15-07-12

Zondags Kortrijk (ansicht 39)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

mewaf4.JPG

Het prentje van vandaag is niet zo vrolijk. Aanleiding is de sluiting van Mewaf, de Kortrijkse fabrikant van stalen kantoormeubelen. De tweejaarlijkse designbeurs Interieur in Kortrijk Xpo (van 20 tot 28 oktober opnieuw) zal deze keer zonder de Kortrijkse kantoormeubelfabrikant Mewaf zijn. Weer een draad minder in de productieve band tussen het lokale bedrijfsleven en de designuitstraling die sommigen de Groeningestad willen aanmeten. Want wat Mewaf al die jaren in aanbod had, beantwoordde perfect aan alle criteria van design: esthetisch verantwoord en vernieuwend maar ook functioneel en uitvoerbaar op maat van de klant.

mewaf51.JPG

De firma Mewaf staat voor 'Metaalwarenfabriek' (wie weet dàt nog?). De fabriek is gesticht door  Raymond Van Marcke in 1939. De man runde sinds 1929 de groothandel in sanitair en verwarming die thans is uitgegroeid tot de Groep Van Marcke, een van de grote spelers in de sector. Na een jaar of tien wou hij zelf aan de slag als producent van metalen kantoormeubilair. Door de oorlog heeft het geduurd tot 1948 eer hij in de Lijnwaadstraat de productie kon opstarten.

Mewaf legde zich toe op baanbrekende concepten van bureau-inrichting. Bovendien waren de stukken nagenoeg zo onverslijtbaar als het staal waaruit ze waren vervaardigd. Een nadeel is dan weer dat de meubels door die materiaalkeuze wat zwaarder wegen. De onderneming pionierde in geïntegreerde meubelsystemen waarin schrijftafels, kasten en scheidingswanden naar ieders behoefte bij elkaar konden worden gezet (het Modular Office System, MOS). Het was bij Mewaf dat voor het eerst kasten werden gemaakt met roldeuren. De Kortrijkse producent had trouwens zijn eigen standaardmaten. Waar doorgaans kasten twee meter hoog zijn, opteert men bij Mewaf voor 1,8 meter. 

De firma groeide, onder leiding van Carl Van Marcke, exponentieel in de heropbouwjaren vijftig en de daaropvolgende golden sixties. Mewaf verwierf zowat een informeel monopolie op de kantoorinrichting bij het leger, de ministeries, de scholen en het bedrijfsleven. Dank zij overnames (zoals concurrent Barro, Mechelen in 1994) positioneerde de firma zich stevig in de top tien van de Europese kantoormeubelmarkt.

mewaf61.JPG

Uiteraard kwamen er uiteindelijk kapers op de kust. Berucht zijn de processen die de directie van Mewaf voerde tegen vermeende discriminatie bij overheidsbestellingen. In 2003 kreeg Mewaf nog gelijk van de Raad van State bij een klacht tegen het Kortrijkse stadsbestuur wegens oneerlijke toewijzing van een bestelling van zowat 110.000 euro kantoormeubels voor het nieuwe stadhuis (ex-Kredietbank). Volgens Mewaf was die opdracht op maat gesneden van zijn Zwitserse concurrent USM.

Diezelfde concurrent verwierf het jaar ervoor al, ten nadele van Mewaf dat eerst de gunning leek gewonnen te hebben, een opdracht van 3,5 miljoen euro voor de inrichting van het Huis van de Vlaamse Volksvertegenwoordigers van het Vlaams Parlement. Ook in dat geval protesteerde de Kortrijkse fabrikant heftig.

In 2008 dan weer haalde Mewaf nog een megabestelling binnen bij het Ministerie van Financiën. Voor 22 van de 29 verdiepingen van de gerenoveerde Financietoren mocht Mewaf niet minder dan 10.000 kasten en 3000 bureaus leveren, een opdracht waarvoor zes maanden lang vier camions op en af reden tussen de Kortrijkse Lijnwaadstraat en de Brusselse Kruidtuinlaan.

mewaf71.JPG

In 2000 werkte Mewaf nog een omzet af van 30 miljoen euro, met een driehonderdtal werknemers. Maar dan kwam de klad erin door de opeenvolgende turbulenties op de markt (de crisis op de ICT-markt, de bankencrisis en nu de eurocrisis in Griekenland en zo). Kantoormeubilair moet meer en meer vooral goedkoop zijn; er is minder vraag naar kwaliteit en duurzaamheid, en er is meer concurrerend aanbod uit lageloonlanden. Tegen 2010 was bij Mewas de omzet geslonken tot 10 miljoen euro. Vorig jaar was er nog een kortstondige groei met 13% maar dat heeft niet meer kunnen baten.

mewaf81.JPG

De directie kondigde begin juli de sluiting aan voor september. Hoewel een spandoek van het ABVV, dat is blijven hangen na de voorbije sociale verkiezingen, kan laten denken dat de arbeiders hun werkstek hebben bezet, is er op 13 juli een sociaal akkoord goedgekeurd door de bedrijfsleiding en het personeel. Elf mensen kunnen aan de slag in de Van Marcke Group; een vijftal kan op brugpensioen, en voor de anderen zijn er diverse ontslagregelingen. Het moet voor iedereen hard aankomen zijn werk te verliezen; des te erger is het voor de vijftigplussers.

mewaf91.JPG

Intussen is er misschien toch wat beter nieuws voor de betrokken werknemers. De firma Pami, Overpelt, de belangrijkste producent van kantoormeubilair na eerdere overname van TDS, neemt het handelsfonds van Mewaf over, met inbegrip van de commerciële organisatie. Het is uitdrukkelijk de bedoeling van Pami om blijvend activiteiten te ontplooien in West-Vlaanderen. Het is nog niet duidelijk of daarmee meer jobs gered zijn dan er in het overeengekomen sociaal plan zijn verzekerd.

mewaf101.JPG

Nu Mewaf zelf de elf blauwe poorten van zijn fabriek tussen de Brugsesteenweg en Heule-Watermolen (Iepersestraat) sluit, zou het wel eens kunnen dat de originele meubelstukken van Mewaf stilaan een vintage-waarde gaan krijgen. Van de designbeurs Interieur naar de even biënnale antiek- en brocantebeurs Classica?

De commentaren zijn gesloten.