21-08-08

Kortrijk Zomercarnaval: hoe was het 62 jaar geleden?

zk1

Voor de derde keer rukt zondag in Kortrijk een zomercarnaval uit, "een opwindende straatparade van muzikanten en dansers door de Kortrijkse binnenstad". Carnaval is meestal een winters gebeuren, maar in navolging van grote steden, willen de organisatoren ook in het hoogseizoen de feestvierders bijeenbrengen. Maar veel eerder al rees in de Groeningestad hetzelfde idee. In 1946 - het jaar na de bevrijding van het nazi-juk; de stad lag nog in puin - was er een eerste editie van een Zomerkarnaval. Enkele doortastende Kortrijkzanen wilden daarmee de zwaar getroffen bevolking en de lokale handel een hart onder de riem steken. Hoe pakten zij het aan? De illustraties zijn reclames uit de officiële programmabrochure.

24 augustus 2008

De carnavalsstoet start dit jaar op zondag 24 augustus om 15 uur op het Schouwburgplein en trekt via de Grote Markt, het station en de lange Steenstraat naar de Veemarkt. De vele toeschouwers - vorig jaar niet minder dan 30.000 - krijgen mobiele kwaliteitsorkesten, exotische danseressen en circusartiesten te zien. De stoet is gratis en toeschouwers worden uitgenodigd actief aan het feest deel te nemen. Het geheel wordt afgesloten op de Kortrijkse Veemarkt met een reuzejam van zoveel mogelijk deelnemende groepen en een podiumoptreden van de Nederlandse topreggaeband “The Rootrsriders” met hun “tribute2Bob Marley”.

De organisatoren laten zich inspireren door stadsevenementen in grote steden zoals Rotterdam en Rijsel. Die megafeesten brengen bevolkingsgroepen dichter bij elkaar, laten mensen elkaars culturen kennen en zijn een gratis spektakel voor jong en oud. In Rotterdam bracht het carnaval bijna een miljoen mensen naar de stad. Ook in Rijsel is het Carnaval Do Axa een belangrijke zomerse afspraak geworden.

zk2

De organisatie is in handen van de feitelijke vereniging “Zomercarnaval Kortrijk”, met de ondersteuning van de stedelijke vzw ‘Kortrijk Bruisende Stad’. Aanspreekpunt is Frank Holvoet, voorzitter van de werkgroep en de penningmeester is Stan Callens. Leden van de werkgroep zijn Stefaan Vandewiele, Stefaan Bral, Carole Devos, Ellen Decocker, Fernand Vermeulen, Bart Dehoorne, Philippe Avijn, Carine Coigné en anderen. De organisatie krijgt 30.000 euro van de stad en rijdt het financiële gat toe met sponsoring en de verkoop van gele T-shirts.

21 juli 1946

In 1946 zat Kortrijk letterlijk in zak en as. De Tweede Wereldoorlog had er een 'martelaarsstad' van gemaakt. De geallieerde bombardementen  - vooral die van 26 maart en 21 juli 1944 - op het spoorwegknooppunt Kortrijk hadden 619 burgerslachtoffers gemaakt. Van de 12.000 gebouwen waren er 1850 totaal vernield en 3.350 zwaar beschadigd. De heropbouw in de euforie na de bevrijding  bracht een bescheiden economische opbloei in de stad. Een van de reclames in het programmaboekje van Zomerkarnaval 1946 staat onder de vette titel "WEDEROPBOUW" : "Het huis Gust. Holvoet-Depaepe & Zonen, Budastraat 17-19, heeft ALLES voor den wederopbouw".

In dat door verdriet en materieel verlies getemperd optimisme vonden enkele burgers dat stad en bevolking wel een feestelijke opkikker konden gebruiken. In café 't Perelke op de Grote Markt staken de besturen van de vooroorlogse karnavalsverenigingen van verschillende stadswijken de koppen bij elkaar. Onder het voorzitterschap van Charles Stockman van De Lustige Trommelaars van de Moorseelsestraat werd een heuse 'Federatie van de Verenigde Karnavalgroepen uit het Kortrijkse' opgericht. Het is dat bestuur dat op 21 juli 1946, nationale feestdag en exact twee jaar na het ergste bombardement op de stad, 'Kortrijks Eerste Zomerkanaval' door de straten liet trekken.

zk3

Zomerkarnaval 1946 was vooral een feest waaraan de Kortrijkzanen zelf meededen. Er stapten diverse groepen op uit steden met een carnavalstraditie (uit Aalst: de Bultenaars, Wit en Zwart, en de Onvermoeibaren uit Aalst, uit het Gentse: de Vereenigde Augusten, de Piraten van Ledeberg, de Volendammers, en de Vrolijke Dansers, uit Willebroek: de Apachen van Montmartre, zelfs een topattractie als de Steltlopers van Merchtem enzovoort). Maar meer dan de helft van de gezelschappen kwam uit de eigen stad. Een opsomming is hier op zijn plaats.

Zwevegemstrraat: de Corsikaanse Piraten, Vlasbloemstraat: de Moderne Typen (die zichzelf bestempelden als 'snobs', 1934), de Hugo Verriestlaan: Markiezen en Markiezinnen, de Kapelstraat: de groep Carmen (opgericht in 1938 naar aanleiding van het eeuwfeest van de Broederschool van Overleie), de Moorseelsestraat: de Lustige Trommelaars, de Voorzienigheidsstraat: de Chineezen, Heule-Watermolen: de Arabieren, Dam: de Snobs - toevallig de buurt van huidig burgemeester Stefaan Declerck, "het kunsteneiland Buda", Roterijstraat: de Vlinders, Stasegemsestraat: de Sint-Jansvrienden (die een harem uitbeelden), Gentwijk: het Keizerrijk der Neuzen en 'Stierengevechten', Sint-Antoniusstraat: de Sint-Antoniusvrienden, en  de Ware Kortrijkzanen in rood-witte pakjes en in een choreografie van danslerares Bolsius uit de Oudenaardsesteenweg.

zk4

De stoet werd 62 jaar geleden geopend door de Rijkswacht en de Pompiers. Daarachter stapte het feestcomité en na een streepje muziek door de Harmonie Royale Sainte Cécile van Mont-à-Leux (Moeskroen) trokken de wijkburgemeesters en de reuzen Manten en Kalle door de straten. Het parcours was kilometers lang. De start werd gegeven in het Astridpark, waarna men heel Overleie afstapte, de stationsbuurt, het Volksplein, Veldstraat en Sint-Jan, het Plein, de Veemarkt, de Langesteenstraat, de Rijselsestraat en ontbinding op de Grote Markt.

Maar het feest was meer dan die urenlange optocht. 's Avonds werd het feest voortgezet in de wijken, met vijf concerten onder de blote hemel en waarempel een gelijktijdig vuurwerk op de Grote Markt, Sint-Jansput, Gentpoort, Volksplein en Oudenaardsesteenweg om 23 uur!

zk6

Dank zij Ivan Vermeulen kon ik de officiële programmabrochure van toen even inkijken. Naast de vele reclames van de sponsors is er ook redactionele tekst in opgenomen. Een beklijvende bijdrage gaat over de 'wederopbouw'. "Kortrijk herleeft!" stelt de anonieme auteur vast maar dan vooral in de sjiekere cotés. "In de volksbuurten is het aantal herstellingen aan de getroffen werkmanshuisjes helaas zeer gering, wat iedereen en de geteisterden zelf het best kunnen begrijpen. Zonder verderen uitleg weet men heel goed waar het knoopje duwt. Terecht vragen wij ons af of er wel voldoende gedaan wordt om die ongelukkigen in hun droevig lot eenigszins te helpen". Het artikel vindt het niet goed dat het stadsbestuur van toen wel geld vond om 'noodwoningen' - barakken eigenlijk - op te trekken, maar geen financiële steun verleende aan de bewoners die hun eigen woning wilden herstellen.

Nog openhartiger is de terloopse opmerking van de redacteur dat "de stad Kortrijk gedurende de bezetting als een nestje van goed ingeburgerde woekerhandel kon aanzien worden". Hij prijst zich gelukkig dat de 'neringdoeners', die ook mild hebben bijgedragen in de kas van het karnavalbestuur, intussen "hun best doen om de nieuwe in voege zijnde prijsvermindering ten voordeele van de gansche bevolking op alle artikelen aan te passen." Geheel geluwd was de politieke discussie over elkeens gedrag onder nazibezetting duidelijk nog niet in 1946...

zk5

10:35 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-08

Dè ontdekking van zomer 2008 in Kortrijk

marke strand1

Marke strandt! Gratis zwemmen in Kortrijk? Dat kan, hoewel het misschien niet mag, in de Lavaertput(ten) in de Pontestraat in Marke. Van de zomer was het een succes, voor zover het weer geen spelbreker was. In elk geval vind je nergens in Kortrijk een zwemplas met grotere afmetingen.

Twee jaar geleden deed de lokale politie van de politiezone Vlas er nog een interventie. Een veertigtal badgasten werden er vriendelijk maar kordaat verzocht op te krassen. De grote kleiput beneden en de kleinere vijver op het hoogste gedeelte van het terrein waren volgens de politie privaat terrein en hoewel de eigenaar er niet naar omkeek, vond de ordedienst het niet verantwoord daar zwemmers en zonnekloppers toe te laten. "Enkel de karpers mochten blijven zwemmen" aldus het zomerse persbericht van de politiezone Vlas op 5 juli 2006.

