14-01-09

Stadsdepot Kortrijk te koop

depot1

Het stadsbestuur is bereid het oude stadsdepot - S(t)apelplaats der Stad Kortrijk - op de hoek van de Sint-Antoniusstraat en de Tuighuisstraat te verkopen. Die bereidheid wordt geformuleerd in antwoord op een vraag van caw Stimulans om op dat perceel een mannenopvangcentrum te mogen bouwen. Stimulans heeft evenwel het geld niet om te kopen en vraagt om een erfpachtregeling. De vraag is of de stad die bouwgrond zomaar onderhands kan verkopen. De regel is immers openbare verkoop. Bovendien is hier een andere gegadigde voor aankoop: de kerkfabriek van Sint-Maarten.

Samen met de bouw van de brandweerkazerne in de Rijkswachtstraat (zie mijn eerder stukje) richtte de stad op een restgrond op de hoek van de Sint-Antoniusstraat en de Tuighuisstraat een materialendepot in. De monumentale muur errond is in dezelfde art-decostijl als de brandweerkazerne. Op het in onbruik geraakte zijdeurtje van het depot staat in bronzen letters: S()apelplaats der Stad Kortrijk". De ontbrekende letter T prijkt misschien op een of ander studentenkot.

Dat depot verliest helemaal zijn nut als de stad binnen enkele jaren al zijn technisch materieel en materialen zal bijeenbrengen op de site van de gewezen Textielfabriek Callens in de Moorseelsestraat. Vandaar dat het voor de hand ligt dat het depot vroeg of laat wordt verkocht.

Voor dat stuk centraal gelegen bouwgrond hebben zich al spontaan een paar gegadigden aangeboden: het centrum voor algemeen welzijnswerk Stimulans en de kerkfabriek van Sint-Maarten. Wat de kerkfabriek op die uithoek van de parochie wil realiseren, weet ik niet. Stimulans wil er een mannenopvangcentrum bouwen. Het regionale caw met een heel brede werking voor allen met welzijnsvragen en -problemen biedt nu al residentiële opvang en begeleiding aan thuisloze vrouwen (met of zonder kinderen), jongvolwassenen (18-25 jaar ) en mannen. Maar de behoefte overtreft het aanbod. Zie de website van Stimulans

De voorkeur van het stadsbestuur gaat uit naar Stimulans. Daarbij rijzen evenwel twee problemen. Vooreerst is bij vervreemding van onroerende goederen van gemeenten de openbare verkoop de regel. Een openbare verkoop is de beste garantie om een goede prijs te krijgen, en het gaat ten slotte om een eigendom van de gemeenschap. Een onderhandse verkoop - zonder algemene oproep aan bieders - kan slechts als er redenen zijn van algemeen belang, dat wil zeggen: van groter belang dan de stadsfinanciën.

Volgens het stadsbestuur is het "algemeen belang" een vrij rekbaar begrip. De "zorg voor sociaal evenwichtige ontplooiing" kan ook van algemeen belang zijn. In die zin is een verkoop aan Stimulans - die een oplossing biedt aan het probleem van thuisloosheid - overenkomstig het algemeen belang.

Een ander probleem is dat Stimulans eigenlijk niet aandringt op verkoop. Het caw heeft het geld niet om zomaar veel te investeren in gronden. Liever zouden zij de grond tegen een redelijke jaarlijkse pachtprijs in erfpacht krijgen. Dan kunnen zij hun strak budget volledig inzetten in de bouw van hun nieuwe opvangcentrum.

Maar op advies van zijn dienst Facility is het stadsbestuur alleen geïnteresseerd in verkoop. En bovendien wil de stad de stapelplaats nog tot 2011 in gebruik houden omdat pas tegen dan de site Callens in gebruik kan worden genomen.

Een te volgen dossier! Een tweede bespreking in het schepencollege werd alvast uitgesteld.

depot2

13:46 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-01-09

Verhuist de Kortrijkse gemeenteraad naar de Casino?

casino1

Het stadsbestuur laat nogmaals (zie vorig stuk) zijn belangstelling blijken voor eventuele aankoop van de Casino en de aansluitende VOKA-gebouwen. Een onderzoek van de stadsdienst Facility wees uit dat de gebouwen in redelijke staat zijn. Bij het overzicht van de herbestemming die de stad aan de gebouwen zou kunnen geven, is het gebruik als administratieve zetel van het Eurodistrict (met Rijsel en Doornik) verdwenen. Nu trekt een andere mogelijkheid de aandacht: in de concertzaal van de Casino zou de gemeenteraad en/of de politieraad kunnen vergaderen. De schattingsprijs blijft inmiddels 2,5 miljoen euro. Vergeleken met de andere investeringen van de stad is dat heel veel.

Op de begroting 2008 stond geen enkele investering die hoger was dan 1,75 miljoen euro (de verbouwing van het fabriekspand Desmet-Dejaeghere tot Buda-Kunstenfabriek - uitgesteld tot dit jaar). Op de begroting voor 2009 staat de aankoop van de VOKA-gebouwen niet ingeschreven. De hoogste investering is de verbouwing van de gewezen Textielfabriek Callens tot centrale voor de technische diensten voor de stad, voor 3 miljoen euro. De aankoop van de gronden van Kortrijk-Weide (Westelijke binnenring) van de NMBS en het Vlaamse Gewest kost 2,6 miljoen euro. En de uitgestelde Buda-Kunstenfabriek is nu ingeschreven voor 2,575 miljoen euro.

De vraag blijft of een zo uitzonderlijk grote investering verantwoord is als men nog niet goed weet wat men met de aangekochte gebouwen en grond zal doen. Bovendien is de bruikbaarheid van de aankoop beperkt tot een paar onderdelen van het ensemble. Als de stad het aankoopt, zal men zeker een groot deel moeten doorverkopen.

Afdingen

Van stadswege hoopt men op de prijs een en ander te kunnen afdingen. Zo zou men de bepaalde nodige onderhouds- en herstellingswerken kunnen mee in rekening nemen. De algemene bouwfysische toestand van de verschillende gebouwen noemt de stadsdienst Facility "redelijk tot goed". Er zijn geen ernstige gebreken. De structuur van de gebouwen is solide en aan de buitenkant is er geen noemenswaardige vochtproblemen.

Toch zijn er diverse onderhoudsingrepen nodig: zowel dringende werken, als minder dringende en wenselijke ingrepen zoals de installatie van een lift om het eigenlijke Casinogebouw integraal toegankelijk te maken. Uit haar doorlichting distilleert de stadsdienst Facility een aantal suggesties.

Parko

De dokterswoning, Albertstraat 27, behoeft het meest dringende onderhoudswerken. De dienst Facility stelt voor om dat stuk van het eigendom af te splitsen en te verkopen. Volgens de dienst heeft het pand met zijn "aantrekkelijke commerciële ligging", ruime volumes, een tuin en garage" voldoende troeven om het rap te gelde te kunnen maken. Ik vraag mij af of dat niet al te optimistisch is. De vastgoedmarkt stagneert en zo commercieel gunstig is de Albertstraat - gelegen buiten het commerciële ontwikkelingsgebied nabij K in Kortrijk - nu ook niet.

Albertstraat 17

In het VOKA-domein zit ook een modern kantoorgebouw, Albertstraat 17. Facility is er voorstander van. Het heeft een solide structuur en een efficiënte opbouw. Zowel vooraan als aan de achterkant via de parking is het toegankelijk. "Met een aantal basisinvesteringen kan dit gebouw als hedendaags, comfortabel en energievriendelijk kantoorgebouw worden ingezet". Die basisinvesteringen betreffen vooral energiebesparende ingrepen. Naar verluidt, zou het autonoom stadsparkeerbedrijf Parko het gebouw willen kopen als nieuwe zetel.

Staatsiefuncties

Het hoofdgebouw van de te koop gestelde VOKA-eigendommen is de Casino op het Casinoplein. Het gebouw van 1844, ontworpen als (muzikaal) ontspanningslokaal voor de plaatselijke bougeoisie, verkeert volgens de doorlichting in een vrij goede toestand. Het volstaat hier en daar wat schrijnwerk op te kalefateren en de gevel wat bij te pleisteren. En daarvoor kunnen zelfs Vlaamse subsidies worden verkregen omdat het een beschremd gebouw is. Het gebouw zou in waarde winnen met enkele energiebesparende maatregelen ('relighting') en de installatie van een lift. In de kelder troffen de ambtenaren waarempel een volledig vernieuwd sanitair aan.

casino2

De kwestie met het Casinogebouw is de herbestemming. Slechts een derde van de netto-oppervlakte, 484 m², is bruikbaar als kantoren. Een groot deel van het gebouw wordt in beslag genomen door staatsiefuncties zoals een monumentale trappenpartij en brede gangen. Vandaar dat ik het gebouw eerder een pralinedoos noemde. Voorts zijn er diverse vergaderzalen, ontvangstruimtes en bergingen.

Opmerkelijk is de bestemming die de dienst Facility naar voren schuift voor de grote multifunctionele zaal, de concertzaal: "een eventueel gebruik als zaal voor de gemeenteraad en/of de politieraad is te overwegen". In dezelfde sfeer kan het pand gebruikt worden voor de doeleinden waartoe ook de Kamer van Koophandel het gebruikte: als geschikt kader voor belangrijke overlegmomenten en raden van bestuur van officiële instanties. Alle faciliteiten zijn aanwezig (ook tolkeninstallatie?).

Een derde mogelijkheid is het monumentale gebouw aan te wenden voor publieksfuncties. Het Muziekcentrum kijkt er begerig naar en ook het Muziekconservatorium zou het willen gebruiken.

casino achterkant

Dreiging

Achter het gebouw ligt, bereikbaar via de Albertstraat, een parking, waarop thans 40 parkeerplaatsen zijn uitgetekend. De dienst Facility acht het behoud ervan essentieel voor gelijk welk gebruik van de gebouwen. Op diezelfde lokatie ziet Facility mogelijkheden om in totaal 180 m² bouwgrond te realiseren met behoud van de vrije doorgang naar de parking. Ook hier heeft de stadsdienst het over "een commerciële ligging".

Al met al betreft het aanbod van VOKA een geheel van eigendommen waarmee de stad niet zo direct iets kan aanvangen. Zeker voor het hoofdgebouw zou een aankoop meer kunnen beschouwd worden als een depannage van VOKA dan als de vervulling van nijpende stadsbehoeften. Alleen voor het kantoorgebouw, Albertstraat 17, is er een onmiddellijke behoefte. Kan Parko, als autonoom stadsbedrijf met eigen vermogen en investeringskapitaal, dat gebouw niet zelf apart aankopen? Is het wel de taak van de stad om daar ontwikkelaar te spelen voor de andere VOKA-eigendommen in de Albertstraat? Als men dat nodig vindt, dan lijkt het logisch dat niet de stad maar het Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK) die taak op zich neemt.

Toch heeft het stadsbestuur beslist de onderhandelingen met VOKA voort te zetten. Het ziet ernaar uit dat men alleen nog twijfels heeft over de prijs en over de eventuele mogelijkheden van gespreide betaling. Een sterk argument van VOKA is de dreiging met zijn West-Vlaamse zetel Kortrijk te verlaten indien de stad niet bereid zou zijn het Casino-domein over te nemen.

10:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-09

Return to sender: 3 ton sculpturen van stad Kortrijk aan beeldhouwer Paul Van Rafelghem

Van Rafelghem return

De sculpturen van Paul Van Rafelghem worden verwijderd van het Xpo-domein in Kortrijk. Nochtans waren die monumentale werken vergroeid met het uitzicht van de Kortrijkse Hallen. Het werk 'Gebonden Marmer' (1990) wordt uit de vijver gehaald en verkast naar de tuin van het stedelijk museum. De werken 'De Eenheid', 'De Vruchtbaarheid' en 'De Samenwerking', die aan de toren van het Meeting Center van Kortrijk Xpo waren bevestigd, worden na 43 jaar beschadigd teruggestuurd naar de kunstenaar. Restauratie zou te duur zijn. Zijn er dan daarvoor dan geen afschrijvingen gebeurd met aanleg van reserves in al die winstgevende beurzenjaren van de Kortrijkse Hallen en Xpo?

De Eenheid, De Vruchtbaarheid en De Samenwerking

Het was Van Rafelghems eerste grote opdracht: voor de toren van de nieuwe Kortrijkse Hallen mocht de beeldhouwer in 1966 - het hallencomplex werd op 17 april 1967 plechtig geopend door toenmalig premier Paul Vanden Boeynants (zie mijn eerder stuk) - drie sculpturen leveren. Verwijzend naar de Europese gedachte, die de internationale ambities van de expositiehallen moest bevorderen, gaf Paul Van Rafelghem (°1936) een abstracte uitbeelding van de begrippen: 'De Eenheid', 'De Vruchtbaarheid' en 'De Samenwerking'.

De sculpturen werden indertijd aan de toren van het MeetingCenter bevestigd door de firma Vandekerckhove. Ze bestaan uit roodkoperen platen bevestigd op een metalen onderstel. Met hun monumentale afmetingen van 2 meter hoogte, 2 meter diepte en 4,5 à 5 meter lengte, weegt elk deel zowat een ton.

Op hun ongenaakbare plaats zijn de sculpturen nooit onderhouden geweest, noch door stad Kortrrijk, noch door concessionaris Halllen/Xpo. In 2007 constateerde de preventieadviseur van Xpo Kortrijk dat de koperen platen aan het loskomen waren van hun metalen gebinte. Door elektrolyse waren de hechtingen van de plaat aan het skelet losgeraakt. Bovendien waren de metalen profielen van die skeletten op bepaalde plaatsen doorgeroest en geknakt. Door de werking van de tijd, de weersomstandigheden en de verkeerde metaalcombinaties hadden de constructies alle stabiliteit verloren.

Voor de veiligheid van personeel, standhouders en bezoekers werd door de Xpo-directie beslist de gevaarten zo vlug mogelijk van de toren af te halen. De demontage gebeurde nogal onbesuisd en zonder veel respect voor de kunstwerken. De ophangingsstaven van de skeletten die de sculpturen ondersteunden, werden simpelweg tot tegen het beton van de toren afgezaagd. Daardoor is het opnieuw vasthechten van de constructies op dezelfde plaats aan de toren uitgesloten. De sculpturen werden dan op hun geheel - zonder dat de koperen platen loskwamen van het metalen skelet! - op het gazon neergegooid, met de platen - het eigenlijke kunstwerk - onderaan. Daardoor zijn de platen ingedeukt. De drie objecten zijn maandenlang in open lucht op het gras blijven liggen ter hoogte van paviljoen 3.

Een onderzoek wees uit dat restauratie van de werken een heel dure zaak zou worden. Paul Van Rafelghem diende een offerte in van 77.090 euro. Zelfs het adviescomité Sculpturen in de Stad vond dat niet in verhouding tot het behoud van de sculpturen. Maar ik geloof nooit dat dit advies unaniem werd gegeven. Overigens is de restauratie een zware financiële opgave omdat er nooit eerder aandacht aan werd besteed. De werken behoorden tot het patrimonium van Xpo. Het ware redelijk geweest dat Xpo en voorheen de Kortrijkse Hallen voor het onderhoud en de onvermijdbare restauratie van de werken elk jaar wat geld opzij hadden gelegd.

Een andere reden - de eigenlijke reden? - voor het niet terugplaatsen van de kunstwerken, is de grondige verbouwing van het Xpo-complex in de nabije toekomst. Zo wil men precies in het MeetingCenter een nieuwe evenementenhal inrichten. Voor die verbouwing zouden de koperen Europese begrippen alleen maar in de weg hangen.

De kunstenaar deed nog een poging om een andere plaats van opstelling, binnen in het hallencomplex, te vragen. De restauratie zou dan kunnen beperkt worden tot wat bijplooien van de platen. Maar ook daar had de Xpo-directie geen oren naar; ze wil de interne ruimten maximaal vrijhouden voor activiteiten zoals beurzen en evenementen. Nochtans is haar slogan momenteel: "You have the idea - we have the space".

Na overleg met Stefaan De Clerck, toen nog burgemeester, stuurde het stadsbestuur bij hoogdringendheid een brief naar de kunstenaar met het voorstel om zijn 3 ton sculpturen alstublieft terug te nemen. Fijntjes werd hem erop gewezen dat al dat onbewaakt liggende koper een aantrekkelijke buit vormde voor eventuele dieven en dat het dus dringend was.

Paul Van Rafelghem verklaarde zich akkoord op voorwaarde dat de stad het transport betaalde. Hij contacteerde daarvoor de Zwevegemse gespecialiseerde firma Vandendorpe, die een offerte indiende van 1706,10 euro. De sculpteur vroeg eveneens dat de stad de kosten zou dragen voor het ondersteunen van de werken met metalen sokkels, om verdere beschadiging te voorkomen. Maar daarop wou het stadsbestuur niet ingaan.

hallen9

Pas geruime tijd later realiseerde men zich op het stadhuis dat het terugzenden van de drie monumenten naar de kunstenaar, na 43 jaar, ook juridisch moest geregeld worden. Het duurde tot 9 december eer het stadsbestuur de formele beslissing nam "af te zien van het eigendomsrecht van de drie sculpturen".

De vraag is of het stadsbestuur dat zomaar kon doen zonder goedkeuring van de gemeenteraad. Artikel 43, §2, 12° van het Gemeenetdrecreet stelt immers dat de gemeenteraad niet haar bevoegdheid kan overdragen aan het college van burgemeester en schepenen tot "het stellen van daden van beschikking met betrekking tot roerende en onroerende goederen voor zover de verrichting niet behoort tot de aangelegenheden van dagelijks bestuur en niet nominatief in het vastgestelde budget is opgenomen". Drie ton sculpturen weggeven is een daad van beschikking en niet zomaar een actriviteitje van dagelijks bestuur. En op de begroting 2008 is nergens opgenomen dat men dat ging doen. In elk geval is het beeldenpatrimonium van stad Kortrijk met drie eenheden verminderd!

Gebonden Marmer

Bij een plaatsbezoek aan Xpo stelde Paul Van Rafelghem vast dat ook met zijn ander werk op de Hallensite gezeuld was. In de vijver waarin de toren van het MeetingCenter pootje baadt, 'drijft' sinds 1990 het beroemde werk 'Gebonden Marmer'. De titel zegt letterlijk wat het is: een ferme klomp wit marmer in de vorm van een reuzengrote diepvrieszak, liggend in een rafelige lap zink en toegebonden met armdikke touwen. Hoewel het werk loodzwaar is, geeft het de indruk te drijven op het wateroppervlak. Het werd aangekocht door stad Kortrijk met de steun van de Vlaamse Gemeenschap en diverse sponsors.

Voor de opbouw van verschillende tenten voor beurzen is het werk weggeduwd uit het midden van het bassin naar de rand. Het staat daarbij bloot aan beschadiging. Van Rafelghem was bereid het beeld te reinigen en te herstellen als men het terug op zijn oorspronkelijke plaats zette. Ook daartoe was de uitbater van het beurzencomplex niet bereid.

Om het beeld te redden, zal het Stedelijk Museum, dat eigenaar is van het kunstwerk, het overplaatsen naar de tuin van het Broelmuseum. Men lijkt daarbij akkoord te gaan met de offerte van Van Rafelghem om het te restaureren, 3410,80 euro.

Allemaal goed en wel, maar daarmee is alle werk van Paul Van Rafelghem verdwenen van het Hallendomein. Beide werken accentueerden nochtans de modernistische en optimistische architectuur van de jaren zestig waarin de eerste hallen werden gebouwd.

hallen21

22:25 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-01-09

Kortrijkse Gaza-watcher: internationale gemeenschap moet ingrijpen!

De muur van de apartheid in opbouw in de door Israël bezette gebieden

palestina muur van apartheid

Vandaag hebben de troepen van Israël een school van de Verenigde Naties gebombardeerd in Gaza: 40 kinderen dood. Cluster- en fosforbommen worden op de burgerbevolking gedropt. En dat in een kuststrook waar anderhalf miljoen mensen zijn samengedreven en sinds 2006 worden uitgehongerd. Ik kan het niet meer werkeloos aanzien. Vandaar dit stuk dat de horizon van Kortrijk ver overschrijdt. De link met Kortrijk is Jan Dhaene, gewezen Europees parlementslid en gewezen ondervoorzitter van een delegatie van het Europees Parlement in Israël.

Jan Dhaene, thans OCMW-raadslid voor sp.a in Kortrijk, was eind 2006 internationaal waarnemer bij de verkiezingen in Gaza namen de Socialistische Internationale. Zijn wedervaren schreef hij neer in reportages die hier werden gepubliceerd; zie 25-1-2006, 26-1-2006 en 27-1-2006. Samen met Max Wieselman, bestuurslid van Een Ander Joods Geluid en van European Jews for a Just Peace, stelde Jan Dhaene naar aanleiding van de oorlog van Israël tegen de Palestijnen in Gaza volgend standpunt op.

Gaza : hoe is het zover kunnen komen?

Het was een vreugdevolle dag in Gaza eind januari 2006: een feest van de democratie: eindelijk vrije verkiezingen (eigenlijk de eerste keer).

De wapens werden thuis gelaten: het volk kon spreken via de stembus. Wij waren getuigen van een goede organisatie en correcte stembusgang. Iedereen was door het dolle heen: de Palestijnen kwamen positief in het wereldnieuws.

Tot de uitslag bekend werd en bleek dat Hamas had gewonnen. Israel en de regering Bush waren er als de kippen bij om de uitslag af te keuren.

Hamas, dat waren toch de terroristen!” De EU sloot zich schoorvoetend hierbij aan en zou de nieuwe Palestijnse regering niet erkennen. Tja, een verkeerde uitslag: hoe vervelend kan democratie zijn. Dan maar isoleren en hopen dat die domme Palestijnen tot betere inzichten komen.

Men had toen ook kunnen onderhandelen en stappen kunnen zetten op de roadmap naar vrede. Men had al veel eerder met de PLO (Fatah) een deal kunnen sluiten; wellicht had Hamas dan zelfs nooit de verkiezingen gewonnen.

Amerika, de EU, zij hebben Israël de ruimte gegeven ook deze partner voor peace te negeren en te elimineren.

Nu is het te laat. Anderhalf miljoen mensen, werkeloos, brodeloos, van elke voorziening verstoken, samengepropt op een paar vierkante kilometer, volledig van de buitenwereld afgesloten. Israël was niet uit op een verlenging van het bestand, het zou wel eens echt aan de onderhandelingstafel moeten verschijnen. Maandenlang is het al bezig de duimschroeven van Gaza nog verder aan te draaien. De liquidaties van militanten en vermeende militanten werden opgevoerd.

De gefrustreerde Hamasleiding kon in die situatie geen halt toeroepen aan de rakketjes van radicalen naar Israël. Isolatie leidt naar radicalisering: zoveel is duidelijk.

In Israel zijn de politieke partijen eveneens bezig elkaar in radicaliteit te overtroeven. En er zijn binnenkort verkiezingen: een oorlogsbonus voor de regeringspartijen is altijd meegenomen.

Wat nu? Anderhalf miljoen mensen de zee of de woestijn in drijven?

Er is slechts één weg te gaan. De internationale gemeenschap moet ingrijpen. Er moet een internationale troepenmacht komen die de grens tussen Gaza en Israël bewaakt en die garant staat dat er geen raketten meer over en weer gaan. En dat er geen smokkeltunnels meer zijn, maar normale handelsgrenzen komen.

De regering Obama en de EU moeten dit nu eens hard maken: de nieuwe regering in Jeruzalem moet dat eindelijk eens aanvaarden.

20:46 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-01-09

Philippe, Bart en Carl zijn de Kortrijkse mannen in Brussel

Stefaan De Clerck wordt niet de burgemeester van de zeven nieuwe Leiebruggen

noordbrug1

Stefaan De Clerck - "ik ga voluit voor Kortrijk" - gaat terug naar het ambt van minister van Justitie en laat het burgemeesterschap van Kortrijk aan onverwacht stemmentrekker Liieven Lybeer. Kortrijk heeft daarmee twee ministers in de federale regering. Het is evenwel op het Vlaamse niveau dat beslist wordt over het lot en de zegeningen ten bate van de steden en gemeenten. Op Vlaams niveau heeft Kortrijk in het Vlaams Parlement de heren Philippe De Coene, Bart Caron en Carl Decaluwe. Als er in Brussel iets kan gedaan worden voor de Groeningestad, zijn het die drie die het zullen moeten doen.

Ik zal niet uit Kortrijk weggaan om gewoon minister te worden

"Ik heb beslist voluit te gaan voor het burgemeesterschap van Kortrijk" zei Stefaan De Clerck op 21 mei 2006 (interview door Peter De Backer in Het Nieuwsblad op Zondag); de gemeenteraadsverkiezingen waren in aantocht.

Drie jaar eer - de federale verkiezingen van 18 mei 2003 kwamen eraan - klonk het nog zo in een interview door Boudewijn Vanpeteghem (BVP) in De Standaard (10 mei 2003). BVP: U bent burgemeester en partijvoorzitter, u was al minister en kamerlid. Waar beleefde u het meest voldoening aan? Stefaan De Clerck (prompt): Aan mijn mandaat als minister van Justitie. BVP: Zou u dat mandaat opnieuw willen bekleden? Stefaan De Clerck: Het is niet wijs twee keer hetzelfde mandaat uit te oefenen. Ik zeg dat voor mezelf, maar ik zeg dat ook voor Guy Verhofstadt. BVP: Wat zou u het liefst doen? Stefaan De Clerck (lange stilte): Dat is een vraag naar het hart. Kun je daar met je hart op antwoorden? Ik kan niet anders dan ... Ik neem graag de leiding in een uitvoerende taak. Ik breng graag zaken in beweging. Als partijvoorzitter kun je minder uitvoerend werken. Ik wil graag dichter bij het beleid zitten. BVP: Dus een uitvoerende taak: burgemeester of minister zijn? Stefaan De Clerck: Ik wil de leiding nemen. Ik zal niet uit Kortrijk weggaan om gewoon minister te worden. BVP: U gaat dus voor het eerste ministerschap? Stefaan De Clerck (na enige aarzeling): Ja, ik ben kandidaat-premier.

Op nieuwjaar 2009 moeten we vaststellen dat Stefaan De Clerck toch opnieuw Kortrijk verlaat om gewoon minister te worden, en wel om terug te keren naar het postje dat hij prefereerde boven het burgemeesterschap van Kortrijk: minister van Justitie.

Het is niet de eerste keer dat hij als burgemeester Kortrijk in plan laat. Eind 2002 liet hij tot na de verkiezingen van 2003 eerste schepen Frans Destoop de sjerp dragen. Blijkbaar heeft Stefaan De Clerck het iedere keer na een paar jaar moeilijk om zich tot het burgervaderschap van Kortrijk te beperken. Toen was het om als nationaal voorzitter van de Vlaamse christendemocraten de verkiezingscampagne te voeren, in de hoop nadien premier te worden. Het is hem niet gelukt.

"De burgemeester pleegt woordbreuk" stelde gemeenteraadslid Lieve Vanhoutte toen (Het Nieuwsblad, 13 november 2002): "In zijn verkiezingspropaganda stelde hij onomwonden klaar te zijn voor een engagement op lange termijn. Sindsdien verklaarde hij in talloze interviews dat het partijvoorzitterschap en het burgemeesterschap gemakkelijk te combineren waren. Uiteindelijk treedt hij als burgemeester nu toch terug. De kiezers die Stefaan De Clerck een mandaat gaven om voluit voor Kortrijk te gaan worden in hun hemd gezet". Lieve Vanhoutte zetelt nog altijd in de gemeenteraad, maar niet meer als N-VA'er als toen maar als CD&V'er. Zij zwijgt thans.

Voorzitter gemeenteraad

Het probeem van Stefaan De Clerck is dat zijn ogen groter zijn dan zijn buik. Als kersvers burgemeester combineerde hij die zware opdracht met het nationaal partijvoorzitterschap en het mandaat van lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hoewel hij iedere keer weer bevestigde dat hij dat allemaal tegelijk aankon, heeft hij stap voor stap opdrachten moeten laten schieten. In 2001 verliet hij de Kamer. In 2002 trad hij tijdelijk af als burgemeester.

Nu ook weer wordt het combineren. Hij mag dan al 'verhinderd' zijn voor het burgemeesterschap - als hij kon, zou hij burgemeester-minister zijn, maar de artikels 61 en 48 van het Gemeentedecreet verbieden dat - het ziet ernaar uit dat hij voorzitter van de gemeenteraad blijft. Zie over het voorzitterschap van de gemeenteraad mijn eerder stuk. In elk geval wordt in de komende gemeenteraad, 12 januari 2009, wel zijn vervanging als burgemeester en schepen van cultuur geregeld maar niet zijn eventuele vervanging als raadsvoorzitter. In de gemeenteraad kan De Clerck voor pers en publiek de eerste viool blijven spelen. "De vernieuwde ploeg moet het nu doen, maar ik zal nog regelmatig mijn opwachting maken" liet Stefaan De Clerck weten in Het Laatste Nieuws (2-1-2009). Dus toch nog een beetje de twee opdrachten samen.

Het resultaat van zijn machtshonger in de vorige bestuursperiode kent iedereen. Stefaan De Clerck en zijn CD&V verloren, ondanks de steun van de kartelpartner N-VA, bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 voor het eerst de absolute meerderheid. Dat kwam onder meer omdat zijn supporters het hem kwalijk namen dat hij, zeker in de eerste jaren, te weinig beschikbaar was geweest voor Kortrijk. De nederlaag werd in zijn partij dan weer aangegrepen, om hem de weg te versperren naar de post van minister-president van de Vlaamse Regering. "Stefaan De Clerck heeft het bij de gemeenteraadsverkiezingen in Kortrijk danig verkorven, zodat hij niet meer in aanmerking komt om Yves Leterme op te volgen als Vlaams minister-president" schreef Paul Geudens in Gazet van Antwerpen (18 november 2006).

In elk geval zal Stefaan De Clerck de burgemeester niet zijn die in zijn ambtsperiode de zeven bruggen zal openen waarop hij zich heeft beroemd. Schepen van Openbare Werken Guy Leleu, CD&V, was er als de kippen bij om "de verantwoordelijkheid over de Leiewerken" (Het Laatste Nieuws, 31-12-2008) over te nemen van De Clerck. Toch wel een dankbare "verantwoordelijkheid": het is het Vlaamse Gewest dat bouwheer is, niet de stad.

Discreet stemmenkanon

Niemand kon op de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 voorspellen dat Lieven Lybeer in de komende zes jaar burgemeester zou worden. Stefaan De Clerck orakelde weer voluit "chef van de stadsrepubliek Kortrijk" (2-4-2005, Gazet van Antwerpen) te willen blijven. En de Gilde, het ACW, schoof - je weet maar nooit - schepen Guy Leleu naar voren op de tweede plaats. Guy Leleu was de alom geachte schepen van Openbare werken en Mobiliteit van wie verwacht werd dat hij een schrik van stemmen zou behalen. Van Gildeman Lieven Lybeer wist men dat hij een stemmenkanon was; om een verrassing te voorkomen werd hij pas op de zesde plaats uitgespeeld.  

Personeelsschepen Lybeer gaf geen krimp en verdubbelde zijn inspanningen om voorkeurstemmen te vergaren. Hoe? Wel: eentje per eentje maar dan zonder ophouden. Bij stad Kortrijk werken meer dan duizend personeelsleden; ik denk niet dat er veel zijn die hij niet heeft bezocht, een raamaffiche van zichzelf achterlatend. De man is de neef van gewezen CVP-stemmentrekker Joël Devos, die als gedienstig mutualiteitsbediende (CM natuurlijk) vriend en vijand verbaasde door de stemmen bijeen te sprokkelen van al wie aan zijn loket kwam. Bovendien had oom en heeft neef een praktijk van dienstbetoon op bijna industriële schaal; de daarvoor geschikte schepenambten zoals bevolking, personeel, sociale economie en sociale zaken kwamen hen daarbij zeer goed van pas.

Het resultaat was dat Lybeer (3521 voorkeurstemmen) tweede meest voorkeurstemmen behaalde achter een ontgoochelende Stefaan De Clerck (8634). Hij sprong zonder meer over het hoofd van de aangewezen ACW-kroonprins Leleu (3037). Overigens behaalden in diezelfde gemeenteraadsverkiezingen van 2006 Vincent Van Quickenborne, VLD, 6358 en Philippe De Coene, sp.a-Spirit, 4083 voorkeurstemmen.

Het komt Stefaan De Clerck misschien wel goed uit dat zijn tijdelijke (?) plaatsvervanger niet een sterk geprofileerde politicus is waarvan hij moet vrezen dat hij hem de volgende keer naar de kroon zou kunnen steken. Maar hoe discreet Lieven Lybeer zich ook beweegt in het politieke wereldje: hij moet niet onderschat worden. Hij werkt onvermoeibaar voort aan het uitbreiden van zijn stemmenportefeuille. Bij de vorming van het stadsbestuur in 2007 is hij zijn bevoegdheid over het stadspersoneel afgepakt. Maar als schepen van sociale economie is hij er intussen in geslaagd een myriade van sociale-economiebedrijfjes te laten oprichten die werk en inkomen verschaffen aan een aanzienlijk aantal mensen, waarvan er velen denken dat zij dat persoonlijk aan Lybeer te danken hebben.

Het bestaat dus nog: succesvolle politici die hun carrière niet te danken hebben aan wat in de partijcenakels wordt bedisseld. In die zin vind ik het fenomeen Lybeer een aangename vaststelling. Dat selfmade-aspect is tegelijk ook zijn zwakte. Het grootste gevaar voor Lieven Lybeer komt uit eigen kringen. Niet iedereen in de Gilde (ACW) is even gelukkig met de onverwachte opgang van hun standgenoot. Het is trouwens opvallend hoe weinig gejuich opstijgt bij de kopstukken van het Kortrijkse ACW.

Goed bediend

Door de "promotie" van Stefaan De Clerck, CD&V, heeft Kortrijk nu weer twee federale ministers; Vincent Van Quickenborne, OpenVLD, blijft minister van Ondernemen en Vereenvoudigen. Volgens de liberale excellentie kan dit alleen maar de Kortrijkse dossiers en de streeksdossiers ten goede komen: "Kortrijk zal daardoor in de komende tijd wel zeer goed bediend worden op politiek vlak" (Het Laatste Nieuws, 31-12-2008).

Ik bewonder het optimisme van Van Quickenborne, maar hij moet niet overdrijven. Het is niet in de federale regering dat de belangrijke beslissingen vallen over het wel en wee van steden en gemeenten. Dat is een bevoegdheid die is geregionaliseerd. Het is de Vlaamse Regering, CD&V-OpenVLD-sp.a (en fractiepartner), die bevoegdheden zoals binnenlands bestuur, lokaal beleid en openbare werken beheert, onder aansturing en controle van het Vlaams Parlement.

Toen Stefaan De Clerck de eerste keer minister van Justitie was, was zijn grote wapenfeit voor Kortrijk de bouw van het nieuwe gerechtsgebouw in de Beheerstraat. Hoeveel Kortrijkzanen hebben daarvan wakker gelegen? Overigens is niet iedereen ervan overtuigd dat dit een geslaagde realisatie is geweest. Het gebouw, een creatie van Stéphane Beel, vriend van Stefaan De Clerck, kreeg een plaats in de lijst van lelijkste hoeken van Vlaanderen in De Morgen (30-07-2005). "Het plein voor het gebouw is zo dood  als een pier. Het gebouw zit geprangd tussen een rangeerstation (kan interessant zijn als Justitie de kampen weer invoert), achtergevels van verwaarloosde panden en een zielloze straat op een zielloze afstand van het echte centrum. Niemand brengt de eerlijkheid op om te vertellen dat het paleis al even hautain is voor zijn buurt als zijn Brusselse voorganger, dat cool en clean zijn geen groter rechtvaardigheidsgevoel oplevert, dat er zelfs geen moeite is gedaan om de omgeving een ietsiepietsie proper te maken en wat groen aan te leggen". De auteur van deze vernietigende beschouwing is Filip Canfyn, intussen aangeworven als hoofd van de directie Stadsplanning en Ontwikkeling van Kortrijk.

Het zijn niet de departementen Justitie en Administratieve Vereenvoudiging die Kortrijk vooruit zullen stuwen in de harde wereld van de citymarketing. Daarvoor zal men de contacten moeten inschakelen op het Vlaamse niveau. In de gemeenteraad zetelen drie Vlaamse volksvertegenwoordigers: de harde werkers Carl Decaluwe, CD&V, en Bart Caron, sp-a-fractie, en nu ook Philippe De Coene, sp.a, die als schepen al bewees zijn handen uit de mouwen te kunnen steken voor Kortrijk.

12:25 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

31-12-08

Het allerbeste toegewenst voor het nieuwe jaar

tientjes2

Beste lezer, ik wens jou het allerbeste voor het nieuwe jaar. Een beetje geluk gaan we misschien nodig hebben. Breekt de economische crisis door of blijft het beperkt tot wat moeilijkheden op de beurs en bij de banken? Wat wordt het politiek bekeken in binnen- en buitenland?

Miisschien kunnen de stoïcijnen ons wat leren. Hun antieke levenskunst is moderner dan je denkt. Zo schreef Marcus Aurelius, de beste keizer die ze in Rome ooit hebben gehad (161-180), het volgende:

"Maak u niet te veel zorgen over de toekomst. Want als u in die toekomst bent beland, zult u, voor zover nodig, beschikken over hetzelfde verstand dat ge nu gebruikt. 't Is te hopen voor u dat u het gebruikt."

(uit Marcus Aurelius, Overpeinzingen, Boek 7, alinea 8)

Santé op 2009!


Foto: een stralende, zorgeloze zomerdag in de Tientjesstraat in de Kortrijkse deelgemeente Bissegem. Zie mijn stukje van een tijd geleden.

00:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-12-08

Kortrijk is dure bibliotheekstad

bib1

Kortrijk is de duurste bibliotheekstad onder de Vlaamse centrumsteden. Je moet er 7,5 euro lidmaatschapsgeld betalen eer je een boek kunt meenemen naar huis. Nochtans is de openbare bibliotheek de meest laagdrempelige cultuur die een stad kan aanbieden. En lezen is altijd verrijkend. Het is onverstandig daarvoor drempels op te trekken zoals een duur lidmaatschap. Overigens brengt die retributie nauwelijks wat op; er kan dan ook terecht gesproken worden van een pesttaks. De progressieve gemeenteraadsfractie wil dat iedereen gratis gebruiker kan worden van de stedelijke bibliotheek. Zij voerden daar tussen kerstdag en nieuwjaar actie voor.

'De Ontslaving' heette de socialistische bibliotheek vroeger in Lendelede. Om maar te zeggen dat socialisten het emancipatorische van lectuur altijd goed begrepen hebben. Als bepaalde machten de mensen dom wilden houden, was literatuur een perfect tegengif. Vandaar dat het ons opviel dat het in Kortrijk zo duur is om lid te worden van de stedelijke bibliotheek.

Mensen die het financieel niet al te breed hebben, kunnen zo al geen boeken kopen. De openbare bibliotheek is dan de enige kans om wat interessanter leesvoer in huis te krijgen dan de reclamefolders die elke week in of naast de brievenbus belanden. Het is onsociaal en ondemocratisch een aanzienlijk deel van de bevolking met een hoog jaargeld de weg te versperren naar de literatuur.

In Kortrijk betaal je 7,5 euro om een jaar lid te zijn van de bibliotheek. Hiermee is Kortrijk de derde duurste gemeente van heel het Vlaamse Gewest. Alleen in Geel en Puurs maakt men het de mensen nog lastiger om aan leenboeken te geraken. Van de 13 Vlaamse centrumsteden is Kortrijk het duurst. In Aalst, Oostende en Gent kun je, zoals in een derde van de Vlaamse gemeenten, je gratis inschrijven bij de bibliotheek. Roeselare vraagt 2,5 euro, Mechelen 4. En voor 5 euro kun je boeken lenen in Antwerpen, Brugge, Genk, Hasselt, Leuven, Sint-Niklaas en Turnhout.

In Kortrijk is het wel gratis voor jongeren dan 18, maar dat is overal zo. Kortrijk doet ook een geste voor de 55-plussers, maar de 6 euro die aan die 'gelukzakken' wordt gevraagd is nog hoger dan gelijk waar.

Ook de buurgemeenten van Kortrijk hanteren opvallend democratischer lidmaatschapsgelden voor hun bibliotheken. In Zwevegem is het gratis. In Menen en Kuurne is het 5 euro, in Harelbeke 3 en overal elders in het arrondissement 2,5 euro.

Gemeenteraadslid Bert Herrewyn, die de kwestie uitspitte, wijst erop dat de Kortrijkzanen in feite twee keer betalen voor de bibliotheek. Nog afgezien van de omvangrijke Vlaamse subsidies, wordt de stadsbibliotheek met haar filialen gefinancierd met de opbrengst van de gemeentebelastingen. Het is niet ernstig daarbovenop nog eens 7,5 euro extra te vragen.

De opbrengst van de jaarbijdragen van de gebruikers van de bibliotheek bedraagt gemiddeld zowat 55.000 euro. In het licht van de 115 miljoen euro van de stadsbegroting is dat een verwaarloosbaar bedrag. En wat kost de administratieve verwerking van al die 7,5 euro's? Het gaat hier duidelijk om een pestbelasting.

Ter bekendmaking van dat standpunt voerde de progressieve gemeenteraadsfractie een opmerkelijke actie aan de ingang van de hoofdbibliotheek in de Leiestraat. Gemeenteraadsleden en militanten van sp.a, Groen! en VlaamsProgressieven deelden gratis lidkaarten uit aan de bibliotheekbezoekers. De actievoerders oogsten veel bijval.

bib2

22:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-12-08

Censuurartikel uit Politieverordening Kortrijk wordt geschrapt!

censuur drukwerk

Ik heb mijn slag thuisgehaald! Het censuurartikel wordt uit de Algemene Politieverordening van Kortrijk en omliggende gemeenten geschrapt, zoals ik had voorgesteld tijdens de bespreking in de gemeenteraad van november. Zie mijn eerder stuk. In de gemeenteraad van januari wordt uiteindelijk ingegaan op mijn voorstel.

Vrijheden

In de gemeenteraad van 17 november 2008 heb ik een heel debat op gang gebracht over artikel 100 van de voorgestelde nieuwe Algemene Politieverordening. Dat artikel luidde: "Het is verboden enig drukwerk, pamflet of vlugschrift of enig ander voorwerp te verspreiden zonder vooraf de burgemeester hiervan in kennis te hebben gesteld". Volgens mij is dat een preventieve maatregel en dus censuur. Volgens de Raad van State (arrest van 18 mei 1999 tegen stad Antwerpen) is een dergelijke bepaling strijdig met de grondwettelijk beschermde vrijheid van meningsuiting en van drukpers.

Mijn voorstel om dat artikel te schrappen werd door de meerderheid in de gemeenteraad weggestemd. Wel beloofde het stadsbestuur een externe adviseur te raadplegen voor alle zekerheid. Dat heeft men intussen gedaan. Advocaat Cies Gysen van GD+A advocaten van Mechelen, geeft mij in feite over de hele lijn gelijk. Zijn advies trekt dezelfde conclusies uit voormeld arrest van de Raad van State als deze die ik in de gemeenteraad verdedigde. En zijn finaal besluit is dat de opgelegde maatregel strijdig is met de rechtspraak van de Raad van State: "De kans bestaat bijgevolg dat, indien de politieverordening (gedeeltelijk) wordt aangevochten voor de Raad van State, deze laatste zal overgaan tot de schorsing/vernietiging van (een deel van) de verordening".

In de komende gemeenteraad van 12 januari 2009 krabbelt het stadsbestuur uiteindelijk terug. Artikel 100 wordt gedeeltelijk - maar voldoende - geschrapt. Het censuurartikel verdwijnt.

De nieuwe politieverordening waarvan artikel 100 deel uitmaakt, voert in feite de gemeentelijke administratieve sancties in. Daardoor hoeft het gerechtelijk apparaat niet meer in gang te schieten om kleine maar belangrijke regels tegen overlast te handhaven. Nu kan het gemeentebestuur zelf (administratieve) straffen opleggen tegen bijvoorbeeld achterlaters van hondendrollen op het trottoir. Daarvoor is een gespecialiseerde ambtenaar benoemd, Tessa Allewaert, die niet alleen voor Kortrijk maar ook voor buurgemeenten optreedt

Gepikeerd

De juridische dienst van Kortrijk reageert enigszins gepikeerd op de pirouette van het stadsbestuur. In de toelichting bij dat agendapunt wijzen de stadsjuristen er uitdrukkelijk op dat sanctionerend ambtenaar Tessa Allewaert zelf eerder een poging heeft ondernomen om het bewuste artikel te weren. In de werkgroep die voor alle gemeenten van de streek een eenvormige politieverordening moest uitwerken, wees zij erop dat de bepaling van artikel 100 strijdig is met de vaststaande rechtspraak van de Raad van State. Deze opmerking werd echter door de werkgroep van tafel geveegd, aldus de juridische dienst.

In opdracht van het stadsbestuur heeft de dienst toch nog een vergelijkend onderzoek gedaan bij diverse centrumsteden. Men stelt vast dat de meeste nog strenger zijn dan Kortrijk. Soms vraagt men een "schriftelijke" kennisgeving of nog erger: vraagt men een "schriftelijke toestemming" van burgemeester en/of het hele stadsbestuur. "Bij navraag is er nergens in de gemeenteraad protest geuit omtrent de strenge bepalingen", verklaart de ambtenaar. Alsof dat een argument zou kunnen vormen om toch ook maar in Kortrijk de Grondwet met de voeten te treden... En als men dan toch positieve voorbeelden nodig heeft: in Mechelen, Turnhout en Gent is er van een dergelijke censuurbepaling geen sprake!

Cassatie

Zoals de burgemeester in het debat in november haalt ook de juridische dienst aan dat het andere hoge rechtscollege, het Hof van Cassatie, een andere mening heeft dan de Raad van State. Zelf had ik dat ook al opgemerkt in het debat. Volgens Cassatie primeert de bevoegdheid van de burgemeester - en dus alleszins niet van het hele stadsbestuur! - om maatregelen te nemen voor de handhaving van de openbare orde, de openbare zeden en de openbare reinheid boven het recht op vrije meningsuiting. Er is, volgens Cassatie, geen onbeperkte vrijheid om van de openbare weg gebruik te maken. De Raad van State daarentegen bekijkt de vrijheden en grondrechten afzonderlijk en toetst elke maatregel apart aan de tekst van de Grondwet.

Dat meningsverschil tussen beide hoogste rechtscolleges van ons land kon het stadsbestuur niet helpen, zo legde ik al uit in de gemeenteraad. Als wij met de progressieve fractie bezwaar hadden ingediend tegen de gemeenteraadsbeslissing bij de gouverneur en uiteindelijk bij de Raad van State, dan ging de Raad van State zich zeker houden aan zijn eigen ingenomen standpunt. Dan ging het aangevochten artikel zeker vernietigd zijn.

Het Hof van Cassatie komt bij gemeentelijke administratieve sancties slechts tussen in de gewone procedures. Dat wil zeggen: als iemand een boete zou krijgen voor het uitdelen van vlugschriften zonder kennisgeving aan de burgemeester, dan kon hij in beroep gaan bij de politierechtbank. Als de lagere rechter de stad gelijk gaf, kon de uitdeler uiteindelijk zijn geval voorleggen aan het Hof van Cassatie, dat tot nu toe in dergelijke gevallen de gemeentebesturen involgde. Maar heel die procedure, uitmondend bij het Hof van Cassatie, kon pas van start gaan als er inderdaad een niet vernietigde politieverordening bestond. Wij waren vast van plan om ervoor te zorgen dat het artikel wel ging worden vernietigd.

Staaltjes 

Het stadsbestuur heeft er dus verstandig aan gedaan niet koppig te blijven. Artikel 100 wordt vervangen door volgende tekst: "Het is verboden enig commercieel voorwerp (staaltjes en dergelijke) uit te delen zonder de burgemeester hiervan in kennis te hebben gesteld". Er kunnen nog robbertjes worden uitgevochten voor de rechtbank over wat nu wel en wat niet een commercieel voorwerp is. Maar het is duidelijk dat de politierechter in het licht van de gemeenteraadsdiscussie en van het afwijzen van censuur het begrip 'commercieel' heel beperkend zal interpreteren.

Leiedal

Zoals gezegd, is er in de streek afgesproken tussen de steden en gemeenten om voor een groot deel dezelfde bepalingen op te nemen in de verschillende gemeentelijke algemene politieverordeningen. Verwacht wordt dat ook de andere gemeenten het censuurartikel zullen schrappen. Nu de lokale politie is georganiseerd in politiezones die meer dan een gemeente omvatten, lijkt dat logisch.

Minder logisch is dat die eenvormigheid niet per politiezone wordt georganiseerd maar voor heel het gerechtelijke arrondissement, zeg maar het grondgebied van de intercommunale Leiedal. Ware het dan niet logischer geweest indertijd een politiezone te maken voor heel dat aaneengegroeid gebied? Er zijn toen zones bijeengebracht die alle als kenmerk hadden dat iedereen met iedereen wou samenwerken behalve met stad Kortrijk. Kortrijk zit dan ook in een minizone met Kuurne en Lendelede.

Voor die eenvormigheid in de politieverordeningen is een werkgroep opgericht in de schoot van de intercommunale Leiedal. Leiedal is ooit opgericht voor de economische expansie, maar daar is in de loop van haar geschiedenis van alles bijgekomen. Nu ook justitie dus. In feite is Leiedal nog altijd, ondanks de hervormingen met betrekking tot de samenwerking tussen gemeenten, een bovengemeentelijke vereniging met algemene bestuursopdrachten. De vraag is hoe democratisch dat nog is, want Leiedal staat niet onder rechtsstreekse controle van verkozen organen. De raad van bestuur van Leiedal is een aantal jaar geleden trouwens afgeslankt tot zijn absolute minimum. Dat betekent dat alleen de meerderheid in de meerderheid van de verschillende gemeenten een bestuurder kan afvaardigen. In concreto draait dat uit op een oververtegenwoordiging van CD&V. Als wij het dan toch over democratische grondrechten hebben, kan misschien ook die discussie weer eens opgepookt worden.

12:46 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |