27-05-12

Zondags Kortrijk (ansicht 32)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

Sinksenfeesten 1.JPG

Zeker op de sinksendagen is Kortrijk ècht stad. Where it happens. Waar iedereen naartoe gezogen wordt. Een gigantische rommelmarkt - bij de inschrijvingen werden zelfs nog hele rijen gegadigden onverrichterzake naar huis gestuurd omdat elke vierkante meter trottoir volzet was. En op elk plein animatie en optredens, in een geur van exotische of meer vertrouwde kookkramen.

Sinksenfeesten 4.JPG

De Kortrijkse Sinksenfeesten zijn een redelijk recent verschijnsel, gestart in 1975 als evenement in het kader van het Europees jaar van het Bouwkundig Erfgoed. De oorspronkelijke bedoeling was bij de bevolking aandacht te vragen voor de historische bezienswaardigheden die de stad (nog) rijk was. Om het festival te populariseren werd er een rommelmarkt voor de kinderen (!) aan verbonden in enkele centrumstraten. Na zoveel jaar staat de rommelmarkt nog steeds overeind. De erfgoedbedoelingen zijn vergeten. Maar tja, daarvoor zijn er andere zondagen in Kortrijk.

Maar heel vroeger bestond er iets dat geleek op de Sinksenfeesten: de Peperbollenommegang, elk jaar op tweede Sinksen. Het gebruik heeft de Eerste Wereldoorlog niet overleefd. Toch is hier ook sprake van erfgoed, culinair erfgoed dan.

De plaats van die ommegang was de Rijselsestraat, van het stadhuis tot aan het Textielhuis (dat toen nog niet bestond, verspreking uit pure gewoonte) - ik bedoel het Sint-Michielsplein (toen de Area genoemd). In de Sint-Michielskerk had de echte ommegang plaats, een gebedsrondgang ter ere van het beeldje van OLV van Groeninghe dat als een mirakuleur voorwerp werd vereerd in de kerk. Het kwam van de gewezen Groeningeabdij (derde versie) in de Groeningestraat en er waren een heleboel legenden en misverstanden rond gegroeid - maar die vertelling is voor een andere keer.

Sinksenfeesten 2.JPG

De Peperbollenommegang geschiedde op straat. De hele Rijselsestraat stond vol met gebakkramen waar niets anders dan 'peperbollen' werden verkocht. Honderden kilo's werden er verpatst. Bolachtig waren de brokken 'pennepisse' (peperkoek - waarbij de peper gember is) allerminst maar dobbelsteenvormig. Er waren zelfs peperbollen voor de rijken en peperbollen voor de armen. In het deeg voor de rijken was sukade verwerkt (geconfijte 'ginappel'-schillen); in dat voor de armen zaten alleen rozijnen. Dat vertelt althans Kortrijks kronikeur Julien Huysentruyt (Herinneringen aan Kortrijk 1900-1940). Het verschil tussen echte Kortrijkse Peperbollen en ordinaire pennepisse is de toevoeging van anijs en geconfijt fruit.

peperbollen.JPG

Na 14-18 werd de peperbollenommegang vervangen door de verkoop van dat Kortrijkse sinksengebak in de bakkerijen in heel de stad. Ook die traditie is grotendeels verdwenen, behalve in de bakkerij van de Doorniksestraat. De familie Focque - de beste taarten van het westelijk halfrond, wist de Kortrijkse bourgeoisie - is ze blijven produceren. De bakkerij is intussen overgenomen door Courcelles maar ze zetten de traditie voort. En voor de vitrine van hun patisserie in de Doorniksestraat staat nu weer een heus kraam waar Kortrijkse Peperbollen worden verkocht.

Sinksenfeesten 3.JPG

Die Kortrijkse Peperbollen hebben daarmee recentere culinaire stadsinitiatieven overleefd. Op de Sinksenfeesten van 1977 lanceerden de Kortrijkse bakkers en slagers de Kalletaart en de Mantenworst. Veel spel wordt daarover niet meer gemaakt, ook niet op hun geboortedag. Zijn die nog ergens te krijgen?

Commentaren

Beste lezers, vandaag, 3 juni, kan ik jullie onmogelijk een nieuw ansicht van zondags Kortrijk geven. Skynetblogs ligt in panne. Ik hoop dat ze het na het weekend herstellen. Dan krijg je maandag mijn vertellingetje, deze keer over de legende van het mirakuleuze beeldje van OLV van Groeninghe, 'entmythologisiert' door een pater oblaat.

Gepost door: marc | 03-06-12

De commentaren zijn gesloten.