Persoonlijk vind ik dat zonde. Een mooiere zwemlocatie is er niet te vinden in de streek. In de grote plas (foto's) drijft zelfs een ponton, een buitenkansje voor wie al drijvend wil bruinen, leuk om naartoe te zwemmen. De kleinere vijver is rond, met in het midden een eilandje.

Het betreft de zogenaamde Lavaertput, restanten van de vroegere kleigroeve van de pannen- en steenbakkerij van Marke, opgekocht door de Lauwse grondverzetter Lavaert om overtollige grond van elders te storten. Beide plassen zijn te bereiken via de Pontestraat. De grote zwemvijver ligt het dichtst bij de Leie en het laagst. De put is in tweeën verdeeld door een landtongetje. De kleinere vijver ligt achteraan de rijwoningen van de Rekkemsestraat. Beide putten zijn omzoomd door groenbermen en kleistroken die perfect dienst kunnen doen als strand.

Van de zomer maakten ingewijden dankbaar gebruik van deze locatie om afkoeling en waterpret te zoeken. Aangezien het werkelijk privaat terrein is, weet ik niet zeker of de poltie daar wel mag optreden. Een probleem zou kunnen zijn dat er geen toezicht is en dat er geen redders aanwezig zijn. Maar geldt dat ook niet voor veel plaatsen aan zee? En waarom zou het stadsbestuur, dat toch op zoek is naar meer zwemwater in Kortrijk - een zwembad met olympische afmetingen na 2012? - hier geen elementaire dienstverlening kunnen organiseren in afspraak met de eigenaar? Een paar redders bijvoorbeeld.

marke strand2

De eigenaar zelf, de firma Lavaert, vroeg enkele jaren geleden een bouw- en milieuvergunning aan voor een 'definitieve opslagplaats voor grond' (DOP). Milieuconsulent Jan Feryn (zie deze site) maakte een ontwerp van definitieve herinrichting. De diepe putten zouden grotendeels opgevuld worden, maar er bleven ruime mogelijkheden voor natuurontwikkeling (verbossing en ondiepe vijvers). Sindsdien is er nog niet veel veranderd.

Beide putten en het verbossende terrein waarin ze liggen, trekken ook veel zeldzame planten en dieren aan. De oude kleigroeve blijkt ook paleontologisch uniek te zijn. Je kan er onder andere fossiele krabben en haaietanden vinden uit het eoceen (ongeveer tussen de 36 en 54 miljoen jaar geleden) en meer bepaald uit het ieperiaan. Precies die ieperiaanse klei is uitstekend geschikt om dakpannen mee te fabriceren.

markestrand3

11:01 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-08-08

Belastingsweigeraar in Kortrijk

OI3

Heulenaar Bernard Vandaele weigert de onroerende voorheffing te betalen die onlangs bij hem in de bus is gevallen. Het grootste deel van die belasting gaat immers naar stad Kortrijk en dat heeft het stadsbestuur naar zijn oordeel niet verdient. Nimmer kwam immers een ernstige maatregel om de keersoverlast in zijn straat, de Oude Ieperseweg, te verminderen. Hij dreigt ermee vanaf oktober zijn actie te vermenigvuldigen door een oproep te lanceren tot algemene burgerlijke ongehoorzaamheid in Kortrijk.

De heer Bernard Vandaele woont in de Oude Ieperseweg in de Kortrijkse deelgemeente Heule. Jarenlang heeft hij al te klagen van verkeersoverlast in zijn straat. De Oude Ieperseweg is een van de favoriete verbindingswegen voor wie zich door GPS laat leiden tussen de Kortrijkse grote ring R8 en het stadscentrum. Vooral het smalle stuk woonstraat met rijwoningen waar de heer Vandaele woont, is daar helemaal niet geschikt voor.

De Heulse belastingbetaler beschrijft zijn ellende als volgt: "Onze woon- en leefomgeving wordt dagelijke verpest door sluikverkeer. Voor ons betekent het continu geluidsoverlast, meer luchtvervuiling, het met lede ogen aanzien hoe chauffeurs dagelijks de verkeerscode aan hun laars lappen door overdreven snelheid, het negeren van de rode lichten, lawaaierige en niet reglementaire knalpotten van auto's, moto's, quads, mopeds en brommers. Camionchauffeurs negeren de tonnemaatbeperking en tot overmaat van ramp denderen voortdurend lege bussen van De Lijn (lijn nr. 3) door de straat, tot de glazen in de kasten ervan trillen".

Het huis van de heer Vandaele heeft drie slaapkamers. Hij zegt dat de twee kamers aan straatzijde onbruikbaar zijn. Iedere morgen moet hij kokhalzen van de dieselgassen in zijn inkomhal; als het weer een beetje tegen zit, blijft de stank van de uitlaatgassen dagenlang in de straat hangen.

De heer Vandaele heeft zopas zijn aanslagbiljet ontvangen voor de roerende voorheffing (grondlasten). Hij moet een bedrag betalen van 545,74 euro. Daarvan is 433,13 euro bestemd voor de gemeente, in casu stad Kortrijk. Hij weigert die belasting te voldoen. Het stadsbestuur neemt immers niet de maatregelen die hij nodig acht om de verkeersoverlast in zijn straat te milderen.

Dè maatregel waarop de heer Vandaele en zijn buren wachten, is het invoeren van eenrichtingsverkeer waardoor het onmogelijk wordt de Oude Ieperseweg te gebruiken als invalsweg naar het stadscentrum. In plaats daarvan beperkte het stadsbestuur zicht tot het plaatsen van plastieken paaltjes om het smalle voetpad af te schermen van de voortdurende verkeersstroom.

De heer Vandaele zegt in de voorbije tien jaar bijna 220.000 frank te hebben betaald aan onroerende voorheffing ... om te wonen en leven in een straat die onleefbaar is geworden. Hij is het 'stinkende' beu. Behalve zijn persoonlijke belastingsweigering kondigt hij in oktober een actie aan met meer mensen "tegen een onleefbare stad waarin het welzijn van mensen onbelangrijk is".

Zie ook mijn stukje van eerder dit jaar.

12-08-08

Het stadsraadsel van de Albanese bunker in Marke

 

Onder communistisch bewind werden overal in Albanië eenmansbunkertjes gebouwd; wee de buitenlandse agressoren! Tot mijn verstomming botste ik op zo een bunkertje op het Kokuitplein van Marke. Of had dat mangat een andere bestemming?

Manten

Op de treinroute ter hoogte van het Kokuitplein in Marke staat een betonnen koepeltje met twee kijk- of schietgaten in de zijden die gericht zijn naar het plein. Tot voor enkele jaren was het Kokuitplein een mooi voorbeeld van industriële archeologie, met een stationnetje en diverse lokalen in de schaduw en de stijl van de pannenfabriek ernaast. Ooit resideerde er de redactie van het burgersmaandblad Manten. Jammer genoeg is alles gesloopt, behalve dan de modernere delen van de pannenfabriek dan.

bu2

Maar dat bunkertje, eigendom van de NMBS, staat er nog, verzonken in de klei van de spoorwegberm. De soldaat - als het inderdaad een militair bouwwerkje is, kon erin via de spoorweg. Vroeger moet de bodem van de constructie een stuk dieper zijn geweest, maar het is ... toegeslibt tot zowat een meter onder het koepeltje met de twee gaten. Thans doet het dienst als een illegale opvangplek voor drankblikjes.

Weet iemand hier meer van? Wat was de functie van dat 'bunkertje? Is er effectief gebruik van gemaakt in militaire operaties? Uit welke periode dateert het (Eerste of Tweede Wereldoorlog)? Of zijn hier andere verhalen over te vertellen? Laat het weten.

bu3

00:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-08-08

Voor wanneer de eerste klacht tegen Kortrijk wegens discriminatie?

cp1

Gemeenteraadslid Martine Vandenbussche, CD&V en van duidelijke ACW-stempel, ondervroeg op de jongste gemeenteraad het stadsbestuur over de moeilijkheden van bejaarden en gehandicapten op de stedelijke containerparken. Milieuschepen Stefaan Bral, CD&V, meende er zich vlotjes van af te kunnen maken. Op grond van het recent goedgekeurd anti-discriminatiedecreet loopt de stad evenwel groot risico veroordeeld te worden wegens discriminatie. Welke vereniging of adviesraad van personen met een handicap of senioren durft naar de rechter te stappen?

Het probleem dat Martine Vandenbussche op tafel gooide op de jongste gemeenteraad was niet nieuw. Cathy Matthieu, Groen! en eerder nog Roger Lesaffre hadden er al over geïnterpelleerd. Oudere mensen en zeker mensen die niet goed te been zijn, hebben het zeer moeilijk op onze containerparken. Zij moeten met zakken of pakken groenafval, papier en karton, wankele trappen trotseren eer ze hun recycleerbare grondstoffen kwijt kunnen in huizenhoge open containers. Kan dat echt niet anders?

Volgens schepen Stefaan Bral niet. De afvalintercommunale IMOG plaatst al enkele jaren open containers waarin de Kortrijkzanen verschillende stoffen zoals groen, metaal, papier en karton, hout enzovoort kunnen deponeren. Om dat deponeren te vergemakkelijken zijn die containers uitgerust met metalen trappen. "Hierover zijn ons weinig klachten bekend" hoorden wij tot onze verbazing de schepen verklaren.

De geest van de containerparken

Het enige wat de schepen mogelijk ziet, is aan het personeel van de containerparken de opdracht te geven de mensen te helpen. Zij doen dat al. "Maar de personeelsbezetting van de parken laat niet toe dat wij continu iemand bij alle trappen plaatsen om te helpen. Dit druist ook in tegen de geest van de containerparken waarbij de burger verondersteld wordt zijn recupereerbaar afval zelf in de containers te deponeren", aldus Stefaan Bral.

Is dat wel 'de geest van de containerparken'? Is de uiteindelijke bedoeling niet zo spaarzaam mogelijk om te springen met waardevolle grondstoffen? Is het dan niet geraadzaam het de bereidwillige burgers zo gemakkelijk mogelijk te maken om van hun recycleerbaar afval af te geraken? Als je te moeilijk doet, stimuleer je dan eigenlijk de burgers niet om hun afval op heel wat minder milieuvriendelijke manieren te verwijderen (storten, verbranden in de tuin, meegeven met de witte zak enzovoort)?

Redelijke aanpassingen

Maar er is meer. De containerparken zijn een dienstverlening aan de bevolking. Europese anti-discriminatieregels verbieden die dienstverlening minder toegankelijk te maken voor bepaalde categorieën van de bevolking, zoals mensen met fysieke moeilijkheden. Die Europese richtlijnen zijn onlangs omgezet in een Vlaams anti-discriminatiedecreet (decreet houdende een kader voor het Vlaamse gelijkekansen- en gelijkebehandelingsbeleid). Volgens artikel 15 van dat decreet is 'het weigeren van redelijke aanpassingen voor een persoon met een handicap' simpelweg discriminatie.

In geval van discriminatie kan het slachtoffer schadevergoeding vorderen. Ook organisaties kunnen klacht indienen. Bovendien kan 'elke drager van openbaar gezag' die discrimineert, strafrechtelijk worden vervolgd (straffen van twee maanden tot twee jaar!).

Daarom volgende raad aan de schepen, het hele stadsbestuur en de intercommunale IMOG: investeer zo spoedig mogelijk in 'redelijke aanpassingen' op de containerparken. Een oplossing zou kunnen zijn  de containers niet langer op de begane grond op te stellen maar ze in te graven. Dan hoeven de mensen niet meer die wankele trappen op; ook voor de valide burgers zou het een groot gemak zijn.

cp2

 

05:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-08-08

Kortrijks stadsraadsel: waartoe heeft dit gediend?

stadsmysterie1

Achteraan de tot sloping veroordeelde huizen in de Doorniksewijk vanaf de Wolvenstraat, op de alsmaar uitdijende parking van de kliniek, tref je dit stuk erfgoed aan. Het is een naar onderen toe afgerond stuk gecementeerde muur bovenop een vloertje (wegje?) van baksteen. In dat muurtje zitten niet minder dan 14 ijzeren ringen; aan een paar hangen nog overblijfselen van kettingen. Bovenop de muur is plaats voor een voederbak of zoiets.

Wie kan vertellen waarvoor dit alles vroeger heeft gediend? Was het een stal (zo dicht bij de stad?)? Voor paarden, koeien, ezels, muildieren? Van waar komt die gele kleur op de muur (urine van de beesten?)? Van welk gebouw maakte dit restant vroeger deel uit? Weet je hier nog iets meer over?

Het zoveelste stadsraadsel! Zie ook mijn stukje van 1 juni jl.

05:00 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-08-08

Kortrijk dingt met Prikkelpad Marke naar Thuis-in-de-stadprijs

PPM1

Sinds 2001 schrijft de Vlaamse overheid jaarlijks de Thuis-in-de-stadprijs uit. Het is de bedoeling goede voorbeelden te bekronen van beleid dat erop gericht is de steden weer aantrekkelijker te maken voor bewoners en bezoekers. Vorig jaar won Kortrijk voor het eerst, zelfs met twee projecten. Voor 2008 doet de stad opnieuw een gooi naar de prijs. Het project dat wordt ingediend, is het onlangs geopende Prikkelpad in deelgemeente Marke. Dat pad is werkelijk een aanwinst voor de zachte stadsrecreatie en het kwam tot stand door intense samenwerking tussen diverse Markse verenigingen en bedrijven, de stad en de provincie.

De Thuis-in-de-stadprijs is in 2001 op gang geschoten door toenmalig Vlaams minister Paul Van Grembergen, toen Spirit, nu VlaamsProgressieven. Het was dezelfde minister die het Stedenfonds oprichtte om de aantrekkelijklheid van de steden te vergroten. Pas vorig jaar slaagde Kortrijk erin laureaat te worden. Maar het was dan ook direct goed prijs: onze stad kwam in twee van de drie categorieën als winnaar naar boven.

125.000 euro

In categorie 1, voor projecten met harde investeringen waarbij verschillende sterke kanten van de stad worden verbeterd, haalde Kortrijk het met de operatie Sint-Denijsestraat. Dat bracht de stad 125.000 euro op. Met miljoenen euro's investeringen werd die breed uitgemeten wijk (tot Sint-Elisabeth) opgetild tot boven het gemiddelde niveau in de stad. Opvallende investeringen daarbij zijn de heraanleg van de Sint-Denijsestraat zelf, van het Volksplein, de inrichting van een nieuw buurtpark op de gronden van het vroegere tuinbouwbedrijf Vandendriessche (met gebruik van de serres als buurtcentrum!), de opfrissing van het park aan de Ten Akkerdreef enzovoort. Dat alles gebeurde in permanent overleg met de bewoners. Een animator en een stuurgroep volgden de operatie nauwgezet op.

Het was van meet af aan duidelijk dat dit experiment te veel inspanningen van de stad vergde om ook elders toegepast te worden. Niettemin trok men er lessen uit. Een van de gelukkige consequenties is het opzetten van een 'gebiedswerking' over het hele grondgebied van de fusiestad. Met inzet van een goed georganiseerd keurkorps aan 'gebiedswerkers' worden de bewoners voortaan tot in de uithoeken van de stad betrokken bij het beleid. Dat is althans de bedoeling. En het is niet uitgesloten dat de bewoners er soms andere ideeën op na houden dan de bewindsploeg op het stadhuis...

25.000 euro

In categorie 2, ondersteuning van het ondernemen in de stad, werd Kortrijk ook vorig jaar winnaar met het nieuw opgerichte Ondernemerscentrum. De jury was vooral gecharmeerd door de 'innovatie-audit' die het Ondernemerscentrum aanboodt aan de Kortrijkse winkeliers, om hun gamma en hun manier van commerce doen in de stad eens met wat meer creativiteit te bekijken. Die prijs bracht de stad 25.000 euro op.

Ook in 2008?

Van gebiedswerking gesproken: het Prikkelpad in Marke is wel een mooi voorbeeld van waartoe het betrekken van de bewoners in alle hoeken van de stad kan leiden. Het pad is een bewegwijzerde luswandeling van 6,5 km, die een sliert vormt van de onvermoede bezienswaardigheden van de Kortrijkse deelgemeente. Het is waarlijk de moeite het pad af te stappen; het leidt je over tal van plekken waar je tot voor kort niet kon komen.

Uiteraard krijgen de weelderige natuur, oogverblindende agrarische landschappen en vergezichten - een landbouwbedrijf is zelfs ingeschakeld om aan landschapsbeheer en -herstel te doen - en de groene Leievallei een vedetterol op het pad. Maar ook op interessante initiatieven van scholen - een insectenhotel bijvoorbeeld -, bouwkundig patrimonium, cultuur en industrieel erfgoed wordt de aandacht getrokken. In de wandeling is zelfs het 'sneukelpad' (om te snoepen!) opgenomen, een bijzondere aanplanting door de leden van de Volkstuin van allerlei bessen, noten en andere lekkernijen van bomen en struiken. 

Het pad start officieel in het Ontmoetingscentrum, Hellestraat 6 in Marke (056 24 08 20), maar je kan overal instappen. In het Ontmoetingscentrum kun je een wegbeschrijving bekomen. Het traject is ook te downloaden op deze website.

De stad hoopt met dit project kans te maken op de Thuis-in-de-stadprijs van categorie2 (vernieuwende jongerenprojecten) of categorie 3 (innovatieve bewonersinitiatieven die door de stad gestimuleerd worden). Er is 25.000 euro te winnen.

ppm2

De schitterende Leievallei tussen Marke en Bissegem

ppm3

De hoge Markse Leieoever

ppm4

De vijver in het domein van Natuurpuntwerkgroep Het Schrijverke

17:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-08-08

Kortrijk, stad van doodlopende fietspaden en verwaarloosde dadingen

fietspad Loofstraat1

Het fietspad achter de kliniek en het domein Nolf in de Loofstraat

Er is in Kortrijk een zomerpolemiek losgebarsten over doodlopende fietspaden. In beide gevallen gaat het om onvoldragen vruchten van 'dadingen', juridische compromissen tussen de stad en instanties die in grove mate het openbaar belang schonden. In beide gevallen staat de stad niet op haar strepen. De belangen van de bevolking - van de fietsers in deze gevallen - worden daardoor geschaad. Wanneer start het stadsbestuur de nodige procedures tegen houthandelaar Vandecasteele in Aalbeke en tegen de rechtsopvolgers van het ziekenhuis Maria's Voorzienigheid in de Loofstraat? Een merkwaardig aspect in deze affaire is het optreden van gewezen schepen - eerste schepen - Frans Destoop, die zonder meer het huidige stadsbestuur blameert door naar de gouverneur te stappen!

Het Aalbeekse pad

Vandecasteele Houtimport bezit ruim 60 hectare grond - ontginningsgebied volgens het gewestplan, maar daar is een mouw aan gepast na een dispuut met Koramic - op de 'berg' naast de E403 tussen de Moeskroensesteenweg en de Lampestraat in Aalbeke. Met inzet van landschapsarchitecten zijn op die helling imposante bedrijfsgebouwen ingepast in het landschap. Twee jaar geleden schreef ik daarover een zondagse reportage.

Bij de laatste bedrijfsuitbreiding, in 2005, zagen de Aalbekenaars plots een paar vertrouwde wandel- en fietsverbindingen verdwijnen onder de donkere hangars: de Busschaertstraat en een mooi met boompjes beplant stuk Wolverijdreef. Vanuit de Moeskroensesteenweg kon men de berg niet meer op naar de Lampestraat. Op die manier sneedt het bedrijf een aantrekkelijke verbinding door tussen het geplande Preshoekbos en de waardevolle open ruimte achter de Lampestraat.

Dat was in strijd met de bouwvergunning waarbij het Kortrijkse stadsbestuur geëist had die verbinding te herstellen. Het dispuut gaf aanleiding tot een protest georganiseerd door het ACW van Aalbeke.  Natuurpunt Kortrijk kwam eveneens in het verweer.

Uiteindelijk diende de houthandel een nieuwe aanvraag in voor de heraanleg van zijn uitgestrekte terreinen. De verbinding voor voetgangers en fietsers tussen de Moeskroensesteenweg (waar aan de overkant de Kapelhoekstraat uitkomt) zou min of meer hersteld worden. Die verbinding gaat dan niet meer over het vroegere tracé van de Wolverijdreef (buurtweg 21), want op dat tracé staan die indrukwekkende loodsen in de weg. Het gaat om een pad met 1,5 meter brede verharding dat loopt langs de oevers van de nieuwe vijver naar een nieuwe verbindingsweg langs de E403, de nieuwe Busschaertstraat (4 meter breed). Die wegen zouden worden overgedragen aan de stad.

vdc2

Let wel, dat compromis was al een serieuze toegeving van de stad. De mooie rechtstreekse fiets- en wandelweg in het verlengde van de Kapelhoekstraat naar de Lampestraat werd opgeheven. De stad legde zich neer bij een wederrechtelijke privatisering van een openbare weg. De enige compensatie was dat de zwakke weggebruikers komende vanuit de Kapelhoekstraat niet eerst een eind hun leven moeten wagen op de Moeskroensesteenweg om dan de nieuwe Busschaertstraat in te slaan; met de beloofde verbinding op de oever van de vijver zouden fietsers en wandelaars die gevaarlijke omweg kunnen vermijden.

Maar wat blijkt nu? Vandecasteele maakt geen aanstalten om die nieuwe Wolverijdreef aan te leggen. De firma denkt ervan af te zijn met de nieuwe Busschaertstraat, de weg parallel met de autostrade. Op het stadhuis kwam de firma aanzetten met een alternatief voor de beloofde tweede weg: Vandecasteelde wil het wandel- en fietspad langs de nieuwe vijver te beperken tot een doodlopend insteekje.

Te recht is het ACW van Aalbeke opnieuw op zijn achterste poten gaan staan. Op aangeven van gewezen eerste schepen Frans Destoop, CD&V, zijn niet minder dan 934 handtekeningen opgehaald onder een petitie "Geen dood- maar wel een DOORlopend fiets- en wandelpad". Het ACW eist dat de stad de borgtocht van de firma zou gebruiken om zelf het fiets- en wandelpad aan te leggen. Vandecasteele moest een borg van 420.000 euro onderschrijven bij het akkoord van de stad met de inpalming van het openbaar domein.

Opmerkelijk is dat het ACW van Frans Destoop met die petitie rechtstreeks naar de toeziende overheid is getrokken, de gouverneur van West-Vlaanderen. Dat komt erop neer dat de gewezen eerste schepen, oud-voorzitter van de streekintercommunale Leiedal bovendien, er geen vertrouwen in heeft dat het stadsbestuur, CD&V en OpenVLD, ferm genoeg zal opkomen voor zijn rechten en voor het algemeen belang. Gevraagd wordt immers dat de gouverneur de stad daartoe zou aansporen. Nog een beetje meer boel in de meerderheid?

vdc33

Het pad van Maria's Voorzienigheid

"Niet alleen in Aalbeke, maar ook in Kortrijk ligt een fietspad dat nergens naartoe leidt' zegt Jan Dhaene als voorzitter van de Fietsersbond. Jan Dhaene is tevens OCMW-raadslid voor sp.a. Hij heeft gelijk. Het op betonplaten doodlopende fietspad achter de kliniek in de Loofstraat is eveneens het gevolg van een compromis van de stad met een instantie die het algemeen belang schond. En ook hier bezondigt het stadsbestuur zich aan een te lakse houding bij het verdedigen van zijn rechten.

In een paradijselijk park in de Doorniksewijk bouwde de familie Vercruysse, textielbaronnen met een Kortrijkse pedigree tot in de middeleeuwen, in de 19de eeuw een schitterend landhuis, in empirestijl. Het domein staat in Kortrijk bekend als het domein Nolf, naar een andere illustere eigenaar. Bij nacht en ontij verdween het landhuis op 16 augustus 1985. Het werd gesloopt zonder enige vergunning en zonder dat enige instantie vlug genoeg was om de afbraak stil te leggen. Opdrachtgever van de wederrechtelijke sloping was het nabijgelegen ziekenhuis Maria's Voorzienigheid. Stad Kortrijk heeft nog verschillende processen ingespannen, met zelfs de eis tot herstel in oorspronkelijke staat (wederopbouw). Maar na een juridische uitputtingsslag van niet minder dan 14 jaar, waarbij de hoogste rechtbanken (Hof van Beroep en Raad van State) werden ingeschakeld, kwam het tot een dading, een overeenkomst waarbij beide partijen vrede sloten uit zakelijke overwegingen.

De stad verbond zich ertoe alle juridische stappen tot heropbouw van het landhuis stop te zetten. De kliniek kwam ervan af met de verbintenis een fiets- en wandelpad aan te leggen tussen de Loofstraat en de Wolvenstraat aan de achterkant van het park. De inspiratie voor dat compromis draagt overduidelijk de stempel van toenmalig verkeersschepen wijlen Felix Decabooter.

Met lange tanden heeft het ziekenhuis zich gedeeltelijk gekweten van haar - nochtans erg schappelijke - tegenprestatie. Er kwam een fietspad met ingang in de Loofstraat. Maar als je richting de Wolvenstraat oprijdt, bots je halverwege op betonplaten.

Jan Dhaene stelt voor dat de stad een strook tuin achter de betonplaten zou onteigenen om het pad door te trekken naar de Wolvenstraat. Maar daarmee zadel je de onfortuinlijke tuinbezitter op met een hof in twee gescheiden stukken; dat is onredelijk. Het kan evenwel anders opgelost worden, ... als de kliniek een beetje meewil. De kliniek heeft links naast dat fietspad een grote parking, die wat verder uitgeeft op de Wolvenstraat. Daarop kan dat fietspad perfect worden doorgetrokken met een minimum aan ingrepen. Men zou bijvoorbeeld in eerste instantie al het poortje kunnen opendoen in de omheining die de parking afsluit van de Wolvenstraat.

Maar de directie van het fusieziekenhuis AZ Groeninge, rechtsopvolger van Maria's Voorzienigheid, geeft geen blijk van veel goede wil. Aan Het Nieuwsblad liet woordvoerster Ann Bracke weten niets terug te vinden van de overeenkomst met de stad. Meer zelfs: zij verklaart dat "een fietspad met een publieke bestemming daar moeilijk te realiseren is". Het is dus de hoogste tijd dat het stadsbestuur het ziekenhuis herinnert aan zijn verplichtingen en de nodige procedures instelt om die verbintenis af te dwingen. Tijd om nog eens een blik advocaten open te trekken...

Recidive

Heel ergerlijk is dat het ziekenhuis intussen recidive heeft gepleegd. Het park, met vijver en enkele merkwaardige bouwsels, 'folies', werd in 2003 beschermd bij ministerieel besluit. Zie de fiche hierover van het Vlaams Instituut voor Onroerend Erfgoed.Een dergelijke bescherming verplicht de eigenaar tot instandhouding en onderhoud, en houdt zeker een verbod in tot afbraak. Welnu, een paar jaar geleden is, weeral in het grootste geheim, de gloriëtte in Chinese stijl in spaanders gehakt, waarbij zelfs de vloer in oude faillencetegels werd vernield. Deze keer van de stad geen enkele reactie!

Misschien ook hierop een advocaat zetten? 

fietspad Loofstraat2

Fietspad achter domein Nolf loopt dood op betonplaten.

11:26 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |