30-04-10

Gratis en gastvrij 1 MEI FESTIVAL in het Begijnhofpark

Voor de achttiende keer nodigt de brede socialistische beweging in Kortrijk jan en allevrouw uit op haar gratis 1 Mei Festival, van 's middags tot 's avonds in het Begijnhofpark. Het programma is veelbelovend. Wordt de recordopkomst van vorig jaar geëvenaard? 

Het eigenlijke muziekfestival begint om 14.30 uur. Achtereenvolgens zijn er optredens van Café Con Leche, The van Jets, Orchestre International du Vetex, Buscemi ft. Squadra Bossa live + dj-set. Meer informatie op www.maydaymayday.be. In de reusachtige feesttent stroomt onophoudelijk bier uit de tappen. En in het grote park met al zijn groene hoeken en kanten zijn er ook een kinderdorp, informatiestands, en exotische en inheemse eettentjes.

Het zou heel erg zijn als de brede socialistische beweging die het festijn op touw zet, geen boodschappen zou laten horen op de internationale feestdag van de Arbeid. Die inhoudelijke opdracht wordt om 14 uur ingevuld door de kameraden Philippe De Coene, Vlaams parlementslid, Chris Van den Bossche, provinciaal secretaris Bond Moyson en Erik Van Deursen, provinciaal secretaris ABVV.

In het Museum 1302 dat met zijn fundamenten in het Begijnhofpark staat, is er een interessante gelegenheidstentoonstelling onder de titel VLAMINGRANT. Je krijgt er een inkijk in historische verhalen over Vlamingen in het buitenland. Het is een terugblik naar de tijden waar hele generaties Vlamingen de armoede en onveiligheid ontvluchtten. Organisatie: Linx+ (de culturele organisatie van de vakbond ABVV).

En natuurlijk steek ik ook weer een rode vlag uit op mijn forum. Deze keer een grenadinerode:

Rood granaatappel



21:05 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-10

Fouminvest, bouwheer K in Kortrijk, heeft nog een factuur voor de stad

K1

Sint-Janspoort is een werkfirma opgericht door de Foruminvest Group voor de ontwikkeling en de bouw van K in Kortrijk. Die nieuwe, succesvolle shopping mall in het hartje van Kortrijk, is intussen afgewerkt en verkocht aan Duitse investeerders. Foruminvest schreef op 24 maart jl. een factuur uit, gericht aan Stad Kortrijk, van 1,250 miljoen euro. Naar verluidt, gaat het om de rekening van werken die Sint-Janspoort in opdracht van de stad uitvoerde aan de omliggende straten, gebruik makend van het feit dat men daar toch bezig was. Zo legde Sint-Janspoort een gescheiden rioleringsstelsel (afval- en regenwater apart) aan in de Zwevegemsestraat, de Sint-Janslaan en de Romeinselaan op het moment dat de firma daar in- en uitgangstunnels bouwde naar zijn (parkeer-)kelders.

De factuur doet niettemin enkele vragen rijzen. Vooreerst doet het hoge bedrag van de factuur schrikken. Op heel de stadsbegroting 2010 staat amper 150.000 euro voor 'rioleringswerken doortocht Sint-Janspoort'. Voorts is de vraag waarop de factuur is gebaseerd. In 2005 zijn de zakelijke relaties tussen de stad en Sint-Janspoort geregeld in een 'samenwerkingsakkoord'. Dat contract rept met geen woord over een aandeel van de stad in de bouw- en omgevingskosten van K. Er is ook geen formele beslissing van het stadsbestuur geweest om die werken te gunnen aan Sint-Janspoort. De opdracht is enkel gegeven door een zeer informele 'stuurgroep' van stadsambtenaren. Heeft die stuurgroep wel met de nodige nauwgezetheid de voortgang en de financiële consequenties van die opdrachten opgevolgd? En ten slotte kan men de vraag stellen of de gunning van een opdracht van een dergelijke omvang (nogmaals: 1,250 miljoen euro) wel is verlopen volgens de regels en de principes van de wettelijke regeling voor overheidsopdrachten. Kon men niet meer de concurrentie laten spelen om lagere prijzen te bekomen? Heeft Foruminvest, dat de werken uiteraard zelf uitbesteedde, winst genomen op hetgeen de firma aan de ingeschakelde aannemers moest betalen?

De vervaldatum van de factuur is 14 april 2010. Desondanks heeft het stadsbestuur beslist de factuur niet zomaar te betalen en eerst te verifiëren of een en ander wel klopt. 

Er komt nog meer.....

20:48 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-10

NMBS haalt schaapjes op het droge op Kortrijk Weide

evenementenplein

Het ziet ernaar uit dat de aankoop van het gebied Kortrijk Weide Stad Kortrijk uiteindelijk een dik kwart miljoen euro meer zal kosten dan overeengekomen in 2005. Dat komt omdat het stadsbestuur, daartoe gepusht door minister van Justitie en voorzitter van het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK Stefaan De Clerck, akkoord gaat om een deel van de saneringskosten van de zwaar vervuilde gronden over te nemen van de verkoper, het Fonds voor Spoorweginfrastructuur (FSI). De stad koopt de gronden van Kortrijk Weide tegen een netto-prijs van 1,5 miljoen euro. De saneringskosten die de stad zal dragen, worden geraamd op 1,78 miljoen euro. Met die investering van 3,28 miljoen euro hoopt het stadsbestuur 50.000 m² te kunnen ontwikkelen. In 2005 was er een akkoord met de Spoorwegen om de terreinen - schoongemaakt! - aan te kopen tegen 3 miljoen euro; toen had men nog de illusie 90.000 m² van die grond te kunnen ontwikkelen.

Masterplan

Kortrijk Weide is de wat anachronistische naam voor een gebied van zowat 7 hectare naast de westelijke binnenring. Door de aanleg van die nieuwe binnensteedse verkeersverzamelweg kwamen de ondergewaardeerde gronden daar beschikbaar, op een boogscheut van het stadscentrum. Naast het OCMW van Kortrijk en het Vlaamse Gewest waren de meeste gronden in eigendom van de Belgische Spoorwegen (en aanverwante firma's). De Spoorwegen koesterden ooit (eerste helft twintigste eeuw) de hoop daar een nieuw station te bouwen. Nadien gebruikte de NMBS de terreinen voor haar goederentrafiek.

In 2001 richtten de stad en de NMBS een 'studiesyndicaat' op voor de ontwikkeling van het ontsloten gebied. In 2003 liet de stad op eigen kosten voor Kortrijk Weide een masterplan ontwerpen door sterarchitect Stéphane Beel. Een op dat masterplan gebaseerd Bijzonder Plan van Aanleg (BPA) haalde de eindmeet niet omdat onderweg de reglementering veranderde en er een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) moest worden gemaakt in plaats van een BPA. Door allerlei procedurele verwikkelingen (zie mijn stuk van september vorig jaar) kan het nog lang duren eer dat RUP klaar geraakt.

Dat belette het stadsbestuur en het SOK niet om al in 2007 een architectuurwedstrijd uit te schrijven voor het nieuwe politiehoofdkwartier dat daar een van de aandachttrekkers moet worden (zie mijn eerdere stukken van eind januari 2008 , februari 2008 en februari 2009 ). Een hoge stadsambtenaar zag al die voortvarendheid met lede ogen aan. Het ergerde hem mateloos dat het stadsbestuur allerlei plannen liet maken en verbintenissen aanging voor terreinen waarvan men van in den beginne wist dat het risico op vervuiling zeer groot was en die men zelfs nog niet in eigendom had. Hij gispte (vergaderverslag in mijn bezit) dat "er in de toekomst meer vooraf rekening zal moeten gehouden worden met het terrein waar men dergelijke projecten wenst te realiseren, zodat men niet meer voor al die onaangename verrassingen komt te staan".

Grondzuivering

Een van die onaangename verrassingen is de moeizame aankoop geweest van de gronden van NMBS en consoorten. Op 10 oktober 2005 was er nochtans als een verkoopsovereenkomst tussen de stad en het Fonds voor Spoorweginfrastructuur (FSI), dat een jaar voordien de gronden had overgenomen van de NMBS-Holding.

Een eerste meningsverschil tussen koper en verkoper betrof de mate (en de kostprijs) van de grondzuivering. De NMBS-Holding bleef als verkoper aan FSI niettemin gehouden tot bepaalde saneringsverplichtingen. Het betreft de terreinen waar voorheen een brandstoffenhandel actief was. De NMBS-Holding liet er al grondsaneerder BOFAS op los en is bereid tegen van de zomer de rest te zuiveren. De holding draagt die kosten: 625.000 euro om de grond proper genoeg te maken voor woningbouw.

De latere ontdekking van nog meer smeerlapperij in andere delen van de spoorweghectaren doorkruiste de eigenlijke verkoopsoverdracht. In het hoger gelegen deel van Kortrijk Weide (opgevulde grond) werden kalkslib en zware metalen ontdekt, nadat FSI eigenaar was geworden. Die sanering is dus lastens FSI. Een groot meningsverschil daarbij was de bestemming die men aan de schoongemaakte gronden wil geven.

Het maakt een groot verschil in saneringskost als men de grond achteraf wil gebruiken voor industriële doeleinden of voor parking dan wel voor bewoning. Voor een volledige sanering volgens de strenge normen voor bewoning maakte de firma Universoil een offerte van 1.780.960 euro. Beperkt men die grondige reiniging tot de plaatsen waar het masterplan woningen wil laten komen, dan kan de saneringskost volgens een offerte van specialist Esher beperkt worden tot 750.000 euro. De stad, aankoper, wou de eerste optie; verkoper FSI wou niet verder gaan dan de tweede oplossing. Meer nog, het FSI was van oordeel dat zijn verplichting niet verder liep dan een sanering van 500.000 euro; maar om de verkoop te vergemakkelijken wou het Fonds daaran wat meer besteden doch niet meer dan voormelde 750.000 euro.

Prijs

Een ander fundamenteel discussiepunt tussen koper stad en verkoper FSI betrof de prijs. In 2005 was een bedrag overeengekomen van 3.004.130 euro. FSI eiste niet onterecht een aanpassing aan de index. Het stadsbestuur wierp dan weer op dat men er in 2005 van uitging dat 90.000 m² kon worden ontwikkeld. Inmiddels was duidelijk geworden dat het maar 50.000 m² was; de vermindering was te wijten aan de nieuwe verplichtingen van het Grond- en Pandendecreet.

Met een andere opwerping zou het stadsbestuur niet moeten afkomen als het een aankoop was geweest van een particuliere eigenaar: voor de aankoop van het deel van het terrein waar het nieuwe politiehoofdkwartier moet komen mag de stad niet meer betalen dan het officiële schattingsverslag van het Comité van Aankoop. Dat betekent een brutowaarde van 750.000 euro (min 150.000 euro infrastructuurwerken). In 2005 was men onbezonnen uitgegaan van een raming tussen de 1,3 en de 1,9 miljoen euro.

De onderhandelingen zaten dan ook maanden- zoniet jarenlang geblokkeerd. Bij de federale politie, partner van de lokale politie (zone VLAS) bij de bouwplannen voor een nieuw hoofdkwartier, gingen al stemmen op om elders apart te gaan bouwen; zo zeer waren zij het wachten beu. Uiteindelijk zijn pas heel onlangs, op een belangrijke 'meeting' op 24 maart 2010, de knopen doorgehakt, na aanzienlijke toegevingen van het Kortrijkse stadsbestuur.

Allerhoogste niveau

Het is heel interessant te zien wie er op die meeting aanwezig was, werkelijk een gezelschap op het allerhoogste niveau. Uiteraard was daar het stadsbestuur (burgemeester Lieven Lybeer, schepen voor stadsontwikkeling Wout Maddens, projectverantwoordelijke Veronique Lambert en SOK-directeur Trui Tytgat). Even vanzelfsprekend was de aanwezigheid van het FSI. Het Fonds stuurde een delegatie bestaande uit ingehuurde topspecialisten: fiscalist Véronique Tai van de 'ruling'-dienst van de federale overheidsdienst Financiën (men zoekt blijkbaar nog altijd afspraken te kunnen maken over BTW-recuperatie), vastgoedspecialist Frédéric Sohet van de adviesdienstengroep Deloitte, en Joy Donné, kabinetsadviseur van vice-premier Didier Reynders, die er de Regie der Gebouwen opvolgt.

Ook de NMBS-holding heeft heel zwaar gemobiliseerd: gedelegeerd bestuurder Jannie Haek, voorzitter van de raad van bestuur Jean-Claude Fontinoy, generaal-manager Marleen Verdonck en hoofd van de milieu-afdeling van de NMBS Wim Bontinck. Merkwaardig is ten slotte de aanwezigheid van minister van Justitie Stefaan De Clerck samen met de topkabinettards Wim Coumans en Chris Lecluyse. Was het de bedoeling dat het federale politieke zwaargewicht de grotendeels publieke (federale) instelling die de NMBS nog altijd is, kwam tot toegeeflijkheid bewegen? Of was het omgekeerd zijn bedoeling het stadsbestuur te puchen niet meer moeilijk te doen om weer vaart te krijgen in het hele ontwikkelingsproject?

Risico

Na felle discussies - het verslag spreekt van een 'doorgedreven afweging' - werd op de topmeeting van 24 maart 2010 volgend akkoord bereikt. Het FSI verkoopt zijn gronden op Kortrijk Weide aan Stad Kortrijk tegen een prijs van 1,5 miljoen euro. Het stadsbestuur gaat ermee akkoord dat het FSI daarmee bevrijd is van elke saneringsverplichting.

Aangezien de saneringskosten worden geraamd op 1.780.960 euro (schatting Universoil) om de gronden zo proper te maken als het stadsbestuur dat wil (kwaliteit voor bewoning), betekent dit dat het bereikte akkoord de stad uiteindelijk zeker 3.280.960 euro zal kosten. Dat is 280.960 euro meer dan bij de aanvankelijke verkoopsovereenkomst van 2005. En het is nog maar de vraag of de sanering niet meer zal kosten. Zal men bij de werkzaamheden niet nog meer vervuiling ontdekken? Eerder lieten sommigen verstaan dat de saneringsplichten wel eens de NMBS-gronden een 'negatieve waarde' konden geven. Dat betekent dat de sanering meer zou kosten dan de mogelijke verkoopsopbrengst van de gronden. Dat risico berust nu bij de stad.

Aan het bereikte akkoord zit nog een venijnig haakje. De gehaaide toponderhandelaars van het FSI konden het stadsbestuur de belofte ontfutselen om nog wat bovenop de afgesproken 1,5 miljoen euro te betalen als zou blijken dat er toch meer dan 50.000 m² zou kunnen ontwikkeld worden op de aangekochte gronden. Die extra toegeving van het stadsbestuur wordt zeker niet gecompenseerd door de toestemming die het krijgt om in juni 2010 al een evenement te organiseren (de week van het ontwerpen) in de NMBS-loods.

18:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-10

Het Kortrijks stadsbestuur sluit een zwembad in de grote vakantie

Magdalenazwembad 1

In de huidige periode van grote werkloosheid vindt het stadsbestuur van Kortrijk het nodig te snoeien in zijn personeelskredieten. Ook de directie Sport moet zijn deel leveren in de besparingen. De directie kwam met het voorstel het openluchtzwembad in de Abdijkaai anderhalve maand later (dan 1 mei) open te stellen. Het stadsbestuur ging daar niet op in en opteert voor de sluiting van een van de vier Kortrijkse openbare zwembaden, het mooie Magdalenazwembad in het Magdalenapark (Marksesteenweg). Of dat veel besparingen zal opleveren valt nog te bezien. En het openluchtzwembad Abdijkaai zal toch een halve maand eerder sluiten (op 29 augustus).

Rouspeteren

Bij de bespreking van de begroting voor 2010 eind vorig jaar deelde het stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) mee dat het dit jaar ferm wou besparen. Die besparingen zouden vooral gerealiseerd worden in de werkingskosten. Er zou niet bespaard worden op de personeelskosten behalve dat men de (brug)gepensioneerden zoveel mogelijk niet zou vervangen. Nu blijkt dat het stadsbestuur zijn eigen beleidslijn aan de kant heeft geschoven. Alvast de - succesvolle! - Directie Sport kreeg de opdracht op zoek te gaan naar mogelijke besparingen in haar personeelskredieten.

Meer bepaald moest de Directie Sport haar personeelsbestand inkrimpen met 4,5 'voltijdse equivalenten', in het bijzonder bij de uitbating van de stedelijke zwembaden. De Directie rouspeteerde dat zij in de zwembaden nu al een minimale personeelsbezetting hanteerde.

Zo is de administratie van de drie installaties gecentraliseerd. Nog minder mensen inschakelen, kan niet zonder te raken aan de veiligheid. Een beetje provocatief zei de Directie Sport geen andere uitweg te zien dan de openingsperiode van het openluchtzwembad Abdijkaai drastisch in te korten, in combinatie dan nog met een gedeeltelijke sluiting van het (overdekte) Magdalenazwembad. Concreet zou het openluchtzwembad - de plage van Kortrijk! - pas halverwege juni open gaan in plaats van zoals traditioneel op 1 mei, en het zou al dichtgaan eind augustusz in plaats van halverwege september.

Missive

De provocatie had enig effect. Het was de bedoeling dat het stadsbestuur op zijn vergadering van 3 maart 2010 de knopen zou doorhakken. Maar om te bekomen van het verschot stelde het stadsbestuur de bespreking van de opgelegde personeelsbesparingen in de zwembaden enkele weken uit. De Directie Sport kreeg de missive dat het openluchtzwembad in de Abdijkaai de hele zomer moest openblijven. Het stadsbestuur preciseerde dat het 'meer voelde' voor een regeling "waarin een zwembad in juli en augustus gesloten zou zijn en de twee andere zwembaden elk een maand gesloten zouden zijn". Vorige week pas (14 april 2010) nam het stadsbestuur een beslissing op basis van een vernieuwd voorstel van de Directie.

Merk op dat de wens van het stadsbestuur nog altijd behoorlijk drastisch was geformuleerd. Kortrijk heeft vier openbare zwembaden. Als men er een (het openluchtzwembad) moet openhouden maar er drie (een de hele grote vakantie en twee elk een maand) moet sluiten, schiet er niet veel zwemwater meer over in Kortrijk - en er is al een tekort!

Na overleg met de schepen van Sport, Stefaan Bral, en de stadssecretaris deed de directie volgend 'concreet en haalbaar' voorstel: de sluiting van slechts 1 zwembad, het Magdalenabad, in juli en augustus, met overheveling van het personeel van het Magdalenazwembad naar de Abdijkaai. Hoewel de besparing lang niet zo drastisch is als eerst gewild, ging het stadsbestuur overstag en het keurde het nieuwe voorstel van de Directie Sport goed.

Strop

De directie zag het niet zitten om bovenop de sluiting van 1 overdekt zwembad ook nog eens de andere twee een maand dicht te doen. De inkrimping van de zomerse zwemmogelijkheden in Kortrijk blijft beperkt tot het Magdalenazwembad. Maar dat betekent niet dat men daar de hele installatie zal uitschakelen. Het water blijft permanent ververst en opgewarmd worden. Precies in juli en augustus vinden immers de belangrijkste zwemkampioenschappen plaats en de clubs kunnen de 25 meter chloorwater van het Magdalenabad absoluut niet missen voor hun intense zomertrainingen. Ook de sportkampen georganiseerd door Sportplus (een stedelijke vzw) hebben dat bad nodig. Voor de clubs en Sportplus blijft het Magdalenabad dan ook gewoon open, weliswaar met eigen begeleiders en redders.

Die regeling betekent niettemin een strop voor de uitbater van de cafetaria in het Magdalenazwembad. Zonder publiek valt het grootste deel van zijn inkomsten weg. Ter compensatie moet hij twee maanden geen concessievergoeding betalen aan de stad. Of dat voldoende is om het winstverlies te delgen, is een vraag die ik in zijn plaats aan een rechter zou voorleggen...

Nog een geluk dat het Mimosazwembad niet sluit. Het overdekte zwembad beschikt immers over een ligweide die men bij goed weer toegankelijk zal maken. Het andere zwembad, op het Lagaeplein, ligt in Heule; het ware onverantwoord geweest de zwemlustige Heulenaars de relatief verre verplaatsing naar Kortrijk te laten maken.

Tekort aan zwemwater

Of die rare beslissing van het stadsbestuur veel besparingen zal opleveren, kan worden betwijfeld. De werkingskosten van het Magdalenabad blijven ongewijzigd aangezien het bad toch in gebruik blijft voor de clubs en de sportkampen van Sportplus. Er kunnen trouwens ook vragen worden gesteld bij de veiligheid van die sportkampen zonder redders. De inkomsten van de entreekaartjes van het Magdalenabad zal men hoe dan ook moeten missen. Ter vergoeding van zijn omzetverlies moet de concessiehouder van de Magdalenacafetaria twee maand geen vergoeding betalen en het is niet uitgesloten dat de stad hem ook nog eens moet vergoeden voor de gederfde winst.

De enige besparing die wordt gerealiseerd is er een op de aanwerving van seizoenspersoneel. In het licht van de ernstige werkloosheid die ook onze streek treft, lijkt mij dat niet helemaal verantwoord. En hoe men het ook draait of keert, hier wordt voelbaar beknibbeld op de dienstverlening aan de bevolking. Het tekort aan zwemwater laat men doelbewust verergeren.

Magdalenazwembad 2

23:32 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-04-10

Jose De Schaepmeester: een leven in de Kortrijkse politiek

 

jose de schaepmeester1

Verkiezingskaart gemeenteraadsverkiezingen 1988

In de luwte van de politiek waarin hij zich had teruggetrokken, is op 7 april 2010 Jose De Schaepmeester overleden. Hij wordt vandaag, 14 april, begraven. Het zal velen verbazen dat Kortrijklinksbekeken aan de aflijvige een stuk wijdt, maar hij was een zo merkwaardige figuur in de Kortrijkse politiek dat ik het jammer zou vinden dat hij zomaar in de nevelen van de tijd verdwijnt. Hij belichaamde in Kortrijk - mettertijd - de Volksunie (VU), als fractieleider van 1970 tot 1994 in de gemeenteraad. Voor de socialisten had hij het niet zo, maar hij stelde zich toch altijd heel collegiaal op voor oppositiegenoten, zelfs al waren dat socialisten. Mijn persoonlijke herinneringen heb ik laten opfrissen door Luc Debels, ooit plaatselijk VU-secretaris.

De bal teruggekaatst

Jose De Schaepmeester plaatste zelf nimmer een accent op zijn voornaam. Wellicht zag dat er voor hem te Frans(kiljons) uit. Maar ik leerde hem helemaal anders kennen.

In de prille jaren 1970 reageerden de stedelijke bestuurders nogal overtrokken op radicaal-politieke experimenten van groepjes jongeren in de nadagen van mei '68. Stadspolitie en lokale rijkswacht kregen - van wie ook? - de opdracht ons nauw in de gaten te houden. Fietsplaten werden genoteerd op plaatsen waar wij elkaar opzochten. Bepaalde mensen werden opvallend onopvallend dagenlang geschaduwd - men kan zich dat vandaag de dag niet meer voorstellen. In de Jan Persynstraat (politiebureau) werden - op een amateuristische manier weliswaar maar toch! - politieke dossiers aangelegd van al wie men gevaarlijk achtte voor de 'gevestigde orde'. Wat dan van weersomstuit die groepjes de kans gaf om een agitatie op te zetten 'tegen het repressie-apparaat'.

Het gepest beu zochten wij steun bij wie wij steun konden vinden. En zo arriveerden wij op een morgen op het kantoor van Jose De Schaepmeester, advocaat en politicus met absoluut geen links imago. Hij ontving ons hartelijk en relativeerde de dreiging die wij dachten te ondervinden. Wij mochten ons vooral niet laten impressioneren; de democratie was hem heilig, zei hij. En ook al was hij het absoluut niet eens met onze radicale ideeën: wij moesten ons niet laten muilbanden door de conservatieve krachten.

Maar anderzijds poogde hij ons toch ook aan het verstand te brengen dat wie de bal kaats de bal mag verwachten. Als wij het nodig vonden de politie, CVP-burgemeester Lambrecht, de bonzen en wie nog allemaal uit te dagen, dan hoefden wij niet verwonderd te zijn dat ook zij uit hun krammen schoten. Wisten wij veel hoe hard hij toen al, bij het begin van zijn Kortrijkse politieke carrière, de bal teruggekaatst had gekregen... Maar zijn vaderlijke raad heeft ons, mij althans, geholpen om ons te blijven bemoeien met beleid en samenleving.

Balie

Jose De Schaepmeester werd geboren op 11 april 1926 in Aalst. Zijn vader was als bediende opgeklommen tot directeur van de Nationale Bank in Kortrijk. De broer van Jose, Paul De Schaepmeester, die heel wat ouder was, had zich een aanzienlijk cliënteel bijeengewerkt als advocaat gespecialiseerd in bouwrecht en gelieerd met het Bouwbedrijf (Confederatie) in Kortrijk.

Kort nadat ook Jose afstudeerde als doctor in de Rechten, werd broer Paul benoemd tot notaris in Aalbeke. Nog als stagiair aan de balie kon Jose op die manier heel de portefeuille van zijn broer overnemen en hoefde hij zich voor de rest van zijn leven geen zorgen meer te maken over brood en beleg.

Leiemonument

Al van in zijn studententijd was Jose De Schaepmeester erg actief in de politiek en met name in de ... Christelijke Volkspartij (CVP). Hij trok onder meer op met zijn latere tegenstander en burgemeester van één legislatuur Antoon Sansen. Hij onderscheidde zich als organisator. Zo was hij het die in 1957 bij de inhuldiging van het Nationaal Leiemonument in het Albertpark de protestactie 'Achiel totentrekker' op touw zette. CVP-jongeren en katholieke studenten zetten de boel op stelten in een poging de plechtigheid waaraan de koning en premier Achiel Van Acker deelnamen op stelten te zetten.

Zoals men nog altijd kan zien, figureert koning Leopold III op zijn paard prominent in de beeldengroep aan de voet van de 'verzetszuil'. Amper enkele jaren eerder hadden de socialisten nog hardnekkig campagne gevoerd tegen de terugkeer uit Zwitserse ballingschap van de verbrande vorst. De CVP had in de 'koningskwestie' die uiteindelijk uitdraaide op een volksreferendum, een tegenovergestelde, royalistische houding aangenomen. Het zou dan ook verkeerd zijn te denken dat De Schaepmeester en zijn maten hun nogal dubbelzinnige actie voerden tegen Leopold III.

Verstoten zoon

Jose De Schaepmeester werd dank zij zijn militantisme zelfs nationaal voorzitter van de CVP-Jongeren. Een van zijn programmapunten was de communautaire splitsing van de partij, iets wat zich veel later heeft voltrokken.

Maar toen werd hij het slachtoffer van wat men het omgekeerde van de parabel van de verloren zoon zou kunnen noemen. Hij werd uit de christendemocratie gestoten omdat hij het aangedurfd had ... te huwen met een gescheiden vrouw. Die pure discriminatie heeft hem een levenslange afkeer bijgebracht van bekrompenheid en kwezelarij.

Vlaamse Volksbeweging

Van lieverlede verliet hij de partijpolitiek en hij gooide zich in de Vlaamsgezinde actie van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Die organisatie was toen niet zoals nu de rechtse groep die aanleunt bij het Vlaams Belang. De VVB had vanaf eind de jaren 1950 ook heel wat veeleer progressieve actievelingen in zijn rangen, zoals Maurits Coppieters en Maurits Van Haegedoren. In die beweging leerde hij ook een zekere Wilfried Martens kennen, als flamingantisch studentenleider.

Het was de VVB die de beruchte 'marsen op Brussel' organiseerde. Jose De Schaepmeester was arrondissementeel voorzitter in de regio Kortrijk. Hij bracht het zelfs tot voorzitter van de 'algemene raad' van de VVB. In 1964 organiseerde hij mee het VVB-congres in Kortrijk waarop de latere veelvuldige eerste-minister Martens zich voorstander toonde van het 'confederalisme' - België als een min of meer los verband van onafhankelijke deelstaten. Ook die christendemocraat stelde Jose De Schaepmeerster zwaar teleur.

Volksbelangen

De Kortrijkse advocaat keerde onverwachts terug naar de Kortrijkse gemeentepolitiek. Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 had het kartel van de groep Juul Coussens, dissident christendemocraat en oud-burgemeester (zie mijn eerder stuk) met de Volksunie (in 1964 doopte men het kartel: de Vlaamse Volkspartij) grote problemen om opnieuw een gezamenlijke lijst op te stellen. De stokoude Coussens wou niet meer fungeren als lijsttrekker maar bij de partners van de Kortrijkse Volksunie vond hij geen bekwame opvolger. Op een bepaald moment dreigden er zelfs twee Vlaamse lijsten op te komen.

Om eruit te geraken ging men aankloppen bij advocaat De Schaepmeester, bekend door zijn inzet voor de a-politieke Vlaamse Volksbeweging. Pas na veel pramen ging hij ermee akkoord lijsttrekker te worden van de lijst 'Volksbelangen/Volksunie'. Pas later nam Jose De Schaepmeester een lidkaart van de Volksunie. Die eerste verkiezingen - tevens de laatste in het niet gefuseerde Kortrijk - voerde hij als man boven de partijen. De Vlaamse lijst verloor niettemin twee van de zes zetels die ze in 1964 had veroverd.

ABC-brochure


Bij de eerste verkiezingen in groot-Kortrijk, 1976, handhaafde de Volksunie met Jose De Schaepmeester als lijsttrekker op haar eentje de vier zetels van het kartel van zes jaar eer. Maar daarna ging het bergaf: in 1982 en 1988 haalde de VU nog 2 zetels, en in 1994 kwam Jose De Schaepmeester niet meer op en schoot alleen nog lijsttrekster Hilda Douchy-Comeyne over. En hoe het met de Volksunie sindsdien is gegaan, weet iedereen. Misschien nog vermelden dat Geert Bourgeois, die met een deel van de VU de N-VA oprichtte en Vlaams minister werd en is, als advocaat zijn eerste stappen aan de balie van Kortrijk zette als stagiair van Jose De Schaepmeester.

De Schaepmeester voerde in al die jaren dat hij in de gemeenteraad zetelde felle oppositie tegen zijn vroegere vrienden van de CVP. Hij trad daarbij heel collegiaal op ten opzichte van de andere oppositieraadsleden. Hij was er altijd voorstander van om gezamenlijke oppositie-acties te voeren, ervan overtuigd zijnde dat aan de hegemonie van de christendemocraten toch ooit een einde moest komen in de Groeningestad.

Ik herinner mij nog als gisteren de persconferentie waarop Jose De Schaepmeester samen met Jacques Laverge (PVV), Rudy Dejaeghere (SP) en Juul Debaere (Agalev) de ABC-brochure van toenmalig CVP-burgemeester Emmanuel de Bethune bestempelden als propaganda op kosten van de stadskas voor de CVP. In die brochure had het stadsbestuur van de CVP-meerderheid een encyclopedische opsomming gegeven van zijn realisaties.

jose de schaepmeester2
Verkiezingskaart gemeenteraadsverkiezingen 1976

Het is wel jammer dat die merkwaardige man, die toch een zekere rol heeft gespeeld in de Kortrijkse politiek, op de voorbije gemeenteraad (12 april 2010) niet even werd herdacht. Slechts enkelen bleken op de hoogte van zijn overlijden.

00:37 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

12-04-10

Aannemers Leiewerken Kortrijk rijden Stasegemsestraat kapot

IJzerkaai1

Tot eind mei worden tonnen aarde uitgegraven in de IJzerkaai voor de voorlaatste episode van de Leieverbredingswerken in het centrum van Kortrijk. Die aarde wordt per tractor (!) afgevoerd naar de 'tussentijdse opslagplaats' en het 'centrum voor grondreiniging' van NV D. Stadsbader-Flamand aan de Vaart in Stasegem (Harelbeke). Die afvoer gebeurt met veel gedruis door de Stasegemsestraat in Kortrijk. Daarbij is de overlast voor de bewoners en de schade aan de straat groot. Het stadsbestuur zegt niet verantwoordelijk te zijn en schuift de schuld in de schoenen van de Tijdelijke Vereniging Leieverbreding Kortrijk (waarvan genoemde Stadsbader-Flamand deel uitmaakt), van opdrachtgever Waterwegen en Zeekanaal nv (Vlaamse Gewest) en de intercommunale Leiedal die in opdracht van de stad de ingrijpende werken superviseert. Nochtans heeft de stad sinds 1985 verschillende 'protocols' afgesloten met de Vlaamse overheid waarin telkens uitdrukkelijk staat gestipuleerd dat de uitvoering van de verbredingswerken moet gebeuren met zo weinig mogelijk hinder voor de stad en zijn bewoners. Quod non dus.

IJzerkaai

In het kader van de voorlaatste fase van de verbreding van de Leie in de doortocht van het Kortrijkse centrum worden momenteel ettelijke tonnen aarde uitgegraven in de IJzerkaai.

De massa's grond worden per tractor van de IJzerkaai naar de stapelplaats van NV Stadsbader-Flamand op de rechteroever van de Vaart Kortrijk-Bossuit in Stasegem (Harelbeke) gevoerd. Stadsbader-Flamand is een van de deelgenoten van het aannemersconsortium dat in 1997 de opdracht binnenrijfde voor toen een dikke vier miljoen euro - intussen is het al heel veel meer.

Riooldeksels.

Voor de keuze van het parcours van en naar de grondstapelplaats heeft 'men' de aannemer vrij spel gelaten. Nogal wiedes dat hij dan ook opteert voor de kortste verbinding. Ook al loopt die verbinding dwars door de dichtbevolkte 'Groeningewijk' en over onder meer de Stasegemsestraat.

De bewoners van die straat - woordvoerder Wesley Bille - klagen over grote overlast door het lawaai dat die tractoren maken en door de trillingen die de rijwoningen op hun grondvesten doen daveren. Met lede ogen zien de bewoners hun straat kaoptgereden worden. Wellicht heeft ook de oude, gemetste riolering in het midden van de straat enorm te lijden door het zware geweld dat er dagelijks over passeert. Nagenoeg alle riooldeksels zijn intussen aan het wegzinken; bepaalde liggen al 15 cm en meer onder het wegdek.

Cel stadsprojecten

De bewoners poogden hun klachten kenbaar te maken aan het stadsbestuur. Dat bleek een aartsmoeilijke opgave. Een mailbericht aan schepen van Openbare Werken Guy Leleu en aan burgemeester Lieven Lybeer haalde in eerste instantie niets uit - zelfs geen antwoord. Na nog twee mails en een telefoon kreeg Wesley Bille eindelijk iemand aan de lijn, maar hij werd dan heen en weer verbonden met verschillende stadsdiensten.

Op een bepaald moment kreeg hij zelfs het advies zich te wenden tot de intercommunale Leiedal, die door de stad de opdracht kreeg de Leiewerken van nabij op te volgen. Het kabinet van schepen Leleu stuurde hem na aandringen door naar de 'cel stadsprojecten'. En van die 'cel' kreeg de woordvoerder van de bewoners van de Stasegemsestraat uiteindelijk dan toch een uitvoerig antwoord.

Verantwoordelijkheid.

In dat antwoord schuift het stadsbestuur alle verantwoordelijkheid voor de overlast van zich af: "Het stadsbestuur Kortrijk is geen initiatiefnemer noch uitvoerder van de werken. De stad kan dan ook geen rechtstreekse bevelen geven aan de aannemer". Volgens het stadsbestuur moeten de bewoners zich maar wenden tot NV Waterwegen en Zeekanaal (Vlaamse Gewest), de opdrachtgever van de Leiewerken. En voor schade aan hun woning moeten ze het stellen met de 'goede raad' hun brandverzekering aan te spreken.

Dat is niet ernstig!

Tonnenmaatbeperking

In de Stasegemsestraat heerst een tonnenmaatbeperking tot 5 ton. Die tractoren van Stadbader hebben mer lading mee. Het is het stadsbestuur dat heeft beslist daarom tijdelijk die verkeerstekens af te plakken en de tonnenmaatbeperking op te heffen. Een weekje in maart werd de tonnenmaatbeperking weer geactiveerd omdat de aannemer elders aan de slag moest. In die zin is het stadsbestuur dus medeverantwoordelijk voor de grondtransporten in de Stasegemsestraat.

Protocols

En bovendien heeft de stad sinds 1985 - ik hoor de schoonvader van Stefaan De Clerck, schepen Joseph De Jaegere, nog altijd peroreren: "We moeten vermijden dat de Leiewerken het centrum van Kortrijk tien jaar gijzelen". Intussen zijn wij 25 jaar verder en de werken zijn nog lang niet gedaan! - verschillende 'protocols' en aanvullende protocols afgesloten met de Vlaamse overheid over de Leiewerken. Een van de clausules die er steevast in opgenomen was, was dat de werken moesten uitgevoerd worden op de wijze die het minst hinder meebracht voor de stad en zijn bewoners.

Het protocol van 1996 stipuleert zelfs letterlijk: "Bovendien zal de aan- en afvoer van de gronden van de uitgravingen en ophopingen in de verschillende fazen zoveel mogelijk over de Leie gebeuren". Dat zou hier in dit geval goed mogelijk zijn aangezien de stapelplaats van Stadbader is gevestigd op de oever van de Vaart Leie-Schelde (Kortrijk-Bossuit).

Grote Ring

Een ander alternatief is transport over de nabijgelegen grote ring van Kortrijk (R8). Maar dat zou niet mogelijk zijn omdat op de R8, een autoweg, geen tractoren zijn toegelaten. In die omstandigheden zou de stad, op grond van de protocollen, toch kunnen eisen dat de aannemers geen tractoren gebruiken maar vrachtwagens. De repliek van aannemer Stadsbader-Flamand is dat de aard van de bouwplaats het gebruik van camions moeilijk maakt. Maar klopt dat wel? Ik ben ervan overtuigd dat het met wat organisatie mogelijk moet zijn met camions tot bij de laadmachines te komen. Eventueel zou men met tractoren kunnen rijden tot waar de bodem stevig genoeg is voor vrachtwagens en daar overladen. Het is een kwestie van goede wil.

Konvooi

Volgens de uitleg van de stedelijke 'cel stadsprojecten' zal de Stasegemsestraat pas hersteld worden na afloop van die zware transporten, einde mei. Maar in de gemeenteraad gaf schepen Leleu op mijn vraag een ander antwoord.

Heel binnenkort moeten precies via de Stasegemsestraat alle patiënten van de kliniek Sint-Maarten verhuisd worden naar het nieuwe fusieziekenhuis in de Kennedylaan. Dat zal gebeuren met een konvooi van ambulances onder politie-escorte. Speciaal voor die verhuis van bedlegerigen zullen de putten in de straat provisoir worden opgevuld. Nog een extra kost. Het zou maar logisch zijn dat de stad het herstel (wellicht heraanleg) van de Stasegemsestraat zou kunnen verhalen op het Vlaamse Gewest. En op het stadhuis kennen ze blijkbaar het adres: NV Waterwegen en Zeekanaal, Oostdijk 110, 2830 Willebroek.

IJzerkaai2

15:18 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-04-10

Zware discussie over eventuele appartementenbouw in sociale tuinwijk Venning

venning Tekenaarslaan 21

Het stadsbestuur van Kortrijk is niet gecharmeerd door het voornemen van haar sociale huisvestingsmaatschappij (SHM) Goedkope Woning om bij de renovatie van haar tuinwijk Venning op grote schaal appartementen te bouwen. Goedkope Woning krijgt tot volgende week de tijd om een alternatief met eengezinswoningen te onderzoeken. Deze zoveelste verwikkeling in de moeizame relatie tussen de huisvestingsmaatschappij en haar hoofdaandeelhouder, de stad, maakt het nog twijfelachtiger of men erin zal slagen de deadline van 2016 te halen voor het bekomen van Europese subsidies. Nu dat er eindelijk overleg wordt gepleegd tussen beide instanties, lijkt dat steevast uit te draaien op ruzie.

Apart RUP

Het stadsbestuur van Kortrijk geeft toe dat het misschien niet zal lukken de bouw- en renovatieprojecten van SHM Goedkope Woning tijdig te realiseren voor het bekomen van Europese subsidies. De uitwerking van een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) voor de grondige renovatie van de sociale woonwijk Venning zou meer tijd in beslag nemen (15 maanden) dan de maatschappij zelf had ingecalculeerd.

Goed nieuws is dat het stadsbestuur nu toch (17 februari jl.) is gezwicht voor de eis van Goedkope Woning om een apart RUP te maken voor de sociale woonwijk. De stad wou eerder een algemeen RUP voor het hele stadsdeel aan de overkant van de Vaart; en dat zou nog langer hebben geduurd. De intercommunale Leiedal is aangesteld als ontwerper van het aparte RUP (nr. 9, tegen 22.069,40 euro).

Appartementen

Intussen is er een ander diepgaand meningsverschil opgedoken tussen het stadsbestuur (en Leiedal) en Goedkope Woning (en haar architect Buro II). Goedkope Woning wil het aantal woongelegenheden op de Venning uitbreiden van de huidige 163 - met veel te grote tuinen en restgronden - tot 200. Daartoe zou zij in een eerste fase in het bouwblok Damastweversstraat-Tapijtweversstraat (het deel aan de Vaart Kortrijk-Bossuit, Venning I, de witte huizen) de bestaande mini-huisjes vervangen door grotendeels appartementen. Het stadsbestuur ziet dat niet zitten. Voor het stadsbestuur en Leiedal kan er slechts een enkel flatgebouw komen op de oever van de Vaart (Spinnerijkaai), en voor het overige moeten het eengezinswoningen worden.

Goedkope Woning wil de eerste fase van de renovatie van de Venning zo vlug mogelijk realiseren om daar de bewoners van het later aan te pakken deel van de wijk (Venning II, de ongeschilderde huizen) te kunnen herhuisvesten. Aangezien er in het tweede deel aanzienlijk meer bewoners zijn dan in het bouwblok Damastweversstraat-Tapijtweversstraat, moet voor de herhuisvesting in het eerste deel het aantal woongelegenheden gevoelig toenemen. Dat zou de maatschappij willen oplossen met appartementen.

Er zou daarbij een grote verscheidenheid van woontypes komen: flatjes met één slaapkamer, appartementen met twee tot drie slaapkamers, duplexwoningen en zelfs 'kangoeroewoningen' (huizen met plaats voor de grootouders beneden en ouders met kinderen boven). In het verderliggende tweede deel van de Venning zou men dan de tuinwijkopvatting handhaven: eengezinswoningen met tuin in een groene omgeving. Om de overgang te maken tussen Venning I en Venning II zouden op het achterste deel van Venning I (Tekenaarslaan) toch nog een twintigtal eengezinswoningen met tuin worden behouden of nieuw gebouwd.

Tuinwijk

Het stadsbestuur is daar niet blij mee. Op aangeven van Leiedal kan de nagestreefde 'verdichting' (meer huizen op de beschikbare bouwgrond) ook worden bekomen zonder al die appartementen. Het zou volstaan met één enkel flatgebouw aan de Vaartkant van fase I (Spinnerijkaai). Daarachter zouden er in het bouwblok Damastweversstraat-Tapijtweversstraat alleen nog 'grondgebonden woningen' mogen komen. Het mindere aantal woningen zou dan moeten worden opgevangen door later ook op Venning II meer woningen te bouwen dan er nu staan (56 in plaats van 50). Leiedal heeft berekend dat haar voorstel toch nog 192 woonunits oplevert.

Die opvatting doorkruist evenwel verschillende uitgangspunten van Goedkope Woning. Vooreerst zal Venning I op die manier niet voldoende herhuisvestingsmogelijkheden bieden voor de opvang van de bewoners die bij de renovatie van Venning II hun huizen zullen moeten verlaten. Bovendien betekent de opvatting van stadsbestuur en Leiedal dat Goedkope Woning ook op Venning II meer woningen zal moeten slopen en nieuwbouwen dan de maatschappij van plan was. Meer kosten dus. En ten slotte zal er door die verdichting van Venning II nog minder overschieten van het groene karakter van de tuinwijk.

Op Venning I wil Goedkope Woning tussen de flats een semi-publieke groene ruimte creëren. Ook daar moet het stadsbestuur niets van weten. Het wil het behoud van de zogenaamde 'groene as' tussen de Vaart en het Juweliersplein (het centrale platsoen van Venning II). Die 'groene as' bestaat momenteel uit niets anders dan private tuinen die veel te groot zijn voor de meestal bejaarde bevolking.

Precedent

Het stadsbestuur is zeer op zijn hoede om op Venning I appartementen toe te staan. Het vreest een precedent te scheppen voor de toekomstige ontwikkeling van de oevers van de Vaart. Kortgeleden werd aan promotor Manchester nog een vergunning geweigerd om wat verderop aan de Vaart een flatgebouw neer te poten. De firma heeft genoegen moeten nemen met een dertigtal huizen met tuintjes.

Ook blijkt het stadsbestuur het niet zo goed te vinden dat op Venning I een grote concentratie zou komen van alleenstaanden en bejaarde koppels. Maar dat is nu eenmaal in toenemende mate het publiek van de sociale huisvesting. Vreest men misschien dat er geen kinderen genoeg zullen zijn om het - door niemand gewenste - schooltje te bevolken dat onderwijsschepen Jean de Bethune daar wil inrichten?

Parkings

Nog een ander conflict tussen het stadsbestuur en Goedkope Woning dient zich aan over de heraanleg van straten en pleinen (het 'openbaar domein'). Goedkope Woning wil de auto's doortastend weren uit grote delen van de wijk. De individuele garages en carports worden afgeschaft. Het 'masterplan' van de maatschappij gaat uit van een 'groen hart' van de wijk, zijnde een verkeersluw Juweliersplein. De wagens zouden verbannen worden naar collectieve parkeerruimtes, bovengronds in de Vennestraat en halfondergronds in het appartementencomplex Venning I.

Ook daartegen heeft het stadsbestuur bezwaren. Het vreest dat de Venningnaren hun wagens simpelweg in de straten met private woningen in de omgeving gaan achterlaten. De Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW), de instantie die aan de sociale huisvestingsmaatschappijen investeringskapitaal verschaft, subsidieert slechts 0,6 parkeerplaatsen per woongelegenheid. Precies zoveel wil Goedkope Woning er inrichten op de Venning. Dat is veel te weinig, zegt het stadsbestuur, dat normaal een norm hanteert van 1,33 parkeerplaatsen per woonunit. Het compromis zou kunnen zijn: 1 parkeerplaats per woongelegenheid (dat is ook de richtlijn die de VMSW geeft). Uiteraard zal dat eveneens de kosten voor Goedkope Woning opdrijven. En lang niet elke sociale huurder beschikt over een eigen wagen.

Openbaar domein

Op het jongste overleg (24 maart 2010) tussen Goedkope Woning en het stadsbestuur (technische werkgroep) kwam plots tot uiting dat Goedkope Woning de financiering van het openbaar domein nog helemaal niet rond had. Die heraanleg maakt geen deel uit van het dossier voor de Europese subsidie (ECO-Life) en er blijkt nog geen aanvraag te zijn voor financiering door de VMSW. Nochtans is de normale gang van zaken dat de aanleg van de openbare ruimte bij een soclaal bouwproject wordt gesubsidieerd door de VMSW op voorwaarde dat de stad bereid is die straten en pleinen achteraf over te nemen. Hier schuilt nog een ander addertje onder het gras. Stad Kortrijk heeft tot nu toe altijd geweigerd het openbaar domein van de sociale wijk Venning over te nemen, zogezegd omdat de aanlegplannen ontbraken...

De heraanleg van het openbaar domein beperkt zich niet tot wat er boven de grond te zien is. Er moet ook een nieuwe riolering komen, met een gescheiden afvoer van afvalwater en regenwater. En waarschijnlijk moeten er ook nieuwe nutsleidingen komen (water, gas, stroom, kabelTV, telefoon en internet). Leiedal raamt die extra kosten zeer ruw op 1,75 miljoen euro. Het stadsbestuur dringt er dan ook op aan om mee te mogen gaan onderhandelen met de VMSW om toch subsidies te bekomen voor de aanleg van straten en pleinen. Het belooft daarbij om de heraangelegde openbare ruimte uiteindelijk - na meer dan 50 jaar! - over te nemen.

Europese subsidies

Over al die kwesties moeten het stadsbestuur en Goedkope Woning het eens zien te geraken eer voormeld RUP kan worden uitgewerkt. Hoeveel extra vertraging zal die verwikkeling weer veroorzaken? Daardoor zou het wel eens kunnen dat Goedkope Woning voor drie miljoen euro Europese subsidies zou verliezen! Goedkope Woning doet immers samen met projecten in Höje Taastrup, Denemarken en Birstonas, Litouwen mee aan het Europese project ECO-Life (Concerto-programma). Een van de voorwaarden om de omvangrijke subsidie in de wacht te slepen is dat het project tegen 2016 wordt voltooid.

Het project dat Goedkope Woning heeft ingediend betreft niet alleen de grondige renovatie van haar Venning-wijk. Daaraan is ook een nieuwbouw gekoppeld in de Meensestraat. Zie mijn stuk van 1 maart jl. Ook daar zit het niet lekker tussen Goedkope Woning en haar hoofdaandeelhouder, het stadsbestuur. Zopas heeft het stadsbestuur voor dat project geweigerd een gunstig advies af te leveren bij de aanvraag van een stedenbouwkundige vergunning.

Communicatie

Een lichtstraaltje in dat donkere dossier is dat het stadsbestuur intussen heeft besloten geen grond van Goedkope Woning af te pakken op de Venning. Eerder gingen stemmen op om voor 'een betere (?) sociale mix' enkele kavels op te eisen voor private kavels of voor koopwoningen.

Typerend voor de gebrekkige communicatie tussen de stad en haar sociale huisvestingsmaatschappij is dat bij de bespreking van dit dossier in het college van burgemeester en schepenen (31 maart 2010) schepen Guy Leleu afwezig was. De schepen zetelt al jaren in de raad van bestuur van Goedkope Woning. De aanslepende discussies doen eveneens de communicatie met de huidige bewoners geen goed. Wat kan men aan die mensen vertellen als men zelf nog niet met zekerheid kan zeggen waar men zal uitkomen?

Vennestraat1

22:17 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-04-10

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (6): eigenaar rode Ferrari kan zich niets herinneren van enige overtreding

parking Broeltorens1

De kroniek van het parkeerbonnenbeleid in Kortrijk gaat verder. Deze keer doet het stadsbestuur als bezwaarrechter uitspraak over volgende kwesties. Waarom vlieg ik als eigenaar op de bon als mijn wagen werd gebruikt door een andere? Is het redelijk dat ik pas twee maanden later van Parko verneem dat ik een bon heb opgelopen? Kun je wel bonnen uitschrijven in straten waar het niet duidelijk is welke parkeerregeling er geldt?

Stuur de naheffing naar onze Amerikaanse logés

Niet minder dan drie naheffingen van 15 euro (in Knokke is het 20 euro, heb ik vorig weekend aan den lijve ondervonden) kreeg een koppel in de bus. Hun wagen was drie zomerdagen naeen aangetroffen in de Beverlaai. Daar geldt een blauwe zone waarin men hoogstens vier uur zijn wagen mag achterlaten. In hun bezwaarschrift expliceren de bestraften dat zij toen zelf op reis waren. Zij deden aan huisruil met een Amerikaans koppel, dat ook hun wagen mocht gebruiken. Die overzeese gasten waren absoluut niet vertrouwd met de finesses van de Europese - laat staan Kortrijkse - parkeerregeltjes. Zij waren eerlijk in de waan dat zij dicht bij het station de wagen gratis op een vrije plek konden stallen. Onbewust van enig kwaad hadden zij de trein genomen om een drietal dagen Amsterdam te gaan verkennen.

Zonder de illusie dat het stadsbestuur enig begrip zou hebben voor die bijzondere omstandigheden, vindt het Belgische koppel het toch maar logisch dat niet zij maar de Newyorkers de naheffingen zouden betalen. In het bezwaarschrift staat meteen al het adres vermeld waarnaar Parko de bonnen kan opsturen.

Het stadsbestuur zwicht niet. Artikel 3 van de wet van 22 februari 1965 zoals gewijzigd door de programmawet van 22 december 2008 (Belg. Staatsblad 29 december 2008) bepaalt dat "de niet-geïnde parkeergelden ten laste gelegd worden van de houder van de nummerplaat". Het stadsbestuur geeft het koppel dan ook de raad zelf te proberen die 45 euro te recupereren van hun Amerikaanse huisruilers. Ik denk niet dat beroep tegen deze uitspraak enige kans maakt, gezien de federale wetgeving.

Ik weet het absoluut niet meer...

Van Rossem is het niet. Toch rijdt de bezwaarschrijver in kwestie met een rode Ferrari. Raar dat Parko in zijn advies aan het stadsbestuur nooit merk of kleur van verkeerd geparkeerde wagens vermeldt, behalve als het gaat om Ferrari en rood - hihi. Hij stond op 9 september 2009 in de Hoveniersstraat, blauwe zone, zonder parkeerschijf.

"Euh?" reageert de sportieve chauffeur in zijn bezwaarschrift: "Ik weet begot niet meer dat ik daar ooit heb geparkeerd". Hij verklaart dat hij pas twee maanden later een aanmaning kreeg om die 15 euro te betalen en dat die termijn te lang is om zich nog iets van die historie te herinneren.

Dit lijkt een wel heel doorzichtige smoes, maar dat is het niet. Eigenlijk lijkt de bezwaarschrijver het argument 'undue delay' te willen aanwenden. In een internationaal verdrag zoals het Europees Verdrag ter bescherming van de Rechten van de Mens (EVRM) zijn bepalingen opgenomen om een behoorlijke behandeling te garanderen aan wie een sanctie dreigt te krijgen van de overheid - artikel 6 EVRM. Hiertoe behoort het beginsel dat een verdachte het recht heeft dat zijn zaak zo spoedig mogelijk berecht wordt 'within a reasonable time'. Een verdachte heeft het recht op een uitspraak zonder 'undue delay' (onnodige vertraging). Zo niet volgt een buitenvervolgingstelling.

Wanneer een termijn onverantwoord lang duurt, hangt af van de omstandigheden, zoals de ingewikkeldheid van de zaak. In een parkeerbonkwestie is de zaak poepsimpel en dus een redelijke termijn erg kort. Maar of twee maanden onredelijk is, durf ik te betwijfelen. Hier besprak ik ooit een geval waarin het bijna een jaar duurde eer het stadsbestuur de knoop doorhakte.

In elk geval heeft het stadsparkeerbedrijf Parko zich in zijn advies al op voorhand willen indekken tegen de beschuldiging van 'undue delay'. Het vermeldt dat er om te beginnen door de parkeerwachter onmiddellijk een briefje onder de ruitenwisser is gestopt. En bovendien werd vijf dagen later per post een eerste factuur naar de eigenaar van de wagen gestuurd. Kan wel zijn, maar kan Parko dat bewijzen?

Er was geen enkel verkeersteken zichtbaar

Twee bezwaren waren gestoeld op hetzelfde argument: het was absoluut niet duidelijk dat ik daar mijn parkeerschijf moest plaatsen. De ene foutparkeerder, een Wevelgemnaar, zag een vrij plekje in de voor hem onbekende Pater Beckstraat. Nadat hij er zijn auto had ingepurmd, heeft hij nog speciaal de straat afgelopen op zoek naar enig verkeersbord met betrekking tot parkeren. Hij vond er geen enkel - er staan er ook geen - in tegenstelling met de straten daarrond. Het andere slachtoffer van een naheffing reed de Hoveniersstraat binnen op een moment van grote wegwerkzaamheden. Daar staan wel parkeertekens - blauwe zone - maar ze waren aan het oog onttrokken door al het zware bouwmaterieel dat daar aan de slag was.

Het stadsbestuur is niet te vermurwen. Beide straten maken deel uit van de blauwe zone ten zuiden van het station. Men kan er maximaal vier uren gratis zijn auto achterlaten op voorwaarde dat men zijn parkeerschijf uitzet. De zone is gecreëerd om het voor treinpendelaars onmogelijk te maken hun wagen in die woonstraten heel de dag achter te laten.

Artikel 27.1.1 van het Verkeersreglement zegt over de blauwe zone ("zone met beperkte parkeertijd"): "Het begin en het einde van die zone worden aangeduid door een verkeersbord (...)". Volgens het stadsbestuur betekent dit dat het niet nodig is in elke straat van die zone die borden te herhalen. Er staan er op de grens van de zone, aan alle ingangen (Doorniksewijk, Minister Tacklaan, Aalbeeksesteenweg en Loofstraat).

Het stadsbestuur is evenwel niet consequent. In verschillende straten in de zone staan inderdaad toch 'herhalingsborden' om de parkeerders attent te maken op de reglementering. Het schept dan op zijn minst verwarring door in bepaalde straten geen van die borden te plaatsen. Ik weet nog niet zo zeker of de bezwaarschrijver het in beroep bij de rechtbank van eerste aanleg in Brugge niet zou halen.


De vorige becommentarieerde parkeerbonuitspraken van het stadsbestuur vind je met volgende links:

Jurisprudentie parkeersancties 1

Jurisprudentie parkeersancties 2

Jurisprudentie parkeersancties 3

Jurisprudentie parkeersancties 4

Jurisprudentie parkeersancties 5

23:29 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |