13-11-07

Gaselwest en Kortrijk doen u meer betalen

 

Gaselwest kabine

Uw maandelijkse factuur voor gas en elektriciteit heb ik gisteren ter sprake gebracht in de gemeenteraad van Kortrijk. Wat u betaalt, gaat naar twee instanties. Het grootste stuk gaat naar uw energieleverancier - de meesten hebben nog Electrabel, ik ook; anderen kozen voor Nuon, Luminus, Essent, enzovoort. Maar een tweede stuk van dat maandgeld gaat naar de 'distributienetbeheerder'; meer bepaald: 15% van wat u voor stroom betaalt en 25% van wat u voor gas betaalt. Die distributienetbeheerders zijn maatschappijen opgericht door de gemeenten. Kortrijk is aangesloten bij Gaselwest. Dat is een 'gemengde' maatschappij waarin naast de gemeenten ook een private partner kapitaal heeft ingebracht. Die private partner is Electrabel. 

Dat tweede stuk van uw maandelijkse factuur zal flink duurder worden. Gaselwest heeft namelijk een belangrijk proces gewonnen en kreeg van de rechter de toestemming om zijn tarieven op te drijven. Als aandeelhouder zou Kortrijk bij Gaselwest kunnen aandringen om de tarieven te bevriezen. De meerderheid, CD&V en OpenVLD, was daar niet voor te vinden. Betalen zult u!

Reuzengevecht

Ik heb zelf enkele jaren in de bestuursorganen van Gaselwest gezeteld. In de vorige bestuursperiode zaten wij met de sp.a in de meerderheid in Kortrijk. Stefaan De Clerck heeft ons laten vallen voor de liberalen. In die bestuursorganen heb ik met stijgende verbazing een reuzengevecht meegemaakt van Gaselwest en de andere gemengde distributienetbeheerders tegen de CREG (Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas). De CREG is de federale regulator voor de elektriciteits- en gassector. Het is logisch dat de overheid regelend optreedt, omdat de netbeheerders zoals Gaselwest een wettelijk monopolie hebben. Een duidelijke regulering in het belang van de verbruikers is hier op zijn plaats.

Jarenlang heeft de CREG zich verzet tegen een reeks boekhoudkundige opties van Gaselwest en andere maatschappijen. Dat ging bijvoorbeeld over de afschrijvingen van de kabines en het leidingennet, op 50 of op 33 jaar. Gaselwest koos voor opties die de uitkeerbare winst opdreven. De CREG verzette zich tegen de tariefvoorstellen die daarop waren gebaseerd. Iedere keer weer leidde dat tot processen die Gaselwest en co aanspanden tot op het hoogste niveau. Proces- en vooral advocatenkosten werden -  eveneens tegen de zin van de CREG - doorgerekend in de tarieven voor de verbruikers.

Onlangs heeft de CREG definitief in het zand gebeten na een uitspraak van het hof van beroep van Brussel. Dat is misschien goed nieuws voor de steden en gemeenten, aandeelhouders van Gaselwest en co. Zij kunnen beduidend meer winstverdeling verwachten. Maar het is zeer slecht nieuws voor de gezinnen, bij wie de gas- en stroomfacturen nogmaals sterk zullen stijgen in de komende jaren.

Die overwinning van Gaselwest en co wordt nu ook vastgelegd in de statuten (de inschrijving van de mogelijke herziening van de winst van het vorige boekjaar). Dat is een politieke keuze die ingaat tegen de belangen van de gezinnen, verbruikers van gas en elektriciteit. En ik deel die keuze niet. Ik vind niet dat bovenop de prijsstijgingen van leverancier Electrabel en andere Nuons nu ook nog eens Kortrijk zijn aandeel in de energiefactuur van de gezinnen moet opdrijven. Dat is niet sociaal verantwoord.

Er blijft teveel aan de strijkstok hangen

Ik begrijp het wel, natuurlijk. Voor de gemeenten-aandeelhouders zijn die winstuitkeringen gemakkelijke inkomsten, die niet rechtstreeks bij de belastingbetalende bevolking moeten worden gehaald. Maar aangezien die winstuitkeringen verrekend worden in de factuur aan de consument, betaalt de belastingbetaler toch onrechtstreeks. Elk proces dat Gaselwest en co de CREG aandeden - en het zijn er enorm veel geweest, meer dan 150, nu allemaal stilgelegd - was dus een proces tegen de eigen bevolking.

Ik heb veel problemen met een dergelijke vorm van indirecte belasting. Sociale bijvoorbeeld: een stijging van de vaste kosten is veel erger voor de armere gezinnen dan voor de meer gegoede.

Maar mijn grootste probleem is dat er hier te veel aan de strijkstok blijft hangen. Tot voor kort ging voor elke euro winst die de gemengde intercommunale Gaselwest uitkeerde aan de gemeenten-aandeelhouders ook een euro naar de private partner, Electrabel. Sinds op voorstel van Stevaert de gemeenten hun aandeel in Gaselwest en co hebben moeten uitbreiden tot 70% van het kapitaal, gaat nog 30% van de uitkeerbare winst naar Electrabel. Welnu, een belasting die slechts 70% opbrengt van hetgeen de burgers afdokken, is een zeer inefficiënte belasting. Er zijn veel goedkopere manieren voor een stad om inkomsten te halen bij de bevolking. Hier wordt de belastingbetalende bevolking onnodig gepijnigd.

Facturen gaan stijgen

Voor de gezinnen gaat 15% van de elektriciteitsfactuur naar Gaselwest en co; de rest gaat naar de gekozen leverancier zoals Electrabel, Nuon, Luminus en Essent. Voor de gasfactuur is dat zelfs 25%. Als Gaselwest en co hun uitkeerbare winst opdrijven - en nu mogen ze dat nadat de CREC het pleit verloren heeft bij de rechter - dan zal dat doorwegen in de elektriciteits- en gaskosten van de Kortrijkse gezinnen. De CREG, een officiële federalle instelling, berekende dat het de gezinnen op jaarbasis tot 30 euro zou kunnen kosten voor elektriciteit en tot 75 euro voor gas.

Kortrijk zou bij Gaselwest moeten aandringen om de uitkeerbare winst te bevriezen. Die dividenden leveren de stad ook zonder die stijging al flink wat op. Op de begroting voor 2007 staat 3.893.160 euro ingeschreven. In het financieel meerjarenplan rekende men voor 2008 4.633.000 euro. Met de nederlaag van de CREG bij het hof van beroep van Brussel zal dat dus een pak meer zijn. Maar vergeet het niet: u bent het die betaalt.

Meer over Gaselwest: http://www.gaselwest.be/content/homepage/index_nl.asp

Meer over de CREG: http://www.creg.be/nl/indexie6_nl.html, en over het proces dat de CREG verloren heeft: http://www.creg.be/pdf/Presse/2007/compress12102007nl.pdf

Meer over Electrabel: http://www.electrabel.be/homepage/index_NL.asp en kritisch (Greenpeace): http://www.electrabrol.be

En over het rood-groene voorstel van een maximumfactuur voor Electrabel, zolang de energiereus een feitelijk monopolie heeft: http://www.medium4you.be/article.php3?id_article=2017

11-11-07

Weer vis in de Leie!

vodl1

Er zit weer vis in de Leie in Kortrijk! Niemand die dat ging geloven enkele jaren geleden. De waterkwaliteit van de Golden River moet dan toch beduidend verbeterd zijn. De hengelaars met pioniersgevoel testen met succes dit 'nieuwe' viswater uit. Ik sprak er een aan, op de plek waar de Oude Leie en de verbrede vaarweg samenvloeien.

De man en zijn hondje kwamen van Menen. Ze waren eerst eens gaan kijken bij Lauwe-brug, maar daar zat er teveel stroming op de rivier. Maar ze zouden en gingen vissen op de Leie, stroming of niet, weer of geen weer, en ze vonden een luw plaatsje aan de samenvloeiing van de Oude en de nieuwe, verbrede Leie in Kortrijk, ter hoogte van het Koning Albertpark (skatebowl, Budabeach).

Kortrijkzanen geloven hun eigen ogen niet als ze een hengelaar zien neerstrijken op de oever van hun Golden River. Iedereen van een zekere leeftijd herinnert zich nog de stank van beerputlozingen, de drijvende olieplekken, de gekleurde vloeistoffen van textielververijen, het hete afgelaten water van stoomketels, het ongezuiverde rioolsop ... Nog niet zo lang geleden kwam dat allemaal, legaal of illegaal in de Leie terecht. Wie daarin wou hengelen, werd zot verklaard.

Blijkbaar hebben de inspanningen voor waterzuivering en het verbieden van lozingen uiteindelijk toch resultaat. Ik vroeg aan de vriendelijke visser of hij iets hoopte te vangen. Hij was daar volkomen zeker van. Hoewel nog niet veel hengelaars het weten, is de Leie weer een prima visgrond geworden. Vooral voorn (blank- en rietvoorn), karper en baars had hij er al aan zijn haak geslagen. Ook paling duikt er vaak op. Voorts ook: brasem, alver, zeelt, kolblei, enzovoort. En zelfs roofvissen zoals de snoekbaars, wat erop wijst dat het met de giftigheid van het visbestand goed meevalt. En allemaal puur natuur, geen uitgezette vis als in gereputeerde hengelwaters zoals de vaart Kortrijk-Bossuit.

Ik vroeg de hengelaar of hijzelf van zijn vangst durfde te eten. Mij een beetje meewarig bekijkend antwoordde hij: "Vissen voor de panne: dat wordt niet veel meer gedaan. We vissen niet meer uit armoe maar voor de sport". Van wat hij aan zijn haken kreeg, noteerde hij soort, gewicht en lengte. En de dieren werden terug te water gelaten. 

Kunnen wij binnenkort ook zelf weer in de Leie duiken? Budabeach, letterlijk dan.

Over de Leie, kijk ook hier even. 

08-11-07

Stad Kortrijk laat woning instorten. Cathy Matthieu in de bres voor bewoners - Met naschrift

sd2

Wat volgt, is een ongehoorde historie. Een inwoonster van de Sint-Denijsestraat is het slachtoffer. Bij grondige openbare werken aan haar straat door de stad dreigt haar woning in te storten. En het enige wat de stad doet, behalve het aanbrengen van stutten, is haar huis onbewoonbaar verklaren. Van enige opvang is geen sprake, laat staan van een voorschot op de schadevergoeding. Gelukkig vond de Kortrijkzane een luisterend oor bij Cathy Matthieu, gemeenteraadslid van Groen!, nu in de verenigde progressieve fractie sp.a-spirit-Groen!. 

Onstabiel

Op 26 oktober 2007 komt Dorine Quartier van haar werk. Bij het binnenkomen van haar straat, de Sint-Denijsestraat, die is opengebroken voor een grondige heraanleg, ziet zij haar huis provisoir onderstut. Aan het venster hangt een schrijven van waarnemend burgemeester Lieven Lybeer, die haar bezweert haar woning niet meer te betreden omdat hij ze onbewoonbaar  verklaard heeft. Fijntjes dreigt hij met inzet van politie als de bewoners toch zouden willen binnengaan. En bovendien brengt hij de eigenares - 'houdster van enig zakelijk recht' staat er - ervan op de hoogte dat ze voortaan taks zal moeten betalen wegens onbewoonbaarheid. 

In een moeite schuift de stad, opdrachtgever van de wegwerkzaamheden in de Sint-Denijsestraat, alle verantwoordelijkheid van zich af. Er staat dat de gevel al voor de start van de graafwerken in de straat onstabiel was. Daarmee poogt de stad te voorkomen dat mevrouw Quartier enige schadevergoeding van de stad zou kunnen bekomen. 

sd3
Bewoonster Dorine Quartier en gemeenteraadslid Cathy Matthieu 

Drama

Zware graafmachines zijn de Sint-Denijsestraat aan het uitgraven voor de bouw van nieuwe rioleringen. Nadien krijgt de straat, die gekenmerkt wordt door haar vele 19de-eeuwse arbeiderswoningen, een nieuw wegdek en een indeling die wat meer rekening houdt met voetgangers, fietsers en bewoners dan nu het geval is. Op verschillende plaatsen is het trottoir er erg smal; ter hoogte van nummer 95, de woning van mevrouw Quartier, was dat slechts een viertal dallen breed. Niettemin is de straatbodem ook daar uitgediept over de hele breedte, tot bijna tegen de gevel. Ik kan mij niet voorstellen dat het stadsbestuur niet weet dat de huizen uit de tijd van de industrialisatie soms nauwelijks een fundering hebben.

De graafmachinist bemerkte op een bepaald moment dat de betegelde gevel van de woning van Dorine Quartier bol begon te staan. Ter hoogte van de eerste verdieping waren barsten te zien van 8 cm. Er waren al brokstukken naar beneden gevallen. Voor de eigenares is toen een echt drama begonnen.

Onbetaalbare kosten

De ramp berokkent Dorine Quartier, die de woning bewoont samen met haar zoon en dochter, aanzienlijke financiële schade. Om te beginnen moet zij elders onderdak zoeken. Gemeenteraadslid Cathy Matthieu deed daartoe een poging bij CD&V-er Lieven Lybeer, die niet alleen als eerste schepen plaatsvervangend burgemeester is als Stefaan De Clerck naar het buitenland is, maar ook schepen van welzijn. Zoals hier al gemeld, heeft schepen Lybeer onlangs bekendgemaakt dat hij op zoek is naar 3 studio's als doorgangswoningen. Zie mijn stuk van 28 oktober jl. Hij heeft ze nog niet gevonden; maar in dit geval wou hij zijn diensten wel een vervangwoning laten zoeken.

Evenwel liet de schepen het groene gemeenteraadslid weten dat het slachtoffer zelf de huur van die vervangwoning zou moeten betalen. Dat betekent dat het gezin Quartier vele maanden lang niet alleen de aflossingen van de woning zou moeten betalen maar ook nog eens de huur van de vervangwoning.

Ook de andere vaste kosten blijven gewoon doorlopen, ook al kan Dorine Quartier haar eigendom niet gebruiken: abonnementen kabelTV en telefoon, vaste rechten stroom en gas. De verwarming wil de eigenares niet helemaal afsluiten om schade aan haar inboedel te vermijden. Diezelfde kosten staan het slachtoffer te wachten in de vervangwoning. En alhoewel zij niet van plan is om haar huis volledig leeg te maken, zijn bepaalde verhuiskosten onvermijdelijk.

Niet te omzeilen zijn eveneens zware kosten voor het opnieuw bewoonbaar maken van de woning. En als die investeringen niet worden gedaan, hangt de eigenares, zoals gezegd, een jaarlijkse stadstaks boven het hoofd. Dorine Quartier had in het voorjaar al een vergunning aangevraagd voor een verregaande verbouwing. Zij hoopte haar woning opgeknapt te hebben vooraleer de werken in de straat begonnen. Het heeft niet mogen zijn. De onbewoonbaarverklaring maakt die verbouwing nu nog zoveel ingewikkelder. De architect moet een nieuw plan opstellen. De leningaanvraag moet van nul af herbeginnen.

sd4

Gerecht

Zoals gezegd betwist de stad zijn aansprakelijkheid in dit drama. De oorzaak van het overhellen van de gevel is volgens de stad toe te schrijven aan de onstabiliteit van de gevel zelf. Geen zinnig mens kan evenwel ontkennen dat het de graafwerken zijn die de gevel uiteindelijk lieten loskomen van de rest van het huis. Mevrouw Quartier contacteerde al haar woningverzekering en die gingen een expert sturen.

Vroeg of laat zal het op de rechtbank zijn waar de verschillende verantwoordelijkheden tussen de stad, de aannemer(s) en de eigenares zullen verdeeld worden. Procederen betekent echter weeral een pak kosten.

Menselijkheid

Gemeenteraadslid Cathy Matthieu heeft zich over dit geval ontfermd. Zij voelt vooral mee met het slachtoffer: "Dit lijkt een onwaarschijnlijk verhaal. Maar het kan ons allemaal overkomen! Niemand zou in die situatie willen belanden waarin je opeens in een onvoorstelbaar kluwen van financiële en administratieve problemen verstrengeld geraakt. Dorine is al veertien dagen in het ongewisse gelaten door het stadsbestuur. Je zou voor minder je slaap laten."

Beleidsmatig meent Cathy Matthieu toch een grotere hulpvaardigheid en menselijkheid te mogen verwachten van een stadsbestuur dat ziet hoe een inwoner in een draaikolk van problemen dreigt te verdwijnen. De stad moet in dergelijke gevallen niet optreden als tegenstander van het slachtoffer, maar als partner en begeleider, aldus Cathy. Concreet stelt zij voor dat een ambtenaar wordt aangesteld, bijvoorbeeld van het pas opgerichte Sociaal Huis, om het gezin Quartier in deze moeilijke periode te begeleiden.

Zelf meen ik dat de stad alles moet doen om de schadevergoeding die Kortrijk hoe dan ook ooit zal moeten betalen, zo klein mogelijk te houden. Dat kan door bijvoorbeeld de kosten voor herhuisvesting voor te schieten. Ook zou een financiële regeling kunnen getroffen worden voor de dringendste instandhoudingswerken, zodat mevrouw Quartier geen extra geld moet zien te lenen.

sd5

 Naschrift:

Van Caroline Verhaeghe van de buurthuis Achturenhuis kreeg ik volgende reactie die een en ander relativeert. Het accute woonprobleem van het slachtoffer zal wel opgelost geraken. Maar hoe zit het met de administratieve en financiële strop die rond haar nek wordt gelegd door het ontkennen van de aansprakelijkheid van de stad in die affaire? In elk geval bedankt voor de aanvulling, Caroline.

Beste,

Deze morgen kreeg ik een e-mail van mijn collega afkomstig van je website omtrent de onbewoonbaarverklaring van mevr. Dorien Quartier.  Ik heb het artikel gelezen.  Hier en daar wens ik het artikel toch te corrigeren. 

Sedert eind oktober - de dag nà de onbewoonbaarverklaring - heeft Ellen Vandeputte, kabinetsmedewerker van L. Lybeer, onophoudelijk alle diensten opgebeld rond het verkrijgen van een sociale woning of crisiswoning voor Dorien (Het SVK, de Goedkope Woning, het ocmw, de opvangcentra van de beide CAW's, de verzekering, enz.).  Omdat Ellen daadwerkelijk bezorgd is rond het welzijn van Dorien heeft ze diverse malen ons en de huurdersbond gecontacteerd om na te gaan of alle rechten voor Dorien effectief werden uitgeput.

Vorige week dinsdag hebben we in spoed een overleg kunnen plannen met de woonbegeleiders van het SVK en het OCMW, het regionaal crisisnetwerk, Ellen en ikzelf.  Uiteindelijk is het ocmw druk bezig om een woning grondig in orde te maken opdat Dorien zo vlug mogelijk zelfstandig zou kunnen wonen. 

Het is effectief te betreuren dat Dorien dreigt slachtoffer te worden van het debat tussen haar eigen respectievelijke verzekering en deze van de stad. 

Doch ik stond erop het bericht enigszins te nuanceren. 

Vriendelijke groeten,
Caroline Verhaeghe

OCMW Integratieprojecten
Buurtcentrum Achturenhuis
Spoorweglaan 6-7-8
8500 Kortrijk
T. 056/24.42.50
F. 056/24.42.60

Welkom op 18 november vanaf 17u op de Veemarkt voor de 'Soepe fjièste'!  Meer info op http://www.mentorkortrijk.be/soepfeesten07.html

04-11-07

Pater Damiaan krijgt eindelijk een volwaardige straat

dami1

De Pater Damiaanstraat op de Pottelberg in Kortrijk, lijkt op het eerste gezicht een straat met alles erop en eraan: trottoirs, fietspaden, lindeboompjes, parkeerstroken en een niet al te brede rijbaan. Wie goed kijkt, ziet dat er vanalles aan scheelt. Erg voor de vele dagelijkse passanten, vooral fietsende scholieren. Ergerlijk voor de omwonenden. Ze hebben er lang moeten op wachten, maar binnen afzienbare tijd komt er verbetering. De straat wordt heringericht en heraangelegd.

In de Pater Damiaanstraat, aan de achterkant van het vroegere Damiaancollege, nu een school van het Gemeenschapsonderwijs, staat een primeur van een verkeerbord. Uitgevonden door het Kortrijkse stadsbestuur: "Fietspad in slechte staat (heraanleg voorzien) - Fietsers, gebruik rijweg toegestaan!". De vele scholieren die deze straat gebruiken als veiliger alternatief voor de invalsweg Pottelberg, hebben op dat verkeersbord niet gewacht. Door de opstekende wortels van de jonge lindebomen in de straat, is het eigenlijke fietspad nagenoeg onberijdbaar. Al jaren.

Even origineel zijn de parkeerstroken aan weerskanten van de straat. Ze zijn net zo breed als de smalle plantvakken van de lindebomen, zegge en schrijve zowat een halve meter. Een auto staat er gegarandeerd foutief geparkeerd. Een moto gaat nog net, tenzij het een Harley Davidson is met brede heupen. De rijbaan zelf is aangelegd om comfortabel op de gaspedaal te duwen. Met al die fietsers 's morgens, 's middags en 's avonds is dat problemen zoeken.

Daar zal nu eindelijk verandering in komen. Johan Vermandere van de directie Mobiliteit en Infrastructuur van de stad had al op 18 augustus 2005 een ontwerp klaar (waar is dat plan al die maanden blijven liggen?). Op basis daarvan (bestek 1012) wordt nu een openbare aanbesteding gehouden - als de gemeenteraad dat goedkeurt op 12 november e.k.

Tilia cordata    

De straat wordt grondig aangepakt. De bestaande 69 bomen worden geveld en 'ontstronkt'. In 58 nieuwe, bredere boomvakken komen betonnen bakken zodat de nieuwe bomen met hun wortels het wegdek van de rijbaan en de fietspaden niet meer kunnen opsteken. De linden worden vervangen door een andere soort hoogstammige linden met draadkluit: Tilia cordata Greenspire, plantmaat 12/14.

De plantvakken gaan de volledige breedte tussen de rijbaan en de greppel vullen. De fietspaden, die nu tussen de bomen en het trottoir liggen, worden vervangen door fietssuggestiestroken met thermoplastische rode inkleuring op de rijbaan. De schertsparkeerstroken verdwijnen. De toplaag in asfaltbeton van de rijbaan wordt vervangen. En er komt een verkeersdrempel om hardrijders te ontmoedigen.

Het gaat om een opdracht die geraamd wordt op 195.374 euro (BTW inbegrepen).

 

dami2

 

02-11-07

Een kwalijke erfeniskwestie op de Watermeulen (Izegemsestraat)

Izegemsestr 105

De familie van Bernard Vandamme zit er al decennialang mee verveeld. Nu worden ze ook nog eens beboet! De woningen Izegemsestraat 101 tot 107 zijn familiebezit. Het gaat om een gewezen brouwershof uit de tijd van de Franse Revolutie (1789), later omgebouwd tot landelijke dorpswoningen. Het gemeentebestuur van Heule, nu een deelgemeente van Kortrijk, besliste indertijd dat de woningen in een gebied lagen dat onteigend zou worden voor de bouw van een nieuwe weg. Toenmalig burgemeester Cattebeke gaf de eigenaars de raad dat rijtje woningen niet te renoveren of zelfs maar te onderhouden.

In tegenstelling met die onteigeningsdreiging werd het rijtje in 2003 beschermd als monument. Kortrijk heeft bijna geen andere woningen uit die ver vervlogen tijd. Die bescherming betekent dat eventuele renovatie slechts onder heel strenge voorwaarden kan gebeuren en heel wat duurder wordt. Die kosten overstijgen de financiële draagkracht van de eigenaars. Tot overmaat van ramp krijgt Bernard Vandamme, huidig eigenaar, nu plots een aanslag van de leegstandstaks in de bus. Het stadsbestuur erkent zijn verantwoordelijkheid in die kwestie door een gedeelte van de taks kwijt te schelden.

Dorpswoning met hoofdletter

De Izegemsestraat is een van de oudste wegen vanuit Kortrijk. Het was de oude weg naar Brugge (de 'heirweg' naar Brugge), tot hij in 1750 door het Oostenrijkse bewind vervangen werd door de rechte weg die nu nog altijd de Brugsesteenweg is. Toch moet het nog een drukke verkeersader geweest zijn op het moment dat het huizenrijtje nr. 101-105, bijna op de Watermeulen, een gehucht, werd gebouwd op het einde van de jaren 1700. Dat was de tijd van de 'Verlichting' (de Rede werd ingezet tegen de vooroordelen van de godsdienst en de vastgeroeste gewoonten van het 'ancien régime'). In onze streken was er de Brabantse Omwenteling tegen het Oostenrijkse gezag. Noord-Amerika maakte zich los van de Engelse koning. En in Frankrijk overwon de Franse Revolutie. 

Ik denk niet dat er nog veel woningen uit die tijd overgebleven zijn in Kortrijk. Het was mij eerst niet duidelijk of het huidige rijtje van 3 huisjes oorspronkelijk niet een enkele woning met stallen en schuur was. In het beschermingsbesluit is sprake van een "Dorpswoning", met hoofdletter. Feit is dat slechts de eerste woning beschikt over een 'voutekamer'. Intussen weet ik dat het inderdaad eerst een enkel huis was, een brouwershof dan nog. Die informatie vond ik op de site van het Vlaams Instituut voor Onroerend Erfgoed, dank zij Francis Devriendt, die ook een woning uit die tijd betrekt - zie reactie.

De brouwerswoning is reeds te zien op de landkaarten die graaf de Ferraris in opdracht van het Oostenrijkse keizerlijke gezag opmaakte van onze gewesten (1770-1778) Het rijtje is tevens duidelijk te herkennen op de Atlas der Buurtwegen (1843); op dat ogenblik is het één enkele woning en is het eigendom van brouwer Frans Vanrobaeys. In 1883 wordt de woning opsplitst in drie woningen. In die tijd was de textiel volop aan het industrialiseren en al dat nieuwe werkvolk moest gehuisvest worden. Rond 1950 wordt aan de achtergevel een klein volume toegevoegd.
 
Herberg

Thans is het nog altijd een driewoonst, die het Vlaams Instituut voor Bouwkundig Erfgoed omschrijft als: "van verankerde baksteenbouw onder zadeldak bekleedt met Vlaamse pannen. Witgekalkte gevels op gepikte (gepekte? - met pek ingesmeerde) plint. Rechthoekige muuropeningen met behouden schrijnwerk zoals de ramen met roedeverdeling en de luiken. Deels gecementeerde achtergevel gemarkeerd door vier opkamertraveeën. Verdiepte vensters met schuiframen en luiken. Rechthoekige kelderopeningen met getraliede blokvensters. Rechter zijgevel gemarkeerd door twee gedichte vensters onder druiplijst. Drie blinde benedenvensters."
 
Het Vlaams Instituut heeft het rijtje ook aan de binnenkant bestudeerd: "De huidige drie woningen hebben een eenvoudige interieuraankleding. Nr. 101 doet thans dienst als opslagruimte. Nr. 103, wordt getypeerd door de twee traveeën brede woonkamer met achterliggende opkamer. Nr. 105, dat het grootste deel van het volume beslaat, wordt gekenmerkt door de eenvoudige marmeren schouwmantels en bepleisterde plafonds met geprofileerd lijstwerk. Vermoedelijk deed dit deel dienst als herberg. Het huis heeft een kelder met eenvoudig witgeschilderd bakstenen tongewelf en bakstenen vloer."

Dat lezende, vind ik het prima dat die zeldzame panden zijn beschermd. In het ministerieel besluit van 15 april 2004 (van Vlaams minister Paul Van Grembergen, Spirit) staat dat het rijtje is beschermd als monument, "wegens de historische en sociaal-culturele waarde".

Vandamme2

Vervloekt

Die historische waarde is lange tijd niet onderkend. Zowel de eigenaars als de gemeentelijke overheid, van Heule en na de fusie van Kortrijk, zagen in het rijtje niets anders dan drie hopeloos vervallen krotten, alleen nog geschikt voor de sloop, goed gelegen bouwgrond voor nieuwbouw. Maar het perceel was vervloekt. Het gemeentebestuur van Heule had een BPA 'Stade Heule 1' goedgekeurd, waardoor het rijtje in een onteigeningsstrook kwam te liggen. Het was de bedoeling er een weg aan te leggen (de 'Vlasweg').

Meteen had deze eigendom nauwelijks nog verkoopwaarde voor de ouders en grootouders van Bernard Vandamme. Als er dan toch niet kon gebouwd worden, was er geen reden om het ensemble af te breken. In 1965 ging de familie te rade bij burgemeester Cattebeke van Heule. Die drukte hen op het hart die woningen in de lamentabele staat te laten als ze waren: "We gaan ze onteigenen en afbreken". Nochtans waren er wel investeringen nodig om ze verder te kunnen verhuren. Zo was en is er nog altijd geen badkamer. Voor het toilet moet men naar buiten; bij nummer 105 zijn dat twee naast elkaar gelegen schilderachtige hokjes met in het ene hokje nog een voorvaderlijke plank met gat en deksel.

Mettertijd kwam het rijtje door schenkingen terecht op naam van Bernard Vandamme. Hij ging zich onmiddellijk informeren bij de dienst stedenbouw van Kortrijk, toen nog in de Belfaststraat. De ambtenaar kon hem niet veel wijzer maken. Vast stond dat de Vlasweg er nooit ging komen, maar er was een verkaveling gepland tussen de Molenstraat en de Bozestraat en die nieuwe wijk kon wel eens ontsloten worden via de Izegemsestraat. In dat geval ging het rijtje alsnog tegen de vlakte. De onteigeningsmogelijkheid werd gehandhaafd. Telkenjare werd die informatie herhaald. Er werd aan toegevoegd: "Tja, dat is een kwalijke erfenis van Heule".

Ize4

Monument

In 2004 vernemen de eigenaars tot hun ontsteltenis dat het rijtje beschermd is als monument. Zij vernemen intussen ook dat het BPA Stade Heule 1, dat hun rijtje in een zone voor onteigening legde, al op 20 april 2001 was afgeschaft. Dat was hen niet gemeld door de stadsdienst bij wie ze te rade gingen. 

Die officiële bescherming zou goed nieuws kunnen betekend hebben: er konden subsidies aangevraagd worden voor de renovatie. Maar in dit geval was het alsof het dak op het hoofd van de eigenaars stortte. Weg was de beloofde onteigening die hen van alle zorgen zou bevrijden. Weg was de mogelijkheid om het rijtje te slopen en de goed gelegen grond bouwrijp te maken. Weg was hun vrijheid om de gebouwen naar eigen goeddunken en eigen financiële mogelijkheden op te knappen...

Hoe vervallen de panden nr. 101, 103 en 105 ook zijn: ze moeten in hun 'oorspronkelijke' staat hersteld worden, volgens de eisen van de administratie voor Monumenten en Landschappen. Een door de eigenaars aangesproken architectenbureau raamde de kosten voor die restauratie op 620.000 euro. Daar tegenover staan slechts subsidies voor de buitenwerken. De vereiste financiële inspanning gaat de draagkracht van de eigenaar te boven. Intussen heeft hij de panden al proberen te verkopen (o.m. aan de Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij en aan het OCMW), maar zonder succes. Persoonlijk zie ik ook niet goed in op welke manier van dat rijtje een of meer sociale woningen kan worden geaakt. Volgens de eisen van Monumenten en Landschappen kan dat moeilijk, en op een betaalbare manier al helemaal niet.

Ize3

2250 euro taks

Een ander verhaal is de woning nr. 107; een huisje dat in de 19de eeuw is bijgebouwd in de tuin van het rijtje. Ook die woning stond in het onteigeningsgebied van BPA Stade Heule 1 en zij werd dus eveneens om die reden niet gemoderniseerd. De verhuur ervan eindigde op het moment dat het pand onbewoonbaar werd verklaard op 1 mei 1996. De woning nr. 103 is nog verhuurd en nr. 105 is in gebruik door de eigenaar zelf.

"De erfenis van Heule" wordt nog kwalijker. Op grond van een stadstaks op "leegstaande, ongeschikte, verwaarloosde en onbewoonbaar verklaarde woningen en gebouwen", ingevoerd door de gemeenteraad van 14 maart 2005, kreeg Bernard Vandamme in 2006 een aanslagformulier in de bus. Voor de woning nr. 107 wordt hem twee keer 750 euro aangerekend (leegstaand èn onbewoonbaar verklaard), voor de woning nr. 101 een keer 750 euro (leegstaand). Samen 2.250 euro voor 2006. En wat hangt er hem boven het hoofd voor de komende jaren? 

Verantwoordelijkheid 

De tegenslagen met die woningen beu, laat Bernard Vandamme het niet daarbij. Hij dienst een bezwaarschrift in en vraagt zich persoonlijk te mogen komen verdedigen. Het schepencollege ontvangt hem op 4 september 2007. Zijn pleidooi komt erop neer dat de leegstand en de onbewoonbaarheid van beide huisjes niet het gevolg zijn van moedwillige verwaarlozing van zijn kant. Aan het rijtje en de achterwoning werd niets gedaan omdat ze toch voor de sloop waren bestemd door het onteigeningsplan van Heule. De verwaarlozing vindt zijn oorzaak in de "aanslepende aarzelende houding van de overheid zelf". Door die door de overheid in de hand gewerkte verwaarlozing zijn de kosten voor restauratie van het 'monumentale' rijtje niet meer draagbaar voor een particulier. Intussen poogt de eigenaar een koper te vinden die wel genoeg middelen heeft om er nog iets van te maken.

Zonder het met zoveel woorden te zeggen, erkent het stadsbestuur - tegen het advies in van haar eigen diensten - enige verantwoordelijkheid in deze kwestie. De eigenaar krijgt een korting van 750 euro - rest te betalen voor 2006: 1500 euro. Hij kan tegen die beslissing nog in beroep gaan bij de rechtbank van eerste aanleg in Brugge.

Ize 105

Kafka

Persoonlijk vind ik dat hier een kafkaiaanse toestand. Woning nr. 107 buiten beschouwing gelaten - door te slopen kan de eigenaar verdere taksen vermijden - zie ik niet goed in welke oplossing bestaat voor het beschermde rijtje. Ik ga ermee akkoord dat de historische waarde noopt tot restauratie in zijn oorspronkelijke toestand. Voor de gemeenschap is het belangrijk dat een dergelijk mooi overblijfsel uit de tijd van de Oostenrijkers wordt bewaard. Maar die last kan men niet op de schouders leggen van een particulier die toevallig in het bezit gekomen is van die panden. Bovendien zijn de opeenvolgende eigenaars een halve eeuw lang door de gemeentelijke overheid zelf in de waan gelaten dat het rijtje in de weg stond. 

In plaats van de eigenaar met oplopende taksen te dwingen grote investeringen te doen, zou de stad zelf actief op zoek moeten gaan naar een zinvolle bestemming voor dat zeldzaam en ondanks alles bewaard gebleven bouwkundig erfgoed. Misschien is het tijd om dat rijtje eindelijk toch te ... onteigenen; niet meer om het tegen de vlakte te slaan maar om het deskundig te restaureren en een nieuwe functie te geven. Horeca bijvoorbeeld. En misschien moeten wij ook eens kijken hoe we de stadstaks op leegstaande gebouwen kunnen verfijnen om dergelijke onrechtvaardige situaties te voorkomen.

Ize101

31-10-07

Den Bouw in Bellegem opgekocht door de stad

Den Bouw 2007

Diverse verenigingen van Bellegem kampen met plaatstekort. Op voorstel van schepen Alain Cnudde koopt de stad het ACW-bastion Den Bouw in de Bellegemsestraat. De aankoop, 380.000 euro, wordt gefinancierd met de verkoop van het oud gemeentehuis in Bellegem (Bockor deed al een bod van 300.000 euro) en met de 100.000 euro die op de begroting 2007 staan voor de jeugd - ik denk dat de nieuwe lokalen voor KLJ-Bellegem (2007) en Chiro (2008) 'sine die' uitgesteld worden. 

Die aankoop zou kaderen in een 'masterplan' voor het Bellegemse dorpsleven, dat evenwel nog moet opgesteld worden. Maar het kan ook zijn dat Den Bouw slechts een tijdelijke opvang zal bieden aan bepaalde Bellegemse clubs, tot alle verenigingen tegen 2010 in het stedelijke ontmoetingscentrum De Wervel bijeengebracht kunnen worden. De gemeenteraad moet de vastgoedverrichtingen nog goedkeuren.

ACW-bolwerk

Het was schepen Alain Cnudde, CD&V (ACW-strekking), die ermee voor de pinnen kwam op de vergadering van het stadsbestuur van 17 juli 2007: er deed zich in de Kortrijkse deelgemeente Bellegem een kans voor die de stad moest aangrijpen, een "opportuniteitsaankoop". Den Bouw in de Bellegemsestraat 107 stond te koop voor 400.000 euro. Hoewel het pand in de notulen wordt omschreven als "voormalig Dexiagebouw", is het een complex waarin naast Dexia (meer bepaald het vroegere BACOB) ook enkele clubs van christelijke strekking lokaal houden.

Wat vandaag Den Bouw wordt genoemd is een nieuwbouw die nog niet zo lang geleden in de plaats kwam van wat ooit als de trots van de 'parochiale gildenbond' in 1874 werd ... 'gebouwd'. Gilden als daar waren: de "jongelingencongregatie", naderhand het Davidsfonds, de toneelvereniging De Gebroken Spiegel, en de Kaarters zonder Troef. Het complex kreeg de naam 'Volkshuis van Bellegem' (let wel niet van socialistisch maar van christelijk gezindte) met als leuze, "Belleghem Boven". Later, in 1909 werd er het Algemeen Christen Werkersverbond er opgericht en werd het onder de naam Den Bouw een ACW-bolwerk.   

 

Den Bouw 1903 1

 Den Bouw in 1903

Op de nok van het dak stond een klokkenstoel, meestal een teken dat er in het gebouw een kapel was ingericht. Dat torentje en de jaarsteen "Anno 1874" zijn gespaard gebleven bij de afbraak en staan opgesteld in de tuin van de nieuwe Den Bouw.
 

Den Bouw torentje

 

Masterplan

De aankoop van Den Bouw wordt gekaderd in een 'masterplan', waarbij het ontmoetingscentrum van Bellegem alle verenigingen van het dorp bijeen zou moeten brengen in het meer in de dorpskom gelegen centrum De Wervel (Processiestraat). Die doelstelling zou tegen 2010 gerealiseerd moeten zijn. Het stadsbestuur geeft evenwel pas nu (23 oktober 2007) groen licht voor de opmaak van een dergelijk masterplan. Ze moeten er dus nog aan beginnen.

Het ziet ernaar uit dat de huisvesting van de Bellegemse sociaal-culturele verenigingen in Den Bouw slechts een overgangsmaatregel is. Het college van burgemeester en schepenen heeft op 23 oktober immers ook beslist "in afwachting van het masterplan geen extra investeringen te doen in dit gebouw". Zal de stad het dan opnieuw verkopen in 2010?

Eind augustus 2007 hebben ambtenaren van de jeugddienst en de culturele dienst een informele gespreksronde gehouden met mensen van de chiro van Bellegem, de KLJ en ACW/ACV. Ik kan mij voorstellen dat er nog heel wat pluimen glad te strijken zijn. Gaan de Gilde-clubs voortaan het gezelschap moeten dulden van andere verenigingen in hun vertrouwde lokaal - of moeten die andere verenigingen zich uitsluitend tevreden stellen met het leeggekomen Dexia-kantoor? Slikken de chiro en de KLJ het uitstel (afstel?) van de realisatie van hun dromen van nieuwe lokalen? In de notulen van het schepencollege staat dat schepen Jean de Bethune, verantwoordelijk voor de stadsgebouwen, zijn "mondeling" akkoord gaf.

Oud-Gemeentehuis

De aankoop van Den Bouw kost de stad 380.00 euro. Dat is dan toch al 20.000 euro minder dan de prijs waarmee schepen Alain Cnudde in juli mee afkwam. Voor de financiering van de aankoop wordt 100.000 euro afgenomen van de begrotingskredieten van de jeugd. In die kredieten was 100.000 euro bestemd voor de bouw van een nieuw lokaal voor KLJ-Bellegem in 2007 en evenveel voor de chiro in 2008.

Bovendien hoopt de stad het oud gemeentehuis van Bellegem te verkopen voor een prijs rond de 300.000 euro. Er zou zich al een geïnteresseerde koper hebben aangemeld: de brouwerij Bockor. Ook die vervreemding van een stadseigendom moet nog eerst de gemeenteraad passeren. In elk geval zal een oplossing moeten worden gezocht voor de gedecentralieerde stadsdiensten die thans in dat oud gemeentehuis permanentie doen. Ik denk aan wijkinspecteur Hilde Clement van de politie, de dienst burgerzaken, enzovoort, tot zelfs www-schepen (werk, wonen en welzijn) Lieven Lybeer, die er elke tweede dinsdag van de maand spreekuur houdt.

30-10-07

Oud-schepen en -lid van de kerkfabriek Sint-Eutropius doorbreekt het stilzwijgen!

SE 3

Ereschepen (CVP) en gewezen lid van de kerkfabriek van Sint-Eutropius Omer Soubry doorbreekt het stilzwijgen over de werking van de Kerkfabriek van de grootste rooms-katholieke parochie van Heule. Hij dringt aan op het ontslag van het volledige kerkbestuur. En hij meldt dat het niet de eerste keer is dat de kerkfabriek onbehoorlijk omsprong met haar vastgoed.

De opschudding in Heule over het beleid van de kerkfabriek van Sint-Eutropius bereikt een nieuw hoogtepunt. Omer Soubry, jarenlang schepen voor de CVP en gewezen lid van die kerkfabriek doorbreekt het stilzwijgen op de discussieblog van Het Nieuwsblad: http://nieuwsblad.typepad.com/kortrijk/2007/10/charleroi-...

Hij schrijft letterlijk het volgende: 

IK ben sedert drie jaar geen lid meer van de kerkfabriek Sint-Eutropius.
Onbegrijpelijk van het bestuur en van het gemeenteraadslid.
Best zou zijn dat het kerkbestuur in blok ontslag neemt, dat het gmeenteraadslid een tijd zal zwijgen en...dat het huis openbaar te koop wordt aangeboden.

Spijtig dat men hetzlefde niet kan doen met de eigendom in de Stijn Streuvelslaan die vorig jaar ook zo maar verkocht werd

 omersoubry op 30 oktober 2007 om 19:09

De kerkfabriek heeft inderdaad op 27 juni 2007 haar 'onderpastorie', Stijn Streuvelslaan 63, onderhands verkocht na een enkel bod zonder enige publiciteit, 10.000 euro onder de vraagprijs. In de verslagen van de vergaderingen van de kerkraad worden verschillende minimum schattingsprijzen genoteerd, zodat de vraag rijst wat nu de juiste prijs was zoals vastgesteld door de officiële schatter.

Ook daarover kom ik terug in de gemeenteraad van november. Eerder bracht ik over die kwestie volgend stuk: Stadsbestuur klopt kerkfabriek Sint-Eutropius hard op de vingers en in een epiloog vulde ik mijn eerste informatie aan met gegevens uit het dossier dat ik opvroeg.

De Gecoro van Kortrijk weer uit de startblokken

regenboog

De Gemeentelijke Commissie voor Ruimtelijke Ordening (Gecoro) is in oktober eindelijk weer van start gegaan. Het is een van de belangrijkste adviescommissies van de stad en de plaatsjes blijken zeer gegeerd. Zo is het advies van de Gecoro vereist bij het gemeentelijk jaarprogramma voor ruimtelijke ordening, dat samen met de stadsbegroting moet worden goedgekeurd. Zal dat nog lukken voor 2008 (begrotingsbespreking in de gemeenteraad van november of december)? Onder meer door het vereiste minimumaantal vrouwen (1/3) en door een nogal eigenzinnige keuze van vertegenwoordigers uit 'de maatschappelijke geledingen' liep de samenstelling van de Gecoro niet van een leien dakje. Hierbij dan toch de gelukkigen.

In primeur krijgen de commissieleden toegang tot een soort intranet van stad Kortrijk, om documenten in te kijken. Zelfs de gemeenteraadsleden of de schepenen beschikken nog niet over die mogelijkheid.

Moeilijke bevalling

Het zou normaal zijn dat de adviesraden en -commissies niet lang na de vernieuwde gemeenteraad van start zouden gaan in een eveneens vernieuwde samenstelling. Het is immers de gemeenteraad die al die adviesorganen benoemt. Voor de Gecoro is dat pas in de gemeenteraad van september, een klein jaar na de verkiezingen, gelukt. En dan nog was de Bestendige Deputatie niet al te vlug met haar goedkeuring van de gemeenteraadsbeslissing. 

De strenge regeling in het decreet ruimtelijke ordening maakte van de samenstelling van de Gecoro een moeilijke bevalling. Bovendien is er artikel 200 van het Gemeentedecreet, dat bepaalt dat ten hoogste twee derden van een gemeentelijk adviesorgaan mag bestaan uit leden van hetzelfde geslacht. Er moet dus een derde vrouwen zijn, niet alleen bij de vertegenwoordigers van de maatschappelijke geledingen, maar ook bij de deskundigen, en zowel bij de effectieve leden als bij de plaatsvervangers. Je kan je afvragen waarom het niet simpelweg de helft moet zijn.

In elk geval is men er in Kortrijk in geslaagd bij de effectieve leden een verhouding te bekomen van 13 mannen en 8 vrouwen en bij de plaatsvervangers zelfs complete pariteit (10 mannen en 10 vrouwen). Bij de deskundigen is de pariteit bij de effectieve leden bijna bereikt: 3 vrouwen tegen 4 mannen. Bij de vertegenwoordigers van het middenveld is het succes wat kleiner omdat het overkoepelende Handelscomité van Kortrijk zogezegd "geen bekwame vrouw bereid vond". Er was nochtans erop aangedrongen om tegenover elke effectieve een plaatsvervanger van het andere geslacht voor te dragen. Toch is de verhouding ook hier beter dan de opgelegde regel: 5 vrouwen tegen 9 mannen bij de effectieven en zelfs 9 vrouwen tegen 5 mannen bij de plaatsvervangers. 

Maatschappelijke geledingen en deskundigen

Artikel 9 van het decreet op de ruimtelijke ordening stelt volgende eisen aan een Gecoro: maximum 21 leden, een kwart daarvan (6 dus) moeten deskundigen zijn, en er moeten vertegenwoordigers zijn van volgende 'maatschappelijke geledingen': werknemers, werkgevers en zelfstandigen, handelaars, milieu- en natuurverenigingen, en landbouwers.  

In Kortrijk heeft de gemeenteraad geopteerd voor vertegenwoordigers van de drie representatieve vakbonden (ACV, ABVV, ACLVB: 3 commissieleden), voor vertegenwoordigers van twee werkgeversorganisaties (VOKA/Kamer van Koophandel, en Unizo: 2 leden), 1 vertegenwoordiger van de andere verplichte groepen van het middenveld (1 handelaar, 1 milieubeschermer, 1 landbouwer). De vertegenwoordiging van het middenveld is voorts aangevuld met iemand van de senioren, van de jeugd, van de sport, de cultuur, het hoger onderwijs en het OCMW. Tel daar nog de voorzitter bij en je komt aan 21 effectieven en 20 plaatsvervangers.

De Bestendige Deputatie had zo haar twijfels over die vertegenwoordigers van niet verplichte 'maatschappelijke geledingen'. Vandaar extra vertraging.

Bij die 21 komen er ook waarnemers van de politieke fracties uit de gemeenteraad. Ikzelf ben afgevaardigd door de progressieve fractie (sp.a-spirit-Groen!). Uiteraard mag ook de schepen van Ruimtelijke ordening, Wout Maddens (OpenVLD) de vergaderingen bijwonen. De politici mogen de toelichtingen bijwonen, maar worden door de voorzitter de deur gewezen op het moment dat de Gecoro begint te beraadslagen en te stemmen. Het is de bedoeling dat die politieke waarnemers het debat over de ruimtelijke ordening voeren in de gemeenteraad en dat zij intussen de adviescommissie zonder beïnvloeding haar werk laten doen.  

Goede raad

De Gecoro moet de gemeenteraad adviseren bij de opmaak van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan - dat is al gebeurd in Kortrijk. Ook bij de gemeentelijke uitvoeringsplannen (GRUP, de vroegere BPA's) en bij de stedenbouwkundige verordeningen en verkavelingsverordeningen moet de Gecoro haar zeg doen, aan de gemeenteraad. Aan het college van burgemeester en schepenen geeft de commissie advies bij het jaarprogramma van ruimtelijke ordening, een document dat samen met de stadsbegroting wordt besproken. Voor gewone bouwvergunningen kan het stadsbestuur de raad inwinnen van de Gecoro maar is dat niet verplicht. De stedelijke overheid kan trouwens de Gecoro raadplegen voor alles wat met stedenbouw te maken heeft.

Voorts kan de Gecoro op eigen initiatief voorstellen doen die verband houden met ruimtelijke ordening.

De stedelijke overheden kunnen van de adviezen van de Gecoro afwijken, maar ze moeten die afwijking dan afdoend motiveren. In de adviezen kan de Gecoro ook vermelden dat er een minderheid was met een ander standpunt.

In de opdrachtverklaring "mission statement" die de Kortrijkse Gecoro zichzelf oplegt, staat dat het niet de bedoeling is dat de commissie optreedt als kritische oppositie ten opzichte van het stadsbeleid. Als er oppositie moet gevoerd worden, kan dat in de gemeenteraad. De Gecoro daarentegen wil de beleidsmakers en -beslissers bijstaan met goede raad.

De namen 

Er waren meer kandidaten dan te begeven plaatsen. Vijf deskundigen vielen uit de boot, waaronder bijvoorbeeld de architect die de vzw Vereniging van Bos- Land- en Natuureigenaars vertegenwoordigde (de grootgrondbezitters?).

Wie zit er dan wel in (plaatsvervangers tussen haakjes)? Mildred Decock (Claude Tanghe) - ACLVB, Eric Pauwels (Annemieke Lambrecht) - ACV, Franky Roels (Françoise Vermeersch) - ABVV, Jacques Laverge (Sofie Rapsaet) - VOKA/Kamer van Koophandel, Carlos Debucquoy (Ann Pascale Mommerency) - Unizo, Marc Nys (Eric Wastyn ) - Handelscomité, Jan Desmet (Trees De Prest) - milieuverenigingen, Daniël Sobry (Katrien Van der Meulen) - landbouwers, Jelle Laverge (Elien Tant) - Jeugdraad, Jozefa Hoornaert (Germain Coelembier!) - Seniorenraad, Veerle Vercruysse (Drik Verhamme) - Sportraad, Bob Carron (Vera Declercq) - Cultuurraad, Violette Braecke (Regis Debrulle) - hoger onderwijs, Francine Vanneste (Rik Lambrecht) - OCMW. 

Als deskundigen zijn benoemd: Bernard Wittewrongel, architect, docent Sint-Lucas Doornik (!) (Guy Bourdet, ruimtelijke planner Grontmij Gent), Ilse Piers, ir. architect, ruimtelijke planner, directeur van de Kortrijkse sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning (André Sonneville, eredirecteur Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij), Denis Dujardin, landschapsarchitect (Mieke Tanghe, landschapsarchitect, Technum Gent), Fien Vermeulen, bio-ingenieur, ruimtelijk planner, RO Brugge (Sylvie Van Enys, architect, ruimtelijk planner, GSA Ieper), Jan Victor, lic. Economie, ruimtelijk planner, directeur Nationale Bank (Dirk Rygole, lic. economie, ruimtelijk planner).  Ook als deskundige is, na enige commotie wegens zijn nogal autoritaire manier van vergaderingen leiden, als voorzitter benoemd Bert Vanbelle, ir. architect, eredirecteur Leiedal. Vast, maar niet stemgerechtigd, secretaris is Pieter Jacobs, ir. architect, waarnemend directeur van de stedelijke dienst Stadsplanning en -ontwikkeling.

Intranet

Het grote belang dat aan de werking van de Gecoro wordt gehecht, blijkt onder meer uit de inzet van ICT-instrumenten waarvan gemeenteraadsleden en zelfs schepenen slechts kunnen dromen. Er wordt een soort 'intranet' opgezet waar de leden van de Gecoro, op de tijdstippen dat het hen past, de documenten en plannen kunnen raadplegen van thuis uit. Voor het Kortrijkse bestuur is dat zeer vooruitstrevend.

ring1