08-01-12

Zondags Kortrijk (ansicht 12)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

vijf op een rij.JPG

Vijf meeuwen op een lamp... 't Klinkt bijna als dat beroemde liedje van Raymond: "Twee meisjes op het strand".

De drieteenmeeuwen (denk ik) draaien hun gevederde gatjes naar een van de Kortrijkse plekken die het meest in transformatie zijn sedert de verbreding van de nieuwe Leie, de westelijke oever van de vaarweg.

De schuine strepen zijn de kabels van de tuibrug die de nieuwe Noordbrug is geworden. De brug is een kunstwerk van het Ingenieursbureau Greisch, die onder meer in Luik en alle verhoudingen in acht genomen in dezelfde stijl een Maasbrug heeft ontworpen (un 'pont haubané').

De baksteenbruine gebouwen en het verbindingsstuk 'Kantoren te huur' maken deel uit van de verbouwde restanten van de vlasfabriek De Kien, Nijverheidskaai/Gasstraat. Het complex zou een memoriaal van het Kortrijkse socialisme kunnen zijn. Het is in de voor zijn tijd reusachtige fabriek van Léonard De Kien dat de Kortrijkse socialisten voor het eerst een massale aanhang verwierven bij het werkvolk.

Pionier Josef Coole schreef in 1909 in het socialistische dagblad Vooruit een ontluisterende reportage over de schrijnende werkomstandigheden van "de vlasslaven van De Kien". Van een arbeider die tegen stukloon werkte, had hij bijvoorbeeld vernomen dat de baas, voorzitter van de Kortrijkse handelskamer, stelselmatig minder afgewerkte stukken uitbetaalde dan er werden geproduceerd. Daarop brak een wekenlange staking uit. Op een foto van arbeiders van beider kunne met spandoek aan de gesloten fabriekpoort staan opvallend veel kinderarbeiders. Precies voor die beschuldiging van loondiefstal werd Jef Coole opgepakt door het gerecht. Bij zijn ondervraging werd hij onder druk gezet om de naam bekend te maken van de arbeider die het hem had verteld. Hij weigerde consequent en werd veroordeeld tot zes maanden gevangenis. Het leverde de syndicalist een levenslange populariteit op, waardoor hij onder meer senator werd en gemeenteraadslid in zijn stad.

Leonard De Kien had de fabriek, een mechanische vlasspinnerij, weverij en confectiebedrijf in 1884 opgekocht van de stichter, de industrieel Boutry-Van Isselsteyn (van Rijsel). De Fransman had daar in 1850 goedkoop de gronden kunnen opkopen van het in de Franse revolutie opgedoekte Recollettenklooster. De fabriek had een bijna verzekerde afzet van linnen kledij aan de legers van verschillende Europese staten en voor haar kwam de Eerste Wereldoorlog als een godsgeschenk. Na de Tweede Wereldoorlog trok het hele Nederlandse koloniale leger in Indonesië op tegen de onafhankelijkheidsstrijders van Soekarno in kleren van de Kortrijkse vlasfabriek. Meer over het vlas in Kortrijk in een vroeger stuk.

Op de achtergrond zien we dan de Domus Dei-toren van het Sint-Amandscollege. Een hele generatie scholieren moest in de jaren zestig leuren met lotjes van de bisschoppelijke organisatie Domus Dei, die de bouw van de internaatstoren mee financierde. Hij staat al jaren nagenoeg leeg. In afspraak met het stadsontwikkelingsbedrijf SOK wordt hij binnen afzienbare tijd gesloopt. In de plaats ervan komt op het uiteinde van de sokkel waarop hij staat, boven het zogenaamde priesterkwartier, een andere toren, een luxueus flatgebouw (stapeling van glazen villa's). De verhoopte niet-onaanzienlijke opbrengst zal worden geïnvesteerd in de scholencampus Sint-Amand waar een groot deel van de Kortrijkse katholieke scholen zal worden samengebracht.

Ze moesten dat eens allemaal weten, de vijf meeuwen met de vijftien tenen...

5.JPG

Commentaren

Moeten die beesten niet werken? En wij maar belastingen betalen!!! ;-)

Gepost door: Polo | 09-01-12

De commentaren zijn gesloten.