27-02-10

Schepen Jean de Bethune koopt frisdrank

frisdrank

Stad Kortrijk verbruikt naar raming 424 bakken Coca Cola - alle soorten bijeen - per jaar. Voor deze en andere frisdrank heeft het stadsbestuur op voorstel van frisdrankenschepen Jean de Béthune een raamcontract afgesloten met leverancier bvba Bayart, Menen (tegen 17.069,82 euro per jaar). De zoektocht naar de beste leverancier is gebeurd samen met het OCMW. Door de grotere gezamenlijke offerteaanvraag kon een goedkopere prijs worden bedongen. Bayart kreeg de opdracht omdat hij ook Fair Trade-producten in zijn assortiment heeft. Een poging om op die manier samen met het OCMW ook goedkoper WC-papier aan te kopen, mislukte. Ik moet toegeven dat ik dit stukje ook schrijf voor de onwaarschijnlijkheid van zijn titel...

Tafelbier

De ambtenaar van het OCMW had zich vergist. In de 'raadsnota' die hij opstelde voor de OCMW-raad onder de titel 'Gunning aankoop frisdrank' had hij het over "de levering van wijnen en sterke dranken". Dat krijg je soms als je een nota maakt op basis van een andere nota... Maar het gaat wel degelijk over frisdrank. Frisdrank wordt in Kortrijk door de stad en het OCMW samen aangekocht. Voor wijnen en sterke dranken speelt de bevoegde schepen, Jean de Béthune, liever cavalier seul. Maar bij de bestelling van frisdrank vindt de stad zelfs tafelbier te decadent, in tegenstelling met het OCMW.

Met zijn woon- en zorginstellingen en dienstencentra is het OCMW van Kortrijk groot verbruiker van frisdrank. Om de zoveel jaar sluit het daarom een 'raamcontract' met een leverancier waarbij het de concurrentie laat spelen om zo gunstig mogelijke voorwaarden te bekomen. Ook de Kortrijkse stadsdiensten consumeren redelijk wat frisdrank. In het kader van een beoogde grotere samenwerking tussen stad en OCMW is dan ook beslist beide aankopen samen te voegen in de hoop zo nog beter bediend te kunnen worden.

Bayart

Het OCMW lanceerde een 'algemene offerteaanvraag voor de levering op afroep voor een periode van twee jaar van frisdranken, waters en tafelbier'. Vijf leveranciers schreven in maar de firma Verhaeghe werd onmiddellijk afgewezen omdat het bod te laat en niet aangetekend was ingediend. Na opening van de enveloppen vielen ook de nochtans bekende frisdrankproducenten Ginstbronnen (NV Evidel) van Scheldewindeke en Lébergbronnen (NV Minak) van Roosdaal af. Zij hadden geen volledige offerte ingediend.

De concurrentie speelde dus tussen de twee overblijvende firma's: Brouwerij Rosseel van Izegem en BVBA Dranken Bayart van Menen. Hoewel Bayart zowat 10.000 euro duurder was dan Rosseel, haalde hij het toch omdat in zijn aanbod Fair Trade-producten waren opgenomen. Rosseel was de leverancier die tot nu toe het OCMW bevoorraadde, maar de relatie was niet helemaal rimpeloos.

Bij de gunning werd niet alleen met de prijs rekening gehouden maar ook met factoren zoals de soepelheid van levering, de verzorgde dienstverlening, de kwaliteitsgarantie, de klachtenbehandeling en ... duurzaam ondernemen. Met dat laatste bedoelt men aandacht voor zaken zoals sociale tewerkstelling, recycleerbaar verpakkingsmateriaal, steunen van sociale projecten, energiebewuste maatregelen en het verdelen van Fair Trade-producten. De firma Bayart biedt Fair Trade-producten aan en wel tegen gunstige prijzen. Rosseel heeft die producten niet.

Fair Trade

Fair Trade staat voor eerlijke wereldhandel. De koffieboeren of appelsienenkwekers uit Latijns-Amerika, Afrika en Azië krijgen een eerlijker prijs voor hun producten dan de internationale markt hen biedt. Dat is een prijs die hun werkelijke productiekosten dekt en nog wat meer om hun ontwikkelingskansen te vergroten. Voorts worden strenge milieu- en sociale vereisten opgelegd zoals een verbod op kinderarbeid. In ons land krijgen Fair Trade-producten het Max Havelaarkeurmerk.

De dertien Vlaamse centrumsteden hebben er zich alle toe geëngageerd Fair Trade te bevorderen, zo ook Kortrijk (in 2006). De wet op de overheidsopdrachten van 15 juni 2006 staat aan de overheden toe dat ze bij aanbestedingen en offerteaanvragen voorkeur geven aan producten met het Max Havelaar- of een gelijksoortig keurmerk. Met het nieuwe contract met Bayart neemt de stad zich voor om in de komende twee jaar voor nagenoeg 6500 euro Fair Trade-fuitsap af te nemen.

Het gezamenlijke raamcontract met Bayart is 67.450,73 euro per jaar waard. Daarvan neemt de stad 14.688,65 euro voor zijn rekening, of over twee jaar: 29.377,30 euro. De raming was 36.000 euro; wat betekent dat de prijs van de Meense leverancier 6.622,70 euro voordeliger is. Samenaankoop loont dus.

Boma

Schepen de Béthune wou hetzelfde bereiken bij de aankoop van 'hygiënische papierwaren'. Maar die samenaankoop is mislukt. De prijs van de laagste aanbieder lag nog 22% boven de raming. Uit de offertes blijkt dat de leveranciers alleen hun duurste WC-papier hebben aangeboden. Op het stadhuis zijn ze evenwel gewend aan goedkopere alternatieven, zonder dat er klachten zijn. Voor het OCMW, met zijn specifieke woon-, zorg- en dienstencentra is alleen het beste goed genoeg. Wellicht hebben de aanbieders gedacht dat ze voor beide instanties dezelfde kwaliteit moesten bieden. 

De laagste prijs bedroeg 28.014,39 euro per jaar. Nu het stadsbestuur daar niet op ingaat, gaat het op eigen houtje prijs vragen aan negen firma's. Het gaat om Continental Clean van Moorsele-Gullegem, Essef bvba van Sint-Eloois-Winkel, Salubris van Beernem, King Belgium van Genval, Belgaclean van Wevelgem, Cogam van Brussel, Alpheios van Wilrijk, Boma van Antwerpen en Ascubel van Meulebeke. De raming is 22.811,26 euro. Benieuwd wie er het meest onder gaat.

10:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-02-10

Overleeft Kortrijk het verwachte succes van K?

trotplein

Op donderdag 11 maart 2010 opent het megawinkelcentrum K in Kortrijk zijn deuren. De nieuwsgierigheid is groot. De verwachtingen van publieksopkomst zo mogelijk nog groter: 40.000 bezoekers per dag en 5 à 6 miljoen per jaar. De shopping mall ligt evenwel in het hartje van de stad. Stilaan beginnen ook de beleidslui te beseffen dat het springtij van verkeer, zeker in de eerste weken, moeilijk te beheersen zal zijn. Dat het aanschuiven wordt met wagen - en bus! - is een certitude. De vraag is hoe lang de files zullen zijn en of elke automobilist uiteindelijk zijn voertuig zal kwijt kunnen geraken op bereikbare afstand van K in Kortrijk. Bepaalde berekeningen zijn heel onheilspellend. Zo bijvoorbeeld die van stadsblogger Pär Ongeluck. Hij becijferde al in 2008 dat de wagens van de Ring (R8) tot aan K een kleine twee uur zullen moeten aanschuiven.

Monsterfiles

Op donderdag 11 maart 2010 wordt het megawinkelcentrum 'K in Kortrijk' feestelijk geopend, door een mysterieuze gast. Op de officiële website van Stad Kortrijk staat een aftelklok die tot op de seconde aanduidt hoelang we nog geduld moeten uitoefenen. Er is zelfs een link gelegd met de private website van de shopping mall - toch wel een beetje raar ten opzichte van andere winkelcentra in de stad (Ring en Pottelberg).

In elk geval is de nieuwsgierigheid van het publiek bijna tastbaar. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen wat de opkomst van bezoekers betreft, zeker in de eerste weken. Op het stadhuis houdt men rekening met aantallen van 40.000 per dag. Van bij de start van het project zeiden investeerders en promotoren te mikken op 5 à 6 miljoen bezoekers per jaar.

Zelfs al komt daarvan maar een fractie opdagen, dan nog zal dat het al drukke verkeer in de Kortrijkse binnenstad zwaar belasten. In 2006 al werd op kosten van de stad en het Vlaamse Gewest een batterij studiebureaus aan het werk gezet om oplossingen uit te dokteren om monsterfiles te voorkomen.

Overrompeling

De ingrepen voorgesteld door Tritel, Sum, Technum, Grontmij en de tijdelijke vereniging Veilig Verkeer Vlaanderen werden uitgevoerd in maandenlange werkzaamheden aan de aan- en afvoerwegen naar K in Kortrijk: bijna vijf kilometer stadskernwegen, van de Ring aan de Gentsesteenweg door het volle centrum tot aan het oprittencomplex van de Ring en de E17 in de Oudenaardsesteenweg. Een investering van nagenoeg 3 miljoen euro. Zo is weer verkeer in twee richtingen toegelaten op het Plein, kant Groeningepoort, waarbij het trottoir aan de overkant is verschrompeld tot nauwelijks een halve meter en het fietspad aan die kant helemaal is opgeofferd (zie foto).

En toch verklaart Mobiliteitsschepen Guy Leleu in het Kortrijks Handelsblad (19 februari 2010) dat er Kortrijk in de beginperiode van K "een ware overrompeling" en een verkeerschaos te wachten staat. Het zal zo erg zijn dat het nieuwe parkeer- en verkeergeleidingssysteem (kostprijs 1,1 miljoen euro zonder BTW plus 120.000 euro jaarlijkse exploitatiekost) er nutteloos zal bijstaan en dat men algemene mobilisatie houdt bij de politie. Een neveneffect van het verkeersgeleidingsysteem zal zijn dat men de files zal uitsmeren over de stad. Als de Zwevegemsestraat bijvoorbeeld vol staat, zullen de aanschuivende wagens worden afgeleid via de Hugo Verriestlaan, tot ze ook daar moeten bumperen, en als ook die laan is volgelopen via de Beekstraat en Sint-Elisabeth enzovoort. Stadsblogger Pär Ongeluck noemt die alternatieve routes 'rattenvallen', omdat de filevluchters wat verderop in hun alternatieve route evengoed zullen worden geconfronteerd met ... filevorming.

Mobiliteitsschepen Guy Leleu en Parko-directeur Jean-Paul Vandewinckele verwachten in de beginperiode van K dagelijks tot 40.000 bezoekers - op een jaar zou dat zowat 10 miljoen zijn. De promotoren van K in Kortrijk hebben altijd verklaard 5 tot 6 miljoen bezoekers per jaar te verwachten. Dat zijn er dan zowat 15.000 per dag. Genoemde Kortrijkblogger Pär Ongeluck (website) is met die basisgegevens al eerder aan het cijferen geslagen (in 2008 al in een discussie op Kortrijk Blogt). Zijn uitkomsten zijn onheilspellend en dus is het des te interessanter ze even te bekijken.

Dichtslibben

Als de meeste bezoekers per auto komen - wat voor de hand ligt - dan geeft dat 8000 tot 10.000 extra wagens per dag in de Kortrijkse centrumstraten, aldus Pär. En al die chauffeurs gaan uiteraard eerst proberen om zo dicht mogelijk bij K - Pär spreekt altijd van het "Gouden Kalf" - een parkeerplaats te vinden: goedkoop onder de Veemarkt bijvoorbeeld of iets duurder onder K zelf. Om die ondergrondse parkings te bereiken moet men noodgedwongen over de twee smalle invalswegen, aan de ene kant komende van de Gentsesteenweg (twee keer lichten en enkele onvermijdelijke kruisingen) en aan de andere kant komende van Cowboy Henk, Oudenaardsesteenweg (drie keer lichten en heel wat kruisingen).

De invalsweg Oudenaardsesteenweg-Zwevegemsestraat is 1,8 km lang. Pär berekent dat zich daarop tegelijkertijd niet meer dan 400 wagens, bumper tegen bumper, kunnen bevinden. De verkeersstroom naar K zal zich hoofdzakelijk voordoen tussen 11 uur 's morgens en 16 uur 's middags; dat is geconcentreerd in vijf uur tijd. En over de week bekeken zal het meeste verkeer zich aandienen op woensdag, vrijdag en zaterdag, de shoppingdagen. Neem nu dat de grote helft van de bezoekers uit de richting Cowboy Henk komt (de andere, kortere richting zal nog veel eerder dichtslibben); dat betekent zeker 5000 wagens op de shoppingdagen. In vijf uur is dat dan 1000 wagens per uur die in K zouden moeten kunnen geraken.

Bareeltje

Volgens Pär kan dat onmogelijk lukken. Hij baseert zijn oordeel op volgende berekening. Vooreerst kunnen er zich geen 400 maar slechts 340 wagens tegelijk op de weg Oudenaardsesteenweg-Zwevegemsestraat bevinden. Er zijn immers die vele kruispunten, die vrijgelaten moeten worden. Het eerste rode licht na de afrit R8 staat op 400 meter (Scheutistenlaan); daarop kunnen hoop en al 80 wagens bumperen. Het volgende rode licht (Piroen) is slechts 300 meter verder (60 wagens), en het derde (Rijkswacht) nog eens 600 m verder (120 wagens). Van daar tot aan de Zwevegemsepoort is het 400 m (80 wagens).

Volgens Pär heeft elke automobilist zeker 20 seconden nodig om de parkeerkelders binnen te rijden: stoppen voor het dichte bareeltje, ticketje nemen, bareeltje zien opengaan en binnenrijden enzovoort. Dat betekent dat de eerste 80 wagens - zij die alle lichten zijn gepasseerd - op zich al een klein half uur nodig hebben om plaats te maken voor de achterkomers. Tegen dat wagen 340 aan de beurt komt, zijn we een kleine twee uur later. En dan moeten er nog 4660 volgen. De vereiste evacuatiecapaciteit is zoals al aangetoond: 1000 wagens per uur. De beschikbare capaciteit is 170 wagens per uur. Komende van de Gentsesteenweg is de capaciteit nog minder. Dat loopt dus goed fout, als Pär zijn berekeningen kloppen!

Parkeren

Even sinister zijn de berekeningen die journaliste Mieke Verhelle maakt in haar column in het Kortrijks Handelsblad (19 februari 2010), onder de veelzeggende titel 'Na de bouwwerf het verkeersinfarct'. Zij spitst zich toe op het parkeren. Het stedelijk parkeerbedrijf Parko beschikt op zijn 'parkeer-route' in de binnenstad over een kleine 2500 stalplaatsen, waarvan 575 in de vlakbij K gelegen parkeerkelder Veemarkt en 395 in de op wandelafstand ondergrondse Schouwburgparking. K in Kortrijk zelf zal parkeeruimte bieden aan 1100 wagens. Dat is zeker veel te weinig ten opzichte van de 40.000 bezoekers (10 à 15.000 auto's) die het stadsbestuur in de eerste weken na de opening van K verwacht. Maar het is ook veel te weinig als men rekening houdt met de 8000 auto's die Pär op de shoppingdagen verwacht.

De tijd zal uitwijzen of Pär en Mieke het bij het rechte eind hebben met hun rampspoedige voorspellingen. Ik hoop van niet. Indien het verkeersinfarct zich wel voordoet en herhaalt, zal aan de vraag naar de verantwoordelijkheden niet te ontkomen zijn!

20:52 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-02-10

De Paasfoor moet afslanken in Kortrijk

foor10

Van 1 tot 18 april 2010 is de Kortrijkse binnenstad weer het decor van de jaarlijkse Paasfoor - of is het omgekeerd? Op het moment dat de foor op gang wordt geschoten (met confetti) zal het megawinkelcentrum K in Kortrijk pas een paar weken open zijn en nog volop drommen nieuwsgierigen trekken. Vandaar dat het stadsbestuur bij de plaatstoewijzing van de kramen en attracties vooral dit jaar let op de doorgangsmogelijkheden voor het verkeer op de kermislocaties. Een zestal kermisuitbaters mogen niet meer terugkeren. En in de toelichting bij zijn beslissing laat het stadsbestuur uitschijnen dat het daar in de komende jaren niet bij zal blijven: "In de toekomst moet de paasfoor zeker afslanken".

Métiers

Niet minder dan 137 attracties, 1 losse vergunning voor ballonverkoop en 12 vergunningen voor kleinere standjes (5 droge wijting, 2 'wulloks' en 5 mysterieuze machines zoals waarzeggersautomaten) geeft het stadsbestuur van Kortrijk toegang tot de Paasfoor van witte donderdag 1 april tot 18 april 2010. Dat is lang niet meer zoveel als in de tijd van "de grootste, de mooiste!" toen Bernard Lambrey plaatsmeester was. Toen verdrongen zich meer dan 200 attracties op de huidige locaties plus de intussen uitgeschakelde Handelskaai en Veemarkt. De teller voor 2010 staat op 150. Vorig jaar waren er nog 156.

De Paasfoor wordt grosso modo opgesteld op dezelfde locaties als vorig jaar. Aangezien de verbouwing van het gewezen Postgebouw op de Graanmarkt nog niet is voltooid, heeft men weer een uitwijkplaats moeten zoeken voor de 'métiers' die daar in normale jaren hun vaste stek hebben. Ze moeten zich nog eens tevreden stellen met het Stationsplein of het Conservatoriumplein. Wel belooft het stadsbestuur dat het Conservatoriumplein, een afgelegen waaigat, wat beter zal aansluiten bij het foorplein Casinoplein. Dat kan nu omdat de bouw van de concertzaal van De Kreun is afgewerkt.

De meeste attracties zullen op de Grote Markt staan (35 plus 2 op de Graanmarkt). Maar als je de grote gehelen bekijkt, zie je stilaan een verschuiving van de kermis in de richting Casinoplein-Conservatoriumplein-Stationsplein (47 métiers). Op de Leiekaaien gaan er nog 32 attracties opgesteld staan, op het Schouwburgplein 20 en nog eentje op de Veemarkt.

Pomme-d'amours

Bij de opstelling van de kramen en attracties zoekt het stadsbestuur zoveel mogelijk de doorgang voor het verkeer te garanderen. Dat is niet zo verwonderlijk gelet op de verwachte overrompeling van de stadskern in diezelfde periode voor het pas geopende winkelwalhalla K in Kortrijk. Op de Dolfijnkaai en de Kasteelkaai moeten de wagens vlot kunnen rijden op momenten dat de foor gesloten is. Maximaal moet de toegang open blijven tot de Kasteelbrug aan de Kasteelkaai-Dolfijnkaai, zelfs als de molens draaien. De rijweg op de Grote Markt, kant Damier, wordt breed opengelaten door de metiers met hun poep tegen het muurtje aan de Halletoren te plaatsen. En onder meer om het doorgaande verkeer niet te hinderen, mogen de eetkramen in die rij op de Grote Markt pas openen bij de dagelijkse algemene opening van de foor. Ooit mochten zij heel de dag oliebollen en pomme-d'amours slijten.

De pechvogels die nog een jaartje moeten wachten vooraleer zij kunnen terugkeren naar hun vaste standplaats op de Graanmarkt zijn: het Spaanse eetkraam Del'Churros van Kurt Delorge (moet naar de Doorniksestraat, nabij de Designkiosk), het schietkraam van Leon Vlasselaerts (idem), de ballenschieting Euroball van John Mesdag (naar het Conservatoriumplein), en het lunapark Malibu van François Adler (naar het Stationsplein). De reuzenglijbaan Slalom Tobogan van Rosa Delforge stond eerder aan de kant Casinoplein aan het Conservatorium; omdat het hoekcafé Track weer open is, verhuist de attractie naar de personeelsparking van het Conservatoriu, in de passage tussen het Casinoplein en het Conservatoriumplein. De buggy's Circus Circus van Joyce Bodet kan dan weer terugkeren naar de voorkant van het Conservatoriumgebouw, nu dat de werf van de concertzaal van De Kreun is opgekuist.

Foorschepen

Een nieuwigheid in het jaarlijkse besluit van het stadsbestuur ter regeling van de Paasfoor is dat men thans van zes uitbaters hun 'abonnement' intrekt. Die zware sanctie is gebaseerd op het gemeentelijk reglement op ambulante en kermisactiviteiten van 2008. Vorig jaar zijn de genoemde zes hun verplichtingen niet nagekomen. Enkelen zegden toen te laat af - om een abonnement op een standplaats op te schorten moet men immers drie maanden voor de opening van de Paasfoor een aangetekende brief schrijven aan het stadsbestuur. En de anderen waren te laat voor de betaling van de factuur voor hun standplaats. 

De nieuwe strengheid van het stadsbestuur blijkt ook bij de beoordeling van enkele vragen tot wijziging van attractie. Zo had Fabienne Deseure op de Dolfijnkaai haar lunapark Holly Cranes (8,5 m) willen uitbreiden met de 5 meter façadebreedte van het Bazookakraam van Michel Verhaeren. Het stadsbestuur toont zich weigerachtig om dat verzoek toe te staan: biedt die wijziging wel een meerwaarde aan de Paasfoor? De uitbaatster mag haar zaak toch nog eens komen verdedigen bij Foorschepen Jean de Bethune en stadssecretaris Geert Hillaert. Minder fortuinlijk vergaat het Michel Dupont, die zijn escargotstand op de Dolfijnkaai niet mag ombouwen tot een cocktailbar. Jean-Louis Vlasselaerts mag dan wel weer zijn revolverschietkraam op het Casinoplein vervangen door een ringenspel.

Afslanken 

Opmerkelijk is wel dat het stadsbestuur laat uitschijnen eigenlijk blij te zijn dat het een aantal kermisattracties kan weren. Lees het onthullende zinnetje in de toelichting van het besluit: "In de toekomst moet de Paasfoor zeker afslanken".

Konvooi

De invasie van de kermisexploitanten wordt zoals traditioneel op een bijna militaire wijze georganiseerd. Eerst wordt algemeen verzamelen geblazen op de parking van Xpo, op maandag 29 maart, waarna de laadwagens en -trailers in konvooi en onder gemotoriseerde politiebegeleiding het centrum van de stad binnen trekken. Enkele attracties mogen al wat eerder beginnen met de opbouw: zaterdagnacht 27 maart Frituur Rosa op de Verzetskaai, zondag 28 maart de Carrousele op de Grote Markt, en maandagmorgen even voor de aankomst van de anderen de bootjessmolen SeeStrumBahn op de Verzetskaai. 

De laadwagens en -trailers moeten na installatie van de metiers uit het stadscentrum worden verwijderd. Ze krijgen alle een stalplaats op de pechstrook van de Beneluxlaan (nabij Decathlon). De woonwagens van de kermisuitbaters wil het stadsbestuur daar ook bijeenbrengen. De diensten van Foorschepen Jean de Bethune hadden andere ideeën maar de schepen kon zijn collega's niet overtuigen. Zo opperde men de mogelijkheid om gezinnen met kinderen, samen met het 'foorschooltje', een eigen plaats te geven onder de bomen van de Gasstraat (De Kien).

Andere suggesties waren de parking van het 'Engels Syndicaat' (vroegere vestiging van Euroshop) in de Noordstraat, het verlengde van het Vlaswaagplein in Bissegem, de terreinen van Emdeka in Bellegem, de parking van de sporthal Lange Munte en zelfs het hoogwaardig bedrijventerrein Evolis (onder de windmolens). Als er onvoldoende plaats zou zijn in de Beneluxlaan zou er ook ruimte worden aangeboden aan de stedelijke sporthal Lange Munte.

09:48 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-10

Na twee restauraties staat de Aalbeekse Hoogmolen nog niet droog

hoogmolen1

De Hoogmolen in Aalbeke is gerestaureerd in 1995 en, omdat die restauratie niet oordeelkundig was gebeurd, vorig jaar opnieuw. Maar zijn dak lekt nog altijd. Bovendien is er roestvorming op metalen onderdelen die gegalvaniseerd hoorden te zijn en zijn verweerde en vermolmde 'lieswiggen' niet verhangen hoewel dat in het bestek stond. De aannemer moet dus wachten op zijn geld (26.500 euro zonder 21% BTW). Bij de aanbesteding in 2008 lag zijn offerte overigens 24% onder de raming. De aannemer krijgt nog tot halfweg maart de tijd om de gebrekkige uitvoering van zijn opdracht goed te maken.

Historische molen

De Hoogmolen - ofte Messiaensmolen - in de Kortrijkse deelgemeente Aalbeke is een van de oudste beschermde monumenten van Kortrijk. In april 1944 kwam het elegante gevaarte al op de lijst van de 'geklasseerde' panden. Ik schreef er al over in 2006. Het is een stuk erfgoed met een eerbiedwaardig verleden. Volgens een inscriptie op de steenlijst dateert de huidige molen van 1717. Eigenaar Jan Maes bouwde hem in vervanging van een eerdere molen die in 1714 in uitbrandde. Op een oude kaart van 1694 is op die plaats al een molen getekend. De familie Maes behield de molen tot in de jaren 1800; nadien werden de Messiaens eigenaar.

De windmachine is van het type 'staakmolen met gesloten voet' en diende om koren te malen. De wieken ('het gevluchte') zijn aaneen gelast en zijn 24 meter lang. De molen is uitgerust met twee steenkoppels en een haverpletter. Bij een staakmolen (ook standaardmolen genoemd) rust de houten molenkast (in dit geval aan de kleinere kant) op een spil ('standaard'), en de molen wordt in zijn geheel naar de wind gedraaid. De 'gesloten voet' bestaat uit vier  bakstenen fundamenten ('teerlingen'), die zijn gebouwd in een rond bakstenen huisje.

Volgens de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed zijn in de molen van Aalbeke nogal wat onderdelen van andere molens uit de omgeving gerecycleerd. Zo komt de 'staart' - de schuine balk waarmee de molen naar de wind kan worden gedraaid - deels van een ijzeren roede van de in 1942 omgewaaide staakmolen van de wijk Malence in Luigne, even over de nabijgelegen taalgrens. De 'binnenroede' komt van de stenen Tombroekmolen (1906), ook in Luigne, vlakbij het gehucht Tombroek in Rollegem.

Het molenbedrijf in de Luignestraat 38 hield er pas in 1967 mee op; maar er was behalve de historische molen ook een mechanische maalderij. Stad Kortrijk kocht het beschermde goed in 1980. Met Vlaamse subsidies werd de molen in 1994-1995 opnieuw maalvaardig gemaakt. Sindsdien wordt er geregeld gemaald door vrijwilligers; een molen die niet maalt, takelt immers af. En in 2006 werden onderhoudswerken (vooral schilderwerken) uitgevoerd voor 29.984,28 euro.

hm2

Weigering definitieve oplevering

Na een voorjaarsstorm in 2007 stelde de directie Facility van Stad Kortrijk vast dat de dakbedekking schade had geleden. Bij onderzoek bleek dat de keuze van dakbedekking (nochtans op advies van de Vlaamse dienst Monumenten & Landschappen) verkeerd was geweest: de eikenhouten leien zijn niet bestand tegen jarenlange aanvallen van weer en wind. Door de weersomstandigheden in onze contreien verweren de leien vlug en ze worden helemaal broos. Daardoor komt de nageling onontkoombaar los. Het gevolg laat zich raden: het regent binnen in het zo delicate binnenste van de molen en bij stevige wind vallen de schalieën af.

Voorts werd toen vastgesteld dat de spieën ('kop- en lieswiggen') die gebruikt worden om de 'roeden' (de balken van de wieken) vast te zetten in de 'askop' (het metalen gelaste kruis waarin die balken centraal bijeen gehouden worden), in droge perioden teveel krompen. Het gevaar bestond dat de roeden daarbij los zouden komen bij het molenwieken. En bovendien vertoonden de zeilen grote scheuren.

De stad besliste dat alles grondig te herstellen. Eigenaardig daarbij is dat het stadsbestuur voor de vernieuwing van de bedaking opnieuw opteerde voor eikenhouten schalieën. Heeft de ervaring niet uitgewezen dat die houtsoort niet bestand is tegen onze regen en wind? Hoedanook werd het restauratie-ontwerp werd geraamd op 42.180,33 euro (BTW in). Voor 'ZEN-monumenten' (monumenten Zonder Economisch Nut) voorziet de Vlaamse overheid in onderhoudssubsidies van 80%. Er werd prijs gevraagd bij drie specialisten. BVBA 't Gebinte, Erpe-Mere, stak 32.065 euro in, nv Thomas Molenbouw, Beveren-Roeselare, 38.092,77 euro, en bvba Molenbouw Roland Wieme 43.030,84 euro. Als laagste inbieder kreeg 't Gebinte de opdracht toegewezen.

In oktober-november 2008 werd door Molenbouw 't Gebinte uit Erpe-Mere de volledige schaliënbedekking vervangen. Tevens werden er nieuwe wiggen voor de assekop en spitijzers geplaatst. Maar de betrokken stadsdienst is niet tevreden. Na een jaar blijkt er al weer een schalie te zijn losgekomen (rechts boven het 'maneberd'). De haken voor de vasthechting van de 'hangsel- en slingerkoorden' zijn alweer aan het roesten, hoewel het bestek het gebruik beval van gegalvaniseerde kettingen en haken. En bovendien wordt vastgesteld dat de aannemer vergeten heeft de 'lieswiggen' te vervangen. "Een deel van het kopshout is sterk verweerd en zacht" stelt het rapport vast.

In opvolging van het advies van de stadsdirectie Facility besliste het stadsbestuur dan ook (27 januari 2010) de 'definitieve oplevering' van de opdracht te weigeren. Dat betekent dat de aannemer op zijn geld van de eindafrekening zal mogen wachten. Hij krijgt wel nog tot halfweg maart de tijd zijn gebrekkige uitvoering te herstellen.

Hoogmolen aalbeke

16:23 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-10

Twijfel over het compromis tussen Goedkope Woning en het Kortrijkse stadsbestuur over de Venning

Venning Tekenaarslaan

Zoals eerder al gemeld heeft de sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning drastische renovatieplannen voor haar woonwijk Venning. Het stadbestuur van Kortrijk wil van zijn kant het hele gebied aan de overkant van de Vaart Kortrijk-Bossuit een nieuwe ruimtelijke ordening geven, met inbegrip van de sociale woonwijk. Over beide plannen wordt slechts mondjesmaat informatie verstrekt; zelfs de betrokken bewoners worden niet helemaal uit het ongewisse gehaald. Eind vorig jaar bleek dat er een groot meningsverschil bestond tussen de sociale huisvestingsmaatschappij en het stadsbestuur.

Over die hoogoplopende ruzie werd zelfs een debat gevoerd in de gemeenteraad (van 8 februari jl.). Op die gemeenteraad werd op mijn vragen sussend geantwoord door zowel schepen van ruimtelijke ordening Wout Maddens als GoedkopeWoningvoorzitter Koen Byttebier. Het meningsverschil was bijgelegd, zeiden beide OpenVLD'ers. Het compromis bestond erin dat Goedkope Woning een eigen apart ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) zou laten opstellen en de stad van zijn kant een tweede RUP dat de rest van het gebied zou omvatten. Voor Goedkope Woning is het van zeer groot belang dat haar RUP zo vlug mogelijk wordt uitgewerkt en goedgekeurd. De maatschappij aast immers op aanzienlijke Europese subsidies maar moet daartoe zijn renovatieproject binnen de eerstkomende zes jaar kunnen voltooien. Als er te veel tijd wordt verloren met het uitwerken van dat RUP, komt die deadline in gevaar.

Thans blijkt dat er - vooral bij het stadsbestuur - grote twijfel bestaat over het bereikte compromis: "De vraag kan inderdaad gesteld worden in hoeverre deze methodiek [twee aparte RUP's] kan gevolgd worden, rekening houdend met een aantal algemene beginsels van goede ruimtelijke ordening, algemene beginsels van behoorlijk bestuur... Dient er geopteerd te worden voor één enkel RUP, vertrekkende van het volledige plangebied van het [bestaande] BPA [beperkt plan van aanleg] dat dient geconfirmeerd te worden aan het gewestplan? Kunnen er meerdere RUP's (meer dan twee) worden opgemaakt?".  

Voor deze en andere juridische vragen over de Venning heeft het stadsbestuur vorige week beslist te rade te gaan bij advocaat Dirk Van Heuven, specialist in publiek recht. De befaamde jurist stond ooit op de lijst van de VLD bij de gemeenteraadsverkiezingen in Kortrijk. Stel dat meester Van Heuven het bereikte compromis afwijst: dan is de verloren tijd niet in te schatten. Hadden Goedkope Woning en het stadsbestuur niet beter van meet af aan volledig open kaart gespeeld en samengewerkt om mogelijke verwikkelingen tijdig te kunnen omzeilen?

 

Venning Spinnerijkaai

11:12 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-10

Patrick Nuyttens en Jan Dhaene geven Kortrijkse OCMW-fakkel door

jan&patrick ocmw

Binnen twee jaar en enkele maanden zijn het alweer gemeenteraadsverkiezingen. Halverwege de zittingsperiode gebeuren er nogal wat wissels bij het politiek personeel. Zo ook bij het OCMW van Kortrijk. Niet minder dan vijf mandatarissen verlaten het bestuur; op een na worden zij allen vervangen door vrouwen. De OCMW-raadsleden van de Progressieve fractie (sp.a-Groen!) Patrick Nuyttens en Jan Dhaene geven, zoals afgesproken, de OCMW-fakkel door aan Hilde Overbergh en Els Maertens. Tijd voor een gesprek met beide mannen van hun woord.

Op het moment dat Patrick en Jan aantraden in de 'raad voor maatschappelijk welzijn' (OCMW-raad), hielden sommigen hun hart vast. Hoe zou dat aflopen? Patrick, een rode partijsoldaat met een stamboom, en Jan, een groen-rode netwerker met een verleden? Ze hebben het er wonderwel vanaf gebracht. Ze hebben de taken verstandig verdeeld, hebben elkaar leren waarderen en zijn zelfs vrienden geworden.

OCMW-voorzitter Francesca Verhenne (CD&V) omschreef in haar afscheidswoord treffend de uiteenlopende inbreng van beide kameraden. In Jan Dhaene vond zij een beleidsman, die zijn brede politieke ervaring 'loyaal en constructief' ten dienste stelde van het OCMW, met veel aandacht voor duurzaamheid en milieuvriendelijkheid. De bewindsvrouw werd even persoonlijk toen zij Jan 'een echt gezelschapsmens' noemde. Bij Patrick ging ze zelfs nog een stap verder. "Je was een bijzonder sterke, sportieve en ... geliefde tochtgenoot" liet ze zich ontvallen. Zij bekende heel veel van Patrick te hebben geleerd - hij zat ook langer in de raad dan zij tot nu toe - en ze had hem leren kennen als iemand die heel dicht staat bij zij die het moeilijk hebben in onze samenleving.

Dat was ook de bewuste taakverdeling: Jan de politieke kant van het OCMW, Patrick de sociale aspecten. En blijkbaar hebben zij elkaar daarin succesvol verstaan.

Pedicure

Jullie waren raadslid bij het OCMW. Neem me niet kwalijk als ik vaststel dat het grote publiek soms niet goed weet waarvoor die letters staan en wat die instelling - een soort tweelingbroertje van het stadsbestuur - uitricht.

Patrick: Ja, dat klopt jammer genoeg wel. De mensen beseffen nog veel te weinig dat het OCMW meer doet dan geld uitdelen om te overleven. De opdrachten die het OCMW, vooral dan helemaal uitgebouwde OCMW's zoals dat van een centrumstad als Kortrijk, op zich neemt zijn bijna niet op te sommen. Je kan inderdaad bij het OCMW terecht als je financieel aan de grond zit, maar je kan er ook aan werk geraken, aan zinvolle activiteiten, aan mogelijkheden om bij te leren, aan kinderopvang, en heel belangrijk aan bejaardenzorg, van rusthuizen tot maaltijden aan huis gebracht...

Jan: Nog te veel mensen denken dat het OCMW niets meer is dan de COO (commissie van openbare onderstand) van vroeger. Het is sinds de wet van 8 juli 1976 van kracht is geworden, nu OCMW en dat staat voor 'openbaar centrum voor maatschappelijk werk'. Dat is veel meer dan financiële hulp. Het OCMW is niet meer uitsluitend bestemd voor de allerarmsten. Iedereen kan ernaar toe. Neem nu de verschillende lokale dienstencentra die het OCMW van Kortrijk openhoudt. Je krijgt er als 55-plusser allerhande activiteiten en diensten aangeboden. Ja Marc, ook jij mag er al naartoe om je voeten te laten verzorgen in de pedicure.

Zeg kameraden, ik ben nog niet gepensioneerd zulle!

Patrick: Er blijft in elk geval een te hoge drempel voor veel mensen om het OCMW binnen te stappen. Ik heb keer op keer mensen ervan moeten overtuigen dat ze bij het OCMW niet meer een stempel van schooier kregen. Soms ging ik met hen zelfs mee om ze de weg te tonen naar al die hedendaagse diensten.

Jan: Het OCMW geeft natuurlijk ook nog leefloon aan mensen die zonder middelen van bestaan zijn, maar in tegenstelling met vroeger doet het OCMW er nu ook alles aan om die leefloontrekkers opnieuw in te schakelen in de samenleving. Dat gaat van vormende activiteiten tot regelrecht werk.

Patrick: Precies dat was een van mijn stokpaardjes in het 'bijzonder comité van de sociale dienst' waarin ik zetelde. Ik heb er altijd op aangedrongen om de clienten de kans te bieden om zich uit hun penibele situatie op te werken. Maar eerlijk: er blijft uiteraard altijd een categorie steuntrekkers die men nooit zal kunnen activeren: verslaafden bijvoorbeeld, of mensen met zware psychiatrische problemen, zwaar zieken. Het is ook niet simpel om bijvoorbeeld mensen van hun verslaving af te helpen; je kunt ze niet verplichten te ontwennen: zonder motivatie lukt dat nooit. Financieel straffen acht ik eveneens uit den boze. Als je verslaafden uitsluit van alle financiële steun, dwing je ze in feite in de bedelarij of zelfs de criminaliteit en waar staan we dan?

Jullie geven nu allebei jullie mandaat van OCMW-raadslid over aan jullie opvolgers. Maar geef eens een schets van jullie politieke loopbaan, kwestie van dat voor het publiek wat duidelijker te maken.

Patrick: Ik ben een echte OCMW-man. Hoewel ik redelijk wat eigen stemmen aanbreng in de gemeenteraadsverkiezingen - in 2006 behaalde ik meer dan 600 voorkeurstemmen - heb ik nooit in de gemeenteraad gezeteld. Ik had ook die ambitie niet. Ik durf zelfs toe te geven dat als ik erin geslaagd was een zitje te veroveren in de gemeenteraad, ik dat zou hebben afgestaan in ruil voor het OCMW! Ik kwam voor het eerst in de OCMW-raad in 1997; dat was in uitvoering van een akkoord dat de socialistische partij had gemaakt met de Volksunie; na twee jaar zou Jacques Dornez mij de volgende vier jaar laten zetelen. Ik heb er dus 13 jaar opzitten.

Jan: Mijn ancienniteit in de OCMW-raad is 3 jaar. Voordien zat ik 8 jaar in de gemeenteraad, weliswaar voor Agalev, van 1988 tot 1996. Van 2002 tot 2006 was ik lid van het Europees Parlement - eerst voor Agalev en dan voor de socialisten. Ik maakte die overstap omdat ik het niet ernstig vond dat de groenen de uitnodiging van toenmalig SP-voorzitter Steve Stevaert om samen op te trekken, hooghartig afwezen.

Bekaf

Vraagt dat veel inzet, zo een OCMW-mandaat?

Patrick: Wel, in Antwerpen beschouwt men een OCMW-mandaat als een halftijdse job. Alle verhoudingen in acht genomen, wil dat toch iets zeggen. Het OCMW vergt meer vergaderuren en werk dan de gemeenteraad. Zelf had ik dus de maandelijkse vergadering van de OCMW-raad. Daarnaast was ik vooral actief in het sociale werk zoals in het bijzonder comité van de sociale dienst: om de twee weken een hele namiddag vergaderen over de steundossiers. Ik kan u garanderen dat je daar bekaf buitenkomt; die confrontatie met al die miserie en tegenslagen is soms slopend.

En bovendien werkte ik ook mee aan het LAC, het lokaal adviescomité, maandelijks nog een voormiddag vergaderen. Dat comité plaatst budgetmeters bij gezinnen die schulden hebben voor elektriciteit, gas en water. Ik heb de tijd nog meegemaakt van de budgetmeters van 6 ampère. Als moeder moest strijken, moest de TV uit of de stroom viel uit. Het is nu gelukkig 10 ampère. Met gas blijven er meer problemen. De kosten lopen nog altijd te hoog op als ze komen afsluiten of weer komen aansluiten na ontluchting. Die budgetmeters voor gas werken met een kaart die de mensen moeten opladen. In de zomer doen ze dat niet en dan zitten ze in de winter in de kou...

Jan: Ik legde mij meer toe op de politieke activiteiten. Ook ik ging maandelijks naar die vergadering van de OCMW-raad. Daarnaast zat ik in het Vast Bureau, zeg maar het dagelijks bestuur van het OCMW. Daar werd bepaald welke dossiers door mochten gaan naar de raad; daar kon je nog dossiers bijsturen en verfijnen.

Nog politieker was mijn zitje in het Overlegcomité tussen het OCMW en het stadsbestuur. Het ging er soms stevig aan toe in dat comité als het stadsbestuur bijvoorbeeld plannen maakte om hard te gaan besparen om de werkingsmiddelen van het OCMW. Anderzijds was dat ook de plaats om gedegen afspraken te maken over een sociale taakverdeling. Het heeft immers geen zin dat de sociale diensten van het OCMW en de stad elkaar gaan concurreren of dubbel werk gaan doen. Voor het overige was ik ook nog bestuurder van de vormingsinstelling Mentor en van het kinder- en jeugdopvoedingstehuis Ons Tehuis in Ieper (een intercommunale waaraan ook het OCMW van Kortrijk lid is).

Kun je op die posten eigenlijk nuttig werk doen? Ook vanuit de oppositie?

Patrick: De OCMW-raad is de gemeenteraad niet. Elkeen verdedigt er wel zijn standpunten maar er wordt meer gestreefd naar een consensus. Je kunt de werking van de gemeenteraad eigenlijk beschouwen als de werking van een algemene vergadering. De OCMW-raad werkt meer als een raad van bestuur. Even heeft men gedacht dat dit zou veranderen op het moment dat de vergaderingen van de OCMW-raad openbaar werden (sinds de laatste verkiezingen). Maar de sfeer is niet veel veranderd.

Er is trouwens weinig pers aanwezig, die de meningsverschillen zou kunnen uitvergroten voor het publiek. Waarmee ik niet wil gezegd hebben dat er op die raden geen nieuws te rapen valt. Misschien moet de pers zich daarover eens bezinnen. Ik zeg er onmiddellijk bij dat de vergaderingen van het sociale comité, waar over de individuele steunaanvragen wordt beslist, vanzelfsprekend niet openbaar zijn.

Jan: In de vergaderingen van het vast comité wordt nooit gestemd. Het zijn trouwens 'slechts' voorbereidende vergaderingen. Maar die voorbereiding met vertegenwoordigers van verschillende partijen en van zowel meerderheid als oppositie biedt grote voordelen. De dossiers worden er grondig uitgeklaard vooraleer zij naar de raad gaan. Als er dan op de OCMW-raad nog over wordt gedebatteerd, gaat dat over de echte meningsverschillen en niet over misverstanden of details zoals soms wel eens gebeurt in de gemeenteraad.

Ik heb altijd geprobeerd de dossiers in groene richting te duwen, de nadruk leggend op duurzaamheid. Bijvoorbeeld heeft het OCMW uiteindelijk beslist zonnepanelen te leggen op zijn nieuwe rusthuis Biezenheem in Bissegem. Een ander voorbeeld is het dossier Fonds ter Reductie van de Globale Energiekost. Dat federaal fonds stelt kredieten ter beschikking van de lokale besturen die er energiemaatregelen mee kunnen financieren bij particulieren. Het is de bedoeling dat wie daarvan een lening bekomt, die lening kan afbetalen met de winst gemaakt op de energiefacturen. In Kortrijk werkt het OCMW daaraan mee. Ik heb erop aangedrongen dat het OCMW alleen leningen zou toestaan aan gezinnen die het echt nodig hebben; andere steden en gemeenten werken soms met een veel bredere doelgroep zodat de gezinnen die het echt nodig hebben vaak veel langer moeten wachten.

Opsouperen

Wat veel mensen zich afvragen: heeft het wel zin dat er naast gemeenteraad en stadsbestuur nog een apart bestuur bestaat voor al wat met welzijn en sociaal beleid te maken heeft?

Patrick: Ik vind nog altijd van wel. Zou er anders wel zoveel aandacht gaan naar welzijn en sociaal beleid? Ik vind dat een van de belangrijkste, zo niet de allerbelangrijkste opdracht van het lokale bestuur: ervoor zorgen dat niemand achterblijft in miserie en ervoor zorgen dat allen voldoende kansen krijgen op een boeiend - zeg maar 'rijk' - leven van hun geboorte tot hun overlijden. Ik vrees dat als het stadsbestuur het alleen voor het zeggen had over het sociale beleid in Kortrijk, er al veel zou gesneuveld zijn van wat het OCMW thans doet. Het is zo gemakkelijk te besparen op sociale uitgaven; als men een klein stukje neemt van een grote massa, heeft men meer over dan bij een groot stuk van een beperktere uitgavenpost.

Maar aangezien het stadsbestuur het laatste woord heeft, wordt er toch onverantwoord hard gespaard op de OCMW-uitgaven. Ondanks de crisis, die meer mensen in de armoede drukt, en ondanks de aanzwellende veroudering van onze bevolking, bevriest de stad al jaren zijn werkingstoelage aan het OCMW. De noden zullen niet veel meer mogen toenemen of wij stevenen af op een financiële ramp in het OCMW. Jan en ik hebben ons tegen die evolutie ferm verzet in de OCMW-raad. Wij hebben met lede ogen gezien hoe het OCMW zijn opgespaarde reserves heeft moeten opsouperen. Maar er kon van stadskant zelfs geen indexatie van de werkingstoelage vanaf.

Jan: Nog een geluk dat het OCMW van Kortrijk over een aantal bezittingen beschikt die het kan te gelde maken, landbouwgrond en bossen tot ver buiten Kortrijk, erfenissen uit het verre verleden. Door de verkoop van het domein Blauwhoeve in Waregem kon het OCMW weer een jaar langer de niet-indexatie van de stadstoelage opvangen. Maar dat is slechts respijt voor even. En kon men met die opbrengst zich niet beter hebben voorbereid op de vergrijzing die er aankomt?

Patrick: Ja, en intussen hebben wij er constant op aangedrongen dat de prijzen in de rustoorden stabiel zouden blijven, want dat is bij besparingen dan ook weer een van de gemakkelijkste reacties: de inkomsten verhogen door de bejaarden meer te laten betalen. Overigens herinnert de voorzitster zich nog maar al te goed mijn strijd voor de afschaffing van de onderhoudsplicht van de kinderen voor opgenomen bejaarden.

Jan: En wat we daarbij zeker niet mogen vergeten is de thuiszorg, al die initiatieven die de bejaarden de mogelijkheid bieden langer zelfstandig te leven. We gaan in feite nooit genoeg rusthuizen kunnen inrichten in de komende decennia. Daarom zou er veel meer en creatiever thuiszorg moeten worden ontwikkeld. Maar tja, dat kost ook geld en als men blind aan het besparen slaat...

Leerschool

OCMW-raadsleden worden niet rechtstreeks verkozen. Is dat geen nadeel? Is dat wel democratisch?

Jan: Het is niet omdat wij niet rechtstreeks zijn verkozen dat wij ons minder vertegenwoordiger van de mensen voelen. Er zijn voorbeelden van rechtstreekse verkiezing van de OCMW-raad naast de gemeenteraad, in Voeren en Komen-Waasten bijvoorbeeld of in de Rand Brussel. Het risico bestaat dan dat er een andere meerderheid is in het OCMW dan in de gemeenteraad; ze kunnen mekaar dan wederzijds verlammen.

Patrick: Toch liever geen rechtstreekse verkiezing. Het wordt dan gegarandeerd weer een populariteitstest en het zijn niet noodzakelijk de populairste mensen, de BK's (bekende Kortrijkzanen) die het meest voeling en inlevingsvermogen hebben met de welzijnsproblematiek in onze stad. Wat dan zeker wegvalt, is de opbouwende werksfeer van consensus die er nu heerst in de OCMW-raad.

Jan: Onrechtstreeks zijn het toch de kiezers die bepalen hoeveel vertegenwoordigers elke partij krijgt in de OCMW-raad. Het zijn immers de verkozen gemeenteraadsleden die de OCMW-raad benoemen. Dat heeft ook zijn voordelen. De partijen kunnen hun specialisten afvaardigen. Het OCMW is ook een perfecte leeschool voor beginnende politici. Je leert er omgaan met dossiers. Je krijgt er de moeilijke kant van de stad te zien.

En heeft de partij, in ons geval de Progressieve fractie van sp.a en Groen! samen, wel iets aan dergelijke discrete vertegenwoordigers?

Patrick: Je kunt als OCMW-raadslid eigenlijk wel veel doen voor de mensen. En misschien levert dat stemmen op. Hoewel ik vind dat je niet te koop mag lopen met wat je hebt gedaan. Mij heb je in elk geval niet zien leuren met affiches bij alle mensen waarvoor ik mij persoonlijk heb ingespannen. Wat je vooreerst kunt en moet doen als OCMW-mandataris, is uitleggen aan de mensen waarvoor ze bij het OCMW terechtkunnen. Je mag wel niet alles geloven wat men je komt vertellen; veelal gaat het om mensen in noodsituaties en die halen alles uit de kast om te overleven - wat ik heel goed begrijp trouwens. Voorts moest men bij mij niet komen aankloppen voor onwettelijke zaken; ik keek daar streng op toe. Bij mij konden ze alle informatie krijgen over hun rechten en mogelijkheden, maar iemand voortrekken: dat deed ik nimmer.

Dat betekent niet dat ik niet actief mee zocht naar enige oplossing. Als de behoeftige in kwestie bijvoorbeeld niet in aanmerking kwam voor het leefloon, waren er misschien toch wel mogelijkheden om aanvullende steun te bekomen, of een vergoeding voor medische kosten, of een extra week aanvullende steun rond nieuwjaar - een soort 53e week als het ware. Wat ik ook altijd deed was de mensen overtuigen naar de 'intake' van het OCMW te gaan met de belofte dat ik de dag nadien hun dossier zou gaan inkijken bij de sociale dienst. Daardoor wisten ze dat hun dossier niet in de vergetelheid zou belanden - dat is trouwens iets waarover niemand te klagen heeft bij het OCMW van Kortrijk.

Jan: Van electoraal voordeel gesproken: alle personeelsdossiers van het OCMW passeren voorbij de voorzitter. Voor de partij die de voorzitter kan leveren, moet dat een aanzienlijke stemmenmachine opleveren, veel meer dan wat de schepenen kunnen.

Wachters

Wat is jullie bijzonder bijgebleven van wat je in die jaren (Patrick 13, Jan 3 jaar) hebt beleefd?

Patrick: Wat mij het meest is bijgebleven is toch wel tragische overlijden van de sociale assistente Nele Verleene, vermoord door de vriendin van haar partner in 2004. De verslagenheid was groot in de sociale sector van Kortrijk.

Een andere blijvende herinnering is meer tragikomisch. De inkomhal van het OCMW was getooid met een geïntegreerd kunstwerk: 'De vijf wachters'. Ik deed dienst in het sociaal comité toen wij een mistevreden cliënt de kans gaven persoonlijk zijn verhaal te komen doen. Hij kon ons niet overtuigen. Razend was 't ie. Hij greep een van de vijf wachters en keilde het beeld door het venster. Ik moet er altijd nog aan denken als ik in de hal kom en de lege plek zie waar die beelden stonden. Op een andere keer hebben wij de hulpdiensten moeten opbellen omdat een cliënt zo zat was dat het niet meer verantwoord was hem de straat op te sturen...

Jan: Een hoogtepunt voor mij was het bezoek van minister Marie Arena, toen federaal minister van Maatschappelijke Integratie en Sociale Economie, aan Kortrijk in het voorjaar van 2009. Wij hebben haar alle hoeken van de stad laten zien ... per fiets! Zeer veel belangstelling toonde zij voor het Vetex-project, voor de werking van de Unie der Zorgelozen in de Scala in de Pluimstraat enzovoort. Het bezoek heeft ook wat opgeleverd voor de stad, een taalgrensoverschrijdend project van samenwerking tussen OCMW's en CPAS'en. Vlaams Belangraadslid Jean-Marc Van Belle noemde dat bezoek van de Waalse socialiste 'een schandaal' - hoe kortzichtig kan een mens zijn?

Is jullie aftocht uit de OCMW-raad het einde van jullie politieke inzet in Kortrijk?

Jan: Mijn ontslag was volgens afspraak. Ik ben oprecht blij dat ik van de partij in Kortrijk de kans heb gekregen om drie jaar te bewijzen dat ik in onze stad nog iets kan doen. Na mijn groen verleden voel ik mij toch het meest op mijn plaats bij de roden.  Ik ga mij voorts ten volle inzetten in de gemeentepolitiek en de verkiezingen. Hopelijk komt er nu eens eindelijk een gezamenlijke lijst met de sp.a, Groen! en andere progressieven. Wij hebben bewezen goed te kunnen samenwerken in onze gezamenlijke fractie in de gemeenteraad. Wij hebben alles te winnen bij een krachtenbundeling, aan beide kanten. Overigens als de groene koptrekkers Bart Caron, met zijn verleden, en Philippe Avijn, met zijn syndikale achterban bij het ABVV (BBTK) niet voor samenwerking zullen zijn, wie dan wel?

Patrick: Ik zal de partij heel mijn leven dankbaar blijven voor de voorbije dertien jaar intense politieke belevenissen. Ik ga de sp.a dan ook blijven ondersteunen, maar dan wel als militant: ik vraag geen plaats meer op enige lijst; het is nu aan de jongeren. Ik moet toegeven dat ik wel een beetje ontgoocheld ben dat er niemand meer van Heule te vinden is onder de socialistische mandatarissen. Ja, inderdaad, Bert Herrewyn is naar de prochie van zijn jeugd teruggekeerd maar nog niet zo lang. Ik stel wel wat hoop op hem. En in de wijk van de Meensepoort, een van de meest proletarische hoeken van de stad, zie ik met plezier een jonge militant als Axel Weydts (website) erin vliegen.

Om af te sluiten: een goede raad voor jullie opvolgers?

Patrick: Mijn deur staat altijd open als ze vragen hebben. Anderzijds zal ik ze ook nog wel een keer nodig hebben. De mensen die bij mij te rade kwamen over OCMW-kwesties gaan niet van vandaag op morgen daarmee ophouden. Maar Hilde Overbergh en Els Maertens gaan het wel zelf moeten doen, al zal dat ongetwijfeld een inloopperiode vergen.

Jan: Hilde en Els zijn bij mij eveneens te allen tijde welkom. Hoe meer hoe liever zou ik zelfs durven stellen. Ik hoop dat zij erin vliegen en hun mandaat actief invullen.

Jan en Patrick

08:09 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-02-10

De jurisprudentie van de parkeersancties in Kortrijk (5): haalt een veelpleger de hele parkeerregeling onderuit?

parking Groeningelaan

Een verzamelaar van parkeerbonnen - de teller staat op 20 (à 15 euro = 300 euro) - beukt met merkwaardige argumenten in op de Kortrijkse parkeerregeling. Verbouwereerd neemt het Kortrijkse stadsbestuur alleen akte van zijn bezwaarschrift, zonder uitspraak te doen. Als de man naar de rechtbank stapt, bestaat het risico dat de Kortrijkse systeem van 'naheffingen' op grond van Parko-vaststellingen onwettig wordt verklaard. Tijd voor een vijfde publicatie van de uitspraken van het stadsbestuur over bezwaren tegen parkeerbonnen. Zie ook de vorige publicaties uit de reeks..

Parko is niet bevoegd

Een Zwevegemse huisdokter wordt blijkbaar bij elk gemotoriseerd bezoek aan Kortrijk bestookt met parkeerbonnen (zoals geweten iedere keer 15 euro). Tot nu kreeg hij er al 20 onder zijn ruitenwisser. Daarvan betaalde hij er 16. De vier laatste pikte hij niet meer. Onder de hoede van een advocatenbureau diende hij bezwaar in bij het stadsbestuur. Een spervuur van juridische spitsvondigheden tegen de Kortrijkse parkeerbetaalregeling volgde.

Zo klaagt de dokter via zijn raadsman aan dat "op geen enkel document uitgaande van Stad Kortrijk of van het stedelijke parkeerbedrijf Parko wordt verwezen naar de toepasselijke bezwaarprocedure". Volgens de bonnenverzamelaar is dat in strijd met het decreet Openbaarheid van bestuur. Dat decreet zegt immers dat elke administratieve handeling die rechtsgevolgen heeft voor 'bestuurden of andere besturen', "slechts geldig ter kennis wordt gebracht als de beroepsmogelijkheden en de modaliteiten van het beroep worden vermeld. Bij ontstentenis daarvan neemt de termijn voor het indienen van het beroep geen aanvang". Als dat juist bevonden wordt door de rechter, betekent dit dat men tegen de Kortrijkse parkeerbonnen in bezwaar of beroep kan gaan tot in de eeuwigheid!

Maar is er nog straffers te lezen in het bezwaarschrift. De advocaten hebben uitgeplozen dat "enkel erkende bewakingsondernemingen voor derden vaststellingen kunnen doen die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van de goederen die zich bevinden op het openbaar domein" (artikel 1, §1, lid 1, 6° van de wet van 10 april 1990 betreffende de private en bijzondere veiligheid). Volgens de advocaten is Parko geen erkende bewakingsonderneming. Dus zijn de parkeerovertredingen die belast worden met een naheffing, simpelweg onrechtmatig vastgesteld. Als de rechter daarmee akkoord gaat, mag iedereen die voortaan een parkeerbon krijgt, die zonder problemen scheuren en weggooien! Tenzij de stad daarvoor weer politieagenten inschakelt (als de Politiezone daarmee akkoord gaat ten minste).

Het moet zijn dat de uppercut hard aankwam. Het stadsbestuur zinkt even door de knieën. Het weigert een uitspraak ten gronde te doen over het bezwaarschrift van de dokter van Zwevegem en zijn advocaten. Aangezien hier de wettelijkheid van de belastings- en bezwaarprocedure in twijfel wordt getrokken, meent het stadsbestuur dat alleen de rechtbank van Eerste Aanleg van Brugge (als beroepsinstantie) of zelfs de Raad van State uitspraak kan doen. Het stadsbestuur beperkt zich ertoe 'akte te nemen' van het bezwaar.

Voorwaar een heel eigenaardige manier van handelen: een instantie die een oordeel moet vellen en die dat weigert. Is dat geen soort van rechtsweigering? Artikel 5 van het Gerechtelijk Wetboek: "Er bestaat rechtsweigering wanneer de rechter weigert recht te spreken onder enig voorwendsel, zelfs van het stilzwijgen, de duisterheid of de onvolledigheid van de wet." In dit geval treedt het stadbestuur toch op als een rechtscollege dat administratieve sancties bevestigt, dus als rechter. Een rechter die zich schuldig maakt aan rechtsweigering is strafbaar (art. 258 Strafwetboek)!

En moet de dokter wel betalen zolang het stadsbestuur als bezwaarinstantie zijn bezwaar niet gemotiveerd heeft afgewezen? Van een kluif gesproken!

Mijn auto stond een week in panne

De moeder van een olympisch turntalent uit Wevelgem kreeg in de lente van vorig jaar niet minder dan acht parkeerbonnen toegestuurd. Haar auto, gereden door haar beroemdste dochter en haar nieuwste adoptiezus, recent overgekomen uit Ethiopië, was op 29 april achtergelaten in de Groeningelaan, zonder ticket. Hij bleef daar maar staan. Het duurde tot 5 mei eer Parko de eigenar kon opsporen.

De eigenares van het wrak vraagt in een bezwaarschrift enige clementie. Bij een moeder van zeven adoptiekinderen komt een dergelijke naheffing (120 euro voor 8 naheffingen) heel zwaar an. Bovendien zijn er verzachtende omstandigheden. De wagen werd door haar dochters noodgedwongen achtergelaten omdat hij in panne stond. De meisjes moesten allebei dringend naar elders in het land; ze namen dan maar andere vervoermiddelen. Het turntalent moest voor een week op stage in Gent; de andere dochter moest naar Geel. Met jeugdige nonchalance hadden zij hun moeder wel gebeld dat zij de wagen aan de kant hadden moeten zetten maar zij konden niet goed preciseren waar in Kortrijk en zij waren er zich evenmin van bewust dat het daar een zone voor betalend parkeren was. De contactsleutel was tot overmaat van ramp mee met het Ethiopische meisje naar Geel. De wagen is intussen weggesleept ... en staat nog steeds in panne.

Het stadsbestuur liet zich (een beetje) vermurwen. Van de acht boetes moet de Wevelgemse adoptiemoeder er maar zes betalen (toch nog 90 euro). We leren hieruit dat er wel degelijk kan afgedongen worden op de prijs.

Ik hoef jullie cadeautje niet

Een automobiliste uit Deerlijk parkeerde har wagen vorige zomer in de Guldensporenlaan, voor een klein half uurtje. De laan maakt deel uit van de 'blauwe zone Sint-Jan'. Plichtsbewust etaleerde de automobiliste haar oude getrouwe parkeerschijf. Maar mis! Het Parkopersoneel constateerde dat het ging om een niet meer geldige kaart. Een parkeerbon was vlug uitgeschreven, maar deze keer met een cadeautje erbij: een nieuwe geldige parkeerschijf.

De dame in kwestie vindt het toch niet leuk. Zij stond daar maar een half uurtje waar je tot twee uur mag staan. Zij doet veel huisbezoeken in Kortrijk en haar kaart bracht haar nog nooit in de problemen. En: "Hoezo, er is een nieuwe parkeerschijf ingevoerd? Ik weet van niets. Hoe stom bovendien: er staat geeneens meer een einduur op! Mijn oude kaart geeft dan toch meer informatie...".

Parko repliceert dat de oude schijven al van eind maart 2003 zijn vervangen door het Europese model. Het parkeerbedrijf heeft een heel lange tolerantieperiode in acht genomen. Mar na zes jaar mag iedereen toch verondersteld worden te weten dat men de nieuwe kaart moet gebruiken. Juist, oordeelt het stadsbestuur.

Het budget 2010 van Parko

Intussen legt het autonome stadsparkeerbedrijf Parko zijn budget voor het begonnen jaar voor aan de komende gemeenteraad. De cijfers tonen aan dat Parko een goudmijntje is. Op een geraamde omzet van 4,3 miljoen euro schikt het Parko in 2010 14,3% overschot te hebben. Het budget 2009 was nog rooskleuriger: een overschot van 15,8% op een omzet van 4,5 miljoen euro. Maar die voorspelling zal wellicht niet helemaal uitkomen. Vorig jaar heeft Parko immers een pak meer geïnvesteerd dan men zich in het begin van het jaar had voorgenomen. Meer dan een half miljoen euro extra werd uitgegeven aan parkeersignalisatie, nieuwe straatautomaten en beheerssysteem straatparkeren. Volgens de voorlopige rekening 2009 zou de besteedbare winst toch nog 176.100 euro bedragen.

Lezers van deze vervolgserie vragen zich waarschijnlijk af hoeveel al die naheffingen nu opbrengen. Wel voor 2010 rekent Parko daarvoor op hetzelfde bedrag als het op zijn vorige begroting had ingeschreven: 550.000 euro. Dat is een voorzichtige schatting. In 2009 was dat bedrag al bijna bereikt op eind september.

Uit de financiële gegevens van Parko blijkt dat het parkeerbedrijf zich recht houdt met de inkomsten van het bovengrondse parkeren. De ondergrondse parkings - parking Schouwburgplein en parking Veemarkt - zijn nauwelijks zelfbedruipend te noemen. Beide kelders brengen zowat 900.000 euro in het laadje. Daartegenover staan onder meer volgende toewijsbare kosten: 540.000 euro intresten op leningen, 138.000 euro voor onderhoud en herstellingen, 90.000 euro aanpassingswerken aan de Schouwburgparking, of samen 768.000 euro zonder de kosten voor gas- en elektriciteit, personeel en andere.

Bovengronds beurt Parko met zijn automaten, bewonerskaarten, Piaf-toestellen, sms-parkeren en naheffingen meer dan 2,5 miljoen euro. En daar komt dan nog 700.000 euro bij van Parking-Xpo en 50.000 van de pendelaarsparking aan het station.

In 2010 neemt Parko zich voor om 860.000 euro te investeren. Naast de vanzelfsprekende investeringen in parkeertoestellen en -systemen, gaat er nogal wat geld naar de verdere informatisering en naar de inrichting van de kantoren die het parkeerbedrijf vorig jaar heeft aangekocht (een deel van het Casinocomplex van Voka - zie mijn eerder stuk) 

06:00 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |