29-10-11

't Zal sneeuwen: vijfburgemeestersfietspad eindelijk (bijna) voltooid

fietspad Loofstraat1.JPG

Eindelijk! Vijftien jaar lang botste de argeloze fietser die het pad insloeg achter de kliniek in de Loofstraat een eindje verder op betonplaten. Sinds kort kun je door. Het mag nog niet gebruikt worden, maar je kunt er al over: een prachtige fietsverbinding tussen de Loofstraat en de Wolvenstraat. 't Zal sneeuwen, zeggen ze in Kortrijk als er iets onverwachts of onverhoops gebeurd. Dat is hier wel toepasselijk. Toevallig voorspellen 'onweersprofeten' een helse winter...

Fietspad Wolvenstraat 1.JPG

Eerder schetste ik al de voorgeschiedenis van dit aanslepende dossier.

Decabooter

Het was burgemeester Jozef De Jaegere die de dag na de hoogdag van 15 augustus 1985 werd opgeschrikt door de crapuleuze afbraak van het beschermde waardevolle landhuis Nolf (of Vercruysse) in de Doorniksewijk 148. De directie van de nabijgelegen kliniek Maria's Voorzienigheid in de Loofstraat, was eigenaar van het pand en wou daar een uitbreiding van zijn complex bouwen. De stad ging tot bij de hoogste rechtbanken van het land het bouwmisdrijf aanvechten en eiste de heropbouw van het witte paviljoen in empirestijl. 

In 1998 waren beide partijen de strijd beu. Er werd een overeenkomst gesloten, een 'dading', om alle processen stop te zetten in ruil voor een bijzondere prestatie van het ziekenhuis. Het ziekenhuis werd door waarnemend burgemeester Felix Decabooter, een ijveraar voor fietsvoorzieningen die we sindsdien niet meer hebben gekend in het stadsbestuur van Kortrijk, bereid gevonden een fietspad aan te leggen op de gronden van het ziekenhuis. Het zou een nieuwe fietsverbinding worden tussen de Wolvenstraat en de Loofstraat, een alternatief voor de gevaarlijke verkeersader die de Doorniksewijk is.

Fietspad Wolvenstraat 2.JPG

Nonchalance

De kliniek vervulde haar verplichtingen uit de dading. Op haar grond werd een fietspad aangelegd, gegarandeerd door een "onvergelde en eeuwige erfdienstbaarheid van overgang en doorgang". Ik hoop maar dat de stad intussen die erfdienstbaarheid heeft vastgelegd bij de notaris. Vorig jaar was dat nog niet gebeurd.

Die slordigheid typeert de nonchalance waarmee het stadsbestuur met dat fietsproject is omgesprongen. Het is absoluut geen prioriteit geweest. Zowat vijftien jaar lang liep het fietspad op het einde van de eigendom van de kliniek dood op de betonplaten waarachter de tuin van een buur lag. Een tijdlang verschafte de kliniek toegang tot het fietspad over haar parking via een poortje in de Wolvenstraat. Maar die verplichting gold slechts tot het jaar 2000 en nadien sloot het ziekenhuis de toegang dan ook radikaal af. Niet minder dan twaalf jaar lang was het fietspad dus compleet nutteloos.

Kronkel

Het pad rechtdoor trekken naar de Wolvenstraat was niet redelijk. Dan had men immers niet minder dan vier eigenaars moeten straffen met een onteigening die hun tuin in twee stukken had gesneden. Een uitweg kon door het pad een kronkel te laten maken via de uitrit van het domein Vanden Avenne, nv Creah. De familie Vanden Avenne wou slechts meewerken als zij op hun beurt een alternatieve uitrit kregen over het aanpalende domein van Belgacom. De stad heeft in 2001 die strook grond van Belgacom gekocht, maar het heeft tien jaar geduurd eer de grondenruil met nv Creah is geakteerd.

Om een tweede bocht te kunnen maken voor het fietspad had de stad ook een kleine 75 m² tuingrond nodig van de eerste buur. Van de eigenares werd al in 1998 een eenzijdige verbintenis bekomen maar de stad bleef maar dralen met de aangekondigde aankoop. Pas toen de buurvrouw haar notaris liet dreigen de overeenkomst op te zeggen, is het stukje grond eind 2010 door de stad aangekocht.

Fietspad Wolvenstraat 3.JPG

Zeven spiegels

Gelukkig is er dan enig schot in de zaak gekomen. In maart is de doortrekking van het fietspad openbaar aanbesteed. De opdracht werd gegund aan NV Vandeputte van Heule voor een bedrag van zowat 35.500 euro. De raming was 32.400 euro. Er waren ook inschrijvers met een bieding van meer dan 50.000 euro.

Welnu, de doortrekking van het pad is thans zo goed als voltooid. Er staan nog borden dat je er niet over mag, maar hele drommen fietsende scholieren en studenten maken er al gebruik van. Een veiliger fietsweg van en naar het station en het stadscentrum is er niet te vinden. Opvallend is het aantal spiegels, niet minder dan zeven, dat er staat opgesteld om de buren over het fietspad een extra uitrit te geven.

Over een datum van de officiële opening is er nog niets geweten.

De commentaren zijn gesloten.