16-03-08

Artistiek Kortrijk in discussie over kunst in AZ Groeninge

AZ Groeninge

Na de fusie van de vier Kortrijkse ziekenhuizen is het Algemeen Ziekenhuis Groeninge in het groene gebied aan de Kennedylaan een immens nieuw ziekenhuis aan het bouwen. Het pleit voor de bouwheer dat hij ook voorziet in geld voor kunst in die nieuwbouw. Voor die kunstintegratie is een zevenkoppige commissie in het leven geroepen. Dat 'gremium' selecteerde op zijn beurt vijf kunstenaars, die een paar weekends mochten komen logeren om voeling te krijgen met het nieuwe ziekenhuis waar hun kunstwerken zouden komen. Momenteel loopt een tentoonstelling met werken van die kunstenaars. De reacties van artistiek Kortrijk zijn niet eenduidig positief. Getuige daarvan de brandbrief van Hilde Damman, die ik hier publiceer om het debat te lanceren.

Koenraad Dedobbeleer

Hilde Damman: is dit goed voor de mensen?

Op 14 maart was ondergetekende aanwezig op de voorstelling van de kunst die in de toekomst het nieuw regionaal ziekenhuis zal ‘sieren’.Reeds in 2006 werd een “Commissie voor kunst in het ziekenhuis” opgericht, en die maakte een selectie van 5 kunstenaars die sinds 2006 aan de slag konden om ideeën te laten rijpen voor geïntegreerde kunst in het nieuwe ziekenhuis. Dat wil zeggen: geen kunst die een dominante rol inneemt in het gebouw, maar geïntegreerd aanwezig is en een aparte beleving teweegbrengt in het gebouw.

De kunstenaars die bijeengesprokkeld werden komen uit New York, Düsseldorf, Berlijn, London, Australïe, en Brussel. Die kunstenaars kwamen twee keer bijeen voor een weekend in onze stad, om de sfeer op te snuiven en onderling in dialoog te gaan.Het resultaat van die voorbereiding is nu te zien in 'De paardestallen' bij de Budatoren, een annexe van het stedelijk museum.

Volgens commissielid Gery Van Tendeloo (arts verbonden aan het ziekenhuis) gaat het om “hedendaagse beeldende kunst, die reeds lang niet meer gaat over esthetiek, maar over een constructie van verwijzingen”. Maar wat is er concreet te zien in de Paardenstallen?

Bij het binnenkomen van de expositieruimte dacht ik “Oei, de werklui zijn hier wat materiaal vergeten op te ruimen!” Maar neen, het was wel degelijk een kunstwerk, bestaande uit 2 roestige staven op voet , met een haakje in de muur verbonden met een stuk blauw touw en enkele repen rood-en-wit en geel gestreept plastieklint. Koenraad Dedobbeleer tekent voor het auteurschap van dit werk.

Het volgende werk: een 6-tal vluchtig geborstelde monochrome (eenkleurige) akwarellen van bloemen, netjes ingekaderd. Kunstenaar onbekend, staat ook niet vermeld in de folder. Dan kregen we van Ian Kiaer een wit doek te zien , opgehangen aan de muur en eronder een plaat witte isomo, schijnbaar achteloos op de grond gegooid.

Qua beleving, estetische ervaring, geroerdheid kon mij dat allemaal maar weinig bevredigen. Het werd iets beter bij de houten balken van Bernd Lohaus, maar diep geroerd was ik niet echt.

Het spiegelende werk van Dan Graham beviel me wel en leek me het meest “geïntegreerd", dergelijk werk had ik ook gezien op de Biënnale van Venetië enkele jaren geleden. Toch miste ik een duiding van hoe dit werk zal geïntegreerd worden in of aan de buitenkant van het gebouw...

De videofilm die vertoond werd in een apart zaaltje zei me niet veel. Wat is de bedoeling? Is er een intentie om een permanente videoprojectie te vertonen in het ziekenhuis?

Veruit het beste wat ik zag was de voorstelling van de landschapsarchitecten Cornelia Müller en Jan Wehberg: daar was aan gewerkt, je kon zien dat ze de mooie lijnstructuren van het gebouw meenemen in hun ontwerp van de binnentuinen, dat gaf mij vertrouwen.

Men moet zich goed realiseren dat het ontwerpen zijnvoor een algemeen ziekenhuis, met andere woorden een plaats waar mensen uit alle lagen van de bevolking van onze regio een tijd ‘gedwongen’ zullen verblijven omdat ze ziek zijn, zich niet goed voelen, lijden, soms sterven.Zullen deze mensen en de bezoekers van het ziekenhuis de kunstwerken kunnen begrijpen, beleven en waarderen ? Zullen de kunstwerken een meerwaarde betekenen voor hen? Ik vrees ervoor.

Zelf ben ik intensief met kunst bezig, heb Sint-Lukas gevolgd, en volg nog steeds lessen kunstgeschiedenis. Ik ga zoveel als ik kan naar tentoonstellingen in binnen- en buitenland. En toch kan deze tentoonstelling me niet boeien. Wat moet het dan zijn voor de leek in de kunst, de man in de straat?

Enkele vragen rijzen bij mij: Hoeveel wordt er betaald voor die werken? Wat is het budget? Waarom laat men kunstenaars uit de regio links liggen? Waarom werd er geen wedstrijd uitgeschreven om plaatselijke kunstenaars een kans te geven ?En last but not least: is het aanvaardbaar dat een select gezelschap - met een smaak die niet bepaald overeenstemt met wat het gros van de bevolking verstaat onder kunst - beslist welk soort kunst er komt in een gemeenschapshuis waar praktisch alle mensen vroeg of laat terechtkomen als ze ziek zijn? Is dit "goed voor de mensen"?

Getekend: Hilde Damman

Hilde Dammans werk vind je hier. Een tijd geleden (1996-2000) was zij gemeenteraadslid voor Agalev in Kortrijk, vooral begaan met de belangen van de fietsers.

Ian Kiaer

De commissie Kunst Groeninge bestaat uit:

- Marie-Dominique De Jaegere, voorzitter van AZ Groeninge en echtgenote van burgemeester Stefaan De Clerck

- Jan Deleu, algemeen directeur AZ Groeninge

- Niko Dierickx, directeur infrastructuur & aankoop AZ Groeninge

- tuinpublicist Paul Geerts

- Gery Van Tendeloo, arts AZ Groeninge en initiatiefnemer kunstproject Liebaerts Projects

- Hilde Vermolen, architect van het nieuwe ziekenhuis, van FDA architecten en ingenieurs 

- Jan Denkens, eveneens architect van het nieuwe ziekenhuis, van FDA architecten en ingenieurs.

Het is toch wel merkwaardig dat er in die zeer belangrijke kunstcommissie amper een (1) echte specialist zit van geïntegreerde kunst - Paul Geerts wat tuinen betreft - en een arts die in zijn vrije tijd veel tijd steekt in kunstprojecten. Zes van de zeven commissieleden zijn rechtstreeks betrokken bij het bouwproject of het AZ. Als men dan toch onder elkaar wou beslissen over de kunst, waarom was het dan nodig om een aparte commissie op te richten?

Ik ben eens benieuwd of hierover een echt debat zal ontstaan in Kortrijk en daarbuiten. In elk geval doet Gery Van Tendeloo daartoe een uitdrukkelijke oproep.

PS. Nu er zoveel belangstelling is voor die foto's, toch wat onderschriften. Die eerste foto heeft met de geïntegreerde kunst in AZ Groeninge net zo weinig te maken als de commissie met kunst in het algemeen. Het is maar een kiekje van het complex in opbouw, glascontainer incluis.

De tweede foto toont het werk van Koenraad Dedobbeleer, door de commissie een man van 'geniale ingrepen' genoemd, 'een ideaal kunstenaar om in een gebouw als het ziekenhuis diverse duurzame en blijvende in situ installaties te maken'. Duurzaam, tot de schoonmaakploeg arriveert...

Bij de derde foto was zelfs mijn automatische afstandmeter de kluts kwijt. Maar tja, op een onscherp beeld van een wit doek is niet veel minder te zien dan op het eenkleurige doek zelf. Maar ik heb mij vergist, zo leerrt mij de tentoonstellingsbrochure. Op het stuk piepschuim op de grond staat waarempel een minihuisje met een nog minusculer deurgatje. Had ik dat geweten, dan had ik erop ingezoomd. Het is werk van Londenaar Ian Kiaer, die er volgens de prospectus gewoonlijk in slaagt "op de bezoeker een enorme indruk te maken vanuit de eenvoud en de pertinente aanwezigheid". 

14-03-08

Fietsparkeerstudie dringend; effectieve maatregelen evenzeer

fietsparkeren

Een duur rijwiel achterlaten op straat, kan binnenkort onbezorgd, belooft schepen van mobiliteit Guy Leleu, CD&V. Hij spreekt van het 'parkeren' van een kwaliteitsfiets zonder risico op diefstal. Het stadsbestuur maakt daarom 20.000 euro vrij voor een onderzoeksopdracht, een heuse fietsparkeerstudie voor stad Kortrijk. De Kortrijkse Fietsersbond is tevreden maar had toch ook nog gewild dat er opnieuw een gespecialiseerde fietsambtenaar wordt aangesteld door de stad. Intussen zijn er dringend maatregelen nodig om bijvoorbeeld de afzichtelijke fietsstalling voor studenten en pendelaars aan de achterkant van het station een beetje ordentelijker en veiliger te maken. 

Om diefstal en vandalisme te vermijden zijn comfortabele en veilige fietsstalplaatsen nodig. Ook het stadsbestuur is zich hiervan bewust geworden. Vastgesteld wordt dat er in Kortrijk tot nu heel wat fietsstalplaatsen zijn opgericht, maar kris kras door de stad, zonder er veel over na te denken. Vandaar het voorstel dat de gemeenteraad unaniem heeft goedgekeurd: een studiebureau moet een visie uitwerken over de verdere ontwikkeling van het fietsparkeren in Kortrijk. De resultaten van die studie moeten een meer samenhangend fietsstalbeleid mogelijk maken.

Leenfietsen

De vragen waarop het studiebureau een doordacht antwoord moet zien te formuleren zijn zeer divers. De ambtenaar die het dossier heeft voorbereid, Tessa Dumortier, heeft er haar werk van gemaakt. De vragen laten uitschijnen dat het aantal fietsstalmogelijkheden in de toekomst verveelvoudigd zal worden. Moeten er hier en daar alleenstaande fietsrekken komen, of is het beter die voorzieningen te concentreren op enkele uitgezochte plaatsen? Baanbrekend is de vraag of er ook in dichtbevolkte woonwijken fietsparkings moeten komen om de mensen die geen plaats hebben op eigen terrein de kans te geven hun fietsen droog en veilig te stallen. Men denkt aan fietsrekken op het voetpad voor het huis, fietstrommels in de straat of buurtstallingen voor alle bewoners in een straal van 100 meter.

Onderzocht moet worden hoeveel fietsstallingen nodig zijn bij publieke gebouwen, bedrijven en knooppunten van openbaar vervoer. Bewaakt of onbewaakt? En indien bewaakt, hoe dan uitgebaat? Wat te doen met hinderlijk achtergelaten rijwielen, fietswrakken en 'zwerffietsen'. Fundamenteel is dan weer de vraag of er ook een netwerk van leenfietsen moet komen (zoals in Parijs, Brussel en in het Natuurpark De Hoge Veluwe?). Bijzondere aandacht moet gaan naar plekken zoals de ruime binnenstad, belangrijke trekpleisters en overstappunten van het openbaar vervoer.

Het studiebureau zal eerst vooral moeten inventariseren. Dat vind ik wel een beetje eigenaardig: de stadsdiensten en de politie moeten die gegevens toch kunnen aanleveren. Er moet een lijst komen van de bestaande fietsstallingen en van de trekpleisters voor fietsers. En men moet een raming maken van de behoeften. Nadien moet het bureau aanbevelingen uitwerken om aan die behoeften te voldoen.

Daarbij moet een uitgebreide serie knopen worden doorgehakt. Waar moeten er fietsstallingen komen en waar kunnen ze verdwijnen? Welke stallingen zijn het meest geschikt voor verschillende locaties? Bewaakt of niet? Gratis of tegen betaling? Dag-en-nacht of met openingsuren? Geautomatiseerd of met personeel? Mobiele stallingen bij evenementen? Met medewerking van welke diensten: Mobiliteit & Infrastructuur (stad), het autonoom stadsbedrijf Parko (tot nu vooral voor het parkeren van wagens), de stadsdienst Preventie, vzw Mobiel (een fietsbedrijf uit de sociale economie) enzovoort?

Voor die studieopdracht, die zal begeven worden na een algemene offerteaanvraag, heeft de stad 20.000 euro veil. 

 

fietsparkeren2

Dringende noden 

Intussen is het wel erg gesteld in Kortrijk met de veiligheid van geparkeerde fietsen. Persoonlijk ben ik aan het station al vier fietsen gestolen en ik verzeker je dat ze gesloten waren. Vooral aan dat station is het soms niet om aan te zien. Er zijn stilaan te weinig stalplaatsen en de bestaande zijn dikwijls onbruikbaar en beschadigd. En blijkbaar werken die stapels van honderden fietsen aan voor- en achterkant van het station als magneten op vandalen. Schepen Leleu beloofde in de gemeenteraad wel dat er camera's zouden komen. Maar voor zover die iets uithalen, komen er slechts in de elektronisch bewaakte stalplaats van de NMBS. Dat is helemaal niet de plaats met de grootste risico's. Ik hoop maar dat men die fietsparkeerstudie niet zal gebruiken al alibi om elke maatregel voor dringende noden uit te stellen.

Hoewel de stad en de Politiezone VLAS een permanente campagne voeren om fietsen te laten merken, blijft het aantal fietsdiefstallen toenemen. Zeer raar is dat slechts heel weinig fietseigenaars hun teruggevonden rijwielen komen ophalen bij de politie. Op 900 gestolen fietsen, zijn er maar 600 aangiftes en komen er maar 200 slachtoffers hun teruggevonden fiets ophalen. Laat het studiebureau ook hiervan maar eens de verklaring zoeken. De Politiezone VLAS maakt het intussen de slachtoffers van fietsdiefstal zo gemakkelijk mogelijk om zich te laten helpen. Je kunt elektronisch aangifte doen op de website van de zone. En van elke in het politiekantoor opgenomen fiets of bromfiets wordt een foto gemaakt die is opgenomen in een catalogus op diezelfde website. Zie deze webpagina.

Al enkele jaren is er een goede verstandhouding tussen het stadsbestuur en de Kortrijkse Fietsersbond. Schepen Leleu is ervan overtuigd dat hij al 75% van de door de Fietsersbond gemelde knelpunten, heeft weggewerkt. Een doorn in het oog van de bond blijft dat er geen gespecialiseerde fietsambtenaar meer is in Kortrijk. 

22:20 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kortrijk, fietsen |  Facebook |

11-03-08

Gemeenteraad Kortrijk: een uur discussie over 3000 euro

 

bebloemingsactie

Meer dan een uur en een minutenlange schorsing duurde gisteren de redetwist in de Kortrijkse gemeenteraad over een besparing van hoop en al 3000 euro. Het stadsbestuur wil die doorvoeren op kosten van de bebloemingswedstrijd. Het was Philippe De Coene, fractieleider van de sp.a-spirit-Groen!-fractie die de kat de bel aanbond. Hij vroeg de intrekking van die onnozele besparingsmaatregel. De meerderheid van CD&V en OpenVLD had niet de moed daarop in te gaan.

In de 2500 woningen van de deelnemende tuinliefhebbers - bijna 10% van de Kortrijkse gezinnen - wordt met onbegrip gereageerd. Waarom een mooi initiatief, dat mensen bijeenbrengt, op droog zaad zetten als bovendien de besparing verwaarloosbaar is? Op het einde van het bewogen debat leek het stadsbestuur enigszins te wijken voor de druk. CD&V-fractieleider Filip Santy liet de gemeenteraad even schorsen om zijn schepenen tot meer toegeeflijkheid te bewegen. Het baatte niet. Bevoegd schepen Stefaan Bral, CD&V toonde zich bereid vandaag een delegatie van het comité te ontvangen voor een ultiem gesprek - "ze wisten nochtans al van eind vorig jaar wat boven hun hoofd hing", aldus de schepen. Waarop burgemeester Stefaan De Clerck uitriep dat die besparing nog helemaal niet zeker was. Zou De Coene dan toch nog zijn slag thuisgehaald hebben?

Ville fleurie

Sp.a-gemeenteraadslid Philippe De Coene, fractieleider in de oppositie, was in de vorige raadsperiode schepen van onder meer milieu en groen in Kortrijk. Hij trok toen de toelage voor de bebloemingsacties in stad en deelgemeenten op van 9000 tot 13.000 euro. Hij wilde alle initiatieven steunen om de stad een fleuriger uitzicht te geven. Dat had veel succes. Kortrijk geraakte weer in de prijzen onder de bebloemde steden en gemeenten. In 2006 mocht onze stad zelfs België vertegenwoordigen in de internationale competitie Entente Florale. En raad eens: Kortrijk kaapte er de hoogste prijs weg, beter dan al die Franse stadjes met het bordje 'Ville fleurie'. 

Door het optrekken van de stadstoelage aan het stedelijk groencomité voor de bebloemingsacties, kregen die wedstrijden wat meer wind in de zeilen. Het aantal deelnemers ging de hoogte in. Op het laatst werden er 2500 deelnemende gezinnen ingeschreven; dat is bijna 1 woning op 10 die in de bloemen werd gezet.

Bittere pil

Huidig schepen Stefaan Bral, CD&V, legt uit dat hij de toelagen bij de directie Leefmilieu wil herschikken. De toelage aan het stedelijk groencomité wordt verminderd van 13.000 naar 10.000 euro; de toelage voor duurzaam beleid wordt verhoogd tot 20.000 euro. De schepen gaf toe dat het groencomité tot dan gehoopt had zijn subsidie verdubbeld te zien. Zij kregen die bittere pil te slikken tijdens een onderhoud op het stadhuis op 10 december 2007.

"Ja maar, je moet daarom de prijzenpot van de bebloemingsacties niet verminderen. Wees een beetje spaarzamer in de recepties na de prijsuitreikingen. En organiseer misschien één grote prijsuitreiking dan eentje apart in alle deelgemeenten" was de goede raad die de schepen de voorzitter van het groencomité meegaf - gratis. En bovendien meent schepen Bral pakken al die deelnemers niet uit met bloemen voor de - inderdaad bescheiden - prijzen, maar voor hun eigen plezier en voor de eer. Hij denkt niet dat er veel deelnemers gaan afhaken omdat ze nu een cadeau ter waarde van 5 euro gaan krijgen in plaats van een van 7 euro.

Kwart van de subsidie weg

Philippe De Coene kan de schepen niet volgen. Die bebloemingsacties zijn bij uitstek gemeenschapsacties en gemeenschapsvormende acties - Bellegem Dahliadorp! bijvoorbeeld. De sympathieke competie brengt deelnemers bijeen uit alle lagen van de bevolking. Er bestaat geen beter middel tegen de verzuring en de vervreemding. Waarom ga je dat initiatief dan wegtrekken uit de dorpen en stadswijken?

Voor de stad betekent 3000 euro niets. Maar voor de betrokken vrijwilligers heel veel. Die mensen werken hard, organiseren tal van activiteiten, zoeken keurders, lopen de deelgemeenten af, enzovoort. En nu neemt het stadsbestuur hen doodleuk een kwart van hun subsidie af. Dat is een zeer demotiverend signaal. Het is alsof het stadsbestuur de geleverde inspanningen niet langer naar waarde schat, aldus De Coene.

Hommeles

Zoals gezegd, bleek op de gemeenteraad dat schepen Bral ook bij zijn eigen gemeenteraadsleden niet op alle steun kon rekenen voor zijn onbezonnen besparingetje. CD&V-fractieleider Filip Santy liet de vergadering een tiental minuten schorsen. Alle CD&V'ers troepten samen aan de schepenbank. Maar het mocht niet baten; het stadsbestuur wou geen gezichtsverlies lijden.

Toen kwam de mededeling dat de schepen vandaag, 11 maart 2008 opnieuw een delegatie van het stedelijk groencomité zou ontvangen voor een laatste gesprek. Hij liet uitschijnen dat hij ging proberen de delegatie om te praten. Dat geeft niet veel hoop dat de besparingsmaatregel wordt ingetrokken. Maar burgemeester Stefaan De Clerck benadrukte in tegenstelling daarmee dat die besparing in de toelage nog niet definitief was beslist. Hommeles bij de CD&V? In elk geval stemde de meerderheid, CD&V en OpenVLD en bloc tegen het voorstel van de sp.a-spirit-Groen!-fractie om de subsidie weer op 13.000 euro te brengen.

Zie ook mijn stukje over de Entente florale.

07:30 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-03-08

Dure medicamenten: de invoerder van het kiwi-model in Kortrijk

apotheek Overleie

De club AC Curieus organiseert op donderdag 13 maart e.k. een gespreksavond met dokter Dirk Van Duppen, Geneeskunde voor het Volk (PVDA) en Chris Van den Bossche, provinciaal secretaris van Bond Moyson West-Vlaanderen, de socialistische mutualiteit. Onderwerp van het gesprek: de duurte van de medicamenten en wat ertegen te doen. Dr. Van Duppen drong er als eerste op aan het Nieuw-Zeelandse systeem over te nemen. Bij onze tegenvoeters, het land waar de beste kiwi's vandaan komen, houdt de overheid voor alle geneesmiddelen een aanbesteding; het goedkoopste medicament mag verkocht worden. PS-minister Rudy Demotte voerde een 'kiwi light' in, waarmee Van Duppen niet helemaal akkoord kan gaan. De socialistische mutualiteiten van hun kant gaan met hun sterke achterban rechtstreeks onderhandelen met de farmaceutische nijverheid en slagen er ook zo in bepaalde prijsverminderingen te bekomen. Hoe zal dat aflopen? Donderdag verneem je meer: om 19.30 uur in Den Haese, Langemunteplein 1 (Beeklaan) in Kortrijk. Gratis toegang.

AC Curieus 

AC Curieus organiseert is een sociaal-culturele club, die bijna om de maand een of andere activiteit organiseert. Mijn vrienden bombardeerden mij tot voorzitter ervan. AC zijn de initialen van Arthur Clays, een Kortrijks socialistisch voorman van tussen beide wereldoorlogen. 

Het was Eddy, een van de vele syndicalisten in de club, die met het idee afkwam. Waarom zouden wij niet eens een avond organiseren over de dure medicamenten? Op een militantenvergadering van het ACOD had hij een spreekbeurt meegemaakt van dokter Dirk Van Duppen en hij vond dat een treffend onderwerp in deze tijd van duur leven en koopkrachtverlies. En waarom zouden wij er de Bond Moyson niet bij betrekken, de mutualiteit die al langer ijvert voor betaalbare geneeskunde? Wij besloten die avond te organiseren.

Het kiwi-model

Dokter Dirk Van Duppen, werkzaam bij Geneeskunde voor het Volk van de Partij van de Arbeid, kan met recht de invoerder van het kiwi-model worden genoemd. In een grootse campagne pakte hij met dat voorstel uit in het najaar van 2004. Hij was het beu patiënten geneesmiddelen te moeten voorschrijven die nauwelijks betaalbaar waren, goed wetende dat de farmaceutische nijverheid en van de meest winstgevende bedrijfstakken is. In het land van de kiwi's, Nieuw-Zeeland - nochtans verre van een communistisch bolwerk - ontdekte hij dat de overheid openbare aanbestedingen hield voor geneesmiddelen. De pillenfabrikanten moeten er tegen elkaar opbieden en de prijzen van de medicamenten zijn er spectaculair gezakt. Waarom doen we dat in België niet? Een petitie ondersteunde de vraag.

Ook toenmalig sp.a-voorzitter Steve Stevaert vond het een geweldig idee. Andere partijen volgden schoorvoetend. In de paarse regering ging zelfs de VLD ermee akkoord om het Nieuw-Zeelandse model te kopiëren in ons land. Minister Rudy Demotte, Waals socialist, ging aan de slag. Maar de farmaceutische sector weerde zich als een duivel in een wijwatervat. De industrietak met kleppers als Janssens, UCB, GSK en Pfizer en de belangengroep pharma.be lanceerden "de grootste lobbycampagne ooit" - aldus farmalobbyist Herman Van Eeckhout geciteerd in De Morgen van 9 augustus 2007 - tegen de invoering van dat kiwi-model. De consumentenorganisatie Test-Aankoop sprak er schande van in een persbericht vorige zomer.

Kiwi light

"Ons lobbywerk heeft succes gehad" verklaarde farmalobbyist Van Eeckhout. Minister Demotte plooide voor een ultiem voorstel van de farmaceutische industrie. Zij beloofden de tewerkstelling ende investeringen in hun sector te verzekeren en zij verklaarden zich bereid de prijzen van hun geneesmiddelen waarvan het octrooi was vervallen serieus te laten zakken. Dat zijn precies de geneesmiddelen waarvan de prijs al onder druk stond van de concurrentie van 'generische geneesmiddelen' (geproduceerd door firma's die zonder eigen onderzoek niet meer beschermde recepten kopiëren). Voor die soort medicamenten zijn er wel aanbestedingen. Volgens Van Duppen is dat geen kiwi maar een afkooksel ervan, 'kiwi light' dus.

Maar zelfs kiwi light heeft opmerkelijke resultaten. Zo zakte - na een chaotisch verlopen aanbesteding! - de prijs voor cholesterolverlagende simvastatines (bijvoorbeeld het merk Zocor) van 184 euro tot 1 augustus 2003, naar 123,5 euro vanaf die datum, naar 58 euro vanaf nieuwjaar 2006 tot 31 euro vanaf nieuwjaar 2008. De generische middelen met dezelfde samenstelling kosten evenveel, maar Eurogenerics doet daar met 24 euro nog een flink stuk vanaf. Ondertussen kost dat medicament in Nieuw-Zeeland nog 12 euro. Of hoe de prijs kunstmatig torenhoog werd gehouden.

Bond Moyson

De socialistische mutualiteit, die in West- en Oost-Vlaanderen Bond Moyson wordt genoemd, voert al langer een strijd tegen te dure medicamenten. De organisatie gaat daar heel ver in. Begin 2007 startte het ziekenfonds met een dienst waarbij patiënten op zoek naar het goedkoopste medicament terechtkunnen voor persoonlijk advies. Het fonds berekende dat de patiënten in ons land niet minder dan 45 miljoen euro meer konden besparen als de artsen systematisch het goedkoopste geneesmiddel zouden voorschrijven in plaats van het duurdere merkmiddel.

Sinds enige tijd heeft de bond zelf besprekingen aangegaan met de farma-industrie om de prijzen van de medicamenten naar beneden te halen.

Debatavond op donderdag 13 maart 2008

Op de debatavond van AC Curieus kun je beide manieren van aanpak uitgelegd krijgen. Dokter Dirk Van Duppen komt het zelf expliceren. Bond Moyson stuurt niemand minder dan zijn provinciaal secretaris Chris Van den Bossche, zelf heel actief in die kwestie. Iedereen is welkom om 19.30 uur in taverne Den Haese, Langemunteplein 1 (Beeklaan) in Kortrijk. De toegang is gratis.

Zie ook de sites van AC Curieus en van Achturencultuur.

01-03-08

Winkeliers en voetbalsupporters bezorgen politie hoofdbrekens

sintjan12

De politiezone VLAS heeft prima gewerkt in 2007. Wel had het korps het moeilijk met twee strategische doelstellingen van het zonaal veiligheidsplan: de veiligheid van de winkeliers in Kortrijk en de begeleiding van 'het voetbalgebeuren' (zeg maar de supporters). Een oorzaak kan zijn dat geen van beide doelgroepen veel aanstalten maakt om met de politie te gaan samenwerken. Begrijpe wie het kan. Misschien hebben de handelaars in het centrum van Kortrijk nu wel andere katten te geselen, en verkeert de lokale voetbalwereld te veel in euforie.  

Voetbalwet

Commissaris Frank Maes geeft grif toe dat de strategische doelstelling nummer 11 uit het zonaal veiligheidsplan een heel moeilijke opdracht is. Bij de voetbalwedstrijden van KV Kortrijk wil de politie in samenwerking met de betrokken partijen de veiligheid in en rond het Guldensporenstadion garanderen. Hoewel van de kant van de politie de uitgestippelde actieplannen in 2007 goed zijn uitgevoerd, werden de thuismatchen van 'Kortrijks hoop op roem' ontsierd door een verhoogd aantal incidenten met supporters. De politie moest meer manschappen paraat houden en inzetten dan eerst verwacht.

Er is enerzijds toenemend hooliganisme van een - door de politie als groeiend bestempelde - harde kern risicosupporters. Anderzijds is er ook een gebrek aan medewerking van de club KV Kortrijk, die - ik citeer de politie - "zacht uitgedrukt beter kan verlopen". Toen het rapport werd opgemaakt en aan de politieraad werd gepresenteerd, moesten de incidenten na de vertoning op de ledwall op de Grote Markt van de bekermatch met de Gantoise nog komen...

In uitvoering van de voetbalwet is er nochtans een voetbalovereenkomst seizoen 2006-2007 afgesloten met de clubverantwoordelijken en is er een lokale adviesraad opgericht, die tweemaandelijks bijeenkomt. Het bestaande noodplan werd bijgestuurd en aangepast aan de verstrengde regelgeving. Maar voorgenomen informatievergaderingen met de clubmedewerkers en de supportersverenigingen konden niet doorgaan bij gebrek aan interesse van de zijde van VK Kortrijk. Vorig seizoen was dat ook al zo. Het gebrek aan medewerking van de club komt ook tot uiting in de werving van stewards. KV Kortrijk slaagde er niet in om de overeengekomen 10 nieuwe stewards aan te werven. Er kwamen er maar 3 nieuwe bij en er stopten er enkele. Daardoor blijft de club amper op haar wettelijk minimum (21 volgens de bepalingen van het kon. besluit Stewards). De politie daarentegen volbracht haar taak om de stewards op te leiden, bij te scholen en te accrediteren. Ook maakte de politie haar spottersgroep voltallig (5), en de spotters kregen devereiste opleiding. De projectleider fungeert tevens als reservespotter.

Nultolerantie

Al kostte het enige moeite, de politie is er toch in geslaagd de orde te handhaven in en rond het Guldensporenstadion bij de thuismatchen. Er werden 1941 'mensuren' besteed aan de politionele ordehandhaving op en rond het stadion. Dat is behoorlijk meer dan de vooropgestelde 1574 uur. Commissaris Frank Maes wijt die hoger inzet van politiepersoneel aan  incidenten die de risicograad van de latere wedstrijden verhoogd hebben. In het seizoen 2006-2007 gaat het om 22 incidenten, waarvan er voor 20 een dossier is opgesteld in het kader van de voetbalwet. Een seizoen eer waren er maar 5 incidenten.

Een bijzondere opdracht van de politie bestaat in het in het oog houden van risicosupporters. Liefst 239 'mensuren' zijn in 2007 besteed aan de 'begeleiding' van de KVK-supporters bij uitwedstrijden. 89 supporters kregen het predicaat 'risico' opgespeld. Dat zijn er 44 meer dan de 45 van het vorige siezoen. Het ordewoord was: nultolerantie ten opzichte van incidenten, wangedrag en misdrijven. Zo werd er in 2006-2007 in 14 gevallen stadionverbod opgelegd en voor 8200 euro boetes uitgedeeld. Ook hier een merkelijke stijging.

Om het voetbalhoofdstuk positief te beëindigen: de federale overheidsdienst Binnenlandse Zaken keurde het Kortrijkse stadion goed voor voetbal in ... tweede klasse - wat in eerste? -; er waren wel enkele opmerkingen. Intussen heeft de stad het verouderde camerasysteem vervangen. Nu nog die krottige tribune aan de overkant. 

Politiewinkel

Als eerste strategische doelstelling staat in het zonaal veiligheidsplan de uitwerking van een integraal pakket maatregelen voor de veiligheid van de winkeliers in Kortrijk, Kuurne en Lendelede. De politie zelf beoordeelt de uitvoering van dat onderdeel van het plan in 2007 als slechts middelmatig. De politie deed wel haar deel van de job maar de communicatie met de winkeliers kwam niet van de grond. Overigens stijgen de cijfers voor winkeldiefstallen en inbraak in winkels. 

Het was de bedoeling in 2007 het contact tussen de politie en de winkeliers op structurele wijze uit te bouwen. Dat is er niet van gekomen; er werden geen contactvergaderingen georganiseerd. Korpschef Stefaan Eeckhout hoopt dat met de installatie van het business improvement district (BID) er wel een contactpersoon met de winkeliers kan gevonden worden.

Beter ontvangen werden de adviezen ter verhoging van de veiligheid van de winkels. In de politiewinkel (Sint-Jansstraat) kregen 46 winkeliers individuele adviezen. De politie ging ter plekke 31 uitgebreide technopreventieve adviezen verlenen; dat is het dubbele van vooropgesteld en tien keer meer dan het jaar daarvoor. Op 27 november 2007 gaf de politie de leden van het winkelinformatienetwerk een veiligheidstraining in de Security Village in Wevelgem. Dat netwerk is een buurtinformatienetwerk voor het handelscentrum van Kortrijk. Andere buurtinformatienetwerken kregen 34 berichten van de politie.

De politiewinkel in de Sint-Jansstraat had in 2007 te kampen met wat groeiproblemen. Het geplande aantal van 3200 uren permanentie voor aangiften en klachten werd niet gehaald. Door een tijdelijke onderbezetting van de dienst Zonaal Onthaal kon de politiewinkel slechts een kleine 2700 uur worden opengehouden. Bovendien komen minder cliënten binnen dan verwacht. Halverwege juli 2007 werd daarom besloten de politiewinkel te sluiten om 18.30 uur in plaats van om 19 uur.

Toch presteerde de politie uitstekend in haar toezicht op straat. Vooral handelsbuurten en specifieke handelszaken die extra gevaar liepen, werden bewaakt. Permanent werden het winkelwandelcentrum, de maandag- en woensdagmarkt in het oog gehouden, en daarbuiten ook op 24 andere plaatsen. Dat betekent 2741 keer politietoezicht, goed voor 1321 mensuren ingezette manschappen. De reusachtige bouwwerken van Foruminvest betekenen een extra zorg voor de politie; op momenten dat door die werken de straatverlichting uitviel, is de politie toezicht gaan uitoefenen.

Daarbij deden ook de preventiewerkers van het Stedelijk Preventieteam (stadswachten) hun best: 4752 mensuren toezicht in de handelsbuurt en 264 mensuren toezicht op de maandagmarkt. Dat is vier keer meer dan in 2006.

Exit de paaltjes

Een grap - dure grap! - zijn de neerlaatbare paaltjes die het winkelwandelcentrum van Kortrijk moesten beschermen tegen carjackings. Het was de bedoeling van de politie buiten de normale los- en laadtijden, zou instaan voor een gecontroleerde toegang tot het gebied. Maar ... het systeem van op afstand bedienbare paaltjes werkt nog altijd niet. De politie is het beu: de doelstelling is niet langer opgenomen in het actieplan 2008. Ook het cameratoezicht via de camera op het Kortrijkse Schouwburgplein blijkt niet optimaal te functioneren. Droogweg zegt het beoordelingsrapport: "De mogelijkheden tot verbetering van het cameraproject zijn onderzocht".

En ook het aanvankelijke succes van de alarmknop voor fysieke bedreiging in winkels is gestagneerd. Het aantal winkeliers die een dergelijke alarmknop liet placeren steeg rond de jaarwisseling 2006-2007 van 29 naar 34. Sindsdien is er geen enkele meer bijgekomen. In 2007 is de politie 5 keer moeten uitrukken omdat op een dergelijke knop was geduwd. Het bleek telkens te gaan om loos alarm.

Tot overmaat van ramp stijgen de winkeldiefstallen en -inbraken. Maar korpschef Stefaan Eeckhout relativeert die vaststelling. Het gros van de winkeldiefstallen komt van grootwarenhuizen, en dat is te wijten aan een strenger beleid met meer inzet van eigen detectives. Het zou wel eens kunnen zijn dat het alleen de aangiftebereidheid is die is toegenomen.

26-02-08

Grote onderscheiding voor verkeershandhaving Politiezone VLAS in Kortrijk

jail16
De politiezone VLAS heeft in 2007 haar actieplannen 'verkeershandhaving' en 'verminderen verkeersslachtoffers' uitstekend uitgevoerd. Dat blijkt uit een evaluatie die aan de politieraad werd voorgelegd. Die actieplannen maken deel uit van het onderdeel 'veiligheid en leefbaarheid' in het zonaal veiligheidsplan 2005-2006. De beoordeling is niet zomaar een vrijblijvend schouderklopje: ze is gebaseerd op cijfermatig vastgelegde doelstellingen. Geen nonsens dus; je haalt je doelstellingen of je haalt ze niet. De VLAS-politie heeft ze gehaald, wat het verkeer betreft.

De politie van de zone VLAS (Kortrijk, Kuurne en Lendelede) had zich voor 2007 voorgenomen - en de actieplannen werden goedgekeurd door de politieraad - om vooral verkeersinbreuken die als agressief ervaren worden aan te pakken. Het korps gaat ervan uit dat een verhoogde pakkans daartoe de aangewezen methode is.

Teltegel

Tegen eind 2007 wilde de politie op plaatsen waar overdreven snelheid als buurtprobleem gemeld wordt, de snelheidsduivels temmen. Men is daar uitstekend in geslaagd. Op 31 plaatsen werd een week lang het snelheidsinformatiebord ("u rijdt 75 km per uur - u rijdt te vlug!") opgesteld; een waarschuwing die heel preventief werkt. Dat is beduidend meer dan de geplande 24 keer.

Ook ruim boven de operationele doelstelling van 120 uur was de 167 uur dat de politie bemande snelheidscontroles uitvoerde, maandelijks meer dan 6 uur op plaatsen waar de gemiddelde snelheid boven het aanvaardbaar niveau ligt. Een deel van die controles werd vooraf publiek aangekondigd, onder meer op de zeer professioneel uitgewerkte website van de politiezone (www.pzvlas.be).

Iets minder goed - maar dat lag buiten de verantwoordelijkheid van de politie - was het meten van de verkeerssnelheid op plaatsen waar problemen werden gemeld. Het was de bedoeling op minstens 24 plaatsen een 'teltegel' te plaatsen. De politie is maar aan 22 keer geraakt. Een verklaring is dat dit materiaal ook gebruikt wordt door de stad, ter voorbereiding van geplande verbouwingen van wegen. Een andere reden is dat een van de twee teltegels onherstelbaar beschadigd werd in het najaar.

Hinderlijk parkeren

Een ander aandachtspunt van de politie was het tegengaan van hinderlijk parkeren, zowel door preventieve campagnes als door repressief optreden. In 2007 werden 38 plaatsen gespot van wildparkeren, en dat zou niet zo erg zijn als die achtergelaten wagens niet de veiligheid van voetgangers en fietsers in gevaar zou brengen. Waarschuwingen en zo nodig boetes maakten dat er op 32 van die plekken beschaafder geparkeerd wordt. De doelstelling was dat resultaat te bereiken op 5 plaatsen; meer dan geslaagd dus. Intussen heeft men vastgesteld dat het probleem van wildparkeren zich verlegd naar andere knelpunten; die worden dit jaar aangepakt.

Ergerlijk is het innemen van stalplaatsen voor wagens van gehandicapte personen. Die plaatsen zijn continu gecontroleerd. Op 1970 controles van voorbehouden parkeerplaatsen bleken er 62 bezet door chauffeurs zonder de vereiste kaart. Dat is 3,15%. Hoewel het aantal controles ruimschoots het vooropgestelde doel overschrijdt, geeft de politie zich toch maar een voldoende. Het aantal inbreuken is immers gestegen. In 2006 werden er slechts 15 pv's opgesteld op 1848 controles; dat gaf een inbreukenquote van slechts 0,81%.

De politie schoot ook De Lijn ter hulp. De busmaatschappij voerde eind 2006 immers een waarschuwingscampagne gericht tegen foutief parkeren op busstopplaatsen. Die campagne kreeg een staart in het voorjaar van 2007 door een verscherpt repressief toezicht van de politie. In die periode werden er 275 controles uitgevoerd op stopplaatsen waar De Lijn problemen signaleerde. 6 keer werd een pv opgemaakt.

Verkeersslachtoffers

Een vanzelfsprekende hoofddoelstelling van de verkeershandhaving is het verminderen van het aantal slachtoffers, gewonden en doden. De politie geeft zichzelf voor die strategische doelstelling geen onderscheiding - wel een voldoende. De vooropgestelde acties zijn wel degelijk meer dan behoorlijk uitgevoerd, maar toch is het aantal verkeersongevallen met lichamelijk letsel van een daling van 2004 tot 2006 opnieuw gestegen in 2007. Van 480 in 2006 tot 522 in 2007, een stijging van 8,75%.

Vooreerst poogt men verkeersongevallen te verminderen door overdreven snelheid te bestrijden. In 2007 werd, naast de voormelde 167 uur in de buurten, ook 126 uur bemande snelsheidscontrole uitgevoerd op de invalswegen. Daarbij werden bijna 40.000 voertuigen gecontroleerd. Bijna 3000 wagens reden te rap. Het aantal inbreuken is opnieuw aan het toenemen. Daarenboven wordt er ook gewerkt met flitspalen. de statistiek toont voor 2007 niet minder dan 6500 uren - 500 meer dan de doelstelling - onbemande controles; 2 miljoen voertuigen werden op hun snelheid gecontroleerd. Een dikke 3000 wagens reden te snel en 385 wagens vlamden door een rood licht.

Voorts moesten 638 chauffeurs bij verkeersongevallen met lichamelijk letsel een alcohol-ademtest afleggen. Bijna 10% bleken onder invloed. Bij niet aangekondigde controle-acties moesten 927 chauffeurs in het zakje blazen; iets meer dan 5% hadden een glaasje te veel op. De politie is een beetje tekeurgesteld over dat resultaat; zij hadden gehoopt het aantal drinkers achter het stuur te verminderen tot 5%. Nog in 2007 gaf de politie in de zone VLAS 17 voordrachten op scholen over het gevaar van drank- en drigsmisbruik in het verkeer. Een keer werd een drugscontrole-actie gehouden in samenwerking met de West-Vlaamse Politieschool. Van de 68 gecontroleerde chauffeurs bleken er 4 onder invloed van drugs.

Andere controles op de weg betroffen het gebruik van de gordel, het kinderzitje en het gsm-gebruik achter het stuur. Niet minder dan 127 uur onaangekondigde controles werden hieraan besteed; de doelstelling was slechts 72 uur. Meer dan 17% van de gecontroleerde personen droegen de gordel niet. 48 chauffeurs hielden hun gsm aan het oor terwijl ze reden.

Opgefokt 

De politie blijft een nimmer aflatende strijd voeren tegen de opgefokte brommers. Een enkele keer was de politie door een schoolkdirectie uitgenodigd om ter plekke de gemotoriseerde tweewielers van leerlingen te komen controleren. De scholiere waren wel op voorhand getipt. De brommers bleken in orde. Grijns, maar preventief zal dit wel gewerkt hebben. Van zes brommers die bij een ongeval waren betrokken, bleken er liefst vijf niet in orde! 197 bromfietsen werden onderzocht bij gerichte controles; 10% hadden een opgedreven motor. 265 scooters werden gecontroleerd bij niet -gerichte controles; daarvan waren er 6,5% niet orde.

Ook de fietsers ontsnappen niet aan het wakend oog van de politie. Van 1800 gecontroleerde fietsen in een waarschuwingsactie waren er meer dan 40% met een defecte verlichting. Die preventieve actie werd gevolgd door een repressieve actie. Bij die controle werden 326 fietsers tot stilstand gebracht en hier was een op drie niet in orde met zijn lichten. Toch wel ontstellende cijfers.

Vermeldenswaard is nog dat ook in 2007 minderjarigen die in overtreding waren bevonden, de kans kregen een boete te ontlopen door een verkeersklas te volgen. Er werden vijf verkeersklassen georganiseerd, bijgewoond door 69 berouwvolle jongeren. Zie ook een eerder stuk over die alternatieve sanctie.

24-02-08

Geen Aldi op de Kortrijkse Pottelberg

Aldi stop

Het stadsbestuur van Kortrijk weigert een vestigingsvergunning aan Aldi Roeselare NV, die in de Engelse Wandeling (buurt Pottelberg) een winkelcomplex wil uitbaten. Het was de bedoeling om behalve een Aldi-supermarkt ook een Zoomarkt (dierenspeciaalzaak) en een Renmans-slagerij op te richten. Het stadsbestuur volgt het niet-bindend advies van het Nationaal Sociaal-economisch Comité voor de Distributie. De beslissing van het college van burgemeester en schepenen, zoals die gepubliceerd is in het officieel verslag van de vergadering van 15 februari 2008, is evenwel nauwelijks gemotiveerd. Ik ben eens benieuwd of dat motivatiegebrek kan leiden tot een schorsing van de weigering in beroep. 

Zoomarkt

In oktober vorig jaar deed bvba Zoomarkt bij het stadsbestuur een aanvraag voor de vestiging van een kleinhandel in dieren en dierproducten, met een netto verkoopoppervlakte van 700m² in de Engelse Wandeling. Die wandeling is een lange straat op de westflank van de Pottelberg, waar na het verdwijnen van het meubelconcern De Coene en de pannenfabriek Pottelberg een massa groot- en kleinhandelszaken zijn neergestreken. Die aanvraag werd geweigerd door het stadsbestuur op 18 december 2007.

Bij die eerste aanvraag was al sprake van een voedingssupermarkt die zich bij Zoomarkt wou voegen. Een maand later werd het duidelijk dat die voedingszaak een Aldi zou worden. De aanvraag werd meteen opnieuw ingediend door Aldi Roeselare NV. De uiteindelijke aanvraag betreft een Aldi Markt van 761 m², een Zoomarkt van 700 m² e, een slagerij Renmans van 25 m². Samen is dat netto 1486 m². 

Voor de oprichting van winkels geldt de wet van 13 augustus 2004 betreffende de vergunning van handelsvestigingen. Die wet geeft in alle gevallen - en in tegenstelling met vroeger - de gemeente de beslissingsbevoegdheid om al dan niet een vestiging van een kleinhandelszaak toe te staan. Voor handelscomplexen van meer dan 1000 m² (zoals hier) moet de gemeente wel eerst het advies vragen van het Nationaal Sociaal-economisch Comité voor de Distributie (NSECD). Dat advies is evenwel niet bindend. Het stadsbestuur had gerust een beslissing kunnen nemen die tegengesteld was aan die van het NSECD.

Dat comité wordt benoemd door de federale regering ("de Koning") en telt 18 leden. Je vindt er ambtenaren (federale en gewestelijke), vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen (verbruikers, vakbonden, 'de groot-distributie', KMO-organisaties) en van de provincies. Onder die werkende leden tref je Kortrijkzaan Stefaan Matton aan, directeur Unizo Zuid-West-Vlaanderen. In 2006 (laatste jaarverslag) bracht het NSECD advies uit over 47 West-Vlaamse dossiers van handelsvestigingen van meer dan 1000 m², voor een totale netto verkoopsoppervlakte van 135.206 m². Daarvan kregen er 96.268 m² gunstig advies. Niettemin troffen de betrokken gemeentebesturen uiteindelijk voor 110.303 m² een gunstige beslissing. In zowat 15% van de gevallen negeren de gemeentebesturen dus het advies van het NSECD.

Kreupel

In elk geval moet de beslissing van een gemeentebestuur "met redenen omkleed" zijn, uitvoerig gemotiveerd dus. De wet preciseert dat het betrokken gemeentebestuur zich uitdrukkelijk moet uitspreken over vier welbepaalde criteria. Er moet ingegaan worden op 1. de ruimtelijke ligging van de handelsvestiging (het effect op het verkeer bijvoorbeeld, of de aard van de omgeving), 2. de consumentenbelangen (Wat is het afzetgebied van de nieuwe winkel? Hoe bereikbaar is de winkel voor de klanten? Welk effect heeft de vestiging op de evolutie van de prijzen - een Aldi!), 3. de weerslag op de werkgelegenheid (Hoeveel jobs komen er bij?), en 4. de weerslag van het project op de bestaande handel( Is het een versterking van de aantrekkingskracht van een bepaalde zone, of is het een bedreiging voor gelijksoortige zaken?).

Het stadsbestuur gaat - althans als we het verslag van het college van burgemeester en schepenen van 15 februari 2008 lezen, punt 66 - op geen enkele van die vier criteria in. het enige argument dat wordt gehanteerd is het ongunstige advies van het NSECD. Ik vrees dat die beslissing kreupel loopt door een gebrek aan afdoende motivatie. Aldi en compagnons kunnen in beroep gaan bij het Interministerieel Comité voor de Distributie (dat zijn de federale ministers van Economie, Middenstand, Werk, Mobiliteit en Vervoer en de Vlaamse minister van Economie - Patricia Ceysens, Open VLD). Ik geef ze niet op voorhand verloren!

Persoonlijk zie ik niet in voor welk van de vier criteria de Aldi moet geweerd worden in de Engelse Wandeling. Het is een gebied met een rijke waaier aan handelszaken, zowel in het handelscentrum Pottelberg als daarbuiten, en een Aldi kan dat assortiment alleen maar aanvullen. De locatie is uitstekend te bereiken, zowel met privé middelen als met het openbaar vervoer. De lage prijzen die Aldi hanteert, kunnen een remmende invloed hebben op de prijszetting in nabijgelegen zaken. Het afzetgebied is de uitgebreide, residentiële westkant van groot-Kortrijk.

In zijn laatste jaarverslag raadt voorzitter Erik Sterckx van het NSECD de gemeenten aan om lokaal een "schaduwcomité" op te richten om het gemeentebestuur te begeleiden en te adviseren bij sociaal-economische aanvragen. In Kortrijk bestaat een dergelijk comité met ruime samenstelling niet. Heeft het stadsbestuur geen pottenkijkers nodig? 

23-02-08

Kortrijk geeft brandweerwagen weg aan Chileense pompiers

Brandweerwagen Kortrijk 1980

Het stadsbestuur heeft zopas beslist een defecte brandweerwagen weg te geven aan een organisatie die pompierwagens verzamelt voor brandweerkorpsen in Chili. Een cadeau van zowat 5000 euro aan de Fundacion Cooperadores y Amigos del Reino de Bélgica.

De pompiers van Kortrijk zitten al lang opgescheept met een brandweerwagen waarvan de waterpomp niet meer marcheert. Op het laatst werd het voertuig vooral van stal gehaald als signalisatievoertuig bij interventies op autowegen als er personen gekneld zitten in wrakken. De pomp was immers heel geschikt voor autobranden. Het gaat om een Mercedes-Benz 1319Y, 4 x 2, bouwjaar 1980. De defecte pomp en de rest van de opbouw zijn van de firma Etn. Pol Vanassche & Cie. Onder de motorkap zit  een V6- turbodieselmotor van 9.57 liter, met een vermogen van 140 kW (192 pk). Er is plaats voor een bemanning van 7 personen. Het gevaarte weegt 8050 kg en kan een mlaximumsnelheid halen van 100 km per uur.

De pompierwagen heeft een watertank van 2000 liter, een centrifugaalpomp, hogedrukhaspels (2x80 meter), straalpijpen van 45 en 70 mm, verdeelstukken, verminderingsstukken, opgerolde slangen, een standpijp en  hydrantensleutel, klein materiaal, een elektrogroep van 6kvA, een hydraulische groep, een waltherke, een zender-ontvanger, enzovoort. Al die gegevens zijn te vinden op de onvolprezen Kortrijkse brandweersite van brandweerman Bart Vandevenne, jammer genoeg niet meer geactualiseerd sinds eind 2004.

De directie Facility raamt de waarde van deze oldtimer op zowat 5000 euro. De stadsdienst stelde het stadsbestuur voor de keuze: ofwel weggeven ofwel verkopen aan een opkoper. Het is weggeven geworden.

De stad kreeg een verzoek van de Belgisch-Chileense organisatie Fundacion Cooperadores y Amigos del Reino de Bélgica (stichting coöperanten en vrienden het koninkrijk België). De organisatie wordt in Chili geleid door de voorzitter van de Kamer van Koophandel België-Chili en de Belgische Ambassade. Ze legt zich toe op het inzamelen van afgeschreven brandweermateriaal in België, dat ze daarna in Chili laat opknappen en ter beschikking stelt van Chileense pompierkorpsen. De Kortrijkse brandweer gaf positief advies voor die schenking. Ik had graag ook het advies gekend van de Noord-Zuidraad, maar blijkbaar heeft men dat hier over het hoofd gezien. 

Carlos Leiva Dewulf

In een brochure 'Uit het oog, in het hart - 10 jaar samenwerking Vlaanderen-Chili' (zie p. 38), een uitgave van de Vlaamse administratie in 2005, lees ik het verhaal achter die merkwaardige stichting. Initiatiefnemer was Carlos Leiva Dewulf, die als zoon van een Chilieense moeder en een in de jaren 40 naar Chili uitgeweken Oostendse vader, opgroeide in Conception. Op zijn 17de repatrieerde hij naar Antwerpen. Hij raakte er aan de slag als brandweerman in de Antwerpse haven. Als pompier zag hij dat er in België veel materiaal wordt afgedankt dat eigenlijk nog goed kan dienen, in arme dorpen en stadjes in zijn geboorteland Chili bijvoorbeeld. Door zijn werk in de haven kende hij de weg om zwaar materiaal te verschepen.

Die expertise was voldoende om met een paar vrienden de Cooperadores y Amigos op te richten halverwege de jaren negentig. Intussen vonden al ruim 200 brandweerwagens hun weg naar de Chileense collega's, en daarenboven ook heel wat ander gerief voor scholen, ziekenhuizen en andere hulpdiensten. Merkwaardig is de internationale samenwerking waarop het initiatief steunt. Een brandweerwagen op een boot naar Chili zetten kost ongeveer 3000 euro. Welnu, dat geld wordt in Chili zelf ingezameld door de betrokken brandweerkorpsen, met allerhande initiatieven bij de plaatselijke bevolking. En als die wagens daar aankomen, worden zij opgeknapt door de plaatselijke jeugd, vaak georganiseerd in jeugd-brandweerbrigades, die op die manier heel wat professionele ervaring kunnen opdoen.

Noord-Zuid-samenwerking: het is ook een kwestie van menselijke contacten. Mag een delegatie van de Kortrijkse pompiers binnen afzienbare tijd een bezoek brengen aan de collega's in Chili waar hun oude wagen zal rondtoeren?  

Carlos Leiva Dewulf
De initiatiefnemer van de Amigos: Carlos Leiva Dewulf
 
Oproep: kan mij iemand melden wat begot een Waltherke is?