03-12-11

Behoren vastgoedoperaties tot de kerntaken van Kortrijkse kerkfabriek Sint-Maarten?

Steenpoort 3.JPG

De kerkfabriek van Sint-Maarten koopt het handelspand Steenpoort 3 in Kortrijk. Heel lang huisde daarin het advertentiekantoor van het regionale reclameweekblad Atlas. Tot voor enkele maanden maakte de gelijkvloerse verdieping van het pand deel uit van de Kortrijkse Kipling-vestiging, intussen opgedoekt. De kerkfabriek wil daarmee een rechtstreekse verbinding hebben tussen de achterliggende panden die ze al bezit en de winkelstraat in de schaduw van K in Kortrijk. Het zou een goede belegging zijn. Het Kortrijkse stadsbestuur geeft de kerkfabriek daarvoor een 'doorgeeflening' van 278.198,66 euro, die door de kerkfabriek in 20 jaar zal terugbetaald worden. Maar zijn vastgoedbeleggingen wel een kerntaak van een kerkfabriek?

Grijze zusters

De kerkfabriek van Sint-Maartens, de parochie met de Kortrijkse hoofdkerk, is al eigenaar van bijna heel het bouwblokje dat gekneld zit tussen de achterkant van het Overbekeplein en de Grijzezustersstraat. Het betreft het in winkelpanden en parochiale zalen opgedeelde gewezen klooster van de 'grauwzusters', in Kortrijk indertijd grijze zusters genoemd naar hun habijt. Die religieuze orde volgde de zogenoemde Derde Regel van Sint-Franciscus. De religieuze vrouwen legden evenwel geen kloostergelofte af en als ze gingen samenwonen, dan was het om te werken voor hun onderhoud. Meer over de geschiedenis van het klooster vind je in de Inventaris Bouwkundig Erfgoed.

In Kortrijk hielden de grijze zusters zich vooral bezig met ziekenverzorging, hoewel ze ook wel beschikten over een ... brouwerijtje. Ze vestigden zich in onze stad in 1433 na aankoop van een huis en grond van ridder Rogier de Tollenaere, gelegen tussen de Sint-Maartenskerk en de achterliggende Bourgondische stadsmuur. Het klooster werd in 1789 onteigend en openbaar verkocht door de Franse revolutionairen en hun aanhang in Kortrijk. In 1816 streken daar dan de Zusters van Liefde neer, die er opnieuw een hospitaal inrichtten: het 'Huis der Engelen' voor ongeneeslijke zieken, een soort palliatieve zorg avant-la-lettre.

Kerkfabriek

In 1842 kocht de kerkfabriek van Sint-Maarten de hele boel op. Het complex kreeg diverse bestemmingen: armenschool, magazijn voor kerkgewaden, ontmoetingsruimten voor parochiale kringen, kantoren, pastorie en in 1953 zelf een bioscoop: cinema Groeninge, na overbouwing van de voormalige binnentuin van het klooster. In 1988 werd alles opgedeeld en omgebouwd tot aparte winkels. De Grijzezustersstraat sluit ook perfect aan op het winkelwandelgebied.

Wat de kerkfabriek niet bezat in voormeld bouwblokje, was de zuidkant, de rij winkelpanden in de Steenpoort. Blijkbaar wil de kerkraad daar verandering in brengen. Men heeft al nummer 9 in bezit gekregen en nu heeft men ook Steenpoort nr. 3 opgekocht. Het betreft een huis van 4 meter op 10 met drie bouwlagen en een mansardedak. Tot 1985 was hierin het advertentiekantoor van het regionale reclameweekblad Atlas gevestigd. De verkoper is trouwens nog altijd een vennootschap van de familie Vynckier, de uitgevers van het weekblad.

Grijze zusters klooster.JPG

Kipling

In 1994 werd de benedenverdieping van Steenstraat 3 door afbraak van stukken tussenmuur geïntegreerd in een grotere winkel met de benedenverdieping van nr. 5 (samen zowat 10 meter etalagebreedte). Tot voor enkele weken was hier de Kortrijkse vestiging van handtassenketen Kipling ondergebracht. Die heeft intussen andere horizonten opgezocht. Wie niet zonder Kipling kan, kan in Kortrijk nog terecht bij Lederwaren Parmentier op de Vlasmarkt en in ... Ring Shopping Center Noord (winkel Foobia). Nochtans is de winkel schitterend gelegen, schuins over de hoofdingang van het nagelnieuwe winkelcentrum K in Kortrijk. Wat er ook van zij, de kerkfabriek koopt met nr. 3 een halve winkel.

Beide panden maakten ooit deel uit van de infirmerie van het convent van de grijze zusters. Nummer 3, gebouwd in de eerste helft van de jaren 1800 (neo-classicistische stijl), zou zelfs een 16e-eeuwse kern hebben met een imposante schouwmantel.

Doorgeeflening

Nu, dat de kerkfabriek haar vermogen zo goed mogelijk investeert, is logisch en verdedigbaar. Sinds het concordaat van Napoleon met paus Pius VII (1801) en het daaruitvolgend keizerlijk decreet van 30 december 1809, moet het stadsbestuur immers instaan voor de financiële tekorten van de katholieke parochies (beheerd door kerkfabrieken). Hoe meer een kerkfabriek zelfbedruipend kan zijn, hoe minder de stad moet bijleggen.Voor alle kerkfabrieken samen trekt de stad in het 2011 1.378.550 euro uit. Daarvan gaat 135.852 euro naar Sint-Maarten.

Maar in dit geval koopt de kerkfabriek van Sint-Maarten het huis niet met eigen middelen; ze leent ervoor, en wel voor de volle prijs, notariskosten en taksen inbegrepen. Lenen om te beleggen: is dat wel verstandig? Het gaat om een speciale lening, een lening waarin ook de stad wordt betrokken. Daarom gevraagd per brief van 3 juni 2011, staat het Kortrijkse stadsbestuur, CD&V en OpenVLD, de kerkfabriek een 'doorgeeflening' toe, van 278.198,66 euro voor een periode van 20 jaar. Met een doorgeeflening is het de stad die leent maar de kerkfabriek die de leninglast draagt (en de intresten en aflossingen betaalt).

Het voordeel van een doorgeeflening is dat de stad met zijn grotere kredietwaardigheid goedkopere voorwaarden kan bedingen. Maar wat als de kerkfabriek om een of andere reden in financiële slechte papieren zou geraken? Eigenaardig is ook dat het stadsbestuur die lening toestaat terwijl het zelf, gezien de oplopende rentes in de huidige kredietcrisis, ervoor kiest om zoveel mogelijk van zijn investeringen te betalen met eigen geld (uit de reserves). Is die doorgeeflening daarmee niet een vergiftigd geschenk aan de kerkfabriek (dat als het misloopt ook de stad zelf zal schade toebrengen)?

Kipling.JPG

Geen voordeur

Ik ga ervan uit dat de kerkraad van de kerkfabriek van Sint-Maarten de doorgeeflening denkt te zullen kunnen betalen met de opbrengst van de nieuwe aanwinst. Zo niet zal de aankoop het tekort dat door de stad moet worden gedekt, verhogen. Er zijn argumenten pro en contra. De (halve) winkel ligt commercieel gezien inderdaad schitterend. Als het winkelcentrum K in Kortrijk zijn hooggestemde verwachtingen enigszins waarmaakt, moet ook de onmiddellijke omgeving daarvan profiteren. Voorts zou de kerkfabriek via Steenpoort 3 een doorgang kunnen maken naar zijn achterliggende gebouwen, die dan zouden kunnen opgewaardeerd worden. De winkel waarvan de benedenverdieping van Steenpoort 3 deel uitmaakt, bezet trouwens ook een stukje van die achterliggende gebouwen van de kerkfabriek.

Ironisch genoeg heeft Steenpoort 3 evenwel geen voordeur meer. De ingang van de winkel is via Steenpoort 5 en de ingang van nr. 3 is toegemetst en bepleisterd met grijze crépi. Hoe kan men dan spreken van een eigen doorgang? De verbouwing van 1994 heeft de benedenverdieping van nummer 3 ook nagenoeg niet meer te individualiseren gemaakt. Nummer 3 heeft trouwens geen eigen verwarming: het wordt meeverwarmd door de chauffage van de halve buur. De mogelijke opbrengsten van een apart winkeltje kunnen nooit opwegen tegen de zware kosten om het weer af te scheiden van nummer 5. Dat maakt ook dat de huuropbrengsten van het kleinere nummer 3 altijd afhankelijk zullen zijn van de winkeluitbater die nummer 5 heeft kunnen strikken.

Riskant

Te verwachten is voorts dat er aan nummer 3 dringende herstellingswerken zullen nodig zijn. De eerste verdieping is nog min of meer in orde (bureauruimte en keuken), maar de tweede verdieping staat al jaren leeg en heeft te lijden van waterschade. De zolder met mansarde is nog in ergere toestand, met inbegrip van schimmelvorming. De kelder staat onder water.

Tenzij de kerkraad lucratieve plannen heeft voor de ontwikkeling van dit bouwblokje, lijkt die aankoop met - via de stad - geleend geld een riskante financiële operatie. Bovenal rijst de vraag of het wel een taak is van een kerkfabriek om vastgoedoperaties op te zetten of om op eigen houtje aan stadsontwikkeling te gaan doen. Dat het stadsbestuur daarin meespeelt, is nog eigenaardiger. In het bestuursakkoord CD&V/N-VA-OpenVLD van 2006 is nog geopteerd voor een ander beleid. Men wilde een inventaris maken van het vastgoed waarover onder meer de kerkfabrieken beschikken: "In overleg wordt nagegaan hoe deze voorraad optimaal kan inspelen op de ontwikkeling van de vraag". Ik heb geen weet van enig overleg.

Steenpoort 3 en 5.JPG

Commentaren

Bent u op zoek naar een lening? Of was u een lening geweigerd door een bank of een financiële instelling voor een of meer redenen? U hebt de juiste plaats voor uw lening oplossingen hier! Elina Johnson lening bedrijf zijn we in beperkte geven leningen aan bedrijven en particulieren tegen een lage en betaalbare rente van 2%. Neem dan contact met ons op via e-mail vandaag via elinajohnson11@hotmail.com

De gegevens van sollicitanten:

  1) Volledige naam:
  2) Land:
  3) Adres: a
  4) Staat:
  5) Sex:
  6) Burgerlijke staat:
  7) Beroep:
  8) Telefoonnummer:
  9) Momenteel positie in plaats van het werk:
  10) Maandelijks inkomsten:
  11) Lening Bedrag dat nodig:
  12) Lening Duur:
  13) Doel van de lening:
  14) Religie:
  15) Heb je eerder toegepast;
  16) Geboortedatum;
  dank,
Mevrouw Elina Johnson

Gepost door: Elina Johnson | 07-04-15

De commentaren zijn gesloten.