28-05-10

De verkiezingen zijn in Kortrijk een sociaal economieproject

stemhokje

Op 13 juni 2010 mogen (moeten, ondanks Stijn Meuris) wij - 57.400 Kortrijkzanen - weer naar de stembus. De kieswetgeving legt de praktische organisatie van de verkiezingen in grote mate op de schouders van de steden en gemeenten. En als kantonhoofdplaats heeft stad Kortrijk ook een rol te spelen in de telling van de uitgebrachte stemmen. Bogend op jarenlange ervaring brengt de stadsdirectie Facility deze extra klus uitstekend tot een goed einde. Daarvoor wordt ook bijkomende arbeidskracht opgetrommeld: de sociale economieprojecten Ak-trac-tie en Jongerenatelier mogen een paar karweien opknappen. Deze democratische opdracht kost de stadskas zowat 12.200 euro. Tel daar nog maar een dikke 12.000 euro bij voor de kiezerslijsten. Alles bijeen is dat zowat een halve euro per kiezer!

Ingewikkeld

Waarvoor moeten wij op zondag 13 juni 2010 vroeg opstaan? Om onze stem uit te brengen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers en voor de Senaat. Dat is dus het federale parlement. In de nota van de stadsdienst Facility aan het stadsbestuur heeft men het over: "de verkiezingen van 13 juni 2010 ten behoeve van het Vlaams parlement". Mis dus. Als zelfs onze stadsambtenaren er geen wijs uitgeraken, hoe kan men dan van de man of de vrouw in de straat verwachten dat zij inzicht hebben in onze ingewikkelde staatsstructuur? En zeggen dat bepaalde partijen ons land nog ingewikkelder willen maken!

De gemeenten hebben volgens de kieswetgeving een dubbele taak bij de verkiezingen. Zij moeten vooreerst lijsten opstellen van de kiezers. En zij moeten ten tweede de verkiezingen op hun grondgebied praktisch organiseren: lokalen en materiaal ter beschikking stellen. Steden als Kortrijk, die ook kantonhoofdplaatsen zijn, hebben nog een derde taak ook: zij moeten ook de telverrichtingen praktisch mogelijk maken.

Kiezerslijsten

In Kortrijk is het stadsbestuur voor het opstellen van de kiezerslijsten te rade gegaan bij zijn softwareleverancier voor het bevolkingsregister: CIPAL. Hoewel CIPAL een intercommunale vereniging is waar ook Kortrijk lid van is, doet de maatschappij het niet gratis. Zo rekent men voor de aanmaak van kiezers- en aanstippingslijsten 0,037 euro per kiezer, voor de oproepingskaarten (die iedereen intussen al moet hebben gekregen) 0,041 euro per kiezer, en voor het raadplegen van de gegevens van het rijksregister nog eens 0,0899 euro per kiezer. Alles bijeen raamt het stadsbestuur de kosten voor de kiezerslijsten op zowat 12.000 euro. Klein probleempje: op de begroting 2010 is slechts 11.000 euro beschikbaar...

Van die kiezerslijsten moet het stadsbestuur er twee exemplaren gratis geven aan de politieke partijen. Maar die hebbedingen (dikke boeken of cd-rom) moeten ook te koop worden gesteld. Het stadsbestuur stelde een verkoopprijs vast - zowel voor de papieren versie als voor de cd-rom - van 100 euro per exemplaar. Dikke winst gegarandeerd: de cd-rom kost de stad zelf exact 19,20 euro (BTW in).

Stem- en telbureaus

Traditioneel opteert het stadsbestuur voor het inrichten van de stemhokjes en -bureaus in diverse school- en stadsgebouwen. Liefst zoveel mogelijk stadsgebouwen om de scholen zo min mogelijk te storen (examentijd!). De telling van de stemmen vindt op vraag van rechter Pierre Dujardin, die als voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van Kortrijk ook voorzitter is van het kantonhoofdbureau van de verkiezingen, weer plaats in Kortrijk Xpo. In 2009 rekende Xpo de stad daarvoor bijna 16.000 euro verwarmings-, verlichtings- en schoonmaakkosten aan.

De opstelling van al die tijdelijke lokalen is een omvangrijke taak. Daarom is er op het stadhuis een task force samengesteld met: stadsarchitect-directeur Facility Jean Pierre Vanacker, technisch hoofdmedewerker Frank Mahieu en ploegbaar Michel Dejode.

Voor het transport en het opstellen van het kiesmateriaal - met inbegrip van het plakaatje "Het potlood niet natmaken" - vraagt de directie Facility (zeg maar de verantwoordelijken voor de stadsgebouwen) de medewerking van verschillende andere stadsdirecties. Zo worden er vier camions, een kraanwagen en twee containers, telkens met chauffeur en begeleider opgetrommeld. Bovendien worden 6 PWA'ers ingehuurd.

Maar dat is nog niet genoeg. De uitvoeringstermijn van de opdracht is immers zeer kort. Daarom moeten extra arbeidskrachten worden ingeschakeld. In samenspraak met de directie personeel en organisatie zijn die bijkomende arbeidskrachten gevonden bij twee sociale economieprojecten waar jonge werklozen klaargestoomd worden voor de arbeidsmarkt. De afdeling Ak-trac-tie van CAW De Piramide heeft intussen al overal de aanplakborden opgesteld in Groot-Kortrijk. Ze gaan ze ook weer komen ophalen (in de week van 21 juni). Het Jongerenatelier wordt aan het werk gezet voor de inrichting van de telbureaus in de hallen van Kortrijk Xpo. Beide projecten verdienen daar een dikke 4000 euro aan.

22:29 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-05-10

De Geverfde Vogel - Kortrijks stadsbestuur: 2 - 0

geverfde vogel 21

Na bijna een jaar haalt het stadsbestuur compleet balkzeil in een schadegeschil met het beroemde jongerencafé De Geverfde Vogel. Door onoordeelkundig oplapwerk was de rioolaansluiting van het café verstopt geraakt op 15 juni 2009. Een zaak die leeft van debiet kan dat niet laten aanslepen. Maar toen rees de vraag: wie zal de snelle interventie betalen. Hoewel de stadsdirectie Mobiliteit en Infrastructuur na wat pramen de verantwoordelijkheid opnam, liet het stadsbestuur maandenlang de zaak in het ongewisse. Twee dagen voor de uitbater van De Geverfde Vogel voor de Vrederechter moest verschijnen, betaalde de stad de factuur dan toch. En het heeft dan nog meer dan een maand geduurd eer de stad ook de intussen opgelopen rente- en gerechtskosten wou betalen. 538 euro heeft dat geslabak extra gekost aan de belastingbetaler..

In Barcelona denken ze de 'botellon' te hebben uitgevonden: met velen bijeen op straat pintelieren tot er geen auto meer door kan. In Kortrijk bestaat dat fenomeen al veel eerder, in de Burgemeester Reynaertstraat, vanaf 's vrijdags als de zon begint te zakken. Een van de cafés die al die jongelui aantrekken is De Geverfde Vogel (1979).

Interventie

Op een prille zomeravond vorig jaar bleek daar de riolering verstopt. Uitbater Mathieu Declercq (bvba Leo) liet de Algemene Kortrijkse Ontstoppingsdienst (bvba Sandy Willems) aanrukken, of liever: hij belde schepen Wout Maddens, OpenVLD, die bij wijze van dienstbetoon voormelde ontstoppingsdienst een snelle interventie liet uitvoeren. De AKOd ontstopte de afvoer en inspecteerde vluchtig het kaduke riool met een cameraatje.

Na diverse telefoontjes naar uiteenlopende stadsdiensten, mailde de uitbater van De Geverfde Vogel op 15 oktober 2009 de openstaande factuur van AKOd naar schepen Maddens. Die mailde diezelfde dag 's avonds naar de stadsdirectie Mobiliteit en Infrastructuur met de simpele vraag: "Is deze factuur ten laste van de stad?". Het antwoord dat in het dossier te vinden is, is: ???. Na er een weekendje over nagedacht te hebben, besluit de directie een vergoedingsaanvraag te richten aan de aansprakelijkheidsverzekeraar van de stad, Ethias.

Huisaansluiting

De assureur vraagt daarop een gedetailleerd verslag van de feiten: "Op welk gedeelte van de riolering vond de verstopping plaats? Op de hoofdleiding of op de huisaansluiting?". Na enkele weken krijgt De Geverfde Vogel een brief van Ethias waarin staat dat het feitenrelaas van de stad heeft uitgewezen dat de verstopping zich voordeed in de huisaansluiting en dat dit onder het beheer en de financiële verantwoordelijkheid van de eigenaar van de woning valt.

Dat bericht was evenwel compleet in strijd met een eerdere verklaring van de stadsdiensten zelf. Voormelde directie Mobiliteit en Infrastructuur gaf per mail op 13 november 2009 toe dat het hun diensten waren die indertijd de gebrekkige rioolaansluiting vernieuwden: "Deze aansluiting, een gemetste koker, was in zeer slechte staat en was de oorzaak van de verstoppingen". Telefonisch kreeg de waard van De Geverfde Vogel toen eens te meer de geruststellende bevestiging dat de stad de kosten van de ontstopping zou dragen.

Eigenaar

De discussie spitste zich dan toe op de vraag wie dan wel de eigenaar kon zijn van de huisaansluiting. Het stadsbestuur ging er eerst, zoals verzekeraar Ethias, van uit dat de eigenaar van de zaak de eigenaar van de afvoeraansluiting was. Pas in februari 2010 werd het, na intern onderzoek, duidelijk dat het de stad is die eigenaar is van de huisaansluitingen. De directie Mobiliteit en Infrastructuur beschikte zelfs over een studie (van ABS) van twee maanden voorafgaand aan de ontstopping. Daarin is een uitdrukkelijke conclusie dat de huisaansluitingen stadseigendom zijn. Die stelling werd bijgetreden door de patrimoniumbeheerder van brouwer Bockor bij wie De Geverfde Vogel onder contract zit.

Uiteindelijk draaide het stadsbestuur bij. Aan Ethias werd gemeld dat de eigenaar van de huisaansluiting - en dus de aansprakelijke voor de ontstoppingskosten - de stad zelf was. Wellicht hoopte men die kosten te kunnen doorschuiven aan de verzekeraar. Verkeerde hoop: bij Ethias is de stad verzekerd voor de schade die de stad aan derden zou kunnen veroorzaken, niet voor de eigen schade. De aansprakelijkheidsverzekering is geen omnium! Het stadsbestuur verklaarde zich dan ook noodgedwongen bereid de ontstoppingskosten terug te betalen.

Dagvaarding

Maar daarmee was de discussie niet van de baan. Uitbater Mathieu Declercq ging er logischerwijze van uit dat de stad nu zelf Sandy Willems zou betalen voor zijn werk. Edoch op het stadhuis verstond men dat zo niet. Daar hield men zich vast aan het standpunt dat De Geverfde Vogel moest voorschieten als opdrachtgever en dat de stad hem dan de gedane betaling zou terugbetalen.

Daarop volgde weeral intens mailverkeer. Vaak ten einde raad via schepen Wout Maddens om het dossier weer op de rails te krijgen. De juridische dienst van de stad liet De Geverfde Vogel op 12 april 2010 weten "het nodige te zullen doen om het bedrag van de factuur, zijnde 700 euro, te betalen aan LEO bvba, de opdrachtgever van de ontstoppingswerken". het venijn zat in de staart van het bericht: "U zult evenwelk begrijpen dat wij de bijkomende kosten voor het niet tijdige betalen van de factuur niet ten onze laste kunnen nemen. De Stad is immers geen opdrachtgever van de werken en kon/kan dan ook niet instaan voor de betaling van de factuur. Telefonisch is ook steeds meegedeeld dat de opdrachtgever de factuur eerst zelf moet betalen en dan het bedrag kan terugvorderen van de Stad. U zal verwittigd worden als de betaling is uitgevoerd".

Die mail van 12 april kwam twee dagen voor de datum waarop de waard van De Geverfde Vogel was gedagvaard om te verschijnen voor de Vrederechter wegens het niet betalen van een al lang te betalen factuur. In de dagvaarding was het bedrag van 700 euro al opgelopen tot 838,29 euro (intresten en schadebeding). De kosten van het geding met inbegrip van de kosten van de dagvaardingsakte en de rechtsplegingsvergoeding werden begroot op nog eens 400 euro.

Communicatie

In een antwoordmail op 12 april 2010 verklaart Mathieu Declercq enerzijds opgelucht te zijn dat de stad eindelijk akkoord ging met de terugbetaling van de kosten. Maar hij gaf ook ruim blijk van zijn ergernis voor de gebrekkige communicatie die op het stadhuis wordt gehanteerd. Pas op 12 april namelijk werd aan de café-uitbater duidelijk gemaakt dat hij moest voorschieten. Telefonisch had men hem altijd laten verstaan dat hij alle facturen van dit voorval mocht doorsturen naar de stad: "U kan zelf inzien dat deze situatie te lang heeft aangesleept en dat het steeds ik was die contact met stad Kortrijk opnam om dit geklaard te krijgen". Hij weet de extra kosten zonder meer aan "een slechte interne communicatie die ruim tien maanden heeft aangesleept".

Na nogmaals een interventie van schepen Maddens, de eenzame liberaal in het christendemocratisch schepencollege, beslist het stadsbestuur op 5 mei 2010 om dan toch maar ook de bijkomende kosten op zich te nemen. Dat komt dan op 1238,29 euro. Bij tijdige betaling was het maar 700 euro geweest. Maar in elk geval heeft De Geverfde Vogel in zijn match tegen het stadsbestuur de overwinning behaald met twee doelpunten.

23:40 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-05-10

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (7): de wijk achter het station is een parkeerdersval

parkeermeter rechtbank

De blauwe zone, die het bewonersparkeren moet beschermen, in de wijk aan de achterkant van het station is niet goed gesignaleerd. Het is een echte val geworden voor parkeerders die van elders komen en die niet weten dat je er je blauwe schijf moet gebruiken. Het regent er parkeerbonnen. Dat blijkt eens te meer uit de parkeerbonbezwaren die het stadsbestuur onlangs te behandelen kreeg. Die bezwaren worden steevast ongegrond verklaard maar het stadsbestuur zou toch eindelijk eens de juiste conclusies moeten trekken uit die toestand: er moeten gewoonweg in elke straat van de zone verkeerstekens komen om de parkeerders te wijzen op wat er van hen wordt verwacht.

Station-Zuid

Achter het station in Kortrijk ligt een uitgestrekte wijk - vieux chic - waar pendelaars graag hun wagen kwijt wilden zodat het er altijd van 's morgens vroeg tot 's avonds laat vol stond met geparkeerd blik op wielen. Om de bewoners meer parkeerkansen te bieden in eigen woonomgeving, voerde het stadsbestuur er een regeling van bewonersparkeren in. Het is een blauwe zone waar je vier uur je auto kunt achterlaten als je de blauwe schijf plaatst. Bewoners kunnen er met hun bewonerskaart de hele dag staan. Maar het stadsbestuur is veel te zuinig met de verkeersborden die de regeling bekendmaken. Elke dag worden er verschillende foutparkeerders opgeschreven die zich er simpelweg niet van bewust waren dat ze daar hun blauwe schijf moesten plaatsen.

Zo overkwam het ook de bestuurder van een bedrijfswagen op 8 januari 2010. Hij kwam uit de Karmelietenlaan gereden en draaide rechtsaf de Sint-Sebastiaanslaan in. Onderweg kwam hij geen enkel verkeersteken tegen dat erop wees dat het daar blauwe zone was. Bij het uitstappen heeft hij zelfs expres de omgeving afgespeurd naar enig parkeerbord. Binnen de 200 meter was er geen te zien. Toch kreeg hij een half uurtje later een parkeerbon onder de wisser. Hij protesteert met een verwijzing naar de verkeerscode waarin hij meent te lezen dat er binnen een beperkt aantal meter rond een gereglementeerde parkeerplaats een bord moet staan dat op dat reglement wijst.

Het stadsbestuur is onvermurwbaar: "De straat maakt deel uit van de blauwe zone Station-Zuid". De zone is afgebakend met verkeersborden, die men moet passeren van gelijk welke kant men komt. Hier en daar staan in de zone ook nog es borden, maar niet overal. Ook in de Karmelietenlaan staat zo een bord. Bezwaar afgewezen.

Men kan zich de vraag stellen waarom dan niet in alle straten van die uitgestrekte blauwe zone parkeerborden staan. Gezien de vele vaststellingen en bezwaren is de blauwe zone Kortrijk-Zuid een ware parkeerdersval. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Kort lontje

Het volgende geval deed zich ook voor in de blauwe zone Station-Zuid, maar betreft een foutparkeerder met een kort lontje. Zijn woede-aanval kon het stadsbestuur er niet van overtuigen zijn 'naheffing' te scheuren.

De chauffeur had zijn wagen achtergelaten in de Monseigneur De Haernelaan. Toen hij er na twintig minuten terugkwam, stelde hij twee zaken vast. Twee parkeerwachtsters stonden ijverig te noteren. En ... zijn blauwe schijf was van zijn dashbord gevallen. Hij sprak beide dames aan ('de meisjes van Parko' noemt hij ze in zijn bezwaarschrift), maar die verwezen hem naar het kantoor van het stadsparkeerbedrijf Parko. Hij kon er niet om lachen. Woedend belde hij Parko op en daar reageerde men even geprikkeld: "Betalen ga je, zoniet staat de deurwaarder aan je deur!"

In zijn bezwaarschrift zegt hij dat hij wel degelijk zijn blauwe schijf had willen plaatsen en dat hij het slachtoffer is geworden van de 'onbeschoftheid' van het Parko-personeel. Hij vraagt dan ook excuses.

Het stadsbestuur verklaart zijn bezwaar onbewogen ongegrond. Had hij het niet beter wat diplomatischer aangepakt? Misschien had hij beide Parko-dames kunnen laten noteren dat zijn blauwe schijf die tussen zijn pedalen was gegleden, wel degelijk correct was ingesteld?

Van de zone ernaast

Ook een koppel uit de Aalbeeksesteenweg, nochtans in de omgeving van de blauwe zone Station-Zuid, liep in de val. Zij hebben een bewonerskaart, maar dan eentje van de zone ernaast (de strook tussen de Aalbeeksesteenweg en de spoorweg). In hun eigen zone was het aanbod van parkeerplaatsen in de herfst van vorig jaar danig geslonken. Er zijn al niet veel parkeerplaatsen en verschillende daarvan waren gereserveerd voor grote verbouwingswerken in de buurt. Op loopafstand van hun woning vonden zij uiteindelijk een vrij plaatsje in het Beverlaaihof.

Helaas behoort die pijpenkop tot de zone Station-Zuid. En de Parko-ambtenaren hadden het gezien. Een parkeerbon van 15 euro was  het resultaat.

Ook die in de val gelopen parkeerders hadden in de bewuste straat nergens een parkeerbord zien staan. Je moet er 800 meter lopen om zo een bord tegen te komen. Bovendien zijn zij van mening - niet zo helemaal onredelijk - dat het doodlopende straatje, waar je je wagen altijd wel kwijt kunt zonder de bewoners te hinderen, tot de zone Aalbeeksesteenweg zou moeten behoren. Dat zou onmiddellijk meer evenwicht brengen tussen vraag en aanbod van bewonersparkeren aldaar. Kan in dit geval, gezien de omstandigheden en ook omdat de chauffeur in kwestie een persoon met zware handicap is, het stadsbestuur de parkeerbon niet omzetten in een eerste verwittiging?

Neen, zegt het stadsbestuur: er was geen blauwe schijf en dus moet 'naheffing' worden betaald.

De straat lag open

Een interessante case is de volgende. Wordt de blauwe zone opgeheven als de straat nauwelijks nog berijdbaar is door wegwerkzaamheden? De chauffeur in kwestie woont in de Minister Tacklaan - weeral in de blauwe zone Station-Zuid. Hij parkeerde op 23 november vorig jaar zijn wagen aan zijn voordeur en een ijverige parkeerwachter noteerde dat hij geen ticket achter zijn voorruit had liggen.

Toen de chauffeur een naheffing kreeg, was hij hoogst verbaasd. Hoe kan men hem nu laten betalen voor een parkeerplaats die er niet was? De straat lag open en zijn wagen stond tussen een werfkeet, paletten met straatstenen, een bobcat met kraan, een bobcat met schop en ander werfmateriaal. Er was daar toen geen parkeerverbod.

Het stadsbestuur erkent dat er op dat moment 'nutswerken' aan de gang waren in de Minister Tacklaan. Maar wie parkeert op 'het openbaar domein', moet zich houden aan de parkeerregels. Ik vraag mij af wat de beroepsrechter in Brugge daarvan zou vinden...

Federale politie mag verkeersovertredingen plegen

Een commissaris van de Federale Politie liet zijn wagen eind september 2009 achter op de Grote Markt van Kortrijk zonder enig parkeerticket. De auto was geanonimiseerd maar droeg een 'beschermde nummerplaat'. Zijn geparkeer ontsnapte niet aan de aandacht van de Parko-wachters. Naheffing.

De commissaris betwist de parkeerbon. Hij parkeerde daar in het kader van een gerechtelijke oefening. Zijn voertuig behoort toe aan de Directie van de Speciale Eenheden van de Federale Politie. "In het kader van de lopende operatie was er als gevolg van de BOM-wetgeving toestemming tot het plegen van verkeersovertredingen" aldus de flik.

Niettes, zegt het stadsbestuur: ongeacht de omstandigheden dient dit reglement steeds nageleefd te worden. In het parkeerreglement worden geen uitzonderingen toegestaan. Ik ben benieuwd of die ferme uitspraak stand houdt in hoger beroep.

'BOM-wetgeving' staat voor de wet op de Bijzondere Opsporigsmethoden (Belgisch Staatsblad van 12 mei 2003). Daarin staat letterlijk onder meer: "Blijven vrij van straf de politieambtenaren die, in het kader van hun opdracht en met het oog op het welslagen ervan of ter verzekering van hun eigen veiligheid of deze van andere bij de operatie betrokken personen, strikt noodzakelijke strafbare feiten plegen, mits uitdrukkelijk akkoord van de procureur des Konings". Ging het hier wel om 'straf'? In de brede zin van het woord wel, maar eigenlijk is het een soort retributie (naheffing).

Oeps, verkeerd ticket

Naar 't schijnt, komt volgend voorval dikwijls voor. In het centrum van Kortrijk kan men in bepaalde zones een eerste uur gratis parkeren. Het volstaat een gratis ticketje uit de automaat te halen. Maar een Bellegemnaar wou geen gratis uur maar wou betalen voor een hele dag (2 euro - 't is bijna gratis). Hij stak een dubbele euro in de gleuf en duwde op een knopje. Er rolde een ticket uit en de parkeerder dacht op zijn gemak te zijn voor de rest van de dag.

Een uurtje later bleek het ticketje in kwestie er eentje te zijn van de gratis-soort. Wellicht had betrokkene op de verkeerde knop geduwd. Zij muntstuk zal dan in het wisselgeldbakje zijn gevallen en zal een latere klant van de automaat gelukkig hebben gemaakt.

In zijn bezwaarschrift rekent de parkeerder op enige clementie van het stadsbestuur. Tevergeefs.

Ik woon in het centrum

Een bewoonster van de Burgemeester Nolfstraat (aan de rechtbank, in het hartje van de stad) vindt het in haar bezwaarschrift kort en goed onaanvaardbaar een boete te moeten betalen om te kunnen parkeren in de straat waar ze woont: "Geacht stadsbestuur, ik verzoek u vriendelijk te verzaken aan de opgelegde geldboete en ik dank u voor uw begrip".

Zoveel begrip koestert het stadsbestuur evenwel niet. Het is daar betalend kortparkeren en wie geen ticket heeft, krijgt een naheffing. Na onderzoek blijkt dat de krasse dame op dat moment nog niet was geregistreerd voor bewonersparkeren. Zij woont daar al een jaar en pas in februari 2010 vroeg zij dat bewonersparkeren aan. Is er wel genoeg informatie voor nieuwkomers? 

De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

Jurisprudentie parkeersancties 1

Jurisprudentie parkeersancties 2

Jurisprudentie parkeersancties 3

Jurisprudentie parkeersancties 4

Jurisprudentie parkeersancties 5

Jurisprudentie parkeersancties 6

21:16 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-10

Goed te Coucx: 'krot mè striepen'?

Coucx 1

Met twee jaar vertraging is enkele weken geleden het zogenaamde streekbezoekerscentrum geopend in de historische hoeve Goed te Coucx, in de schaduw van de nieuwe kliniek van AZ Groeninge Kortrijk. Het centrum is ondergebracht in de vroegere grote schuur van de open vierkantshoeve uit de zestiende eeuw. De andere onderdelen van de hoeve laat het stadsbestuur evenwel onomkeerbaar verkommeren. Geen enkel gebouw(tje) is nog regen- en windvrij. Verscheidene daken staan op invallen. Muren brokkelen af door het vocht.

Nochtans gaat het om beschermd bouwkundig erfgoed. Eigenaar is sinds 1999 Stad Kortrijk, die hoeve en landerijen, gelegen naast de E17, aankocht voor de realisatie van een natuurgebied aansluitend aan het geplande stadsrandbos en aan het nabijgelegen Kennedybos. Dat zelfde gebied vond men naderhand geschikt voor de vestiging van het fusieziekenhuis.

Schuur gerenoveerd

Mijn excuses voor het plagiaat gepleegd ten koste van de Kortrijkse Revue van dit jaar (onder de veelbelovende titel 't E krot me striepen!). Wie niet bang is van de lachstuipen, kan er van 25 mei tot 6 juni in de stadsschouwburg naartoe. Kaarten te bestellen in café De Klokke/Athene, Graaf Boudewijn IX-laan 2, 056/20 51 76. Volgens het Kortrijks Woordenboek van Frans De Brabandere betekent 'krot met striepen': grote aanhoudende armoede. Het heeft ook nog een andere bijbetekenis: de 'striepen' - strepen - wijzen op opsmuk. Het betekent dus ook opgesmukte armoede, miserie die men probeert te verbergen achter een valse façade.

In die zin is Goed te Coucx letterlijk een krot met strepen geworden. Het minst interessante onderdeel van de open vierkantshoeve, de schuur, is prachtig gerenoveerd (naar een ontwerp van Xavier Beyens door aannemer Vanmaerke, Tiegem). Het is nog een initiatief geweest van Philippe De Coene, sp.a, toen hij schepen van Leefmilieu was in de vorige bestuursperiode. De renovatie kostte 622.000 euro waarvan de kleine helft werd betaald door de stad en de grote helft door het Vlaamse Gewest (dank zij een toezegging in 2003 van toenmalig Vlaams toerismeminister Renaat Landuyt).

Historische hoeve

coucx 5

De hoeve is werkelijk historisch. In een geschreven overeenkomst van 1493 wordt het 'goed' al genoemd, met als pachter Frans Coucke. Het Rijksarchief in Kortrijk bezit een akte uit 1538 waarin de rechten en plichten werden geregeld tussen landheer Pieter de Bevere en pachter Pieter de Poort. In de inventaris van de gebouwen staat ook een 'duiventoren'. Dat wijst erop dat het een belangrijk bedrijf was: duiven waren toen de kreeften van nu, heren-eten - je moest een privilege hebben om duiven te mogen kweken omdat die vogels zich te goed deden aan het graan van iedereen. In 1644 wordt de hoeve beschreven als een 'behuusde en bewalde hofstede' gelegen aan de noordkant van de straat naar Rollegem.

Ik bezocht de hoeve in mei 2006 voor een kleine reportage. Vier jaar later ben ik er opnieuw naartoe getrokken, uit nieuwsgierigheid na de opening van het bezoekerscentrum in de gerenoveerde grote schuur. Ik ben er geconfronteerd met grondige verwaarlozing en verval. Als hier niet vlug wordt ingegrepen, zal van het vijf eeuwen oude goed niets meer overschieten dan die schuur en wat ruïnes. Ik hoop dat het niet precies de bedoeling is om na sloping van de verkrotte gebouwen daar een extra uitwijkparking te maken voor het nabijgelegen fusieziekenhuis.

Boerenhuis

Toestand in 2006

Toestand in 2010

coucx huis

In 2006 was het 18de-eeuwse boerenhuis nog bewoond, onder meer door een keffend hondje. Alle pannen lagen nog op het hoge dak en in de vensters zat nog glas. Nu zijn de vensters beneden ruwweg toegetimmerd. De voordeur met ovalen venster is vervangen door een planken geval uit een van de andere hoevegebouwen. Uit het raam van de dakkapel is de helft van het glas weg. In de zijramen zijn de rolluiken geforceerd en is het glas gebroken. De goten aan het overkragend dak zijn zo lek als een zeef, waardoor de gevel vergeven is van het vocht. En ook de kelder staat onder water. Verdwenen zijn ook de blauw-witte luiken die het huis een zo schilderachtig uitzicht gaven.

De stallingen

De langwerpige stallingen - koeienstal, voederkot en onderkomen voor kleinvee - zijn er heel erg aan toe. Een van de dakkapellen is aan het inzakken. Op verschillende plaatsen zijn gaten in het dak; vooral de hoeken van de bedaking zijn kaduuk. De gevels zijn aan het beschimmelen en barsten van de vochtigheid. Sommige vensters zijn ingegooid, de deuren zijn slordig dichtgetimmerd.

coucx 3

Bakhuis

Aan de andere kant van het woonhuis gaapt er een immens gat in het pannendak van de gewezen varkensstal/wagenkot. Ook elders ontbreken pannen op cruciale plaatsen. Van het voormalige bakhuis met deegkot is de schoorsteen verdwenen. In de zijgevel van het L-vormige gebouw hangen de vensterluiken nauwelijks nog aan elkaar.

Coucx 2

Het is verschrikkelijk.

Beschermd monument

Nochtans is de hele hoeve in 2004 officieel beschermd als monument. Dat betekent dat de eigenaar "ertoe is gehouden, door de nodige instandhoudings- en onderhoudswerken, het in goede staat te behouden en het niet te ontsieren, te beschadigen of te vernielen" (artikel 11 van het decreet tot bescherming van monumenten). Op de niet-naleving van die plicht staan aanzienlijke straffen, met inbegrip van verbeurdverklaring.

De gerenoveerde schuur

coucx schuur

De niet-gerenoveerde stallingen

Coucx 17a

Roemloos

Sinds de aankoop van het Goed te Coucx in 1999 zijn er nochtans heel uiteenlopende voorstellen gelanceerd voor een treffelijke herbestemming van de hoevegebouwen. Voormelde sp.a-schepen De Coene ging nog uit van 'respect voor de historische hoeve'. Onmiddellijk iets maken van het woonhuis en de bijgebouwen kon toen niet, in 2006, omdat er nog een bewoner in huisde. Maar er werd toch al gedacht aan een cafetaria met terras.

In 2007 gingen in kringen van het nieuwe stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) stemmen op om de hoeve een functie te geven aansluitend op de werking van de nabij neergepote fusiekliniek. Stefaan De Clerck wou het pittoreske ensemble inpalmen voor een revalidatiecentrum, waarin patiënten die lang gehospitaliseerd zijn even tot rust zouden kunnen komen.

In ACW-kringen dacht men dan weer meer aan een zoveelste project van sociale economie. In samenwerking met het OCMW zou men hoeve en ziekenhuistuinen laten onderhouden door langdurige werklozen. Het sociale fietsenverhuurbedrijf Mobiel zou er een filiaal openen.

In 2008 had men het dan plots over een 'zorgboerderij' van het OCMW en over een alternatieve locatie voor de Kinderboerderij van Marke. Origineel is het voorstel om er een 'zorgcentrum voor neerhofdieren' uit te bouwen.

Maar al die voorstellen vallen in het water als de monumentale boerderij roemloos ten onder gaat aan verwaarlozing en verval.

roemloos

20:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-05-10

Mijnbouw in Kortrijk?

kleigroeve kobbe11

De firma Wienerberger (ex-Koramic) mag van het stadsbestuur gerust voort haar kleigroeve uitbaten in de Aalbeekse Kobbestraat (op de grens met Lauwe). De gegeerde blauwe klei die daar wordt opgedolven, gaat naar de pannenfabriek op de Sterreberg in Aalbeke. Ooit wordt de put weer opgevuld met onschadelijke materialen en wordt het natuurgebied (Preshoekbos). Toch wel merkwaardig dat er in Kortrijk nog aan bodemexploitatie - door open mijnbouw - wordt gedaan!

Bodemrijkdommen

Het heeft niet veel gescheeld of het Kortrijkse was gezegend met terrils en ruïnes van steenkoolmijnen. Onze streek vormt een verbinding tussen de (gewezen) kolenbekkens van Henegouwen en Béthune (Frankrijk). In de negentiende eeuw hebben slimmerikken dan ook proefboringen gedaan in Bellegem en Bissegem op zoek naar steenkooladers. Die bleken er wel degelijk te zijn in onze ondergrond, maar veel te diep en te weinig dik om commerce te doen. Geen zwarte mijnen dus in Kortrijk, hoewel de streek een grote leverancier was van jonge mannen die in Wallonië in de mijnen gingen werken.

Maar er zijn nog andere bodemrijkdommen dan steenkool. De duurste delfstof in de Vlaamse provincies is kwartszand, maar ook daarvan biedt de Kortrijkse ondergrond geen exploiteerbare voorraden. Wat er wel te vinden is, zijn bijzondere kleisoorten. Namelijk de 'bruine verweerde klei' en de 'blauwe klei', fijne grondstoffen die nodig zijn om dakpannen te kunnen maken. Met gewone baksteenklei lukt dat niet.

Bedrijfszekerheid

Die grondstoffen voor kleidakpannen vindt men in een laag van onze ondergrond die geologen de naam gaven van 'het Lid van Aalbeke'. Vroeger werd voor dakpannen alleen de bruine klei gebezigd. Dat is bovenste laagje blauwe klei dat is geoxideerd - zeg maar verroest. Maar met de moderne technieken kunnen nu ook de onderliggende lagen gebruikt worden die niet verweerd zijn door inwerking van de buitenlucht, de blauwe klei zelf dus.

In het Vlaamse Oppervlaktedelfstoffenplan gaat men ervan uit dat er jaarlijks zowat 130.000 m³ van die speciale klei uit onze ondergrond moet worden gegraven voor de geschatte jaarlijkse productie van zowat 100 miljoen dakpannen. Met ruim 10 miljoen m³ uitgraafbare bruine en blauwe klei in de Kortrijkse bodem zijn we nog goed voor zeker zestig à zeventig jaar bedrijfszekerheid in de dakpannenproductie in onze streek.

En die productie is mettertijd volledig in handen gekomen van Koramic dat sinds 2004 de kleidakpannendivisie van de mondiale baksteengroep Wienerberger is geworden. Van de vele pannenfabrieken in onze streek rest nog een: deze op de Sterreberg op de grens van Aalbeke en Moeskroen. Op de site van de pannenfabriek op Kapel ter Bede in Kortrijk zelf zijn de kantoren bijeengebracht. In de unieke droogloodsen die Koramic daar ondanks bescherming slechts node liet staan, is momenteel een renovatie- en herbestemmingsproject aan de gang.

Bergen

De Aalbeke-klei, bruine en blauwe, is te vinden onder de heuveltoppen (bergen) in het zuiden van Kortrijk, in een laag die vrij constant acht tot tien meter dik is. Ze wordt traditioneel opgedolven in 'graverijen' (groeven), open mijnen als het ware. Koramic passeert nadien nogmaals aan de kassa bij het heropvullen van de putten met niet-verontreinigde gronden (waarmee aannemers-grondverzetters anders niet zouden weten waarmee ze er naartoe zouden kunnen). En ooit kwam er zelfs een derde opbrengst als de heropgevulde kleibulten werden verkaveld voor bouw- of industriegrond. Maar nu is de nabestemming meestal natuur of landbouw.

Vergunde ontginningen en niet-vergunde reserves van bruine klei zijn te vinden op de locaties: Lauweberg, Sterhoek, Potijzer en Tolpenhoek. De veel grotere voorraden blauwe klei zitten in de grond in de Kobbestraat, de Kwadestraat, de Klijtberg, Markesteert, Hoogstraatje, Smokkelpot, Rollegemknok en Bouw (Zwevegem).

Campagnes

Het stadsbestuur van Kortrijk heeft onlangs gunstig advies uitgebracht voor het heropenen en uitbreiden van de kleigroeve in de Kobbestraat (waarvan ook een deel ligt in Lauwe-Menen). De lopende vergunning voor het uitgraven geldt nog tot 2011 maar de vergunning voor het gelijktijdig heropvullen is al van in 2008 vervallen. Vandaar de aanvraag van nv Wienerberger.

Bij deze groeve duwt men eerst de vruchtbare bovenlaag (landbouwteelaarde) aan de kant met de bedoeling die laag er nadien na de heropvulling terug op te leggen. De 'open mijn' is niet permanent in werking. Er wordt gewerkt in 'campagnes'. Per jaar zijn er twintig tot vijfentwintig campagnes van twee à drie dagen. Per dag verrijdt men dan zowat 1000 m³, of 63 opleggers per dag (126 vrachtwagenbewegingen tussen 7 en 19 uur). Volgens het Oppervlaktedelfstoffenplan zit er in de Kobbestraat nog zeker 200.000 m³ ontginbare blauwe klei in de grond, goed voor zowat anderhalf jaar ontginning.

Dorpskom

Al die klei moet naar de pannenfabriek op de Sterreberg, door het centrum van Aalbeke. Daartegen rees enig bezwaar van de Directie Stadsplanning en Ontwikkeling van de Kortrijkse stadsadministratie. Er zijn in Aalbeke nu al geregeld klachten over het zware verkeer. Een bijkomende moeilijkheid is dat het hele centrum van Aalbeke heraangelegd wordt. Omleiding over buurgemeente Lauwe is een mogelijkheid.

Het stadsbestuur concludeerde in zijn gunstig advies dat er bij de aan- en afvoer van klei en aarde moet rekening worden gehouden met de stabiliteit van de woningen in de dorpskom van Aalbeke en met de schoolomgeving in de Lauwsestraat. In tegenstelling met het grondvervoer voor de Leiewerken verbiedt het stadsbestuur hier het gebruik van zware tractoren.

De nabestemming van de put is natuur. Dat is zelfs in het Gewestplan vastgelegd. In de omgeving is het Preshoekbos - stadsrandbos - in prille ontwikkeling.

kleigroeve kobbe22

08:07 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-05-10

Boerejaar in 2009 voor Stad Kortrijk ... op kosten van zijn bewoners

bieten

In 2009 behaalde het stadsbestuur van Kortrijk, CD&V en OpenVLD, een absoluut recordoverschot: 10,5 miljoen euro. Met de gemeentelijke lasten op de bevolking is eveneens een historisch record gebroken. Die lasten beantwoorden trouwens hoe langer hoe minder aan het principe dat de breedste schouders de zwaarste lasten dragen. Teleurstellend dan weer - een laagterecord - is de realiseringsgraad van de investeringen. Dat alles bleek bij de bespreking van de stadsrekeningen over 2009 in de gemeenteraad van 10 mei 2010. Daar heb ik volgend standpunt naar voren gebracht.

Records

Vorig jaar heb ik in de gemeenteraad voorspeld dat het stadsbestuur over 2009 een overschot (begrotingsresultaat) zou boeken tussen de 6 en de 10 miljoen euro. Het scheelde niet veel of ik werd uitgelachen. Toch is mijn voorspelling uitgekomen. Het begrotingsresultaat over 2009 bedraagt 10,5 miljoen euro.

2009 was voor Kortrijk op financieel gebied een echt boerejaar, waarin verschillende absolute records zijn gebroken. Vooreerst is er dat overschot van 10,5 miljoen euro. Dat is nog nooit behaald in onze stad.

Voorts bereikte ook de belastingsdruk op de gezinnen een ongekende hoogte. Er zijn in Kortrijk diverse belastingen en taksen maar de gezinnen maken vooral kennis met de drie grote: de onroerende voorheffing (1750 opcentiemen), de aanvullende personenbelasting (7,9%) en de stedelijke taks op de waterfactuur. De som van die drie, de belastingsdruk dus, bereikte in 2009 het nog nooit bereikte record van bijna 53 miljoen euro.

En een diepterecord wordt bereikt in de vastleggingsgraad van de investeringen: nooit eerder werd in de voorbije twintig jaar amper 56% van de begrote investeringen vastgelegd.

Overschot

Voorspellen dat het overschot op de rekening van 2009 veel meer zou zijn dan geraamd op de begroting was niet moeilijk. Het uitgangspunt van financiënschepen Alain Cnudde, CD&V, was simpelweg verkeerd. Hij presenteerde de begroting 2009 als een inflatiebegroting. De benodigde financies werden dus berekend op een raming die ermee rekening hield dat de prijzen en lonen fel zouden stijgen in 2009. Op dat moment was aan de felle stijging van prijzen en lonen al een half jaar een einde gekomen.

Het overschot kon nog beduidend meer zijn geweest als het stadsbestuur wat vlijtiger de eigen  kleinere gemeentebelastingen en retributies had geïnd. Er zijn in 2009 van uit het stadhuis bijvoorbeeld geen facturen verzonden voor de belasting op reclameborden, op niet-bebouwde gronden en op verwaarloosde gebouwen. En er is een grote achterstand bij de inning van de reclametaks.

Ik heb in de gemeenteraad herhaald wat ik al heb gezegd bij de bespreking van de begroting 2009 en de begroting 2010. Het is geen goed beleid van een stadsbestuur om zijn bevolking overdreven te belasten. Zeker in crisistijden zoals vandaag is het niet de opdracht van een stadsbestuur om onnodig financiële middelen te onttrekken aan de gezinnen en de lokale economie. Ik vraag vooral begrip voor de gezinnen die door de crisis in de werkloosheid zijn verzeild. Als zij hun belastingsbrief krijgen, is die berekend op hun hogere inkomsten uit arbeid van twee jaar geleden. Dat komt hard aan.

Belastingsdruk

De belastingsdruk is voor de Kortrijkzanen aanzienlijk gestegen in de voorbije jaren. Dat bewijst een vlugge vergelijking met zes jaar geleden (een gemeentelijke bestuursperiode duurt zes jaar). In 2003 was er een coalitie van CD&V en sp.a aan de macht. Volgens de begrotingsrekening 2003 droeg de bevolking gemeentelijke lasten voor een bedrag van 44,1 miljoen euro (de som van onroerende voorheffing, aanvullende personenbelasting en riooltaks).

In 2009 is dat 52,8 miljoen euro geworden (met dien verstande dat de riooltaks is vervangen door een stadstaks op de waterfactuur). Dat is een stijging met 20%. Een gezin droeg in 2003 gemiddeld 1470 euro per jaar af aan het stadsbestuur; in 2009 is dat opgelopen tot 1760 euro per jaar.

Waterfactuur

Pijnlijk voor de gezinnen is vooral de scherpe stijging van de waterfactuur. Tot 2001 haalde de stad jaarlijks een dikke 3 miljoen euro op met zijn belasting op 'op het rioolnet aangesloten gebouwen'. In 2002 is een poging ondernomen om de sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen en werd de taks gekoppeld aan het kadastraal inkomen (KI). Toen bracht hij meer dan 4 miljoen euro op. Maar de Raad van State oordeelde dat die koppeling niet wettelijk was.

De koppeling aan het KI werd dus meteen afgeschaft en wat bleef was een verminderde forfaitaire taks. Van 2003 tot 2005 bleef de taks beperkt tot 1,5 miljoen euro, op aandringen van de socialisten. Vanaf 2006 is de taks vervangen door een gemeentelijke bijdrage op de waterfactuur, die ongeveer evenveel opbracht.

Maar na het aantreden van het huidige CD&V-OpenVLD-bestuur is die vermomde taks fel opgetrokken. In 2008 betaalden de gezinnen al 2,4 miljoen euro, in 2009 was dat meer dan 3,5 miljoen euro. Dat is meer dan een verdubbeling ten opzichte van de goede tijd! In 2010 zal de opbrengst misschien weer wat dalen, omdat het stadsbestuur nu aan grootverbruikers zoals AZ Groeninge korting geeft. Maar het zal toch beduidend meer zijn dan de 2,2 miljoen euro die in de begroting staat.

Die watertaks belast blindelings alle gezinnen zonder veel onderscheid te maken naar draagkracht of gezinsgrootte. Voor wie op een appartement woont zonder regenwater of voor gezinnen met veel kinderen is de factuur zoveel duurder.

Zwaarste lasten

In Kortrijk is het principe van de breedste schouders die de zwaarste lasten dragen hoe langer hoe minder van tel. Treffend in dit verband is het gering geworden verschil tussen de inkomsten uit de onroerende voorheffing en die uit de personenbelasting. De onroerende voorheffing belast een deel van het waarneembare vermogen van een gezin. Het is min of meer een progressieve belasting. Voor een grote villa betaal je meer dan voor een nederige rijwoning. De personenbelasting belast het aangegeven inkomen en niet iedereen kan al zijn kosten aftrekken.

In Kortrijk was het de goede gewoonte dat de onroerende voorheffing beduidend meer opbracht dan de aanvullende personenbelasting. Dat verschil is bijna verdwenen. Sinds 1995 steeg de onroerende voorheffing met 42%, de personenbelasting met 109%. Dat is een verschuiving van de belastingsdruk naar de loon- en steuntrekkende gezinnen en de gepensioneerden. En dat met een burgemeester en een schepen van Financiën die allebei vertegenwoordigers zijn van de christelijke arbeidersbeweging! Zelfs al zou die verschuiving van de belastingsdruk het gevolg zijn van een spontane ontwikkeling, dan nog ontslaat dat het stadsbestuur niet van de plicht die ontwikkeling te compenseren.

Zwakke investeringsgraad

Ten slotte viel mijn oog op de zeer zwakke vastleggingsgraad bij de investeringen. Van de 50 miljoen euro investeringen die waren opgenomen op de begroting 2009 zijn er amper 27,5 miljoen euro vastgelegd. Dat is een vastleggingsgraad van nog geen 56%, ook een absoluut record - laagterecord.

Van de begrotingspost 'wegenwerken in uitvoering' - zeg maar de strijd tegen de 100 vergeten werken - is van de 8 miljoen euro slechts 4,7 miljoen euro vastgelegd. Dat is bedroevend weinig. Vooral in de huidige crisistijd mocht het stadsbestuur wel een tandje hebben bijgestoken.

OCMW

De verwerking van de resultaten van 2009 in de begroting 2010 is grotendeels technisch. Ik ben blij dat het OCMW nu toch iets bijkrijgt, maar die eenmalige crisisbijdrage van 400.000 euro is toch maar schamel. De stadsbijdrage aan het OCMW is al sinds 2005 geplafonneerd op een grote 9 miljoen euro. In 2009 was dat een dik miljoen te weinig volgens de uitgaven van het OCMW. Dat verplicht het OCMW ertoe in te teren op zijn reserves. Die reserves smelten zienderogen weg ondanks de aankomende onvermijdelijke meeruitgaven als gevolg van de vergrijzing in de komende jaren.

Hoe anders is de houding van het stadsbestuur ten opzichte van de dotatie aan de Politiezone. In 2009 kreeg de politie 6% meer. En dit, ondanks het feit dat de rekeningen van de Politiezone aantonen dat de politie het ook wel met wat minder zou kunnen. De partnergemeenten maar vooral stad Kortrijk zijn ook daar een verborgen financiële reserve aan het opbouwen.

07:47 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |