03-04-09

De 'secret garden' van het nieuwe gerechtsgebouw wordt een wandelpadje

grond gerechtshof1

Bij de bouw van het nieuwe gerechtsgebouw in de Beheerstraat werd het beschikbare terrein niet helemaal benut. Aan de kant van de Blekersstraat werd een smalle strook van zowat twee meter breed open gelaten tussen de muur van het met hoge betonplaten afgeboorde domein van het gerechtsgebouw en de perceelsgrenzen van de panden in de Blekersstraat. Waar zat de architect (Stephane Beel) met zijn gedachten? Dat strookje nutteloze grond ligt bovendien vol brokstukken van een omgewaaide muur. Daartoe aangezet door de gebiedswerker op vraag van de buren, onderzocht het stadsbestuur drie mogelijkheden om iets te doen met die geheime tuin - 'secret garden'! - van het gerechtsgebouw. Het opteerde te langen leste voor de aanleg van een fiets- en wandelpad, een extra verbinding tussen de Beheerstraat en de westelijke binnenring (Burgemeester Lambrechtstraat) op Kortrijk Weide.

Volksverachting

De lange smalle strook braakgrond - daarvoor wordt de grond soms wel eens gebruikt door ... nachtbrakers - aan het nieuwe gerechtsgebouw in de Beheerstraat, kant Blekersstraat is een smet in het straatbeeld. Dat was een van de redenen waarom Filip Canfyn, thans directeur van de stadsdienst Stadsplanning en -ontwikkeling maar toen nog niet, in 2005 dat gerechtsgebouw klasseerde bij de lelijkste hoeken van Vlaanderen in een ophefmakende reeks in De Morgen. Hij omschreef in zijn artikel dat gerechtsgebouw van de gerenomeerde architect Stéphane Beel, vriend van Stefaan De Clerck, als een 'hautain paleis', 'neergepoot op de slechts mogelijke plaats', met 'een plein dat alleen agorafobie op provincialistische schaal kweekt'.

In het slot van zijn artikel speelt de smalle strook braakgrond een rolletje. Daarom geef ik een wat uitgebreid citaat: "De bouwheer, de federale Regie der Gebouwen, mag zich zo schuldig als de pest voelen. (...) wie honderdvijftig jaar na Poelaert (de schieve architect van het megalomane Brusselse Justitiepaleis, n.v.d.r.) nog altijd Vrouwe Justitia misbruikt om een machtsinstrument te produceren dat de zoekers naar gerechtigheid van hun sokken intimideert, die heeft ranzige boter op zijn hoofd. (...) Telkens wordt een nationale of internationale architectuurvedette ingeschakeld om die volksverachting vorm te geven. Dit is een misdaad tegen de menselijkheid en de schuldigen moeten in hun eigen architecturale leugen veroordeeld worden. Tot het eeuwig wieden van het vuile onkruid aan de randen van het gerechtsgebouw".

Rattenparadijs

Het Kortrijkse stadsbestuur heeft de raad van zijn directeur Stadsplanning niet opgevolgd: architectuurvedette Stéphane Beel is niet gedwongen om de verwaarloosde rommelstrook naast zijn 'justitiepaleis' op te ruimen en te wieden. Het stadsbestuur heeft een andere oplossing gezocht.

Die oplossing die de buren van de Blekersstraat bij de eerste plannen in 1996 vroegen, kan niet meer gerealiseerd worden. De buren hadden aan de achterkant van hun tuinen graag een garageweg gezien, na afbraak van de grote hangar die daar stond. Maar dat bleek niet mogelijk omdat architect Beel wel een groot openbaar plein wou aan de voorkant van zijn gebouw, maar dan wel een plein dat heel wat hoger lag dan het straatniveau. De Regie der Gebouwen, de opdrachtgever wou aan die kant van zijn domein enkel een voetpad, evenwel aan te leggen door de stad.

De loods werd gesloopt met behoud van de muur op de scheiding met de tuinen van de Blekersstraat. Dat is niet erg oordeelkundig aangepakt. Het gaat immers om een hoge muur die slechts een enkele steen breed is, zonder enige afdekking of versterking. Wat gebeuren moest, gebeurde: een deel van de muur waaide omver. De brokstukken vielen in de bewuste strook braakgrond die architect Beel om een of andere duistere reden onaangeroerd liet liggen bij zijn project.

Ten einde raad spraken de buurtbewoners de gebiedswerker aan over het rattenparadijs achteraan hun tuin. Dan nog heeft het twee jaar geduurd eer het stadsbestuur zich boog over een mogelijke oplossing. Even werd de strook grond opgenomen in de ontwikkelingsplannen voor het achterliggende gebied Kortrijk Weide. Maar daar is niet verder op in gegaan.

grond gerechtshof3

Drie mogelijkheden

De directie Stadsplanning en -ontwikkeling (S&O) heeft haar werk wel grondig gedaan. Het stadsbestuur kreeg niet minder dan drie alternatieven voorgelegd. De eerste keuzemogelijkheid is de aanleg van een fiets- en wandelpadje met openbaar karakter op de strook. De voordelen zijn dat er een nieuwe openbare verbinding komt tussen het stadscentrum en Kortrijk Weide, met mogelijkheid voor de buren in de Blekersstraat om daarop een toegang te krijgen vanuit hun achtertuin.

Er zijn ook minpunten aan het voorstel. De aanleg kost zowat 50.000 euro plus 10.000 euro voor de verlichting. De collega's van de directie Mobiliteit en infrastructuur waren er als de kippen bij om te zeggen dat er daarvoor geen geld beschikbaar was op de stadsbegroting. Een ander nadeel is de vrees van de buren voor hun veiligheid: hun panden worden gemakkelijker betreedbaar aan de achterkant. S&O doet daarbij de uitstekende suggestie om de hoge betonplaten van het domein van het gerechtsgebouw te verlagen tot op manshoogte; dat kan alleen de openheid van het domein en de sociale controle vergroten.

De tweede optie is de eenvoudigste: sluit simpelweg de strook af aan het begin en het einde; maak er een stukje stadswildernis van. Kostprijs: twee keer niets. Toch zou die wildernis wel jaarlijks enig onderhoud vergen. S&O suggereerde om in dat geval de natuurjongens en -meisjes van Natuurpunt in te schakelen. Er wordt aan getwijfeld of de Regie der Gebouwen wel akkoord zou gaan met die oplossing.

Een laatste mogelijkheid is de grond op te delen en af te staan aan de buren. Ook dat zou aan de stad niets kosten en dat zou de stad bovendien ontslaan van alle onderhoudslast. Maar die optie is niet zo gemakkelijk te realiseren. Alle buren moeten akkoord gaan en investeren in extra afsluitingen. De meerwaarde voor de buren is anderzijds niet zo groot gezien de beperkte diepte en de slordige staat van de strook.

Felix

Op 25 maart heeft het stadsbestuur de knoop doorgehakt. Optie 1 wordt gekozen: de aanleg van een openbaar fiets- en wandelpad. Op de eerstkomende begrotingswijziging worden de nodige kredieten ingeschreven.

De straatnaamcommissie kan alvast op zoek gaan naar een gepaste naam voor het nieuwe pad. Een suggestie: het Schepen Felix Decabooterpad. De vorig jaar overleden ACW-mandataris heeft in Kortrijk veel gedaan voor de fietsers.

grond gerechtshof2

17:53 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.