georganiseerd door Sportplus (een stedelijke vzw) hebben dat bad nodig. Voor de clubs en Sportplus blijft het Magdalenabad dan ook gewoon open, weliswaar met eigen begeleiders en redders.

Die regeling betekent niettemin een strop voor de uitbater van de cafetaria in het Magdalenazwembad. Zonder publiek valt het grootste deel van zijn inkomsten weg. Ter compensatie moet hij twee maanden geen concessievergoeding betalen aan de stad. Of dat voldoende is om het winstverlies te delgen, is een vraag die ik in zijn plaats aan een rechter zou voorleggen...

Nog een geluk dat het Mimosazwembad niet sluit. Het overdekte zwembad beschikt immers over een ligweide die men bij goed weer toegankelijk zal maken. Het andere zwembad, op het Lagaeplein, ligt in Heule; het ware onverantwoord geweest de zwemlustige Heulenaars de relatief verre verplaatsing naar Kortrijk te laten maken.

Tekort aan zwemwater

Of die rare beslissing van het stadsbestuur veel besparingen zal opleveren, kan worden betwijfeld. De werkingskosten van het Magdalenabad blijven ongewijzigd aangezien het bad toch in gebruik blijft voor de clubs en de sportkampen van Sportplus. Er kunnen trouwens ook vragen worden gesteld bij de veiligheid van die sportkampen zonder redders. De inkomsten van de entreekaartjes van het Magdalenabad zal men hoe dan ook moeten missen. Ter vergoeding van zijn omzetverlies moet de concessiehouder van de Magdalenacafetaria twee maand geen vergoeding betalen en het is niet uitgesloten dat de stad hem ook nog eens moet vergoeden voor de gederfde winst.

De enige besparing die wordt gerealiseerd is er een op de aanwerving van seizoenspersoneel. In het licht van de ernstige werkloosheid die ook onze streek treft, lijkt mij dat niet helemaal verantwoord. En hoe men het ook draait of keert, hier wordt voelbaar beknibbeld op de dienstverlening aan de bevolking. Het tekort aan zwemwater laat men doelbewust verergeren.

Magdalenazwembad 2

23:32 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |