30-03-10

Al met al weinig criminaliteit in Kortrijk

voorkant station

De criminaliteit die ter ore kwam van de Politiezone Vlas is vorig jaar toegenomen met bijna zeven percent. Dat blijkt uit het 'criminaliteitsbeeld' zoals Hilde Wylin, strategische criminaliteitsanaliste van de zone, dat jaarlijks bijeencijfert. Maar geen paniek: de stijging is te wijten aan meer aangegeven fietsdiefstallen en aan overlastfeiten zoals wildplassen en achterlaten van tijdelijke reclameborden. Het valt dus best mee. Zware misdrijven zoals autodiefstallen, inbraken in gebouwen, gewelddiefstallen (sacochegrijpers onder andere), en 'misdrijven tegen de persoon en het gezin' deden zich minder voor dan het jaar voordien. Op de Politieraad vernam men overigens ook dat de camera's die door de NMBS zijn geïnstalleerd om fietsdiefstallen aan het station tegen te gaan, hun werk niet hebben gedaan. Fietsdieven zijn niet herkenbaar op de beelden. Maar met deskundig advies van de politie wordt het probleem opgelost door de camera's beter te richten en af te stellen.

Crime index

In de Politieraad van 29 maart 2010 begon strategisch analiste Hilde Wylin met de vaststelling dat de criminaliteit, zoals geregistreerd door de Politiezone Vlas (!), vorig jaar met bijna 7% was gestegen. Bovendien hebben veruit de meeste aangiften op het politiebureau betrekking op stad Kortrijk (niet minder dan 90% van de door de lokale politie vastgestelde delicten, een stijging met 8%). In de twee andere deelgemeenten van de zone ligt de vastgestelde criminaliteit veel lager: 8% in Kuurne (een daling met 4%) en amper 2% in Lendelede (een status quo).

Is er reden tot paniek? Beheerst de onderwereld onze lokale samenleving? Wylin schudde sussend het hoofd. Weliswaar steeg het risico van de Kortrijkzanen om slachtoffer te worden van een misdrijf (de 'criminaliteitsgraad') met een zuchtje. Op 1000 inwoners zijn er per maand nu 7,5 die geconfronteerd worden met iets wat niet pluis is - let wel: dat kan gaan van iets ergs als een autodiefstal tot wat vochtigheid van een wildplasser tegen je gevel... Per vierkante kilometer (zeg maar 33 meter op 33 meter) werden er vorig jaar per maand 6,7 'feiten' aangegeven (de 'criminaliteitsdichtheid); dat is ongeveer 2 'feiten' (of feitjes) per bouwblok.

Dat zegt allemaal niet veel over de echte onveiligheid in onze politiezone. Daarom berekende de criminaliteitsanaliste ook de 'crime index'. Die index geeft een beeld van de ernst van de feiten die de mensen echt als crimineel aanvoelen: het is een (op een bepaalde manier berekende) som van het aantal autodiefstallen, het aantal inbraken en geweldplegingen (misdrijven tegen de lichamelijke integriteit: van moord tot onopzettelijke doding maar hoofdzakelijk familiaal geweld) per 1000 inwoners. Die objectieve onveiligheidsindex daalde vorig jaar (van 493 in 2008 tot 461). Al met al is Kortrijk dus geen onveilige stad.

Fietsdiefstallen

Van de zowat 8300 vastgestelde feiten in 2009 betroffen er bijna 5000 misdrijven tegen de eigendom, 1140 misdrijven tegen de persoon en het gezin, 474 misdrijven tegen de openbare orde en veiligheid en zowat 1400 inbreuken op bijzondere wetten.

De misdrijven tegen de eigendom stegen in 2009 met 3% (+138). Die stijging is volkomen toe te schrijven aan de toename van het aantal aangiften van fietsdiefstallen (+194) en het is daarbij niet helemaal duidelijk of er echt wel meer velo's zijn gepakt. Opvallend is dat de meeste fietsdiefstallen worden geregistreerd in de maanden kort voor en kort na de grote vakantie voor studenten (juni, september en oktober).

"Het probleem doet zich vooral voor in de stationsbuurt" zei Hilde Wylin. Korpschef Stefaan Eeckhout preciseerde dat de NMBS wel degelijk camera's heeft geplaatst om fietsdieven op heterdaad te kunnen betrappen en om ze daarmee af te schrikken. Maar wat blijkt? Die camera's zijn niet goed afgesteld en niet goed gericht. Men kan er wel fietsdieven in actie zien maar de kwaliteit van de beelden is niet voldoende om er iemand afdoende op te herkennen. De lokale politie is intussen met de Spoorwegen overeengekomen om ze te adviseren bij de plaatsing en de afstelling van de camera's. Binnenkort krijgen fietsdieven hun verdiende loon - het blijft immers diefstal en met een dergelijke vlek op je 'bewijs van goed zedelijk gedrag' kun je nog grote moeilijkheden krijgen bij het solliciteren!

Ford Fiesta

Goed nieuws is dat de diefstallen uit voertuigen blijven afnemen. Het blijkt niet meer zo interessant om autoradio's en gps-toestellen mee te pakken. De diefstallen van auto's zelf neemt eveneens lichtjes af. Grote sjieke bakken zijn eigenaardig genoeg niet meer in trek bij de boeven. Naar verluidt, zijn de veiligheidsaccessoires veel te goed geworden. Je zal maar eens een nieuwe Mercedes kraken om na een kilometer in het midden van de weg onherroepelijk stil te vallen... Het gaat nu meestal om 'gebruiksdiefstallen' en daarvoor neemt men liever een middenklassewagen. Het meeste aantrek heeft Ford Fiësta (11 diefstallen), en voorts Peugeot, Citroën en Renault (elk 6).

In 2009 waren er jammer genoeg 3 carjackings. De 'homejackings' (autosleutels met geweld stelen in een woning vooraleer men met de wagen op de loop gaat) waren er niet. De garagediefstallen zakten van 18 naar 6 feiten, maar hierbij werden dan wel de exclusieve wagens geviseerd (Renault Espace bijvoorbeeld).

Reputatie

Nog goed nieuws: ook de gewelddiefstallen en afpersingen verminderen, voor het eerst sedert 2003, tot nog 144 gevallen. Hieronder vallen bijvoorbeeld het wegritsen van handtassen, die vorig jaar bijna halveerden. Meer dan halveren deden de gewapende overvallen, van 18 in 2008 tot nog 8 vorig jaar. Wat dan wel weer toeneemt, is het zakkenrollen, vooral in de Kortrijkse winkelstraten. Zou het succes van K ook de pickpockets aantrekken, dit jaar dan? Vorig jaar waren er 119 aangiften.

En zelfs de inbraken in gebouwen namen af in 2009. Vooral horecazaken en winkels hadden minder te lijden van ongewenst bezoek. In woningen waren er niet minder maar ook niet meer inbrekers dan in 2008, een 330-tal. Hier doet zich een merkwaardig verschijnsel voor.

In Kortrijk, Kuurne en Lendelede gaan de inbrekers het liefst op vrijdag- en zaterdagavond op pad. Onze zone heeft bij de onderwereld blijkbaar een serieuze reputatie wat uitgaan betreft. Elders in het land slaan de inbrekers meer toe overdag tijdens de werkweek en in de vooravond in 't weekend. In niet-woningen blijft de nacht het geprefereerde moment om te gaan roven. Ondanks de algemene daling van het aantal inbraken in niet-woningen, blijft de plaag groeien in scholen. Volgens Stefaan Eeckhout zijn er nauwelijks preventieve maatregelen mogelijk: het gaat om uitgestrekte gebouwen (niet minder dan 134) met honderden ramen en diverse toegangen en bovendien ligt in die schoolgebouwen heel wat aantrekkelijke buit.

Drugs

De misdrijven tegen de persoon en het gezin daalden lichtjes (met 2%). Er waren minder opzettelijke slagen en verwondingen zowel binnen als buiten het gezin. De vechtpartijen bleven status quo, een honderdtal - toch veel eigenlijk. Belaging (alle vormen van pesterij, stalking inbegrepen) nam wat toe. Er waren 6 pogingen tot doodslag (waarvan de helft binnen het gezin) en 2 moordpogingen.

Een sterke stijger vorig jaar was de categorie misdrijven 'tegen de openbare orde en veiligheid', van 360 tot 474 feiten. Maar bij nader toezicht blijkt het de verergering vooral te wijten aan fraude bij regularisatie-aanvragen - er was dan ook een regularisatiecampagne bezig en voor sommigen was het nu of nooit. Met 6% stegen de inbreuken op de bijzondere wetten. Daarbij stegen onder meer de niet-inschrijvingen in het bevolkingsregister - die feiten worden uitsluitend vastgesteld door aangifte van gerechtsdeurwaarders op zoek naar ondergedoken mensen met schulden.

De feiten die te maken hebben met drugs stegen ook aanzienlijk, maar dat is niets anders dan het resultaat van een actievere bestrijding van de drugshandel door de politie.

Overlast

Openbare dronkenschap, milieudelicten en 'inbreuken tegen de voetbalwet' daalden! En dan is er nog de categorie 'overtredingen tegen het lokaal politiereglement'. Die overtreders namen in aantal toe. Gaat dat om zware criminaliteit? Bah neen, het betreft meer overlast. De meeste gevallen zijn bijvoorbeeld het achterlaten van 'tijdelijke reclameborden', wildplassen, nachtlawaai en sluikstorten. Dergelijke overtredingen worden voortaan bestreden met gemeentelijke administratieve sancties (GAS) en vallen niet meer onder het vervolgingsbeleid van procureur en strafrechter.

Een aanzienlijk aantal feiten betrof in 2009 dan nog een verwikkeling met de Kortrijkse taxibedrijven. De chauffeurs moeten bepaalde attesten bij zich hebben en worden daarop gecontroleerd door de verkeerspolitie. Iedere keer dat er een zijn papieren vergeten had, is dat meegerekend als een vaststelling. Maar er is geen een effectief bestraft; het volstond dat zij binnen de kortste keren hun attesten kwamen tonen op het politiekantoor.

10:24 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-03-10

Weer militair materieel op weg naar Risquons-Tout

Gebr. David Risquons-Toutstraat5

Op maandag 29 maart 2010 om 7 uur 's morgens is het precies 162 jaar geleden dat een revolutionair legertje in de nabijheid van Kortrijk vanuit Frankrijk België probeerde binnen te vallen. Meer bepaald in het gehucht Risquons-Tout. De raid mislukte deerlijk, door toedoen van troepen die in Kortrijk waren gekazerneerd. Vandaag de dag staan in de Kortrijkse Risquons-Toutstraat (op de grens met Moeskroen) weer militaire voertuigen opgesteld. De firma Gebr. David Lauwe nv kreeg van het stadsbestuur opnieuw een vergunning om 300 legerwagens te stallen in afwachting van doorverkoop. Het is de commerçant wel verboden om na 19 uur en voor 7 uur materieel aan te voeren.

Ik geef toe: het verband tussen de onfortuinlijke revolutionairen en de stelplaats van afgedankte legervoertuigen is op zijn minst bij het haar getrokken. Maar ik wou even de verjaardag herdenken van een vergeten episode in onze vaderlandse geschiedenis en ik vind het bestaan van een echte onvervalste legerstock op het grondgebied van Kortrijk toch ook wat aandacht waard.

Revolutiejaar

1848 was in heel Europa een revolutiejaar. In Frankrijk slaagde een zoveelste revolutie erin om koning Louis-Philippe - nochtans de koning-burgerman genoemd - af te zetten en de tweede Republiek uit te roepen. De bourgeois-koning was eveneens schoonvader van de eerste Belgische koning Leopold I. Het was niet denkbeeldig dat de Franse radikalen die er de macht hadden veroverd, ook naar het 'protectoraat van de afgezette koning' zouden oversteken. Op hetzelfde moment waren de radicale elementen uit de coalitie die België had afgescheurd van het Nederlandse koninkrijk, door de conservatieve krachten weggepest, vervolgd en verbannen. Veel van die radikalen hielden zich op in Parijs. Omdat toen tegelijk in België een zware economische recessie heerste met extreme armoede en werkloosheid, zagen die radicale elementen een mogelijkheid om ook in ons land een meer democratisch bewind te installeren.

Zonder de Franse steun waarop zij hadden gehoopt, vormden zij een legertje dat op 29 maart 1848 om 7 uur 's morgens de grens overstak in het gehucht Risquons-Tout (een toepasselijke naam!). In België was men niet verrast. Spionnen en wellicht ook de Franse overheid zelf hadden de autoriteiten ingelicht. De dagen voordien werden daarom 700 militairen bijeengebracht in het garnizoen in Kortrijk, in verhoogde staat van paraatheid.

Gebr. David Risquons-Toutstraat 2

Bethune

De toenmalige burgemeester Felix Bethune - de familie kreeg pas later de adelijke 'de' voor de naam, zoals gedragen door de nazaten Emmanuel (burgemeester van Kortrijk 1995-2000) en Jean (huidig schepen van Kortrijk) - vaardigde in die spannende dagen twee berichten aan de bevolking uit. Beide proclamaties waren veeleer gericht tegen opstandigheid van de eigen bevolking dan tegen aanvallers vanuit het buitenland. Vooreerst richtte hij opnieuw de burgerwacht op: een gewapende militie van beter gegoeden. En voorts kondigde hij een samenscholingsverbod af voor meer dan vijf personen. Hij vreesde blijkbaar een herhaling van relletjes van armen en werklozen zoals die er geweest waren in de tijd van de Belgische onafhankelijkheidsstrijd tegen de Nederlandse koning achttien jaar eerder.

In Kortrijk raakte al op 21 maart 1848 bekend dat zowat tweeduizend revolutionairen vanuit Rijsel oprukten naar de Belgische grens. Toen het eerste schot viel, zoals gezegd bij het krieken van de dag op 29 maart, had de helft van het legertje het al opgegeven. Na niet langer dan twee uur hadden de Belgische kanonnen en soldaten het pleit al gewonnen. Tachtig invallers werden gevangen genomen, 48 waren er gewond of gedood. De gevangenen werden eerst in Kortrijk opgesloten en dan om veiligheidsredenen naar Leuven en Diest getransfereerd.

Van puur verschot haastten de Belgische autoriteiten zich evenwel om het bestuur van ons land een klein beetje democratischer te maken. Het bleef zo dat alleen de bezittende klasse mocht gaan stemmen, maar voortaan was het stemrecht niet uitsluitend meer gereserveerd voor de superrijken. En het zegelrecht op de dagbladen werd afgeschaft zodat nu ook de mening van de minder kapitaalkrachtigen in gazetten aan bod kon komen. Toch heeft het nog meer dan zeventig jaar geduurd eer het algemeen enkelvoudig stemrecht (voor de mannen dan toch) werd ingevoerd.

Afgedankt

Ik moest aan die schermutseling in Risquons-Tout denken toen ik vernam dat een marchand van afgedankt legermateriaal, in de Risquons-Toutstraat (in de Kortrijkse deelgemeente Aalbeke), een vergunning kreeg om zijn stelplaats van militaire voertuigen voort te zetten. Overigens zijn de onvervalste legerstocks zeldzaam geworden op het grondgebied van Kortrijk. Het gaat om het bedrijf Gebr. David Lauwe nv, op de grens met Moeskroen, juist over de spoorweg naar Rijsel.

De legerstock kreeg reeds in 1998 een vergunning van tien jaar voor het uitbaten van een stelplaats in open lucht van maximum 300 voertuigen andere dan personenwagens. Die vergunning werd verlengd met tien jaar in 2008. Om een of andere reden is thans een nieuwe vergunning aangevraagd, waarbij werd gepreciseerd dat het  legervoertuigen betreft.

Verstrengd

Rond heel het terrein staat een afsluiting in Ursusdraad, 2,5 meter hoog. Voor daar een voertuig wordt afgezet, wordt eerst gekeken of wel degelijk de batterij is verwijderd en alle olie en brandstof zijn afgetapt. Zo voorkomt men bodemverontreiniging. Ter plekke wordt aan het stoere rollend materieel niet gewerkt. Het enige wat er gebeurd is bijeenbrengen tot er liefhebbers opdagen om ze mee te nemen na aankoop. Ik vraag mij wel af wie in dat kakituig geïnteresseerd is; zo een gepantserde vrachtwagen is nu niet direct iets wat een verzamelaar op zijn schouw kan zetten. Hoeveel gaat daarvan richting Afrika of andere onrustige gebieden? Naar verluidt, wordt het gros inderdaad naar Afrika verscheept, maar niet voor militaire doeleinden wel om de onverharde wegen te kunnen trotseren.

Het stadsbestuur gaat akkoord met de aanvraag. Wel worden de voorwaarden in de nieuwe vergunning wat verstrengd. Het stapelterrein ligt volgens het Gewestplan deels in een zone voor milieubelastende industrie en deels in agrarisch gebied en in 'collectief te optimaliseren buitengebied'. Op beide laatste delen van het terrein (40 meter) mag de commerçant geen ex-legercamions meer plaatsen. Overigens valt dat rollend materieel in zijn camouflagekleuren nauwelijks op tussen de struiken. Voorts is het de Gebr. David verboden wagens aan en af te voeren tussen 19 en 7 uur. In de eerdere vergunningen mocht de expolitant nog tot 20 uur transportactiviteiten uitoefenen.

Gebr. David Risquons-Toutstraat4

21:42 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-03-10

Lenteschoonmaak in de Kortrijkse ophaalronde bedrijfsafval

container detail

In Kortrijk organiseert de stad de ophaling van bedrijfsafval. Om de drie maanden krijgen de aangesloten bedrijven een factuur toegestuurd. Per 1 maart jl. heeft het stadsbestuur in één trek niet minder dan vijftig bedrijven uit de ophaalrondes geschrapt. Reden: zij hadden op het einde februari 2010 hun factuur voor de periode juli-september 2009 nog niet betaald, zelfs niet na twee aanmaningen. Het gaat om bedragen van 15 tot 1100 euro. Onder de aangeslotenen zitten enkele merkwaardige namen...

Ophaalrondes

In Kortrijk kunnen handelszaken en bedrijven af geraken van hun afval dat met huishoudelijk afval kan gelijkgesteld worden, door een ophaling die door de stad zelf wordt aangeboden. De prijzen zijn zeer schappelijk, hoewel OpenVLD-gemeenteraadslid Hans Masselis iedere keer weer laat horen dat het bij de privésector (Van Gansewinkel bijvoorbeeld) goedkoper is. Toch blijven opvallend veel zaken aangesloten bij de stedelijke ophaalronde.

Zou dat om de service zijn? Feit is dat de 'vuilkar' elke werkdag passeert binnen de kleine ring en een keer per week erbuiten. Het afval mag worden aangeboden in containers van 1,1 kubieke meter (1100 liter) of in kleinere plastieken bakken van 240 liter. Per uitzondering kan men ook speciale afvalzakken kopen tegen 2 euro per stuk. De tarieven (een retributie) zijn de volgende: per container 30 euro en per plastieken bak 15 euro. Ook voor papier en karton is er een aparte bedrijfsophaling, om de twee weken, tegen 200 euro per jaar.

Boiten

Het stadsbestuur heeft nu beslist niet minder dan 50 aangeslotenen uit de ophaalronde te schrappen. Na twee aanmaningen hadden die zaken eind februari 2010 nog altijd hun factuur van de drie zomermaanden van 2009 niet vereffend. Als ze nu vlug betalen, kunnen ze zich weer inschrijven, maar dat kost hen dan 12,5 euro herinschrijvingskosten extra.

Onder de wanbetalers zitten enkele merkwaardige 'boiten'. Zo sleept het Justitiehuis, Burgemeester Nolfstraat 51, met een factuurtje van 90 euro; dat is nochtans een overheidsinstelling. Dan heb je al eens een minister van Justitie uit Kortrijk! Een zwaardere factuur (660 euro) is onbetaald gebleven van het Middenstandshuis, de bureaus van Unizo, een van de steunpilaren van de Kortrijkse meerderheid. Zelfs een van de grootste mediabedrijven van ons land, Roularta, mag een andere oplossing zoeken voor zijn Kortrijkse vestiging nadat een factuur van 195 euro onbetaald bleef. En ook raar is dat het sociale-economiebedrijf Skateconstruct-Speel-O-Kee cvba - het zou mij verwonderen als burgemeester Lieven Lybeer daar geen voorzitter van is, in elk geval steunt de stad het tewerkstellingsinitiatief - een factuur van 105 euro niet voldeed.

De achterstallige bedragen per bedrijf schommelen tussen 15 euro - is dat voldoende om iemand te schorsen? - en 1110 euro. In totaal gaat het om een tegoed voor de stad van 10.698 euro, of 214 euro per aangeslotene gemiddeld.

Zwevegemsestraat

Als je de ligging van de geviseerde zaken bekijkt, blijken er nogal wat gesitueerd te zijn in de straten die van de zomer geconfronteerd werden met de grote wegenwerken voor de doortocht naar K in Kortrijk: Zwevegemsestraat en Oudenaardsesteenweg. Maar geen enkele zaak van de veel- en langgeplaagde Wijngaardstraat. En dan toch wel enkele bedrijven van bijvoorbeeld het Kennedypark.

Wat er ook van zij, ik zou als bedrijf niet op die lijst willen staan. Dat lijk mij niet bevorderlijk voor mijn solvabiliteitsfaam.

21:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-03-10

Kortrijks vergeten spoorweghotel verdwijnt helemaal

Gouden Arend1

Vier eerdere pogingen mislukten. Maar thans heeft een promotor een vergunning vast om een van de oudste herinneringen aan de beginjaren van de spoorweg in Kortrijk te slopen. Er komt een riant appartementsgebouw in plaats van de vermolmde woonkazerne in de Sint-Jorisstraat. Maar die grijze opeenstapeling van armenkamertjes was ooit het sjieke spoorweghotel L'Aigle d'Or (1840-1865). Jammer? Eigenlijk niet. De gouden arend is immers al lang de nek omgedraaid door diverse verbouwingen/verminkingen. Al die mensonwaardige woonhokken (15-tal) moeten wel flink hebben opgebracht. De vergunning die het stadsbestuur nu verleent, werpt overigens een merkwaardig licht op het zogenaamde 'gabarietenplan' dat in Kortrijk wordt gehanteerd.

L'Aigle d'Or

In het advies van de dienst Stadsplanning en Ontwikkeling wordt het bouwvallige maar toch nog altijd majestueuze gebouw Sint-Jorisstraat 23-31 omschreven als 'een laat negentiende-eeuws herenhuis, dat in de loop der jaren danig verbouwd en uitgebreid werd tot een meergezinswoning'. Dat het danig verbouwd is, klopt. De rest niet. Op het stadhuis zitten zij er minstens een halve eeuw naast. En een herenhuis is het pand nooit geweest. Zijn eerste bestemming was hotel.

Merkwaardig dat geen van de lokale geschiedenisfanaten of volkskundigen dit gebouw ooit in verband hebben gebracht met het hotel L'Aigle d'Or. Maar ik kan begrijpen waarom. Er bestaan van dat hotel (1840-1865) schitterende prenten, onder meer afgedrukt op 'porseleinkaarten' (zie het standaardwerk Kortrijk op porseleinkaarten 1840-1865, van Egied Van Hoonacker, p. 116-120). Op die prenten staat het hotel steevast afgebeeld met op de voorgrond een stoomlocomotiefje waarachter een tender, enkele reizigerswagonnetjes en een of twee goederenwagonnetjes, op weg naar het station van Kortrijk.

Waterlijsten

Maar op bepaalde prenten heeft het hotel negen traveeën (vensters of deuren recht boven elkaar), terwijl de ruïne vandaag er maar zeven heeft. Maar in die tijd was het niet uitzonderlijk dat reclame een beetje overdreef en een gebouw groter uitbeeldde dan in werkelijkheid. Bovendien bestaan er wel degelijk lithografieën uit die tijd waarop het hotel slechts met telkens zeven vensters per verdieping te zien is.

Het ultieme bewijs dat het hier wel degelijk gaat om L'Aigle d'Or vind ik in de 'waterlijsten', die de gevel een horizontaal accent gaven over zijn hele breedte (19,08 meter), juist boven de gelijkvloerse verdieping en onder de oorspronkelijke kroonlijst boven de vensters van de tweede verdieping. En ook de 'doorgetrokken lekdrempels' (externe vensterbanken) over de hele gevelbreedte, zowel onder de (grote) vensters op de eerste verdieping als onder de bescheidener vensters van de tweede verdieping zijn exact zoals op de oude prenten. Die horizontale gevellijnen zijn in de loop der tijden blijven bestaan, en zijn zowel terug te vinden op voormelde kaarten als op het bestaande pand.

Hierbij een prent geleend van de gespecialiseerde spoorwegblog Spoorvreter (http://spoorvreter.be/allerlei/1850.jpg). Het originele aan die prent is dat het treintje wegrijdt van het station van Kortrijk in plaats van ernaar toe.

1850 hotel

Saint Georges

Een ander teken dat het hier om het hotel van 1840 gaat, kun je zien in de verdeling van de later verbouwde gelijkvloerse verdieping in vier commerciële ruimten. Er zijn drie wat bredere winkeltjes, met telkens de breedte van twee gevelvensters en een wat smaller deel, het tweede van links. Dat smallere deel heeft precies de afmetingen van de vroegere inrijpoort voor de koetsen, zoals die staat afgebeeld op de oude kaarten.

Het gebouw in de Sint-Jorisstraat is opgericht rond 1840, nog geen jaar nadat de spoorlijn Gent-Kortrijk op 22 september 1839 plechtig in gebruik was genomen. Die spoorlijn was een van de eerste op het Europese continent - in Frankrijk begon men pas in 1842 met de uitbouw van een spoorwegennet. Als gevolg van de bouw van de spoorlijn en het Kortrijkse station ontwikkelde zich een heel nieuwe wijk aan de rand van het toenmalige centrum. Tot die wijk behoorde ook de Sint-Jorisstraat, volgebouwd in 1841. De straat kreeg die naam omdat zij leidde naar het Parc Saint Georges (dat nog altijd bestaat in de Doorniksewijk), het terrein van een van de schuttersgilden van de Kortrijkse upperclass.

Orangisten

Ondernemende welstellende Kortrijkzanen dachten blijkbaar dat het spoor veel bezoekers en rijkdom naar de stad zou brengen. In dat niet belangloze optimisme past de bouw van het hotel L'Aigle d'Or. Het was een initiatief van de uitbaters van het gelijknamige, oudere café in de Doornikstraat; beide panden waren met elkaar verbonden. De logiesactiviteiten werden gescheiden van het restaurant en de herberg om de rust te verzekeren van de gasten.

De herberg in de Doornikstraat - het pand bestaat nog maar het is nu een winkel - dateert van 1830 en is opgericht door de Orangisten. De Orangisten waren rijkere Kortrijkzanen die aanhangers waren van het Hollandse bewind en tegenstanders van de Belgische onafhankelijkheid. Ondanks hun Hollandse gezindheid waren ze erg francofoon. Later zochten ze aansluiting bij de liberale strekking. Ook voormelde club van Parc Saint Georges was in de beginjaren van België een verzamelplaats van Orangisten. Het pand in de Doornikstraat waarin het café L'Aigle d'Or/Gouden Arend was gevestigd bestaat nog, nummer 52. Maar van de oorspronkelijke empiregevel met vier grote pilasters schiet nog maar weinig over. Alleen de deur links naast de winkel herinnert met zijn bovenlicht waarin een gestyleerde S is verwerkt (Stacegemsche Brouwerij) nog aan het feit dat het ooit een herberg was.

Gouden Arend2

Stoutmoedig

De hotelvleugel van L'Aigle d'Or werd uitgebaat door 'veuve Pringiers-Bonjean' (Barbe Thérèse). Op de reclamekaarten die toen in omloop werden gebracht, werd benadrukt dat het om een recent geheel nieuw gebouw ging, gelegen in de nabijheid van het station in het aangenaamste kwartier van de stad. Het hotel "offre des appartements spacieux et toutes les commodités désirables". Een elegante Omnibus (paardenkoets) waarop het logo van het hotel stond (een gouden arend), haalde de hotelgasten bij elke aankomst van een trein gratis af aan het station. Dezelfde boodschap werd ook in het Engels op de kaarten gezet. Blijkbaar hoopte men dat het spoor toeristen van over heel de wereld naar Kortrijk zou brengen.

Het was wel een stoutmoedige onderneming van de familie Pringiers om in 1840 die zware investering te doen. De economie was al het jaar ervoor in een zware depressie aan het sukkelen. In al de jaren dat het hotel het uithield, tot in 1865, was een kwart tot de helft van de Kortrijkse stadsbevolking afhankelijk van armensteun!

Rechts

Het ooit zo mooie pand werd in zijn 170-jarig bestaan deerlijk toegetakeld. Wellicht werd het kort nadat het ophield hotel te zijn, opgedeeld in vier woningen of handelszaken, die elk hun eigen huisnummer kregen. En naderhand werden die vier huizen opgesplitst in een massa flatjes, waarbij van de hoge plafonds van de gelijkvloerse verdieping werd geprofiteerd om in de drie linkse deelpanden een tussenverdieping aan te brengen. Het gracieuze uitzicht van het gewezen hotel ging helemaal verloren toen men het zadeldak verving door een industrieel ogende opbouw van twee extra - lage - verdiepingen. Op het nieuwe platte dak kwam een ballustrade voor de bevestiging van reclamepanelen. Achteraan werd de binnenplaats van het hotel na verloop van tijd helemaal toegebouwd.

Babyboomers kennen het pand van iets anders. Ene Guido Van der Meersch vestigde er op het einde van de jaren 1960, in het meest rechtse (!) deelpand het hoofdkwartier van zijn 'Bertennest'. De bevlogen 'woordkunstenaar' deed er verwoede pogingen om de jeugd aan te trekken met een mengsel van uiterst conservatief katholicisme en zo mogelijk nog extremer flamingantisme. Een tijdlang hield hij er zelfs een vegetarische kantien open.

Vijf aanvragen

De laatste, trieste resten van het hotel verdwijnen binnenkort. B&S Promotions, Drongen, krijgt een stedenbouwkundige vergunning om het te slopen en er vier ruime appartementen boven een winkel te bouwen. Het is de vijfde aanvraag op rij. Een eerste werd al geweigerd begin 2006 - je hebt al een idee hoelang het gebouw leegstaat. De aanvrager wou er een flatgebouw neerpoten met niet minder dan 14 studio's - meer van hetzelfde dus. Het ontwerp bestond het om de vijf bouwlagen plafondhoogtes te geven van niet meer dan 2.4 meter. Een doorsneemens zou in een dergelijke studio de zoldering kunnen witten zonder op een ladder of zelfs maar een stoel te gaan staan!

Eind 2007 weigerde het stadsbestuur een aanvraag voor een slopingsvergunning. Wellicht wilde de eigenaar ontsnappen aan de leegstandstaks. Maar in Kortrijk krijgt men voor de meeste plaatsen pas een sloopvergunning als er een vervangend bouwvolume komt. Logisch: anders krijgen we een stad vol gaten. Halverwege 2008 vond nogmaals een vergunningsaanvraag voor een flatgebouw met 12 kleinere appartementen te recht geen genade in de ogen van het stadsbestuur. Ook nu weer plafonds waar men met de hand aan zou kunnen zonder op zijn tenen te gaan staan. Een jaar later deed de eigenaar een nieuwe poging om de boel te mogen slopen. Maar 't was weeral 'geen avance': eerst een deugdelijk bouwplan vooraleer men mag slopen.

Ontwerp

Een nieuw ontwerp krijgt nu wel het fiat van het stadsbestuur. Op het bouwterrein van 19 meter op 22 komt een bescheidener appartementsgebouw met op de begane grond een winkel. Achteraan gaat men het niet toebouwen tot op de perceelsgrens, maar er komt een soort koer die toegang geeft tot drie garages en drie stalplaatsen onder de blote hemel. De nieuwbouw krijgt vier bouwlagen. De verdiepingen worden ingericht als vier ruime tweeslaapkamerflats, onder een afgeknot zadeldak. De plafonds worden op de benedenverdieping 3 meter en op de bovenverdiepingen 2,59 meter hoog.

De voorgevel zal aparte ingangen hebben voor de winkel en de appartementen. Aan de rechterkant komt bovendien een drie meter brede onderdoorgang die leidt naar de garages. Op de verdiepingen springt de gevel 1,3 meter in achter de voorbouwlijn. Maar daaraan worden terrassen bevestigd die 60 cm gaan uitspringen over de rooilijn. Dat is een merkwaardige toegeving aan ontwerper architect Bart Tyberghien (Izegem); normaal staat het stadsbestuur uiterst weigerachtig tegen delen van de gevel die boven het trottoir uitsteken.

Lager dan in 1840

Ook vermeldenswaard is dat het goedgekeurde ontwerp een lagere kroonlijst heeft dan het hotel uit 1840. Eigenlijk is dat wel een beetje typisch voor de - niet zo steedse - bescheidenheid die in Kortrijk wordt gehuldigd wat hoogbouw betreft. Bij het oorspronkelijke hotel L'Aigle d'Or begon het dak vanaf een kroonlijst op 13,6 meter. In de twintigste eeuw werd daarbovenop nog een modern volume met twee verdiepingen gestapeld. In het goedgekeurde ontwerp mag de kroonlijst, de onderkant van het dak, van het stadsbestuur niet hoger zijn dan 13 meter.

Of hoe men 170 jaar geleden hoger mocht bouwen in onze 'metropool' dan vandaag. Heden ten dage hanteert het stadsbestuur immers een 'gabarietenplan' uit de jaren 1980. Dat plan is nooit ter goedkeuring voorgelegd aan de gemeenteraad maar het wordt gehanteerd als een soort beleidslijn. Met dat plan wou en wil het stadsbestuur de bouwhoogtes en -volumes in de binnenstand harmonieus houden. Maar in de praktijk heeft de toepassing toch tot gevolg dat het een al te grootstedelijke skyline tegenhoudt.

12:00 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

15-03-10

Mag het Ring Shopping Center zich verdedigen tegen K in Kortrijk?

Ring Shopping Center

Het kersverse winkelcentrum in de binnenstad, K in Kortrijk heeft zopas een schitterend openingsweekend achter de rug. Veel volk en tot ieders tevredenheid bleef de verkeerschaos binnen redelijke perken. Precies op dat moment raakt bekend dat het stadsbestuur van Kortrijk een verbouwingsaanvraag weigert voor dat andere, eerdere winkelcentrum van de stad: het Ring Shopping Center aan de R8 ter hoogte van Kuurne. De aanvraag kwam er om het vertrek op te vangen van het grootwarenhuis Colruyt. Colruyt trekt naar een eigen stek aan de overkant van de Ring, op het grondgebied Kuurne. Men wou dat gat (2400 m²) in het Ring Shopping Center vullen door het op te splitsen in kleinere winkelruimten. Tegelijk wou met een uitbreiding (1517 m² nieuwbouw met een verdieping van nog eens 282 m²) voor eveneens kleinere verkoopsoppervlaktes.

Het stadsbestuur weigert die verbouwing. Het schaart zich achter de argumenten van een deel van het 'Nationaal Sociaal-Economisch Comité voor de Distributie', dat zegt dat kleinhandelszaken in het stadscentrum thuishoren. Zou het ook hebben meegespeeld dat Ring Shopping met deze verbouwing over meer 'enseignes' (90) zou beschikken dan concurrent K in Kortrijk (86)? In elk geval bezorgt het stadsbestuur Ring Shopping een zware opdoffer, op een ogenblik dat het zich niet alleen moet weren tegen de concurrentie van nieuwkomer K in Kortrijk maar dat ook Carrefour heeft beslist zijn hypermarkt daar stop te zetten (6400 m²).

Opdoffers

Het Ring Shopping Center is van bij zijn oprichting in 1973 door het Kortrijkse stadsbestuur beschouwd als een vreemd element, als een bedreiging voor de winkelstad die Kortrijk altijd is willen zijn in zijn centrum. Het lag ook aanvankelijk op grondgebied Kuurne, de heel verstedelijkte gemeente die toch niet bij Kortrijk wou gevoegd worden. Door de fusies van de gemeenten in 1976 kreeg stad Kortrijk het deel van Kuurne dat binnen de Kortrijkse ringweg R8 lag, met inbegrip van het Ring Shopping Center. Het stadsbestuur heeft nooit enige poging ondernomen om Ring Shopping te integreren in het stadsgebeuren. Nochtans had Overleie daar misschien wel van kunnen profiteren.

Verwacht wordt dat Ring Shopping voortaan stevige concurrentie zal krijgen van het zopas geopende winkelcentrum K in Kortrijk, dat wel in de binnenstad is gelegen. Alvast het openingsweekend was een voltreffer. En de enigszins gevreesde verkeerstoestanden zijn redelijk achterwege gebleven; die mogelijke domper op de verdere bloei blijkt dus niet te bestaan.

Precies op dat moment krijgt concurrent Ring Shopping een paar stevige opdoffers te verwerken. Supermarkt Colruyt vertrekt er naar een aparte locatie, aan de overkant van de R8 naast de Lidl in Kuurne. En ook Carrefour heeft aangekondigt zijn hypermarkt in Ring Shopping binnen afzienbare tijd te sluiten. Daarmee verliest het winkelcentrum twee trekkers.

H&M en ESPRIT

Om het vertrek van Colruyt op te vangen heeft de uitbater van het grootste deel van Ring Shopping, de Brusselse maatschappij Vastgoedinvestering Kortrijk Ring Shopping Center NV, een aanvraag ingediend voor een sociaal-economische vergunning voor het herinrichten en een uitbreiding van de leeggekomen ruimte. Het Center heeft nog een andere eigenaar: de Vastgoedmaatschappij Redeveco Retail Belgium CV bezit de verkoopsoppervlakten van Carrefour, Hema en Lunch Garden. Ongetwijfeld zal ook die maatschappij mettertijd een aanvraag indienen om de sluiting van de hypermarkt van Carrefour op te vangen - maar dat is voor later.

Het gat dat Colruyt achterlaat, is 2408 m² bruto groot. Die lege ruimte zou worden ingedeeld in kleinere winkels. H&M zou er een kleerwinkel inrichten van 603 m². Voorts zou er een interieurzaak komen van 650 m², en nog drie andere kleer- of schoenwinkels (van 200, 128 en 471 m²). Ring Shopping zou van de gelegenheid willen gebruikmaken om zijn winkelhal uit te breiden. Men wil er een vleugel bijbouwen van 1517 m² met daarop een verdieping van 282 m² - het Shopping Center heeft twee verdiepingen. De klerengigant C&A zou de verdieping innemen en 282 m² gelijkvloers, om zijn bestaande winkel te vergroten. ESPRIT wil 829 m². Voor een kleren- of schoenenzaak rest er dan nog 202 m² en voor een winkel met eetwaren 43 m².

Als die herinrichting en uitbreiding zou doorgaan, zou het Ring Shopping Center beschikken over een totale netto winkeloppervlakte van meer dan 25.000 m². Momenteel biedt het onderdak aan 78 kleinhandelaars en 12 zaken van horeca en dienstverlening. Na de aangevraagde operatie zouden er zowat 90 winkels zijn naast de 12 horecazaken. Door de uitbreiding zou de bestaande parking (1670 stalplaatsen)  worden uitgebreid met nog eens 54 plaatsen (op het dak van het nieuwe gedeelte).

Overkant Ringweg

De aanvraag werd eind vorig jaar voor advies overgezonden aan het daartoe bevoegde Nationaal Sociaal-Economisch Comité voor de Distributie (van de federale overheidsdienst Economie). De meningen van de experten en vertegenwoordigers van diverse sectoren in dat comité liepen uiteen. Bepaalde leden waren er niet voor te vinden dat grote winkelgehelen worden opgesplitst in kleinere eenheden. Daardoor trekt men - volgens hen - winkels weg uit het stadscentrum naar 'buitenstedelijke projecten', wat de commerciële leefbaarheid van het centrum aantast. Andere leden - blijkbaar de minderheid - wezen er dan weer op dat het Ring Shopping Center van meetafaan in 1973 was samengesteld uit een mengeling van kleine, middelgrote en grote winkeleenheden. 

Ook de voorschriften van het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan van Kortrijk wijzen op mogelijks ongelijk van de meerderheid van het Sociaal-Economisch Comité. Het structuurplan bepaalt dat de kleinhandelsactiviteiten in Kortrijk verder uitgebouwd moeten worden zowel in de binnenstad, de dorpskernen als in de 'concentratiegebieden voor grootschalige kleinhandel' (zoals het Ring Shopping Center).

Overigens is het Sociaal-Economisch Comité blijkbaar onwetend over de ontwikkelingen aan de overkant van de Ringweg, op Kuurns grondgebied. Het is een illusie te denken dat de winkels die in Ring Shopping niet mogen komen, zullen verhuizen naar de Kortrijkse binnenstad. Ze gaan simpelweg aan de overkant van de Ring, buiten Kortrijk, hun tenten opslaan.

Partijdig?

In elk geval volgt het Kortrijkse stadsbestuur het ongunstige advies van het grootste deel van de leden van het Sociaal-Economisch Comité voor de Distributie. De aanvraag voor de verbouwing en uitbreiding van Ring Shopping wordt radikaal geweigerd. Op het moment dat Ring Shopping in hevige concurrentiestrijd is gewikkeld met K in Kortrijk, zal het voor het stadsbestuur heel moeilijk zijn de verdenking van partijdigheid van zich af te schudden. De weigeringsbeslissing is ook slecht nieuws voor wie nadenkt over de gevolgen van de aangekondigde sluiting van Carrefour (6700 m², hondertal banen) in datzelfde Shopping Center.

01:22 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-03-10

'Minder hinder' in Kortrijk: geen woorden maar daden?

Nieuwstraat afgesloten

Het stadsbestuur van Kortrijk (CD&V-OpenVLD) weigert de engagementsverklaring 'Minder hinder bij openbare werken' te ondertekenen. Het werd daartoe aangeschreven door de zelfstandigenorganisatie Unizo. Het stadsbestuur meent dat het al genoeg doet om de hinder bij openbare werken in de stad zo beperkt mogelijk te houden. Het komt erop neer dat men de minderhinderoptie niet wil opnemen in een bindend reglement. Ook wil het bestuur - hoewel diverse schepenen zich tot Unizo bekennen - niet toetreden tot een initiatief van slechts een van de middenstandsorganisaties.

De motivatie van het stadsbestuur is toch wat dubbelzinnig. Enerzijds vreest het bestuur te verregaande gevolgen (verplichtingen en schadeclaims?) indien er een reglement zou bestaan. Het vreest verder te moeten gaan dan wat het nu al doet. Anderzijds meldt men aan Unizo dat men de bestaande minderhinderpraktijk niet wil 'verengen'. Niet alleen winkeliers en andere ondernemers lijden tijdelijk schade bij openbare werken, ook scholen en de bevolking wordt gehinderd. Inderdaad, maar dat is geen argument om geen passend reglement te maken waarin de rechten en plichten worden vastgelegd bij openbare werken ...

t

21:12 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-03-10

Zijn de deurwaarders op weg naar het Guldensporenstadion, of niet?

kvk1

Zijn de deurwaarders op weg naar het Guldensporenstadion? Sommigen lieten dat uitschijnen nadat de oppositie in de Kortrijkse gemeenteraad een voorstel van het stadsbestuur (CD&V-OpenVLD) had afgeschoten om 'bij hoogdringendheid' de toekenning van een omvangrijke subsidie aan de Kortrijkse voetbal-eersteklasser (website)toe te voegen aan de lijst van de te bespreken punten (gemeenteraad van 8 maart 2010). Opvallend was dat twee leden van de meerderheid evenmin het voorstel wilden goedkeuren, met name de parlementsleden Carl Decaluwe en Roel Desseyn. Een dergelijke laattijdige toevoeging vergt een tweederdenmeerderheid. Er waren 23 stemmen voor, 14 tegen en 2 onthoudingen.

Het voorstel bestond erin aan de werkmaatschappij van KVK, cvba Kortrijk Voetbalt, 300.000 euro toe te schuiven. Pas op het einde van het pittige debat haalde sportschepen Stefaan Bral, CD&V, zijn ultieme argument boven: KVK zit in financiële problemen te wijten aan al te voortvarende investeringen. Hij kon er geen twee derden van de gemeenteraadsleden mee overtuigen. De schuldeisers van KVK gaan toch nog een maandje langer moeten wachten op hun centen. De gemeenteraad krijgt op die manier genoeg tijd om het dossier in al zijn aspecten te bestuderen.

Tweederden

Het rare is dat de voetbalclub eigenlijk geen toelage wou maar een lening. De club wou aan de publieke opinie 'een zeer krachtig signaal' geven: "Als voetbalvereniging kunnen we niet blijven rekenen op de belastingbetaler". En dus stond rood-wit erop het geld op termijn terug te betalen. Zij vroegen wel 100.000 euro meer dan de stad nu wil schenken.

Na veel heen- en weergeschrijf stemde het bestuur van de voetbalclub pas op 3 maart in met het voorstel van het stadsbestuur. Dat was te laat om het voorstel nog op de agenda van de gemeenteraad van maart 2010 te plaatsen. Een laattijdig punt toevoegen aan die agenda kan slechts met tweederdenmeerderheid. En die meerderheid is niet gevonden. Zelfs in de meerderheid (CD&V-OpenVLD) waren er twee dissidenten. En het waren niet de minsten: Vlaams volksvertegenwoordiger Carl Decaluwe en federaal kamerlid Roel Desseyn onthielden zich.

Verpanden

De hele kwestie begon in september vorig jaar. De voetbalclub vroeg aan de stad een lening van 450.000 euro, zijnde de investeringen die de club op eigen houtje had gedaan voor de verfraaiing van het Guldensporenstadion. De werken hadden betrekking op de horeca-activiteiten in de voetbaltempel. De loges werden opgefrist; de kantoren werden van onder de tribunes gehaald en verhuisd naar bureaucontainers buiten; de vrijgekomen ruimte werd gebruikt voor de uitbreiding van kantine en restaurant; er werden buiten drankchalets ingericht; de kleedkamers en het dokterskabinet werden vernieuwd (met steun van de Kortrijkse decorateur Meuleman 'Vakmanschap sinds 1885'); en er werd een hypermoderne ledwall opgesteld (tegen een prijsje geleverd door Barco).

De stad is al langer een belangrijke sponsor van KVK. Zo kreeg de club een extra subsidie van 1,5 miljoen euro toen hij promoveerde naar eerste klasse in 2008. De onderhandelingen over de nieuwe financiële behoeften van KVK duurden lang. Intussen poogde cvba Kortrijk Voetbalt ook een lening te krijgen bij de banken (ING). Maar dat liep op een sisser uit; blijkbaar weigeren de banken nog geld te stoppen in een zo onzekere sector als de voetbalsport. Zelfs met mogelijke stadswaarborg (voor een lening van 350.000 euro) slaagde het clubbestuur er niet in aan een lening te komen.

Op 25 februari 2010 deed de club daarom een nieuw verzoek aan de stad: een lening van 400.000 euro. Als garantie was de club zelfs bereid zijn uitgaande facturen te verpanden. Dat zogenaamde 'factoringskrediet' zou de schuldenaars van de eersteklasser verplichten hun facturen te betalen op een rekening van de stad. Maar de stad ging daar niet op in.

Play offs

Na een hoogoplopend intern debat kwam het stadsbestuur met een ultiem aanbod: de stad zou zomaar 300.000 euro schenken aan de voetbalclub. In ruil voor die geste vraagt de stad dat de club zich ertoe zou verbinden - op straffe van onmiddellijke terugbetaling van de toelage - tegen eind 2010 zes verregaande voorwaarden na te komen.

In de discussie in de gemeenteraad haalde sportschepen Stefaan Bral, CD&V, een aantal vermeldenswaardige argumenten boven. Vooreerst wees hij erop dat de investeringen van de club ten goede waren gekomen aan het stadion, dat eigendom is van de stad. De schepen moest tegelijk toegeven dat de stad met die inrichtingen weinig zou kunnen aanvangen als de club ten onder zou gaan. Ook zei hij dat de club slechts met tijdelijke betalingsproblemen kampt. Op het einde van het seizoen krijgen ze als onverwachte deelnemer aan de play offs aanzienlijke extra TV-rechten uitbetaald. Daarmee zouden ze op dat moment hun schulden kunnen delgen. Maar de schuldeisers willen daar blijkbaar niet op wachten.

Overigens is de schepen van mening dat die extra TV-gelden moeten dienen voor sportieve uitgaven (spelers, trainers) en niet voor investeringen in het stadion. Met een omvangrijke toelage - die moet worden bekeken in het licht van een jaaromzet van 4,5 miljoen euro - wordt de toekomst van de club verzekerd, aldus de schepen.

Zes voorwaarden

De zes voorwaarden voor de toelage zijn de volgende.
1. Een aanpassing van de statuten van cvba Kortrijk Voetbalt moet het onmogelijk maken dat een aandeelhouder te veel macht krijgt. Het aantal aandelen per aandeelhouder (en familie en verbonden vennootschappen) moet altijd minder dan 25% zijn. De vrijgekomen aandelen van de huidige grootaandeelhouder(s) moeten verspreid worden bij het ruimere publiek.
2. Kortrijk Voetbalt moet zijn raad van bestuur afslanken en er moeten deskundigen en managers in komen.
3. De stad moet inzicht krijgen in de boeken en de rekeningen - momenteel worden die niet vrijgegeven door het clubbestuur. Daartoe stelt de stad een extern accoutant/revisor aan, voor driemaandelijkse controles.
4. De club moet een ernstig businessplan opstellen voor de komende vijf jaar, met daaraan gekoppeld een masterplan infrastructuur en een plan voor de verdere ontwikkeling van de jeugdwerking. Bij het uitwerken van dat plan moet de stadsadministratie worden betrokken.
5. Cvba Kortrijk Voetbalt en KVK engageren zich tot sociale acties en verdere deelname aan het Open Stadionproject (waardoor onder meer matchen van de Homeless Cup kunnen gespeeld worden in het Guldensporenstadion).
6. De club zal zijn bestaande engagementen ten opzichte van de stad 'formaliseren' (worden niet voldoende nagekomen misschien?). Dat gaat dan over publiciteit voor de stad, toegangskaarten voor het stadsbestuur, toegangskaarten jeugdvoetbalploegen, VIP-kaarten, shirtsponsoring enzovoort.

Als de zes voorwaarden niet zijn vervuld tegen 31 december 2010 moet de club op 1 januari 2011 het hele bedrag van 300.000 euro ineens en zonder ingebrekestelling terugbetalen.

Leekens

In naam van de progressieve fractie (sp.a-Groen!) vroeg Philippe De Coene in de gemeenteraad waarom dat voorstel zo halsoverkop moest worden goedgekeurd. "Als Georges Leekens zijn matchen zo zou voorbereiden zoals het stadsbestuur het KVK-dossier, dan speelden we nu tegen de degradatie" meent De Coene.

Pas een werkdag voor de gemeenteraad, ontvingen de raadsleden de mededeling dat het stadsbestuur hoogdringendheid zou inroepen voor een toelage van 300.000 euro extra aan KV Kortrijk. In die omstandigheden is het niet mogelijk dat ook maar iemand van de 'verkozenen van het volk' zich een volledig beeld kan vormen van het dossier en daar in volle objectiviteit kan over oordelen. Wat is de werkelijke financiële toestand van de club? Waarom wil de stad niet simpelweg een lening toestaan? Waarom moet het per se een schenking zijn? Waarop zijn die zes voorwaarden gebaseerd? Wie beheerst er bijvoorbeeld momenteel te veel aandelen van de cvba? Wie zal de naleving van de gestelde voorwaarden controleren?

Overigens merkt De Coene op dat het Gemeentedecreet niet zomaar spoedbehandeling toestaat. Artikel 29 van dat decreet zegt: "Een punt dat niet op de agenda voorkomt, mag niet in bespreking worden gebracht, behalve in spoedeisende gevallen als het geringste uitstel gevaar zou kunnen opleveren". Schepen Bral heeft het gevaar dat de stad boven het hoofd hangt bij het geringste uitstel van die KVK-toelage niet kunnen aantonen.

Supporter

Na het wegstemmen van de hoogdringende toevoeging aan de lijst van de te bespreken punten, stelden sommigen het voor alsof de oppositie nu verantwoordelijk was voor de ondergang van de Kortrijkse eersteklasser. Burgemeester Lieven Lybeer sneerde bijvoorbeeld: "KVK zal u dankbaar zijn!". Philippe De Coene: "Ik ga naar KVK sedert de fusie in 1971 en ik betaal mijn tickets en mijn pintjes daar zelf. In goede en in slechte tijden. In perioden dat er 8000 mensen in het stadion zijn, maar ook op momenten dat er maar 800 naar de Meensesteenweg zijn afgezakt. Ik ben dus een trouw supporter. Maar als gemeenteraadslid is het mijn plicht toe te zien op het correcte gebruik van belastingsgeld".

De toelage komt wellicht terug aan bod in de gemeenteraad van april. Kan de club zo lang op dat geld wachten of staan inderdaad de deurwaarders aan de poorten van het Guldensporenstadion? Als het stadsbestuur intussen een ordentelijk dossier maakt, met alle nodige gegevens en uitleg, dan wil de progressieve fractie zeker helpen aan een duurzame ondersteuning van de club. De Coene laat dat ook zo weten aan de supportersclubs en aan het KVK-bestuur. Hij contacteerde al KVK-voorzitter Joseph Allijns. De man was ooit schepen in Menen en weet dus maar al te goed dat er in een gemeenteraad niet veel kan geïmproviseerd worden. De voorzitter is zelfs bereid gevonden zich te laten ondervragen door de gemeenteraad. Zo erg kan dat maandje uitstel dan toch niet zijn...

Andere stemmen over dit onderwerp: Matti Vandemaele, Kortrijkwatcher en Axel Weydts.

23:11 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-03-10

Nieuw verkeerscirculatieplan leidt (bijna) alle wegen naar K in Kortrijk

verkeerscirculatieplan

Als de voorstellen van het studiebureau Mint het halen, zal de verkeerscirculatie op verschillende plekken in Kortrijk grondig wijzigen. Het stadsbestuur nam vorige week akte van het eindrapport van Mint. Het bureau werkt sinds vorig jaar in opdracht van het stadsbestuur aan een nieuw 'verkeerscirculatieplan voor de stad Kortrijk'.

De voorstellen van het bureau komen erop neer dat auto's de binnenstad alleen nog gaan kunnen doorrijden als ze een omweg maken via 'K in Kortrijk', het megawinkelcentrum. De suggesties kunnen misschien het verkeer in de stadskern verminderen, maar zullen in elk geval de verkeersdruk op de as Gentsesteenweg-Plein-Veemarkt-Zwevegemsepoort-Oudenaardsesteenweg nog verhogen. En Overleie verliest zijn eeuwenoude functie van noordelijke ingangspoort van de stad. Het is onverantwoord dat de gemeenteraad - en waarom niet het ruimere publiek? - niet van bij het begin wordt betrokken bij dergelijke fundamentele keuzes voor de stad.

Draaischijf

Wie met de wagen vanuit Overleie (het noorden) naar het stadscentrum moet, zal binnenkort niet meer de eeuwenoude weg Overleiestraat-Budastraat-Leiestraat kunnen nemen. Men zal verplicht worden om te rijden over de Groeningebrug, de Julien Liebaertlaan, het Plein ... en K. Een wat langere weg gaat over de Meensesteenweg, de Westelijke binnenring, klokhuisrotonde Appel, en dan langs station en spoorweg naar de Zwevegemsestraat (weeral K dus). Op de oude verbindingsas komt er eenrichtingsverkeer staduitwaarts. Om te voorkomen dat men een sluikwegje stadinwaarts zou creëren via de Dam en het Broelbrugje, komt er ook op dat brugje eenrichtingsverkeer staduitwaarts.

Wie vanuit het zuiden naar het stadscentrum moet, zal eveneens geconfronteerd worden met eenrichtingsverkeer staduitwaarts in de Doorniksewijk en zal daarom worden afgeleid naar de as Oudenaardsesteenweg-Zwevegemsestraat (K dus).

K in Kortrijk en omgeving worden bijgevolg gepromoveerd tot de nieuwe verkeersdraaischijf van Kortrijk. Om er zeker van te zijn dat de Grote Markt die functie definitief kwijtspeelt, komt er volgens de studie van Mint "een knip op de Grote Markt die de oost-westuitwisseling van autoverkeer onmogelijk maakt". Ermee rekening houdend dat de enkele verkeersrichting in de OLVrouwestraat wordt omgekeerd (waarmee de oude verbinding Plein-Grote markt wordt hersteld), betekent dit dat men niet rechtdoor zal kunnen rijden in de Rijselsestraat.

Tegenrichting

Een andere drastische maatregel is het omkeren van de enkelrichting in de Pluimstraat tussen de Slachthuisstraat en de Zwevegemsestraat. Daarmee wordt een alternatieve route gecreëerd naar K (via de Hugo Verriestlaan, de Wandelingstraat, de Veemarkt, de Slachthuisstraat en de Pluimstraat) om het verkeer om te leiden op momenten dat de as Oudenaardsesteenweg-Zwevegemsestraat zou vastgelopen zijn in een aanschuiffile.

Voorts wordt de as Noordstraat-Beheersstraat verkeersluw gemaakt met een systeem van enkele richtingen waarin ook de Blekersstraat en de Meersstraat (verbindingen met de westelijke binnenring) meespelen. Het komt er ongeveer op neer dat het voor het doorgaand verkeer komende uit de Noordstraat geen zin meer zal hebben de Noordbrug (in opbouw) over te steken. Die brug zal hoofdzakelijk dienst doen voor wagens die de binnenstad noordwaarts uitrijden.

En busverkeer in tegenrichting zal worden toegestaan in de Leiestraat, de Wandelingstraat (tussen de Veemarkt en de Pluimstraat), en de Doorniksewijk (stadinwaarts). Er komen ten slotte nog wat circulatiebeperkingen in de omgeving van de school Stella Maris (Boerderijstraat, Wagenmakersstraat, Volksplein). Leerlingen van die school mogen daarover een onderzoek uitvoeren, onder supervisie van Mint.

Ontwikkelingen

Al die ingrepen staan in het eindrapport van het studiebureau Mint, dat vorig jaar de opdracht kreeg een studie te maken over het 'verkeerscirculatieplan Kortrijk'. Het stadsbestuur was tot de conclusie gekomen dat het bestaande verkeersciculatieplan, dat dateert van 2003, niet meer beantwoordt aan de gewijzigde omstandigheden in het licht van de Leieverbreding en het winkelcentrum K  in Kortrijk. Ter motivering van de studieopdracht werd ook verwezen naar de 'ontwikkelingen op Kortrijk Weide' en naar het project van de BibLLLiotheek, maar dat was puur pro forma. In de voorstellen van Mint wordt met die onzekere ontwikkelingen eigenlijk nog geen rekening gehouden.

Mint, Mechelen kreeg de opdracht na een beperkte prijsvraag bij drie bureaus. Ook Tritel, Brussel en Vectris, Leuven dienden een offerte in. Wat de prijs betreft, schommelden de drie offertes rond de 18.000 euro, zijnde 10% goedkoper dan de raming. Mint haalde het omdat het bureau meer medewerkers op seniorniveau wou inzetten. Mint nv maakt ook deel uit van het trio studiebureaus dat een masterplan voor Overleie mag uitwerken (samen met HUB en IDEA).

Verzadiging

De opdracht aan het studiebureau was om de bereikbaarheid voor het autoverkeer in de binnenstad zo te organiseren dat de wagens zo snel mogelijk hun bestemming kunnen bereiken en na gedane zaken weer zo snel mogelijk naar de binnenstadsring worden gebracht. Daarbij moest men het doorgaand verkeer uit de binnenstad weren. Daarbij beperkt men die binnenstad tot de buurten die binnen de binnenring liggen - dat is nogal willekeurig want aan de buitenkant van de binnenring liggen evengoed dichtbewoonde wijken.

De vraag is of het bureau in zijn opdracht is geslaagd. Ik heb veeleer de indruk dat het verkeer dat in Kortrijk-stad moet zijn, onnodig goedendag moet gaan zeggen aan K in Kortrijk. Om het winkelcentrum, dat in het hartje van de stad ligt, vlot bereikbaar te maken, is in samenwerking met het Vlaamse Gewest al een doorgaande route gerealiseerd tussen de Gentsesteenweg en de Oudenaardsesteenweg. Het ziet ernaar uit dat die route vaak zijn verzadigingspunt zal bereiken op shoppingdagen. Als men daar nu ook nog eens het verkeer zal op steken dat naar andere bestemmingen moet in de binnenstad, dan dreigt het filerisico alleen maar te vergroten. En dat zou misschien nog zo erg niet zijn als die doorgaande route niet dwars door volkrijke buurten loopt.

Gemeenteraad

Het stadsbestuur heeft op 3 maart jl. 'akte genomen' van het eindrapport. In de officiële notulen staat niet wat men er voorts mee van plan is. Gaat men de aanbevelingen van Mint uitvoeren? En zo ja, wanneer? Er worden ook geen aanstalten gemaakt om het plan te bespreken met de gemeenteraad, de vertegenwoordigers van de kiezers, laat staan dat men de mening zou vragen van de bredere bevolking. Eigenlijk is dat niet ernstig gezien de verregaande maatregelen die het eindrapport voorstelt.

13:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |