15-04-12

Zondags Kortrijk (ansicht 26)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

BIsisdo 1.JPG

De prentjesjacht vandaag gaat naar een wel zeer mysterieuze, zeg maar mystieke plek in de stad: de Mariagrot van broeder Isidoor, op het kloosterdomein van de Passionisten (Veldstraat-Wandelingstraat). In 1984 is op het hoofdkwartier van de katholieke kerk in Rome officieel bevestigd dat zich daar een 'mirakel' heeft voorgedaan. Zo staat het toch in het dossier van de 'zaligverklaring' van broeder Isidoor. Grot en graf van de broeder trekken nog steeds volle bussen bedevaarders, hopend op een beetje meeval, wat troost of een gelukkig 'hiernamaals'. De Sint-Antonius-kerk van de Passionisten is een vroeg werkstuk van François Hennebique, later wereldberoemd uitvinder van het gewapend beton.

Alleen de naam van de straat, Veldstraat, herinnert nog aan wat de paters en broeders Passionisten daar aantroffen toen zij in 1873 in Kortrijk neerstreken: een terrein landbouwgrond tussen de velden, niet ver van de gedempte stadsgracht en de Sint-Janspoort. Nu is het hartje stad, een oud ogende wijk al.

BIsisdo 2.JPG

In 1908 bouwde men er naast het klooster een kunstmatige grot, min of meer een kopie van de Masabiellegrot in Lourdes (Franse Pyreneeën), waar in 1858 de katholieke moeder gods, Maria zou zijn verschenen aan het herderinnetje Bernadette Soubirous. Het opvallende bouwsel werd ook de jubelgrot genoemd omdat het Lourdesgebeuren toen vijftig jaar geleden was. Van meet af aan was de grot op zichzelf reeds een aantrekkingspool voor bedevaarders.

BIsisdo 5.JPG

In 1912 arriveerde de nog jonge maar doodzieke (kanker) broeder Isidoor in het klooster. De boerenzoon uit Okkerzele (Waasland, 1881-1916) maakte er zich nuttig, eerst als kok voor het klooster en het bijhorende Sint-Gabriëlscollege, later als portier in het winkeltje van religieuze snuisterijen bij de grot. De grotbezoekers vonden hem heel sympathiek; hij werd op de duur 'broeder Goed' genoemd.

Als 'goedgelovig' had men hem ook kunnen typeren. Verschillende van zijn brieven aan zijn ouders zijn bewaard gebleven. Behalve de te verwachten godsdienstigheden blijkt er ook een zeker heimwee uit naar zijn vroeger leven als boerenjongen en wat schrik voor de boze buitenwereld waaraan hij was kunnen ontsnappen bij de paters en broeders. Van de socialisten die toen volop aan het opkomen waren, moest hij evenmin iets weten (citaat brief): "Gij leest soms in de gazet over de socialisten, hoe die zeggen : alleman gelijk, alleman even rijk. Ja maar zij werken allemaal voor de kas van een die alles binnenpalmt. Maar hier zijn wij allen gelijk van de overste tot de laagst geplaatste : allen aan ene tafel. allemaal in een gebed, allemaal in ene rust, allen in een verzet, allen gelijk aan het werk : de enen met de geest, de anderen met het lichaam volgens ieders gesteldheid".

.   

 

Straks meer

Commentaren

Gezellig plaatsje voor rendez-vous in onze pubertijd. Zou dat nog zo zijn?

Gepost door: Frans Lavaert | 15-04-12

De commentaren zijn gesloten.