29-04-09

De verrijzenis van Johny Turbo op het 1 Mei Festival in Kortrijk

baksteenrood

Kortrijk kleurt (baksteen)rood

Op vrijdag 1 mei 2009 kleurt Kortrijk zoals al zeventien jaar naeen rood: door het 1 Mei Festival, gratis en voor iedereen, van 's middags tot de late avond in het Begijnhofpark. Op het programma: Johny Turbo Alive Band, Selah Sue, Dolfijntjes (in extra extra large bezetting), en WaxDolls. Het festival wordt georganiseerd door de brede socialistische beweging. Maar het is een heel gastvrij evenement - vorig jaar onder meer onveilig gemaakt door minister Q. Iedereen is dus welkom.

1 mei in Kortrijk, dat was vroeger een 'stoet' en een feest in het Textielhuis en hier en daar in de wijken. De formule had zijn beste tijd achter de rug. In 1993 sloegen de vakbond ABVV, de mutualiteit Bond Moyson en de socialistische partij (nu sp.a) de handen in elkaar om een hedendaagser feest op poten te zetten. Daarvoor werd de vzw Mayday Mayday (voorzitter Yvan Bettens) opgericht. Sindsdien verrast het 1 Mei Festival telkenjare weer met zijn stevig programma.

's Middags is er ook nu weer een massale barbecue (600 ingeschrevenen). En na de politiek geladen toespraken ('nu zeker' ook Philippe De Coene, streekkandidaat van de sp.a voor de Vlaamse verkiezingen - plaats 3), gaan alle remmen los voor een heus festival, met talrijke randactiviteiten, biertent, eetstandjes enzovoort.

De eerste act (14.30 uur) komt van streekgroep Johny Turbo (A)Live Band. Die groep jonge snaken brengt een eerbetoon aan de veel te jong overleden populaire Kortrijkse zanger Johny Turbo. Live is de Turbo Alive Band een ware sensatie: een strakke ritmesectie, een vlammende blazerssectie en gegarandeerde ambiance!

Selah Sue komt mèt band! Om 17 uur. Selah Sue was nog maar pas op Dranouter aan Zee. De Dolfijntjes met Harelbekaander Wim Opbrouck geven present om 18.45 uur met volle bezetting. Om 21 uur zet WaxDolls in. WawDolls is een electro-dance project van de Bruggelingen Lieven Demul en Wim Slabbinck. WaxDolls klinkt als een kruising tussen Neon Judgement en Nid & Sancy, met een flinke scheut Goose erin vermengd. 'Onder de naam WaxDolls maken we erg dansbare muziek. Er steekt ook een stevige punkfactor in, ook in de seksueel getinte teksten, een biotoop waar meiden en strippers in rond dwalen. Dansen blijkt bij uitstek een manier om toenadering tot het andere geslacht te zoeken', zegt Wim Slabbinck.

Afb031

Wie denkt dat het 1 Mei Festival in Kortrijk alleen toegankelijk is voor stamboomsocialisten, is er nog nooit geweest. Er komt een ruim publiek naartoe, van alle strekkingen. De Kortrijkse roden tonen er zich van hun meest gastvrije kant. Vorig jaar konden wij zelfs aan staatssecretaris (nu minister) Q een rode roos verkopen voor op zijn revers.

Bovendien is het gratis entree. En het bier wordt er ijskoud getapt. Zie ook de website van Mayday Mayday.

mayday09

 

 

 

 

16:37 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-04-09

Nieuwe swastika op Google Earth in de maak, in Kortrijk

AZ Groeninge bestemmingsplan

Wordt de nieuwe kliniek op Hoog Kortrijk een bedevaartsoord voor neo-nazi's? In elk geval krijgt het complex van het fusieziekenhuis AZ Groeninge in Kortrijk in zijn tweede bouwfase de vorm van een gestileerd hakenkruis. Onder meer voor de vervolmaking van die vorm moet er een gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan worden gemaakt; anders zou een van de uitslaande benen van het kruis wat korter zijn dan de andere. Uit het voorafgaande onderzoek blijkt overigens dat de Vlaamse administratie de bouw van een mastodontkliniek in de groene rand van de stad nog altijd geen goed idee vindt.

Google Earth

Met Google Earth kun je de aardbol bekijken vanuit het standpunt van satelieten. Je kunt inzoomen op werelddelen, landen, steden, wijken en straten tot je je eigen woning kunt zien. En zo wordt nu en dan wel eens wat raars ontdekt. Zoals enkele jaren geleden in Maasmechelen. Een dertigjarige fontein bleek vanuit de hoogte bekeken de vorm te hebben van een hakenkruis. Het ruimtebeeld ging de wereld rond. Van lieverlede heeft het gemeentebestuur de swastika-fontein dan maar afgebroken.

Wordt Kortrijk ook wereldberoemd met een Google Earth-hakenkruis? In elk geval blijkt het in opbouw zijnde complex van het fusieziekenhuis AZ Groeninge de vorm te krijgen van een gestileerde swastika (zie foto van het bestemmingsplan). Momenteel nadert de eerste fase haar voltooiing; dat is het wat donkerder gedeelte. In een tweede fase wil men er de gedeelten in blekere kleur aan toevoegen (plaats voor in totaal meer dan 1000 bedden). Het geheel wordt dan een ensemble van vier hakende vleugels die in uurwerkwijzerzin zijn aangebouwd aan een centraal vierkant.

Vanuit de ruimte bekeken wordt dat zelfs van op zeer grote hoogte een duidelijke gestileerde swastika. Maar ook vanop de begane grond zal het complex zonder moeite overschouwd kunnen worden, vanop het hoger gelegen Bruyningspad en vanop de berm naast de E17. En zeggen dat de 'belevingswaarde' en de landschappelijke elementen belangrijke factoren zijn voor de beoordeling van het project.

RUP nr. 5

Onder meer om de rechtopstaande haak (blok E) aan de noordwestzijde de gewenste lengte te kunnen geven, moet er een nieuw gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) worden gemaakt: RUP nr. 5 AZ Groeninge. Het uiteinde van die vleugel reikt immers tot in een eerder vastgelegde groenzone (een stuk van het bijzonder plan van aanleg nr. 85 Groen Lint Zuid, ministerieel besluit van 17 maart 2005).

De hoofdreden voor het RUP is evenwel het plan om een nieuwe verbindingsweg aan te leggen tussen de Kennedylaan en de E17 via de verkeerswisselaar 'Het Ei'. Die weg wordt parallel aan het Bruyningspad gebouwd voor een betere ontsluiting van de kliniek en heel Hoog Kortrijk. Er komt ook een fietsverbinding aan de noordzijde van de ziekenhuissite. Voorts krijgt de nabijgelegen hoeve De Witten Jan een herbestemming als opleidingscentrum voor de kliniek. En er komt een parkeergebouw (2000 plaatsen) met eventueel ondergrondse stalruimte en een helihaven.

RUP nr. 5 is thans volop in voorontwerp. De gecoro (gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening) mag haar zeg doen. In juni moeten de betrokken instanties tot een consensus komen en dan kan het van de zomer nog ter goedkeuring worden voorgelegd aan de gemeenteraad.

Gebiedsgerichte kritiek

In het dossier steekt een zeer afwijzend advies van de dienst Begeleiding Gebiedsgerichte Planprocessen (BGP), een afdeling van het Vlaamse departement Leefmilieu, Natuur en Energie. De Dienst stelt simpelweg alle uitgangspunten voor de bouw van een fusieziekenhuis op Hoog Kortrijk weer in vraag. Toentertijd (1999-2002) is daar flink over gebakeleid bij de Vlaamse overheid, tot zeer zwaar lobbywerk de Vlaamse ministers een voor een liet plooien, tot en met toenmalig minister van Welzijn en Volksgezondheid Mieke Vogels (Groen!), die als eerste geld vrijmaakte voor het gigantische project. Ook in de Kortrijkse gemeenteraad is het enthousiasme niet bij alle fracties even groot geweest.

De keuze om daar op landschappelijk waardevolle landbouwgronden, als een enclave in het Groen Lint Zuid (Stadsgroen Marionetten en het Kennedybos), een reusachtig gebouwencomplex op te trekken, wordt door de dienst BGP weer in vraag gesteld. Nochtans is daartoe al beslist bij de gewestplanwijziging van 6 juli 2001.

BGP is van oordeel dat "het groeperen van campussen buiten de stad (op een waardevolle greenfield) vanuit de optiek van duurzaam ruimtegebruik niet persé een positief gegeven is". De dienst betoogt dat men de verhuis van voorzieningen zoals ziekenhuizen naar buiten de bebouwde kom moet voorkomen om milieu- en klimaatredenen. "De vooropgestelde locatie werkt de spreiding van het autoverkeer in de hand". Het Kortrijkse stadsbestuur wijst die argumenten af met de stelling dat het daar Hoog Kortrijk is en dat het gebied tot de kern van het regionaalstedelijk gebied behoort.

Fijn stof

Een andere kritiek op de plannen komt van het provinciebestuur. De provincie maakt zich zorgen over de toename van het autoverkeer als gevolg van de ingebruikname van het afgelegen ziekenhuis. Het bestuur vraagt in het RUP concrete maatregelen uit te werken om de autoverplaatsingen zoveel mogelijk te beperken. Het stadsbestuur antwoordt onder meer dat de nieuwe verkeersafwikkeling aan het kruispunt Kennedylaan-Beneluxlaan filevorming en dus ook meer uitstoot van fijn stof voorkomt. Ook komt er een hoogwaardige openbarevervoerverbinding tussen Hoog Kortrijk en het stadscentrum; daarvoor loopt nu een studie.

De dienst BGP ziet dan weer een knelpunt in de kleine afstand tussen het ziekenhuis en de autostrade E17, kwestie van luchtvervuiling en lawaai- en trillingshinder. Ook daar heeft het stadsbestuur iets op gevonden. Een berm van 7 m hoog langs de E17 zal al veel tegenhouden. Bovendien wordt de berm beplant met hoogstammig groen, en men hoopt dat ook het groen van het 'Groen Lint Zuid' veel hinder zal opslorpen. Nochtans is bewezen dat bomen en struiken op zichzelf nauwelijk geluid tegenhouden.

Ring R8

Een zwak punt met betrekking tot het verkeer is nog dat de stad voor een optimale ontsluiting van Hoog Kortrijk de realisatie van het ontbrekende stuk Kortrijkse ringweg R8 in het zuiden van de stad noodzakelijk acht. Het Vlaamse Gewest heeft daar helemaal geen zin in omdat het een aartsmoeilijk en peperduur project betreft. Ook de dienst BGP stelt zich de vraag of het doortrekken van de R8 wel de milieuvriendelijkste optie is. Nu wordt voor dat ontbrekende stuk R8 een rijvak van de parallelle E17 gebruikt.

De Vlaamse administratie zal er niet in slagen de afwerking van het project AZ Groeninge tegen te houden. Daarvoor is de realisatie van de reusachtige medische campus al te ver gevorderd. Het enige wat nog kan, is het beperken van de nadelige gevolgen van de op het einde van de vorige eeuw ingeslagen weg.

Maar wat denken de vaderlandslievende verenigingen van de opvallende vorm van het gebouwencomplex?

AZ Groeninge eerste fase

20:38 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-04-09

Crisis voor de bevolking maar stad Kortrijk zwemt in het geld

dyn003_original_583_378_pjpeg_2512623_6fd8b71fd6e77b09fd46fe74fa10aa32

Mannetje Nooitgenoeg op de achtergevel van het historische stadhuis

Stad Kortrijk boekte over 2008 een reëel overschot van bijna 16 miljoen euro. Dat is 12,5% van de jaarinkomsten (126 miljoen euro), of bijna evenveel als een heel jaar aanvullende personenbelasting! Dat recordoverschot kon nog veel meer geweest zijn, als de federale regering wat minder lui was geweest met het innen van die personenbelasting. Eens te meer is het bewijs geleverd dat de stadsbelastingen in Kortrijk overdreven zijn. De stad heeft zoveel niet nodig. De reservefondsen - de stedelijke spaarpot op kosten van de belastingbetaler - blijven aanzwellen, tot meer dan 27 miljoen euro. In 2009 wordt de 30 miljoen euro zeker overschreden. Dat geparkeerde geld levert de stad spectaculair stijgende intresten op, tot een record van 2 miljoen euro in 2008. In schril contrast met die uitpuilende geldmiddelen is de investeringsijver van de stad. De geplande investeringen in 2008 zijn voor slechts 59% uitgevoerd.

Als gemeenteraadslid kreeg ik de stadsrekeningen 2008 in de bus. Eindelijk wordt bekendgemaakt hoe het Kortrijkse stadsbestuur verleden jaar met de stadsfinanciën is omgesprongen. Ik geef u in primeur de cijfers.

Compleet ernaast

"Uw begroting voor 2008 is veel te pessimistisch" zei ik in de gemeenteraad van december 2007 waarop wij de begroting bespraken. Het stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, voorspelde 104 miljoen euro inkomsten en 107 miljoen euro uitgaven, zijnde een tekort van 3 miljoen euro dat uit de reserves zou worden gehaald. Nu blijkt dat zij er - zoals ik voorspeld had - compleet naast zaten. Vorig jaar heeft de stad niet minder dan 126,6 miljoen euro inkomsten binnen gesleept. Daartegenover staan 119,7 miljoen uitgaven. Op zichzelf is dat al een begrotingsresultaat van 6,9 miljoen euro.

Maar het reële overschot is veel groter. Bij de uitgaven zit een netto overboeking van 8,8 miljoen euro naar de reservefondsen. Als je het echte overschot wil weten, moet je die overschrijving naar de spaarboekjes meetellen. Dan komen we aan het fenomenale bedrag van 15,7 miljoen euro (6,6 plus 8,8 miljoen euro). Dat echte positief saldo bedraagt dus niet minder dan 12,5% van de inkomsten. Dat is bijna evenveel als de jaaropbrengst van de aanvullende personenbelasting (17,1 miljoen euro)! Beeld je eens in wat dat betekent: zelfs al was de aanvullende personenbelasting van de stad in 2008 voor een jaartje helemaal afgeschaft, dan nog zouden de stadsfinancies nauwelijks in het rood zijn gedoken.

Lamlendige regering

Nu valt er over die aanvullende personenbelasting wel een en ander te zeggen. Zoals iedere Kortrijkzaan die zijn belastingsformulier goed bestudeert, weet, gaat het om een extra heffing van 7,9% op de personenbelasting die je aan de Staat moet betalen. Dat geld komt dus maar binnen in de mate dat de federale belastingsdiensten hun staatsbelasting innen. Ook hier blijkt hoe de federale regering (eerst onder Leterme en dan onder Van Rompuy) er toch maar niet in slaagt ernstig te regeren. Bij het innen van de personenbelasting heeft de lamlendige regering een ernstige vertraging opgelopen. Dat heeft voor Kortrijk tot gevolg dat in plaats van de ingeschreven 19 miljoen euro slechts 17 miljoen euro binnenkwam. In 2007 beurde Kortrijk nog 21 miljoen euro uit de aanvullende personenbelasting.

We zijn die twee, drie, vier of meer miljoen euro niet kwijt. Die zullen dit jaar worden geïnd. Maar als ze tijdig waren binnengekomen, dan was het reële overschot nog zoveel meer geweest.

Record oppotten

Wat doet het stadsbestuur met die financiële weelde? Oppotten. Jaar na jaar stijgen de reservefondsen en eind 2008 stak er niet minder dan 27 miljoen euro in. Het stadsbestuur is daarbij zo slim geweest het fikse bedrag van bijna 7 miljoen euro door te schuiven naar de begroting 2009; dat is dus ook reserve maar dat zal maar blijken op het einde van het jaar. In elk geval mag je verwachten dat de spaarpot van de stad dit jaar de 30 miljoen euro zal overschrijden.

Dat geld wordt, dank zij de deskundigheid van stadsontvanger Johan Vanhoutte uitstekend belegd en het levert dus elk jaar meer intresten op. De stijging van de intrestinkomsten is ophefmakend. In 2003 boekte de stad een opbrengst van 0,18 miljoen euro op zijn beleggingen, in 2004: 0,33 miljoen euro, in 2005: 0,5 miljoen euro, in 2006: 1 miljoen euro, in 2007: 1,5 miljoen euro, en vorig jaar: 2 miljoen euro, een absoluut record!

Nimmer slechtere investeringen

In schrille tegenstelling met die ongelooflijke cijfers van de stadsfinancies zijn de cijfers van de stadsinvesteringen. Kortrijk is al een paar jaar het toneel van grootse bouwwerken. Maar die zijn veelal voor rekening van andere instanties (Foruminvest, NV Waterwegen en Zeekanaal, het Vlaamse Gewest enzovoort); Kortrijk zelf zit op zijn centen zoals een klokhen op haar eieren.

Van de 43,27 miljoen die op de begroting was ingeschreven voor stadsinvesteringen, is slechts 25,78 miljoen euro vastgelegd. Dat is een realisatiegraad van amper 59,59%. Ook dat is een record, maar dan een in omgekeerde zin: nimmer in de voorbije twintig jaar was het slechter.

Stad Kortrijk verergert de crisis

Bij de bespreking van de begroting voor 2009 stelde ik vast dat het stadsbestuur een financieel beleid voerde dat de crisis verergerde in plaats van de crisis te bestrijden. Als we kijken hoe het stadsbestuur het ervan af heeft gebracht in 2008, dan is mijn vaststelling dubbel en dik bewezen. 1. De bevolking wordt gebrandschat. De financiële reserves zijn veel te hoog: veel van dat geld had het stadsbestuur beter bij de Kortrijkse gezinnen gelaten - in deze crisistijd kunnen de gezinnen dat geld goed gebruiken. 2. Het stadsbestuur gebruikt niet al zijn mogelijkheden om de lokale economie en tewerkstelling te ondersteunen met zinvolle investeringen.

00:33 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-09

Jan Dhaene, Kortrijks waarnemer in Bessarabië

moldova_2009_228

Aan de oostgrens van Roemenië ligt een land, zo groot als België, dat Moldavië wordt genoemd (Moldova in het Moldavisch, dat eigenlijk Roemeens is). Toen het voor de tweede wereldoorlog een deel was van Roemenië, vormde het samen met de kuststreek Bessarabië. Begin april 2009 werden er parlementsverkiezingen gehouden. De Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE - in het Engels OSCE) hield er een oogje in het zeil om te zien of alles wel democratisch verliep. Hoewel de stembusgang verliep zoals het hoorde, liep de verkiezingsoverwinning van de Europagezinde communisten uit op een oproer in de hoofdstad Chisinau. Van de 250-koppige waarnemingsmissie die de OVSE naar Moldavië stuurde, maakte ook Kortrijkzaan Jan Dhaene, gewezen Europarlementslid, sp.a, deel uit. Hierbij volgt een bewogen ooggetuigenverslag van zijn avontuur.Ook de foto's zijn van hem.

moldova_2009_272

OVSE/OSCE

Het was mijn tweede deelname aan een OVSE-missie als STO (short term observer - verkiezingswaarnemer voor korte tijd). De eerste keer was in Albanië 2005.

De OVSE-missies zijn meestal nogal groot, en ook dit keer waren er 250 waarnemers uit de verschillende lidstaten van de OVSE, dus naast Europeanen ook Amerikanen, Canadezen, Russen en vertegenwoordigers van andere landen die vroeger bij de Sovjet-Unie waren. De missie werd geleid door Nikolai Vulchanov (Bulgarije).

Daarnaast was er nog een delegatie van zetelende parlementsleden uit de lidstaten van de OVSE, van de Raad van Europa en van het Europees Parlement. Dit alles werd gecoördineerd door Petros Efthymiou, hoofd van de parlementaire delegatie van de OVSE.

Chisinau

Op woensdag 1 april kwamen de delegaties aan in Chisinau, de voor mij nog onbekende hoofdstad. De lucht was grijs en de weg van de luchthaven naar het centrum leek eindeloos langs troostloze en grauwe woonblokken. Nergens was er een beetje groen te zien in dit armste land van Europa.

De hoofdstad beschikt wel over een mooi centrum met grote hotels, brede lanen en parken. De volgende dag scheen de zon en de lente begon, alsof ze op ons gewacht had.

We kregen een hele dag uitgebreide briefing in het Leogrand Hotel. De vrijdag vertrokken de bussen naar de verschillende provincies. We reden over slechte wegen door een glooiend landschap met kleine dorpen en overal mooie waterputten. Hier en daar herinnerden nog oorlogsmonumenten aan de overwinning van het Rode Leger.

Uit de briefing bleek dat de Communistische Partij van president Vladimir Voronin, sinds 1998 aan de macht is. In 2005 haalde de PCRM 46% en 56 op de 101 mandaten. Er is een twijfelende houding bij de president tegenover de Europese Unie, die nochtans de hand reikt met het goed nabuurschapbeleid en een aanzienlijke financiële steun.

Gespleten land

In de briefing kregen we te horen welk een gespleten land dit is, cultureel verdeeld tussen Roemeense en Russische invloeden. Het gebied was voor de Tweede Werledoorlog bij Roemenië en daarna een deelrepubliek in de Sovjet-Unie. Moldavië verklaarde zich onafhankelijk op 27 augustus 1991. De invoering van het Moldavisch (Roemeens) als officiële taal in 1992 zette kwaad bloed bij de Russisch sprekenden. Het gebied over de rivier de Nistru scheurde zich af (Transdniestr) en is de facto sindsdien niet meer onder controle van de centrale overheid.

Ik werd ingezet in de stad Orhei en omgeving, een mooi agrarisch gebied. We konden een blik werpen op de brug over de rivier en op Transniestr, maar het was ons uitdrukkelijk verboden door de OSCE om over de brug te gaan, om incidenten te vermijden.

moldova_2009_298

De waarnemingen

Op zondag moesten we om 6.30 uur bij het eerste kiesbureau zijn, om de opening waar te nemen, en daarna nog minstens 9 kiesbureaus, willekeurig te kiezen uit onze lijst, te controleren. Tussendoor moesten ingevulde waarnemingsformulieren naar het hoofdkwartier van de OSCE in Chisinau gefaxt worden

Mijn Engelse collega Melanie Leathers en ikzelf stelden een correct verloop vast van de stemprocedures en een goede organisatie, bijna voor 100% gedragen door vrouwen, die met veel inzet te werk gingen. Er was ook een opvallende aanwezigheid van partijwaarnemers en van de  plaatselijke steunorganisatie Coalition 2009.

Ook het sluiten om 21 uur verliep correct. Maar het tellen was een ander paar mouwen: dezelfde mensen die al van 's morgens vroeg in het getouw zijn, moeten dan nog tellen. Ze zouden dat bij ons eens moeten doen! De burgers zijn vermoeid en willen het liefst zo snel mogelijk naar huis. Eigenlijk zou er beter een andere ploeg opgetrommeld worden, mensen die de taak kunnen aanpakken met een fris hoofd.

Het tellen duurde dus lang en was moeizaam. Uiteindelijk konden we met het resultaat onder politiebegeleiding naar het stadhuis van Orhei: daar was het nog uren aanschuiven op de trappen. Dàt kennen we; hier is het niet anders...

's Maandags keerden we terug naar de hoofdstad door een ander land: in enkele dagen tijd was hier de zomer ingezet en was alles prachtig groen en stonden de bomen in bloei.

Oproer

Verhalen werden uitgewisseld op een aangename receptie voor de STO's. Toen merkten we dat er een vreedzame, spontane betoging ontstond aan het parlementsgebouw en het regeringsgebouw. Vooral jongeren waren niet akkoord met de verkiezingsuitslag, waarbij de Communistische Partij nog vooruitging en bijna 50% haalde. 

moldova_2009_385

Enkele politieagenten hielden alles in het oog. 's Anderendaags werd de sfeer grimmiger en de aanwezigheid van de oproerpolitie werkte als een rode lap op een stier: de politiemacht werd overrompeld en het parlement werd bestormd en geplunderd.

De OSCE had de verkiezingen goedgekeurd en dus zat onze taak erop. Om de gemoederen te bedaren werd door de Moldavische instanties beslist de stemmen te hertellen. Het zou mij verwonderen als daar nu een verschil ontdekt zou worden. Anders staan wij als waarnemers in ons hemd natuurlijk...

moldova_2009_402

 

moldova_2009_404

Jan Dhaene kon aan die waarnemingsmissie deelnemen als gewezen Europarlementslid. Maar ook andere burgers kunnen zich voor dergelijke missies opgeven bij de federale overheidsdienst Buitenlandse Zaken. Er is daarvoor een simpele procedure die begint met het zich op een kadidatenlijst te zetten met een standaardformulier. Meer hierover op de website van Buitenlandse Zaken.

18:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

19-04-09

Marke wil geen KMO-zone op de Pauvre Leute

Pauvre Leute1

De bevolking van de Kortrijkse deelgemeente Marke moet niets weten van het volbouwen van de open gronden tussen de wijk Pauvre Leute en de Torkonjestraat. Het stadsbestuur en de intercommunale Leiedal willen daar een bedrijvenzone, opgeleukt met enkele woningbouwkavels en een streepje buffergroen. En eindelijk wordt de onveilige verkeerssituatie aan De Prinse aangepakt. Het ooit zo landelijke Marke beschouwt die kleine vier hectare evenwel als een laatste restant van zijn open ruimte en wil die groene helling zoveel mogelijk ongerept laten. Dat bleek op een druk bijgewoonde 'open dorpsraad' op 17 april jl. in het Ontmoetingscentrum van Marke (OC). Een werkgroep, gesteund door de Culturele Werkgroep van Marke, pakte uit met een doordacht alternatief plan.

Inpalmen

"De werkgroep heeft het project Torkonjestraat positief benaderd" zei  voorzitter Joël Vandenbogaerde van de Culturele Werkgroep op de open dorpsraad. Hij herinnerde aan de eerste informatievergadering (18 februari 2009) waarop de bevolking van Marke kennis maakte met de plannen van het stadsbestuur en de intercommunale Leiedal (zie mijn eerder stuk). Toen al bleek direct dat de Markenaren het project argwanend bekeken. Een werkgroep werd opgericht om de plannen nader te bestuderen. Het stadsbestuur beloofde overleg.

Vandenbogaerde gaf vervolgens een overzicht van de plannen voor de ontwikkeling van Marke in de nabije toekomst. Op en over de grenzen van de deelgemeente is het stadsrandbos op de Preshoek en het stadsgroen Marionetten aan het groeien. Maar in Marke zelf krijgt bijna elk resterend stukje open ruimte een andere bestemming. De KMO-zone Ter Doenaert wordt uitgebreid. Van de bucolische Markebekevallei zal wellicht nog slechts een groene corridor overschieten na de aangekondigde verkaveling achter de Marktstraat, tussen de Kloosterstraat en de Markebeke. Er komen sociale huurwoningen met serviceflats. Gelukkig is de Leievallei deels groen ingekleurd - na succesvol verzet van enkele natuurliefhebbers tegen plannen om er bedrijfsterreinen van te maken enkele jaren geleden.

Maar aan de Corneliusweg komt een verkaveling van zowat een hectare, met behoud van de hoeve Holvoet met wat grond. De verblijfshoeve van de kinderboederij, eigendom van de stad, staat te koop; na sloping komt daar een woonproject. De kinderboerderij zal elders in Marke verblijfsaccomodatie inrichten. Aan de Balieweg komt een sociaal woningbouwproject. Enzovoort. En nu wil men ook nog eens in de omgeving van het geplande Preshoekbos de open ruimte aan de Torkonjestraat inpalmen.

De plannen

Gebiedswerker Hannelore Vanhoenacker resumeerde nog even de plannen die in februari op de Markenaren waren losgelaten. Er komt eindelijk een oplossing voor het aartsgevaarlijke kruispunt aan De Prinse. Een ei-rotonde ('ovonde') moet er het verkeer dat van alle kanten de Torkonjestraat opwil, op een deftige manier opvangen. De gewestweg zelf krijgt een beplante middenberm en aan weerszijden vrijliggende fietspaden.

In de meersen op de helling tussen de Kardinaalstraat en het OC van Marke komt een flatgebouwtje en een kleine verkaveling, kwestie van de achterkanten van de bestaande bebouwing 'af te werken'. De Kardinaalstraat zelf wordt gedeeltelijk verlegd en tussen de bestaande woningen worden kavels vrijgemaakt voor extra woningbouw.

De belangrijkste ingreep is de aanleg van een KMO-zone aan de Torkonjestraat - aan de overkant ligt de KMO-zone beheerst door bouwmaterieelverkoper Duma (zie mijn eerder stuk). Er komt plaats voor elf bedrijfsgebouwen van maximaal tien meter hoog en een groter bedrijvencentrum op de top van de heuvel (tegenaan de E17 onzichtbaar voor wie op de autostrade rijdt). Het terrein wordt ontsloten met een 'ventweg' die uitkomt op de ovonde. Het gevaarlijke kruispunt van de Keizersstraat met de Torkonjestraat wordt afgeloten.

Tussen de woningen van de wijk Pauvre Leute en het bedrijventerrein komt een groenscherm, dat wordt doorgetrokken als een 'groene corridor' met fiets- en wandelpad tot aan het OC. De gebiedswerkster benadrukte dat die plannen de uitvoering zijn van wat eerder werd vastgelegd in het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan Kortrijk (GRUP).

Horizon

Buurtbewoner en actief lid van de werkgroep Guy Vervaeke, die herhaaldelijk onderbroken werd door instemmend applaus, begon zijn uiteenzetting van het alternatieve plan van de werkgroep met de vraag of "alles wat leeg is ook opgevuld moet worden". In Marke betreurt men dat "het dorp geen horizon meer heeft", ingeloten zoals het is door grote verkeersinfrastructuur zoals spoorweg, E17 en ringweg. Toch heeft de werkgroep de plannen van het stadsbestuur en Leiedal met een positieve ingesteldheid benaderd.

De werkgroep vindt de bedachte oplossing voor het gevaarlijke kruispunt van De Prinse, de ovonde, goed, en heeft ook geen probleem met de ventweg en het afsluiten van de Keizerstraat. Wel heeft de werkgroep een fundamenteel bezwaar tegen het gedeeltelijk verkavelen van de meersen tussen de Kardinaalstraat en het OC. De Markenaren verzetten zich het felst tegen het aangekondigde flatgebouw, maar ook het rijtje van 13 nieuwe woningen achten zij onaanvaardbaar. De omgeving van het OC moet zijn 'weidse' karakter behouden. Misschien moeten de weiden wel wat meer ingericht worden om er allerlei activiteiten onder de blote hemel mogelijk te maken. Nieuwe woningen zijn wel welkom in de Kardinaalstraat en de Keizerstraat.

Even fel is de werkgroep gekant tegen de KMO-zone aan de Torkonjestraat. Is daar wel nood aan, aangezien elders, bijvoorbeeld aan de Ring in Kuurne, bedrijfspanden leegstaan? Is de komst van bedrijven in de onmiddellijke omgeving van het Preshoekbos niet vragen naar problemen? Past die industriële ontwikkeling wel in een dicht bevolkt woongebied?

De werkgroep stelt voor om in plaats van een KMO-zone een deel van de bijna vier hectare aan de Torkonjestraat te bestemmen voor al dan niet sociale woningbouw. Het deel aan de Keizerstraat, dat aansluit op het toekomstige Preshoekbos, zouden zij open en groen willen laten. Dat groene stuk zou de ontbrekende schakel kunnen vormen tussen de meersen rond het OC en dat stadsrandbos, en zou ook de afstand verkleinen tussen het stadsrandbos en het aan de overkant van de E17 gelegen stadsgroen Marionetten (ook genoemd 'groen lint zuid').

Een heel interessante suggestie van Guy Vervaeke is om zeker de bestaande 'houtsingel' te behouden, een berm die de Torkonjestraatzone doorkruist en de berm is van wat ooit een decauvillespoorlijntje is geweest, waarmee klei uit de groeve werd weggevoerd. Die houtwal vraagt als het ware om te worden ingericht als wandelroute.

Pauvre Leute4

Gerust laten

Het alternatieve plan van de werkgroep kon de instemming wegdragen van de meeste deelnemers aan de open dorpsraad. Toch kreeg een Markse vrouw een stevig applaus als zij vroeg om de open ruimte aan de Torkonjestraat helemaal onaangeroerd te laten en er ook geen woningen te bouwen. Een andere Markenaar noemde het gebied: "ideaal om te worden gerust gelaten". Ook hij werd toegejuicht. Een dame zag een beperkte verkaveling voor woningen als meest vergaande compromis; maar ook zij had er liever niets.

De vergadering bracht nieuwe argumenten aan tegen de KMO-zone. Het gebied is hoe dan ook te klein om er een serieus bedrijventerrein zonder kwalijke invloed op nabijgelegen woon- en groenbestemmingen uit te bouwen. Het is waar dat het gebied door het GRUP wordt bestemd tot bedrijvenzone; maar bij de opmaak van het GRUP in 2006 is er nauwelijks echte inspraak geweest. Gebiedswerker Hannelore Vanhoenacker wees er evenwel op dat er toen ook een openbaar onderzoek is geweest; niet minder dan 33 opmerkingen werden gemaakt over de opties voor dit gebied.

Een bewoonster van de wijk Rodenburg aan de overkant van de Torkonjestraat bekloeg zich over lawaaioverlast van het beperkte bedrijventerrein (Duma en zes andere) aan haar kant van de gewestweg. Een groenscherm is geen garantie tegen overlast en de voorgestelde KMO-zone is beduidend groter dan aan de overkant.

Een opvallende aanwezige op de open dorpsraad was Filip De Rynck, die zich als hogeschoolprofessor heeft toegespitst op burgerparticipatie (onlangs verschenen: F. De Rynck & K. Dezeure, Burgerparticipatie in Vlaamse Steden. Naar een innoverend participatiebeleid, Uitgeverij Vanden Broele, Brugge 2009). Vanuit zijn wetenschappelijke achtergrond gaf hij de Markenaren de raad hun alternatieve voorstellen vooral goed te onderbouwen. De werkgroep had immers uit het bestuursakkoord van de CD&V-OpenVLD-coalitie in Kortrijk (2006) een passage gehaald waarin aandacht werd beloofd voor leefomgeving, groen en natuur. "Dat is geen ernstig argument," zei de professor: "want in dat bestuursakkoord wordt met evenveel stelligheid beloofd meer ruimte te scheppen voor ondernemingen op het grondgebied van groot-Kortrijk".

Overigens moet de werkgroep mijns inziens ook nog een verdediging zien te vinden tegen het verwijt dat het verzet van Marke een 'nimby'-fenomeen is (not in my backyard - niet aan mijn achterdeur). Het is niet alleen voor de Markse dorpsgemeenschap van belang dat de velden en weiden aan de Torkonjestraat groen blijven; ook voor de leefbaarheid van heel Kortrijk en de streek mag niet alles volgebouwd worden. In die zin is de functie van het gebied als onmisbare schakel tussen het Preshoekbos en het stadsgroen Marionetten een ernstig argument. Beide groen- en natuurgebieden verliezen aan waarde als ze te ver uit elkaar liggen.

Mandaat voor overleg

De werkgroep vroeg op het einde van de open dorpsraad 'een mandaat' om in overleg te gaan met stadsbestuur en Leiedal. De vergadering ging daarmee akkoord. OpenVLD-schepen Wout Maddens, bevoegd voor ruimtelijke ordening en aanwezig, liet verstaan daartoe bereid te zijn. De werkgroep kan naar dat overleg trekken met haar alternatief plan, aangevuld met de opmerkingen van de open dorpsraad.

Vermeldenswaard is nog een voorval waarmee de open dorpsraad werd afgesloten. Als een Somalische kaper nam een andere schepen, Markenaar Jean de Bethune, bevoegd voor gebiedswerking, het spreekgestoelte in. Nochtans was door de organisatoren, waaronder twee personeelsleden van de schepen, de aanwezige politici op het hart gedrukt de burgers aan het woord te laten en zich zelf niet te mengen in het debat. En politici waren er bij de vleet waaronder de helft van de progressieve fractie uit de gemeenteraad (sp.a: Philippe De Coene, Petra Demeyere en ikzelf, en Bart Caron die nu opkomt voor Groen!), Leiedalvoorzitter Filip Santy (CD&V), OpenVLDschepen Wout Maddens, e.a. Voor hen was het een leerzame luisteravond; zij weten nu hoe Marke zijn toekomst ziet.

Pauvre Leute3

 

 

 

18:09 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-04-09

Leiedal en Kortrijks stadsbestuur gaan gevecht aan met de particuliere windmolens

windmolen privaat 1

Stad Kortrijk en buurgemeenten zouden steeds meer aanvragen krijgen om kleine windmolens te mogen plaatsen op private woningen, in tuinen en op bedrijfspanden. In tegenstelling met het installeren van zonnepanelen wordt de plaatsing van windturbines beschouwd als een bouwwerk waarvoor een stedenbouwkundige vergunning nodig is. De gemeenten moeten zelf beslissen of een windturbine op een bepaalde plaats overeenkomt met een goede plaatselijke aanleg. De meeste gemeenten weten niet goed wat zij met dergelijke aanvragen moeten aanvangen. Zij hopen op een algemene Vlaamse regeling, hoewel de Vlaamse overheid daarover precies de gemeenten de volle verantwoordelijkheid wil laten.

In Kortrijk en omliggende heeft de intercommunale Leiedal het initiatief genomen een gezamenlijk streekstandpunt over kleine windturbines uit te werken. Het standpunt komt erop neer dat men de plaatsing van kleine windmolens in woongebieden en landelijke zones radicaal wil weigeren. Dat standpunt is hoogst discutabel. Het stelt een windmonopolie in voor de grote windenergieproducenten. Het belet dat er in de verschillende gemeenten van Zuid-West-Vlaanderen wordt geëxperimenteerd door het beleid. Het is strijdig met de veel gematigder opvattingen die bijvoorbeeld door de provincie Oost-Vlaanderen en door minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen worden ingenomen. Die gematigde voorstanders van dergelijke vorm van groene stroomopwekking zeggen dat men bij elke aanvraag simpelweg moet kijken of de voorgestelde machine - er zijn zeer uiteenlopende vormen van windturbines! - niet te veel stoort in de omgeving. Een groot voorstander van particuliere windturbines is ook Vlaams volksvertegenwoordiger Carl Decaluwe, CD&V (trouwens bestuurder van Leiedal). Toch treedt het Kortrijkse stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, het gezamenlijke standpunt van Leiedal bij. Ruzie in de meerderheid?

In elk geval is het toetreden tot een dergelijk verregaand streekstandpunt een bevoegdheid van de hele gemeenteraad en niet van de burgemeester en de schepenen alleen.

windmolens2

Vreselijke rampspoed

Kortrijks nieuwe trots zijn de vier reusachtige windturbines - waarvan een op grondgebied Harelbeke - op het bedrijvenpark Evolis (Oudenaardsesteenweg, ter hoogte van Cowboy Henk). Bouwheer Electrawinds, Oostende, zoekt trouwens nog altijd kleine en grote investeerders met zijn coöperatieve vennootschap Groenkracht (zie mijn eerder stuk). Maar in tegenstelling met dat enthousiasme voor die grote windmolens, staat het stadsbestuur van Kortrijk heel erg argwanend tegenover kleinere machines voor de productie van stroom met wind.

Vreselijke rampspoed wordt verwacht van "een wildgroei van dergelijke inplantingen". Om te allen prijze te kunnen uitpakken met een probleem, beweert men dat het stadsbestuur "steeds frequenter geconfronteerd" wordt - bemerk het onheilspellende taalgebruik - "met aanvragen tot het plaatsen van kleine windturbines op privé-woningen en/of bedrijven". De waarheid is dat er nauwelijks dergelijke aanvragen zijn. Wel staan op allerhande beurzen exposanten met zeer uiteenlopende toestellen om windenergie om te zetten in elektriciteit: kleine windmolens, windrotors, windvanen, toestellen met wieken, schroeven, asturbines enzovoort. Maar aangezien de overheid kleinschalige windenergie nog niet zwaar subsidieert zoals ze dat doet voor zonne-energie, is de interesse van kopers heel mager.

Van die vermeende wildgroei wordt helse hinder verwacht. De opsomming in een nota van het stadsbestuur is op het eerste gezicht indrukwekkend: visuele vervuiling, slagschaduw, geluid, veiligheid... Andere voorzichtigaards beklemtonen dat "mogelijke schade aan de omgeving wetenschappelijk nog niet is uitgesloten" (parlementaire vraag van Johan Sauwens, CD&V). Tja, met dergelijke irrationele angst moet men heel het moderne leven stilleggen.

Als men het juiste toestel op de geschikte plaats zet, blijft er van al die hinder niet veel over. En wat 'visuele hinder' betreft: dat is veelal een kwestie van persoonlijke smaak: wat is visueel hinderend en wat is opvallend mooi? Fonteinen bijvoorbeeld, zeker de moderne, zijn evenzeer constant bewegende elementen in de stad: tilt iemand zwaar aan de mogelijke hinder van dat nooit ophoudend gespetter? En zijn zonnepanelen, die stilaan een meerderheid van daken overdekken, niet visueel hinderend?

Goede plaatselijke aanleg

De grootste reden voor de overdreven omzichtigheid waarmee gemeentebesturen zoals het Kortrijkse stadsbestuur particuliere windturbines tegemoet treden, is: "het ontbreken van een duidelijk wettelijk kader". Dat is pure platbroekerij! Het is helemaal niet zeker dat er ooit een "duidelijk wettelijk kader" komt. Minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen zegt steeds dat de regeling van kleinschalige initiatieven van windenergie geen taak is voor het Vlaamse Gewest.

Voor de grote windmolens, zoals die van Electrawinds, is er inderdaad een wettelijke regeling: artikel 127 van het decreet Ruimtelijke Ordening legt de procedure vast die geldt voor toestellen van windenergie die openbare energiebronnen zijn die leveren aan het openbare elektriciteitsnet.

Die regeling geldt niet voor kleine windturbines die stroom leveren aan de nabijgelegen woning, boerderij of fabriek. Voor dergelijke, beperkte installaties, geldt een normale stedenbouwkundige aanvraag, waarover het stads- of gemeentebestuur zelf beslist, al dan niet na advies van de gewestelijk stedenbouwkundige ambtenaar ('Brugge'). Een dergelijke aanvraag wordt getoetst aan de geldende verordenende plannen van aanleg of ruimtelijke uitvoeringsplannen en aan de goede plaatselijke aanleg. In bepaalde steden en gemeenten geldt een bijzondere bouwverordening voor bijvoorbeeld masten; in Kortrijk is dat niet het geval.

Totaal verbod

Het Vlaamse Gewest lijkt niet van plan de gemeentelijke autonomie met betrekking tot particuliere windmolens aan banden te leggen met een algemene regeling. Hoogstens kan er een omzendbrief komen die de steden en gemeenten op hun verantwoordelijkheid wijst. Toch heeft het Kortrijkse stadsbestuur op aangeven van Leiedal beslist toe te treden tot een zeer weigerachtig streekstandpunt dat zou gelden "tot een Vlaamse of provinciale standpuntbepaling ten aanzien van het vergunningsbeleid".

Dat gezamenlijke streekstandpunt is simpelweg een totaal verbod van kleine windturbines in woongebieden en landelijke gebieden. Alleen op bedrijventerreinen en 'hoogdynamische locaties' (zoals Buda Kunstencentrum?) zijn ze 'toelaatbaar'. En zelfs als er ooit een algemene Vlaamse of provinciale regeling voor kleine windturbines komt, dan nog wil Leiedal die regeling aanvullen met een regionale visie - die ongetwijfeld veel beperkender zal zijn.

Dat streekstandpunt van Leiedal en het Kortrijkse stadsbestuur is zeer betwistbaar. Waarom moeten alle gemeenten in het Kortrijkse hetzelfde beleid ontwikkelen ten aanzien van kleinere windmolens? Precies in deze zeer snel evoluerende sector zou het een verrijking zijn te kunnen leren van verschillende beleidservaringen.

Een radicaal verbod van windturbines in woongebieden is hoogst onverstandig. Nu al bestaan systemen die perfect zonder hinder kunnen geplaatst worden in woonwijken. Minister Van Mechelen zelf geeft het voorbeeld van asturbines die ideaal geïntegreerd kunnen worden in grotere wooncomplexen. Hij vindt het niet wenselijk om alle aanvragen voor particuliere windmolens de facto af te houden: "want een particuliere windmolen is vaak perfect aanvaardbaar". Wel waarschuwt de minister de gemeenten ervoor niet alles toe te laten, om toestanden te vermijden zoals het oerwoud van TV-antennes op de Vlaamse daken in de tijd dat er nog geen kabel was.

Aanmoedigen zoals in Oost-Vlaanderen

Als er dan toch een Vlaamse regeling moet komen, wijst minister Dirk Van Mechelen op het initiatief van de Provincie Oost-Vlaanderen, die een regeling heeft ingevoerd voor de zogenaamde microturbines. Oost-Vlaanderen pakt heel anders uit dan de stugge houding van Leiedal. Het uitgangspunt is de plaatsing van particuliere windturbines ... aan te moedigen! Terzelfdertijd wordt gesteld dat de plaatsing niet of minder is gewenst op locaties waar landschappelijke motieven spelen of waar hinder kan ontstaan voor de omwonenden of de natuur.

Ook het Oost-Vlaamse kader voor de gemeentebesturen gaat uit van drie soorten omgevingen: woonkernen, het buitengebied en bedrijventerreinen en andere hoogdynamische locaties. In geen enkel van die soorten gebieden wordt een algemeen verbod van kleinere windturbines aangeprezen. In woonomgevingen bijvoorbeeld worden turbines van het schroeftype (met wieken dus) afgeraden, maar asturbines kunnen er wel degelijk en zouden moeten worden aangemoedigd bij grote woonprojecten. In de open ruimte dan weer schuift de provincie de molens met wieken naar voren die geïntegreerd kunnen worden in de landelijke bebouwing.

Ik hoop dat de provincie West-Vlaanderen het Oost-Vlaamse pioniersvoorbeeld volgt, zodat het onzinnige streekstandpunt van Leiedal kan verlaten worden.

Petite histoire

Voor de petite histoire vermeld ik nog graag dat Vlaams volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid Carl Decaluwe, CD&V, in afwijking van zijn lokale partijgenoten een groot voorstander is van particuliezre windmolens. Dat blijkt uit een vraag om uitleg die hij stelde in het Vlaams Parlement (commissie Leefmilieu, 22 november 2007). Hij had een aantal beurzen bezocht en hij betoogde dat Vlaanderen bij de ontwikkeling van particuliere windenergie achterstand opliep ten opzichte van Ierland en Nederland: nochtans leek het hem "toch wel het geschikte moment om die nichemarkt kansen te geven". Heeft Carl Decaluwe het onderspit moeten delven in de raad van bestuur van Leiedal, waarin hij zetelt?

windmolen privaat 22

21:42 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-04-09

Ontwikkeling Sint-Amandscollege en omgeving op losse schroeven

SACRUP1

Blijkbaar kan het Sint-Amandscollege zich met nagenoeg geen enkele planoptie akkoord verklaren. Daarom wordt de procedure van het ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) nr. 2 Sint-Amand opgeschort. Dat staat te lezen in een nota voor het stadsbestuur die 'un vent favorable' op onze redactietafel deed belanden. Een voorbeeld van hoe goede intenties, uitgewerkt door de administratie, in de vernieling worden gereden door een overhaaste en klungelige aanpak door de politieke beleidsmakers.

In een vorig stuk berichtte ik over het RUP nr. 2 Sint-Amand, dat bijna klaar was: het moest een woontoren mogelijk maken op de gronden van het college, dat met de opbrengst moderniseringen wou financieren. Er is een serieuze kink in de kabel gekomen. De raad van bestuur van de school kant zich tegen bijna alle opties van het RUP, behalve tegen de afbraak van de bestaande Collegetoren (met grotendeels leegstaande kamertjes voor internen) en de bouw van een flatgebouw. Precies om een woonbestemming te kunnen ontwikkelen in een gebied dat volgens het geldende gewestplan een zone voor gemeenschapsvoorzieningen is, moet een RUP worden uitgewerkt.

Het stadsbestuur maakte van de gelegenheid gebruik om in de RUP een reeks opties op te nemen, zoals de aanleg van een openbaar fietspad dwars door het uitgestrekte collegedomein en de bevriezing van het grootste deel van de onbebouwde gronden op dat domein. Daartegen komt nu openlijk verzet van het collegebestuur.

Blauwe zone

Vooreerst wil het Sint-Amandscollege nagenoeg de vrijheid om nieuwe schoolgebouwen op te trekken op zijn domein. Het bestemmingsplan van het RUP beperkt die vrijheid drastisch. De terreinen van het college worden opgedeeld in een blauwe en groene zone. In de blauwe zone mag bijgebouwd worden, maar die zone is beperkt tot de huidige schoolgebouwen - waar nog wel bouwmogelijkheden aanwezig zijn. De groene zone moet groen en recreatief blijven - thans zijn het vooral sportvelden.

Het Sint-Amandscollege is met die opdeling niet gediend. Ze willen dat heel het domein blauw wordt ingekleurd. In de komende jaren komt er immers een fusie met de Pleinscholen (vroeger 't Fort, Bijstand, Sint-Jozef en de Paulinen) en een concentratie van al die campussen bij Sint-Amand. Om die campus te kunnen bouwen wil het college ook haar onbebouwde gronden kunnen aanspreken.

Het stadsbestuur - daarin volmondig gesteund door de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening (gecoro) - wil liever dat de samengevoegde scholengemeenschap in dat geval de gebouwen en gronden van de ernaast gelegen Sint-Maartenskliniek gebruikt. De kliniek verdwijnt immers in de komende jaren. Aangezien dat de kliniekzone op het gewestplan al een zone voor gemeenschapsvoorzieningen is, zijn er geen planningsvereisten om daar een school in te vestigen. Voorts is er de eis van het agentschap Onroerend Erfgoed, dat wil dat het college zijn leegstaande historische en beschermde gebouwen opnieuw in gebruik neemt.

Fietspad

Even fel is het Sint-Amandscollege gekant tegen de aanleg van een openbaar fietspad op zijn gronden. Directie en schoolbestuur zijn niet overtuigd van de noodzaak van een extra fietsverbinding tussen de Diksmuidekaai en de Burgemeester Vercruysselaan (Brugsepoort). Die fietsroute maakt het bijvoorbeeld heel moeilijk om hun gebouwen en terreinen nog deftig af te sluiten na de schooluren.

Het stadsbestuur denkt er juist het tegendeel over. Het noemt dat fietspad 'een cruciale schakel in het fietsroutenetwerk'. Dat netwerk is trouwens vastgelegd in het algemene gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk. Meer nog: dat fietspad is hèt doorslaggevende argument geweest voor de bouw van de Collegebrug (zie mijn eerder stuk). De gecoro gaat nog verder: voor de adviescommissie is een fietsverbinding met openbaar karakter zelfs een noodzakelijke voorwaarde om het RUP af te werken. Zonder fietspad, geen woontoren, aldus de gecoro.

Proosdijstraat

Het Sint-Amandscollege verzet zich ook tegen het voornemen van de stad om de negentiende-eeuwse arbeiderswoningen in de aangrenzende Proosdijstraat een tuin te geven op grond die nu deel uitmaakt van de collegedomein. Het zijn meestal smalle huizen op percelen die helemaal zijn volgebouwd. De achterste delen van die huisjes zijn zelfs 'zonevreemd': voor het gewestplan liggen zij in een gebied voor gemeenschapsvoorzieningen. Het RUP wil dat rechttrekken. Dat zou die leef- en woonomgeving aanzienlijk opwaarderen. Nu het Sint-Amandscollege weigert daaraan mee te werken, rest de stad slechts het dure wapen van de onteigening.

Proosdijstraat1

Verkaveling

Een ander hemelsbreed verschil in mening betreft de grond - het kleinere voetbalveld - in de hoek achter de bebouwing van het Albertpark en de Diksmuidekaai. Het stadsbestuur wil daar enkel een oplossing zoeken voor het gewezen zwembad van De Geest (waar de helft van Kortrijk heeft leren zwemmen). De stad opteert voor een woonbestemming met ontsluiting over restgronden van NV Waterwegen en Zeekanaal (Vlaams Gewest), die daar de Leie heeft verbreed. De gecoro is hier wat terughoudender. De adviesraad wil dat ook onderzocht wordt of het gewezen zwembad niet kan gebruikt worden voor recreatieve doeleinden gericht op de aansluitende groene zone.

Het Sint-Amandscollege moet daar allemaal niet van weten. Het wil noch min noch meer een verkaveling realiseren op zijn verste voetbalveld. Daartoe wil het op eigen domein een weg aanleggen op 25 meter van de perceelsgrens, die de site De Geest ontsluit maar waarrond eveneens bouwkavels kunnen gemaakt worden. Die weg zou zelfs doorgetrokken worden tot aan het domein van de Sint-Maartenskliniek. De stad verzet zich vierkant tegen die optie.

RUP opgeschort

Concluderend zegt de nota, die schepen Wout Maddens, OpenVLD, woensdag (8 april 2009) ter sprake brengt in het college van burgemeester en schepenen, dat de standpunten van het Sint-Amandscollege ingaan tegen bijna alle planopties: "Dit laat weinig tot geen onderhandelingsruimte. Blijkbaar kan het Sint-Amandscollege zich met nagenoeg geen enkele planoptie akkoord verklaren". Er wordt vastgesteld dat een consensus niet meer bereikbaar lijkt. Er komt nog een laatste poging tot overleg met het schoolbestuur. Intussen wordt de RUP-procedure tijdelijk opgeschort.

RUPSAC1

Debacle

Die opschorting is een verregaande beslissing. De consequentie is dat de geplande bouw van een modern flatgebouw van 54 appartementen, met de mogelijkheid om eventueel ook in de sokkel van de bestaande Collegetoren flats in te richten, voor onbepaalde tijd is uitgesteld. Nochtans had het Stadsontwikkelingsbedrijf Kortrijk (SOK) daartoe alles voorbereid. Op advies van Vlaams Bouwmeester Marcel Smets was de combinatie Van Roey, Van Roey Projects, Koramic Real Estate, Samyn & Partners, A&J Demeyere en Paul Deroose geselecteerd om dat omvangrijke project te realiseren. Voor zijn goede diensten heeft het SOK recht op een vergoeding; is die nu ook onzeker?

Wat een win-win-operatie moest worden, lijkt af te stevenen op een verlies-verlies-debacle. Is men hier van beleidswege niet al te voortvarend te werk gegaan? Had men zich niet eerst moeten verzekeren van het akkoord van de 'voornaamste eigenaar en actor' eer men onomkeerbare investeringen en verregaande engagementen aanging? Wordt de Collegebrug uiteindelijk toegevoegd aan de lijst van nutteloze bouwwerken? Moet de stad of het SOK 'torenhoge' schadeclaims tegemoet zien van de groep die is aangesteld om de woontoren te bouwen? Staat de scholenfusie op de helling? Allemaal vragen die rijzen en die wijzen op geklungel in dit dossier.

proosdijstraat31

10:38 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-04-09

De 'secret garden' van het nieuwe gerechtsgebouw wordt een wandelpadje

grond gerechtshof1

Bij de bouw van het nieuwe gerechtsgebouw in de Beheerstraat werd het beschikbare terrein niet helemaal benut. Aan de kant van de Blekersstraat werd een smalle strook van zowat twee meter breed open gelaten tussen de muur van het met hoge betonplaten afgeboorde domein van het gerechtsgebouw en de perceelsgrenzen van de panden in de Blekersstraat. Waar zat de architect (Stephane Beel) met zijn gedachten? Dat strookje nutteloze grond ligt bovendien vol brokstukken van een omgewaaide muur. Daartoe aangezet door de gebiedswerker op vraag van de buren, onderzocht het stadsbestuur drie mogelijkheden om iets te doen met die geheime tuin - 'secret garden'! - van het gerechtsgebouw. Het opteerde te langen leste voor de aanleg van een fiets- en wandelpad, een extra verbinding tussen de Beheerstraat en de westelijke binnenring (Burgemeester Lambrechtstraat) op Kortrijk Weide.

Volksverachting

De lange smalle strook braakgrond - daarvoor wordt de grond soms wel eens gebruikt door ... nachtbrakers - aan het nieuwe gerechtsgebouw in de Beheerstraat, kant Blekersstraat is een smet in het straatbeeld. Dat was een van de redenen waarom Filip Canfyn, thans directeur van de stadsdienst Stadsplanning en -ontwikkeling maar toen nog niet, in 2005 dat gerechtsgebouw klasseerde bij de lelijkste hoeken van Vlaanderen in een ophefmakende reeks in De Morgen. Hij omschreef in zijn artikel dat gerechtsgebouw van de gerenomeerde architect Stéphane Beel, vriend van Stefaan De Clerck, als een 'hautain paleis', 'neergepoot op de slechts mogelijke plaats', met 'een plein dat alleen agorafobie op provincialistische schaal kweekt'.

In het slot van zijn artikel speelt de smalle strook braakgrond een rolletje. Daarom geef ik een wat uitgebreid citaat: "De bouwheer, de federale Regie der Gebouwen, mag zich zo schuldig als de pest voelen. (...) wie honderdvijftig jaar na Poelaert (de schieve architect van het megalomane Brusselse Justitiepaleis, n.v.d.r.) nog altijd Vrouwe Justitia misbruikt om een machtsinstrument te produceren dat de zoekers naar gerechtigheid van hun sokken intimideert, die heeft ranzige boter op zijn hoofd. (...) Telkens wordt een nationale of internationale architectuurvedette ingeschakeld om die volksverachting vorm te geven. Dit is een misdaad tegen de menselijkheid en de schuldigen moeten in hun eigen architecturale leugen veroordeeld worden. Tot het eeuwig wieden van het vuile onkruid aan de randen van het gerechtsgebouw".

Rattenparadijs

Het Kortrijkse stadsbestuur heeft de raad van zijn directeur Stadsplanning niet opgevolgd: architectuurvedette Stéphane Beel is niet gedwongen om de verwaarloosde rommelstrook naast zijn 'justitiepaleis' op te ruimen en te wieden. Het stadsbestuur heeft een andere oplossing gezocht.

Die oplossing die de buren van de Blekersstraat bij de eerste plannen in 1996 vroegen, kan niet meer gerealiseerd worden. De buren hadden aan de achterkant van hun tuinen graag een garageweg gezien, na afbraak van de grote hangar die daar stond. Maar dat bleek niet mogelijk omdat architect Beel wel een groot openbaar plein wou aan de voorkant van zijn gebouw, maar dan wel een plein dat heel wat hoger lag dan het straatniveau. De Regie der Gebouwen, de opdrachtgever wou aan die kant van zijn domein enkel een voetpad, evenwel aan te leggen door de stad.

De loods werd gesloopt met behoud van de muur op de scheiding met de tuinen van de Blekersstraat. Dat is niet erg oordeelkundig aangepakt. Het gaat immers om een hoge muur die slechts een enkele steen breed is, zonder enige afdekking of versterking. Wat gebeuren moest, gebeurde: een deel van de muur waaide omver. De brokstukken vielen in de bewuste strook braakgrond die architect Beel om een of andere duistere reden onaangeroerd liet liggen bij zijn project.

Ten einde raad spraken de buurtbewoners de gebiedswerker aan over het rattenparadijs achteraan hun tuin. Dan nog heeft het twee jaar geduurd eer het stadsbestuur zich boog over een mogelijke oplossing. Even werd de strook grond opgenomen in de ontwikkelingsplannen voor het achterliggende gebied Kortrijk Weide. Maar daar is niet verder op in gegaan.

grond gerechtshof3

Drie mogelijkheden

De directie Stadsplanning en -ontwikkeling (S&O) heeft haar werk wel grondig gedaan. Het stadsbestuur kreeg niet minder dan drie alternatieven voorgelegd. De eerste keuzemogelijkheid is de aanleg van een fiets- en wandelpadje met openbaar karakter op de strook. De voordelen zijn dat er een nieuwe openbare verbinding komt tussen het stadscentrum en Kortrijk Weide, met mogelijkheid voor de buren in de Blekersstraat om daarop een toegang te krijgen vanuit hun achtertuin.

Er zijn ook minpunten aan het voorstel. De aanleg kost zowat 50.000 euro plus 10.000 euro voor de verlichting. De collega's van de directie Mobiliteit en infrastructuur waren er als de kippen bij om te zeggen dat er daarvoor geen geld beschikbaar was op de stadsbegroting. Een ander nadeel is de vrees van de buren voor hun veiligheid: hun panden worden gemakkelijker betreedbaar aan de achterkant. S&O doet daarbij de uitstekende suggestie om de hoge betonplaten van het domein van het gerechtsgebouw te verlagen tot op manshoogte; dat kan alleen de openheid van het domein en de sociale controle vergroten.

De tweede optie is de eenvoudigste: sluit simpelweg de strook af aan het begin en het einde; maak er een stukje stadswildernis van. Kostprijs: twee keer niets. Toch zou die wildernis wel jaarlijks enig onderhoud vergen. S&O suggereerde om in dat geval de natuurjongens en -meisjes van Natuurpunt in te schakelen. Er wordt aan getwijfeld of de Regie der Gebouwen wel akkoord zou gaan met die oplossing.

Een laatste mogelijkheid is de grond op te delen en af te staan aan de buren. Ook dat zou aan de stad niets kosten en dat zou de stad bovendien ontslaan van alle onderhoudslast. Maar die optie is niet zo gemakkelijk te realiseren. Alle buren moeten akkoord gaan en investeren in extra afsluitingen. De meerwaarde voor de buren is anderzijds niet zo groot gezien de beperkte diepte en de slordige staat van de strook.

Felix

Op 25 maart heeft het stadsbestuur de knoop doorgehakt. Optie 1 wordt gekozen: de aanleg van een openbaar fiets- en wandelpad. Op de eerstkomende begrotingswijziging worden de nodige kredieten ingeschreven.

De straatnaamcommissie kan alvast op zoek gaan naar een gepaste naam voor het nieuwe pad. Een suggestie: het Schepen Felix Decabooterpad. De vorig jaar overleden ACW-mandataris heeft in Kortrijk veel gedaan voor de fietsers.

grond gerechtshof2

17:53 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |