27-02-10

Schepen Jean de Bethune koopt frisdrank

frisdrank

Stad Kortrijk verbruikt naar raming 424 bakken Coca Cola - alle soorten bijeen - per jaar. Voor deze en andere frisdrank heeft het stadsbestuur op voorstel van frisdrankenschepen Jean de Béthune een raamcontract afgesloten met leverancier bvba Bayart, Menen (tegen 17.069,82 euro per jaar). De zoektocht naar de beste leverancier is gebeurd samen met het OCMW. Door de grotere gezamenlijke offerteaanvraag kon een goedkopere prijs worden bedongen. Bayart kreeg de opdracht omdat hij ook Fair Trade-producten in zijn assortiment heeft. Een poging om op die manier samen met het OCMW ook goedkoper WC-papier aan te kopen, mislukte. Ik moet toegeven dat ik dit stukje ook schrijf voor de onwaarschijnlijkheid van zijn titel...

Tafelbier

De ambtenaar van het OCMW had zich vergist. In de 'raadsnota' die hij opstelde voor de OCMW-raad onder de titel 'Gunning aankoop frisdrank' had hij het over "de levering van wijnen en sterke dranken". Dat krijg je soms als je een nota maakt op basis van een andere nota... Maar het gaat wel degelijk over frisdrank. Frisdrank wordt in Kortrijk door de stad en het OCMW samen aangekocht. Voor wijnen en sterke dranken speelt de bevoegde schepen, Jean de Béthune, liever cavalier seul. Maar bij de bestelling van frisdrank vindt de stad zelfs tafelbier te decadent, in tegenstelling met het OCMW.

Met zijn woon- en zorginstellingen en dienstencentra is het OCMW van Kortrijk groot verbruiker van frisdrank. Om de zoveel jaar sluit het daarom een 'raamcontract' met een leverancier waarbij het de concurrentie laat spelen om zo gunstig mogelijke voorwaarden te bekomen. Ook de Kortrijkse stadsdiensten consumeren redelijk wat frisdrank. In het kader van een beoogde grotere samenwerking tussen stad en OCMW is dan ook beslist beide aankopen samen te voegen in de hoop zo nog beter bediend te kunnen worden.

Bayart

Het OCMW lanceerde een 'algemene offerteaanvraag voor de levering op afroep voor een periode van twee jaar van frisdranken, waters en tafelbier'. Vijf leveranciers schreven in maar de firma Verhaeghe werd onmiddellijk afgewezen omdat het bod te laat en niet aangetekend was ingediend. Na opening van de enveloppen vielen ook de nochtans bekende frisdrankproducenten Ginstbronnen (NV Evidel) van Scheldewindeke en Lébergbronnen (NV Minak) van Roosdaal af. Zij hadden geen volledige offerte ingediend.

De concurrentie speelde dus tussen de twee overblijvende firma's: Brouwerij Rosseel van Izegem en BVBA Dranken Bayart van Menen. Hoewel Bayart zowat 10.000 euro duurder was dan Rosseel, haalde hij het toch omdat in zijn aanbod Fair Trade-producten waren opgenomen. Rosseel was de leverancier die tot nu toe het OCMW bevoorraadde, maar de relatie was niet helemaal rimpeloos.

Bij de gunning werd niet alleen met de prijs rekening gehouden maar ook met factoren zoals de soepelheid van levering, de verzorgde dienstverlening, de kwaliteitsgarantie, de klachtenbehandeling en ... duurzaam ondernemen. Met dat laatste bedoelt men aandacht voor zaken zoals sociale tewerkstelling, recycleerbaar verpakkingsmateriaal, steunen van sociale projecten, energiebewuste maatregelen en het verdelen van Fair Trade-producten. De firma Bayart biedt Fair Trade-producten aan en wel tegen gunstige prijzen. Rosseel heeft die producten niet.

Fair Trade

Fair Trade staat voor eerlijke wereldhandel. De koffieboeren of appelsienenkwekers uit Latijns-Amerika, Afrika en Azië krijgen een eerlijker prijs voor hun producten dan de internationale markt hen biedt. Dat is een prijs die hun werkelijke productiekosten dekt en nog wat meer om hun ontwikkelingskansen te vergroten. Voorts worden strenge milieu- en sociale vereisten opgelegd zoals een verbod op kinderarbeid. In ons land krijgen Fair Trade-producten het Max Havelaarkeurmerk.

De dertien Vlaamse centrumsteden hebben er zich alle toe geëngageerd Fair Trade te bevorderen, zo ook Kortrijk (in 2006). De wet op de overheidsopdrachten van 15 juni 2006 staat aan de overheden toe dat ze bij aanbestedingen en offerteaanvragen voorkeur geven aan producten met het Max Havelaar- of een gelijksoortig keurmerk. Met het nieuwe contract met Bayart neemt de stad zich voor om in de komende twee jaar voor nagenoeg 6500 euro Fair Trade-fuitsap af te nemen.

Het gezamenlijke raamcontract met Bayart is 67.450,73 euro per jaar waard. Daarvan neemt de stad 14.688,65 euro voor zijn rekening, of over twee jaar: 29.377,30 euro. De raming was 36.000 euro; wat betekent dat de prijs van de Meense leverancier 6.622,70 euro voordeliger is. Samenaankoop loont dus.

Boma

Schepen de Béthune wou hetzelfde bereiken bij de aankoop van 'hygiënische papierwaren'. Maar die samenaankoop is mislukt. De prijs van de laagste aanbieder lag nog 22% boven de raming. Uit de offertes blijkt dat de leveranciers alleen hun duurste WC-papier hebben aangeboden. Op het stadhuis zijn ze evenwel gewend aan goedkopere alternatieven, zonder dat er klachten zijn. Voor het OCMW, met zijn specifieke woon-, zorg- en dienstencentra is alleen het beste goed genoeg. Wellicht hebben de aanbieders gedacht dat ze voor beide instanties dezelfde kwaliteit moesten bieden. 

De laagste prijs bedroeg 28.014,39 euro per jaar. Nu het stadsbestuur daar niet op ingaat, gaat het op eigen houtje prijs vragen aan negen firma's. Het gaat om Continental Clean van Moorsele-Gullegem, Essef bvba van Sint-Eloois-Winkel, Salubris van Beernem, King Belgium van Genval, Belgaclean van Wevelgem, Cogam van Brussel, Alpheios van Wilrijk, Boma van Antwerpen en Ascubel van Meulebeke. De raming is 22.811,26 euro. Benieuwd wie er het meest onder gaat.

10:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.