02-11-11

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (11): vuile centjes

parkeren.JPG

In de Kortrijkse binnenstad zijn een kleine 7500 parkeerplaatsen beschikbaar, de 1000 van K inbegrepen. Daarvan zijn er zowat 5500 bovengronds op straten en pleinen. Voor bijna al die plaatsen moet je betalen, met uiteenlopende tarieven voor bezoekers en gratis voor geregistreerde bewoners. De parkeerwachters van Parko bewaken de naleving van het reglement. Wie een parkeerbon (15 euro per keer) aangesmeerd krijgt, kan bezwaar aantekenen bij het stadsbestuur. Die uitspraken van het stadsbestuur, zetelend als administratief rechtscollege, zijn interessant. Ze geven inzicht in de uitvoering van het parkeerreglement. En als het stadsbestuur het zich zou permitteren willekeurig af te wijken van eerder ingenomen beleidslijnen, zouden zijn uitspraken de toets van de beroepsrechter niet doorstaan. Maar om te weten hoe het stadsbestuur zijn eigen parkeerreglement interpreteert, moeten die uitspraken wel worden gepubliceerd. Zo lang het stadsbestuur die publicatie zelf niet doet, neem ik mij voor ze uit te brengen op Kortrijklinksbekeken, mèt commentaar. Tegen de uitspraken van het stadsbestuur kan je in beroep gaan bij de rechtbank van eerste aanleg van Brugge.

In deze aflevering blijkt eens te meer dat het systeem van gratis bewonersparkeren in Kortrijk te weinig soepel wordt toegepast. Als men meer bewoners wil aantrekken in de binnenstad, moet men ze toch niet te veel pesten. Op de 10 gevallen van deze reeks zijn er twee 'vrijspraken': Parko en het stadsbestuur erkennen de verantwoordelijkheid voor een defecte parkeermeter. Ze kunnen het evenwel niet laten ook een deel van die verantwoordelijkheid af te schuiven op beide parkeerders; de meter werkte niet omdat de parkeerders een vuil centje hebben gebruikt.

Automaat met grillen

Er staat in de IJzerkaai een parkeermeter die op onverwachte momenten de ingegooide munten niet wil slikken. Nochtans kan de door Parko gestuurde technieker geen defecten aan het mechanisme ontdekken. Een Bissegemnaar en een Bruggeling waren het slachtoffer van de grillen van de automaat, de ene op 10 juni en de andere op 28 juni 2011. Allebei deden ze verschillende pogingen maar ze kregen niet het gewenste ticket. Braaf legden zij dan hun blauwe schijf achter hun voorruit, zoals vereist door het reglement bij defecte parkeermeters.

Toch kregen zij beiden een parkeerbon van 15 euro aangesmeerd. De Bissegemnaar nam zijn gsm en de reactie van Parko was dat zijn muntstuk waarschijnlijk versleten of vervuild was en dat hij het maar met een ander had moeten proberen. De Bruggeling ging nog een stapje verder; hij filmde enkele mislukte pogingen en stuurde zijn filmpje op naar Parko. Als dat maar niet op Youtube geraakt. In zijn advies aan het stadsbestuur zegt Parko ook hier dat het wellicht om een versleten muntstuk ging.

Gezien beide gelijklopende incidenten besliste het stadsbestuur - heel uitzonderlijk - de bezwaren gegrond te verklaren en "de naheffing te annuleren". Een probleempje hierbij is dat de Bissegemnaar voor alle zekerheid die 15 euro al heeft betaald. Wat zal men hem terugbetalen: de volle pot of die 15 euro min de 2 euro die hij in feite verschuldigd was?

Bewonersparkeren

Bewonersparkeren wordt in Kortrijk zeer stug toegepast. Dat blijkt bij elke reeks uitspraken van het stadsbestuur op bezwaren van vermeende foutparkeerders. Ook nu weer. Een bewoner van de Tuinstraat, in de buurt van het winkelcentrum K in Kortrijk, heeft al een bewonerskaart sinds 2007. Begin mei 2011 wou hij via de website www.parko.be aan Parko melden dat hij een andere auto had met een nieuwe nummerplaat. Hij belde zelfs naar het parkeerbedrijf om absoluut geen fouten te maken. Een tijd later bleek dat de registratie was mislukt; zijn aanvraag was geweigerd. Het systeem struikelde over het feit dat hij al geregistreerd was, met zijn eerdere nummerplaat. De dag nadien werd hij toch geregistreerd met zijn nieuwe plaat, maar toen was het al te laat: hij had intussen al een parkeerbon opgelopen. Parko noch het stadsbestuur willen evenwel ingaan op de bezwaren van de Tuinstraatbewoner.

Een vrouw verhuisde naar de Hoveniersstraat, waar ook bewonersparkeren geldt. In diezelfde maand had zij grote zorgen door de fatale ziekte van haar vader. Pas na twee weken - intussen was haar vader overleden - vond zij de tijd om zich te laten registreren als bewoner bij Parko. Intussen kreeg zij twee naheffingen in haar bus. Parko argumenteert als volgt: de vrouw had al op 15 maart haar domicilie veranderd op het stadhuis en was pas op 30 maart naar Parko gekomen voor haar bewonersparkeren. Gezien het overlijden van haar vader scheldt het stadsbestuur haar de parkeerbon van de sterfdag kwijt; de andere moet zij betalen. 

Ik herhaal mijn eerder voorstel: kan aan de bewoners van de binnenstad niet onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid worden geboden om zich achteraf te regulariseren met betrekking tot het bewonersparkeren? Eigenlijk voldeden beide centrumbewoners toch aan alle voorwaarden buiten de registratie zelf. En waarom worden mensen die hun domicilie komen veranderen aan de balie van het stadhuis niet automatisch geholpen om terzelfdertijd zich ook te laten registreren voor het bewonersparkeren? Schepen van administratieve vereenvoudiging Filip Santy?

Parko en de privacy

Drie bezwaren vechten de bevoegdheid van Parko aan om parkeerovertredingen vast te stellen.

Een koppel dat om beurten een parkeerbon opliep in de eerste week van april 2011, betwist de bevoegdheid van Parko om kennis te krijgen van de personengegevens op basis van nummerplaten. Die gegevens kan men slechts bekomen bij de federale Dienst voor Inschrijving van de Voertuigen (DIV). Parko bekomt die gegevens van het stadsbestuur en de Politiezone Vlas. Beide parkeerders beroepen zich op de wettelijke bescherming van de privacy. In een geruchtmakend vonnis heeft vrederechter Jan Nolf op 25 mei 2010 stad Roeselare en zijn private concessionaris NV Parkeren Roeselare teruggefloten wegens 'onwettige bewijsvoering', gebaseerd op informatie bekomen door de stadsontvanger zonder dat deze voldeed aan de uitdrukkelijk gestelde voorwaarden van het Sectoraal comité voor de federale overheid. Volgens het vonnis moet de inwinner van personengegevens op basis van nummerplaten immers een protocol afsluiten met dat comité (opgericht in de schoot van de DIV). Noch Stad Kortrijk, noch Parko zelf hebben zo een overeenkomst afgesloten.

Op advies van Parko verdedigt het stadsbestuur zich met de verklaring dat Parko volledig een overheidsinstelling is en dat daarmee genoeg garanties bestaan tegen enig misbruikt van die personengegevens. Rechter Nolf was een andere mening toegedaan. Ik ben benieuwd naar de afwikkeling van deze zaken als de beboete parkeerders zouden beslissen bij de rechtbank van eerste aanleg in Brugge in beroep te gaan. Zie alvast het vonnis en commentaren zoals gepubliceerd door een advocatenbureau.

Bouwmisdrijf?

Iemand die in het stadscentrum werkt, dacht een interesante parkeerplaats te hebben gevonden op het braakliggende terrein tussen de Tuinstraat en de Nieuwstraat. Het betreft bouwgrond van het Stadsontwikkelingsbedrijf voor een project dat niet van de grond geraakt. De man had er geen acht op geslagen dat ook voor die tijdelijke parking moet worden betaald. Hij kreeg een parkeerretributie.

In zijn bezwaar vecht ook hij de bevoegdheid van Parko aan om daar parkeergelden te innen. Voor het inrichten van een parking met betaalautomaat moet een bouwaanvraag worden ingediend, meent hij. Hij vernam dat Parko die aanvraag niet had gedaan. Het gaat hier om een bouwmisdrijf. En gezien die onwettige wijziging van bestemming is het autonoom parkeerbedrijf dan ook niet gerechtigd parkeergelden te vorderen.

Parko, daarin gevolgd door het stadsbestuur, gaat niet echt in op die redenering. De betrokkene parkeert zich op een terrein dat het zijne niet is en moet zich dan ook schikken naar de regels van de uitbater. Ook zegt Parko dat het gaat om publiek domein, want het terrein wordt gebruikt door een publiekrechtelijk persoon. Ik vraag mij af of de rechter in beroep die heel summiere argumentatie zou volgen.

Verjaardag

Een mevrouw uit Brussel was uitgenodigd voor een dagje Kortrijk op haar verjaardag. Zij parkeerde haar wagen op de Verzetskaai en trok welgemutst op verkenning naar het Begijnhof en de twee historische kerken aan weerzijden van de Begijnhofstraat. Zij had een ticketje genomen tot 14.35 uur. Zij was terug om 14.50 uur - dat is nipt binnen de tijd want er geldt in het centrulm een tolerantietijd van 15 minuten, het zogenaamde 'pistoletkwartiertje' waarop Marie-Claire Vandenbulcke en Dirk Bossuyt, OpenVLD, ooit zo hard op hebben aangedrongen.

Toch kreeg zij een naheffing. In haar bezwaar zegt zij ontgoocheld te zijn over de gastvrijheid van Kortrijk maar ze vergeet er haar parkeerticket als bewijs bij te stoppen. Het stadsbestuur had dan ook geen grond om de bon in te trekken.

Atoomklok

Een Harelbekaander beroept zich uitdrukkelijk op dat pistoletkwartiertje. Hij werd gepakt op een van de vele dagen dat hij zijn vader ging bezoeken in een rusthuis. Zijn parkeerticket verviel om 17.17 uur en met een kwartier tolerantietijd erbij moest hij om 17.32 uur terug zijn. Volgens Parko arriveerde hij pas om 17.33 uur. Hij kreeg een naheffing overhandigd.

De persoon fotografeerde de bon met een professionele camera die per foto ook de tijd aangeeft. Volgens die tijdsaanduiding was het nog maar 17.31 uur. Die klok is radiogestuurd. De repliek van Parko is dat hun tijdsklok gelijkloopt met de 'atoomklok'. Bemerk dat het hier gaat om een secondenkwestie. Volgens de bonvanger heeft hij meer opgemerkt dat de parkeerwachters op de loer staan tot bepaalde ticketjes vervallen en dan onmiddellijk toeslaan. Dat grenst volgens hem aan 'uitlokking'. Tja, er moet ergens een grens worden getrokken en die extra 15 minuten zijn al een toegeving...

Ik was daar niet

Een Anzegemnaar poogt aan zijn naheffing te ontsnappen door staalhard te verklaren dat hij die dag op dat moment niet in Kortrijk geparkeerd stond. En waarempel, precies op dat moment was het fototoestel van de parkeerwachter defect. Er is dus geen foto van de overtreding maar de parkeerwachter noteerde wel de nummerplaat met beschrijving van de wagen. Het stadsbestuur kon dus niets anders dan het bezwaar afwijzen.

 

Eerdere uitspraken

 De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

 Jurisprudentie parkeersancties 1
 Jurisprudentie parkeersancties 2
Jurisprudentie parkeersancties 3
Jurisprudentie parkeersancties 4
Jurisprudentie parkeersancties 5

Jurisprudentie parkeersancties 6
Jurisprudentie parkeersancties 7
Jurisprudentie parkeersancties 8
Jurisprudentie parkeersancties 9
Jurisprudentie parkeersancties 10

De commentaren zijn gesloten.