08-02-09

Snorko gaat door!

Snorko 1

De 23 snorfietsen die Vlaams minister van Sociale Economie Kathleen Van Brempt aan Kortrijk schonk, worden goed gebruikt. De toestellen worden in het project Snorko, initiatief van de Werkwinkel van Kortrijk, uitgeleend aan mensen die willen gaan solliciteren of werken maar op eigen kracht niet ter plekke geraken. Het onderhoud en de herstelling van de brommertjes is toegewezen aan het sociale economieproject JOPRO (vroeger Fietsrijk/Kantwerk). Het stadsbestuur doet een financiële inbreng. Na een jaar blijkt Snorko het waard om voortgezet te worden.

Het project Snorko bestaat erin dat werkzoekenden en beginners op de arbeidsmarkt een brommertje kunnen ophalen bij de Werkwinkel als ze anders niet ter plekke geraken. Dat zegt iets over het aanbod van openbaar vervoer in het Kortrijkse, maar soit. Gebruikers betalen een halve euro per kalenderdag. De verzekering wordt betaald door de stad. Het stadsbestuur geeft ook een extra subsidie aan vzw Groep Intro/JOPRO (vroeger Fietsrijk/Kantwerk) voor onderhoud, herstelling en administratie van het Snorko-project.

Bij de start hoopte men ook snorfietsen te kunnen verhuren aan organisaties uit de sociale economie voor hun werknemers. Maar dat is niet gelukt; wat financieel wel een tegenvaller was.

Niettemin blijk Snorko een redelijk succes. De brommertjes zijn voortdurend in gebruik - er is zelfs een wachtlijst - en de doelgroep wordt bereikt. In 2008 gebruikten 66 personen de 23 snorfietsen voor een periode van wisselende lengte (gemiddeld 58 kalenderdagen). 8% van het gebruik betrof het zoeken van werk; 92% het zich begeven naar het werk. De gebruikers waren gemiddeld 30 jaar, voor 64% mannen, voor 85% laaggeschoold, voor 40% van vreemde origine en voor bijna de helft van de gevallen bekend bij de sociale diensten in Kortrijk.

Dat zijn opmerkelijke resultaten. Eerdere experimenten in die zin van bijvoorbeeld de VDAB hadden veel minder bijval (amper 33 ontleningen per jaar). Vier brommertjes zijn intussen uitgevallen, 3 door diefstal en eentje door 'perte totale'.

JOPRO dat de snorfietsen van Snorko onderhoudt en herstelt, is intussen zelf begonnen met de verhuur van bromfietsen, in samenwerking met de interimsector. Maar het kost de verbruikers iets meer. Er is ook een afspraak met Snorko, dat men de gegadigden op de wachtlijst doorstuurt naar JOPRO - 't is nevens de Werkwinkel.

JOPRO zelf is ook content over de samenwerking met Snorko, maar zou graag wat beter betaald worden voor zijn diensten. Een probleem is bijvoorbeeld dat de brommertjes van Kathleen Van Brempt stilaan te versleten geraken en teveel onderhoud vergen.

De brommertjes van de lokale politie

Snorko mag zijn werking, gezien het succes, dus voortzetten van het stadsbestuur. Er wordt zelfs uitgekeken naar mogelijkheden om de werking nog uit te breiden. Zo zou men pogen de afgedankte brommertjes van de lokale politie te krijgen. Een snorfiets waar meer dan 250 euro kosten aan zijn, zou worden vervangen door een exemplaar uit de stock van JOPRO; uit diezelfde voorraad wordt het aantal beschikbare snorfietsen aangevuld tot 25, ook tegen 250 euro aankoopprijs.

Op de vraag van Snorko aan de stad om enkele nieuwe brommers aan te kopen, wordt voorlopig niet ingegaan. Wel is het stadsbestuur bereid de toelage aan JOPRO op te trekken tot 348 euro per jaar en per snorfiets.

Zie ook mijn eerder stuk.

19:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-02-09

Sociale huisvesting in Kortrijk: wanneer de broodnodige grote fusie van maatschappijen?

kb1

Vraag het maar aan de meer dan duizend wachtende kandidaten voor een sociale huurwoning in Kortrijk. De sociale huisvesting op Kortrijks grondgebied is geen hoogvlieger. Er zijn minder sociale woningen dan in verschillende kleinere buurgemeenten en beduidend minder dan in de andere centrumsteden. Desondanks zijn niet minder dan 6 maatschappijen actief in groot-Kortrijk, veelal met zetel in een buurgemeente. Hoe kan het stadsbestuur dan zijn rol spelen van 'regisseur van het woonbeleid' zoals de Vlaamse Regering dat wil? Al die maatschappijen voeren hun eigen beleid. Met hun eigen - meestal onderbemand - personeel. Al die maatschappijen hebben hun eigen regels. De opvallendste regeling is de apartheid die de maatschappij Eigen Haard Is Goud Waard, Lauwe, heeft ingevoerd in Marke, Aalbeke en Rollegem. Wie niet van de deelgemeente zelf is, heeft bijna nimmer kans op een sociale huurwoning.

Aan de staart van het peloton

Volgens het Woonregieboek Zuid-West-Vlaanderen staan er in Kortrijk een kleine 1500 kandidaten op de wachtlijsten voor een sociale huurwoning. De gemiddelde wachttijd is 660 dagen. Op heel het grondgebied van groot-Kortrijk zijn overigens niet meer dan een kleine 2500 sociale huurwoningen beschikbaar. In de periode 2002-2005 zijn er hoop en al 50 sociale huurwoningen bijgebouwd.

Het zou logisch en normaal zijn dat in centrumstad Kortrijk het percentage sociale huurwoningen het hoogst van de streek zou zijn. Dat blijkt helemaal niet waar te zijn. Kortrijk moet met 7,47% sociale woningen op alle woningen in de gemeente onderdoen voor Spiere-Helkijn (17,68%), Menen (10,74%), Zwevegem (9,78%), Avelgem (8,24%) en Kuurne (7,83%). Kortrijk komt met zijn dikke 7% amper boven het Vlaamse gemiddelde en ligt ver achter bij het gemiddelde van 11% van de centrumsteden. Wat wonen betreft, is Kortrijk kampioen van de verkavelingen, maar het hangt aan de staart van het peloton wat sociale huisvesting betreft.

Op eigen houtje

Sociale huisvesting is in Kortrijk nooit een prioritaire beleidsdoelstelling geweest. Sinds de ambtsperiode van Ivo-Joris Lambrecht, waarin in de kernstad Kortrijk wel redelijke inspanningen werden gedaan voor sociale woningbouw, lieten de opeenvolgende ploegen de sociale huisvesting over aan de verschillende bouwmaatschappijen werkzaam op het grondgebied van groot-Kortrijk. Die ontwikkelden op eigen houtje hun werking zonder ook maar enigszins aangestuurd of bijgestaan te worden door het stadsbestuur.

En in die omstandigheden liet de wet van de minste inspanning zich volop gelden. "Het zal wel gaan met het huizenbestand dat wij hebben zeker? Wij moeten het onszelf niet te moeilijk maken" hoorde ik persoonlijk uit de mond van een zaakvoerder van een van genoemde maatschappijen. In tegenstelling met wat in andere steden gebeurde, kwam er van stadswege in de voorbije decennia ook nooit geen aanbod van gronden of panden voor sociale woningbouw.

Van de vijf erkende sociale huisvestingsmaatschappijen werkzaam op Kortrijks grondgebied, is er slechts een die rechtstreeks afhangt van de stad: Goedkope Woning Kortrijk die zowat 1450 sociale woongelegenheden verhuurt in de kernstad. Voorts is er Eigen Haard die vanuit Zwevegem sociale woningen verhuurt in de Kortrijkse deelgemeente Bellegem, Eigen Haard Is Goud Waard die vanuit Lauwe (Menen) verhuurt in de Kortrijkse deelgemeenten Marke, Aalbeke en Rollegem, De Leie van Wervik die verhuurt in de Kortrijkse deelgemeente Kooigem, en de Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij, die als hoofdopdracht heeft de verkoop van sociale woningen in de hele regio maar ook woningen verhuurt in de Kortrijkse deelgemeenten Heule en Bissegem (en tegen de afspraken ook meer en meer in de Kortrijkse kernstad).

Daarnaast is er - gelukkig! - ook nog het sociale verhuurkantoor De Poort, dat met startkapitaal van het Kortrijkse OCMW, ook nog eens een vierhonderdtal woongelegenheden ter beschikking heeft voor kansarme huurders in de ruime streek.

De versnippering is een pest

De gemeente is de regisseur van het lokale woonbeleid, stelde Vlaams minister van Wonen Marino Keulen in zijn opeenvolgende beleidsbrieven. Hoe het Kortrijkse stadsbestuur de sociale huisvesting op zijn grondgebied kan regisseren met al die verschillende maatschappijen, is een raadsel. Bovendien doen die maatschappijen elk op hun manier hun best - de een al meer dan de andere - maar de schaal van hun woningenbestand en van hun werkingsgebied is  eigenlijk te klein voor een hedendaagse management.

Maar ook voor de kandidaat-huurders is die versnippering een pest. Het zou logisch zijn als iemand die een sociale woning op Kortrijks grondgebied wil huren, zich kan wenden tot een enkel loket. Het zou logisch zijn dat er een eengemaakte wachtlijst is voor alle sociale woningen op Kortrijks grondgebied. Het zou logisch zijn dat men zich maar een keer moet inschrijven en dat de datum van inschrijving bij een maatschappij ook geldt voor de andere. De realiteit is allesbehalve logisch. Al die maatschappijen hebben hun eigen balie; de kandidaat die bereid is gelijk waar in Kortrijk te gaan wonen, moet zich simpelweg vijf keer gaan inschrijven. Op twee adressen in Kortrijk zelf, op een adres in Zwevegem, een in het verre Werrvik, en een in Lauwe!

De reglementen lopen uiteen

Al die maatschappijen hebben bovendien hun eigen reglementen. Ook die reglementen lopen uiteen. Het reglement van De Poort is veruit het beste, een schoolvoorbeeld van een reglement waarop een sociale huurder recht heeft: fair, volledig en verstaanbaar. De Poort is evenwel een sociaal verhuurkantoor, niet eens een erkende sociale huisvestingsmaatschappij. Dat zegt veel over het professionalisme in de Kortrijkse sociale huisvestingssector.

Alle maatschappijen schrijven in hun reglement grote stukken over uit het Kaderbesluit Sociale Huur; nogal wiedes want dat is de per decreet verplichte basistekst. Interessant is daarbij te zien welke stukken zij wel overnemen en welke niet. Interessant is ook te kijken welke keuze zij maken als het Besluit verschillende opties geeft. En ten slotte stel ik vast dat er ook onwettig wordt afgeweken van het Besluit.

Met uitzondering van De Poort - maar dat is geen erkende sociale huisvestingsmaatschappij - neemt geen enkele maatschappij de regels uit het Kaderbesluit over die het inzagerecht van de kandidaat-huurder regelen in het wachtregister. Slechts een paar maatschappijen regelen de communicatie met de huurders en de klachtenbehandeling. Een aangename verrassing daarbij is de regel bij Eigen Haard en bij de Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij die zegt dat zij bereid zijn initiatieven te steunen die de leefbaarheid in een wijk willen verbeteren, een ontmoetingslokaal bijvoorbeeld of een wijkfeest.

De toewijzingsregels

Van groot belang voor de kandidaat-huurders zijn de toewijzingsregels. Die regels liggen -gelukkig! - grotendeels vast in het Kaderbesluit maar de maatschappijen hebben een bepaalde speelruimte. Alle maatschappijen gebruiken die marge om voorrang te geven aan kandidaten die in de periode van zes jaar voor de toewijzing minstens drie jaar inwoner zijn geweest van de gemeente waarin de betrokken woning ligt. Sommige maatschappijen voegen daaraan een voorrang toe voor bewoners van een gemeente in hun werkingsgebied en voor mensen die nog geen sociale huurder zijn. Die bepalingen zijn geldig.

Maar bepaalde maatschappijen beperken de rechten van hun kandidaat-huurders ook op onwettige wijze. De Leie bijvoorbeeld bestemt bepaalde woningtypes voor bepaalde leeftijden: meer dan 25, 30, 40 en 55 jaar. Dat is flagrant in strijd met het Kaderbesluit dat zegt dat voor de 'rationele bezetting' van de verschillende woningtypes alleen mag rekening worden gehouden met het aantal personen dat een woning wil betrekken en met de fysieke toestand van de personen (bejaarden en mensen met een handicap bijvoorbeeld). De leeftijd laten spelen bij de toewijzing van een woning is puur discriminatie en willekeur.

Apartheid in Marke, Aalbeke en Rollegem

Het ergst, naar mijn oordeel, is een bepaling in het reglement van Eigen Haard Is Goud Waard. Die bepaling breidt de voorrang voor inwoners van de gemeente uit tot een vorrang voor inwoners van de deelgemeente. Dat betekent in de praktijk dat je van Marke, Aalbeke of Rollegem zelf moet zijn om een sociale huurwoning in die deelgemeenten te kunnen krijgen. Apartheid dus! 33 jaar na de fusie van de gemeenten. Voorzitter van Eigen Haard Is Goud Waard is momenteel Jean de Béthune, van Marke; zijn kiesdomein heeft ie goed afgeschermd.

Een dergelijke apartheidsregeling per deelgemeente is volgens het Kaderbesluit niet helemaal uitgesloten. Er kan in een toewijzingsreglement rekening gehouden worden met 'de lokale binding', zoals het Besluit het zegt in artikel 26: de binding met een bepaalde buurt of wijk. Maar die voorrang voor mensen die al een tijd in de buurt wonen is pas geldig als dat afwijkende toewijzingsreglement is goedgekeurd door de ... gemeenteraad. Dat is nog niet gebeurd - en ik zou tegenstemmen. Een simpele beslissing van de raad van bestuur van Eigen Haard Is Goud Waard volstaat niet.

Andere afwijkende toewijzingsregels die met een beslissing van de gemeenteraad kunnen ingevoerd worden, vind ik dan wel weer het overwegen waard. Er kan ook voorrang gegeven worden aan kandidaat-huurders die in de gemeente (of in naburige gemeenten zelfs!) werken of die er kinderen laten school lopen. Op die manier krijgen die kandidaten evenveel voorrang als de bewoners zelf van de gemeente. Geen enkele maatschappij heeft daartoe een aanvraag ingediend bij het stadsbestuur.

Een grote fusie gevraagd

Conclusie: het is jammer dat de verschillende sociale huisvestingsmaatschappijen op het grondgebied Kortrijk hun eigengereide weg blijven gaan. Het is onaanvaardbaar dat het Kortrijkse stadsbestuur zijn regierol in de sociale huisvesting niet opneemt.

En eigenlijk zou er in Kortrijk (en omstreken?) één enkele grote, professioneel geleide sociale huisvestingsmaatschappij moeten komen. En die maatschappij zou van stad Kortrijk (en eventueel van de deelnemende omliggende gemeenten) voldoende investeringskapitaal moeten krijgen voor een ernstige inhaalbeweging in de bouw van sociale woningen. Voor dit jaar is een nieuwe erkenningsronde aangekondigd voor alle Vlaamse sociale huisvestingsmaatschappijen. Dat is een unieke kans om van stadswege aan te sturen op een dergelijke grote fusie van maatschappijen.

Blauwepoort

20:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-01-09

Boxing Team Kortrijk koestert ernstige olympische ambities

 Foto Geert Verbeke, Kortrijk

boxing team Kortrijk

Jaroslav Klimenko en Alexander Titov: onthoud die namen. Bij Boxing Team Kortrijk is men beide atleten aan het klaarstomen voor de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Onlangs werd Alexander Titov kampioen van de boksfederatie van Zuid-Nederland. Boxing Team Kortrijk, de enige boksclub van Kortrijk, heeft zijn uitvalsbasis in het Olympiadestadion van Marke.

Boxing Team Kortrijk is twee amateurboksers aan het klaarstomen om de Belgische kleuren te vertegenwoordigen op de Olympische Spelen in Londen (2012). Het gaat om de topatleten Alexander Titov en Jaroslav Klimenko. Zij krijgen een begeleidingsteam dat multidisciplinair is samengesteld door de specialisten van 'Best in Sports', begeleidings- en expertisecentrum voor sport en topsport.

Het is een primeur voor de bokssport in Vlaanderen dat talenten op die professionele manier worden begeleid naar sportieve topprestaties. De bokstrainingen en buitenlandse stages van beide heren gaan gepaard met een geplande opbouw van conditie en kracht, medische inspanningsfysiologie, voedingsbegeleiding, kinesitherapie, aangepaste bewegingstoestellen, mentale bijstand enzovoort.

Inmiddels bewees Alexander Titov (1991, 69 kg) al zijn mogelijkheden op de recente Zuid-Nederlandse Bokskampioenschappen (op 24 januari jl. in sportcentrum Fitland in Gemert). In een taaie kamp tegen de Zuid-Nederlandse kampioen Kenn Cremers van de befaamde Nederlandse boksschool De Amateur, won de Kortrijkzaan van Russische afkomst de finalewedstrijd.

Zijn clubgenoot Edgar Davtian, de oudste van de beroemde Davtianbrothers - Edgar (1986, 70 kg) en zijn broer Parvir (1987, 73 kg) werden in 2007 Belgisch kampioen in hun klasse - verloor in Gemert in een andere finale nipt op punten (een verschilletje van slechts 2 punten) na een spannende kamp tegen Anranik Mirzoyan (van de Nederlandse club Olympia DB), die de gouden medaille behaalde.

Boksmeeting

Boxing Team Kortrijk wordt geleid door een enthousiaste ploeg met onder meer voorzitter Lievin Vanfleteren en secretaris Rudy Dejaeghere, zelf ooit actief bokser in de tijd dat de sport bloeide op en rond de Veemarkt (hij was eveneens lang socialistisch gemeenteraadslid in Kortrijk en zelfs in Marke voor de fusie). De vele liefhebbers die zich in het Olympiadestadion in Marke begeven aan het nobele vuistschermen, doen dat onder leiding van universitair geschoold trainer Igor Klimenko, die na zijn aankomst in ons land het diploma van boksleraar behaalde aan de Koninklijke Belgische Boksbond.

Lees ook mijn eerder stukje. Voor de website van Boxing Team Kortrijk klik hier. Noteer nu al in jouw agenda de internationale boksmeeting georganiseerd door Boxing Team Kortrijk op zondag 4 oktober 2009, om 17 uur in het Olympiadestadion in Marke.

KBT Alexander Titov
Foto Boxing Team Kortrijk

13:55 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-01-09

Politiezone VLAS kiest voor propere handen, letterlijk

vingerafdruk

De politiezone VLAS (Kortrijk-Kuurne-Lendelede) stapt af van het nemen van vingerafdrukken met inkt en papier. De politieraad keurde de aankoop goed van een machientje dat de handen proper laat en niettemin betere resultaten geeft: de 'live-scan'. De nieuwe werkwijze betekent op jaarbasis een besparing van meer dan 800 werkuren!

Het nemen van vingerafdrukken is momenteel een van de meest tijdrovende activiteiten van de lokale politie van Kortrijk, Kuurne en Lendelede (politiezone VLAS). Het geknoei met inkt en papier vergt een handigheid waarover weinigen beschikken. Maar het grootste bezwaar is dat men zich voor die enkele inktvlekken met de te controleren persoon naar het 'arrondissementeel informatiekruispunt' (AIK) van de federale politie moet begeven. Die ambachtelijk genomen vingerafdrukken gaan vervolgens naar het centrale systeem van de AFIS-databank (Automated Fingerprinting Identification System). Daardoor kunnen vergelijkende resultaten pas na enkele dagen bekomen worden. Als dat al lukt, want soms zijn de vlekken niet duidelijk genoeg; en dan is het veelal te laat om betere afdrukken te nemen aangezien de betrokkene al weer gelost is. Overigens is er altijd een beetje medewerking van de verdachte nodig om goede resultaten te bekomen. Dat alles kost een pak nutteloze administratie en ettelijke werkuren.

Bij de collega's van de politiezone Kouter en de politiezone Genk ontdekten de Kortrijkse flikken een gesofisticeerd apparaat waarmee op een eenvoudige, nauwkeurige en propere manier vinger- en handpalmafdrukken kunnen worden genomen: de 'live-scan'. Het machientje maakt digitale afdrukken. Dat heeft veel voordelen.

Elke afdruk wordt onmiddellijk getoetst op zijn kwaliteit. Onbruikbare afdrukken worden afgekeurd, en men kan direct een nieuwe poging ondernemen. De digitaal opgenomen afdrukken gaan automatisch naar de centrale AFIS-databank van de federale politie. Daar worden zij digitaal vergeleken met de opgeslagen afdrukken. In minder dan geen tijd kan er zo een uitspraak worden gedaan over de identiteit van de geïnterepelleerde persoon.

Hetzelfde toestel heeft nog andere mogelijkheden. Ook oude, met inkt en papier geproduceerde vingerafdrukken kunnen ermee rechtstreeks naar het AFIS-systeem gemaild worden. Voorts kan het ook foto's van sporen verwerken en foto's van verdachten. Dat alles volgens de wettelijke normen die geëist worden voor bijvoorbeeld fotoconfrontaties.

Meer armslag.

In de politiezone VLAS maakt de lokale politie jaarlijks zowat 550 vingerafdrukken. De overschakeling naar de live-scan maakt een besparing mogelijk van zeker anderhalf uur; in totaal geeft dat een aanzienlijke operationele capaciteitstoename van 825 werkuren.

Het zal ook meer armslag geven aan heel wat politieopdrachten zoals opsporing en criminaliteitsbestrijding. Er hoeft niet meer op transport worden gegaan met verdachten met alle ontsnappingsrisico's erbij. De vergelijkende resultaten van de vingerafdrukken krijgt men in een oogwenk in plaats van pas na enkele dagen. Het gebruik van het toestel bij andere politiezones toont aan dat het gebruiksgemak het aantal opnames van vingerafdrukken en foto's gevoelig doet stijgen. Toch maar oppassen dat men niet overdrijft ten koste van de rechten van de verdachte.

Om compatibel te zijn met het centrale AFIS-systeem moet er voor de aanschaf van de live-scan gekozen worden tussen erkende firma's. De politiezone VLAS vraagt prijs bij volgende leveranciers: Steria, 1170 Brussel, Keyware, 1070 Brussel, Motorola, Anaheim VSA, en Sagem, Parijs, Frankrijk. De uitgave wordt geraamd op 71.000 euro, opleiding en onderhoudscontract inbegrepen.

07:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-09

De Kortrijkse administratie doet mee aan de Dikketruiendag

dikketruien

Vrijdag 13 februari 2009 is door de Vlaamse ministeries uitgeroepen tot Dikketruiendag. De verwarming wordt een of enkele graden lager gezet en de ambtenaren hullen zich zo nodig in wollen truien en ondergoed van Damar. De bedoeling is energiebesparing en vooral sensibilisatie om de mensen ertoe aan te zetten energie te besparen. Het Kortrijks stadspersoneel doet ook mee. Het stadsbestuur gaf daartoe zijn toestemming en koukleumen worden vergast op hete soep. Bravo!

Op 16 februari 2005 werd het Kyotoprotocol goedgekeurd. De bedoeling van die internationale overeenkomst is het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen die leiden tot een opwarming van de aarde. Met de organisatie van een Dikketruiendag wil de Vlaamse overheid iedereen herinneren aan de afspraken van Kyoto. Op vrijdag 13 februari a.s. kent dat initiatief zijn vijfde editie. 

Vanzelfsprekend doen heel wat afdelingen van de Vlaamse ministeries mee en scholen. Maar de oproep wordt ook goed gevolgd bij de gemeentelijke administraties en kent een groeiend succes in de privésector en thuis bij de gezinnen. Op die Dikketruiendag wordt simpelweg de thermostaat van de verwarming een of meer graden minder gezet. Vorig jaar deden 800.000 mensen mee, goed voor een vermindering van de CO2-uitstoot met maar liefst 246 ton en een energiebesparing van 60.000 euro.

De Kortrijkse stadsadministratie kiest ervoor de verwarming in de kantoren met 2° te verlagen, op die ene dag. Dat zal gebeuren in 10 stadsgebouwen: het oude en het nieuwe stadhuis, de stadsbibliotheek, de academie, wijkcentrum Overleie, de stadsschouwburg, het Streekbezoekerscentrum (Groeningeabdij), de tuighuizen in Marke en in Kortrijk, en het buurthuis in Rollegem.

Het initiatief gaat gepaard met enige sensibilisering: posters worden opgehangen en op het intranet van de stadsadministratie wordt informatie verspreid. Er is ook een leuk onderdeel. Elders kiest men voor bijvoorbeeld een 'dans-je-warm-moment', maar in Kortrijk houdt men het bij de bedeling van warme soep tijdens de lunchpauze in het Dakcafé van het nieuw stadhuis en in de kantien van de tuighuizen in de Rekkemsestraat in Marke.

Energiegriezels

Vorig jaar leverde de actie een eendaagse besparing op van 10% op de energiefactuur in de deelnemende gebouwen. Daartegenover staat een uitgave van 200 euro voor de warme soep, aangekocht bij het OCMW van Kortrijk uit de keuken van de Nieuwe Lente in Heule, en 63,53 euro voor de huur van koppen en lepels bij de firma Remmerie, Kortrijk.

Je kan ook thuis deelnemen en zelfs prijzen winnen. Hier vind je het formulier en meer informatie. Dit jaar wordt de klemtoon gelegd op het tegengaan van geruisloze energieverspillers, 'energiegriezels' genoemd, thuis en op het werk. Voorbeelden van energriezels: niet-gebruikte elektrische apparaten die blijven aanstaan, niet-geïsoleerde warmwaterleidingen in de kelder of op zolder, gloeilampen, slechtsluitende koelkasten of diepvriezers, verwarmingstoestellen die best een graadje lager kunnen gezet worden...

En nu maar hopen dat het niet te hard vriest op 13 februari 2009.

Sint-Anne in Kortrijk

13:26 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-09

De frituur op de Grote Kring moet weg, binnen enkele jaren

frituur Grote Kring Kortrijk

De jonge liberalen van Kortrijk krijgen hun goesting: de goed draaiende frituur op de Grote Kring in Kortrijk moet weg. Maar ze moeten nog enkele jaren geduld hebben. Ook voor megawinkelcentrum K in Kortrijk staat de tent, die ooit als een designversie van het vroegere frietkot werd gebouwd, in de weg.

Het betonnen skelet van het megawinkelcentrum K in Kortrijk (Formuminvest) in het hartje van het winkelgebied van de stad krijgt stilaan vorm. In de marge van die reusachtige investering wil ook de stad zelf aan stadsvernieuwing doen. Een project "Bijstandssite: van metamorfose naar symbiose" - oef! - kaapte alvast een subsidie van 2,8 miljoen euro weg bij Vlaams minister van Stedenbeleid Marino Keulen, OpenVLD.

Een van de uitgangspunten van dat project met de onuitspreekbare naam is het verbinden van het winkelwandelgebied met "historisch Kortrijk". Dat zou dan moeten gebeuren door een gepaste heraanleg van 'scharnierpunten' zoals de Grote Kring en het Overbekeplein. Op de Grote Kring staat al meer dan honderd jaar een frituur. Enkele jaren geleden is het eeuwig-tijdelijke frietkot vervangen door een vaste constructie met designpretenties. Nu komt men tot de vaststelling dat de betonnen doos in de weg staat als men voormelde verbinding wil realiseren.

De Jong VLD voerde in 2005 al actie om de frituur te verwijderen. Voorzitter Anthony Vanden Berghe - ondertussen eerste invaller van OpenVLD voor als er een van de liberale dames in de gemeenteraad moet bevallen - verklaarde toen dat de frietenbakker maar moest verhuizen naar een van de leegstaande winkelpanden in het winkelwandelgebied: "De frituur verspert de toegang tot het Overbekeplein, dat moet heropleven".

Kermisgastronomie

De frituur op de Grote Kring staat er van oudsher. Een van de uitbaters was in haar jonge jaren en samen met haar twee zussen mevrouw Martha Warnitz; zij is thans 102 jaar oud! De huidige uitbaters zijn het echtpaar Dekimpe-Dejaeghere. Hun abonnement liep af op de voorbije nieuwjaarsdag. Omdat de gemeenteraad intussen een nieuw reglement goedkeurde voor 'ambulante en kermisactiviteiten' - een frietkot wordt onder de 'kermisgastronomie' gerekend; zo staat het echt waar in dat reglement - moesten de uitbaters opnieuw hun kandidatuur indienen. het is naar aanleiding van die aanvraag dat het stadsbestuur zich uitvoerig beraadde over de toekomst van de kermisgastronomie op de Grote Kring.

De uitkomst van die beraadslaging (schepencollege van 9 december 2008) was dat het stadsbestuur de Grote Kring wil schrappen als plaats waar frietkoten en dergelijke zich mogen vestigen. In voormeld reglement zijn die plaatsen immers een voor een vastgelegd. In een stad die ooit vergeven was van de frietkoten - waar is de tijd van het frietkot aan de Pont du Canal waar de waard zijn patatten waste in de Vaart? - is het lijstje kort geworden. In Kortrijk-stad is die folkloristische bedrijvigheid beperkt tot de Grote Kring (nog eventjes), de Dolfijnkaai, de Meensepoort (bij Jeanette, die het frietvet straks overdraagt aan Vincent Pascal, en waar ook Kortrijks enige krantenkiosk staat), het Stationsplein (de legendarische Bossuwé), de Wandelweg (waar ooit een aapjes met een pamper aan mee aardappelen schilde) en de Veemarkt (frituur Groeninghe, waarvan ik eerst dacht dat zij niet op openbaar domein stond, daar op de hoek van de Veemarkt en de Zwevegemsestraat).

En ook in de deelgemeenten is Jan Spier niet erg welkom meer. In Heule zijn er nog drie standplaatsen: Parking Kortrijksestraat, Parking Watermolen en de Warande. In Aalbeke nog twee: Parking oud-gemeentehuis en Aalbeke Plaats. In Bellegem (De Katte), Bissegem (Vlaswaagplein), Rollegem (Parking kerk) en zelfs in heel Marke nog slechts een (Kleine Pontestraat) .

Pensioen

Het stadsbestuur noemt de frituur op de Grote Kring "een breuk tussen de bezienswaardigheden van 'historisch Kortrijk' en het nieuwe winkel- en wandelcomplex". Men gaat er blijkbaar aan voorbij dat de frituur al die jaren erg gewaardeerd werd door de miljoenen bezoekers die in de Langesteenstraat en andere straten van het winkelwandelgebied van de ene vitrine naar de andere etalage trokken.

De huidige uitbaters zouden evenwel graag hun zaak openhouden tot zij op pensioen kunnen gaan; dat is op eind 2012. Het stadsbestuur moet toegeven dat het eigenlijk nog zelf niet goed weet hoe het de omgeving van winkelcentrum K - en met die omgeving worden de traditionele winkelwandelstraten bedoeld! - zal heraanleggen. "Het lijkt ons opportuun de frituur nog enige tijd te handhaven", overwogen de schepenen. behalve met K in Kortrijk moet immers ook rekening worden gehouden met bijvoorbeeld het verdwijnen van de Sint-Niklaaskliniek, waar de seniorie van Sint-Vincentius naartoe trekt en op zijn beurt een ontwikkelingskans open laat naast de nabijgelegen O.L.V-kerk.

Uiteindelijk besliste het stadsbestuur de frituur op de Grote Kring nog tot 31 december 2012 in stand te laten en de huidige uitbaters tot zolang daar aan de slag te laten. Tijd brengt raad en wie weet, komt het stadsbestuur ondertussen tot andere bevindingen. Persoonlijk zou ik het een verarming van het stadsleven vinden als de frituur onherroepelijk van de openbare weg wordt verbannen. In de betonnen design-doos zitten daarenboven ook diverse stadsinstallaties, zoals de centrale van waaruit de muzak wordt verspreid in de winkelstraten. Aan de achterkant van de constructie zijn waarempel nog twee openbare telefoons te vinden.

En hoe komt het gezellige pleintje aan die rare naam van Grote Kring, hoewel het vierkantig en veeleer klein is? Welnu het plein is gebouwd op een plaats waar zich in de middeleeuwse stadsomwalling een ronde gracht rond een poort bevond. Vandaar 'kring'. Er was in Kortrijk ook ooit een Kleine Kring: op Overleie in de omgeving van waar zich nu nog de Budabrug bevindt. Die Kleine Kring verdween onder de Leieverbredingswerken van ... 1913.

frituur Grote Kring Kortrijk2

15:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

19-01-09

De Vlaamse Regering wil geen golf in Kortrijk

bosstraat1

Bij de afbakening van het gebied voor landbouw, natuur en bos voor de Leiestreek heeft de Vlaamse Regering geweigerd rekening te houden met de wens van het Kortrijkse stadsbestuur van een golfterrein op het grondgebied van de stad. Nochtans was die mogelijkheid, ondanks sp.a-verweer, door de gemeenteraad in november 2006 opgenomen in het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk. De beslissing van de Vlaamse Regering - CD&V-OpenVLD-sp.a-SLP - is de consequente voortzetting van eerdere beleidskeuzes. Toch vreemd dat de Kortrijkse golflobby gevormd door Leiedal, CD&V, Open VLD, ACW, zo hardnekkig die verspilling van 60 hectare blijft nastreven.

Sportieve advocate

Een eventueel golfterrein van 60 hectare op Kortrijks grondgebied was de aanleiding tot een grote rel in de gemeenteraad van 13 november 2006. Op de agenda stond de goedkeuring van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk, zoals ontworpen door de intercommunale Leiedal.

Aan die behandeling in de gemeenteraad ging een openbaar onderzoek vooraf en daarin dook een bezwaarschrift op van 1 persoon, mevrouw Pia Piette-Ingelbeen, advocaat - intussen door OpenVLD benoemd tot lid van de raad van bestuur van het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK. In dat bezwaarschrift maakte de sportieve advocate haar beklag dat in het structuurplan geen ruimte opgenomen was voor een golfterrein van 18 holes.

Op basis van dat ene bezwaarschrift wijzigde het toenmalige stadsbestuur met tegenstem van sp.a-schepen Philippe De Coene het voorgestelde structuurplan en voegde daar een bepaling pro golfterrein aan toe. Eerder haalde het voorstel ook in de Gecoro (gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening) een meerderheid tegen het verzet in van Jan Desmet namens de natuurverenigingen, Daniel Sobry namens de landbouwsector en ... Jacques Oosterlynck namens de sportsector (!).

Ongastvrij gazon

Die bruuske politieke wending van het stadsbestuur ging vierkant in tegen alle mogelijke beleidslijnen van hogere instanties. In 2004 liet de Vlaamse Regering een behoeftestudie uitvoeren voor golfterreinen in West-Vlaanderen door het West-Vlaams Economisch Studiebureau. Op basis van dat onderzoek is een Vlaams Golfmemorandum opgesteld, dat later is geactualiseerd. In dat memorandum vinden wij suggesties voor een nieuw golfterrein in onze provincie in Knokke en voor uitbreiding van bestaande terreinen in Damme en Ieper (Palingbeek), en niets in het Kortrijkse.

In het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, waarnaar Kortrijk zich moet schikken, is evenmin sprake van een golfterrein in Kortrijk.

In de 'checklist' van de Vlaamse Regering voor plaatsen waar golfterreinen toegestaan kunnen worden, is een verbod opgenomen voor golfterreinen in agrarische gebieden met bijzondere waarde, in bouwvrij agrarisch gebied, in beschermde landschappen of op terreinen in 100% agrarisch gebied. Het gebied dat men in Kortrijk op het oog had voor de elitaire sport lag in het zuiden van het grondgebied van de stad. dat is ten zuiden van de E17, grotendeels landschappelijk waardevol landbouwgebied en natuurgebied. Verboden terrein dus voor de aanleg van ongastvrij gazon.

Geen golf in de Leiestreek

Zoals in mijn stuk van een paar jaar geleden blijf ik gekant tegen een dergelijke verspilling van landbouwgrond en privatisering van 60 ha - zoveel heeft men nodig voor de beoogde 18 holes - van de heel schaars geworden open ruimte en mooie landschappen in het Kortrijkse.

In zijn recent advies aan de Vlaamse Regering over 'de afbakening van landbouwgebied, natuur en bos in de Leiestreek' had het stadsbestuur van Kortrijk, CD&V-OpenVLD, erop aangedrongen dat de regering rekening zou houden met de vraag naar een golfterrein op Kortrijks grondgebied in het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan. De Vlaamse Regering heeft dat verzoek naast zich neergelegd. Met die weigering moet bij een eventuele herziening van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk rekening worden gehouden! Geen golf in de Leiestreek dus.bosstraat2

21:49 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-01-09

De beschermde droogloodsen van de Pannenfabriek krijgen glazen verpakking

pannenfabriek4

Eerder berichtte ik over het onvolprezen stuk Kortrijks industrieel patrimonium dat de oude pannenfabriek op Kapel ter Bede uitmaakt. De gewezen fabrieksgebouwen zijn dan wel (heel partieel) beschermd, maar de toestand van de geklasseerde droogloodsen is abominabel. Al verschillende keren kondigde eigenaar Korimco, vastgoedfirma van Koramic, aan dat de gebouwen wind- en watervrij zouden worden gemaakt, maar het kwam er nooit van. Nu is er mogelijks beterschap op komst.

Korimco heeft een aanvraag ingediend om de beschermde site een nieuwe bestemming te geven en op te knappen. Het stadsbestuur reageert gematigd positief. Zelf meen ik dat de plannen verder gaan dan ik nog durfde hopen na jaren flagrante verwaarlozing. De droogloodsen worden 'droog' gehouden door ... er een glazen kast rond te bouwen! Er komen winkels en kantoren maar over een tiental meter wordt ook de merkwaardige inboedel van de droogloodsen bewaard, als museumpje.

Museum

Korimco - afgevaardigd bestuurder: Koramic-baas Christian Dumolin - is een vastgoedbedrijf van de uit de dakpannencommerce ontstane investeringsgroep Koramic. Korimco werd eind de jaren 80 speciaal opgericht om geld te maker van al wat niet meer dienstig was voor de pannenproductie op de site van de oude dakpannenfabriek 'du Littoral'. Korimco was er niet mee gediend dat in 2005 delen van de pannenfabriek door toenmalig Vlaams minister Paul Van Grembergen werden beschermd als monument. Er bestonden immers plannen om de boel te slopen.

Hoewel een eigenaar van industrieel erfgoed dat als monument is beschermd, de plicht heeft het monument in kwestie 'wind- en regenvrij' te houden, en ondanks beloften daartoe, zijn ook de beschermde delen van de Kortrijkse pannenfabriek de laatste jaren zienderogen aan het aftakelen. De voormalige droogloodsen zijn er het ergst aan toe. Het pannendak (!) is zo lek als een zeef en op de muren is zich een waar bos aan het nestelen. Maar daar komt nu misschien een eind aan.

Korimco heeft een bouwvergunning aangevraagd voor een restauratie- en herbestemmingsproject. De restauratie wordt in twee projecten opgesplitst. De droogloodsen krijgen een kantoorbestemming en er komt een conciërgewoning. De andere beschermde fabrieksonderdelen (de schouw, de 'brug', het kopgebouw van de droogloodsen en het beschermde muurdeel) krijgen een opknapbeurt tegen verder verval en worden later ingericht als museum.

Box-in-the-box

De reddingsoperatie voor de ruïneuze droogloodsen is spectaculair. Korimco wil er een glazen kast rond bouwen! Over de volledige hoogte komen op ongeveer een meter afstand van de bestaande buitengevels nieuwe gevels in glas. De bedoeling is een 'box-in-the-box'-effect te creëren.

Het buitenschrijnwerk van de droogloodsen wordt vervangen door iets moderners, maar in het gedeelte dat later wordt opgenomen in het 'museale deel', wordt het originele eikenhouten schrijnwerk hersteld of naar origineel model vernieuwd. Ik hoop dat ook een deel van de nog altijd aanwezige drooginstallatie - houten droogrekken en propellers om de gerecupereerde warme lucht van de ovens door de te drogen gelegde ongebakken dakpannen te jagen - wordt behouden in dat museale deel. 

Tot zover kan het stadsbestuur volgen en geeft het een gunstig advies aan het agentschap Ruimtelijke Ordening Vlaanderen. Niet akoord gaat Kortrijk met de aanvraag van Korimco om in de nabijheid van de droogloodsen een betonnen doos te bouwen voor de technische uitrusting van de gerestaureerde gebouwen, de opslag van containers en een fietsenstalling. Volgens het stadsbestuur kan dat vreemde volume de aanblik van de beschermde gebouwen schaden. Aan Korimco wordt gevraagd daarover overleg te plegen met de Vlaamse erfgoeddiensten.

Ook tegen de voorgestelde omgevingsaanleg verzet de stad zich. Korimco wil de fabrieksterreinen omtoveren tot een soort landschapspark, met onder meer aan de kant van de Vlieberg een langwerpige vijver en groen en aan de kant van de Vaart een parking met 120 stalplaatsen. Tegen de grens van het domein van de pannenfabriek en buur Koraton, bouwmaterialenrecyclage, wil Korimco een berm stapelen met daarop schermgroen. Volgens het stadsbestuur wordt op die manier de authenticiteit van de industriële site te kort gedaan, onder meer door het verdwijnen van overblijfselen van de spoorwegontsluiting van de fabriek.

Milieubelastend

Een ander mogelijk probleem had kunnen zijn dat de oude pannenfabriek op het gewestplan Kortrijk gelegen is in een gebied voor milieubelastende industrieën. Dat betekent voor bedrijven die om economische of maatschappelijkle redenen moeten worden afgezonderd. In tegenstelling daarmee krijgen de beschermde fabrieksonderdelen kantoor, woon- en museumfuncties; dat is een 'zonevreemde' herbestemming. Maar artikel 195bis van het decreet op de ruimtelijke ordening staat toe dat van de voorschriften van het gewestplan wordt afgeweken bij herbestemming van beschermde gebouwen.

Tegen de plannen van Korimco dook in het openbaar onderzoek ook een bezwaar op. Nv Koraton, die met zijn recyclage- en opslaginstallaties voor bouwmaterialen grenst aan de terreinen van de pannenfabriek, vreest dat hij zijn 'milieubelastende' activiteiten niet voort zal kunnen ontwikkelen als de gewezen pannenfabriek een minder belastende bestemming krijgt. Volgens het stadsbestuur is die vrees ongegrond. 

12:12 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |