11-04-12

Een GAS-sanctie met een reukje in Kortrijk

GAS-sanctie.JPG

Het stadsbestuur is achteruit gekrabbeld bij de Politierechter bij de vervolging van een overtreding van de lokale regels voor openbare aanplakkingen. Er is immers gebleken dat een artikel van de Algemene Politieverordening (artikel 39) wettelijk niet door de beugel kan. Eerst was de vermeende overtreedster door de sanctionerend ambtenaar gestraft met een administratieve boete van 100 euro. Daartegen ging zij in beroep bij de Politierechtbank. Beide partijen kwamen nadien overeen om boete en beroep in te trekken.

Sabbe

Met deze affaire heeft Ivan Sabbe, Vlaams parlementslid voor LDD, niets te maken. Maar de foto toont wel een verboden aanplakking, daterend van de kiescampagne van 1994, die jarenlang is blijven hangen aan een verlichtingspaal op de middenberm van de Kon. Leopold III-laan.

Die aanplakking is strafbaar volgens artikel 33 van het Kortrijkse politiereglement (Algemene Politieverordening), dat onder meer zegt: “Het is niet toegestaan aan te plakken op leegstaande panden, op verkeerstekens, verkeerslichten, vluchtheuvels en verkeerspleinen”. Ik denk niet dat de gewezen baas van de Lidl daar ooit voor veroordeeld is. Wie kan trouwens bewijzen dat hijzelf die sticker daar heeft aangebracht?

GAS

Dergelijke overtredingen worden sinds enkele jaren bestraft met een 'GAS-sanctie': een gemeentelijke administratieve sanctie. Nu kan een daartoe aangestelde ambtenaar - in casu Tessa Allewaert - voor dergelijke pekelzonden een eenvoudige boete opleggen.

Vroeger moest het stadsbestuur daarvoor naar de procureur, die al dan niet de zaak kon voorleggen aan de Politierechtbank. Maar de procureur heeft wel andere katten te geselen in zijn strijd tegen de misdaad. Een overtreder die niet akkoord gaat met Tessa's uitspraak, kan daartegen in beroep gaan bij de Politierechtbank.

Roos

Tegen de GAS-lamp voor wilde aanplakkingen liep wel de Harelbeekse Marie-Rose Eligius, universeel verantwoordelijk uitgever voor alle drukwerk van de PVDA. Eind 2011 had de sanctionerend ambtenaar haar daarvoor een boete opgelegd van 100 euro. Donkerrode Roos weigerde die te betalen. Haar verweer was dat zij als verantwoordelijk uitgever niet verantwoordelijk kon worden gesteld voor alles wat achteraf met die affiches wordt uitgespookt. Toen Tessa Allewaert niet te vermurwen bleek, nam Marie-Roos Eligius de Antwerpse advocaat Edith Flamand, van Progress Lawyers Network onder de arm en zij gingen in beroep bij de politierechter.

De advocaat pakte uit met zwaarder juridisch geschut. Zij vocht op basis van artikel 159 van de Grondwet de wettelijkheid aan van de bepalingen in het Kortrijkse politiereglement over aanplakkingen. Dat grondwetsartikel geeft de rechters de macht om besluiten van gelijk welke overheid te controleren op hun wettelijkheid.

Genoemd politiereglement is niet wettelijk omdat het aan het stadsbestuur de macht geeft om op een totaal willekeurige manier de dader van een verboden aanplakking aan te wijzen. Artikel 39 van dat reglement zegt immers: "Als overtreders worden beschouwd: de eigenaars, de aannemers van aanplakkingen en reclame, de personen waarvoor reclame wordt gevoerd, of enig ander persoon verantwoordelijk voor de plaatsing ervan".

Draai

Dat argument bracht de sanctionerend ambtenaar aan het wankelen. Zij stelde dan ook aan het stadsbestuur voor om de boete in te trekken. Intussen zou zij bij haar collega's te rade gaan om die kwestigieuze bepalingen een aanvaardbaarder draai te geven. De tegenpartij was bereid om het beroep bij de politierechter in die omstandigheden te laten vallen, op voorwaarde dat de stad de 35 euro 'rolrecht' voor zich zou nemen.

De Politierechtbank constateerde dan ook op 7 maart 2012 dat de zaak in onderling akkoord kon 'doorgehaald' worden.

Misschien heeft die zaak ook nog gevolgen voor een reeks gelijksoortige beslissingen. In Kortrijk wordt nogal wat energie gestoken in het vervolgen van wildplakken. Uit de recente Criminaliteitsbeeldanalyse 2011 van de Politiezone Vlas blijkt dat er daarvoor vorig jaar door de politie 13 processen-verbaal zijn opgesteld. In Kuurne heeft men vorig jaar het geweer van schouder veranderd en is men prioriteit gaan geven aan andere overlastfenomenen; het gevolg was een spectaculaire daling van het aantal pv's.

Dit is niet het eerste akkefietje met de nieuwe Algemene Politieverordening. Eerder (2008) moest men artikel 100 wijzigen, dat een censuurbevoegdheid gaf aan de burgemeester. GAS en mensenrechten zijn niet altijd even verzoenbaar, zoals uit een artikel in Knack al bleek.

De commentaren zijn gesloten.