28-06-09

Meer dan 2500 Kortrijkzanen zetten de bloemetjes buiten, heel de zomer lang

K bloeit 09 1

Ik heb een overgezellige fietstocht gemaakt, dank zij de werkgroep bebloeming van het Groencomité Kortrijk. Over heel Kortrijk-stad en deelgemeenten werkten vrijwilligers omlopen uit langs de vele bebloemde gevels en voortuinen die de stad elke zomer weer rijk is. Je kon te voet of per fiets van het ene kleurenfestijn naar het andere. Zelf vertrok ik uit het ontmoetingscentrum van Bellegem voor een ontdekkingstocht door het dorp en het nabijgelegen - toch nog flink trappen hoor - Kooigem. De organisatoren hadden ook oog voor de landschappen die je doorkruiste. Ik heb de Geitenberg ontdekt, gewoonweg schitterend. Het Groencomité organiseert eveneens de jaarlijkse bebloemingswedstrijd. "Is de kwestie van de stadssubsidies nu al opgelost?" vroeg ik een van de initiatiefnemers. "Ja" antwoordde hij: "Ze blijven ... verminderd!". In elk geval heeft de eerste editie van de fiets- en wandeltochten onder de noemer 'Kortrijk Bloeit' aangetoond dat het initiatief gerust een jaarlijks evenement mag worden.

Doornikserijksweg Kooigem 09

Kortrijk Bloeit

De vzw Groencomité  Kortrijk slaagt er elk jaar weer in, in samenwerking met het Werk van de Volkstuin en Stad Kortrijk, om meer dan 2500 Kortrijkse gezinnen te laten deelnemen aan zijn bebloemingswedstrijd. Ze zijn inmiddels toe aan hun 32e editie! Er worden hier en daar wel wat vragen gesteld over de wedstrijdformule en of die wel nog van deze tijd is, maar het blijft een prestatie die opmerkelijk bijdraagt aan de aantrekkelijkheid van Kortrijk. Vergeten wij vooral ook niet de duizenden gezinnen die uit eigen beweging hun gevel bebloemen of hun voortuin instandhouden.

Troopeird 09

Het Groencomité, onder leiding van voorzitter Emiel Damman en secretaris Dirk Serlet, pakte dit jaar uit met een extra initiatief: 'Kortrijk Bloeit'. Het grote publiek werd uitgenodigd om de vele gevels en voortuinen al wandelend of op de fiets te gaan bezichtigen. Daartoe werden een vijftal tochten van 5 tot 7 kilometer uitgewerkt vanuit 4 verschillende startplaatsen. Die deeltochten sloten op elkaar aan, zodat meer sportieve deelnemers langere afstanden konden combineren.

Casino Kooigem

Geveltoerisme in Bellegem en Kooigem

Zelf waagde ik mij aan een paar tochten vanuit het ontmoetingscentrum De Wervel in Bellegem. Ik werd er op weg geholpen door Kooigemnaar Luc Scharre, bestuurslid van het Groencomité en toevallig ook OCMW-raadslid voor CD&V. Het traject Bellegem-Kooigem was wellicht wel enkele kilometers langer dan de vooropgestelde 7, maar 't was de moeite waard.

Lentewijk Kooigem 09

In Bellegem deed ik aan geveltoerisme - letterlijk dan! - op de adressen Walleweg 66, Kwabrugstraat 60, Ronsevaalstraat 12 en een villaatje in de wijk 't Rode Paard. In Kooigem fietste ik langs de Doornikserijksweg 324 (een weelderige voortuin), Kooigemplaats 4 (café Casino - jammer genoeg niet open - met geraniums op de vensterbanken), Lentewijk 3 (de woning van Luc Scharre, sterk in buxus), en Molentjesstraat 98 (een fleurig kleurenpalet op een tuinmuur). In Kooigem ging ik op aanraden met Luc ook nog eens een kijkje nemen in de paradijselijke tuin van Romain Van Hoe, Kazernestraat 4.

Molentjesstraat Kooigem 09

Geitenberg

De organisatoren hadden hun best gedaan om die adressen in te passen in een traject dat ook landschappelijk de moeite waard was. De kortste verbinding tussen Bellegem en Kooigem is de Doornikserijksweg, maar dat is ook de saaiste weg. de uitgestippelde tocht deed er alles aan om die rechte verkeersweg te ontwijken. Zo fietste ik langs Bellegembos en over de oude heirweg die de Dottenijsestraat is.

Ronsevaalstraat 09

Komende vanuit de Ronsevaalstraat - de naam alleen al! -, de straat van de legendarische pleisterplaats Den Boeuf - liet men mij na een kort stukje Doornikserijksweg het Verloren Hof inslaan. Ik wist niet dat je daarlangs naar Kooigem kon. Dat brengt je via de monumentale hoeve op de Geitenbergstraat: een heuse ontdekking. Op de Geitenberg - echt een bult in het schilderachtige landschap - loopt een kiezelpad met bijna te veel vergezichten. In de lijn van het pad zie je in de diepte de dorpskom van Kooigem liggen en in het verlengde maar veel verder de mysterieuze Mont Saint-Aubert.

Kazernestraat Kooigem 09

Volgend jaar opnieuw?

De tijd ontbrak mij, maar anders had ik ook graag de tochten vanuit de hoeve 'De Heerlijkheid' in Heule (meer een cultuurhistorisch traject), vanuit het Vlasmuseum in Kortrijk, vanuit 'Het Kleuterbos' in Marke, en vanuit Bellegem naar Aalbeke en Rollegem gedaan. Het was gewoonweg teveel voor een enkele zondagnamiddag. Ik vraag mij dan ook af waarom van die uitgestippelde wandel- en fietstochten geen meer permanent project wordt gemaakt. Het Groencomité zou bijvoorbeeld van elke tocht een kleurrijke folder met plattegronden kunnen maken zodat het publiek gelijk wanneer op pad zou kunnen gaan.

Ronsevaalstraat licht 1 09

In elk geval zou ik het jammer vinden als het een eenmalig initiatief zou blijven. Volgend jaar moet het zeker opnieuw plaatsvinden. Een sterk punt daarbij is dat de organisatoren de aanbevolen adressen niet beperken tot spectaculaire bebloemingen en anderen hoogstandjes. Ook geraniums op de vensterbanken geven een gevel zoveel cachet dat de hele straat opfleurt. Maar van hoogstandjes gesproken, wil ik toch even de aandacht vestigen op de prestaties van de bewoner van het huis op de hoek van de Tarwelaan en de Maandagweg in Kortrijk. Met trompe-l'oeil-technieken tussen de bloemen maakt hij van een banale blinde gevel een ware attractie. Ik rij er iedere keer weer met een spontane glimlach voorbij.

Tarwelaan 1

Relatie

Aan Luc Scharre vroeg ik, als politiekers ondereen, hoe het nu zat met de subsidiekwestie van het Groencomité. "Het is opgelost" zei hij sarcastisch: "die subsidies blijven verminderd!". Indertijd had toenmalig schepen Philippe De Coene, sp.a, de stadstoelage aan het Groencomité opgetrokken van 9.000 tot 13.000 euro. Nadat CD&V de sp.a in de meerderheidscoalitie had vervangen dor OpenVLD, is de subsidie verminderd tot 10.000 euro. Een vinnige bespreking daarover in de gemeenteraad van maart 2008 leidde tot een schorsing van de raad. Het stadsbestuur beloofde toen nog eens te gaan overleggen met de mensen van het Groencomité. Dat heeft niets opgeleverd. Gewezen CD&V-schepen Omer Soubry heeft zich toen heel kwaad gemaakt.

Kwabrugstraat Bellegem

Blijkbaar is de relatie tussen de bebloemers en het stadsbestuur nog altijd niet wat ze zou moeten zijn. De stad verleende officieel wel zijn medewerking aan het initiatief 'Kortrijk Bloeit', maar van stadswege is er nauwelijks publiciteit gemaakt over dat evenement. Op de website van Stad Kortrijk moest je bijvoorbeeld heksentoeren uithalen om er iets over te vinden. Het verschil met het stadsproject Secret Gardens is opvallend.

geraniums

21:16 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-06-09

De dekenij van Kortrijk, het stadsbestuur, het bevolkingsregister en uw privacy

Foto: neo-gotisch koperen altaar met retabel, ontworpen door Jean Baptiste de Bethune (1894), in de dekanale Sint-Maartenskerk. Bemerk de dossiers die vele heiligen onder de arm hebben. Bevolkingslijsten?

Sint-Maarten1

Het stadsbestuur van Kortrijk zit een beetje in de knoei met zijn eigen reglement wat betreft het verstrekken van lijsten uit het bevolkingsregister. Naar aanleiding van een concrete vraag van de dekenij, instelling van de katholieke kerk, speelt het stadsbestuur met de gedachte zijn reglement grondig te wijzigen; maar een beslissing daarover is nog niet genomen. De dekenij vroeg een lijst van de hele Kortrijkse bevolking, om felicitaties te kunnen sturen bij verjaardagen en andere sympathie wekkende activiteiten te kunnen verrichten. Voorwaar een gevoelige kwestie, ook al omdat de bescherming van iemands persoonlijke levenssfeer een grondrecht is. Intussen is de aanvraag ingetrokken.

Twee Amerikaanse jongens

Drrrring! Zaterdagmorgen. Je spurt als vader of moeder van een jong gezin naar de voordeur. Je trekt ze open. En je kijkt in vier blauwe ogen: "Wij zijn twee Amerikaanse jongens. Wij willen met uw gezin eens praten over het leven", enzovoort. Piepjonge zendelingen van de mormoonse kerk. Niets op tegen dat zij zieltjes pogen te winnen, maar hoe zijn ze aan uw adres gekomen? Hoe weten zij dat op uw adres een jong gezin woont? Wel: misschien werken zij wel met personenlijsten uit het bevolkingsregister van stad Kortrijk. Kan dat zomaar? Niet zomaar, maar het kan. Ook voor andere gezindheden.

Het stadsbestuur zat een tijd lang verveeld met een vraag van de dekenij, een instantie van de katholieke kerk. De dekenij verzocht opnieuw om een lijst van alle personen in het Kortrijkse bevolkingsregister, met adres en geboortdatum. De dekenij verklaarde die gegevens te willen gebruiken in de buurtwerking van de kerk: onder meer om jarigen te kunnen feliciteren, nieuwe bewoners een welkomspakketje te geven, mee te werken aan het vrijwilligersproject 'buren voor buren' - een project van de stadsdienst gebiedswerking! - enzovoort. Nochtans had de dekenij nog maar enkele maanden geleden die lijsten bekomen. Een tweede verzoek in minder dan een jaar tijd was ongelegen gekomen omdat het aanzienlijk wat extra werk vergt van de stadsdienst Bevolking. Maar zoals gezegd, heeft de kwestie zichzelf opgelost.

Toch biedt het non-event een aanleiding om eens na te gaan hoe beschermd de personengegevens zijn die de stad bijhoudt en moet bijhouden.

Persoonlijke levenssfeer

Vooreerst waarborgt de Grondwet het recht op privacy. Artikel 22: "Ieder heeft recht op eerbiedeging van zijn privé-leven en zijn gezinsleven, behoudens in de gevallen en onder de voorwaarden door de wet bepaald. De wet, het decreet [...] waarborgen de bescherming van dat recht". En zo kwam er in 1992 een wet tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens, de zogenaamde Privacywet. Artikel 2 van de Privacywet zegt: "Iedere natuurlijke persoon heeft in verband met de verwerking van personengegevens die op hem betrekking hebben, recht op bescherming van zijn fundamentele rechten en vrijheden, inzonderheid op bescherming van zijn persoonlijke levenssfeer".

De Privacywet regelt voorts welke rechten een persoon precies heeft. Zo heeft iemand waarvan personengegevens worden verwerkt het recht te weten wat er over hem of haar is genoteerd, te weten waarvoor die gegevens zijn opgeslagen, en verkeerde gegevens te verbeteren (uw beroep bijvoorbeeld: sedert dat niet meer op de identiteitskaart staat, is het veelal verouderd in het rijksregister) enzovoort. Het is verboden 'vertrouwelijke gegevens' van iemand op te slaan: dat zijn gegevens 'waaruit de raciale of etnische afkomst, de politieke opvattingen, de godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging of het lidmaatschap van een vakvereniging blijken, alsook [...] personengegevens die het seksuele leven betreffen'.

De gemeenten, die verplicht zijn een bevolkings- en vreemdelingen register bij te houden, moeten zich daarbij schikken naar de Privacywet. De gegevens van de gemeenten belanden ook in het centrale rijksregister. Een andere kwestie zijn de akten van de 'burgerlijke stand' die in de gemeenten moeten worden bijgehouden (geboorteakte, huwelijksakte enzovoort). De regeling van wie afschriften kan krijgen, staat in het Burgerlijk Wetboek (artikel 45), maar daar ga ik niet verder op in.

Inzagerecht of recht op uittreksel

Met koninklijke besluiten heeft de federale regering een meer uitgewerkte beschermingsregeling vastgelegd voor de private gegevens in het bevolkingsregister. Van belang is het KB van 16 juli 1992 betreffende het verkrijgen van informatie uit de bevolkingsregisters en uit het vreemdelingenregister.

Uitgangspunt is dat private personen geen toegang hebben tot de registers. Je hebt geen inzagerecht. Wel kan iedereen een uittreksel krijgen voor zover het gegevens over zichzelf betreft. In de gevallen dat de wet het toestaat of beveelt, kunnen derden, overheids- en private instellingen ook uittreksels krijgen. Maar voormelde 'gevoelige informatie' mag niet worden prijsgegeven. Op een verzoek een lijst te krijgen van alle katholieken in Kortrijk, mag het stadsbestuur niet ingaan, als het al zo een lijst illegaal zou bijhouden.

Hoe zit het nu met die vraag van de dekenij? Wel, artikel 6 van het KB zegt onomwonden: "Geen enkele lijst van personen ingeschreven in de registers mag aan derden worden verstrekt [...]". Maar het volgende artikel (7 dus) relativeert dat verbod heel verregaand. In het algemeen mogen 'instellingen van Belgisch recht die taken van algemeen belang vervullen' toch lijsten uit de registers opvragen en krijgen. Ze moeten daartoe een schriftelijke aanvraag doen en daarbij vermelden wat ze met die lijst(en) gaan doen.

Algemeen (parochiaal) belang

Is de dekenij een 'instelling van Belgisch recht die een taak van algemeen belang vervult'? Volgens de aanvaarde toepassing van het KB wel. De praktijk wijst uit dat men alleen instellingen met commerciële of winstgevende doelen heeft willen uitsluiten. Publieke instellingen en private instellingen met een liefdadig, cultureel of menslievend doel mogen die lijsten krijgen. Het federale ministerie van Binnenlandse Zaken noemt bijvoorbeeld: scholen, parochiale of sportieve verenigingen en jeugdbewegingen.

En zelfs aan die instellingen van algemeen belang mag het stadsbestuur niet zomaar lijsten toeschuiven. De aanvraag moet 'gegrond' zijn en het in de aanvraag gestelde doel moet overeenstemmen met het algemeen belang dat de instelling nastreeft. Het stadsbestuur moet dat onderzoeken en motiveren in zijn beslissing. Binnenlandse Zaken geeft als voorbeeld: "Het up-to-date houden van een adressenbestand is [...] geen reden om informatiegegevens uit de registers mee te delen"! Voorts zegt de federale overheidsdienst dat bijvoorbeeld "het voeren van een gepersonaliseerde reclamecampagne voor het onderwijs dat men verleent" voor scholen geen aanvaardbaar doel is om personenlijsten te bekomen van het stadsbestuur. Nu moet je weten dat precies de scholen grote afnemers zijn van dergelijke lijsten. Voor wat zouden zij die lijsten anders gebruiken dan om te prospecteren?

Instellingen die dergelijke lijsten bekomen, mogen uitdrukkelijk die lijsten niet doorgeven aan derden. Inwoners kunnen aan het stadsbestuur vragen hun gegevens niet prijs te geven aan instellingen die erom verzoeken. Misbruiken op het privé-leven kunnen worden gemeld bij de Commissie voor de Bescherming van de Persoonlijke Levenssfeer, Hoogstraat 139, 1000 Brussel, 02 213 85 00, commission@privacycommission.be.

Gratis?

Het meest verveeld zat het Kortrijkse stadsbestuur met de vermeende aanvraag van de dekenij omdat het ging om een tweede verzoek kort na een eerste dit jaar. Eigenlijk kon het stadsbestuur die aanvraag simpelweg weigeren met het al aangehaalde argument dat "het up-to-date houden van een adressenbestand geen aanvaardbare reden is".

Maar er is een andere verwikkeling. In Kortrijk valt het vrijgeven van lijsten uit het bevolkingsregister onder een retributiereglement. Het kost de aanvrager 0,12 euro per naam. Maar het stadsbestuur kan vrijstelling geven van die retributie, om niet geheel goed geregelde motieven. Er staat: in de gevallen voorzien door de wet. Maar in de wet (voornoemde KB's) zijn gewoonweg alle gevallen geregeld, als men dat zo wil opvatten. Elke instelling kan dus vrijgesteld worden van betaling.

In de praktijk gingen de lijsten gratis naar het OCMW, jeugdverenigingen, dekenij enzovoort. Enkel scholen moesten betalen. Maar nu begint men op het stadhuis te twijfelen of men de scholen wel mocht laten dokken voor die begeerde adressen. Als men beslist om helemaal geen retributie meer te vragen aan niemand, dan zou het wel eens kunnen gebeuren dat het aantal aanvragen de diensten boven het hoofd groeit. Vandaar dat vanuit de administratie de suggestie wordt gedaan het retributiereglement zo te wijzigen dat de eerste aanvraag per jaar gratis is en dat voor de tweede moet worden betaald.

Blijkbaar geraakt men het over dat logische principe in het stadsbestuur niet eens. De herziening van het retributiereglement is afgevoerd. Is het misschien omdat de huidige bevoegde schepen, Marie-Claire Vandenbulcke, Open VLD, op het einde van het jaar moet plaatsmaken voor een CD&V'er? Gunt men haar geen hervorming?

Verkiezingsdoeleinden

Vermeldenswaard is nog volgend detail in de wettelijke regeling. Artikel 7, puntje c van voormeld KB geeft aan de 'politieke partijen tijdens de zes maanden voorafgaand aan de datum van een gewone verkiezing" of tijdens de veertig dagen voorafgaand aan een vervroegde verkiezing het recht om lijsten te bekomen van de gemeentelijke bevolkings- en vreemdelingeregisters.

De partijen krijgen zo al een exemplaar van de kiezerslijsten die voor elke verkiezing worden opgesteld. Maar op die lijsten uit het bevolkingsregister staat wel wat meer dan op de kiezerslijsten, bijvoorbeeld het beroep, de burgerlijke stand en de samenstelling van het gezin van de persoon. Het kan dus de moeite zijn een aanvraag te doen voor mailings naar doelgroepen. De partijen mogen die lijsten evenwel alleen gebruiken "voor verkiezingsdoeleinden". Voor wat anders?

Tadeus Sint-Maartenskerk

Ook de heilige Tadeus, apostel, worstelt in de dekanale Sint-Maartenskerk met documenten. Beeld uit 1770 van de Doornikse sculpteur Nicolas Lecreux (1733-1799).

17:11 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-06-09

De liefde tussen Elio en Stefaan hun steden was van korte duur

onweer

De liefde tussen Bergen en Kortrijk is van korte duur geweest. In mei 2008 ondertekenden de respectievelijke burgemeesters Elio di Rupo en Stefaan De Clerck een partnerschap, waarbij Kortrijk de kandidatuur steunde van Bergen als Culturele Hoofdstad van Europa 2015. Dat was opmerkelijk omdat aan Vlaamse kant de stad Mechelen ook naar die titel dong. Nu Bergen inderdaad goed op weg is om Culturele Hoofdstad 2015 te worden, trekt Kortrijk zich terug. Het stadsbestuur wil het liever cultureel aanmaken met Rijsel.

Een jaar geleden ging het Kortrijkse stadsbestuur in op het verzoek van de Henegouwse hoofdstad Bergen (Mons) om partner te worden bij de kandidatuur van Bergen voor de titel van Culturele Hoofdstad van Europa in 2015. De stichting 'Mons 2015' zocht toen medestanders in de grensstreek met Frankrijk. Kortrijk verklaarde zich bij monde van toenmalig burgemeester Stefaan De Clerck heel bereidwillig: tal van activiteiten zouden georganiseerd en gefinancierd worden in samenwerking met de Walen. Zie mijn eerder stuk.

Maar de liefde was even kort als stormachtig (foto). Het kabinet van De Clerck - zijn Kortrijks kabinet wel te verstaan, zeg maar Chris Lecluyse - hield de ondertekening tegen van de overeenkomst die Bergen had opgestuurd. Kortrijk wilde niet dat stad Bergen de communicatie over 2015 op zijn eentje zou voeren. Ook begon men zich op het stadhuis af te vragen of men zich financieel niet te ver riskeerde en of men in 2015 wel zoveel extra evenementen moest organiseren.

En thans (vergadering van het college van burgemeester en schepenen van 17 juni 2009) heeft het stadsbestuur beslist om maar meteen het hele partnerschap met Bergen op te zeggen. Het nieuwe argument is dat men heeft vernomen dat Bergen zelf een gepriviligieerd partnerschap met stad Mechelen heeft afgesloten.

Enige kandidaat

Mechelen was tot vorig jaar ook kandidaat Culturele Hoofdstad 2015. Met PS-voorzitter Elio Di Rupo als burgemeester van Bergen en toenmalig OpenVLD-voorzitter Bart Somers als burgemeester van Mechelen, werd de concurrentiestrijd een zaak die de hoogste regeringskringen beroerde. De keuze van Kortrijk voor Bergen, hoewel OpenVLD in de Kortrijkse meerderheid zat, werd aan Vlaamse kant heel raar bekeken. Maar met dat standpunt was Kortrijk in overeenstemming met toenmalig federaal premier Yves Leterme. Leterme vond het logisch dat er na Antwerpen (1993), Brussel (2000) en Brugge (2003, projectleider Bart Caron, Kortrijkzaan en thans Vlaams volksvertegenwoordiger Groen!) eens een Waalse stad aan de beurt kwam. na veel machteloos protest trok Mechelen zich uiteindelijk terug. 

Bergen heeft de buit inmiddels nog niet helemaal binnen. Een 13-koppige jury moet de kandidatuur van Bergen nog goedkeuren. De jury bestaat uit 7 leden benoemd door de EU-instellingen, 3 leden benoemd door de Vlaamse Gemeenschap en 3 leden benoemd door de Franse Gemeenschap. Het is uiteindelijk de Raad van Europa (de regeringen van de lidstaten bijeen) die een stad formeel de titel van Culturele Hoofdstad van Europa toekent. Voor 2015 gebeurt die officiële benoeming in 2011. In 2015 krijgt niet alleen België maar ook Tsjechië een dergelijke hoofdstad. Bergen is nog de enige overblijvende kandidaat voor België.

BibLLLiotheek van de Toekomst

De Kortrijkse afwijzing trekt een streep door de plannen die al waren gesmeed tussen beide steden. Kortrijk verklaarde zich eerder bereid om tal van initiatieven van Buda Kunsteneiland in te schakelen in het programma van Mons 2015. Er werd zelfs al een heel concreet ander evenement naar voren geschoven: de feestelijke opening van de BibLLLiotheek van de Toekomst, waarvan men vorig jaar nog verwachtte dat ze tegen 2015 afgewerkt zou geraken - wait and see. Bergen van zijn kant broedde op een gezamenlijk educatief project "20 jaar in 2015", met taalgerichte uitwisselingen van scholieren en studenten van beide steden.

In zijn beslissing om niet langer structureel partner te blijven van Mons 2015, verklaart het Kortrijkse stadsbestuur "een culturele positie" te willen "verwerven binnen de Eurometropool en aanverwante regio's". Wellicht wordt bedoeld dat men liever evenementen opzet met de dichter gelegen steden Rijsel en Doornik.

 

21:35 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-06-09

Stefaan De Clerck heeft geen vrienden, op Facebook

sdc1

Facebook speelde een rolletje in de voorbije kiesstrijd. Legio waren de reportages in de geschreven en audiovisuele pers over welke kandidaat nu het meest 'vriendjes' had op Facebook en hoeveel stemmen dat al dan niet kon opleveren. Maar hoe zit het met de Kortrijkse politieke kleppers op Facebook? Wie van de gemeenteraad 'zit erop'? Alvast Stefaan De Clerck, ondanks alle speechen over innovatie, creatie en design, niet.

Voor wie eventjes niet mee is: Facebook was een flirtsite op het internet maar is al vlug uitgegroeid tot een communicatiekanaal met de allures van het Suezkanaal. Je kunt er contacten - 'vriendjes' - leggen en jezelf open stellen voor contacten, met een geselecteerd aantal maten of met de hele wereld. Voor wie in de politiek zit, is het een aantrekkelijk medium om zonder veel moeite aan de praat te blijven met een pak mensen. De kunst - aartsmoeilijk! - is het om je 'vriendjes' niet te veel te bestoken met ongevraagde boodschappen en om er een conversatie van te maken - je correspondenten kunnen reageren - in plaats van een toespraak. Het helpt als je het niet alleen over politiek of over jezelf hebt. Heel snel wordt je anders virtueel in de nek gekeken als 'Facebook-slet".

Smoelenboek

Het opvallendst aan de Kortrijkse Facebook-scene is wie er niet aan meedoet. Zo heeft er geen enkel lid van het college van burgemeester en schepenen (noch Lieven Lybeer, Stefaan Bral, Alain Cnudde, Guy Leleu, Hilde Demedts, Jean de Bethune, Wout Maddens, Marie-Claire Vandenbulcke of Christine De Puydt) een account op Facebook. Typeert dat de openheid waarmee het Kortrijkse CD&V-Open(sic!)-VLD-stadsbestuur de burger tegemoet treedt? Waarvoor dienen al die investeringen in communicatieadviseurs als men een toch al niet meer zo nieuw communicatiemiddel links laat liggen? Of hebben ze onder elkaar afgesproken weg te blijven van Facebook?

Het ambtelijke lid van het schepencollege, de stadssecretaris, Geert Hillaert, zit wel op Facebook. Hij boekt 26 vriendjes, waarvan er wijzelijk geen enkele uit de Kortrijkse politiek bij is. Wel is hij virtueel bevriend met de Oost-Vlaamse CD&V-politica Joke Schauvliege.

Evenmin een spoor op Facebook van de gehele Vlaams Belang-fractie. Van Jan Deweer verwondert mij dat niet; het ware anders geweest als er een Vlaamse versie had bestaan onder de naam Smoelenboek.

Heel raar is de afwezigheid op Facebook van Stefaan De Clerck, min of meer gewezen burgemeester, titelvoerend federaal minister van Justitie en obligate stemmentrekker bij elke verkiezing. Zijn vijf kinderen houden de eer van de familie wel recht. Marie De Clerck, communicatieverantwoordelijke voor het stedelijke initiatief Secret Gardens bijvoorbeeld, heeft er 179 vrienden.

Taboeretjes

Wie er ook niet van Facebook moet weten, is Antoon Sansen, CD&V. Maar met zijn 50 jaar lidmaatschap van de gemeenteraad, waaronder een carrière als schepen en burgemeester, heeft hij dat ook niet meer nodig. Patrick Jolie zit er ook niet op. Nochtans was de CD&V-fractieleider in de Politieraad een van de eerste gemeenteraadsleden die gebruik maakte van e-mail, met als werknaam Jolyjumper. Waarempel zit er een Jolyjumper op Facebook, een Amerikaan met als volledige gebruikersnaam 'Floppy Mapato Jolyjumper'.

Nog bij CD&V moeten ook Bellegemnaar Johan Coulembier en Martine Vandenbussche hun eerste stapjes op Facebook nog zetten. Opgeteld zijn er in de fractie van 18 leden 12 CD&V'ers die geen gebruik maken van dit hedendaagse instrument om de kloof met de burger te dempen.

Bij OpenVLD zijn er 5 op 9 fractieleden die zich niet aan Facebook wagen. Behalve de schepenen Wout Maddens en Marie-Claire Vandenbulcke zijn dat Hans Masselis, Moniek Gheysens en Joost Ghyssel. Van Hans Masselis, lid van zowel de gemeenteraad, de Politieraad als de provincieraad, is dat onbegrijpelijk. Hij runt zowat het oudste studentencafé (38 jaar!) van Kortrijk; al zijn tooghangers zitten op Facebook als ze niet op zijn taboeretjes zitten. Er zou op zijn minst een fanpagina van Den Chips mogen bestaan op Facebook.

Ook van Moniek Gheysens versta ik het niet. Een trendsetter die niet mee is met dè hype van het moment op het internet? Van Joost Ghyssel is evenmin een spoor te vinden op Facebook. Er staat een Joost Gijzel op, een Nederlandse DJ met 31 vrienden.

Proficiat voor de progressieve fractie (sp.a, Groen! en SLP): slechts 2 gemeenteraadsleden op 8 maken nog geen gebruik van de mogelijkheden van Facebook: Petra Demeyere en Sliman You-ala. Daarmee zijn de progressieven veruit het actiefst op de wereldwijde informatiesnelweg. Ten slotte is ook Eric Flo, ex-VB en ex-LDD, zich van geen Facebook bewust. Er is een Eric Flo te vinden op de site, maar het gaat om een naamgenoot uit North Jersey, NJ, USA.

Van de 41 gemeenteraadsleden in Kortrijk zitten er dus maar 16 op Facebook. Wie dan wel?

De kampioenen

Kampioen wat het aantal vriendjes betreft, is zonder twijfel Vincent Van Quickenborne, ook federaal minister van Ondernemen en de Poulidor in voorkeurstemmen bij de opeenvolgende verkiezingen in de kieskring West-Vlaanderen, OpenVLD. Hij heeft er niet minder dan 4057! Daarvan zijn er 37 die ook op mijn lijst staan, waaronder Maya Detiège (wie heeft wie een aanzoek gedaan?). Daarnaast bestaat er op Facebook ook een fanpagina voor Quicky, met 1153 aanhangers. Een Facebook-pagina met als titel 'Vincent van Quickenborne is een lul', een initiatief van VUB-studenten, kon slechts 10 leden werven.

Op de tweede plaats vind je Bert Herrewyn, sp.a: 1580 vriendjes (waaronder 106 gemeenschappelijk met mij). Bert gebruikt Facebook heel wat actiever dan Quicky. Zo liet hij gisteren aan zijn vriendjes weten dat hij een zware dag achter de rug had met onder meer het invullen van belastingen van verschillende mensen. Direct kreeg hij een bewonderende reactie van een vriendinnetje: "Ha, doedegij da ook?".

En de bronzen medaille, met 1239 vrienden (daar zijn er 16 van de mijne bij), gaat naar Carl Decaluwe, zopas herkozen als Vlaams parlementslid. Hij gebruikte zijn Facebookmogelijkheden intens in de voorbije campagne; geen tijd voor intieme ontboezemingen. Ook hij heeft op Facebook trouwens een fanpagina, met als nietsverhullende titel: 'Ervaren & Betrokken & Kordaat & Concreet' - & nu gij! Die fanpagina heeft 204 leden.

In the mood

Een aanzienlijk aantal Facebookvrienden heeft voorts Koen Byttebier: 930 (wij delen er daarvan 40). Het OpenVLD-gemeenteraadslid en de fractieleider verdient de prijs van het charmantste Facebookgebruik en dat wordt heel erg geapprecieerd, vooral door de grote helft van zijn publiek. Behalve als het wat tegen zit of als het tijd is voor inventariswerkzaamheden, kun je hem bijna van uur tot uur volgen. Zou hij ook op die andere opgang makende vriendensite, Twitter (gekwetter), actief zijn? Zo schreef hij eergisteren: "Koen Byttebier is in the mood...". Het leverde hem prompt een stroom van vooral vrouwelijke reacties op. Politiek gebruikt hij Facebook slechts uitzonderlijk, meestal in reactie op ongegeneerd politieke statements van anderen.

Philippe De Coene, ook herkozen als Vlaams volksvertegenwoordiger, sp.a, vinden wij op de 5de plaats, met 876 vrienden, waarvan 119 van mij. Hij waagde zich voor het eerst op glad Facebook-ijs tijdens de voorbije verkiezingscampagne. Facebook als een vensteraffiche te meer. Of Facebook als campagnedagboek. In die periode pleegde hij verschillende interessante notities, die soms nogal deining veroorzaakten (zie Stad van contrasten, je moet wel lid zijn van Facebook om het te kunnen lezen). Ik ben eens benieuwd of hij blijft Facebooken.

Heulenaar Pieter Soens, CD&V, scoort niet minder dan 818 vrienden (20 staan ook op mijn lijstje). Zijn Facebook-gebruik illustreert onder meer de interessante mogelijkheden van de site als uitgaanskalender. Pieter Soens klopt Bart Caron, Groen!, ook herkozen als Vlaams volksvertegenwoordiger, die 799 Facebookvrienden heeft verzameld (85 gemeenschappelijk met mij). Hij produceert geregeld politieke uitspraken en notities, maar beperkt er zich niet toe. Als hij niet in de politiek had gezeten, had hij zijn kans kunnen wagen als commentator in een of andere krant.

Martini Babes

Heel wat achter Caron is die andere parlementair op Facebook te vinden, Roel Desseyn, CD&V, met 535 vrienden (15 gemeenschappelijk met uw dienaar). En nog veel verder daarachter win ikzelf de sprint van de groep die juist voor sluitingstijd de arrivee haalt: Marc Lemaitre, sp.a, met 224 vriendjes. Je vindt mij hier. Wie mij in het oog wil houden, kan altijd een 'vriendschapsverzoek' insturen; ik weiger niemand. Op Facebook blijken trouwens niet minder dan 22 naamgenoten actief te zijn, waarvan eentje zich heeft laten fotograferen met een perfect afgetrainde torso (sixpack). Facebook is voor mij meer een geestig spelletje en een uitlaatklep dan een politiek propaganda-instrument. Ik ben 1 van de 24 leden van de fanclub 'Peter Arthur Caesens (SLP) naar het Vlaams Parlement', maar ik heb er niet voor gestemd.

CD&V-fractieleider in de gemeenteraad Filip Santy boekt 197 Facebookvrienden. Wij hebben 13 gemeenschappelijke vrienden. Op Facebook ontpopt hij zich vooral als muzikant en cultuurfanaat. Veel politiek komt er niet aan te pas. OpenVLD-gemeenteraadslid en mama van twee kindjes in deze legislatuur, Elisabeth Van Damme, heeft 181 Facebook-vriendjes (waarvan 4 van mij). Facebook onthult haar lidmaatschap van "The Martini Babes". Cathy Matthieu, gemeenteraadslid Groen!, heeft 169 sympathisanten op Facebook. Politiek laat zij er slechts sporadisch aan bod komen, maar zij ontbindt alle duivels als zij weet krijgt van dierenleed.

Bezemwagen

Aan het staartje van het peloton bevindt zich Franceska Verhenne, OCMW-voorzitter - en in die hoedanigheid de enige deelnemer aan de vergaderingen van het schepencollege op Facebook - met 72 vrienden (4 gemeenschappelijk met mij), een nogal christendemocratisch gekleurd gezelschap, waarin liberaal Koen Byttebier geslaagd is zich te laten opnemen.

En in de bezemwagen vind je nog twee gemeenteraadsleden die wel een Facebookaccount hebben maar er nauwelijks of geen gebruik van maken: Lieve Vanhoutte, CD&V met 2 vrienden in totaal en Roger Lesaffre, sp.a, die nog aan vrienden moet beginnen.

Maar zoals gezegd, staat Stefaan De Clerck nog minder ver: hij heeft zelfs nog geen account. Is er nu werkelijk op zijn kabinet niemand die zich dat eventjes kan aantrekken? Kan dat meisje dat niet doen dat de opdracht kreeg om bij alle streekburgemeesters de lijsten van jubilarissen op te vragen? Die oratorische slotvraag is ironisch bedoeld hoor.

09:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-06-09

Stad Kortrijk jaagt op ratten

rioolputje11 

Het Kortrijkse stadsbestuur zet de strijd tegen de bruine rat onverdroten voort. Na niet zo goede ervaringen met de indiener van de laagste offerte bij de vorige aanbesteding, kiest de stad thans voor de duurste rattenvanger. Die aangeboden duurste prijs is merkwaardig genoeg precies gelijk aan het ingeschreven bedrag op de begroting. Een definitieve overwinning op het miljoenenvolkje in onze riolen zal het wel niet worden...

Territoriumstrijd

Op zwoele lenteavonden kun je soms wel eens een rat je pad zien kruisen, in het Groeningepark bijvoorbeeld - waar overigens sinds kort ook eekhoorntjes ronddartelen. De rat die je voorbij ziet trippelen, is ongetwijfeld een bruine rat - het meest succesvolle zoogdier ter wereld na de mens. Het knuffeldier bevolkt onze riolen en dank zij zijn voortdurend geknaag verstoppen die pijpen minder rap. Voorts is het aan de bruine rat te danken dat de pest uit onze contreien is verdwenen: de bruine rat heeft immers de zwarte rat, verspreider van de pest, bijna geheel verdrongen. De zwarte rat is teruggedreven naar de buiten.

Het is een illusie dat wij de bruine rat gaan kunnen uitroeien. De soort is perfect aangepast aan ons riolenstelsel en dat kunnen wij toch niet afschaffen. Maar gemeentebesturen kunnen het zich niet veroorloven het beestje vrij spel te geven boven de grond. Tot een jaar of drie geleden voerde stad Kortrijk de territoriumstrijd onder succesvolle zoogdieren - mens versus bruine rat - met eigen personeel. Nog altijd kunnen Kortrijkzanen die thuis het gezelschap krijgen van ratten, bij de dienst Leefmilieu van de stad goedkoop rattenvergif gaan halen (1 euro voor een serie van 10 dosissen). Verdelging is trouwens verplicht.

Ratten op straat of park kun je melden bij het meldpunt rap en rein (zo gedoopt door Philippe De Coene toen hij nog schepen was). De bruine en zwarte rat bestrijden de stadsdienten met gif, terwijl ze voor de muskusrat - de bewoner/ondermijner van oevers van beken en grachten - lokaas met vallen gebruiken. Zo beperkt men het gebruik van bestrijdingsmiddelen.

Drie criteria

Om de bruine rat te beletten de riolen te verlaten, doet de stad sinds 2006 een beroep op externe specialisten. Tot nu was het de firma Hunt Pest Control Services van Roeselarenaar Wim Vangierdegom, onderdeel van de groep Pest Management Solutions, die de klus mocht klaren. Nu het contract is afgelopen, vroeg het stadsbestuur prijs aan een drietal firma's voor een nieuwe opdracht. Deze keer is aan het bestek een lijst van niet minder dan 50 rioolputjes toegevoegd waar al uitbraken van ratten zijn gesignaleerd. De gecontacteerde firma's waren MDR Service van Wieze, A.tac van Izegem en Pest Management Solutions (Hunt) van Roeselare.

De rattenpakkers werden beoordeeld volgens drie criteria. Ze konden vooreerst 30 punten verdienen met hun bestrijdingsplan. Hunt scoorde 25 punten met zijn voorstel om te werken met 5 soorten gif op de 50 in het bestek vermelde rioolputjes. MDR kreeg slechts 20 punten door te willen werken met 2 soorten vergif op die 50 rioolputjes. A.tac kreeg alle 30 punten met zijn offerte van 3 soorten vergif in die 50 putjes plus steekproeven in andere putjes. Het is mij niet duidelijk waarom het bedrijf dat met drie soorten vergif werkt meer punten krijgt dan het bedrijf dat met vijf soorten werkt.

Het tweede criterium was de verslaggeving over deze oorlog tussen mens en dier, ook op 30 punten. De motivatie van het stadsbestuur met betrekking tot Hunt is hoogst eigenaardig - als daar maar geen rechtszaak van komt. Hunt krijgt maar 20 op 30 omdat: "de ervaring uit het verleden ons leert dat hetgeen vermeldt staat in het rapport niet strookt met de werkelijk uitgevoerde taken". Dat is noch min noch meer een beschuldiging van valsheid in geschrifte! Raar dat de firma dan toch nog 20 punten krijgt; in een examen zou die motivatie uitdraaien op uitsluiting.

Ook MDR krijgt slechts 20 op 30, omdat de firma niet duidelijk aangeeft hoe ze hun rapporten zullen opstellen. Tja, van een rattenvanger moet je toch niet al te veel literatuur verwachten. Alle punten krijgt weeral A.tac. Het Izegemse bedrijf maakt driemaandelijks een gedetailleerd rapport en voor de rioolputjes in een viertal hoofdstraten wil men er zelfs politieassistentie bij halen. Of korpschef Stefaan Eeckhout daarvoor manschappen ter beschikking zal willen stellen, is een andere vraag.

Op 40 punten staat de gevraagde kostprijs. De goedkoopste offerte komt van MDR: 2890,80 euro voor vier bestrijdingsoperaties per jaar. Hunt vraagt 5982 euro voor zes passages aan de rioolputjes per jaar, in de lente en de herfst. En A.tac vraagt 7300 euro voor dezelfde service als Hunt.

Duurste

Met 90 punten op 100 haalt A.tac dus de hoogste score in de gunningscriteria. Omdat het prijsverschil toch niet verwaarloosbaar is, mocht de zaakvoerster haar aanpak eens komen voorstellen, en dat onderhoud charmeerde de decisiontakers. Het bleek dat A.tac uitsluitend 's morgens vroeg of 's avonds laat uitrukt, om het verkeer niet te hinderen en de bevolking niet te opzichtig te choqueren. Voortdurend worden steekproeven genomen om te zien waar vergif is verorberd en moet aangevuld worden. En de hele operatie wordt nauwkeurig op papier gezet.

Het stadsbestuur koos dus voor de duurste aanbieder: A.tac voor 7300 euro per jaar exclusief 21% BTW. Met BTW inbegrepen is dat 8833 euro per jaar, precies het bedrag dat daarvoor op de begroting is ingeschreven. Dat moet lukken!

Zie ook mijn eerdere stukken over de bruine rat en hoe de rattenvangst in Kortrijk is begonnen.

rioolputje2

09:45 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

05-06-09

Spookweg N328 breekt stad Kortrijk en woningeigenaars nu al zuur op

Guido Gezellelaan

Of Kortrijk een derde ringweg, de N328, krijgt, staat nog lang niet vast en dat zal in de eerstkomende tien jaar twijfelachtig blijven. Nochtans blijven vooral de Kortrijkse christendemocraten aandringen op de realisatie van de N328 door het Vlaamse Gewest. Tegen die optie zijn in de jaren 90 grootscheepse protestacties gevoerd. De weg zou namelijk dwars door dichtbevolkte buurten lopen. De dreiging van onteigening weegt op die buurten, ook al omdat het precieze tracé van de weg helemaal niet zeker is. Door die onzekerheid zijn hele stukken van woonstraten in Heule en Overleie onverkoopbaar geworden. En de eigenaars worden ontmoedigd onderhouds- en renovatieinspanningen te leveren. Het stadsbestuur zou nu bepaalde getroffen woningen willen opkopen en ter beschikking stellen als transitwoningen. Maar die noodoplossing is niet evident. Zou het niet eenvoudiger zijn die spookweg N328 definitief te laten varen? Intussen blijkt het stadsbestuur het daarover niet eens te worden. Het was al twee keer de bedoeling dat het stadsbestuur daarover een beslissing zou nemen: op 8 april en 27 mei jl. Het punt is weer sine die verdaagd.

Gebakkelei

Moet er in Kortrijk aan de noordkant (Overleie, Heule en Bissegem) een snelle verbinding (N328 en N50C) komen voor het autoverkeer tussen de kleine ring (R36, een snoer van boulevards in het centrum van de stad) en de grote ring (R8, een ringvormige autostrade)? Over die vraag wordt al tientallen jaren gebakkeleid. In de jaren negentig organiseerde een comité het verzet tegen de N328 en de N50C. Massaal tekende de geviseerde bevolking de petitie. Even massaal werden bijvoorbeeld bezwaren ingediend tegen het GAPAK (gemeenschappelijk algemeen plan van aanleg voor het Kortrijkse) waarin het stadsbestuur de optie N328 en N50C wou vastleggen. Het GAPAK is nooit goedgekeurd omdat het werd voorbijgestreefd door de nieuwe Vlaamse aanpak van ruimtelijke ordening met structuurplannen.

De grote voorstanders van die extra autoverbindingen tussen de Meensepoort en de grote ring zijn de Kortrijkse christendemocraten (CVP. CD&V). Zij proberen de extra verkeersinfrastructuur te verkopen als een 'ontlasting' van de dorpskernen van Bissegem en Heule. Tegen de N328 en de N50C zijn vooral de Kortrijkse socialisten, gesteund door de groenen. Zij kanten zich tegen de enorme schade die de betrokken wijken - de wegen moeten namelijk dichtbevolkte buurten dwarsen - zullen lijden als men er eerst de bulldozers en nadien het zware verkeer op los laat.

Derde ringweg

Beide wegen moeten van de R36, de kleine centrumring dus, een 'volwaardige binnenstadsring' maken. Zo staat het in het Mobiliteitsplan van stad Kortrijk. De R8, de grote autostradegordel, moet het in- en uitgaande verkeer verdelen. "De N328 moet een vlotte verkeersafwisseling vanuit de binnenstadsring naar de R8 mogelijk maken", aldus het Mobiliteitsplan. Voorstanders spreken over beide nieuwe wegen als "uitvalswegen". In de praktijk zullen het vooral 'invalswegen' zijn - zo vrezen de tegenstanders -, die verkeer van de grote ring zullen afleiden naar de veel kortere binnenring. Ook zullen de (vracht-)wagens over de N328 en de N50C de noordelijke bult van de grote ring kunnen afsnijden; in die zin hebben de tegenstanders het vaak over 'een derde ringweg'.

De voorstanders van de nieuwe wegen willen de bouwkosten laten betalen door het Vlaamse Gewest. Tot nu toe ving het door CD&V overheerste stadsbestuur bij ieder verzoek daartoe bot. Als Kortrijk die wegen wil, zal de stad ze uit eigen stadskas moeten bekostigen, een investering van zeker 10 miljoen euro - maar het zal meer zijn. De Vlaamse overheid ging zover dat zij het tracé van het westelijke deel van de N328 in 1998 schrapte uit het gewestplan Kortrijk. In antwoord op een parlementaire vraag van Carl Decaluwe voegde de Vlaamse Regering daaraan toe: "Aangezien het nog niet geschrapte gedeelte geen gewestwegen meer verbindt, heeft dat stuk geen betekenis meer als gewestweg".

Spookwegen

Onlangs nog dacht het stadsbestuur een doorbraak te hebben geforceerd bij het provinciebestuur; gehoopt werd dat het provinciebestuur Kortrijk zou steunen in zijn vraag naar Vlaamse financiering. Maar ondertussen heeft de provinciale administratie van West-Vlaanderen een negatief advies uitgebracht. De provincie wil de N328 en de N50C niet langer opnemen als gewestwegen in het provinciaal ruimtelijk structuurplan. De provincie schaart zich achter de optiek van de Vlaamse overheid die stelt dat alle nieuwe wegen binnen een grote ringweg als lokale wegen moeten worden beschouwd.

Die N328 en de daarop aansluitende N50C (de aftakking via Heule Watermolen naar de R8 aan de kant van Kuurne) kunnen dus als spookwegen worden beschouwd. Hoewel ze er waarschijnlijk nooit gaan komen, ambeteren ze toch al lang de betrokken buurten. Ze creëren aanzienlijke en langdurige rechtsonzekerheid. Eigenaars kunnen in het getroffen gebied hun panden niet meer verkopen. Andere eigenaars wachten met onderhoud en herstellingen wegens de dreiging van onteigening. Een nota van de stadsdiensten waarschuwt dat dit "op korte termijn aanleiding zal geven tot verkrotting en een globale achteruitgang van het woonklimaat in de directe omgeving".

Guido Gezelle

De dreiging en de directe kwalijke gevolgen ervan zijn des te erger omdat er helemaal geen zekerheid meer bestaat over het juiste tracé en de breedte van de nieuwe wegen. Het is onmogelijk nu al te bepalen wie wel en wie niet het veld zal moeten ruimen als eigenaar of bewoner. De prangendste problemen doen zich voor in de dichtbebouwde Guido Gezellelaan in Heule en de Moorseelsestraat, Vlasbloemstraat en Meensesteenweg in Kortrijk (Overleie). Zo is er een mogelijkheid dat de N328 door de tuinen van de ene kant van de Vlasbloemstraat scheert op enkele meters van de achterdeuren van de rijwoningen.

De stadsdiensten menen te weten dat in de Guido Gezellelaan niet minder dan 13 panden bedreigd worden: 11 woningen, een apothekerij en een tuin, van nummer 101 tot 131. De stad kan geen enkele eigenaar of bewoner de garantie geven dat ze niet zullen worden getroffen als de weg er ooit komt. Die woningen zijn nagenoeg onverkoopbaar geworden. Drie woningen staan evenwel toch te koop. Andere woningen zullen, gezien de leeftijd van de eigenaars, binnen afzienbare tijd op de markt komen.

Voor drie woningen is een al dan niet tijdelijke oplossing erg dringend. Om verschillende redenen moeten de eigenaars ervan af geraken. Zij spraken daarvoor het stadsbestuur aan, toch een instantie die minstens mede aansprakelijk is voor de rechtsonzekerheid die de panden eigenlijk onverkoopbaar maakt. Het stadsbestuur heeft zich over de mogelijke oplossingen grondig laten adviseren.

2 miljoen euro extra

De directie Stadsplanning en -ontwikkeling schetste zes mogelijke opties, gerangschikt van het meest verregaand tot het minst dure. De stad zou 1. systematisch alle betrokken woningen kunnen opkopen naarmate zij aangeboden worden maar niet meer dan 2 per jaar. Men zou 2. alleen de woningen kunnen aankopen die al in het bezit waren van de huidige eigenaars op het moment dat in het gewestplan (1976) een tracé werd vastgelegd van een N328. Men zou 3. alleen woningen kunnen opkopen die zonder veel investeringen kunnen verhuurd worden. Ten 4. zou men kunnen wachten met aankopen tot er meer zekerheid is over het exacte tracé. Ten 5. zou men kunnen wachten tot het Vlaamse Gewest akkoord gaat met de financiering van de invalsweg. En al die mogelijkheden kunnen ook nog op een of andere manier gecombineerd worden.

Het stadsbestuur leek even te opteren voor de eerste mogelijkheid. Naarmate de eigenaars in de Guido Gezellelaan hun panden vrijgeven, zou de stad bereid zijn ze aan te kopen. Er is een klein probleempje. Op de begroting is amper 200.000 euro beschikbaar voor dergelijke verwervingen; veel meer dan 1 woning zal daarmee niet kunnen bekostigd worden. Maar men zou dat kunnen oplossen door bij de volgende begrotingswijziging 200.000 euro meer in te schrijven plus de aankoopkosten voor een derde, wat goedkopere woning. Als men jaar na jaar dat aankoopbeleid volhoudt, mag men daarvoor in totaal een dikke 2 miljoen euro reserveren, voor de Guido Gezellelaan alleen al - en er zijn nog al die andere geviseerde woonstraten!

Intussen blijkt het stadsbestuur het daarover niet eens te worden. Het was al twee keer de bedoeling dat het stadsbestuur daarover een beslissing zou nemen: op 8 april en 27 mei jl. Het punt is weer sine die verdaagd.

Transitwoningen

Blijft de vraag naar wat de stad met die woningen zal aanvangen. Ze leeg laten staan zou een bijzonder slecht signaal zijn van een stadsbestuur dat zelf retributies int op leegstand en verkrotting. De huizen zouden bovendien in de kortste keren de straat verzieken. Daarom ondernam het stadsbestuur een poging om de panden tegen kostprijs door te verkopen aan het OCMW, het sociaal verhuurkantoor De Poort of de Zuid-West-Vlaamse Sociale Huisvestingsmaatschappij. Al die instellingen wimpelden het aanbod van de stad af, gezien de onzekere toekomst van de panden. Ze zijn wel bereid de woningen te huren en door te verhuren, eventueel als transitwoningen.

Bouwgrond

Ironisch genoeg is ook het OCMW van Kortrijk slachtoffer van de halsstarrigheid waarmee het stadsbestuur zich blijft vastklampen aan de realisatie van de N328. Tussen de Guido Gezellelaan en de Zuidstraat is het OCMW eigenaar van zowat 4,47 ha bouwgrond. Maar het OCMW kan niet tot verkavelen overgaan wegens de onzekerheid over de aan te leggen N328. Als die weg wordt aangelegd, verliest het OCMW 1,12 hectare.

Zou het dan toch niet beter zijn definitief af te zien van de aanleg van de N328 en de N50C? En zich te beperken tot het ontsluiten van de achterliggende verkavelbare zones?

17:37 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |