22-10-10

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (9): sms-parkeren niet zonder valkuilen

Groeningekaai.JPG

In Kortrijk worden de parkeersancties opgelegd door het autonoom gemeentebedrijf Parko. Wie een bon onder de ruitenwisser krijgt, kan daartegen bezwaar indienen bij het stadsbestuur. Die uitspraken zijn te vinden in de notulen van het college van burgemeester en schepenen, documenten waar je als gewone sterveling nauwelijks aan geraakt. Sinds oktober 2009 publiceert Kortrijklinksbekeken een commentaar op die uitspraken. Zo kunnen parkeerders zich een idee vormen van de beleidslijnen die het stadsbestuur aanhoudt. Onder meer bij ongemotiveerde afwijkingen van die beleidslijnen heeft men kans in beroep gelijk te halen bij de rechtbank. Tegen de uitspraken van het stadsbestuur kan je namelijk in beroep gaan bij de rechtbank van eerste aanleg van Brugge.

In deze aflevering blijkt uit een paar gevallen dat sms-parkeren toch niet zonder risico is voor wie wat slordig zijn administratie voert. Bewonersparkeren evenmin. Niet minder dan vier gevallen betreffen een autoverhuurbedrijf dat bonnen aangesmeerd krijgt hoewel het de huurders waren die een parkeerfout maakten. En in een laatste geval is een chirurg de klos van een toch wel heel strenge toepassing van de regels.

Sms-parkeren, rompslomp

Volgens het parkeebedrijf Parko is sms-parkeren 'eenvoudig' en heeft het 'alleen maar voordelen'. In de praktijk kan dat nog wel es tegenvallen. Getuigen daarvan de twee volgende gevallen.

Een automobiliste stalt haar wagen om 8.30 uur op het betalend parkingetje Boerenhol, in de schaduw van de Sint-Maartenskerk en ex-VTM-restaurant Dell'Anno. Met de munten die zij op zak heeft, kan zij geen ticket nemen tot zij denkt terug te kunnen zijn. Daarom laat zij zich verleiden door de reclame op de parkeerautomaat voor het sms-parkeren. Ze stuurt het vereiste sms-je en krijgt een berichtje terug dat zegt dat alles in orde is - de parkeerster denkt dat dit geldt tot 10.30 uur. Maar om 9 uur al krijgt zij een nieuw sms-bericht van Parko dat zegt dat haar 'parkeersessie is afgelopen' en dat ze P moet sms'en naar 4411 om de sessie voort te zetten. Sakkerend volgt zij het bevel. Maar dan komt een automatisch antwoord dat die voortzetting wordt geweigerd. Zij moet zich eerst op het internet laten registreren. Tja, dat was natuurlijk onmogelijk op dat moment. Het gevolg laat zich raden: een Parko-medewerker passeert op het Boerenhol en noteert dat voor de auto van de mevrouw in kwestie niet betaald is. Bon van 15 euro, waarop de automobiliste bezwaar indient bij het stadsbestuur.

Het stadsbestuur volgt de redenering van Parko. Een eenmalige registratie is nodig om facturen te kunnen opsturen. Kan dat dan niet per sms? Wel kan een parkeerder een enkele keer een gratis sms-parkeerbeurt krijgen als proef. En de dame in kwestie had die beurt al enkele weken eerder genomen.

Toch blijft het raar dat Parko eerst een sms stuurde waarin werd gemeld dat alles in orde was. Ik weet niet of de bezwaarschrijfster volledig kansloos zou zijn bij de rechter in beroep aangezien het toch Parko zelf is die haar op het verkeerde been had gezet en haar in een situatie had gebracht waaraan zij op dat moment niet meer kon remediëren...

Een andere mevrouw stelt een bon van 15 euro te hebben opgelopen omdat zij twee minuten te laat een sms had verzonden. Zij moest voor haar werk in het Ondernemerscentrum zijn en liet haar wagen om 9 uur achter op de nabijgelegen Verzetskaai. Zij betaalde per sms voor twee uur. Daarop kreeg zij van Parko het antwoord dat het volstond de letter P te sms'en om de parkeertijd te verlengen. Om 11 uur heeft de dame haar wagen evenwel genomen om iets te gaan eten. Terug om 12.25 uur op de Verzetskaai, heeft zij de bewuste letter P ge-sms-t voor wat zij dacht een verlenging te zijn (maar wat eigenlijk een nieuwe sessie was). Om 16 uur heeft zij de parkeertijd nog eens verlengd. Toch kreeg zij een parkeerbon onder de ruitenwisser.

Navraag bij Parko leerde dat de parkeertijd pas om 12.28 uur werd verlengd nadat de parkeerwachter een overtreding had vastgesteld om 12.26 uur. In haar bezwaarschrift zegt de dame dat zij niet gratis heeft willen parkeren aangezien zij drie keer per sms betaalde. En iemand die betaalt aan een automaat heeft toch soms ook twee minuutjes nodig om een ticket te gaan halen.

Het stadsbestuur wuift haar bezwaar weg. Het schaart zich achter de argumenten van Parko. De betrokkene stond al in overtreding vanaf 11.04 uur. Door te verlengen om 12.28 uur is daartoe het bewijs geleverd.  

Ah ja? Wie zegt dat de auto daar is blijven staan na 11.04 uur? De vaststelling is pas gemaakt om 12.26 uur. De dame in kwestie stelt dat zij om 11 uur met haar wagen iets is gaan eten. Zij stelt ook dat zij de bon pas 's avonds heeft gevonden en dat het dus niet waar is dat zij rap rap rap nog een sms-je heeft verzonden op het moment dat de parkeerwachter de bon stond te schrijven. In die zin kan het inderdaad dus een onredelijk zware bestraffing zijn van twee minuutjes vertraging. Ook die bezwaarschrijfster is niet kansloos bij de rechter in beroep.

De naheffing gaat naar de houder van de nummerplaat

Niet minder dan vier bezwaren kwamen van een Brugs autoverhuurbedrijf. Telkens gaat het om wagenhuurders die niet in regel waren met het 'belastingsreglement op het straatparkeren'. Het verhuurbedrijf stelt dat de naheffing naar de wagengebruiker moet gaan en niet naar het verhuurbedrijf. In de vier bezwaarschriften wordt dan ook naam en adres van de foutparkeerders aan het stadsbestuur doorgespeeld. Het bedrijf verwijst naar de verkeerswetgeving die zegt dat het de gebruiker van de wagen is die verantwoordelijk is voor geplaagde inbreuken. Bovendien zegt ook de gesloten huurovereenkomst hetzelfde.

Het stadsbestuur gaat daar niet mee akkoord. Het verhuurbedrijf moet de bonnen voorschieten en moet dan maar op eigen houtje en op basis van de verhuurovereenkomst de 15 euro ziet te recupereren bij de autogebruiker. Het stadsbestuur beroept zich op hoofdstuk I van de Programmawet (een soort vuilbakwet in de marge van de begroting met heel uiteenlopende bepalingen) van 22 december 2008.  

Die wet regelde dat inderdaad. Maar intussen heeft het Grondwettelijk Hof verklaard dat het niet de federale overheid maar de gewesten zijn die daartoe de bevoegdheid hebben. Het Vlaams Parlement keurde intussen al een decreet goed om die leemte te vullen. In die zin is de verwijzing van Parko en stadsbestuur verkeerd. Ze zouden moeten verwijzen naar het decreet in plaats van naar de federale wet (Decreet houdende de invordering van parkeerheffingen door parkeerbedrijven van 9 juli 2010).

Bewonersparkeren, zorgvuldig mee om te springen 

Een bewoner van de Groeningestraat - de mensen die in het hartje van de stad willen wonen verdienen een decoratie! - kreeg niet minder dan drie naheffingen in zijn bus; 45 euro, dat is niet niks. Hij heeft een bewonerskaart ('bewonersvergunning') sinds begin 2009 voor de zone Overbeke. Het betreft een kaart waarvoor hij moet betalen; blijkbaar heeft er iemand anders in het gezin de gratis kaart. Hij betaalt maandelijks (15 euro); voor zes maanden ineens zou hij 75 euro betalen en voor direct een heel jaar 137,50 euro. In december 2009 belde hij naar Parko om zijn kaart eens te meer te verlengen, in januari 2010 nog eens. Toch kreeg hij voor zijn voertuig dat in de Kleine Leiestraat stond gestald parkeerbonnen voor 27 en 28 januari en voor 1 februari.

In zijn bezwaarschrift verklaart de foutparkeerder dat hij in de waan was begin januari te hebben betaald. Volgens Parko is dat niet zo; hij betaalde de eerste keer op 3 februari. Volgens Parko betekent dit dat de verlenging van zijn bewonersvergunning pas vanaf 4 februari is ingegaan.

Tja, waarom betaalt de man niet meteen voor een jaar? Dat is toch goedkoper. Anderzijds is het toch wel een gedoe om zo een bewonerskaart te verlenging. Het volstaat niet te betalen; je moet die verlenging eerst aanvragen. Graag wat administratieve vereenvoudiging.

En uit de regeling blijkt toch niet veel vertrouwen in de burgers. Voor dienstverlening volstaat meestal een overeenkomst waarna een factuur wordt gestuurd. Op die manier zou men met een of andere simpele procedure (telefoontje of e-mail bijvoorbeeld) kunnen verlengen waarna een factuur volgt die men volgens de gebruikelijke commerciële termijnen zou kunnen betalen. Maar neen, Parko eist voorafgaande betaling. Moet dat eigenlijk?

Chirurg de klos

 Een chirurg is de klos geworden van de parkeerproblemen bij de verhuis van de Sint-Niklaaskliniek, Houtmarkt, naar AZ Groeninge, Kennedylaan. In het voorjaar van 2010 kon door die grootscheepse evacuatie van ziekenhuismateriaal de eigen parking van de kliniek aan de Houtmarkt niet worden gebruikt. Om de werking van de kliniek niet te storen, was er tussen de kliniek, Parko en de verkeerspolitie een overeenkomst gemaakt, die het resterende personeel van de Sint-Niklaaskliniek de mogelijkheid gaf te parkeren op een afgebakend stuk van de Houtmarkt.

Een dokter parkeerde haar wagen op 8 april om 12.30 uur aan die kant van de Houtmarkt. Ze moest om 13 uur in de operatiezaal staan. Toen ze om 21 uur afgepeigerd de kliniek verliet, vond zij onder haar ruitenwisser een naheffing. Nochtans had zij er goed op gelet haar auto binnen de afgebakende zone te plaatsen. Voor alle zekerheid nam zij met haar gsm nog een foto waarop duidelijk was te zien dat het verkeerbord dat het einde van de zone aanduidde, achter haar auto stond. Bovendien vond de chirurg het hoogst eigenaardig dat de parkeerwachters, die normaliter heel de dag ononderbroken op de Houtmarkt actief zijn, deze keer drie uur hebben gewacht om de bon uit te schrijven (om 15.33 uur). Natuurlijk diende de dokter een bezwaar in bij het stadsbestuur.

Maar dat stadsbestuur kent geen genade. Parko pakt immers ook uit met foto's, waarop blijkt dat het bewuste verkeersbord voor haar wagen stond.

Is hier een flauwe plezante aan het werk geweest met het verplaatsen van dat verkeersbord? Het bewijs van Parko is ook niet helemaal sluitend. Waarom haalt het parkeerbedrijf er het plan niet bij van de afgebakende zone volgens de gesloten overeenkomst? Daarop zou toch in combinatie met de foto's duidelijk zijn geweest of de wagen zich al dan niet in die afgesproken zone bevond?

Overigens vind ik de sanctie in de gegeven omstandigheden een beetje onredelijk. Het staat vast dat de wagen van de chirurg ofwel voor ofwel achter het verkeersbord stond maar in elk geval in de onmiddellijke omgeving van dat bord. Gelet op het (levens-)belang van de opdracht die de chirurg moest vervullen, zou men toch wat meegaander mogen zijn bij het beoordelen van haar poging om haar wagen vlot kwijt te geraken.

De sanctie kwam deze keer des te harder aan aangezien de chirurg ook al bij een eerdere ziekenhuisverhuis een parkeerbon had opgelopen. In 2003 verhuisde zij met haar afdeling van de ziekenhuiscampus Reepkaai naar de campus Sint-Niklaas. Zij stationeerde daartoe haar wagen voor eventjes op een parkeerplaats aan de ingang. Met de hulp van een verpleger ging zij enkele plooiboxen medisch materiaal inladen. Daarvoor kon zij moeilijk de ondergrondse parking inrijden want die was slechts te bereiken via drie deuren waarvoor zij een badge moest gebruiken. Met je handen vol is dat onmogelijk. Maar toen zij na een paar minuten buitenkwam, werd zij verwelkomd door een parkeerwachter die haar meldde: "'t Is te laat. U staat er al op!".

De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

Jurisprudentie parkeersancties 1

Jurisprudentie parkeersancties 2

Jurisprudentie parkeersancties 3

Jurisprudentie parkeersancties 4

Jurisprudentie parkeersancties 5

Jurisprudentie parkeersancties 6

Jurisprudentie parkeersancties 7

Jurisprudentie parkeersancties 8

De foto toont een geparkeerde oldtimer op de Groeningekaai. In de Groeningekaai geldt nog altijd vrij parkeren in tegenstelling met de andere straten in de buurt. De wagen staat voor het leuke geveltje van de gewezen kruidenierswinkel 'In de welkom'. Ik schreef er een stukje over in 2006.

De commentaren zijn gesloten.