07-08-12

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (13): wie foutparkeert, doet dat beter goed

parkeerbonnenbeleid.jpg

In de Kortrijkse binnenstad is parkeren bijna overal betalend. Wie een parkeerbon (15 euro per keer) aangesmeerd krijgt, kan bezwaar aantekenen bij het stadsbestuur. Die uitspraken van het stadsbestuur, zetelend als administratief rechtscollege, geven inzicht in de uitvoering van het parkeerreglement. Als het stadsbestuur willekeurig zou durven afwijken van eerder ingenomen beleidslijnen, zouden zijn uitspraken de toets van de beroepsrechter niet doorstaan. Ook is het stadsbestuur zeker niet onfeilbaar. Maar om te weten hoe het stadsbestuur zijn eigen parkeerreglement interpreteert, moeten die uitspraken wel worden gepubliceerd. Zo lang het stadsbestuur die publicatie zelf niet doet, breng ik ze uit op Kortrijklinksbekeken, met wat commentaar. Tegen de uitspraken van het stadsbestuur kan men in beroep gaan bij de rechtbank van eerste aanleg van Brugge.

Doorbraken

Op 18 juli bogen de burgemeester en de schepenen zich over niet minder dan 14 bezwaren tegen parkeerbonnen. Merkwaardig genoeg houdt het stadsbestuur zich deze keer ietwat minder stoer dan doorgaans. In niet minder dan 5 gevallen krabbelt het achteruit en geeft het de bezwaarschrijver gelijk. Maar dat geldt niet voor een bezwaar van een boss van de Federale Politie voor zijn slecht geparkeerde 'anonieme auto'.

Belangrijk is dat er in de uitspraken minstens twee doorbraken ten gunste van de betalende parkeerders te noteren vallen. Opvallend is dat het stadsbestuur nu blijkbaar ook de ingewikkeldheid van het sms-parkeren begint te beseffen en zich toegeeflijker opstelt als de parkeerders een administratieve fout maken. Voorts erkent het stadsbestuur voor het eerst dat het stedelijk parkeerbedrijf Parko niet bevoegd is bonnen uit te schrijven voor foutparkeerders die de 'wegcode' overtreden. Het volstaat al dat je je wagen half op het voetpad stalt!

Als de verkeerspolitie bevoegd is, is Parko dat niet

Een bewoner van de Kanonstraat schoot hevig uit zijn krammen; drie keer in drie maanden (begin dit jaar) kreeg hij een parkeerbon omdat hij even, voor zijn eigen garage dan nog, zijn wagen had achtergelaten. In zijn straat geldt betalend parkeren tegen het tarief van 2 euro per dag met het eerste uur gratis. Voor zijn deur is er géén parkeerplaats geschilderd. Dus, zegt ie: ik stond daar onwettig en dan is het de verkeerspolitie die moet verbaliseren en mag Parko geen bonnetjes van 15 euro uitschrijven (in twee bezwaarschriften).

OK, reageert het stadsbestuur, na enige aarzeling (vier maanden na het indienen van het eerste bezwaar); ze gaan verdorie akkoord met de foutparkeerder! Ze verwijzen zelfs naar een arrest van het Hof van Cassatie (5 november 2010), waaruit blijkt dat het overtreden van de verkeersreglementering en dus het risico lopen op een verkeersboete (strafrechtelijk) dominant is ten opzichte van het oplopen van een (lokale) parkeerbelasting. Het stadsbestuur stelt daarbij vast dat de foutparkeerder met twee wielen op (zijn!) voetpad stond, wat een overtreding is. Het advies van Parko en zelfs van de juridische dienst van de stad was nochtans strijdig met die beslissing.

Door de bewoner van de Kanonstraat onmiddellijk gelijk te geven, hoeft het stadsbestuur niet in te gaan op zijn andere - nochtans interessante - argumenten. Zo betwist hij de aanwezigheid van schepen Guy Leleu, voorzitter van Parko, bij de bespreking van zijn bezwaar. De schepen is hier rechter en betrokken partij tegelijk. Het stadsbestuur reageert hier niet op maar het is opvallend dat de genoemde schepen afwezig was bij de bespreking van die bezwaarschriften.

Niet alle zwartparkeerders zijn foutparkeerders

Een paar andere parkeerders, waaronder een werkneemster van het ABVV, probeerden dezelfde argumenten te gebruiken om te ontsnappen aan een of meer 'naheffingen' (bonnen van 15 euro). Zij vingen evenwel bot. Het gaat om pogingen om gratis te parkeren op het Stationsplein en in de Roeland Saverystraat, twee locaties met betalend parkeren. Beide autogebruikers plaatsten hun voertuig met opzet buiten de gemarkeerde parkeerplaatsen. Zij betogen dat Parko daarover geen bevoegdheid heeft. Als zij dan al in overtreding waren dan moest er een bekeuring met verkeersboete komen in plaats van een naheffing.

Parko, daarin gevolgd door het stadsbestuur, stelt vast dat beide zwartparkeerders hun auto op een plaats hadden gestald die weliswaar niet was gemarkeerd maar toch niet hinderend was noch in overtreding met enige verkeersregel. Aangezien ze in een zone stonden waarin Parko parkeergelden mag en moet innen, was Parko wel degelijk bevoegd. Die redenering is gebaseerd op de artikelen 23 tot 25 van de wegcode. Daarin staat dat wanneer er parkeervakken geschilderd zijn, men daarop moet parkeren. Daarbuiten moet er uitdrukkelijk parkeerverbod worden ingesteld of men mag overal parkeren. Op gemelde locaties in de stationswijk geldt geen algemeen parkeerverbod.

Die uitspraak beperkt wel de ontsnappingsroute van de man uit de Kanonstraat (eerste geval) maar heeft wel een algemener draagwijdte. Het betekent dat men zich eigenlijk niet meer moet houden aan de geschilderde parkeerplaatsen. Men mag er blijkbaar parkeerplaatsen bij creëren, op voorwaarde dat men een parkeerticket betaalt en niemand hindert.

Wie dus gratis wil parkeren in een betalende zone, moet zijn wagen zo plaatsen dat hij ingaat tegen de verkeersreglementering, bijvoorbeeld half op het voetpad, of voor een garage of in de weg voor een uitrit van een parking enzovoort. In beide laatste gevallen riskeert men wel dat zijn kar wordt weggesleept met een boete erbovenop.

Bewonersparkeren met vervangwagen

Het is een kwestie die al eerder aan bod ik gekomen: de geldigheid van een bewonerskaart als men een vervangwagen moet gebruiken. Een mevrouw kreeg twee bonnen aangesmeerd omdat zij in plaats met haar normale wagen, na een accident, enkele dagen met een vervangwagen op stap moest. Zij had nochtans een papier achter haar voorruit gestoken met een verwijzing naar de registratie van haar normale wagen voor het bewonersparkeren.

De redenering van Parko in dergelijke gevallen is onveranderd bureaucratisch. Zie ook een eerder geval (met een bedrijfswagen dan) in 2009: een handgeschreven papiertje telt niet, je moet de (tijdelijke) wijziging officieel laten registreren. Zoals in 2009 volgt het stadsbestuur zijn parkeerbedrijf niet. Het handgeschreven papiertje, dat Parko wel degelijk heeft gezien en geacteerd, is een bewijs van goede trouw van de parkerende bewoonster. Naar verluidt, zou Parko bij de registratie van bewonersparkeren ook niet klaar en duidelijk melden aan de begunstigde bewoners wat zij in geval van een vervangwagen moeten doen.

SMS-parkeren niet zo simpel

SMS-parkeren wordt voorgesteld als een gemakkelijke manier om aan zijn betalingsverplichtingen als parkeerder te voldoen. In de praktijk rijzen er nogal wat problemen. Bij een paar gevallen in 2010 liet het stadsbestuur zich niet vermurwen en het weigerde de complexiteit als verzachtende omstandigheid aan te nemen. Deze keer geeft het stadsbestuur een paar verloren gelopen SMS-betalers wel de absolutie.

Een mevrouw had een verkeerd plaatnummer ge-smst. Zij heeft twee wagens. Zij klutste de letters en cijfers van beide 'plakken' door elkaar bij haar betaling. Parko adviseert om toch maar de extra 15 euro op te eisen bovenop het betaalde parkeergeld: het behoort tot de verantwoordelijkheid van de parkeerder om de juiste gegevens te sms'en. Het stadsbestuur heeft zijn parkeerbedrijf voor deze keer niet gevolgd; er was immers wel degelijk betaald. Bovendien deed het stadsbestuur dezelfde uitspraak voor een identieke fout van deze parkeerster de dag nadien.

Een andere mevrouw had per SMS, met een verlenging, niet minder dan 7,5 euro betaald voor een dagje parkeren op het Casinoplein (in de schaduw van de Parko-kantoren!). Zij had evenwel de letters en cijfers van haar plak omgekeerd doorgeseind. Ook in dit geval volgt het stadsbestuur niet Parko en het beschouwt de verrichte betaling als geldig en voldoende.

Geen genade voor de federale politie

Een veeleer vermakelijk geval betreft een commissaris van de Federale Politie. Zijn wagen, een anoniem dienstvoertuig stond in februari aan de rechtbank. In de Edmond De Praeterestraat geldt betalend kortparkeren. Een normale mens moet er 2,5 euro betalen voor maximum twee uren (en dan moet men in principe de wagen verplaatsen). De commissaris was van oordeel dat die regeling niet voor hem gold. Hij was daar immers 'in opdracht' en "omwille van het beroepsgeheim kan hij niet meedelen voor welke opdracht en hoe lang die moest duren".

In navolging van Parko besliste het stadsbestuur dat de wet voor iedereen geldt, commissaris of niet. De 'wegcode' en het parkeerreglement kennen geen uitzonderingen.

Dat oordeel ligt in de lijn van eerdere uitspraken. Toen verwees de Federale Politie naar wetgeving, de zogenaamde BOM-wetgeving, die haar agenten zou vrijstellen van parkeerbonnen. 'BOM-wetgeving' staat voor de wet op de Bijzondere Opsporigsmethoden (Belgisch Staatsblad van 12 mei 2003). Daarin staat letterlijk onder meer: "Blijven vrij van straf de politieambtenaren die, in het kader van hun opdracht en met het oog op het welslagen ervan of ter verzekering van hun eigen veiligheid of deze van andere bij de operatie betrokken personen, strikt noodzakelijke strafbare feiten plegen, mits uitdrukkelijk akkoord van de procureur des Konings". Ging het hier wel om 'straf'? In de brede zin van het woord wel, maar eigenlijk is het een soort retributie (naheffing).

Het is mij niet bekend of de federale politie toen in beroep is gegaan tegen de uitspraak van het stadsbestuur. Blijkbaar niet, aangezien de stad voet bij stek houdt.

Problemen met automaten

Evenmin heeft het stadsbestuur compassie met parkeerders die sukkelen met de bediening van de ticketautomaten. Op de Dam (2 euro voor een hele dag, eerste uur gratis) weigerde een automaat een ticket te drukken na inworp van 2 euro. De parkeerder legde dan maar een handgeschreven briefje op zijn dashboard "Automaat defect". Jamaar zegt Parko: dat kan wel zijn, maar het reglement zegt dan dat men zijn blauwe schijf moet plaatsen. Het stadsbestuur volgt dat advies. Toch een beetje bij het haar getrokken als je het mij vraagt. 

Een automobiliste kreeg geen ticket uit een bak in de Doorniksewijk (kortparkeren). Zij plaatste haar blauwe kaart. Maar de parkeerwachtster die daar passeerde, probeerde op haar beurt de automaat en er kwam wel degelijk een ticket uit. Het stadsbestuur bevestigde de bon.

Een chauffeur stalde zijn kar op het Stationsplein (dagparkeren, eerste uur gratis). Ondanks herhaalde inworpen van 2 euro rolden er alleen eerste-uur-gratis-ticketjes uit de gleuf. Volgens Parko duwt de man na het inwerpen van zijn muntstuk veel te snel op de groene knop - vandaar die gratis ticketten. 't Is zijn eigen schuld: betalen dus die 15 euro naheffing. Het stadsbestuur ging daarmee akkoord.

Niet meegaand

Een beetje discutabel zijn volgende twee gevallen. Het stadsbestuur is nog altijd niet erg geneigd rekening te houden met bepaalde omstandigheden.

Een automobilist bezocht een vriendin in de Sint-Sebastiaanslaan. Daar geldt een blauwe zone met uitzondering voor bewonersparkeren. De man plaatste om 14 uur zijn blauwe schijf maar zette ze op 16 uur. Een Parkoman passeerde en hij had prijs. Het verweer van de parkeerder snijdt nochtans hout. De blauwe schijf geeft een recht om te parkeren voor een duur van 4 uur. Aangezien de blauwe zone slechts geldt tot 18 uur, had het geen enkele zin om zijn kaart later in te stellen dan 14 uur. Het was een stomme vergissing. Maar Parko noch het stadsbestuur zijn bereid hem te volgen in zijn plausibele redenering.

Een persoon met een handicap legde per ongeluk zijn gehandicaptenkaart averechts achter zijn voorruit (met de foto naar boven). Met die kaart mag hij kosteloos en onbeperkt parkeren. Maar als ze omgekeerd ligt, kan Parko de geldigheid ervan niet controleren. Hoewel de man achteraf wel degelijk kon aantonen dat zijn kaart nog geldig was op dat moment, waren noch Parko noch het stadsbestuur te vermurwen. Toch wel wat bureaucratische halsstarrigheid. 

Eerdere uitspraken

  De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

 Jurisprudentie parkeersancties 1
 Jurisprudentie parkeersancties 2
Jurisprudentie parkeersancties 3
Jurisprudentie parkeersancties 4
Jurisprudentie parkeersancties 5

Jurisprudentie parkeersancties 6
Jurisprudentie parkeersancties 7
Jurisprudentie parkeersancties 8
Jurisprudentie parkeersancties 9
Jurisprudentie parkeersancties 10
Jurisprudentie parkeersancties 11
Jurisprudentie parkeersancties 12

De commentaren zijn gesloten.