30-03-09

VB verliest tegen Wijk Sint-Jan met 250 tegen 1159

VBbeto1

Een slagveld is het niet geworden, de betoging van Vlaams Belang tegen de erkenning van de twintigjarige moskee van Kortrijk op 30 maart 2009. De 250 betogers - er waren meer flikken - trokken kop-in-kas en slogans roepend in het Antwerps, in een ijltempo door de Kortrijkse Sint-Janswijk. Erg welkom waren ze niet. Minstens evenveel mensen vormden een afkeurend publiek. Veel rolluiken waren naar beneden gedaan en aan veel andere vensters hingen affiches zoals 'Zonder Haat Straat' en 'Ik zie u graag' (een actie van buurtbewoners actief in het buurtcentrum V-Tex-poortgebouw). Als het de bedoeling was haat en onbehagen te scheppen in de kleurrijke wijk waarin de moskee, de Sint-Janskerk, café Bloemfontijn en het buurtcentrum V-Tex-poortgebouw is gevestigd, dan is het opzet deerlijk mislukt.

Blijft de vaststelling dat de organisatoren de stadsgemeenschap zwaar op kosten hebben gejaagd. De - overigens voortreffelijke - ordehandhaving kostte stukken van mensen. Tegen 50.000 euro (lage schatting) komt dat op zowat 200 euro per betoger - dik 8.000 frank dus. Het had minder kunnen zijn als de burgemeester het parcours van de betoging niet langs de moskee hadden laten lopen en als het stadsbestuur het buurtgebouw van V-Tex niet ter beschikking had gesteld.

De aanleiding voor de betoging van Vlaams Belang was een aanvraag tot erkenning van de moskeegemeenschap Atakwa, gevestigd in een hangar van een vroegere drukkerij in de volkse Stasegemsestraat.  .

sintjan17

de rest van het stuk komt nog...

ik zie u graag

 

Meer foto's op Achturencultuur. En nog meer foto's op Nieuws.be.

23:51 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-09

De folly van de Leieverbreding

S-brug2

De S-vormige brug over de verbrede Leie, als extra verbinding van de IJzerkaai naar de Diksmuidekaai tussen de Groeningebrug en de Budabrug, kan de 'folly' van de Leieverbredingswerken worden genoemd. Dat het 'kunstwerk' - in beide betekenissen van het woord - spectaculair oogt, wordt door niemand betwist. Maar door onverwachte constructieproblemen laat de opening op zich wachten. En het nut van de brug wordt niet door iedereen erkend; de omwonenden en de directie van het Sint-Amandscollege lieten al publiekelijk hun twijfels horen over deze investering van 4,5 miljoen euro. De bewoners van de IJzerkaai verliezen intussen hun geduld: wanneer wordt hun straat heraangelegd? Alvast keurde de gemeenteraad een akkoord goed tussen de stad en NV Waterwegen en Zeekanaal voor de aanleg van een Budapark aldaar, met inbegrip van een 'bastion' (parkgebouw met uitkijkterras, openbare toiletten en berging).

Ideetje

In de eerste planversies van de verbreding van de Leie in de Kortrijkse binnenstad, zoals onderhandeld door de opeenvolgende burgemeesters Dejaegere, Sansen en de Bethune, was geen sprake van een 'Collegebrug'. Dat is een ideetje geweest van ex-collégien Stefaan De Clerck - zeg maar een duur idee (4,5 miljoen euro extra).

Het was niet simpel om die ingeving van een bevlogen burgemeester uit te werken. Een fietsbrug mag geen al te steile helling hebben. Toch moest de brug een voldoende doorvaarthoogte hebben of anders waren de Leieverbredingwerken een slag in het water geweest. Ze moest minstens zo hoog worden als de nabijgelegen Groeningebrug (Krommeleirens), waarop fietsers ondanks de lange hellingen nu al moeilijk boven geraken. De oplossing is een beetje wiskundig. Door de lengte van de brug groter te maken, kan de benodigde hoogte worden bereikt zonder te steile hellingen. Maar tussen de bebouwing van de IJzerkaai en de Diksmuidekaai was er niet genoeg lengte voorhanden. Dat werd dan opgelost door de brug een kronkelende vorm te geven. 

Het ware Stefaan De Clerck niet geweest als hij daar geen design wou bij betrekken. De beroemde architect Laurent Ney, winnaar van de Nationale Staalprijs, tekende het ontwerp dat de allures kreeg van een s-vormige lianenbrug (209 meter lang) opgehangen met stalen kabels aan twee schuine pijlers.

De brug is intussen uitgevoerd door de aannemers Van Laere, Antwerpen en Ameco, Nederland. Eigenlijk gaat het om onderaannemers, want de Leieverbreding, een gigantisch werk in 6 fasen (zie een van mijn eerdere stukken hierover), is indertijd als één opdracht gegund aan een syndicaat van de grootste Belgische betonboeren, de Tijdelijke Vereniging Leiedoortocht Kortrijk, met Stadsbader-Flamand, Herbosch-Kiere, Jan De Nul en CEI Construct.

Frivoliteit

Ik ben ervan overtuigd dat het 'kunstwerk' (in beide betekenissen van het woord) in de toekomst volk zal aantrekken. Het kan nog het best een 'folly' worden genoemd, vermaaksarchitectuur, zoals in de negentiende eeuw Engelse rijkaards bizarre, romantische bouwwerken lieten optrekken op hun domein, puur uit artistieke drang.

Met een folly heeft de slingerbrug ook haar problematisch nut gemeen. Het grote argument voor die extra brug was dat het Sint-Amandscollege ze nodig had om zijn scholieren uit het zuiden van de stad veilig naar de school te kunnen laten fietsen. Intussen liet  schooldirecteur Frans Verplancke in de pers weten dat hij het nut van de brug niet goed snapt: "Drie bruggen op amper 50 meter van elkaar, daar moet je al goede redenen voor hebben" (Het Laatste Nieuws, 16/9/2008). Zijn scholieren kunnen evengoed via de Groeningebrug en de Dambrug of over de Budabrug over de Leie. Het zou de bedoeling zijn dat de brug aansluiting zou geven tot een nieuw openbaar fietspad door de uitgestrekte sportterreinen van het college. Maar daarover is nog geen akkoord bereikt.

Gilbert Bossuyt, sp.a, burgemeester van Menen, die korte tijd Vlaams minister van Openbare Werken was, noemde dat dure ideetje van zijn Kortrijkse ambtsgenoot 'een frivoliteit'. Maar De Clerck bleef aandringen. Onder meer door die aanslepende onderhandelingen werd de voortgang van de Leieverbreding aanzienlijk vertraagd. De Collegebrug maakt eigenlijk nog altijd deel uit van de allereerste fase van de Leiewerken, begonnen in 1997.

Tot die eerste fase behoort ook nog de heraanleg van de IJzerkaai, een woonstraat die in lamentabele staat is achtergebleven na de ingrijpende werkzaamheden. De Leie is daar in een andere bedding gelegd en dat levert aan de kant van de IJzerkaai een grondaanwas op van 8750 m². Daarop komt een park. Maar straat en park hebben moeten wachten tot na de bouwperikelen met de S-brug. Overigens is de IJzerkaai juridisch gezien een wat speciale straat. Na het graven van de 'Nieuwe Leie' in 1913 heeft de eigenaar - toen de Belgische Staat, later opgevolgd door het Vlaamse Gewest - de straat nooit overgedragen aan Stad Kortrijk.

RUPSAC3

Bastion

De aanleg van het nieuwe stadspark, het Budapark, gaat gepaard met de bouw van een 'bastion' onder het 'landhoofd' van de Collegebrug kant IJzerkaai. Dat wordt een nutsgebouwtje dat naar raming 890.000 euro zal kosten. Overeenkomstig een protocol (het 'pact van mei 2006') tussen de stad en het Vlaamse Gewest, dat is afgesloten toen de stad steeds maar meer compensaties vroeg voor de Leiewerken, worden de kosten verdeeld. Daarvan zal NV Waterwegen en Zeekanaal (Vlaams Gewest) een eerste schijf van 320.000 euro zelf bekostigen. De tweede schijf van 350.000 euro wordt gedeeld met de stad, die daarvan 150.000 euro op zich neemt. De laatste schijf van 220.000 euro wordt voor de helft door de stad gedragen. De bijdrage van de stad zal gebeuren door een investeringstoelage aan NV Waterwegen en Zeekanaal. De NV kan immers, hoewel het een overheidsinstelling is, BTW recupereren, wat de stad niet kan.

Het 'bastion' wordt gebouwd naar een ontwerp van het studiebureau SUM Project in samenwerking met Ney & Partners. Aan de voet van de Collegebrug wordt gebruik gemaakt van het niveauverschil tussen de IJzerkaai en de opgevulde Leiebedding. Het dak van het 'bastion', wordt een uitkijkterras op de hoogte van de straat. Onder dat teras komen een hoogspanningscabine, openbare toiletten en een ruimte die voor alles kan worden gebruikt, bijvoorbeeld voor berging van meubilair en materiaal voor parkactiviteiten.

Het park wordt een groengebied met wandelwegen in dolomiet. Ter hoogte van de nieuwe Dambrug komt een wat bredere dolomietstrook waarop 's zomers een laag zand kan worden gestort om een soort strand te scheppen (Buda Beach!). Omdat het park net als de IJzerkaai grond is van NV Waterwegen en Zeekanaal heeft de stad een concessievergoeding moeten afsluiten met de NV. Er is blijkbaar hard onderhandeld. Om dat bastion te mogen bouwen, vroeg de NV 14.750 euro per jaar, voor 75 jaar lang. Uiteindelijk is het 5000 euro per jaar voor 20 jaar geworden. Het terrein krijgt de stad in gebruik voor 0,15 euro per m² per jaar, zijnde 1313 euro per jaar (zonder BTW).

Verboden toegang

De s-brug wordt momenteel nog altijd afgesloten met een niet mis te verstaan bord 'verboden toegang'. Hoewel het schaalmodel van de brug langdurig is getest op haar weerstand tegen felle windvlagen, zijn de ingenieurs er nog niet in geslaagd de echte brug stabiel te houden. Echt 'een brug der zuchten'. De Italiaanse firma die de bekabeling leverde, komt de kabels aanspannen. Als dat niet de gewenste resultaten geeft, kan men nog de holle pijlers, waaraan de brug hangt, volstorten met beton. Maar stadsingenieur Frans Van Den Bossche noemt het probleem van de schommelingen van de brug ook een beetje psychologisch. Er zijn nog bruggen die bewegen als je er op loopt.

Ook moet het wegdek van de brug nog afgewerkt worden met een epoxylaag. Dat alles maakt dat de brug niet eerder kan in gebruik genomen worden dan in mei of juni.

IJzerkaai

Intussen verliezen de bewoners van de IJzerkaai hun geduld na al twaalf jaar ongemak. Hun straat is door het zware vrachtverkeer en het volledige gebrek aan onderhoud bijna onberijdbaar geworden. De heraanleg is nu aangekondigd voor september. Daarvoor is een studieopdracht gegeven aan het studiebureau Omgeving.

Er is geopteerd voor een enkel fietspad in dubbele rijrichting langs het water. De bestaande bomen, kastanjebomen met de plaag, worden vervangen door andere, die het trottoir aan de kaaimuur zal scheiden van het dubbele fietspad. De IJzerkaai wordt voor de auto's een eenrichtingsweg, met een parkeerstrook aan de kant van de woningen en een stoep van 2,3 meter. De bestaande bakstenen kaaimuren, die nu op het droge staan na verlegging van de Leie, worden niet afgebroken maar heropgekalefaterd met een extra laag baksteen.

De bewoners vrezen ook 'collateral damage' bij de heraanleg van hun straat en de afbraak en heropbouw van de Budabrug op het einde van hun straat. Als er zware pijlers in de grond worden gedreven, zouden de trillingen wel eens scheuringen en andere schade kunnen veroorzaken. En ze weten dat ze bij schade niet op de steun van de stad moeten rekenen in een geschil met het Vlaamse Gewest. Aan de overkant van de Leie, Diksmuidekaai en Albertpark, is een hele huizenrij geplaagd met overstromingen nadat de historische maar door de stad 'vergeten' riolering bij de Leiewerken is toegemetst. In de rechtszaak die enkele van de getroffenen hebben ingespannen, weigert het stadsbestuur tussen te komen.

Voor de 'burg der zuchten' lopen de bewoners van de IJzerkaai nog niet erg warm. Ook zij zijn van mening dat de brug nergens voor nodig is. Bovendien zien zij hun privacy in gevaar. Nu al keken de bouwvakkers van op de brug recht hun bad- en slaapkamers binnen. Wat zal dat zijn als er dagelijks honderden scholieren op rijden?

S-brug1

18:07 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

21-03-09

De Prinse, adieu!

de prince4

De Prinse wordt afgebroken. De oude herberg (van Bavik) aan de Torkonjestraat in Marke gaf zijn naam aan het kruispunt en het groepje huizen errond. Hij moet uit de weg voor een doorgang naar een nog te ontwikkelen KMO-zone, de zoveelste op de bermen van de E17. Hoewel de pachter eerst plannen had om de herberg in zijn oude glorie te herstellen, is hij nu opgelucht. Hij ontsnapt aan de stedelijke leegstands- en verkrottingstaks. De omwonenden, van de Kardinaalstraat onder meer, zijn niet zo gelukkig met de komst van hangars en andere bedrijfsgebouwen op de kleibult achter De Prinse. De bult is eigendom van grootgrondbezitters als het OCMW van Kortrijk en Koramic. Het opvallend paarsgeschilderde kortwoondershuis naast De Prinse gaat ook tegen de vlakte. De huizen die eerder onderdak boden aan restaurant De Kleine Prins, blijven behouden want het eerste is beschermd. Maar waar is het eveneens beschermde 'pestkruis' gebleven?

Overmacht

De Prinse is een gekende naam in Marke en Kortrijk. De aloude herberg gaf zijn naam aan het kruispunt op de weg Kortrijk-Moeskroen-Tourcoing waar men kan inslaan naar de dorpskom van Marke. In 1999 diende de nieuwe huurder (eigenaar is Koramic) een aanvraag in voor een stedenbouwkundige vergunning. Hij wou de vervallen herberg en woning verbouwen. Op het stadhuis van Kortrijk antwoordde men hem dat zijn aanvraag geen zin had omdat hij toch zou onteigend worden. Er waren plannen om de brede Torkonjestraat nog breder te maken.

In 2005 was er van de realisatie van die plannen nog altijd geen sprake. Maar brouwerij Bavik, die uitbatingsrechten had op het café, eistte wel schadevergoeding omdat zij nog geen vat bier had kunnen leveren door de leegstand van de herberg. Niet minder dan 10.000 euro kostte dat aan de ongelukkige overnemer. Ook in 2005 ondertekende de burgemeester een besluit tot ongeschikt- en onbewoonbaarheidsverklaring, na een woninginspectie.

Ondertussen heeft de huurder al tien jaar pacht betaald aan eigenaar Koramic, de pannenfabrikant, die daar gronden met kleilagen bezit waaraan het woningengroepje van De Prinse paalt. Tot overmaat van ramp komt de stad nu op de proppen met een aanslag van 3.750 euro taks volgens de stadsbelasting op leegstaande, ongeschikte, verwaarloosde en onbewoonbaar verklaarde woningen en gebouwen.

De betrokkene dient uiteraard bezwaar in: van hem kon redelijkerwijze niet worden verwacht dat hij een woning zou opknappen die op het punt stond onteigend te worden en waarvoor hij geen bouwvergunning kreeg. Maar de dienst Stadsplanning en -ontwikkeling volgt hem niet in zijn argumentatie. Zij stellen vast dat zijn bezwaren neerkomen op overmacht, en "voor overmacht voorziet het stedelijk reglement niet in een vrijstelling" (!). Gelukkig voor de betrokkene volgt het stadsbestuur niet het advies van zijn ambtenaren. Als ultieme reden voert het stadsbestuur daarvoor aan dat er 'een bedrijventerrein voor kleine ondernemingen zal aangelegd worden op dit terrein'.

RUP Torkonjestraat

In het in 2007 van kracht geworden gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk staat dat in Marke langs de Torkonjestraat een 'lokaal bedrijventerrein' moet komen. De intercommunale Leiedal is intussen gestart met het uitwerken van een RUP (ruimtelijk uitvoeringsplan) voor de realisatie van die ambachtelijke zone. De gronden tussen de Prinse, de Kardinaalstraat en de E17 koopt de intercommunale daartoe aan van vooral de pannengroep Koramic en het OCMW van Kortrijk. In totaal gaat het om 3,7 hectare.

de prince31

Het gaat eigenlijk om de noordflank van de Keizersberg, waarop in het zuiden een deel van het stadsrandbos van Kortrijk komt. De top van het terrein ligt tegen de E17 en de Keizerstraat aan en bereikt een hoogte van 51 meter. De Prinse ligt op 38 meter boven de zeespiegel, en het ontmoetingscentrum van Marke op 25 meter. Van een 'bult' gesproken.

Met uitzondering van een lange groene strook, die het gebied helemaal doorkruist van noord naar zuid, wil Leiedal alles verkavelen. Tegen de N43 aan komen een tiental kavels van maximaal 5000 m² voor bedrijven. Op het hoogste punt, tegen de E17, komt een wat groter perceel, voor een 'bedrijfsverzamelgebouw'. Op het laagste punt langs de Torkonjestraat komt grote vijver (waterbufferbekken), waarrond kantoren, winkels en diensten kunnen komen. Plaats voor een dertigtal woningen wordt er vrijgehouden aan de Kardinaalstraat en achter de Hellestraat.

Er wordt wel op toegezien dat men bij de afdaling van de Hellestraat altijd de kerk van Marke zal kunnen zien met zompige meersen en houtkanten op de voorgrond. En de genoemde groene strook, met een ononderbroken maar kronkelend fiets- en wandelpad, moet een natuurverbinding maken tussen het stadsrandbos aan de Keizerstraat en de resterende weiden en houtkanten rond het ontmoetingscentrum. Aansluitend op het groene lintje worden achter de tuinen van de geplande woningen in de Kardinaalstraat een paar, veeleer symbolische, groene buffers aangelegd.

Leiedal hoopt daarmee tegelijk de 'onfraaie achterzijden' van de bestaande bebouwing weg te werken. De meningen zijn uiteraard verdeeld over wat nu het minst 'fraai' is: de typische Vlaamse koterijen in open landschap of een (bedrijfs-)verkaveling met hier en daar een groen strookje.

Ovonde

Van de drastische verkaveling van die kleibult wordt gebruik gemaakt om de wat moeilijke verkeerssituatie aan de Prinse aan te pakken. Het bestaande onoverzichtelijke kruispunt wordt vervangen door wat men een 'ovonde' noemt: een eivormig rondpunt. Op die 'ovonde' of eirotonde sluiten 5 wegen aan: de Kardinaalstraat (die nu uitkomt in de Hellestraat), de Hellestraat, de beide richtingen van de Torkonjestraat (die een beplante middenberm en vrijliggende fietspaden krijgt) en de Ter Duinenstraat.

Om te vermijden dat het tiental bedrijfjes rechtstreeks de snelle Torkonjestraat op moeten, komt er een 'ventweg' parallel met de Torkonjestraat. De open gracht langs de straat blijft behouden. Die 'ventweg' krijgt maar een enkele toegang, via de ovonde. Op zijn hoogste punt zal een rondpuntje dienst doen als keerpunt. Misschien krijgt ook de Keizerstraat een verbinding met die ventweg, zodat men niet over de smalle Kardinaalstraat naar de ovonde moet.

de prince11

Actiecomité

Tot zover de plannen. Voor de realisatie is het wachten tot de procedure van het RUP is afgerond. Het ontwerp van dat RUP 'Torkonjestraat' moet onder meer nog twee keer voor de gemeenteraad van Kortrijk komen: een keer om het openbaar onderzoek te kunnen starten en een laatste keer voor de definitieve vaststelling. 

Het voorontwerp is al aan de omwonenden voorgelegd op een informatie- en inspraakvergadering (18 februari 2008). De bevolking bleek niet als één man achter de plannen van de stad en Leiedal te staan. Prompt werd een actiecomité opgericht. De buren willen de bewuste terreinen liever bestemmen voor wonen en groen. Zelf organiseren zij op 17 april een Open Dorpsraad en zij claimen een coverartikel in de Dorpskrant van april.

Pestkruis

Het is voor de ovonde dat de Prinse, het paarse dubbelhuis en de vernieuwde huis aan de andere kant van de Prinse moeten verdwijnen. De Prinse en het paarse huis staan op de Vlaamse inventaris van waardevol bouwkundig erfgoed. Het zijn typische landarbeiderswoningen van rond 1850. Het feit dat zij op die inventaris staan, betekent nog niet dat ze beschermd zijn. Vooral het huis waar de herberg De Prinse was, is er erg aan toe. De voorgevel is losgekomen van de rest, en om te beletten dat hij omvalt, is hij onderstut.

de kleine prins1

Wel beschermd is het naastgelegen lage huisje dat ooit zijn voordeur had in de Kardinaalstraat. Dat dateert van rond 1830. Zoals het nog op de zijpuntgevel staat geschilderd, is het huisje ooit ingenomen door het restaurant De Kleine Prins (voor de uitbaters naar Markeplaats trokken om er Spijs en Drank open te houden). Dat beschermde huisje blijft staan.

Ook beschermd is het zogenaamde 'pestkruis' dat tot voor enkele jaren de zijpuntgevel sierde. Dat beschermde erfgoed is evenwel raadselachtig verdwenen. Het was een van de vijf 'pestkruisen' die in Marke werden geplaatst tijdens de cholera-epidemie van 1855-1856. Een quasi identiek pestkruis is wat verder nog te zien op de hoek van de Kardinaalstraat en de Kalvariestraat. Het was een witgeschilderde gietijzeren naar beneden kijkende christus aan een houten kruis met een blauwe achtergrond en beschut door een houten boog als afdakje. Waar zou het pestkruis naartoe zijn?

In elk geval heeft dat pestkruis herberg de Prinse niet behoed voor de ondergang.

pestkruis

09:41 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-03-09

Steenstraat Heule bij de 100 vergeten werken

steenstraat kapot1

In de Steenstraat in Heule zijn ze niet content. Hun straat wordt kapot gereden door zware vrachtwagens die de lichten in de Mellestraat ontwijken. Het stadsbestuur vraagt geduld: er zijn te veel aanvragen voor een ernstige verkeerstelling. Het probleem sleept nochtans al jaren aan. Daar kan bewoner Gerrmain Coelembier, ere-gemeenteraadslid, van getuigen. In zijn tijd wees hij al diverse keren het stadsbestuur op het sluikverkeer in de Steenstraat. Voor de mensen die zoals de bewoners van de Steenstraat, geen gehoor vinden bij het stadsbestuur - prestige gaat voor! - is er nu het project 'de 100 vergeten werken van Kortrijk'. De website en de facebookgroep blijken intussen heel populair te zijn. Er is duidelijk nood aan meer investeringen voor de gewone mensen in Kortrijk.

Prestige

De werken om de stad in gereedheid te brengen voor het megawinkelcentrum K banjeren van incident naar incident door wijken en straten. Hoofdstraten worden grondig omgeploegd, de kwetsbare gas-, water- en stroomleidingen inbegrepen. En intussen blijven de werkzaamheden van de Leieverbreding al jarenlang het gangetje volgen van de 'lange rivier' (Melopee - Paul Van Ostaijen) en het stadsleven verstoren. Waar blijven die vijf andere bruggen? Een officiële website 'Kortrijk bereikbaar' moet de realiteit verbloemen.

Al die grote projecten zouden de indruk kunnen wekken dat de gewone Kortrijkzaan de openbare werken stilaan beu is en snakt naar rust. Dat wordt door het stadsbestuur ook als argument gebruikt om broodnodige vernieuwingen aan woonstraten uit te stellen. Denk maar aan de tweede fase van de Elfdejulilaan. Maar de gewone man en vrouw in de gewone straat en buurt zien met lede ogen aan hoe weinig aandacht de stad besteed hun leefomgeving. Dat staat in schril contrast met al dat bulldozergeweld voor K en prestige.

De 100 vergeten werken

Die wanverhouding blijkt ook al in de stadsbegroting. De heraanleg van het wegendek van bijvoorbeeld de Steenstraat valt onder de begrotingspost 'diverse wegenwerken'. Welnu die post is verminderd van 8,3 miljoen euro op de begroting van vorig jaar tot 6,475 miljoen euro voor 2009. Zie mijn eerdere stukken. Overigens heeft de stad reserves te over om meer te investeren in de leef- en woonkwaliteit van de Kortrijkzanen; in de reservefondsen steekt zowat 30 miljoen euro spaargeld.

Om de ergernis van al die Kortrijkzanen een forum te geven, heeft sp.a-Kortrijk een initiatief genomen. Er is een website geopend: "De 100 vergeten werken van Kortrijk": http://www.100vergetenwerken.be. Iedereen die weet heeft van noodzakelijke investeringen die door het stadsbestuur niet worden aangepakt, kan op die website terecht. In een week tijd rolden er al 18 redelijke voorstellen binnen op de redactie. De site kreeg in zijn startweek 1897 unieke bezoekers. Op Facebook is een groep gestart en er hebben zich al 374 leden aangemeld.

steenstraat kapot2

Een typisch vergeten werk

De heraanleg van de Heulse Steenstraat met een betere organisatie van het verkeer aldaar, past perfect in de lijst van de vergeten werken. Germain Coelembier heeft in naam van zijn buren het dossier ingediend. Eerder probeerde hij het al diverse keren bij het stadsbestuur. Het probleem van de Steenstraat is dat de straat een sluikweg biedt voor het zware vrachtverkeer om de lichten in de Mellestraat te ontwijken. De straat is daar niet op berekend. Bovendien is het een woonstraat en al dat drukke transport is een ernstige belasting voor de leefbaarheid.

Momenteel is het wegdek van de Steenstraat compleet geruïneerd. Op bepaalde plaatsen is het asfalt kapot gereden tot op de losse kiezelonderlaag. Volgens reacties van het stadsbestuur is dat normaal na een strenge winter; de aftakeling van het asfalt zou te wijten zijn aan de inwerking van strooizout. Misschien komen ze binnenkort eens te meer enkele lapjes bitumen leggen. Maar volgens de buurtbewoners zijn dat verloren kosten als niet eerst een oplossing wordt gezocht voor dat zware vrachtverkeer.

Op de vraag naar een ernstige verkeerstelling - de stad beschikt over prima apparatuur zoals een 'teltegel' - kwam als antwoord dat er veel aanvragen zijn en dat het nog een tijd kan duren eer men daarmee begint in de Steenstraat. Een typisch vergeten werk van Kortrijk...

steenstraat kapot3

20:01 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-03-09

Woontoren gepland ter financiering van modernisering Sint-Amandscollege

RUPSAC1

Het stadsbestuur heeft het startschot gegeven voor het opstellen van een 'ruimtelijk uitvoeringsplan' (RUP) voor de Diksmuidekaai en omliggende (voor het grootste deel de gronden van het Sint-Amandscollege). Dat moet 'RUP nr. 2 Sint-Amand' worden als de lange procedure tot een goed einde wordt gebracht. De aanleiding voor RUP nr. 2 is de wens van het Sint-Amandscollege om haar leegstaande internaatstoren op een of andere manier te gelde te kunnen maken. Met de opbrengsten zou de school haar campus kunnen moderniseren, mede in het licht van mogelijke fusies met andere Kortrijkse scholengemeenschappen. 

Uit de startnota van RUP nr. 2 blijkt nu al dat er in dat stuk van Overleie ingrijpende veranderingen op til staan. De bestaande toren (58 m hoog) van het college wordt grotendeels afgebroken en vervangen door een nieuwe woontoren van 64 m op de plaats van het huidige 'priesterkwartier'. Daar komen 54 appartementen waarvan de helft het predicaat 'betaalbaar' moeten krijgen. Het is nog niet duidelijk of het sociale koop- of huurappartementen worden of 'bescheiden' woongelegenheden. Dwars door de groene sportvelden van het college wil het stadsbestuur, initiatiefnemer voor het RUP, een fietsverbinding tussen de design S-brug en de Burgemeester Vercruysselaan.

En hoewel de site van de huidige Sint-Maartenskliniek niet is opgenomen in het plangebied - volgens mij een zwak punt - zal het RUP toch rekening houden met een mogelijke inname van de kliniekcampus door het Sint-Amandscollege. Het is namelijk goed mogelijk dat het complex van de Sint-Maartenskliniek op het moment dat de kliniek verhuist naar AZ-Groeninge op Hoog Kortrijk, een herbestemming krijgt als scholencampus.

Pronkstuk

Als scholier heb ik in de jaren zestig nog met lotjes van Domus Dei moeten leuren waarvan de opbrengst in het bijzonder bestemd was voor de bouw van een internaatstoren voor het Sint-Amandscollege. In de studiezaal had de 'surveillant' een grote poster opgehangen, waarop een building stond afgebeeld. Naarmate de lotjesverkoop toenam, werden er verdiepingen ingekleurd. Wij geloofden niet helemaal dat een zo futuristisch project er ooit echt zou komen, maar enkele jaren later zaten wij te daveren in de klas bij elke mokerslag waarmee de pijlers waarop de toren zou rusten in de grond werden geklopt.

Het is het hoogste torengebouw van Kortrijk geworden, naar een ontwerp van architect Christiaan Vastesaeger, Assebroek. De bouw begon in 1965 en de toren werd in gebruik genomen in 1971: 18 verdiepingen met 350 kamers bovenop een 'sokkel' waarin gemeenschappelijke voorzieningen een plaats kregen zoals een studiezaal, keuken en refter, het secretariaat enzovoort.

Maar veel plezier heeft het Sint-Amandscollege er niet aan beleefd. Om te beginnen daalde het aantal internen (overnachtende scholieren) precies vanaf de jaren 70 fiks. Vandaag staat het gebouw voor vier vijfden leeg. Grote problemen waren er van in het begin met de brandveiligheid. Een jaar na de ingebruikname werd het Kon. Besluit op de brandveiligheid van kracht. De toren beantwoordde niet aan die normen maar kon genieten van een overgangsregeling.

Strenger is de reglementering van Stad Kortrijk op de kamerverhuur. Die politieverordening vereist brandwerende wanden, branddetectie, een tweede vluchtweg enzovoort, allemaal zaken die de toren niet heeft. Dat was geen probleem zolang het college zijn kamers alleen maar verhuurde aan eigen scholieren (internen). Maar vanaf de jaren negentig werden de leegstaande kamers ook verhuurd aan externen. Dat betekende evenwel dat toen de strenge regels voor kamerverhuur van Kortrijk moesten worden toegepast. Na enkele jaren van gedoogbeleid greep de brandweer in en verbood rond de eeuwwisseling verdere verhuur aan externen. Het pronkstuk van de school was haar hoofdprobleem geworden.

Een nieuwe toren

Leiedal deed in 2004 al een onderzoek naar mogelijke oplossingen. Veel leverde dat niet op. De grote struikelsteen voor hergebruik zoals kantoren of goedkoop logies (jeugdherberg?) was en is dat er hoe dan ook een grondige renovatie nodig is die te duur uitvalt om rendabel te zijn. Een schijn van kans gaven de ingenieurs van Leiedal aan de optie woontoren. De kamers zouden met veel goede wil kunnen omgevormd worden tot duplexappartementjes.

Daarop voortbroderend organiseerde het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK in 2006 een ontwerp- en financieringswedstrijd voor de herbestemming van het torengebouw. De wedstrijd gebeurde in opdracht van en tegen betaling door het Sint-Amandscollege. Voor die wedstrijd bleek verrassend ernstige belangstelling te bestaan. Drie combinaties deden voorstellen: de combinatie: CFE immo, 3 architecten, Grontmij, Buro Berteloot; de tijdelijke vereniging: Van Roey, Van Roey Projects, Koramic Real Estate, Samyn & partners, A&J Demeyere, Paul Deroose; en de combinatie: Vanhaerenst, Wilma Project Development, Shigeru Ban Architecten, VK Engineering, Abscis. In 2007 besliste de jury onder leiding van Vlaams Bouwmeester Marcel Smets het project van Van Roey-Koramic-Samyn & partners te selecteren.

De laureaat wijst een herbestemming van de bestaande Collegetoren af. Voor andere dan woonbestemmingen is de toren te smal. Duplexappartementen zoals Leiedal voorstelt zijn nagenoeg onverkoopbaar ook al omdat de omvorming te veel zou kosten. De groep is er ook niet voor te vinden de toren te slopen en op dezelfde plaats opnieuw op te bouwen. Een groot nadeel van die optie is de storende schaduw die de toren zou blijven werpen op de schoolgebouwen van Sint-Amand.

De groep Van Roey-Samyn kreeg daarom zijn voorstel goedgekeurd om een andere toren te bouwen naast en niet op het platte sokkelgebouw, meer bepaald op de plaats waar nu het priesterkwartier - ook leegstaand - zich bevindt. Het wordt een nog hoger gevaarte van 64 meter, goed voor niet minder dan 54 appartementen, achter bijna doorzichtige gevels. Van de bestaande toren blijft toch nog een stompje van vier verdiepingen behouden - juist genoeg voor die enkele internen?

RUP Sint-Amand

In het SOK dacht men dat in 2009 al groen licht kon worden gegeven voor sloop en bouw. Dat was een beetje te optimistisch. Een en ander moet nog stedenbouwkundig in orde worden gebracht vooraleer het project de toets van de regels van ruimtelijke ordening kan doorstaan. In 2006 was de Stad al begonnen met het uitwerken van een bijzonder plan van aanleg (BPA nr. 92 Sint-Amand) en de - zware - procedure was bijna afgewerkt. Toch besliste het stadsbestuur alles stop te zetten. Inmiddels was immers het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan van kracht geworden; dat houdt in dat er nu geen BPA's meer worden gemaakt maar RUP's. Herbeginnen dus.

Onlangs (eind januari) keurde het stadsbestuur de startnota goed en startte eveneens het onderzoek naar de milieueffecten. Uit die startnota kan al gezien worden waar men naartoe wil. Zo wil men in het RUP de kans open laten om later ook de bestemming van de sokkel en de resterende vier verdiepingen van de bestaande toren uit het schoolgeheel te halen en te herbestemmen voor niet-schoolse aanwending, meer bepaald ook voor wonen.

De nieuwe toren moet kwalitatief 'wonen aan het water' bieden. Ingrijpender is de eis dat de helft van de woongelegenheden 'budgetvriendelijk' moeten zijn, in de vorm van huur- of koopwoningen. Het is nog niet duidelijk of die optie zal gerealiseerd worden in samenwerking met een sociale huisvestingsmaatschappij. Het is ook nog niet duidelijk of dat de betaalbaarheid zal gestimuleerd worden door de Stad met een financiële inbreng - zoals men eerder hectaren bouwgrond heeft verkocht tegen 'sociale prijzen' in de zogenaamde stadsverkavelingen. Ook de eventuele latere woongelegenheden in de sokkel zouden voor de helft 'betaalbaar' moeten zijn.

Sint-Maartenskliniek

Van meet af aan was het de bedoeling van het Sint-Amandscollege om met de opbrengst van haar toren haar campus te reorganiseren en haar gebouwencomplex te moderniseren. Ook daarover stelt het RUP eisen. Het college zal de historische delen van zijn gebouwen - veelal leegstaand - moeten herinvullen en de erfgoedwaarden vrijwaren. De school bezet het domein tussen de Leie en de Burgemeester Vercruysselaan van wat ooit de Sint-Amandsproosdij was.

Die proosdij is - een paar honderd jaar eerder dan Stad Kortrijk zelf! - gesticht in de jaren 800 als een soort kolonie van de benedictijnenabdij van Elnone (Saint-Amand-les Eaux). De proosdij had zijn eigen bestuursmacht, los van stad Kortrijk en lange tijd stond er zelfs een eigen schandpaal ter hoogte van het Sint-Amandsplein. De abdij werd afgeschaft door de Franse Revolutie in Kortrijk (1796). Nadien heeft er onafgebroken een school in gehuisd. Het RUP respecteert de waardevolle gebouwen uit de bewogen geschiedenis van de site.

De uitgestrekte groene sportvelden van Sint-Amand laat het RUP open. Maar in tegenstelling tot wat de schooldirectie wil, streeft het RUP ernaar die open ruimte een meer openbare bestemming te geven. Er zou een strook worden gereserveerd voor een pad dwars door het collegedomein voor een voetgangers- en fietsverbinding tussen de Diksmuidekaai (ter hoogte van de S-brug naar de IJzerkaai) en de Burgemeester Vercruysselaan. De school heeft daar grote bezwaren tegen.

Niet in het plangebied opgenomen zijn de aanpalende gebouwen en de grond van de Sint-Maartenskliniek. Nochtans zullen ook daar in de nabije toekomst (al tegen 2013!) urbanistische knopen moeten worden doorgehakt. De kliniek maakt immers deel uit van de fusiekliniek AZ Groeninge en zal binnenkort helemaal verhuizen naar de nieuwe kliniek aan de Kennedylaan op Hoog Kortrijk. Het zou voor de hand liggen de leegvallende site te herbestemmen voor wonen. Maar uit de startnota van het RUP blijkt dat het stadsbestuur er andere plannen mee heeft. Men voorziet dat vroeg of laat de meeste vrije middelbare scholen in Kortrijk zich gaan samenvoegen en voor de vestiging van een 'fusieschool' zou de Sint-Maartenssite dienst kunnen doen in aansluiting met het Sint-Amandsdomein.

RUPSAC4

20:05 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-03-09

Beeldhouwer Paul Van Rafelghem in eer gekrenkt door Kortrijks stadsbestuur

Van Rafelghem return

"Nooit eerder en nergens ter wereld ben ik als kunstenaar op zo'n oneerbiedige wijze behandeld als in mijn eigen stad" schreef beeldhouwer Paul Van Rafelghem in zijn antwoord op een lakonieke brief van het stadsbestuur waarin gemeld werd dat de kunstenaar zijn veertig jaar oud kunstwerk kon komen ophalen. In zijn antwoord besluit Paul Van Rafelghem in te gaan op het voorstel de sculpturen terug te nemen, maar dat is - in tegenstelling met wat het stadsbestuur suggereert - zeer tegen zijn zin: "mijn eer is gekrenkt".

Het kunstwerk in kwestie betreft de abstracte beeldengroep "De Eeenheid, De Vruchtbaarheid en De Samenwerking", die van in het begin (1966) het Kortrijkse Hallencomplex, nu Kortrijk Xpo, sierden. Zie mijn eerder stuk. In zijn schrijven geeft de kunstenaar een gedetailleerd relaas van de barbaarse manier waarop zijn sculpturen, zonder zijn weten, zijn verwaarloosd en mismeesterd.

Op mijn aandringen is die teruggave aan de kunstenaar na meer dan 40 jaar van drie monumentale kunstwerken uiteindelijk toch besproken in de gemeenteraad. Het stadsbestuur poogde eerst die eigendomsafstand zelf zonder veel ruchtbaarheid te regelen als een simpele daad van dagelijks bestuur.

Hier komt nog een verslagje van de bespreking in de gemeenteraad.

07:27 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |