19-10-09

Armen nemen het woord in Kortrijks stadhuis

AkZie1

Op de Werelddag van Verzet tegen Extreme Armoede namen een honderdtal armen, vrijwilligers en professionele hulpverleners het stadhuis van Kortrijk in om er zelf een bijzondere gemeenteraad te houden. De originele demonstratie werd georganiseerd door A'kZie, een armenvereniging op zoek naar erkenning. Uit de getuigenissen bleek hoe zorgelijk mensen met geldproblemen zich in Kortrijk door het leven moeten worstelen. Een actieplan met vier prioriteiten werd unaniem goedgekeurd en aan het stadsbestuur overhandigd: stop de klassengeneeskunde en richt een wijkgezondheidscentrum op; doe iets aan de woonnood door betere sociale huisvesting; haal de armen uit hun isolement; en steun de erkenning van A'kzie als vereniging waar armen het woord voeren.

Werelddag

Je zal maar arm zijn in Kortrijk. Het kan iedereen overkomen: scheiding, gezondheidsproblemen, werk verliezen, tegenslag allerhande, of gewoon van bij de geboorte minder kansen hebben dan de gelukkiger doorsnee... Op de Werelddag van Verzet tegen Extreme Armoede, 17 oktober, waren pakkende getuigenissen te horen in de gemeenteraadszaal in het Kortrijkse stadhuis. Voor een keer waren de banken van de raadsleden bezet door armen, vrijwilligers en professionele hulpverleners. Buiten het stadhuis waren overal witte lakens opgeknoopt als symbool van de strijd tegen en het wille ontsnappen aan de armoede.

AkZie3

De bezetters waren nog zo braaf dat zij burgemeester Lieven Lybeer de demonstratie lieten voorzitten. Maar de andere aanwezige gemeenteraadsleden moesten het gebeuren volgen vanuit de publiekstribune (een groot woord voor enkele schamele banken). Aanwezig waren: Alain Cnudde, Francesca Verhenne, Antoon Sansen en Martine Vandenbussche van CD&V, onafhankelijke Eric Flo, en Petra Demeyere, Bart Caron en ikzelf van de progressieve fractie.

Klassengeneeskunde

Braaf of niet, maar wat de woordvoerders van de armen lieten horen, hield aan de ribben. Een vrouw vertelde haar wedervaren met klassengeneeskunde in de Kortrijkse ziekenhuizen. Toen zij via de spoed opgenomen werd, werd haar duidelijk gemaakt dat iemand met achterstallige rekeningen automatisch in een zaal met 4 bedden terechtkomt, met enkel basisverzorging. In haar geval ging het nochtans slechts over een kleine schuld die zij bovendien aan het afbetalen is. Pure discriminatie!

Mensen in armoede stellen een bezoek aan een dokter, tandarts of apotheker veelal uit, om financiële redenen. Op zoek gaan naar een dokter of apotheker die tegen terugbetalingstarieven wil werken, durven zij vaak niet. Daarom pleit de vereniging A'kZie voor een wijkgezondheidscentrum waar eerstelijnsgezondheidszorg gratis is.

Een nog niet zo lang geleden gescheiden, alleenstaande vrouw vertelde over haar martelgang om in Kortrijk een betaalbare woning te vinden. De vastgoedmakelaars weigeren zonder onderscheid huurders met een sociale achtergrond, niet alleen OCMW-kliënten maar ook zelfs mensen die op invaliditeit staan. Bij die kantoren zijn de huurprijzen toch zo goed als onbetaalbaar voor iemand met een inkomen van minder dan 1000 euro.

Voor een sociale woning zijn de wachtlijsten heel lang - tegen wie zeg je het! Er is een tekort aan sociale woningen. En met al die aparte maatschappijen is het heel verwarrend om je treffelijk in te schrijven. Op de particuliere markt kan je soms iets vinden, maar dan moet je al gaan liegen over je inkomenssituatie en veelal gaat het om panden met gebreken. Daarom de eis van A'kZie om meer sociale woningen te bouwen en het systeem van inschrijving drastisch te vereenvoudigen: nog slechts 1 kandidatenlijst, gecentraliseerd in bijvoorbeeld de stedelijke woonwinkel in oprichting.

Recht op cultuur

Een derde getuige had het over het isolement waarin mensen met tegenslag terechtkomen. "Het leven is voor de sterkeren. Geen geld, geen recht op leven" klonk het bitter. Het gevoel er niet meer bij te horen, is soms ook iets wat die mensen zichzelf aandoen. Ze sluiten zich op uit schaamte, ze hebben een heel laag zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen. 

Daaraan probeert A'kZie zelf iets te doen. Ze maken tijd voor de mensen in miserie en pogen ze op weg te zetten in het kluwen van sociale voorzieningen. En af en toe brengt A'kZie de mensen ook samen voor ontspanning, een uitstap, een feestje. Armen hebben evengoed als iedereen recht op cultuur en zinvolle vrijetijdsbesteding.

Ten slotte eisten de bezetters de erkenning van hun vereniging. Met de Vlaamse en stedelijke subsidies die daaraan gekoppeld zijn, zou A'kZie nog veel meer kunnen doen. A'kZie ondersteunt zijn aanvraag met een heus actieplan 2009-2010.

De vereniging groeide uit een groepswerking die in 2002-2004 opgezet werd met gelden van wijlen het Sociaal Impulsfonds. Als uitvalsbasis hebben de werkgroepen onder het voorzitterschap van Marc Soenen, het Centrum Overleie in de gewezen garage in de Overleiestraat (waar ook theater Antigone huist). De vereniging, vzw in oprichting, wil mensen in armoede organiseren, ze het woord geven, werken aan hun maatschappelijke integratie, de wereld verbeteren, en met de arme mensen in gesprek gaan en ze vorming aanbieden..

De Rodenburgs

Volgens A'kZie leven in Kortrijk, met zijn meer dan honderd sociale en hulpverlenende organisaties, niet minder dan 7.000 mensen in armoede. Voorzitter Marc Soenen ergerde zich in zijn toespraak op het stadhuis aan de 150.000 euro sponsoring die de VTM-reeks De Rodenburgs van het stadsbestuur had gekregen. Burgemeester Lybeer reageerde met een verwijzing naar de recente wijziging van de begroting waar nu ook toelagen aan de armenverenigingen is ingeschreven. Dat gaat dan om 15.000 euro (10%), waarvan 5000 aan A'kZie. De groep krijgt 8 uur per week professionele ondersteuning door iemand van caw Piramide.

Nog wat De Rodenburgs - die symbool moeten staan voor de toprijkaards in onze stad - betreft, hekelde de A'kZievoorzitter het feit dat zijn organisatie de dag voor haar manifestatie al haar voorbereidselen in het stadhuis moest onderbreken voor opnames van die VTM-serie. Een half opgestelde expositie van kunst uit de verschillende scholen waar A'kZie contact mee had gehad, moest ijlings worden opgebroken...

Niettemin werd de bezetting van het stadhuis afgerond met de inwijding van een kustwerk van het vijfde beroeps textiel en metaal van het Provinciaal Technisch Instituut. Het werk toont een meisje in gelast plaatstaal dat een stoffen wereld vol armoede optilt. Kevin Desmet, PTI-leerling stelde het werk van hem en zijn maten voor.

AkZie2

15:46 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-10-09

Politiezone Vlas moet ten einde raad extra gebouwen huren

Beverlaai 3 2

De lokale politie van de zone Vlas (Kortrijk, Kuurne en Lendelede) hokt in verouderde en te benepen commissariaten. Het korps koesterde evenwel de hoop spoedig te kunnen verhuizen naar een nagelnieuw hoofdkwartier op Kortrijk Weide, samen met de federale politie. Maar hun geduld wordt danig op de proef gesteld. De bouw van het spectaculaire complex heeft jaren vertraging opgelopen. Wachten kan niet meer; de werking lijdt onder de onaangepaste huisvesting. Daarom gaat de lokale politie tijdelijk een paar gebouwen bij huren, van de gewezen tapijtfabriek Depoortere Frères in de Beverlaai. Een noodoplossing die de gemeenschap jaarlijks zowat 120.000 euro kost.

Derde site

Toen het politiekorps van stad Kortrijk in 2002 opging in de Politiezone Vlas, was het al lang duidelijk dat de Kortrijkse flikken veel te eng behuisd waren. Ikzelf heb daarover nog een interpellatie gehouden in de Kortrijkse gemeenteraad in de jaren 90 (of was het 80?). Met de fusie met de poltiemensen van Kuurne en Lendelede is het tekort aan werkruimte alleen maar nijpender geworden. De Politiezone betrekt thans twee commissariaten in de stad: het complex tussen de Oude-Kasteelstraat en de Persynstraat en het gewezen Gaselwestgebouw in de Sint-Amandslaan.

Het commissariaat in de Persynstraat, in Oostblokstijl, voldeed al lang niet meer en was te klein voor het hele korps. Waar is de tijd dat burgemeester Sansen met het idee speelde om voor de politie een nieuwe stek in te richten in het opgedoekte slachthuis aan de Veemarkt? Er zijn toen, twintig jaar geleden, zelfs testen gedaan met politiewagens om te bekijken hoe vlug met van daaruit kon interveniëren. Het plan is niet gerealiseerd; de slachthuispanden zijn verkocht aan promotor Thiers, die er een flatgebouw neergepoot heeft alsof het zicht op zee had.

Als noodoplossing heeft de politie dan maar een tweede gebouw in gebruik genomen, de vroegere kantoren van Gaselwest in de Sint-Amandslaan. Korpschef Stefaan Eeckhout noemde dat wel nefast voor de goede werking van zijn korps: er blijken zich twee clans met verschillende culturen te hebben ontwikkeld in de twee commissariaten. In het nieuwe complex op Kortrijk Weide moeten ze weer allemaal bijeenkomen. Maar intussen trekt men wel naar een derde site!

Opgetilde driehoek

In 2006 deed het Kortrijkse stadsbestuur op aansturen van toenmalig burgemeester Stefaan De Clerck voortvarend een oproep tot kandidaatstelling gericht op de internationale scene van toparchitecten. De stad wilde op die manier een ontwerper vinden voor een nieuw politiehoofdkwartier op Kortrijk Weide. Nog voortvarender was eerder aan architect Stéphane Beel de opdracht toevertrouwd voor het hele gebied een rudimentair masterplan uit te werken. De voortvarendheid - sommigen noemen het improvisatie - bestond erin van allerlei grootse plannen op gang te brengen nog voordat men over de grond beschikte laat staan zekerheid had over de geschiktheid van de grond.

Niettemin waagden beroemde bureaus hun kans en het was Xaveer De Geyter die de opdracht binnenhaalde met een ontwerp van een "opgetilde driehoek van vier bouwlagen in inox op palen". Het gaat om een investering van zeker 22 miljoen euro. De stad betaalt die nadat de federale overheid zich ertoe verbonden heeft de nodige huur te betalen voor de federale politiediensten die een deel van het complex zullen innemen. Bij de bekendmaking van het winnende ontwerp begin 2008 liet Stefaan De Clerck zich ontvallen: "Met wat geluk staat het politiebureau er tegen 2011".

Intussen is het overduidelijk dat het niet zal lukken. Optimisten bij de politie hopen op een verhuis naar de opgetilde driehoek in 2013; realisten durven hopen op 2014. Maar dat kan alleen als het bouwdossier onmiddellijk van start kan gaan. En dat is dus niet het geval.

Niet gelukkig

Vooral de niet ingecalculeerde zware verontreiniging op de beoogde gronden gooit roet in het eten. Het is zelfs mogelijk dat het politiehoofdkwartier op Kortrijk Weide er nooit komt. "Er loopt over de vervuiling vooraan het terrein nu een onderzoek", verklaarde Trui Tijdgat, directeur van het stadsontwikkelingsbedrijf SOK dat optreedt als bouwheer, aan Het Nieuwsblad (19 april 2009): 'Het Fonds van Spoorweginfrastructuur (FSI) laat nagaan hoe erg het gesteld is met die vervuiling. Er is onder meer sprake van kalkslib in de grond. Van de sanering die achteraan moest gebeuren, waren we wel al op de hoogte."

Het is die ingrijpende sanering van de gronden die de aankoop kan verhinderen door de stad aan de Belgische Spoorwegen. Als de sanering duurder uitvalt dan de prijs die het Fonds van Spoorweginfrastructuur nu vraagt aan de stad, is het mogelijk dat het FSI de hele transactie niet meer de moeite waard vindt. Zie ook mijn eerdere stukken van 19 februari 2009 en van 25 september jl. In het contract tussen de stad en het FSI staat immers dat het fonds de sanering voor zijn rekening moet nemen. De prijs die de stad Kortrijk moet betalen voor het terrein, ligt hoe dan ook vast op driemiljoen euro.

Ondertussen dreigt de federale politie uit het gezamenlijke project te stappen. Op de politieraad van vorige maand vernam raadslid Bert Herrewyn, sp.a, van korpschef Stefaan Eeckhout dat de federale politie zekerheid van planning wil tegen eind dit jaar. Zo niet, gaan ze apart op zoek naar een nieuwe vestigingsplaats. "We zijn inderdaad niet gelukkig met de gang van zaken", liet commissaris Erwin Culo, van de dienst Algemene ondersteuning, infrastructuur en uitrusting dienst Patrimonium Vlaanderen weten in Het Nieuwsblad (19 april 2009).

Bureau in de kelder

En de komende Politieraad, op 26 oktober 2009 (publieke zitting, om 18.30 uur in het stadhuis van Kortrijk), zal de beslissing nemen om voor de lokale politie, in afwachting van het hoofdkwartier dat er ooit ergens moet komen, bijkomende gebouwen te huren. In het dossier dat aan de politieraadsleden is toegezonden, staat in geuren en kleuren waarom de flikken niet langer kunnen wachten. 

Uitgebreid citaat: "Momenteel is het ruimtegebrek dermate kritiek dat reeds alle gangen in het gebouw van de Oude-Vestingsstraat gebruikt worden om dossierkasten, bureautafels en andere materialen in onder te brengen. Niet alleen verdachten doch ook slachtoffers moeten verhoord worden in geïmproviseerde verhoorlokalen die opgetrokken werden in deze gangen. De wachtzaal werd wegens recent plaatsgebrek verplaatst naar de traphall. Klantvriendelijk kan men dit absoluut niet noemen.

De ruimte in de kledijkamers is totaal opgebruikt. Bij een aanwerving van nieuwe collega’s zijn er geen vrije ruimtes of vrije kledijkasten meer in de voorziene kledijruimte. Niet alleen de ruimte binnen het gebouw van de Oude-Vestingsstraat is meer dan problematisch doch dit is
tevens het geval met de aanwezige parkeerplaatsen van voertuigen. Het verkrijgen van 3 bijkomende parkeerplaatsen in de Oude-Vestingsstraat is reeds een kleine verbetering doch momenteel ontbreken wij nog een zevental parkeerplaatsen. Deze voertuigen worden nu gestald in de ondergrondse parking van het
Schouwburgplein wat weinig functioneel kan genoemd worden.

De medewerkers van de cel Wagenpark van de directie Logistiek, die instaan voor het operationeel houden van het wagenpark, hebben hun bureau in de kelder van het gebouw in de Oude-Vestingsstraat. Daar
hebben zij immers 2 parkeerplaatsen ter hunner beschikking om aan de voertuigen te werken. Dit als gevolg dat zij voortdurend geconfrontreerd worden met een ruimte die, afhankelijk van het aantal wagens die binnen- en buitenrijden, gevuld is met uitlaatgassen. Opmerkingen door de arbeidsgeneesheer en door de
preventieadviseur werden reeds geformuleerd doch momenteel is er geen andere uitwijkmogelijkheid.
" Tot zover het citaat uit het politieraaddossier.

Laatste Dagen

Voor die tijdelijke derde site heeft de logistieke dienst van de politie zijn oog laten vallen op drie gebouwen in de Beverlaai. Het gaat om gebouwen van de vroegere tapijtweverij Depoortere Frères, die daar werd opgericht in 1857. In 1980 vertrok de fabrikant van luxetapijten naar Moeskroen, waar de firma enkele jaren geleden failliet ging. De indrukwekkende bakstenen gebouwen met karakteristieke grote vensters werden na het vertrek van Depoortere verhuurd aan diverse gebruikers. Zo ook aan 'de Kerk van Jezus Christus van de heiligen der Laatste Dagen', zeg maar de Mormonen. Hopelijk hoeft de politie daar niet te blijven tot die Laatste Dagen.

Beverlaai 3 3

Gevlast

Van het hoofdgebouw van de gewezen fabriek, Beverlaai 3, wil de Politiezone Vlas de benedenverdieping en de kelder huren: 713 m² bureaus en 630 m² kelderruimte, tegen 67.875 euro per jaar, voor een verlengbare drie jaar. In het gebouw komt de Lokale Recherche. Daardoor komt in de Oude-Vestingstraat 338 m² vrij op de derde verdieping en, niet te vergeten, ook 25 kledijkasten en twee parkeerplaatsen.

De Politiezone wil ook het bijgebouw naast de fabriek, Beverlaai 3, in zijn geheel huren: 816 m² waarvan 252 m² kantoorruimte op de twee verdiepingen. Hier komen zowel de dienst Logistiek als de cel Wagenpark, die bijzonder 'gevlast' is op de omvangrijke opslagruimten en de garage. Wat een verademing - letterlijk - met de kelder in de Oude-Vestingstraat! Huurprijs: 33.688,44 euro per jaar. De dienst Logistiek krijgt op die manier weer onderdak in eenzelfde gebouw. Nu pakt de dienst 53 m² en de hele kelder in in de Oude-Vestingstraat en 118 m² in de Sint-Amandslaan.

Aan de overkant van de Beverlaai wordt bovendien het nummer 4bis gehuurd, een instapklare loods, 928 m², als stalplaats voor de dienstwagens en de persoonlijke wagens van het personeel. Huurprijs: 17.307,24 euro per jaar.

Alles bijeen gaat het, onafgezien van de vereiste waarborgen en commissielonen aan de makelaars, dus om een extra jaarlijkse uitgave van 118.870,68 euro plus de grondlasten. Improvisatie heeft zijn prijs!

Beverlaai 4bis 11

16:52 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-10-09

Doe zoals Eddy Wally: Go strange, in Kortrijk

Het filmpje is eens te meer een creatie van Koen Vromman: Vroemvroem/GarageTV.

 

Laatste oproep! Jongeren die naar het buitenland willen - zijn er andere? - kunnen zich MORGEN DONDERDAG 15 OKTOBER in Kortrijk ter dege informeren over alle mogelijke opties. Daartoe organiseert JINT vzw een groots opgezet evenement in de Mainhal in het niet uitgebrande deel van de Pottelberg. Go Strange! De toegang is gratis.

Op donderdag 15 oktober 2009 is er in de Mainhall in Kortrijk het evenement Go Strange. Van 12 tot 15.30 uur is het toegankelijk voor scholen die zich vooraf inschrijven, van 16 tot 20 uur is het toegankelijk voor het publiek. De toegang is gratis.  Je vindt de Mainhall in het niet uitgebrande deel van de Pottelbergsite: Engelse Wandeling 2 J01, 8500 Kortrijk.

Buitenlandplannen

Go Strange is hét evenement voor jongeren met buitenlandplannen. Je kan er terecht voor tal van workshops waarin je de weg wordt gewezen naar het buitenland. Op de infomarkt sla je een praatje met organisaties die vrijwilligerswerk, studies, stages, (vakantie)jobs, zomerkampen of taalcursussen in het buitenland aanbieden. Je krijgt er informatie over zowel gratis als betalende mogelijkheden. Om je helemaal zin te doen krijgen in een internationaal avontuur vertellen bekende en minder bekende Vlamingen over hun grensverleggende ervaringen. En dat alles helemaal voor niks!

GO STRANGE is een organisatie van JINT vzw. JINT stimuleert en ondersteunt jongeren en jeugdorganisaties op vlak van internationale mobiliteit. JINT wordt voor deze opdracht gesubsidieerd door het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en de Europese Commissie. Meer info over JINT? Surf naar www.jint.be.

00:30 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-10-09

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (2): "uw woord tegen het onze"

Parkeerautomaat

Wie in Kortrijk een parkeerbon oploopt, kan daartegen bezwaar aantekenen bij het stadsbestuur. Zoals beloofd publiceert Kortrijklinksbekeken de stroom van uitspraken van het stadsbestuur op de ingediende bezwaren. Vandaag slechts ééntje, maar wel een gebaseerd op een vaste beleidslijn: zonder tegenbewijs gelooft het stadsbestuur altijd de stedelijke parkeerdienst Parko. Of zoals de vermoedelijke foutparkeerder bij Parko te horen kreeg: "Het is uw woord tegen het onze".

Zie ook deel 1 van de parkeerjurisprudentie.

Foto

De man met de bon was op die dag op bezoek gegaan bij een ziek familielid in de kliniek Maria's Voorzienigheid in de Loofstraat. Het is daar blauwe zone om enig bewonersparkeren te vergemakkelijken. De parkeerwachters van Parko schoven de ziekenbezoeker een 'naheffing' (15 euro) onder de ruitenwisser omdat zij geen blauwe schijf achter de voorruit aantroffen. De man betwist dat ten stelligste. In alle staten snelde hij naar Parko - hij was daar nog eerder dan de Parkodames - met de mededeling dat de dames zich hadden vergist: zijn schijf lag er wel degelijk. Antwoord van de Parko-bediende achter de balie: "Het is uw woord tegen het onze".

Aankloppend bij het stadsbestuur argumenteerde de man dat hij maar al te goed wist dat hij daar zijn blauwe parkeerschijf moest uitstallen: zijn eigen echtgenote had nog geen veertien dagen geleden daar ook een Parko-bon opgelopen. Sindsdien vergeten ze het nooit meer hun plicht te doen. En, verklaarde hij: waarom zou ik die kleine moeite niet doen, het kost geen cent, in tegenstelling met de sanctie als je het niet doet. Bovendien stelde hij dat Parko niet kon bewijzen dat zijn schijf er niet lag: zij waren vergeten een foto te nemen!

Al die argumenten hebben de man met de bon niet geholpen. Het stadsbestuur is van mening dat de vaststelling van Parko terecht was. Betalen moet hij.

En wat hebben wij hieruit nu geleerd: neem beter zelf een foto en/of zorg voor een betrouwbare getuige. Anders weegt het woord van Parko toch door.

Vermenigvuldigen

Zoals eerder gezegd, komt de opbrengst van die parkeerbonnen rechtstreeks in de stadskas. Het is dan ook geen echte 'boete' - boetes gaan naar de federale schatkist - maar een retributie, een belasting dus. Het reglement gaat ervan uit dat wie fout parkeert, ervoor kiest om 15 euro per halve dag te betalen. Pure fictie maar de hogere rechtbanken stemmen ermee in.

Die bonnen brachten in de voorbije maand juni 21.810 euro op en in juli 16.305 euro, samen goed voor 2541 uitgeschreven parkeerbonnen. Daarnaast int de stad natuurlijk ook nog de reguliere parkeergelden uit de automaten. Alles bijeen bracht de parkeerbelasting in 2008 een dikke 2,5 miljoen euro op. Voor 2009 hoopt men op 2,9 miljoen euro, want die automaten hebben de neiging zich vlug te vermenigvuldigen!

19:03 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-10-09

Komt het tot een open oorlog tussen Kortrijks stadsbestuur en VTM-restaurant Dell'Anno?

Dell'Anno3

Het stadsbestuur van Kortrijk krijgt op zijn komende vergadering op woensdag 13 oktober 2009 een pikant dossier op zijn bord met betrekking tot het VTM-restaurant Dell'Anno. Zoals men weet, huist dat restaurant, winnaar van de VTM-reeks 'Mijn restaurant' zeker nog tot het einde van het jaar in het historische stadsgebouw 'De Oude Dekenij'. Het ziet ernaar uit dat uitbaters Claudio en Gaëlle het mes op de keel worden gezet: een deftig huurcontract tekenen of niet meer kunnen openen. De stad blijkt de stedenbouwkundige slordigheden van het gelauwerde koppel meer dan beu. Zware woorden als 'kraken van het pand' en 'bouwmisdrijf' kleuren het dossier. Intussen is het restaurant aan alle kanten verzegeld en politioneel bewaakt, na het optreden van zowel de inspectie ruimtelijke ordening als de gewestelijke erfgoedinspecteur. Hoe kan dat nog goed aflopen? Advocaat Marc Verwilghen zal hier een kluif aan hebben!

Verzegeld

In het dossier dat het stadsbestuur komende woensdag op zijn bord krijgt, worden Claudio en Gaëlle 'krakers' genoemd. De stad heeft immers een huurcontract met de Vlaamse MediaMaatschappij (zeg maar VTM) dat slechts betrekking heeft op de gelijkvloerse verdieping van De Oude Dekenij. Uit een proces-verbaal van de politie blijkt dat op de niet verhuurde eerste verdieping slaapgelegenheid is ingericht voor verscheidene personen in een drietal kamers: "er bevinden zich daar duidelijk recent beslapen bedden, kledij, televisie enzovoort". Ook heeft Claudio een kantoor ingericht op de pallier van de eerste verdieping. "Dergelijke praktijken kunnen enkel beschouwd worden als het 'kraken' van het pand" zegt het dossier.

Voorts noemt het dossier het feit dat er werken zijn uitgevoerd zonder de nodige vergunning "een bouwmisdrijf". En de uitgevoerde werken kunnen niet rekenen op veel begrip. Zo heeft men moeten 'schijven' in de bestaande natuurstenen vloer voor de plaatsing van leidingen. "De herstelling is onoordeelkundig gebeurd met chape. Door de vele beschadigingen dient de natuurstenen vloer over de hele oppervlakte als onherstelbaar te worden beschouwd" meent de stadsdienst Facility.

Dat bouwmisdrijf moet ook ter ore zijn gekomen van de inspecties. Op 23 september jl. ging gewestelijk stedenbouwkundig ingenieur Tom De Roep kijken. Hij stelde vast dat verschillende werken aan het gebouw waren gebeurd zonder vergunning of toestemming van de stad. Op 28 september passeerde op zijn beurt gewestelijk erfgoedinspecteur Dirk Van Oost die hetzelfde vaststelde. Zij geboden de werken stop te zetten en verzegelden het pand aan al zijn toegangsdeuren. Het slot van de veranda werd aan de buitenzijde verzegeld en de sleutel werd overhandigd aan de politiecommissaris 'voor verdere opvolging van het dossier'.

Gunstig

Claudio en Gaëlle reageerden vlug met alsnog een officiële aanvraag te doen voor de gewenste werken. Het is die aanvraag die de aanleiding is van het dossier van woensdag.

Merkwaardig genoeg adviseert de stadsdienst Facility de aanvragen van het gelauwerde koppel grotendeels gunstig. Maar door het hardhandige optreden van voormelde inspecties, maant de dienst het stadsbestuur toch aan tot grote terughoudendheid.

Er zijn vooreerst de vergunningsplichtige werken die zonder vergunning werden uitgevoerd: in de tuin van het pand - die tuin is evenmin vervat in het lopende huurcontract met VTM - heeft Claudio van de zomer (zie mijn stuk van 12 augustus waarin ik ervan uitging dat er toch een vergunning was) twee afvalcontainers ingegraven en een koelcel geplaatst. Daarvoor vraagt Claudio (bvba Clausix) nu een tijdelijke vergunning. Erfgoed Vlaanderen steigert tegen de gedachte van dergelijk tuig in een historische tuin die nog sporen bevat van de middeleeuwse stadsgracht, en stelt zware voorwaarden. De stadsdienst Facility zou er wel mee akkoord kunnen gaan, als voldaan wordt aan de voorwaarden van de Erfgoedambtenaren en als de tuin achteraf eventueel in zijn oorspronkelijke staat kan worden hersteld.

De interne inrichtingswerken behoeven geen bouwvergunning. Maar aangezien het gaat om een beschermd pand, is eigenaar Stad Kortrijk wel onderworpen aan de goedkeuring van de erfgoedambtenaren. Overigens heeft ook de brandweer bezwaren tegen bepaalde aanpassingen. Het reeds aangebrachte akoestische spanplafond zou niet stabiel zijn bij branden van langer dan een half uur. Op vraag van het OCMW, dat eigenaardig genoeg eigenaar is van de kelders van het stadsgebouw, mogen er ook geen leidingen in die kelders worden aangebracht.

Zware voorwaarden

Het dossier geeft het advies om de aangevraagde werken een vergunning te geven of toe te staan onder zware voorwaarden. Bvba Clausix moet rekening houden met de bindende voorwaarden opgelegd door Bouwkundig Erfgoed RO Vlaanderen en met de brandweeropmerkingen. De werken moeten voortaan in nauw overleg gebeuren met de stadsdienst Facility en de gewestelijke inspecties van Stedenbouw en Bouwkundig Erfgoed. En er moet een 'post-interventiedossier' worden opgesteld; dat betekent dat de bouwheer een map moet kunnen voorleggen met keuringsverslagen, materialenfiches enzovoort.

Maar daarenboven wordt het stadsbestuur aanbevolen het standpunt hard te maken dat al op 5 oktober jl. aangetekend aan Claudio en Gaëlle is meegedeeld: "Er kan geen enkele toelating meer worden verleend zolang er tussen de vennootschap Clausix en de stad geen contractuele relatie ontstaat. Deze contractuele relatie dient, wat de stad betreft, goedgekeurd te worden door de gemeenteraad, op basis van een nog op te maken ontwerp van overeenkomst/akte". Het komt erop neer dat het koksduo wel het akkoord van de stad kan krijgen voor de aangevraagde werken, maar dat zij pas mogen beginnen als dat contract is afgesloten.

Claudio en Gaëlle zitten intussen een beetje tussen hamer en aambeeld. Die werken hebben zij zonder vergunning en/of toestemming aangevat om te voldoen aan de eisen van een andere inspectie, de eetwareninspectie die er een HACCP-onderzoek deed (Hazard Analysis Critical Control Points).

Dringend werk voor de advocaat van het koppel, OpenVLD-politicus Marc Verwilgen. Had al die miserie niet vermeden kunnen worden als het stadsbestuur zich niet halsoverkop en improviserend in het avontuur van de Mijn-Restaurant-serie had gestort en meer doordacht op voorhand correcte afspraken had gemaakt met de TV-makers en de deelnemende restauranthouder? 

19:08 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

10-10-09

De Broeltorens krijgen opknapbeurt en nieuwe bestemming

broeltorens1

De Broeltorens zijn het koekendozenprentje van Kortrijk en hebben al heel wat toeristen naar de stad gelokt idie hoopten een middeleeuws decor aan te treffen. Hun ontgoocheling is rap over als zij ontdekken hoeveel andere bezienswaardigheden er wel zijn. Gelukkig dat de tweelingtorens een stevige militaire allure hebben want de laatste renovatiewerken dateren van 1884. Met steun van het Vlaamse Gewest, dat 80% van de restauratiekosten betaalt, de torens een grondige opknapbeurt geven. De toren aan de Budakant wordt nadien extra tentoonstellingsruimte voor de Kortrijkse musea. De toren aan de stadskant wordt ingericht voor vergaderingen en recepties, met behoud en herstel van zijn 19de-eeuwse neo-gotische opsmuk. Het restauratieontwerp is van de hand van Architectuur- en Restauratiebureau Demeyere J & A, Kortrijk. Het oogst volop lof van de Vlaamse Erfgoeddiensten. De geraamde prijs bedraagt zowat 1,3 miljoen euro (waarvan ongeveer 750.000 euro gesubsidieerd).

Zonder Vrees

Van het middeleeuwse stadje Kortrijk resten alleen nog de Broeltorens en de OLVrouwekerk. Maar hoezeer die torens er ook uitzien als een tweeling: de ene is 250 jaar ouder dan de andere. De oudste is die aan de stadskant. Heel oud is 't ie, zelfs ouder dan de stad zelf. Hij werd zo rond het jaar 1150 opgetrokken ter bescherming van het sas dat het water moest ophouden in de grachten rond de grafelijke burcht. Zo een sas noemde men in Kortrijk een 'speye'; vandaar zijn naam 'Speyetoren'. Om een of andere reden sprak men ook van de 'Blauwen Torre'.

Zijn broer aan de overkant van de Leie werd dan weer de 'Grauwen Torre' genoemd. Hij werd gebouwd op zijn Kortrijks: met jaren vertraging. De toren moest in 1401 het sluitstuk worden van de pas gegraven nieuwe stadsgracht die een aftakking van de Leie was. Die nieuwe Leie liep tot de Eerste Wereldoorlog op het tracé waarop nu de Dam is aangelegd; pas dan is die nieuwe Leie doorgetrokken tot aan het Albertpark. Maar hertog Filips de Stoute verbood de Kortrijkzanen om hun stad al te zeer te versterken. Pas hertog Jan zonder Vrees gaf zijn toestemming om hem te voltooien (1411-1413).

De Grauwen Torre was eigenlijk ook de enige echte 'Broeltoren' - hij werd in het begin dan ook zo genoemd - want hij stond ter hoogte van den Broel, een waterzieke grond. In Kortrijk noemt men hem nu soms de Inghelburgtoren en dan denkt men dat men de middeleeuwers na te praten. Mis: die naam komt van paster-dichter Guido Gezelle, katholiek van ultramontaanse strekking, die in de toren veel gelijkenis zag met de Engelburg in Rome.

Gezworen arbeiders

Volgens Bert Dewilde (Gids voor Groot-Kortrijk, 1982) kan men aan de schietgaten zien dat beide torens een groot verschil in ouderdom hebben. De toren aan stadskant is gebouwd voordat buskruit werd gebruikt. In de toren aan Budakant daarentegen zijn de gaten speciaal verbreed voor de verdediging met primitief artilleriegeschut.

Als militaire bouwsels deden de torens niet zo heel veel dienst. In 1706 werden de twee mastodonten gebruikt als opslagplaats voor de munitie van de Hollandse en Engelse troepen die hier waren gelegerd in oorlog met Frankrijk. Zo lang er geen legerbenden passeerden, konden de torens ingezet worden voor andere functies. Allerlei (beroeps-)verenigingen (gilden) vergaderden er. Bijvoorbeeld de voetboogschutters in 1405 in de Speyetoren en heel veel later de biervoerders - de vele brouwertjes in Kortrijk droegen hun brouwsel niet zelf rond - en de 'arbeiders' op de eerste verdieping van de Inghelburgtoren in 1884.

De 'arbeidersgilde', ' de Gezworen Arbeiders', is in Kortrijk de langst bestaand gebleven corporatie uit het 'ancien regime' geweest. Zij verenigde de mankrachten waarop beroep werd gedaan om schepen op de Leie te lossen en te laden en andere zware vrachten in de stad te behandelen. Zij gingen 's morgens op de Leiebrug staan tot er opdrachten kwamen. Die opdrachten kwamen er door bemiddeling van hun 'deken', een man die in zijn waardigheid houder was van een medaille van 1567. Wie werk had, moest een deel van zijn loon afstaan aan de gildekas. Daarmee werden de werklozen betaald, op voorwaarde dat zij heel de dag ter beschikkind bleven, onder meer in hun lokaal in de Broeltoren aan Budakant. Met de 'Gezworen Arbeiders' ging het steil bergaf toen op het einde van de 19de eeuw op de Broelkaai de Bloemmolens Devos & Vandevenne eigen zakkendragers aanwierven voor het lossen van de graanschepen.

Romantiek

Merkwaardig is de aantrekkingskracht van beide torens op de culturele bedrijvigheid in Kortrijk. Reeds in 1761 was er in de toren aan stadskant een 'academie voor teken- en bouwkunde'; in 1884 werd er het 'Museum voor de Industriële en Decoratieve Kunsten' in ondergebracht. Het is van toen geleden (1873-1884) dat de Broeltorens nog grondig werden opgeknapt. In de periode van de romantiek - denk aan Conscience en co - was de belangstelling voor historische gebouwen opgelaaid. Veelal 'verbeterde' men het bestaande om het meer te laten beantwoorden aan een geïdealiseerde visie op het verleden. Zo ook met de Broeltorens.

Intussen zijn de torens zichtbaar aan het aftakelen. "De huidige bouwfysische staat vraagt op korte termijn de nodige ingrepen" schrijft de stadsdienst Facility. Vandaar dat het stadsbestuur na rijp beraad heeft beslist de renovatie aan te vatten. Daartoe maakte het Kortrijkse Architecten- en Renovatiebureau J&A Demeyere - ze resideren op de Dam in de schaduw van de torens! - een diepgaande voorstudie met doorgedreven archiefonderzoek. Die studie oogst alle lof van gewestelijk erfgoedambtenaar Miek Goossens. En die positieve reactie laat hopen op maximale subsidiëring van het Vlaamse Gewest en de provincie.

Precies die aanspraak op subsidies van hogerhand, maakt het nodig de werken in tweeën te splitsen. Eerst worden de werken aanbesteed waarvoor subsidies kunnen worden verkregen: dat is de restauratie zelf. Aansluitend neemt het stadsbestuur zich voor de werken uit te schrijven voor de herbestemming; voor die herbestemming kan de stad geen toelagen krijgen.

Restauratie

Het bouwhistorisch onderzoek (uitgevoerd door voornoemde architecten samen met bouwhistoricus Lode De Clercq) wees op het duidelijke onderscheid tussen de tweelingtorens. De toren aan Budakant (Broelkaai) heeft zijn middeleeuws en militair karakter grotendeels behouden op de kapconstructie na die in 1873 werd vervangen. De Speyetoren (Verzetskaai) werd in 1873-1884 opgesmukt met neogotische 'verbeteringen', zoals in het interieur verzorgd pseudohistorisch schilderwerk en een decorum met gepleisterde gewelven. Intussen hebben die toevoegsels uit de negentiende eeuw zelf een antiekwaarde gekregen. Op vraag van de afdeling Onroerend Erfgoed van het Vlaamse departement RWO gaat men dat decor opnieuw herstellen. In de toren aan de overkant van de Leie zal men daarentegen veeleer een archeologische restauratie uitvoeren om de bezoekers een idee te geven van hoe de verdedigingstoren in den beginne was.

De kostprijs van de restauratie van de noordelijke toren wordt op zowat 400.000 euro geraamd. Die van de zuidelijke toren op 600.000 euro omdat daar het herstel van het neogotische interieur erbij komt. Vandaag is immers bijna de helft van die aankleding verdwenen of vermolmd.

Dank zij de subsidies zal het stadsaandeel in de restauratiekosten beperkt blijven tot 250.000 euro. Voor de herbestemming moet evenwel alles uit de stadskas komen, raming: 230.000 euro.

Herbestemming

Als herbestemming mikt het stadsbestuur, op aangeven van de architecten en Onroerend Erfgoed Vlaanderen, op de secundaire bestemming die de toren vroeger ook hadden: ruimten voor kunst, cultuur en verenigingen. In de van interieur voorziene Speyetoren komt accomodatie voor vergaderingen, beperkte optredens en recepties. De noordelijke toren wordt wellicht opgenomen in het museumcircuit en wordt in elk geval vrijgehouden voor tentoonstellingen. Een beperking voor beide gebouwen is dat er geen tweede uitgang is; brandweervoorschriften laten in dat geval slechts 50 bezoekers ineens toe.

De grootste modernisering geldt voor de toren aan stadskant. Daar komt enig sanitair en een kitchenette, waardoor de toren 'ingewanden' krijgt. Omdat dit niet mogelijk was op de ingerichte verdiepingen, moet men daarvoor de laagste verdieping gebruiken. Maar dat vergt dan wel een ferme ingreep in de 19de-eeuwse verbouwing. De zij-ingang die toen is aangebracht, barricadeert de trap naar de benedenverdieping. Daarom opteert men ervoor de toen toegemetselde vooringang weer te openen en de oude trap te herstellen. De zij-ingang wordt op zijn beurt gebarricadeerd, maar dan met dik glas en met behoud van de deur als vensterluik.

De ingewanden van de Speyetoren krijgen een ingenieuze uitvoering. Het wordt een bol in inox met in de ene helft de toiletten en in de andere helft het keukentje. Als men later ooit van gedacht veranderd, kan die bol zonder veel problemen of schade verwijderd worden.

Ook voor verlichting en verwarming zoekt men de beste hedendaagse technieken. Er zal verwarmd worden met een warmtepomp per toren, die de warmte uit de voorbijstromende Leiewater zal halen. Als verlichting krijgt de noordelijke toren beweegelijke armaturen, die kunnen ingezet worden volgens de noden. In de zuidelijke toren komt de verlichting die nodig is om comfortabel te vergaderen.

broeltorenstekening

Pentekening uit Schayes, Histoire d'Architecture en Belgique, 1849-1853, afgebeeld op het ontwerpdossier van Architectuur- & Restauratiebureau Demeyere J & A bvba

13:03 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-10-09

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (1): een 'overtreder' wil naar de gevangenis

parkeermeter rechtbank

Maandelijks spreekt het Kortrijkse stadsbestuur zich uit over parkeerbetwistingen. Parkeerders die de regels hebben overtreden en door het stadsparkeerbedrijf Parko een aanslag krijgen van 15 euro, kunnen daartegen in beroep gaan bij het stadsbestuur. De algemene beginselen van een faire rechtspleging vereisen dat die stroom van uitspraken publiek bekend worden gemaakt. Wie in Kortrijk zijn auto wil achterlaten, moet weten welke risico's hij loopt. Wie tegen een beslissing van Parko in beroep wil gaan, moet weten welke lijn het stadsbestuur aanhoudt om de ene beslissing te bekrachtigen en de andere in te trekken.

Die uitspraken worden evenwel niet gepubliceerd. Je kunt ze vinden in de notulen van het college van burgemeester en schepenen. Maar als gewone burger geraak je daar niet zo gemakkelijk aan; ze zijn bijvoorbeeld niet gearchiveerd op het internet. Als gemeenteraadslid acht ik het tot mijn plicht de mensen te informeren over het beleid in Kortrijk. Vandaar dat ik mij voorneem voortaan geregeld de parkeeruitspraken van het stadsbestuur te becommentariëren. Ik ga er telkens de datum van de vergadering van het schepencollege bij vermelden. Zo kunnen geïnteresseerden gemakkelijker aankloppen bij het stadsbestuur om een kopie van de uitspraken.

De eerste reeks parkeeruitspraken van het Kortrijkse stadsbestuur die ik hier bespreek, zijn genomen op de zitting van het college van burgemeester en schepenen van 23 september 2009. Van de 9 ingediende beroepen leidde er één tot een 'gegrondverklaring'. Bij de 8 andere liepen de gemoederen soms erg hoog op. Een 'beklaagde' liet weten: "Als u mij toch wilt bestraffen, sluit mij dan op, maar betalen doe ik niet!".

Heen en weer

Wat eerst in het oog springt bij de 'rechtspleging' van het stadsbestuur over parkeerzaken, is het vele heen en weer geschrijf dat daarmee gepaard gaat. Wie om een of andere reden verkeerd geparkeerd staat, krijgt om te beginnen een brief van de Parko-parkeerwachters onder de ruitenwisser: het tarief is 15 euro. Dat is geen boete maar een 'naheffing', een belasting op het parkeren (die alleen moet betaald worden door wie zich niet houdt aan het stedelijke parkeerreglement).

Wie niet akkoord gaat met de vaststelling van de parkeerfout en de 'naheffing', kan daartegen in beroep gaan. Dat betekent een brief schrijven. Daarop antwoordt het stadsbestuur met een aangetekende brief waarop de reclamant wordt uitgenodigd op een 'hoorzitting'. De reclamant moet schriftelijk bevestigen aanwezig te zullen zijn op de afgesproken datum - neem maar een halve dag congé. Parko moet een advies schrijven. Van de hoorzitting wordt een 'proces-verbaal' gemaakt. De beslissing van het stadsbestuur wordt opgenomen in de notulen van het college van burgemeester en schepenen. De beslissing wordt 'per afschrift meegedeeld' aan de betrokkene. En dan heeft de betrokkene nog het recht om nogmaals in beroep te gaan, deze keer bij de rechtbank van eerste aanleg van ... Brugge (binnen de eerste drie maanden na de uitspraak van het stadsbestuur). En dat allemaal voor 15 euro.

Parkeerautomaat kapot

Een argument dat het stadsbestuur heeft aanvaard (college van burgemeester en schepenen - cbs -, 23 september 2009, punt 3) is: ik kon geen parkeerticket kopen want de parkeerautomaat was kapot. Maar pas op: dat geldt slechts als de betrokkene "te kennen heeft gegeven zich in regel te willen stellen".

De mevrouw in kwestie moest een medisch onderzoek uitvoeren bij het centrum voor leerlingenbegeleiding in de Nolfstraat. Ze heeft daarvoor veel medische apparatuur mee en ze had geluk dat zij aan de ingangsdeur kon parkeren. Ze wilde een parkeerticket kopen maar de automaat weigerde al haar munten. Proton had zij niet. Daarom legde zij een briefje op haar stuurbord met de mededeling "parkeerautomaat defect medisch consult in cbl gedurende 1 uur, universiteit Gent". Na 1 uur en 10 minuten stelde zij vast dat er een brief van Parko onder haar ruitenwisser zat. Zij pikte het niet.

Op de hoorzitting probeerde zij het stadsbestuur te overtuigen van haar goede wil. Waarom zou zij weigeren de nodige centen in de meter te steken: de universiteit betaalt die parkeertickets toch terug? Parko hield evenwel voet bij stuk. De automaat was inderdaad defect op die dag. Maar in een dergelijke situatie moet de parkeerder een blauwe parkeerschijf voorleggen. dat heeft zij niet gedaan. Het stadsbestuur heeft het strenge advies van zijn parkeerbedrijf niet gevolgd en heeft het bezwaar van de parkeerster gegrond verklaard: zij mag haar 15 euro houden.

Ik had geen parkeerschijf

Niet aanvaard werd volgend excuus bij parkeren in een blauwe zone: ik had geen blauwe parkeerschijf mee.

De parkeerder moest zijn vrouw naar de tandarts voeren en het was heel dringend. De dentiste houdt kabinet in een straat met blauwe zone - in Kortrijk is dat meestal een maatregel ten voordele van het bewonersparkeren. Maar aangezien de man, een Waregemnaar, met een vervangwagen op toer was, had hij geen blauwe parkeerschijf mee. Gezien de helse pijnen van zijn echtgenote, heeft hij dan maar een briefje naast het stuur gelegd met het uur van aankomst erop. Na lang wachten in de wachtzaal vroeg hij de tandarts om eventjes een schijf van haar te mogen lenen. Maar toen hij terug aan zijn vervangwagen kwam, stak er al een Parko-bon tussen zijn ruitenwissers.

Op de hoorzitting pakte de parkeerder uit met zijn burgerzin: hij wilde niet in 't zwart parkeren maar hij stond onder druk van een dringende medische reden. Hij had toch zijn best gedaan door een schijf te gaan lenen van de tandarts. Parko liet zich niet vermurwen: er lag geen schijf op het moment dat de parkeerwachters passeerden en dat was 45 minuten na aankomst van de wagen. Tja, het kan lang duren in de wachtkamer van de tandarts!

Maar het stadsbestuur (cbs 23/9/09 pt. 4) ging niet in op het bezwaar van de parkeerder: "ongeacht welke omstandigheden dient men bij het parkeren onmiddellijk de reglementering na te leven". Betalen dus: 15 euro.

Ik had een  gratis ticket (zelfs twee)

Een rare uitspraak van het stadsbestuur (cbs 23/9/09, pt. 5) betreft volgend geval. In bepaalde straten mag men een uur gratis parkeren als men een gratis ticket gaat nemen aan de automaat. Voor de tijd na dat uur betaalt men een euro voor de rest van de dag. De parkeerder had een gratis ticket genomen. Op het moment dat het verliep, verplaatste hij zijn wagen naar de overkant van de straat. Hij stapte uit om aan de automaat opnieuw zo een gratis ticket te halen; het eerste liet hij echter liggen aan zijn voorruit. Tegen dat hij terug was met zijn nieuw ticketje, hadden de Parko-dames hem al een bon uitgeschreven.

"Ik had twee gratis ticketten" was zijn argument. Neen, zegt Parko: die minuut dat u een nieuw ticket was gaan halen, was niet gedekt door een geldig ticket. Letterlijk: "Ons toezichtspersoneel noteerde dat het gratis parkeerticket die aan de voorruit lag verstreken was; de registratie gebeurde om 10:53 terwijl het ticket dat aan de voorruit lag slechts geldig was tot 10:52 uur"!

De betrokkene haalde nog aan dat de Kortrijkse parkeerautomaten veelal een minuut afpitsen van de tijd waar men recht op heeft. Wie 1 euro betaalt in een zone waar dat goed is voor een uur parkeren, staat op het ticket slechts 59 minuten. Het baatte hem niet.

Het stadsbestuur zwichtte finaal onder het argument dat opeenvolgende gratis ticketten niet toegelaten zijn. Dat kan slechts als men zijn auto eerst opnieuw "in het verkeer brengt". In dit geval heeft de parkeerder zijn wagen naar de overkant van de straat gereden. Telt dat echt niet? Het stadsbestuur beklemtoont voorts dat er voor de gratis ticketten "geen tolerantie wordt toegestaan". Op de betaalde ticketten is er een ongeschreven speling van een kwartiertje.

Ik was slechts 10 minuten te laat

Zelfs advocaten ontsnappen niet aan de gestrengheid van Parko. Ook hier een wat eigenaardige beslissing van het stadsbestuur, vooral in het licht van de toegeeflijkheid voor wie slechts een kwartiertje zonder geldig parkeerticket zit.

De advocaat in kwestie was geen 15 maar 16 minuten te laat. Hij had geld ingestoken tot 10.40 uur maar kon de rechtbank pas verlaten om 10.56 uur. Pech: de Parko-dames stonden al te schrijven. In zijn motivatie om het bezwaar van de advocaat - verdedigd door een andere advocaat en dat alles voor 15 euro! - af te wijzen legt het stadsbestuur nogal de nadruk erop dat de parkeerders genoeg geld in de automaat moeten stoppen. De pakeerder had 2 euro gespendeerd. Als hij er 2,5 euro had ingestopt, dan was hij in regel geweest. Tja, dat ene minuutje...

Ik ben bewoner en was ziek op de koop toe

Een Wielsbekenaar kwam naar Kortrijk wonen en wijzigde op 5 januari 2009 zijn domicilie. Normaal passeert de wijkagent dan om te zien of de persoon daar dadwerkelijk woont, maar dat duurde te lang en de ex-Wielsbekenaar maakte zelf een afspraak met de wijkinspecteur. De straat waar hij introk ligt in een blauwe zone voor bewonersparkeren. Geregistreerde bewoners hoeven hun parkeerschijf niet te plaatsen. Maar hij kon zich niet laten registreren omdat een nieuwe Kortrijkzaan pas recht heeft op de geneugten van het bewonersparkeren als de wijkinspecteur is langsgeweest. In afwachting daarvan legde de betrokkene de officiële brief van Stad Kortrijk met zijn adreswijziging onder zijn voorruit als hij in zijn straat parkeerde.

Het hielp hem niet. Hij kreeg verscheidene Parko-bonnen van 15 euro aangesmeerd. Hij betaalde die met tegenzin. Maar de bon van 22 januari was hem toch te gortig. Die dag lag hij met zware griep in bed en zelfs al had hij zijn blauwe schijf willen plaatsen, hij was niet in staat uit zijn huis te komen. In zijn bezwaarschrift noemt hij de hele wijze van bewonersparkeren niet klantvriendelijk voor nieuwe bewoners.

Het stadsbestuur stuurt hem wandelen. Het schaart zich achter de motivatie van Parko. De man had geen recht op bewonersparkeren omdat de wijkagent pas de maand nadien is opgedaagd: "Met een briefje van de dienst Burgerzaken kunnen de parkeerwachters geen rekening houden". Ziekte telt niet, zeker niet omdat "het verlaten van de woonst, volgens zijn doktersbriefje, niet was verboden". Geen compassie met koortslijders!

Leraren willen faciliteiten

De parkeerster geeft les in de school OLV Vlaanderen, Beverlaai. Dat is, gezien de toenemende parkeerdruk aan de achterkant van het station door pendelaars, een zone voor bewonersparkeren. Niet-bewoners kunnen er 4 uur gratis parkeren op voorwaarde dat zij hun blauwe parkeerschijf plaatsen. Maar voor de persoon in kwestie is die 4 uur niet genoeg; zij moet langere tijd op de school zijn: "Waarom voorzien jullie [sic] niet in een lerarenkaart om te parkeren, zoals er bewonerskaarten bestaan?".

Parko meldt aan het stadsbestuur dat de parkeerwachters aan haar wagen kwamen om 11.06 uur. Er lag een parkeerschijf, maar ingesteld op aankomsttijd 12.30 uur. Indien de parkeerschijf correct was ingesteld, was er geen naheffing gekomen. Enigszins pikant is volgende passage uit het advies van Parko: "Wij verwijzen naar een e-mail die schepen Guy Leleu, voorzitter van Parko, naar een collega van reclamante van die school stuurde. Hierin is duidelijk dat er voor die doelgroep uitzonderlijk al heel wat tolerantie wordt toegestaan!". Maar deze keer was het stadsbestuur niet zo tolerant. Het bezwaar werd afgewezen.

Twee naheffingen van 15 euro op 1 dag is te veel

Een inwoner van Roeselare moest in Kortrijk Xpo zijn voor een beurs. Hij liet zijn wagen achter in de President Kennedylaan, waar betalend parkeren geldt. Hij vergat een parkeerticket te nemen. De Parko-dames schreven hem op om 12.01 uur en om 14.42 uur waren zij daar opnieuw. Gevolg: twee naheffingen van 15 euro. Dat vond de Roeselarenaar wel wat van het goede te veel. Kon het niet volstaan één keer 15 euro?

Neen, antwoorden het stadsbestuur en Parko. Artikel 5 van het stedelijke parkeerreglement is niet mis te verstaan. De naheffing "bedraagt 15 euro en geldt voor, hetzij de voormiddag (van 9-13 uur), hetzij de namiddag (van 14-18 uur)". Op drukke beursdagen is de parkeerdrukte, ten koste van de omwonenden, enorm hoog en dat rechtvaardigt een doorgedreven controle, aldus Parko. Juist.

Ik wil naar de gevangenis

Een befaamd loodgieter is in alle staten. Hij kreeg een parkeerbon in de Rijselsestraat. Maar "hij was niet aan het parkeren, hij was aan het uitladen!": "Als hij de tijd nog niet krijgt om zijn voertuig uit te laden of ze staan al te schrijven, vindt hij dat tergend. In plaats van mensen die werken steeds te bestraffen, zouden ze beter achter de echte criminelen aanzitten. Als het stadsbestuur hem toch wil bestraffen, dat ze hem dan opsluiten in de gevangenis. Betalen doet hij niet!"

Op de hoorzitting bij het stadsbestuur vraagt hij nogmaals om wat meer begrip voor vaklui die hun camionette nodig hebben om te werken. De parkeerwachters hadden opgeworpen dat zijn wagen gesloten was. Natuurlijk was hij gesloten, of wilt u dat ik mijn kostbaar materiaal wil laten stelen? Voorts verwijst reclamant naar de laksheid waarmee het stadsbestuur VTM laat wildparkeren bij het TV-serierestaurant Dell'Anno: om reclame te maken mag het blijkbaar wel.

Het stadsbestuur heeft zich, op advies van Parko, niet laten ompraten. Dat lossen en laden duurde te lang. Bij een eerste vaststelling om 9.47 uur lag er geen parkeerticket. Bij de tweede vaststelling, om 10.01 uur, lag er nog geen. Bezwaar afgewezen. Toch is de uitspraak opmerkelijk omdat de parkeerder of losser-lader daar nog maar 14 minuten stond; soms is er immers een ongeschreven tolerantie van een kwartier.

Vroegere stukjes over de Kortrijkse parkeerperikelen: 20/09/09 en 25/05/08

15:02 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

25-09-09

Komt het ooit goed met'Kortrijk Weide'?

wr5

Het openbaar onderzoek loopt ten einde over (de manier waarop) het milieu-effectenrapport, 'plan-MER', (moet opgesteld worden) met betrekking tot de grootse plannen van stad Kortrijk voor 'Kortrijk Weide'. Kortrijk Weide, dat zijn de uitgestrekte braakliggende gronden die zijn vrijgekomen bij de aanleg van de westelijke binnenring (van Den Appel tot de Meensesteenweg). De plannen van het stadsbestuur omvatten een nieuw politiehoofdkwartier, eventueel een nieuw gerechtsgebouw, een parkwijk met luxeflatgebouwen aan de Leie, een grote stadsparking, een circusterrein, een zinvolle herbestemming voor de spoorweg'entrepot' enzovoort.

Op de manier waarop studiebureau Arcadis het plan-MER wil opstellen, is weinig aan te merken. Misschien gaan ze wat te oppervlakkig voorbij aan de mogelijke luchtvervuiling: ze onderzoeken alleen het grove 'fijn stof' en niet het giftiger echt fijn stof of het ultratoxische ultrafijn stof. Wie wil kan nog een opmerking maken.

Die MER-oefening vertraagt de plannen met zeker een jaar. Maar als de stad al zijn dromen moet uitstellen, is dat niet daaraan te wijten. De grote belemmering voor de geplande stadsuitbreiding is de zware vervuiling van de gronden. In het lagere gedeelte is er door de vorige gebruikers jarenlang zoveel olie gemorst, dat er bijna een oliewinning kan begonnen worden. Het hogere gedeelte betreft grond die van 1885 tot 1914 is opgehoogd door de Belgische Spoorwegen om er een nieuw station te kunnen bouwen. Het is er nooit gekomen. De eerste vraag is wat de NMBS daar allemaal heeft gestort. De tweede vraag is of het vastgoedbedrijf van de Spoorwegen het nog de moeite vindt te verkopen aan de stad als de opkuiskosten hoger zijn dan de grondwaarde.

Weide

Kortrijk Weide is een gebied van een grote 13 ha tussen de Leie, de Beheerstraat, de Magdalenastraat en de spoorlijn naar Brugge. De westelijke binnenring (R36) loopt er dwars doorheen. De zone aan de westkant wordt beheerst door het gewezen douane-entrepot van de Spoorwegen (7 ha); aan de overkant van het recente stuk stadsring wordt de zone genoemd naar de nieuwe rechtbank die zich daar bevindt tussen bewoning en handelszaken (6 ha).

Volgens de officiële versie verwijst de naam 'Weide' naar de bleekweiden van de Kortrijkse lijnwaaddynastie Nolf. Men bleekte vers geweven linnen door het op zompige gras te leggen en het geregeld te overgieten met water uit smalle sloten die daarvoor speciaal waren gegraven. Door het droogproces onder invloed van de zon werd de ecru-kleurige stof bijna wit. Een andere methode was het weken in karnemelk, maar dat was in Kortrijk - met zijn geregelde hongersnoden - verboden.

Maar 'Weide' zou ook kunnen verwijzen naar een functie van het gebied die het bleken voorafging. In de middelleeuwen was daar, buiten de stadspoorten, een gemene weide waar de armen hun (klein)vee konden laten grazen. Vandaar dat het OCMW van Kortrijk, rechtsopvolger van diverse liefdadigheidsinstellingen van vroeger, er nog gronden heeft. De Meersstraat was een stuk van de 'drève des pauvres'.

Stedelijke ontwikkeling

Kortrijk Weide is sinds het vervangen van de natuurlijke bleekmethode door chemische procédés in de tweede helft van de negentiende eeuw, een onderbenut, vergeten stuk van Kortrijk geweest. Nochtans ligt het op nauwelijks een kilometer van de Grote Markt. Het stond dus in de sterren geschreven dat het ooit zou worden ingepalmd door stedelijke functies. Door de aanleg van de westelijke binnenring in 2003-2006 - in vervanging van de oude verpestende verkeersas Beheerstraat-Noordstraat - werden al die gronden ontsloten.

Bij een gewestplanwijziging in 1998 was het vroegere gebied 'voor openbaar nut, industrie en wonen' al omgetoverd in een 'gebied voor stedelijke ontwikkeling'. In 2003 liet Stefaan De Clerck, toen burgemeester, er zijn vriend Stéphane Beel, beroemd architect, een 'masterplan' uitwerken (2003). Daarin werden de grote lijnen voor de gewenste ontwikkeling geschetst. Beel wilde, niet onterecht, vooral zoveel mogelijk veschillende functies, van overheidsgebouwen tot woontorens (waarvan hij er graag eentje met de voeten in het Leiewater zag staan).

In opdracht van de stad was de intercommunale Leiedal eerder begonnen met de uitwerking van een BPA (bijzonder plan van aanleg). Maar door het Vlaamse decreet op de ruimtelijke ordening van 1999 (structuurplanning Vlaanderen) moesten er voortaan 'ruimtelijke uitvoeringsplannen' (RUP's) in plaats van BPA's worden gemaakt en kon men herbeginnen. Aan dat RUP kon niet eerder worden begonnen dan op het moment dat in Kortrijk en omgeving de structuurplanning vorm had gekregen (een gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk ter concretisering van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen en het provinciaal ruimtelijk structuurplan, en de afbakening van het regionaalstedelijk gebied Kortrijk). Vandaar dat het zo lang duurde.

Milieu-effectenrapportage

Het is voor de opmaak van het RUP Kortrijk Weide dat er nu een plan-MER moet worden opgesteld. Men moet namelijk de mogelijke weerslag op het leefmilieu berekenen van dat RUP. Als die weerslag te schadelijk is, moet ofwel het RUP worden aangepast of krijgt het geen kans op goedkeuring.

Er is op het stadhuis ferm gebakkeleid over de vraag of een dergelijk plan-MER nu wel nodig was of niet. Dat onderzoek is immers niet alleen een extra kost, maar het betekent ook een vertraging van zeker een jaar. Vanuit het kabinet van de burgemeester - toen De Clerck - is geprobeerd ervan af te geraken met een simpele MER-screening. Dat is een vluchtig onderzoek dat uitwijst dat de te verwachten milieu-effecten zo gering zijn dat er geen MER nodig is. Voor de realisatie van de parkings van het fusieziekenhuis AZ Groeninge was dat gelukt. Maar voor Kortrijk Weide heeft het niet gepakt.

Openbaar onderzoek

De opdracht een plan-MER op te stellen is door het stadsbestuur toegewezen aan Arcadis Belgium nv, Hasselt. Het studiebureau heeft eerst grondig nagedacht over hoe men het onderzoek zou aanpakken. Die aanpak is uitgeschreven in een document en het is dat document dat momenteel op het stadhuis ter inzage ligt voor het publiek. Wie het wil raadplegen kan dat tot 30 september (afspraak maken met Peter Tanghe, 056 27 84 50). Opmerkingen kunnen schriftelijk worden ingediend bij de Dienst MER, Koning Albert II-laan 20 bus 8, 1000 Brussel.

Op de manier waarop Arcadis het MER-onderzoek wil aanpakken is volgens mij weinig aan te merken. Het Limburgse studiebureau wil niet ten onrechte vooral de effecten nagaan van de te verwachten toename van het verkeer door de verschillende projecten in het gebied. Als ander sleutelaspect ziet Arcadis het ruimtegebruik: hoe bereikbaar wordt alles? Is er genoeg ruimte voor alles wat men daar wil realiseren? Zal het woongebied voldoende afgeschermd zijn van de storende elementen van de andere functies (politiehoofdkwartier, evenementenplein, grote parking enzovoort)?

Ook voor de woonkwaliteit is er verscherpte aandacht: wat met eventuele extra geluidsoverlast, en met extra luchtvervuiling? In de marge van het onderzoek kijkt men ook naar de natuur (moet het bestaande groen behouden worden? is er plaats voor natuurontwikkeling?) en naar het landschap (wat voor interessants zal men zien vanop Kortrijk Weide of als men van in de verte naar Kortrijk Weide kijkt?).

rui2

Lawaai

Wat het geluid betreft, wordt het spannend. In juli 2007 werd er op de terreinen waar het nieuwe hoofdkwartier van de politie moet komen een beperkt akoestisch onderzoek uitgevoerd. Daaruit bleek dat de zone onderhevig was aan lawaai van zowel de spoorlijn naar Brugge als van het toenemende verkeer op de westelijke ring.

Tussen 10 en 14 uur (geen spitsuren!) produceerde de westelijke binnenring tot 100 meter ver geluid tussen 43 en 51 decibel (dB(A). De voorbijdenderende treinen maakten 39 tot 40 dB(A). De Vlaamse milieukwaliteitsnorm is 50 dB(A). Daar moet dus niet al te veel lawaai meer bijkomen, vooral niet voor het geplande luxe-woonpark aan de Leie, dat geprangd zal liggen tussen de bruggen van de spoorweg en van de westelijke binnenring.

Grondvervuiling

Voorts zullen de gevolgen van de voorgenomen projecten op de bodem worden onderzocht. Maar de ontwikkeling van Kortrijk Weide staat of valt met de sanering van de bestaande zware grondvervuiling in het gebied. En dat is een andere kwestie. Er zijn momenteel verschillende bodemonderzoeken aan de gang, onder meer in het kader van de mogelijke verkoop van de gronden van de NMBS aan stad Kortrijk. Het staat nu al vast dat er in het gebied tal van verontreinigde zones liggen: de grond waar tot enkele jaren geleden een tankstation Heite lag (rotonde Blekersstraat), de grond ernaast, de terreinen van de vroegere brandstoffenhandel Dupont-Dewulf, een perceel van de vroegere rolstoelfabrikant Carlier, grond van het OCMW vroeger gebruikt door garage Flandria, plekken op de laadkoer van het spoorweg-entrepot...

Ik vrees dat men er nog meer zal ontdekken naarmate men grondwerken wil uitvoeren voor de bouw van een en ander. Het MER-onderzoek zal moeten uitwijzen in hoeverre het verantwoord is graafmachines te laten aanrukken voor bijvoorbeeld ondergrondse parkings.

Een onbekende in het verhaal is wat er in de uitgestrekte terreinen van de Spoorwegen onder de grond zit. Ze liggen drie tot vier meter boven het natuurlijke niveau, zoals te vinden dichter naar de Leie toe. Men is blijkbaar vergeten dat het hier om massaal opgevoerde grond gaat. Op het einde van de negentiende eeuw kocht het bestuur van de Spoorwegen het grootste deel van de verlaten openluchtblekerijen van de patriciërsfamilie Nolf. Volgens kronikeur Julien Huysentruyt (Herinneringen aan Kortrijk 1900-1940) wilde men daar een nieuw en ruimer treinstation bouwen. Maar "die aangekochte meerschen lagen in een diepen put waarvan men begon aan het ophogen rond 1895-1896". "Hoeveel treinen aangevoerden grond, versleten ballast en soortgelijk vulsel die put reeds verzwolgen heeft zal nooit geen mensch ooit kunnen samentellen" schreef Huysentruyt. Hij wist dat er soms heen en weer twee treinen liepen naar de steengroeven van Lessen "heengaande met 30 ledige bakwagens en vandaar terug met grond die ze daar te veel hadden om hun ontginning verder mogelijk te maken". Die aanvoer van opvulmateriaal duurde tot 1914. De oorlog doorkruiste de plannen om daar een nieuw station, later goederenstation te realiseren.

Fijn stof

Toch een zwak punt in het geplande onderzoek van Arcadis: de weerslag van alles wat daar moet komen, op de luchtkwaliteit. Er is waarschijnlijk nu al een probleem met 'fijn stof'. De 'daggrenswaarde' van 50 microgram (µg) PM10 per kubieke meter lucht mag niet meer dan 35 keer per jaar overschreden worden volgens de Vlaamse normen. Wellicht wordt die - niet al te strenge - norm nu al niet gehaald, met al dat verkeer op de westelijke binnenring. In 2007 is vastgesteld dat het jaargemiddelde voor PM10 (grof 'fijn stof', roetdeeltjes en dergelijke) in het gebied bijna de jaargrenswaarde van 40 µg/m³ bereikte.

Arcadis gaat die luchtvervuiling met PM10 bestuderen. Daarvoor zijn er Europese normen sinds 1987. Maar sinds 1997 zijn er ook al Europese normen voor ècht fijn stof: PM2,5. Die echt fijne deeltjes dringen veel dieper door in de longen bijvoorbeeld en zijn veel schadelijker. Nog toxischer zijn de 'ultra fine particles' (UFP), PM0,1 genoemd. Die zijn werkelijk supertoxisch. Zowel PM2,5 als PM0,1 worden veroorzaakt door het gemotoriseerd verkeer. Het is een leemte in het MER-onderzoek als Arcadis daarvoor geen oog heeft. Wie maakt een opmerking bij de Dienst MER?

Vertraging

Zoals gezegd, betekent dat plan-MER een vertraging van zeker een jaar. Maar in Kortrijk heeft men daarop iets gevonden. Men zal terwijl de MER-werkzaamheden bezig zijn, toch al starten met de procedure voor de opmaak van het RUP. De MER-resultaten zullen dan in de loop van die procedure ingeschoven worden. Meer bepaald zal men de goedkeuring van de MER-resultaten laten samenvallen met de vergadering waarin het voorontwerp van het RUP moet worden goedgekeurd. In dat voorontwerp zullen al de MER-resultaten zijn verwerkt. Het communicatieverkeer tussen Arcadis en Leiedal (en de stadsdiensten die over de schouders zullen meekijken) zal dus intens zijn...

Maar ik denk niet dat het die procedures zullen zijn die gaan beslissen over het succes van Kortrijk Weide. Vooral de bestaande grondvervuiling - de stadsdiensten hebben nu al weet van 6 à 7000 kubieke meter te saneren aarde! - staat een spoedige realisatie van alle plannen in de weg. Meer nog, sommige instanties lijken stilaan hun geduld te verliezen. Zo gaan er bij de federale politie (partner van de lokale politie bij de bouw van een nieuw politiehoofdkwartier) stemmen op om elders een eigen stek te gaan bouwen; dat zou dan meteen het prestigieuze project naar een ontwerp van architect Xaveer De Geyter op de helling zetten. Twijfels rijzen er ook bij de plannen om in het lager gelegen gebied luxueuze woontorens te bouwen - zal daar nog behoefte aan zijn? En voor het entrepotgebouw van de Spoorwegen, dat men wil bewaren, heeft men nog altijd geen passende herbestemming.

dup2

Meer over het politiehoofdkwartier in mijn eerdere stukken van 3 februari 2008 en van 30 januari 2008

20:07 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |