13-05-09

Kortrijk krijgt er een nieuwe (private) binnenhaven bij

oud boothuis kanoclub

Na de teloorgang van de Kortrijkse industriële binnenhaven aan de Leie- en vaartkaden en op een moment dat pogingen voor de ontwikkeling van een stedelijke jachthaven niet opschieten, komt er nu een privaat initiatief voor een nieuwe binnenhaven. Daartoe is een bouwvergunningsaanvraag ingediend door NV Pentascoop, de vroegere familiefirma Bert Brothers, grootaandeelhouders van de bioscopengroep Kinepolis en zelf een beetje actief in de sector van de afwerking (bouw), toerisme en recreatie. Het private haventje zal te bereiken zijn door een vaargeul die toegang geeft tot de Leie ter hoogte van waar nu het clubhuis van de Kortrijkse kanoclub ligt. Over de begane grond zal men er kunnen geraken over het Wikingerhof en de Ruitersweg. De aanleg van de nieuwe plezierhaven gebeurt in de marge van de Leieverbredingswerken. Het Kortrijkse stadsbestuur geeft positief advies. Concurrentie voor de slabakkende eigen jachthavenplannen van de stad?

Paardenmanège

Stroomafwaarts de monding van de vaart Kortrijk-Bossuit liggen op de rechteroever van de Leie in Kortrijk enkele hectaren recreatief parkgebied. Het, private, park is te danken aan de ondernemingszin van textielbaron Baldewijn Steverlynck, die tussen beide wereldoorlogen de gronden verwierf en er de Wikings - een Vlaams(gezind)e sport- en ontspanningsclub voor 'la meglio gioventù' -, een kanoclub en een paardenmanège inrichtte. De niet meer gebruikte paardenmanège met stallingen, oefenpaden en jumpingterreinen werd enkele jaren geleden opgekocht door de familie Bert, de hoofdaandeelhouders van de Kinepolisgroep. 

Precies die rechteroever van de Leie wordt binnen afzienbare tijd aanmerkelijk verlegd, voor de laatste fase van de Leieverbredingswerken in Kortrijk. De schilderachtig aan het water gelegen clubhouses van de drie activiteiten moeten sneuvelen in die operatie. Het lokaal van de Wikings is al gesloopt; dat van de kanoclub (zie foto en mijn eerder stuk) gaat dit jaar nog voor de bijl, en ook een deel van de infrastructuur van de paardenmanège heeft plaatsgemaakt voor de gekanaliseerde Leie.

Brothers

De Bert Brothers, NV Pentascoop, maakt van de nood een deugd en doet aanzienlijke investeringen om het uitgestrekte domein van de voormalige paardenmanège een nieuwe recreatieve bestemming te geven. De overdekte oefenpiste met bijhorende stallen, die te dicht bij de Leie lag, is al opgeruimd en langs de Ruitersweg is men nieuwe loklaen aan het bouwen: een hooi-stroschuur, paardenstallen, berging en ontmoetingsruimte.

Het is een langgerekt gebouw in een rustieke architectuur met trapgeveltjes in rode handvormbaksteen, natuurhouten eiken gevelbeplanking en een grijs gecementeerde plint onder een bedaking van rode genuanceerde tegelpannen en riet. het ontwerp is van de hand van de architecten Marnix Demey en Pol Verhaeghe (Desselgem). De stijl van het nieuwe gebouw is in harmonie met nabijgelegen gebouwen die samen een centrale piste omringen.

Jachthaven

En nu heeft de familie Bert een stedenbouwkundige aanvraag ingediend voor de realisatie, wat meer stroomafwaarts op datzelfde domein, van een kleine jachthaven. Het wordt een kuip in beton van 28 meter lang en 17,80 meter breed, met zeven ligplaatsen voor plezierboten, een schans van 4 meter breed en 16 meter lang, en de mogelijkheid om later een bootlift te placeren voor het onderhoud van boten.

Aan het haventje komt een terrras in dolomiet. En rond de haven, de toegangsgeul en op de nieuwe Leieoever komen hoogstammige bomen, die het bestaande parklandschap nog gaan versterken. Op vraag van de Vlaamse agentschappen Natuur en Bos en Onroerend Erfgoed worden rondomrond ook streekeigen houtachtige gewassen geplant zoals gewone es, schietwilg en zwarte els.

De jachthaven zal varend te bereiken zijn vanop de Leie, over een kanaal van 5 meter breed en 15,15 meter lang. Omdat bij de Leieverbreding is voorzien in de aanleg van een nieuw jaagpad op de rechteroever, moet er ook een brug worden gebouwd over de vaargeul van het haventje. De vereiste hoogte vanaf het waterpeil is 2,5 meter. De Brothers hadden gehoopt zich ervan af te kunnen maken met een bruggetje van 3,8 meter breed en hellingen van 8%. Maar dat pikte de directie Mobiliteit en Infrastructuur van Kortrijk niet. De brug wordt dus net even breed als het jaagpad (8 meter) en de hellingen krijgen een gezapiger stijgingsgraad (5%).

Vlot

Het stadsbestuur van Kortrijk geeft gunstig advies voor dit gedurfde plan. De burgemeester en de schepenen zien er een verrijking in van de recreatieve troeven van de stad. Het project heeft volgens hen een 'semi-publiek karakter', maar de vraag is of dat wel klopt. Zal de gaande man en vrouw daar een pintje kunnen drinken met het geklingel van de masten van de bootjes in de haven? Of zullen er slechts de exclusieve zakenrelaties van de Europese bioscoopgroep mogen aanmeren en paardrijden?

Het vereiste openbaar onderzoek heeft plaatsgevonden en er is geen enkel bezwaar ingediend. Dat kon ook moeilijk want het domein ligt aan het uiterste einde van de Ruitersweg waar nagenoeg geen omwonenden zijn en hoegenaamd geen passanten. Zelf vind ik het een goede zaak dat dergelijke investeringen zelfs in deze crisistijd nog gebeuren. Maar het stadsbestuur ontsnapt niet aan de verantwoordelijkheid dringend een oplossing te vinden voor de te verwachten toename van het verkeer over de nu al veel te smalle Abdijkaai en Loodwitstraat in die omgeving.

En dat men op het stadhuis voor de realisatie van de jachthaven in het centrum van de stad eens een voorbeeld neemt aan de vlotte manier waarop dat hier wordt gerealiseerd. 

23:30 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-05-09

De organisatie van de stembusslag in Kortrijk, kantonhoofdplaats

verkiezingen 09

Op 7 juni worden ook 57.017 Kortrijkzanen naar de stembus geroepen. De kieswetgeving geeft aan de steden en gemeenten belangrijke opdrachten bij de organisatie van de verkiezingen. Als kantonhoofdplaats moet Kortrijk er eveneens voor zorgen dat de telling van de stemmen zonder materiële problemen kan verlopen. Dat alles kost de stad 21.130,66 euro als je geen rekening houdt met de inzet van personeel en stadslokalen en -materieel. Op vraag van de stad stelt Xpo drie hallen gratis ter beschikking voor de kiesverrichtingen. Vermeldenswaard is de medewerking die de stad verkrijgt van Ak-trac-tie, het centrum voor arbeidsvoorbereiding van CAW De Piramide. Een minpuntje is dat het Kortrijkse stadsbestuur niet heeft ingespeeld op de oproep van de minister van Binnenlandse Zaken om vrijwilligers te werven voor medewerking aan de stem- en telbureaus.

"Ten laste van de gemeente zijn de stembussen, schotten, lessenaars, omslagen en potloden (...) Alle andere verkiezingsuitgaven zijn eveneens ten laste van de gemeente." zegt artikel 8 van het Wetboek voor de verkiezing van het Vlaams Parlement (wet van 16 juli 1993). Ten laste van de Staat komen alleen de verkiezingsuitgaven voor het papier voor de stembiljetten. Dat zadelt de steden en gemeenten op met heel wat extra taken in verkiezingsjaren. In Kortrijk heeft men daartoe een ambtelijke werkgroep opgericht onder leiding van stadsarchitect-directeur Jean Pierre Vanacker, samen met technisch hoofdmedewerker Frank Mahieu en ploegbaas Michel Dejode van de directie Facility.

Stem- en telbureaus

Om de bijna 60.000 Kortrijkse kiezers de kans te geven hun stem voor het Vlaamse en Europese parlement uit te brengen, moeten er niet minder dan 90 stembureaus worden ingericht. Traditioneel vinden veel stembureaus onderdak in scholen, maar in Kortrijk opteert men ervoor om zoveel mogelijk stadsgebouwen te gebruiken om de hinder in de scholen te beperken. Er zijn daarvoor 33 locaties uitgekozen, verspreid over het grondgebied.

Nadat de kiezers 's morgen hun stemplicht hebben volbracht (wie niet gaat stemmen kan voor de politierechter worden gedaagd), moeten de stemmen worden geteld. Dat gebeurt in de kantonhoofdplaats, zoals Kortrijk er een is, op aanwijzing door de voorzitter van het kantonhoofdbureau. Die voorzitter is in Kortrijk voorzitter Pierre Dujardin van de rechtbank van eerste aanleg. In overleg met de stad is beslist de telbureaus voor Kortrijk en omliggende te centraliseren in de hallen 1, 2 en 4 van Xpo.  

Om al die bureaus in te richten beschikt de stad over het materiaal van de vorige verkiezingen (kieshokjes, stemkoffers, schragen en tafels). Maar daar is wel wat opknapwerk aan, waarvoor de directie Facility ingeschakeld wordt. Men rekent op een kost van zowat 4000 euro. In de kiesbureaus sleept men stoelen aan uit de ontmoetingscentra, een 250-tal. Voor de telbureaus heeft de stad slechts een 320-tal eigen tafels en evenmin genoeg eigen stoelen; ze worden gehuurd bij een evenementenfirma: 900 stoelen en 120 tafels. Kostprijs: 1000 euro. Nog ter inrichting van de telbureaus in de Xpo-hallen worden 450 nadar-dranghekkens aangevoerd. Het vervoer gebeurt met eigen rollend materieel van diverse stadsdiensten: 4 camions, 1 kraanwagen en 2 containers, telkens met chauffeur en convoyeur.

Het klaarzetten van de stembureaus gebeurt door eigen stadspersoneel (zowat 30 medewerkers). Daarbij wordt een bijzondere inspanning geleverd om de kiesbureaus in de scholen te plaatsen en te verwijderen met zo min mogelijk hinder voor de lessen. Men start met de opbouw zodra de schoolbel vrijdagavond 5 juni de leerlingen het weekend heeft ingestuurd. Er wordt doorgewerkt tot middernacht, met de mogelijkheid om als het nodig zou zijn op zaterdagvoormiddag de laatste bureaus af te werken. De afbraak begint al op zondagmiddag om 15 uur (nadat zelfs het traagste stembureau erin is geslaagd zijn verzegelde kieskoffers en zijn verslag naar de tellers te brengen). Ter versterking wordt de directie Cultuur ingeschakeld om de werkers te voorzien van de nodige broodjes en drank (300 euro).

Ak-trac-tie.

Voor de inrichting van de telbureaus in de Xpo-hallen en ander werk ten behoeve van de stembusslag haalt de stad er extra werkkracht bij: ploegen van Ak-trac-tie, de afdeling arbeidsvoorbereiding van het centrum voor algemeen welzijnswerk De Piramide.

Met Ak-trac-tie heeft de stad immers een overeenkomst lopen tot 2013, tegen een jaarlijkse toelage van 15.000 euro. Ak-trac-tie (begeleidings- en opleidingscentrum voor welzijn en arbeidsvoorbereiding) bereidt Kortrijkse werkloze en maatschappelijk kwetsbare jongvolwassenen van 18 tot 25 jaar op een aangepast manier voor op werk, participatie en integratie. Vooral hun sociale vaardigheid en arbeidsattitude worden getraind met andacht voor hun bredere welzijnsproblemen.

Ak-trac-tie slaagt erin om jaarlijks zowet 30 jongeren te begeleiden, met een aanbod van 6000 activiteits- en opleidingsuren. De doelstelling is om niet minder dan 70% van de cliënten succesvol door te laten stromen naar een job of een gespecialiseerde opleiding. In het kader van het opleidingsprogramma voert Ak-trac-tie kosteloos werkactiviteiten uit voor de stadsdiensten en de Kortrijkse stadsvzw's. Een handje toesteken bij de verkiezingsklussen van de stad hoort daarbij. Het zijn bijvoorbeeld de mensen van Ak-trac-tie die de officiële verkiezingsborden hebben geplaatst; ze zullen ze ook opkramen (in de week van 22 juni). Zij helpen ook bij de opbouw van de telbureaus in Xpo.

Gratis is niet kosteloos

Xpo stelt drie hallen gratis ter beschikking van de stad voor de stemmentelling. Maar de inrichting en andere kosten worden aangerekend. Vooreerst komt er extra verlichting in de hallen 1 en 2. Bij vorige tellingen was al gebleken dat de bestaande verlichting niet genoeg klaarte gaf. De lichtsterkte varieert van 40 tot 200 lux en er is een minimaleklaarte vereist van 300 lux. Xpo zal dus lichtbruggen ophangen en rekent daarvoor 6940,86 euro (exclusief 21% BTW) aan.

Voor de schoonmaak (machinaal) rekent Xpo 1380,85 euro zonder BTW aan, voor technische permanentie 1875 euro, voor brandblusapparaten 300 euro, voor verwarmings- en stroomkosten 2786,48 euro en voor het gebruik van de toiletten 100 euro. Samen komt dat op een factuur van 15.830,66 euro (BTW inbegrepen). Gratis is dus ook hier niet kosteloos.

Voorzitters en bijzitters

Een andere opdracht voor de stad is het opstellen van lijsten van mogelijke voorzitters en bijzitters voor de stem- en telbureaus (artikel 95§12 van het Algemeen Kieswetboek). Die lijsten moeten klaar zijn in de loop van de tweede maand voor de verkiezingen. Het is de voorzitter van het kantonhoofdbureau, de heer Pierre Dujardin dus, die aan de hand van die lijsten "achtereenvolgens" (eerst de minst gegeerde klussen blijkbaar) de voorzitters van de telbureaus, de voorzitters van de stembureaus en de bijzitters (het personeel) en plaatsvervangende bijzitters - overboeking wegens een gekend gebrek aan enthousiasme - van de telbureaus. Het personeel van de stembureaus wordt door de eerder benoemde voorzitters van die stembureaus zelf bijeengezocht "uit de jongste kiezers van de stemafdeling (de wijk dus) die op de dag van de stemming ten minste dertig jaar oud zijn en kunnen lezen en schrijven". In de praktijk proberen al die voorzitters - amateurs - een ploeg bijeen te halen van vrienden, familieleden en kennissen.

In theorie (art. 95 §4 Algemeen Kieswetboek) moeten op die lijsten achtereenvolgens volgende categorieën opgenomen worden: de regionale rechters - de hoogstgeplaatsten en de oudsten eerst! -, de advocaten en advocatenstagiairs - volgens ancienniteit -, de notarissen, de ambtenaren van niveau A en B die in het kanton wonen, het onderwijzend personeel, de stagiairs van het parket, en "zo nodig de personen aangewezen uit de kiezers van de kieskring". De overheden die al die mensen, behalve de laatste categorie, tewerkstellen, moeten hun namen doorspelen aan de gemeentelijke overheid die de lijsten moet opstellen. In de praktijk is de laatste categorie de belangrijkste geworden, als ik hoor wie allemaal in mijn kennissenkring is opgeroepen.

Voor de meeste 'uitverkorenen' is de benoeming tot voorzitter of bijzitter van een telbureau echt geen cadeau. Maar wie zich aan zijn 'plicht' zonder geldige reden onttrekt, riskeert een ferme boete. Er zijn ook burgers die dat graag zouden doen. Geef toe: het is een belevenis. Je krijgt er als eerste, na het verbreken van de wassen verzegeling van de kieskoffers, de stembiljetten te zien. Na de telverrichtingen - die lang niet zo ingewikkeld zijn als sommigen vertellen - zie je met eigen ogen onmiddellijk al de grote tendenzen van de verkiezing. Worden de opiniepeilingen bewaarheid of hebben de kiezers een andere richting ingeslagen? En veelal hangt er in zo een telbureau een enthousiast democratisch sfeertje van "wij burgers gaan hier een keer de democratie voor de volgende vijf jaar vooruithelpen" (ik overdrijf - ik weet het). In Kortrijk staan al die telbureaus naast elkaar en zo kom je wel eens oude bekenden tegen. Bovendien krijg je 15,6 euro voor de geleverde inspanningen, en dan vergeet ik nog de legendarische pistolets van stad Kortrijk.

Burgers

Daarom is het een beetje sneu dat het Kortrijkse stadsbestuur niet heeft ingespeeld op de nieuwe mogelijkheid die minister van Binnenlandse Zaken Guido De Padt heeft gecreëerd. De gemeenten mogen hun lijsten van helpers voor de stem- en telbureaus nu uitbreiden met de namen van vrijwilligers. Het volstaat dat die mensen zich aangeven op het gemeentehuis. Bepaalde steden en gemeenten hebben daar een kleine campagne over gevoerd, Kortrijk niet. Overigens heeft Kortrijk zijn lijsten al afgesloten en doorgespeeld aan de voorzitter van het kantonhoofdbureau. Maar wie zich alsnog aanmeldt, wordt nu al ingeschreven voor latere verkiezingen.

De burgers hebben trouwens nog een recht en een opdracht, hoewel weinigen daar weet van hebben. Het is in ons land zo geregeld dat het de kiezers zelf zijn die de verkiezingsuitgaven van de verschillende kandidaten kunnen controleren. De kandidaten moeten immers tegen 22 juli de aangifte doen van hun verkiezingsuitgaven. Die verkiezingsuitgaven zijn onderhevig aan beperkingen. Kandidaten die te veel hebben uitgegeven of verboden campagnemiddelen hebben gebruikt (gadgets of borden van meer dan 4 m² bijvoorbeeld), zijn strafbaar. Van die aangiften maakt de voorzitter van het hoofdbureau in Brugge (kieskring West-Vlaanderen) tegen 21 augustus een verslag. Dat verslag moet hij tot 5 september ter inzage leggen van de kiezers. De kiezers kunnen in die periode opmerkingen maken. Verslagen en opmerkingen verkassen nadien naar het Vlaams Parlement waar de Vlaamse Controlecommissie voor de verkiezingsuitgaven dat allemaal controleert en zo nodig klacht indient bij de procureur des Konings.

Test jezelf

En hier een greep stemtesten: Doe de Stemtest van de VRT, De stem van Vlaanderen van VTM, en voor wie op Facebook zit De stemtest '09.

11:48 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-05-09

Stad Kortrijk zegt geen geld te hebben voor geluidsschermen aan Elzenlaan en Overzetweg

geluidschermen Elzenlaan

De bewoners van de Elzenlaan, de Plataanlaan en de Overzetweg, hebben te kampen met onredelijk luid verkeerslawaai, van de E17 en van de Kortrijkse Ring R8. Een convenant met het Vlaamse Gewest zou daar geluidsschermen kunnen brengen, met gedeelde kosten. Maar het stadsbestuur vindt zijn aandeel in de kosten te hoog. Daarom wordt de constructie van geluidschermen uitgesteld tot na de volgende gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Stilletjes hoopt het stadsbestuur dat nieuwe metingen zullen aantonen dat het geluidsoverlast nog ernstiger is; dan zou het aandeel van de stad in de kosten aanzienlijk minder zijn. Eerder kregen Bissegem, Marke, Aalbeke en Rollegem op initiatief van toenmalig milieuschepen Philippe De Coene en met medewerking van toenmalig Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken en Energie Gilbert Bossuyt, beiden sp.a, geluidswerende schermen.

Oorverdovend

Kortrijk is niet 'the big apple'; een scheefgelopen fusie maakte er veeleer een klokhuis van. En dat klokhuis is bovendien een beetje wormstekig: het grondgebied is dooraderd van autostrades en andere ringwegen - dat heeft natuurlijk ook zijn voordelen. Een nadeel van verkeersknooppunt te zijn, is dat de omwonenden te lijden hebben van overlast van de nog altijd toenemende - en verzwarende! - trafiek. In Kortrijk is de aandacht van de publieke opinie nog niet al te zeer gevestigd op het fijn stof. Maar de aanzwellende geluidsoverlast kan niemand negeren. Ga maar eens op een willekeurig moment - vroeger was het alleen op werkdagen overdag, nu onophoudelijk - op een van de bruggen over de E17 staan: het lawaai is oorverdovend.

Klachten daarover bleven niet uit, van onder meer buurten zoals Hof ter Walle in (!) de verkeerswisselaar 'het Ei' (Kortrijk), de Zwinstraat en Gladiatorenstraat aan de E403 (A17) in Marke, de Rollegemsestraat, Oude Bellegemsestraat, Kleine Kannestraat, Munkendoornstraat en Mortagnelaan aan de E403 (A17) in Bellegem, de Beeklaan en Roggelaan aan de E17 in Kortrijk, de Elzenlaan en de Plataanlaan aan de E17 in Kortrijk, en de Overzetweg aan (eigenlijk bijna onder) de R8 (Kortrijkse Ring) in Marke.

Eerder werden al geluidsschermen geplaatst in 2005-2007, na een beslissing van de gemeenteraad in 2003, in de buurt Hendrik Dewildestraat aan de R8 in Bissegem, de wijk Rodenburg aan de E17 i,n Marke, de wijk Populierenhof in Aalbeke en Schepenhuisstraat in Rollegem aan de E403 (A17). Niet al die realisaties blijken even geslaagd. In de wijk Rodenburg bijvoorbeeld ervaren de bewoners nauwelijks verbetering na de plaatsing van geluidsmuren. Een grondige evaluatie met bevraging van de betrokken bevolking en nieuwe metingen zou aangewezen zijn, maar van dergelijk onderzoek is niets bekend (gemaakt). Misschien kan een van de nieuw gekozen Vlaamse parlementsleden na 7 juni daarover eens een parlementaire vraag stellen?

2003

Voor de bouw van dergelijke schermen kan de stad samenwerken met het Vlaamse Gewest, met deling van de kosten. Ook het stadsbestuur zou zich daarbij moeten baseren op de ervaring met de reeds geplaatste schermen. Toch laat het Kortrijkse stadsbestuur zich momenteel uitsluitend leiden door financiële overwegingen. En het is merkwaardig hoe het huidige stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) anders aankijkt tegenover de opdracht zijn bevolking te vrijwaren van overlast, dan het stadsbestuur in 2003 (CVP-SP).

In de gemeenteraad van 13 oktober 2003 werd het plan besproken om op vier plaatsen geluidsschermen te construeren. Marie-Claire Vandenbulcke deed als woordvoerster van de VLD-fractie (toen in de oppositie) een interventie. Zij vroeg om ook de geluidsoverlast van de E17 ter hoogte van de Plataanlaan en de Elzenlaan - in de onmiddellijke omgeving van haar eigen woning - te onderzoeken. Toen al vroegen de bewoners maatregelen en de VLD-fractieleidster ondersteunde dat.

Thans maakt Marie-Claire Vandenbulcke zelf deel uit van het stadsbestuur. Maar toch moeten de bewoners van de Elzenlaan en de Plataanlaan niet meer hopen nog tijdens deze bestuursperiode gehoor te vinden voor hun klachten. Het zou te veel kosten, hoewel de stad zich in 2003 voor zoveel meer engageerde.

Mobiliteitsconvenant

De bouw van geluidsschermen valt onder het 'mobiliteitsconvenant' dat stad Kortrijk lopende heeft met het Vlaamse Gewest (module 5). Het Gewest heeft zich daarbij verbonden mee te betalen volgens een aantal criteria. Een belangrijke voorwaarde is dat het geluidsniveau hoger is dan 65 dB(A). Daar onder betaalt het Vlaams Gewest niets. Hoe meer het verkeerslawaai er boven ligt, hoe meer de Vlaamse overheid de stad toesteekt. Boven de 80 dB(A) betaalt Vlaanderen alles. Als bovendien meer dan de helft van de getroffen woningen er als stonden toen de autostrade werd aangelegd, gaat er nog eens 10% van het stadsaandeel in de kosten af.

Een onderzoek wees uit dat Hof ter Walle (59,9 decibel), Zwinstraat (50 decibel) en Gladiatorenstraat (63,7 decibel), Rollegemsestraat, Oude Bellegemsestraat, Munkendoornstraat en Mortagnelaan (alle rond de 60 decibel), en Beeklaan en Roggelaan onder de 65 decibel liggen. Als stad Kortrijk daar geluidsschermen wil, moet dat volledig uit de stadskas komen. Los daarvan moet men toch eens overwegen wat voor effect de openstelling van de E403 had op al die landelijke buurten in Bellegem. Voorheen was het daar als het ware een stiltegebied; als men daar op een gegeven ogenblik 60 decibel doorblaast, moet dat verschrikkelijk zijn voor de omwonenden die hoogstens het gekraai van een haan gewoon waren.

Voor de Elzenlaan-Plataanlaan in Kortrijk en de Overzetlaan in Marke is er wel iets mogelijk. Geluidsmetingen in de Elzenlaan geven waarden tot 69,3 decibel; in de Plataanlaan tot 67,1 decibel (2007). In de Overzetweg in Marke liep het lawaai bij de laatste telling, drie jaar geleden, op tot 65,9 decibel.

Overzetweg1

Vijfentwintig percent

Volgens het convenant zou de stad voor geluidswerende constructies nabij de Elzenlaan en Plataanlaan 55% moeten betalen van de plaatsingskosten, die geraamd worden op 1,385 miljoen euro; dat is dus 761.750 euro. Het stadsbestuur wijst die verdeling deze keer resoluut van de hand; het wil niet meer betalen dan 25% (een kleine 350.000 euro). Een scherm van 400 meter aan de Overzetweg zou zowet 800.000 euro kosten, waarvan 70,5% voor de stad (560.000 euro). Daar kan nog 10% van af gaan omdat meer dan de helft van de nabijgelegen woningen ouder is dan de R8. Ook voor die Markse straat weigert het stadsbestuur in te stemmen met de kostenverdeling; meer dan 25% (200.000 euro) wil het er niet voor geven.

Het is maar de vraag of de Vlaamse overheid voor Kortrijk een uitzondering wil maken op de algemene verdeelregels, waarmee Kortrijk trouwens heeft ingestemd bij het afsluiten van module 5 van het mobiliteitsconvenant. Er kan nog enig effect worden verwacht van nieuwe geluidsmetingen; het verkeer neemt immers nog zienderogen toe. Om eraan uit te geraken, beslist het stadsbestuur zijn definitieve beslissing over die geluidsschermen uit te stellen tot na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. De nieuwe coalitie moet het maar oplossen.

Zonder verpinken

In 2003 was het christendemocratisch-socialistische stadsbestuur heel wat toeschietelijker. Er werd toen beslist in te stemmen met de verdeelsleutel van het mobiliteitsconvenant. Voor de schermen ter hoogte van de Hendrik Dewildestraat (Bissegem) moest de stad maar 16,67% van de kosten dragen. Maar voor het Populierenhof (Aalbeke) en de omgeving van de Schepenhuisstraat (Rollegem) was dat 50% en voor Rodenburg zelfs 66,67%. Precies dat laatste scherm geeft het slechtste resultaat.

Zonder verpinken verbond de stad zich in 2003 tot het betalen van 1,829 miljoen euro (totale kost 4,023 miljoen euro) voor 2,611 km schermen. De financiële pil voor de stad werd toen wel verzacht doordat de stad voor die projecten geld mocht gebruiken van de 'trekkingsrechten', een soort reserve voor openbare werken bij de hoger overheid. Die trekkingsrechten zijn nu gewoon opgenomen in het bedrag dat de stad jaarlijks toegeschoven krijgt uit het Gemeentefonds.

Ring Marke

21:02 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-05-09

Pluimstraat: proeftuin of boksring voor Kortrijks woonbeleid?

Bouwblokrenovatie

In Kortrijk loopt een voorzichtig experiment met 'bouwblokrenovatie'. De bewoonbaarheid van de hele Pluimstraat en het bouwblok tot aan de Veemarkt dat erop aansluit, moet drastisch verbeteren. Maar verschillende instanties zijn daarvoor in gang geschoten, zonder veel coördinatie en zelfs met tegenstrijdige doelstellingen. Bovendien rijst de vraag of er in de Pluimstraat wel voldoende resultaten kunnen worden behaald.

Oude wijk

Een dertigtal jaar geleden bezocht ik een project van bouwblokrenovatie in Rotterdam. De grote middelen werden daarvoor ingezet. Het blok werd volledig leeggemaakt; de bewoners kregen een woning elders. Alle huizen en andere pandjes (winkels en bedrijfjes) werden 'gestript' tot op de ruwbouw en zo nodig heringedeeld. Het bouwblok behield zijn eigenheid, maar waar de verkrotting te erg had toegeslagen, werd er gesloopt voor passende 'invulbouw'. Architecten met naam werden ingezet en met de aannemers werden schappelijke prijzen bedongen door de grootte van de opdrachten op bouwblokschaal. Diverse partners gingen samen in zee: de stad, het rijk, private promotoren maar ook woningcorporaties, waarvan de inbreng voorkwam dat er al te veel sociale verdringing was. De hele opratie werd geleid door een stuurgroep.

Dertig jaar later gaat het er in Kortrijk in de Pluimstraat heel wat bescheidener aan toe, maar daarom niet minder gecompliceerd.

Er zijn in Kortrijk nog wel straten genoemd naar een café. De Vredelaan bijvoorbeeld. De Pluimstraat is genoemd naar café La Plume, die even buiten de stadsgracht nabij de al lang verdwenen Sint-Janspoort stond. Het betreft het hoekhuis Zwevegemsestraat 45. Vandaar dat de twee bouwblokken van de Pluimstraat, van elkaar gescheiden door de Slachthuisstraat, de 'Oude Sint-Janswijk' wordt genoemd - niemand die dat nog weet (zie hier).

De bouwblokken bevatten overwegend kleine werkmanswoningen, waarvan een groot derde is gebouwd in het begin van de vorige eeuw en de grote helft voor de Tweede Wereldoorlog. Het is een van de stadsuitbreidingen voor de opvang van het werkvolk dat toestroomde tijdens de industriële revolutie in de textielnijverheid.

Al op het moment dat al die huisjes werden gebouwd, was er niet veel wooncomfort. De niet zo denderende kwaliteit van hun constructie heeft het verval in latere jaren versneld. Intussen is de buurt meer en meer een uitweg geworden voor woonbehoeftige gezinnen op zoek naar goedkoop onderdak. Veelal hadden die bewoners niet de financiële armslag om op eigen kosten veel te investeren in hun woning. In totaal zijn er in de zone een kleine 300 woningen waarvan er een dikke 80 slechts worden bewoond door de eigenaars. Het gaat dus duidelijk om een buurt waar veel privaat gehuurd wordt. Er wonen zowat 530 mensen.

Sociale verdringing 

Het is niet verwonderlijk dat het OCMW van Kortrijk in die buurt al langer actief is, ook in samenwerking met de sociaal verhuurkantoor De Poort. De Poort realiseerde jaren geleden al modelprojecten van sociale renovatie in het Sint-Janshof en het Groeningebeluik. Het OCMW bezit in het dubbele bouwblok 10 woningen, De Poort eentje, en De Poort verhuurt er 10 woningen voor particuliere eigenaars.

Sinds 2007 is ook de stad en het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK er in gang geschoten. Herinner u dat het SOK de komst heeft mogelijk gemaakt van het megawinkelcentrum van Foruminvest (K in Kortrijk). Een van de engagementen die het SOK van Foruminvest heeft geëist, is de oprichting van een Pandenfonds, waarin Foruminvest en het SOK zelf elk een miljoen euro zouden stoppen. Het SOK heeft dat miljoen inmiddels gekregen van de stad. Dat Pandenfonds moet in een straal van 300 meter rond het winkelcentrum de buurt 'herwaarderen' door vastgoedprojecten te ondernemen. Nogal wiedes dat de promotoren liever niet hebben dat hun winkelcentrum omringd wordt door achterbuurten.

Met eigen middelen kocht het SOK in de bouwblokken al een vijftiental panden op. Er komen er geregeld vrij omdat het verloop er heel hoog is gezien de verloedering. Onder het voorzitterschap van Stefaan De Clerck nam het SOK van meetafaan de ferme beslissing dat het niet de bedoeling was daar aan sociale huisvesting te doen. De aangekochte panden moesten grondig worden vernieuwd met als doelpubliek jonge startende gezinnen, zo mogelijk met kinderen. Want zeker in het centrum van de stad is de bevolking zienderogen aan het verouderen en verarmen, en het SOK wil een grotere verscheidenheid. Het SOK ging daarin zelfs nog verder. Aan het OCMW (en dus onrechtstreeks ook aan De Poort) werd gevraagd in die buurt geen panden meer op te kopen voor zijn per definitie kansarm publiek.

Op zichzelf is de beleidskeuze van het SOK verdedigbaar. Maar dan slechts als men tegelijk een oplossing kan bieden aan de mensen die nu die buurt bevolken. Als er geen compenserende sociale woningen kunnen worden aangeboden, is de operatie van het SOK in Pluimstraat en omliggende niets anders dan georganiseerde sociale verdringing.

Bouwblokrenovatie4

Onmogelijke opdracht?

Het SOK zette vier jonge architectenbureaus aan het werk om voor 11 van zijn huizen in de Pluimstraatbuurt een renovatieproject uit te werken. Het gaat om het bureau Ampe-Trybou (Oudenburg), AVDK Architectenbureau Vande Kerckhove (Moorsele), Arch ID (Kortrijk), en Pascal Schneider (Sint-Denijs).

De opdracht was uitdrukkelijk ontwerpen te maken die jonge gezinnen met kinderen konden bekoren om daar te komen wonen. Minstens moest het gaan om een grondige renovatie zonder eventueel sloping van het bestaande en vervangbouw uit te sluiten. Het SOK had daarbij zelf berekend dat het kostenverschil tussen grondige renovatie binnen de bestaande bouwvolumes (geraamd op ongeveer 110.000 euro) en grondige renovatie met uitbreken en verplaatsen van muren en plafonds (ongeveer 150.000 euro) niet zo groot is. Die laatste raming was dan ook de kostprijs waarnaar werd gestreefd.

Uit de ingediende ontwerpen blijkt evenwel dat die doelstellingen moeilijk haalbaar zijn. Van cité-huisjes is het bijna ondoenbaar om daar redelijke woningen voor jonge gezinnen van te maken - ze lenen zich hoogstens tot studentenhuisvesting. De wat grotere panden zijn dan weer van zo slechte basiskwaliteit dat er alleen zeer dure oplossingen mogelijk zijn. Om dan toch binnen het gewenste prijsniveau te blijven is opsplitsen in kleinere woongelegenheden zeer verleidelijk. En dat levert dan weer geen woningen op voor gezinnen met kinderen, hoogstens starterswoningen voor jonge gezinnen zonder kinderen. Eigenaardig genoeg is slopen en nieuwbouw veelal onmogelijk omdat de panden veel te smal zijn (3,6 meter bijvoorbeeld).

Zelf vraag ik mij af of het niet rationeler zou zijn een aaneengesloten aantal panden te verwerven en te slopen voor wat grotere nieuwbouwprojecten.

Nu of nooit?

In de gemeenteraad en in het SOK heeft sp.a van in het begin gewaarschuwd voor het uitdrijven van de huidige bevolking uit de Pluimstraatbuurt. Herwaardering is oké als er voorzien wordt in sociale huisvesting voor de bewoners die de verbeterde panden niet kunnen betalen.

Nu komt er ook vanuit het stadsbestuur zelf een initiatief om sociale verdringing in de wijk tegen te gaan: de 'Nu of nooit'-premie. 85.000 euro wordt vrijgemaakt om heel tijdelijk (tot 30 april 2011) eigenaars-bewoners en eigenaars-verhuurders financieel bij te springen voor renovatiewerken. In 2010 is het 100.000 euro en in 2011 nog eens 50.000 euro. 

De stad betaalt de helft van de facturen na aftrek van wat men aan andere premies in de wacht kan slepen, met evenwel een maximum van 5000 euro. De premie wordt alleen uitgekeerd als de woning achteraf voldoet aan de normen van de Vlaamse Wooncode. Alleen particulieren kunnen de premie aanvragen; dus niet bijvoorbeeld de socialehuisvestingsmaatschappij Goedkope Woning, het SOK, het OCMW of De Poort. Wel kan de premie gaan naar eigenaars die verhuren aan De Poort, die dan onderverhuurt. De woningen moeten minstens 20 jaar oud zijn en in voornoemde twee bouwblokken liggen. 

Nieuw en interessant is dat de premie-aanvrager ter dege wordt begeleid in zijn verbouwingsavontuur. Hij krijgt een renovatiebegeleider toegewezen - wellicht iemand van De Poort - waarmee hij samen een technisch onderzoek van de woning doet, een renovatieplan opstelt, een prijsofferte maakt, aannemers zoekt, de voortgang van de werken controleert enzovoort. Overigens wordt voor die samenwerking een contract opgesteld tussen de stad, de eigenaar en eventueel de huurder. Ter bescherming van de zittende huurder komt er in dat renovatiecontract ook een clausule die een maximumhuurprijs vastlegt voor de komende 9 jaar, gebaseerd op een redelijke verrekening van de investeringskost.

Bouwblokrenovatie3

Waarom alleen in de Pluimstraat?

Die 'Nu of nooit-premie' is een goed inititatief om de buurt te herwaarderen zonder sociale verdringing. Natuurlijk is het de vraag of de financiële ondersteuning groot genoeg is om de veelal weinig kapitaalkrachtige eigenaars tot investeren te bewegen. En zal het aspect technische en administratieve ondersteuning bij de eigenaars opwegen tegen de toch ingrijpende bemoeienissen van de stad en de renovatiebegeleider?

Bij de bespreking in de gemeenteraad vroeg Bert Herrewyn, sp.a, namens de progressieve fractie de veralgemening van die premie tot heel het grondgebied van Kortrijk of toch minstens tot de herwaarderingsgebieden die ooit werden vastgelegd. Waarom krijgt de eigenaar van een wankele woning in de Pluimstraat wel recht op die premie en een eigenaar in bijvoorbeeld de Stasegemsestraat, de Proosdijstraat, de Izegemsestraat niet? In de commissie had burgemeester Lieven Lybeer daarop aangekondigd dat het premiegebied eventueel zou uitgebreid worden na dit eerste experiment. In de gemeenteraad kwam er onmiddellijk reactie van schepen Wout Maddens, die dat niet betaalbaar achtte voor de stad.

Overigens stelde Bert Herrewyn vast dat de Nu of nooit-premie het levende bewijs is dat het bestaande premiestelsel niet werkt om elementaire woonnoden aan te pakken. Bij het aantreden van de CD&V-OpenVLD-coalitie werd immers de populaire algemene renovatiepremie vervangen door veel geringere premies voor slechts welbepaalde werken (tot nu toe: voorkomen van CO-vergiftiging en dakisolatie). Bij de toelichting was immers gezegd dat de Nu of nooit-premie van toepassing is waar het bestaande premiestelsel niet helpt. Elementaire verbeteringen voor veiligheid, gezondheid, comfort en energiezuinigheid worden vandaag niet meer gedekt door de bestaande stadspremies.

Boksring

De Pluimstraat- en Veemarktbuurt was in de jaren rond de Tweede Wereldoorlog een van de bruisende uitgaansbuurten van Kortrijk. Men sprak wel eens van de Bierwijk, ook de naam van een verdwenen cafeetje in de Slachthuisstraat. In de buurt waren ook heel wat danszalen ingericht, waar soms ook 'wereldrecordpogingen accordeon spelen' en bokswedstrijden werden georganiseerd.

In de Pluimstraat zij trouwens nog twee van die zalen aanwezig: de Scala in nummer 7 (bouwjaar 1875), waarin thans de Unie der Zorgelozen onderdak heeft gevonden, en de zaal van Autox, lange jaren door de handelaar in autoonderdelen gebruikt als magazijn. In de Zwevegemsestraat 13 staat nog de Palace, opgekocht door het SOK. De gewezen dancing, (seks-)cinema en weer dancing is een merkwaardig bouwwerk en heeft daarom een groeiende schare fans die opkomen voor het behoud. Het SOK koestert evenwel plannen om het te slopen en te vervangen door woningen die aansluiting zouden geven met het achterliggende Groeningebeluik.

Maar in verband met de bouwblokrenovatie blijken er momenteel dus drie tegenstrijdige strekkingen te bestaan in het stadsbestuur. Enerzijds is er de strekking De Clerck/SOK die de wijk wil uitzuiveren van een te groot aantal kansarmen. De vernieuwing moet bestaan in het realiseren van betere woningen die jonge gezinnen met kinderen kunnen bekoren. Het OCMW en De Poort moeten daar stoppen met het opkopen en renoveren van panden voor sociale doeleinden. Anderzijds is er de strekking OCMW/De Poort/Lybeer, die meer aan sociale stadsvernieuwing wil doen en sociale verdringing wil tegengaan. Op die manier bestendigt men in die buurt de overpopulatie van kansarmen, zij het dan in verbeterde omstandigheden. En ten slotte is er de strekking Maddens die vooral naar het kostenplaatje kijkt en eigenlijk niet onbeperkt geld wil stoppen in wonen, daar of elders.

Men zou daarbij bijna vergeten dat er ooit een stuurgroep is opgericht voor die bouwblokrenovatie. Daarin zijn alle betrokken diensten en instanties vertegenwoordigd, met uitzondering van de sociale huisvestingsmaatschappij (noch Goedkope Woning, noch Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij); ook dat is weer typisch. Die stuurgroep lijdt echter een slapend bestaan. Voor de instelling van de Nu of nooit-premie is hij niet geconsulteerd. Ook niet voor de elf proefprojecten van het SOK. Evenmin voor de verbouwing van een pand tot transitwoning door het OCMW. Op een aanvraag van het OCMW bij het SOK om weer andere panden te mogen opkopen in de buurt, reageert het SOK heel afwijzend.

Vandaar mijn conclusie: de Pluimstraatbuurt is veeleer een boksring dan een proeftuin voor de Kortrijkse stadsrenovatie.

Bouwblokrenovatie2

12:14 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-04-09

De verrijzenis van Johny Turbo op het 1 Mei Festival in Kortrijk

baksteenrood

Kortrijk kleurt (baksteen)rood

Op vrijdag 1 mei 2009 kleurt Kortrijk zoals al zeventien jaar naeen rood: door het 1 Mei Festival, gratis en voor iedereen, van 's middags tot de late avond in het Begijnhofpark. Op het programma: Johny Turbo Alive Band, Selah Sue, Dolfijntjes (in extra extra large bezetting), en WaxDolls. Het festival wordt georganiseerd door de brede socialistische beweging. Maar het is een heel gastvrij evenement - vorig jaar onder meer onveilig gemaakt door minister Q. Iedereen is dus welkom.

1 mei in Kortrijk, dat was vroeger een 'stoet' en een feest in het Textielhuis en hier en daar in de wijken. De formule had zijn beste tijd achter de rug. In 1993 sloegen de vakbond ABVV, de mutualiteit Bond Moyson en de socialistische partij (nu sp.a) de handen in elkaar om een hedendaagser feest op poten te zetten. Daarvoor werd de vzw Mayday Mayday (voorzitter Yvan Bettens) opgericht. Sindsdien verrast het 1 Mei Festival telkenjare weer met zijn stevig programma.

's Middags is er ook nu weer een massale barbecue (600 ingeschrevenen). En na de politiek geladen toespraken ('nu zeker' ook Philippe De Coene, streekkandidaat van de sp.a voor de Vlaamse verkiezingen - plaats 3), gaan alle remmen los voor een heus festival, met talrijke randactiviteiten, biertent, eetstandjes enzovoort.

De eerste act (14.30 uur) komt van streekgroep Johny Turbo (A)Live Band. Die groep jonge snaken brengt een eerbetoon aan de veel te jong overleden populaire Kortrijkse zanger Johny Turbo. Live is de Turbo Alive Band een ware sensatie: een strakke ritmesectie, een vlammende blazerssectie en gegarandeerde ambiance!

Selah Sue komt mèt band! Om 17 uur. Selah Sue was nog maar pas op Dranouter aan Zee. De Dolfijntjes met Harelbekaander Wim Opbrouck geven present om 18.45 uur met volle bezetting. Om 21 uur zet WaxDolls in. WawDolls is een electro-dance project van de Bruggelingen Lieven Demul en Wim Slabbinck. WaxDolls klinkt als een kruising tussen Neon Judgement en Nid & Sancy, met een flinke scheut Goose erin vermengd. 'Onder de naam WaxDolls maken we erg dansbare muziek. Er steekt ook een stevige punkfactor in, ook in de seksueel getinte teksten, een biotoop waar meiden en strippers in rond dwalen. Dansen blijkt bij uitstek een manier om toenadering tot het andere geslacht te zoeken', zegt Wim Slabbinck.

Afb031

Wie denkt dat het 1 Mei Festival in Kortrijk alleen toegankelijk is voor stamboomsocialisten, is er nog nooit geweest. Er komt een ruim publiek naartoe, van alle strekkingen. De Kortrijkse roden tonen er zich van hun meest gastvrije kant. Vorig jaar konden wij zelfs aan staatssecretaris (nu minister) Q een rode roos verkopen voor op zijn revers.

Bovendien is het gratis entree. En het bier wordt er ijskoud getapt. Zie ook de website van Mayday Mayday.

mayday09

 

 

 

 

16:37 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-04-09

Nieuwe swastika op Google Earth in de maak, in Kortrijk

AZ Groeninge bestemmingsplan

Wordt de nieuwe kliniek op Hoog Kortrijk een bedevaartsoord voor neo-nazi's? In elk geval krijgt het complex van het fusieziekenhuis AZ Groeninge in Kortrijk in zijn tweede bouwfase de vorm van een gestileerd hakenkruis. Onder meer voor de vervolmaking van die vorm moet er een gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan worden gemaakt; anders zou een van de uitslaande benen van het kruis wat korter zijn dan de andere. Uit het voorafgaande onderzoek blijkt overigens dat de Vlaamse administratie de bouw van een mastodontkliniek in de groene rand van de stad nog altijd geen goed idee vindt.

Google Earth

Met Google Earth kun je de aardbol bekijken vanuit het standpunt van satelieten. Je kunt inzoomen op werelddelen, landen, steden, wijken en straten tot je je eigen woning kunt zien. En zo wordt nu en dan wel eens wat raars ontdekt. Zoals enkele jaren geleden in Maasmechelen. Een dertigjarige fontein bleek vanuit de hoogte bekeken de vorm te hebben van een hakenkruis. Het ruimtebeeld ging de wereld rond. Van lieverlede heeft het gemeentebestuur de swastika-fontein dan maar afgebroken.

Wordt Kortrijk ook wereldberoemd met een Google Earth-hakenkruis? In elk geval blijkt het in opbouw zijnde complex van het fusieziekenhuis AZ Groeninge de vorm te krijgen van een gestileerde swastika (zie foto van het bestemmingsplan). Momenteel nadert de eerste fase haar voltooiing; dat is het wat donkerder gedeelte. In een tweede fase wil men er de gedeelten in blekere kleur aan toevoegen (plaats voor in totaal meer dan 1000 bedden). Het geheel wordt dan een ensemble van vier hakende vleugels die in uurwerkwijzerzin zijn aangebouwd aan een centraal vierkant.

Vanuit de ruimte bekeken wordt dat zelfs van op zeer grote hoogte een duidelijke gestileerde swastika. Maar ook vanop de begane grond zal het complex zonder moeite overschouwd kunnen worden, vanop het hoger gelegen Bruyningspad en vanop de berm naast de E17. En zeggen dat de 'belevingswaarde' en de landschappelijke elementen belangrijke factoren zijn voor de beoordeling van het project.

RUP nr. 5

Onder meer om de rechtopstaande haak (blok E) aan de noordwestzijde de gewenste lengte te kunnen geven, moet er een nieuw gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) worden gemaakt: RUP nr. 5 AZ Groeninge. Het uiteinde van die vleugel reikt immers tot in een eerder vastgelegde groenzone (een stuk van het bijzonder plan van aanleg nr. 85 Groen Lint Zuid, ministerieel besluit van 17 maart 2005).

De hoofdreden voor het RUP is evenwel het plan om een nieuwe verbindingsweg aan te leggen tussen de Kennedylaan en de E17 via de verkeerswisselaar 'Het Ei'. Die weg wordt parallel aan het Bruyningspad gebouwd voor een betere ontsluiting van de kliniek en heel Hoog Kortrijk. Er komt ook een fietsverbinding aan de noordzijde van de ziekenhuissite. Voorts krijgt de nabijgelegen hoeve De Witten Jan een herbestemming als opleidingscentrum voor de kliniek. En er komt een parkeergebouw (2000 plaatsen) met eventueel ondergrondse stalruimte en een helihaven.

RUP nr. 5 is thans volop in voorontwerp. De gecoro (gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening) mag haar zeg doen. In juni moeten de betrokken instanties tot een consensus komen en dan kan het van de zomer nog ter goedkeuring worden voorgelegd aan de gemeenteraad.

Gebiedsgerichte kritiek

In het dossier steekt een zeer afwijzend advies van de dienst Begeleiding Gebiedsgerichte Planprocessen (BGP), een afdeling van het Vlaamse departement Leefmilieu, Natuur en Energie. De Dienst stelt simpelweg alle uitgangspunten voor de bouw van een fusieziekenhuis op Hoog Kortrijk weer in vraag. Toentertijd (1999-2002) is daar flink over gebakeleid bij de Vlaamse overheid, tot zeer zwaar lobbywerk de Vlaamse ministers een voor een liet plooien, tot en met toenmalig minister van Welzijn en Volksgezondheid Mieke Vogels (Groen!), die als eerste geld vrijmaakte voor het gigantische project. Ook in de Kortrijkse gemeenteraad is het enthousiasme niet bij alle fracties even groot geweest.

De keuze om daar op landschappelijk waardevolle landbouwgronden, als een enclave in het Groen Lint Zuid (Stadsgroen Marionetten en het Kennedybos), een reusachtig gebouwencomplex op te trekken, wordt door de dienst BGP weer in vraag gesteld. Nochtans is daartoe al beslist bij de gewestplanwijziging van 6 juli 2001.

BGP is van oordeel dat "het groeperen van campussen buiten de stad (op een waardevolle greenfield) vanuit de optiek van duurzaam ruimtegebruik niet persé een positief gegeven is". De dienst betoogt dat men de verhuis van voorzieningen zoals ziekenhuizen naar buiten de bebouwde kom moet voorkomen om milieu- en klimaatredenen. "De vooropgestelde locatie werkt de spreiding van het autoverkeer in de hand". Het Kortrijkse stadsbestuur wijst die argumenten af met de stelling dat het daar Hoog Kortrijk is en dat het gebied tot de kern van het regionaalstedelijk gebied behoort.

Fijn stof

Een andere kritiek op de plannen komt van het provinciebestuur. De provincie maakt zich zorgen over de toename van het autoverkeer als gevolg van de ingebruikname van het afgelegen ziekenhuis. Het bestuur vraagt in het RUP concrete maatregelen uit te werken om de autoverplaatsingen zoveel mogelijk te beperken. Het stadsbestuur antwoordt onder meer dat de nieuwe verkeersafwikkeling aan het kruispunt Kennedylaan-Beneluxlaan filevorming en dus ook meer uitstoot van fijn stof voorkomt. Ook komt er een hoogwaardige openbarevervoerverbinding tussen Hoog Kortrijk en het stadscentrum; daarvoor loopt nu een studie.

De dienst BGP ziet dan weer een knelpunt in de kleine afstand tussen het ziekenhuis en de autostrade E17, kwestie van luchtvervuiling en lawaai- en trillingshinder. Ook daar heeft het stadsbestuur iets op gevonden. Een berm van 7 m hoog langs de E17 zal al veel tegenhouden. Bovendien wordt de berm beplant met hoogstammig groen, en men hoopt dat ook het groen van het 'Groen Lint Zuid' veel hinder zal opslorpen. Nochtans is bewezen dat bomen en struiken op zichzelf nauwelijk geluid tegenhouden.

Ring R8

Een zwak punt met betrekking tot het verkeer is nog dat de stad voor een optimale ontsluiting van Hoog Kortrijk de realisatie van het ontbrekende stuk Kortrijkse ringweg R8 in het zuiden van de stad noodzakelijk acht. Het Vlaamse Gewest heeft daar helemaal geen zin in omdat het een aartsmoeilijk en peperduur project betreft. Ook de dienst BGP stelt zich de vraag of het doortrekken van de R8 wel de milieuvriendelijkste optie is. Nu wordt voor dat ontbrekende stuk R8 een rijvak van de parallelle E17 gebruikt.

De Vlaamse administratie zal er niet in slagen de afwerking van het project AZ Groeninge tegen te houden. Daarvoor is de realisatie van de reusachtige medische campus al te ver gevorderd. Het enige wat nog kan, is het beperken van de nadelige gevolgen van de op het einde van de vorige eeuw ingeslagen weg.

Maar wat denken de vaderlandslievende verenigingen van de opvallende vorm van het gebouwencomplex?

AZ Groeninge eerste fase

20:38 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-04-09

Crisis voor de bevolking maar stad Kortrijk zwemt in het geld

dyn003_original_583_378_pjpeg_2512623_6fd8b71fd6e77b09fd46fe74fa10aa32

Mannetje Nooitgenoeg op de achtergevel van het historische stadhuis

Stad Kortrijk boekte over 2008 een reëel overschot van bijna 16 miljoen euro. Dat is 12,5% van de jaarinkomsten (126 miljoen euro), of bijna evenveel als een heel jaar aanvullende personenbelasting! Dat recordoverschot kon nog veel meer geweest zijn, als de federale regering wat minder lui was geweest met het innen van die personenbelasting. Eens te meer is het bewijs geleverd dat de stadsbelastingen in Kortrijk overdreven zijn. De stad heeft zoveel niet nodig. De reservefondsen - de stedelijke spaarpot op kosten van de belastingbetaler - blijven aanzwellen, tot meer dan 27 miljoen euro. In 2009 wordt de 30 miljoen euro zeker overschreden. Dat geparkeerde geld levert de stad spectaculair stijgende intresten op, tot een record van 2 miljoen euro in 2008. In schril contrast met die uitpuilende geldmiddelen is de investeringsijver van de stad. De geplande investeringen in 2008 zijn voor slechts 59% uitgevoerd.

Als gemeenteraadslid kreeg ik de stadsrekeningen 2008 in de bus. Eindelijk wordt bekendgemaakt hoe het Kortrijkse stadsbestuur verleden jaar met de stadsfinanciën is omgesprongen. Ik geef u in primeur de cijfers.

Compleet ernaast

"Uw begroting voor 2008 is veel te pessimistisch" zei ik in de gemeenteraad van december 2007 waarop wij de begroting bespraken. Het stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, voorspelde 104 miljoen euro inkomsten en 107 miljoen euro uitgaven, zijnde een tekort van 3 miljoen euro dat uit de reserves zou worden gehaald. Nu blijkt dat zij er - zoals ik voorspeld had - compleet naast zaten. Vorig jaar heeft de stad niet minder dan 126,6 miljoen euro inkomsten binnen gesleept. Daartegenover staan 119,7 miljoen uitgaven. Op zichzelf is dat al een begrotingsresultaat van 6,9 miljoen euro.

Maar het reële overschot is veel groter. Bij de uitgaven zit een netto overboeking van 8,8 miljoen euro naar de reservefondsen. Als je het echte overschot wil weten, moet je die overschrijving naar de spaarboekjes meetellen. Dan komen we aan het fenomenale bedrag van 15,7 miljoen euro (6,6 plus 8,8 miljoen euro). Dat echte positief saldo bedraagt dus niet minder dan 12,5% van de inkomsten. Dat is bijna evenveel als de jaaropbrengst van de aanvullende personenbelasting (17,1 miljoen euro)! Beeld je eens in wat dat betekent: zelfs al was de aanvullende personenbelasting van de stad in 2008 voor een jaartje helemaal afgeschaft, dan nog zouden de stadsfinancies nauwelijks in het rood zijn gedoken.

Lamlendige regering

Nu valt er over die aanvullende personenbelasting wel een en ander te zeggen. Zoals iedere Kortrijkzaan die zijn belastingsformulier goed bestudeert, weet, gaat het om een extra heffing van 7,9% op de personenbelasting die je aan de Staat moet betalen. Dat geld komt dus maar binnen in de mate dat de federale belastingsdiensten hun staatsbelasting innen. Ook hier blijkt hoe de federale regering (eerst onder Leterme en dan onder Van Rompuy) er toch maar niet in slaagt ernstig te regeren. Bij het innen van de personenbelasting heeft de lamlendige regering een ernstige vertraging opgelopen. Dat heeft voor Kortrijk tot gevolg dat in plaats van de ingeschreven 19 miljoen euro slechts 17 miljoen euro binnenkwam. In 2007 beurde Kortrijk nog 21 miljoen euro uit de aanvullende personenbelasting.

We zijn die twee, drie, vier of meer miljoen euro niet kwijt. Die zullen dit jaar worden geïnd. Maar als ze tijdig waren binnengekomen, dan was het reële overschot nog zoveel meer geweest.

Record oppotten

Wat doet het stadsbestuur met die financiële weelde? Oppotten. Jaar na jaar stijgen de reservefondsen en eind 2008 stak er niet minder dan 27 miljoen euro in. Het stadsbestuur is daarbij zo slim geweest het fikse bedrag van bijna 7 miljoen euro door te schuiven naar de begroting 2009; dat is dus ook reserve maar dat zal maar blijken op het einde van het jaar. In elk geval mag je verwachten dat de spaarpot van de stad dit jaar de 30 miljoen euro zal overschrijden.

Dat geld wordt, dank zij de deskundigheid van stadsontvanger Johan Vanhoutte uitstekend belegd en het levert dus elk jaar meer intresten op. De stijging van de intrestinkomsten is ophefmakend. In 2003 boekte de stad een opbrengst van 0,18 miljoen euro op zijn beleggingen, in 2004: 0,33 miljoen euro, in 2005: 0,5 miljoen euro, in 2006: 1 miljoen euro, in 2007: 1,5 miljoen euro, en vorig jaar: 2 miljoen euro, een absoluut record!

Nimmer slechtere investeringen

In schrille tegenstelling met die ongelooflijke cijfers van de stadsfinancies zijn de cijfers van de stadsinvesteringen. Kortrijk is al een paar jaar het toneel van grootse bouwwerken. Maar die zijn veelal voor rekening van andere instanties (Foruminvest, NV Waterwegen en Zeekanaal, het Vlaamse Gewest enzovoort); Kortrijk zelf zit op zijn centen zoals een klokhen op haar eieren.

Van de 43,27 miljoen die op de begroting was ingeschreven voor stadsinvesteringen, is slechts 25,78 miljoen euro vastgelegd. Dat is een realisatiegraad van amper 59,59%. Ook dat is een record, maar dan een in omgekeerde zin: nimmer in de voorbije twintig jaar was het slechter.

Stad Kortrijk verergert de crisis

Bij de bespreking van de begroting voor 2009 stelde ik vast dat het stadsbestuur een financieel beleid voerde dat de crisis verergerde in plaats van de crisis te bestrijden. Als we kijken hoe het stadsbestuur het ervan af heeft gebracht in 2008, dan is mijn vaststelling dubbel en dik bewezen. 1. De bevolking wordt gebrandschat. De financiële reserves zijn veel te hoog: veel van dat geld had het stadsbestuur beter bij de Kortrijkse gezinnen gelaten - in deze crisistijd kunnen de gezinnen dat geld goed gebruiken. 2. Het stadsbestuur gebruikt niet al zijn mogelijkheden om de lokale economie en tewerkstelling te ondersteunen met zinvolle investeringen.

00:33 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-09

Jan Dhaene, Kortrijks waarnemer in Bessarabië

moldova_2009_228

Aan de oostgrens van Roemenië ligt een land, zo groot als België, dat Moldavië wordt genoemd (Moldova in het Moldavisch, dat eigenlijk Roemeens is). Toen het voor de tweede wereldoorlog een deel was van Roemenië, vormde het samen met de kuststreek Bessarabië. Begin april 2009 werden er parlementsverkiezingen gehouden. De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE - in het Engels OSCE) hield er een oogje in het zeil om te zien of alles wel democratisch verliep. Hoewel de stembusgang verliep zoals het hoorde, liep de verkiezingsoverwinning van de Europagezinde communisten uit op een oproer in de hoofdstad Chisinau. Van de 250-koppige waarnemingsmissie die de OVSE naar Moldavië stuurde, maakte ook Kortrijkzaan Jan Dhaene, gewezen Europarlementslid, sp.a, deel uit. Hierbij volgt een bewogen ooggetuigenverslag van zijn avontuur.Ook de foto's zijn van hem.

moldova_2009_272

OVSE/OSCE

Het was mijn tweede deelname aan een OVSE-missie als STO (short term observer - verkiezingswaarnemer voor korte tijd). De eerste keer was in Albanië 2005.

De OVSE-missies zijn meestal nogal groot, en ook dit keer waren er 250 waarnemers uit de verschillende lidstaten van de OVSE, dus naast Europeanen ook Amerikanen, Canadezen, Russen en vertegenwoordigers van andere landen die vroeger bij de Sovjet-Unie waren. De missie werd geleid door Nikolai Vulchanov (Bulgarije).

Daarnaast was er nog een delegatie van zetelende parlementsleden uit de lidstaten van de OVSE, van de Raad van Europa en van het Europees Parlement. Dit alles werd gecoördineerd door Petros Efthymiou, hoofd van de parlementaire delegatie van de OVSE.

Chisinau

Op woensdag 1 april kwamen de delegaties aan in Chisinau, de voor mij nog onbekende hoofdstad. De lucht was grijs en de weg van de luchthaven naar het centrum leek eindeloos langs troostloze en grauwe woonblokken. Nergens was er een beetje groen te zien in dit armste land van Europa.

De hoofdstad beschikt wel over een mooi centrum met grote hotels, brede lanen en parken. De volgende dag scheen de zon en de lente begon, alsof ze op ons gewacht had.

We kregen een hele dag uitgebreide briefing in het Leogrand Hotel. De vrijdag vertrokken de bussen naar de verschillende provincies. We reden over slechte wegen door een glooiend landschap met kleine dorpen en overal mooie waterputten. Hier en daar herinnerden nog oorlogsmonumenten aan de overwinning van het Rode Leger.

Uit de briefing bleek dat de Communistische Partij van president Vladimir Voronin, sinds 1998 aan de macht is. In 2005 haalde de PCRM 46% en 56 op de 101 mandaten. Er is een twijfelende houding bij de president tegenover de Europese Unie, die nochtans de hand reikt met het goed nabuurschapbeleid en een aanzienlijke financiële steun.

Gespleten land

In de briefing kregen we te horen welk een gespleten land dit is, cultureel verdeeld tussen Roemeense en Russische invloeden. Het gebied was voor de Tweede Werledoorlog bij Roemenië en daarna een deelrepubliek in de Sovjet-Unie. Moldavië verklaarde zich onafhankelijk op 27 augustus 1991. De invoering van het Moldavisch (Roemeens) als officiële taal in 1992 zette kwaad bloed bij de Russisch sprekenden. Het gebied over de rivier de Nistru scheurde zich af (Transdniestr) en is de facto sindsdien niet meer onder controle van de centrale overheid.

Ik werd ingezet in de stad Orhei en omgeving, een mooi agrarisch gebied. We konden een blik werpen op de brug over de rivier en op Transniestr, maar het was ons uitdrukkelijk verboden door de OSCE om over de brug te gaan, om incidenten te vermijden.

moldova_2009_298

De waarnemingen

Op zondag moesten we om 6.30 uur bij het eerste kiesbureau zijn, om de opening waar te nemen, en daarna nog minstens 9 kiesbureaus, willekeurig te kiezen uit onze lijst, te controleren. Tussendoor moesten ingevulde waarnemingsformulieren naar het hoofdkwartier van de OSCE in Chisinau gefaxt worden

Mijn Engelse collega Melanie Leathers en ikzelf stelden een correct verloop vast van de stemprocedures en een goede organisatie, bijna voor 100% gedragen door vrouwen, die met veel inzet te werk gingen. Er was ook een opvallende aanwezigheid van partijwaarnemers en van de  plaatselijke steunorganisatie Coalition 2009.

Ook het sluiten om 21 uur verliep correct. Maar het tellen was een ander paar mouwen: dezelfde mensen die al van 's morgens vroeg in het getouw zijn, moeten dan nog tellen. Ze zouden dat bij ons eens moeten doen! De burgers zijn vermoeid en willen het liefst zo snel mogelijk naar huis. Eigenlijk zou er beter een andere ploeg opgetrommeld worden, mensen die de taak kunnen aanpakken met een fris hoofd.

Het tellen duurde dus lang en was moeizaam. Uiteindelijk konden we met het resultaat onder politiebegeleiding naar het stadhuis van Orhei: daar was het nog uren aanschuiven op de trappen. Dàt kennen we; hier is het niet anders...

's Maandags keerden we terug naar de hoofdstad door een ander land: in enkele dagen tijd was hier de zomer ingezet en was alles prachtig groen en stonden de bomen in bloei.

Oproer

Verhalen werden uitgewisseld op een aangename receptie voor de STO's. Toen merkten we dat er een vreedzame, spontane betoging ontstond aan het parlementsgebouw en het regeringsgebouw. Vooral jongeren waren niet akkoord met de verkiezingsuitslag, waarbij de Communistische Partij nog vooruitging en bijna 50% haalde. 

moldova_2009_385

Enkele politieagenten hielden alles in het oog. 's Anderendaags werd de sfeer grimmiger en de aanwezigheid van de oproerpolitie werkte als een rode lap op een stier: de politiemacht werd overrompeld en het parlement werd bestormd en geplunderd.

De OSCE had de verkiezingen goedgekeurd en dus zat onze taak erop. Om de gemoederen te bedaren werd door de Moldavische instanties beslist de stemmen te hertellen. Het zou mij verwonderen als daar nu een verschil ontdekt zou worden. Anders staan wij als waarnemers in ons hemd natuurlijk...

moldova_2009_402

 

moldova_2009_404

Jan Dhaene kon aan die waarnemingsmissie deelnemen als gewezen Europarlementslid. Maar ook andere burgers kunnen zich voor dergelijke missies opgeven bij de federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken. Er is daarvoor een simpele procedure die begint met het zich op een kadidatenlijst te zetten met een standaardformulier. Meer hierover op de website van Buitenlandse Zaken.

18:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |