30-01-09

Boxing Team Kortrijk koestert ernstige olympische ambities

 Foto Geert Verbeke, Kortrijk

boxing team Kortrijk

Jaroslav Klimenko en Alexander Titov: onthoud die namen. Bij Boxing Team Kortrijk is men beide atleten aan het klaarstomen voor de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Onlangs werd Alexander Titov kampioen van de boksfederatie van Zuid-Nederland. Boxing Team Kortrijk, de enige boksclub van Kortrijk, heeft zijn uitvalsbasis in het Olympiadestadion van Marke.

Boxing Team Kortrijk is twee amateurboksers aan het klaarstomen om de Belgische kleuren te vertegenwoordigen op de Olympische Spelen in Londen (2012). Het gaat om de topatleten Alexander Titov en Jaroslav Klimenko. Zij krijgen een begeleidingsteam dat multidisciplinair is samengesteld door de specialisten van 'Best in Sports', begeleidings- en expertisecentrum voor sport en topsport.

Het is een primeur voor de bokssport in Vlaanderen dat talenten op die professionele manier worden begeleid naar sportieve topprestaties. De bokstrainingen en buitenlandse stages van beide heren gaan gepaard met een geplande opbouw van conditie en kracht, medische inspanningsfysiologie, voedingsbegeleiding, kinesitherapie, aangepaste bewegingstoestellen, mentale bijstand enzovoort.

Inmiddels bewees Alexander Titov (1991, 69 kg) al zijn mogelijkheden op de recente Zuid-Nederlandse Bokskampioenschappen (op 24 januari jl. in sportcentrum Fitland in Gemert). In een taaie kamp tegen de Zuid-Nederlandse kampioen Kenn Cremers van de befaamde Nederlandse boksschool De Amateur, won de Kortrijkzaan van Russische afkomst de finalewedstrijd.

Zijn clubgenoot Edgar Davtian, de oudste van de beroemde Davtianbrothers - Edgar (1986, 70 kg) en zijn broer Parvir (1987, 73 kg) werden in 2007 Belgisch kampioen in hun klasse - verloor in Gemert in een andere finale nipt op punten (een verschilletje van slechts 2 punten) na een spannende kamp tegen Anranik Mirzoyan (van de Nederlandse club Olympia DB), die de gouden medaille behaalde.

Boksmeeting

Boxing Team Kortrijk wordt geleid door een enthousiaste ploeg met onder meer voorzitter Lievin Vanfleteren en secretaris Rudy Dejaeghere, zelf ooit actief bokser in de tijd dat de sport bloeide op en rond de Veemarkt (hij was eveneens lang socialistisch gemeenteraadslid in Kortrijk en zelfs in Marke voor de fusie). De vele liefhebbers die zich in het Olympiadestadion in Marke begeven aan het nobele vuistschermen, doen dat onder leiding van universitair geschoold trainer Igor Klimenko, die na zijn aankomst in ons land het diploma van boksleraar behaalde aan de Koninklijke Belgische Boksbond.

Lees ook mijn eerder stukje. Voor de website van Boxing Team Kortrijk klik hier. Noteer nu al in jouw agenda de internationale boksmeeting georganiseerd door Boxing Team Kortrijk op zondag 4 oktober 2009, om 17 uur in het Olympiadestadion in Marke.

KBT Alexander Titov
Foto Boxing Team Kortrijk

13:55 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-01-09

Politiezone VLAS kiest voor propere handen, letterlijk

vingerafdruk

De politiezone VLAS (Kortrijk-Kuurne-Lendelede) stapt af van het nemen van vingerafdrukken met inkt en papier. De politieraad keurde de aankoop goed van een machientje dat de handen proper laat en niettemin betere resultaten geeft: de 'live-scan'. De nieuwe werkwijze betekent op jaarbasis een besparing van meer dan 800 werkuren!

Het nemen van vingerafdrukken is momenteel een van de meest tijdrovende activiteiten van de lokale politie van Kortrijk, Kuurne en Lendelede (politiezone VLAS). Het geknoei met inkt en papier vergt een handigheid waarover weinigen beschikken. Maar het grootste bezwaar is dat men zich voor die enkele inktvlekken met de te controleren persoon naar het 'arrondissementeel informatiekruispunt' (AIK) van de federale politie moet begeven. Die ambachtelijk genomen vingerafdrukken gaan vervolgens naar het centrale systeem van de AFIS-databank (Automated Fingerprinting Identification System). Daardoor kunnen vergelijkende resultaten pas na enkele dagen bekomen worden. Als dat al lukt, want soms zijn de vlekken niet duidelijk genoeg; en dan is het veelal te laat om betere afdrukken te nemen aangezien de betrokkene al weer gelost is. Overigens is er altijd een beetje medewerking van de verdachte nodig om goede resultaten te bekomen. Dat alles kost een pak nutteloze administratie en ettelijke werkuren.

Bij de collega's van de politiezone Kouter en de politiezone Genk ontdekten de Kortrijkse flikken een gesofisticeerd apparaat waarmee op een eenvoudige, nauwkeurige en propere manier vinger- en handpalmafdrukken kunnen worden genomen: de 'live-scan'. Het machientje maakt digitale afdrukken. Dat heeft veel voordelen.

Elke afdruk wordt onmiddellijk getoetst op zijn kwaliteit. Onbruikbare afdrukken worden afgekeurd, en men kan direct een nieuwe poging ondernemen. De digitaal opgenomen afdrukken gaan automatisch naar de centrale AFIS-databank van de federale politie. Daar worden zij digitaal vergeleken met de opgeslagen afdrukken. In minder dan geen tijd kan er zo een uitspraak worden gedaan over de identiteit van de geïnterepelleerde persoon.

Hetzelfde toestel heeft nog andere mogelijkheden. Ook oude, met inkt en papier geproduceerde vingerafdrukken kunnen ermee rechtstreeks naar het AFIS-systeem gemaild worden. Voorts kan het ook foto's van sporen verwerken en foto's van verdachten. Dat alles volgens de wettelijke normen die geëist worden voor bijvoorbeeld fotoconfrontaties.

Meer armslag.

In de politiezone VLAS maakt de lokale politie jaarlijks zowat 550 vingerafdrukken. De overschakeling naar de live-scan maakt een besparing mogelijk van zeker anderhalf uur; in totaal geeft dat een aanzienlijke operationele capaciteitstoename van 825 werkuren.

Het zal ook meer armslag geven aan heel wat politieopdrachten zoals opsporing en criminaliteitsbestrijding. Er hoeft niet meer op transport worden gegaan met verdachten met alle ontsnappingsrisico's erbij. De vergelijkende resultaten van de vingerafdrukken krijgt men in een oogwenk in plaats van pas na enkele dagen. Het gebruik van het toestel bij andere politiezones toont aan dat het gebruiksgemak het aantal opnames van vingerafdrukken en foto's gevoelig doet stijgen. Toch maar oppassen dat men niet overdrijft ten koste van de rechten van de verdachte.

Om compatibel te zijn met het centrale AFIS-systeem moet er voor de aanschaf van de live-scan gekozen worden tussen erkende firma's. De politiezone VLAS vraagt prijs bij volgende leveranciers: Steria, 1170 Brussel, Keyware, 1070 Brussel, Motorola, Anaheim VSA, en Sagem, Parijs, Frankrijk. De uitgave wordt geraamd op 71.000 euro, opleiding en onderhoudscontract inbegrepen.

07:39 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-09

De Kortrijkse administratie doet mee aan de Dikketruiendag

dikketruien

Vrijdag 13 februari 2009 is door de Vlaamse ministeries uitgeroepen tot Dikketruiendag. De verwarming wordt een of enkele graden lager gezet en de ambtenaren hullen zich zo nodig in wollen truien en ondergoed van Damar. De bedoeling is energiebesparing en vooral sensibilisatie om de mensen ertoe aan te zetten energie te besparen. Het Kortrijks stadspersoneel doet ook mee. Het stadsbestuur gaf daartoe zijn toestemming en koukleumen worden vergast op hete soep. Bravo!

Op 16 februari 2005 werd het Kyotoprotocol goedgekeurd. De bedoeling van die internationale overeenkomst is het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen die leiden tot een opwarming van de aarde. Met de organisatie van een Dikketruiendag wil de Vlaamse overheid iedereen herinneren aan de afspraken van Kyoto. Op vrijdag 13 februari a.s. kent dat initiatief zijn vijfde editie. 

Vanzelfsprekend doen heel wat afdelingen van de Vlaamse ministeries mee en scholen. Maar de oproep wordt ook goed gevolgd bij de gemeentelijke administraties en kent een groeiend succes in de privésector en thuis bij de gezinnen. Op die Dikketruiendag wordt simpelweg de thermostaat van de verwarming een of meer graden minder gezet. Vorig jaar deden 800.000 mensen mee, goed voor een vermindering van de CO2-uitstoot met maar liefst 246 ton en een energiebesparing van 60.000 euro.

De Kortrijkse stadsadministratie kiest ervoor de verwarming in de kantoren met 2° te verlagen, op die ene dag. Dat zal gebeuren in 10 stadsgebouwen: het oude en het nieuwe stadhuis, de stadsbibliotheek, de academie, wijkcentrum Overleie, de stadsschouwburg, het Streekbezoekerscentrum (Groeningeabdij), de tuighuizen in Marke en in Kortrijk, en het buurthuis in Rollegem.

Het initiatief gaat gepaard met enige sensibilisering: posters worden opgehangen en op het intranet van de stadsadministratie wordt informatie verspreid. Er is ook een leuk onderdeel. Elders kiest men voor bijvoorbeeld een 'dans-je-warm-moment', maar in Kortrijk houdt men het bij de bedeling van warme soep tijdens de lunchpauze in het Dakcafé van het nieuw stadhuis en in de kantien van de tuighuizen in de Rekkemsestraat in Marke.

Energiegriezels

Vorig jaar leverde de actie een eendaagse besparing op van 10% op de energiefactuur in de deelnemende gebouwen. Daartegenover staat een uitgave van 200 euro voor de warme soep, aangekocht bij het OCMW van Kortrijk uit de keuken van de Nieuwe Lente in Heule, en 63,53 euro voor de huur van koppen en lepels bij de firma Remmerie, Kortrijk.

Je kan ook thuis deelnemen en zelfs prijzen winnen. Hier vind je het formulier en meer informatie. Dit jaar wordt de klemtoon gelegd op het tegengaan van geruisloze energieverspillers, 'energiegriezels' genoemd, thuis en op het werk. Voorbeelden van energriezels: niet-gebruikte elektrische apparaten die blijven aanstaan, niet-geïsoleerde warmwaterleidingen in de kelder of op zolder, gloeilampen, slechtsluitende koelkasten of diepvriezers, verwarmingstoestellen die best een graadje lager kunnen gezet worden...

En nu maar hopen dat het niet te hard vriest op 13 februari 2009.

Sint-Anne in Kortrijk

13:26 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-09

De frituur op de Grote Kring moet weg, binnen enkele jaren

frituur Grote Kring Kortrijk

De jonge liberalen van Kortrijk krijgen hun goesting: de goed draaiende frituur op de Grote Kring in Kortrijk moet weg. Maar ze moeten nog enkele jaren geduld hebben. Ook voor megawinkelcentrum K in Kortrijk staat de tent, die ooit als een designversie van het vroegere frietkot werd gebouwd, in de weg.

Het betonnen skelet van het megawinkelcentrum K in Kortrijk (Formuminvest) in het hartje van het winkelgebied van de stad krijgt stilaan vorm. In de marge van die reusachtige investering wil ook de stad zelf aan stadsvernieuwing doen. Een project "Bijstandssite: van metamorfose naar symbiose" - oef! - kaapte alvast een subsidie van 2,8 miljoen euro weg bij Vlaams minister van Stedenbeleid Marino Keulen, OpenVLD.

Een van de uitgangspunten van dat project met de onuitspreekbare naam is het verbinden van het winkelwandelgebied met "historisch Kortrijk". Dat zou dan moeten gebeuren door een gepaste heraanleg van 'scharnierpunten' zoals de Grote Kring en het Overbekeplein. Op de Grote Kring staat al meer dan honderd jaar een frituur. Enkele jaren geleden is het eeuwig-tijdelijke frietkot vervangen door een vaste constructie met designpretenties. Nu komt men tot de vaststelling dat de betonnen doos in de weg staat als men voormelde verbinding wil realiseren.

De Jong VLD voerde in 2005 al actie om de frituur te verwijderen. Voorzitter Anthony Vanden Berghe - ondertussen eerste invaller van OpenVLD voor als er een van de liberale dames in de gemeenteraad moet bevallen - verklaarde toen dat de frietenbakker maar moest verhuizen naar een van de leegstaande winkelpanden in het winkelwandelgebied: "De frituur verspert de toegang tot het Overbekeplein, dat moet heropleven".

Kermisgastronomie

De frituur op de Grote Kring staat er van oudsher. Een van de uitbaters was in haar jonge jaren en samen met haar twee zussen mevrouw Martha Warnitz; zij is thans 102 jaar oud! De huidige uitbaters zijn het echtpaar Dekimpe-Dejaeghere. Hun abonnement liep af op de voorbije nieuwjaarsdag. Omdat de gemeenteraad intussen een nieuw reglement goedkeurde voor 'ambulante en kermisactiviteiten' - een frietkot wordt onder de 'kermisgastronomie' gerekend; zo staat het echt waar in dat reglement - moesten de uitbaters opnieuw hun kandidatuur indienen. het is naar aanleiding van die aanvraag dat het stadsbestuur zich uitvoerig beraadde over de toekomst van de kermisgastronomie op de Grote Kring.

De uitkomst van die beraadslaging (schepencollege van 9 december 2008) was dat het stadsbestuur de Grote Kring wil schrappen als plaats waar frietkoten en dergelijke zich mogen vestigen. In voormeld reglement zijn die plaatsen immers een voor een vastgelegd. In een stad die ooit vergeven was van de frietkoten - waar is de tijd van het frietkot aan de Pont du Canal waar de waard zijn patatten waste in de Vaart? - is het lijstje kort geworden. In Kortrijk-stad is die folkloristische bedrijvigheid beperkt tot de Grote Kring (nog eventjes), de Dolfijnkaai, de Meensepoort (bij Jeanette, die het frietvet straks overdraagt aan Vincent Pascal, en waar ook Kortrijks enige krantenkiosk staat), het Stationsplein (de legendarische Bossuwé), de Wandelweg (waar ooit een aapjes met een pamper aan mee aardappelen schilde) en de Veemarkt (frituur Groeninghe, waarvan ik eerst dacht dat zij niet op openbaar domein stond, daar op de hoek van de Veemarkt en de Zwevegemsestraat).

En ook in de deelgemeenten is Jan Spier niet erg welkom meer. In Heule zijn er nog drie standplaatsen: Parking Kortrijksestraat, Parking Watermolen en de Warande. In Aalbeke nog twee: Parking oud-gemeentehuis en Aalbeke Plaats. In Bellegem (De Katte), Bissegem (Vlaswaagplein), Rollegem (Parking kerk) en zelfs in heel Marke nog slechts een (Kleine Pontestraat) .

Pensioen

Het stadsbestuur noemt de frituur op de Grote Kring "een breuk tussen de bezienswaardigheden van 'historisch Kortrijk' en het nieuwe winkel- en wandelcomplex". Men gaat er blijkbaar aan voorbij dat de frituur al die jaren erg gewaardeerd werd door de miljoenen bezoekers die in de Langesteenstraat en andere straten van het winkelwandelgebied van de ene vitrine naar de andere etalage trokken.

De huidige uitbaters zouden evenwel graag hun zaak openhouden tot zij op pensioen kunnen gaan; dat is op eind 2012. Het stadsbestuur moet toegeven dat het eigenlijk nog zelf niet goed weet hoe het de omgeving van winkelcentrum K - en met die omgeving worden de traditionele winkelwandelstraten bedoeld! - zal heraanleggen. "Het lijkt ons opportuun de frituur nog enige tijd te handhaven", overwogen de schepenen. behalve met K in Kortrijk moet immers ook rekening worden gehouden met bijvoorbeeld het verdwijnen van de Sint-Niklaaskliniek, waar de seniorie van Sint-Vincentius naartoe trekt en op zijn beurt een ontwikkelingskans open laat naast de nabijgelegen O.L.V-kerk.

Uiteindelijk besliste het stadsbestuur de frituur op de Grote Kring nog tot 31 december 2012 in stand te laten en de huidige uitbaters tot zolang daar aan de slag te laten. Tijd brengt raad en wie weet, komt het stadsbestuur ondertussen tot andere bevindingen. Persoonlijk zou ik het een verarming van het stadsleven vinden als de frituur onherroepelijk van de openbare weg wordt verbannen. In de betonnen design-doos zitten daarenboven ook diverse stadsinstallaties, zoals de centrale van waaruit de muzak wordt verspreid in de winkelstraten. Aan de achterkant van de constructie zijn waarempel nog twee openbare telefoons te vinden.

En hoe komt het gezellige pleintje aan die rare naam van Grote Kring, hoewel het vierkantig en veeleer klein is? Welnu het plein is gebouwd op een plaats waar zich in de middeleeuwse stadsomwalling een ronde gracht rond een poort bevond. Vandaar 'kring'. Er was in Kortrijk ook ooit een Kleine Kring: op Overleie in de omgeving van waar zich nu nog de Budabrug bevindt. Die Kleine Kring verdween onder de Leieverbredingswerken van ... 1913.

frituur Grote Kring Kortrijk2

15:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

19-01-09

De Vlaamse Regering wil geen golf in Kortrijk

bosstraat1

Bij de afbakening van het gebied voor landbouw, natuur en bos voor de Leiestreek heeft de Vlaamse Regering geweigerd rekening te houden met de wens van het Kortrijkse stadsbestuur van een golfterrein op het grondgebied van de stad. Nochtans was die mogelijkheid, ondanks sp.a-verweer, door de gemeenteraad in november 2006 opgenomen in het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk. De beslissing van de Vlaamse Regering - CD&V-OpenVLD-sp.a-SLP - is de consequente voortzetting van eerdere beleidskeuzes. Toch vreemd dat de Kortrijkse golflobby gevormd door Leiedal, CD&V, Open VLD, ACW, zo hardnekkig die verspilling van 60 hectare blijft nastreven.

Sportieve advocate

Een eventueel golfterrein van 60 hectare op Kortrijks grondgebied was de aanleiding tot een grote rel in de gemeenteraad van 13 november 2006. Op de agenda stond de goedkeuring van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk, zoals ontworpen door de intercommunale Leiedal.

Aan die behandeling in de gemeenteraad ging een openbaar onderzoek vooraf en daarin dook een bezwaarschrift op van 1 persoon, mevrouw Pia Piette-Ingelbeen, advocaat - intussen door OpenVLD benoemd tot lid van de raad van bestuur van het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK. In dat bezwaarschrift maakte de sportieve advocate haar beklag dat in het structuurplan geen ruimte opgenomen was voor een golfterrein van 18 holes.

Op basis van dat ene bezwaarschrift wijzigde het toenmalige stadsbestuur met tegenstem van sp.a-schepen Philippe De Coene het voorgestelde structuurplan en voegde daar een bepaling pro golfterrein aan toe. Eerder haalde het voorstel ook in de Gecoro (gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening) een meerderheid tegen het verzet in van Jan Desmet namens de natuurverenigingen, Daniel Sobry namens de landbouwsector en ... Jacques Oosterlynck namens de sportsector (!).

Ongastvrij gazon

Die bruuske politieke wending van het stadsbestuur ging vierkant in tegen alle mogelijke beleidslijnen van hogere instanties. In 2004 liet de Vlaamse Regering een behoeftestudie uitvoeren voor golfterreinen in West-Vlaanderen door het West-Vlaams Economisch Studiebureau. Op basis van dat onderzoek is een Vlaams Golfmemorandum opgesteld, dat later is geactualiseerd. In dat memorandum vinden wij suggesties voor een nieuw golfterrein in onze provincie in Knokke en voor uitbreiding van bestaande terreinen in Damme en Ieper (Palingbeek), en niets in het Kortrijkse.

In het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, waarnaar Kortrijk zich moet schikken, is evenmin sprake van een golfterrein in Kortrijk.

In de 'checklist' van de Vlaamse Regering voor plaatsen waar golfterreinen toegestaan kunnen worden, is een verbod opgenomen voor golfterreinen in agrarische gebieden met bijzondere waarde, in bouwvrij agrarisch gebied, in beschermde landschappen of op terreinen in 100% agrarisch gebied. Het gebied dat men in Kortrijk op het oog had voor de elitaire sport lag in het zuiden van het grondgebied van de stad. dat is ten zuiden van de E17, grotendeels landschappelijk waardevol landbouwgebied en natuurgebied. Verboden terrein dus voor de aanleg van ongastvrij gazon.

Geen golf in de Leiestreek

Zoals in mijn stuk van een paar jaar geleden blijf ik gekant tegen een dergelijke verspilling van landbouwgrond en privatisering van 60 ha - zoveel heeft men nodig voor de beoogde 18 holes - van de heel schaars geworden open ruimte en mooie landschappen in het Kortrijkse.

In zijn recent advies aan de Vlaamse Regering over 'de afbakening van landbouwgebied, natuur en bos in de Leiestreek' had het stadsbestuur van Kortrijk, CD&V-OpenVLD, erop aangedrongen dat de regering rekening zou houden met de vraag naar een golfterrein op Kortrijks grondgebied in het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan. De Vlaamse Regering heeft dat verzoek naast zich neergelegd. Met die weigering moet bij een eventuele herziening van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk rekening worden gehouden! Geen golf in de Leiestreek dus.bosstraat2

21:49 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-01-09

De beschermde droogloodsen van de Pannenfabriek krijgen glazen verpakking

pannenfabriek4

Eerder berichtte ik over het onvolprezen stuk Kortrijks industrieel patrimonium dat de oude pannenfabriek op Kapel ter Bede uitmaakt. De gewezen fabrieksgebouwen zijn dan wel (heel partieel) beschermd, maar de toestand van de geklasseerde droogloodsen is abominabel. Al verschillende keren kondigde eigenaar Korimco, vastgoedfirma van Koramic, aan dat de gebouwen wind- en watervrij zouden worden gemaakt, maar het kwam er nooit van. Nu is er mogelijks beterschap op komst.

Korimco heeft een aanvraag ingediend om de beschermde site een nieuwe bestemming te geven en op te knappen. Het stadsbestuur reageert gematigd positief. Zelf meen ik dat de plannen verder gaan dan ik nog durfde hopen na jaren flagrante verwaarlozing. De droogloodsen worden 'droog' gehouden door ... er een glazen kast rond te bouwen! Er komen winkels en kantoren maar over een tiental meter wordt ook de merkwaardige inboedel van de droogloodsen bewaard, als museumpje.

Museum

Korimco - afgevaardigd bestuurder: Koramic-baas Christian Dumolin - is een vastgoedbedrijf van de uit de dakpannencommerce ontstane investeringsgroep Koramic. Korimco werd eind de jaren 80 speciaal opgericht om geld te maker van al wat niet meer dienstig was voor de pannenproductie op de site van de oude dakpannenfabriek 'du Littoral'. Korimco was er niet mee gediend dat in 2005 delen van de pannenfabriek door toenmalig Vlaams minister Paul Van Grembergen werden beschermd als monument. Er bestonden immers plannen om de boel te slopen.

Hoewel een eigenaar van industrieel erfgoed dat als monument is beschermd, de plicht heeft het monument in kwestie 'wind- en regenvrij' te houden, en ondanks beloften daartoe, zijn ook de beschermde delen van de Kortrijkse pannenfabriek de laatste jaren zienderogen aan het aftakelen. De voormalige droogloodsen zijn er het ergst aan toe. Het pannendak (!) is zo lek als een zeef en op de muren is zich een waar bos aan het nestelen. Maar daar komt nu misschien een eind aan.

Korimco heeft een bouwvergunning aangevraagd voor een restauratie- en herbestemmingsproject. De restauratie wordt in twee projecten opgesplitst. De droogloodsen krijgen een kantoorbestemming en er komt een conciërgewoning. De andere beschermde fabrieksonderdelen (de schouw, de 'brug', het kopgebouw van de droogloodsen en het beschermde muurdeel) krijgen een opknapbeurt tegen verder verval en worden later ingericht als museum.

Box-in-the-box

De reddingsoperatie voor de ruïneuze droogloodsen is spectaculair. Korimco wil er een glazen kast rond bouwen! Over de volledige hoogte komen op ongeveer een meter afstand van de bestaande buitengevels nieuwe gevels in glas. De bedoeling is een 'box-in-the-box'-effect te creëren.

Het buitenschrijnwerk van de droogloodsen wordt vervangen door iets moderners, maar in het gedeelte dat later wordt opgenomen in het 'museale deel', wordt het originele eikenhouten schrijnwerk hersteld of naar origineel model vernieuwd. Ik hoop dat ook een deel van de nog altijd aanwezige drooginstallatie - houten droogrekken en propellers om de gerecupereerde warme lucht van de ovens door de te drogen gelegde ongebakken dakpannen te jagen - wordt behouden in dat museale deel. 

Tot zover kan het stadsbestuur volgen en geeft het een gunstig advies aan het agentschap Ruimtelijke Ordening Vlaanderen. Niet akoord gaat Kortrijk met de aanvraag van Korimco om in de nabijheid van de droogloodsen een betonnen doos te bouwen voor de technische uitrusting van de gerestaureerde gebouwen, de opslag van containers en een fietsenstalling. Volgens het stadsbestuur kan dat vreemde volume de aanblik van de beschermde gebouwen schaden. Aan Korimco wordt gevraagd daarover overleg te plegen met de Vlaamse erfgoeddiensten.

Ook tegen de voorgestelde omgevingsaanleg verzet de stad zich. Korimco wil de fabrieksterreinen omtoveren tot een soort landschapspark, met onder meer aan de kant van de Vlieberg een langwerpige vijver en groen en aan de kant van de Vaart een parking met 120 stalplaatsen. Tegen de grens van het domein van de pannenfabriek en buur Koraton, bouwmaterialenrecyclage, wil Korimco een berm stapelen met daarop schermgroen. Volgens het stadsbestuur wordt op die manier de authenticiteit van de industriële site te kort gedaan, onder meer door het verdwijnen van overblijfselen van de spoorwegontsluiting van de fabriek.

Milieubelastend

Een ander mogelijk probleem had kunnen zijn dat de oude pannenfabriek op het gewestplan Kortrijk gelegen is in een gebied voor milieubelastende industrieën. Dat betekent voor bedrijven die om economische of maatschappelijkle redenen moeten worden afgezonderd. In tegenstelling daarmee krijgen de beschermde fabrieksonderdelen kantoor, woon- en museumfuncties; dat is een 'zonevreemde' herbestemming. Maar artikel 195bis van het decreet op de ruimtelijke ordening staat toe dat van de voorschriften van het gewestplan wordt afgeweken bij herbestemming van beschermde gebouwen.

Tegen de plannen van Korimco dook in het openbaar onderzoek ook een bezwaar op. Nv Koraton, die met zijn recyclage- en opslaginstallaties voor bouwmaterialen grenst aan de terreinen van de pannenfabriek, vreest dat hij zijn 'milieubelastende' activiteiten niet voort zal kunnen ontwikkelen als de gewezen pannenfabriek een minder belastende bestemming krijgt. Volgens het stadsbestuur is die vrees ongegrond. 

12:12 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

14-01-09

Stadsdepot Kortrijk te koop

depot1

Het stadsbestuur is bereid het oude stadsdepot - S(t)apelplaats der Stad Kortrijk - op de hoek van de Sint-Antoniusstraat en de Tuighuisstraat te verkopen. Die bereidheid wordt geformuleerd in antwoord op een vraag van caw Stimulans om op dat perceel een mannenopvangcentrum te mogen bouwen. Stimulans heeft evenwel het geld niet om te kopen en vraagt om een erfpachtregeling. De vraag is of de stad die bouwgrond zomaar onderhands kan verkopen. De regel is immers openbare verkoop. Bovendien is hier een andere gegadigde voor aankoop: de kerkfabriek van Sint-Maarten.

Samen met de bouw van de brandweerkazerne in de Rijkswachtstraat (zie mijn eerder stukje) richtte de stad op een restgrond op de hoek van de Sint-Antoniusstraat en de Tuighuisstraat een materialendepot in. De monumentale muur errond is in dezelfde art-decostijl als de brandweerkazerne. Op het in onbruik geraakte zijdeurtje van het depot staat in bronzen letters: S()apelplaats der Stad Kortrijk". De ontbrekende letter T prijkt misschien op een of ander studentenkot.

Dat depot verliest helemaal zijn nut als de stad binnen enkele jaren al zijn technisch materieel en materialen zal bijeenbrengen op de site van de gewezen Textielfabriek Callens in de Moorseelsestraat. Vandaar dat het voor de hand ligt dat het depot vroeg of laat wordt verkocht.

Voor dat stuk centraal gelegen bouwgrond hebben zich al spontaan een paar gegadigden aangeboden: het centrum voor algemeen welzijnswerk Stimulans en de kerkfabriek van Sint-Maarten. Wat de kerkfabriek op die uithoek van de parochie wil realiseren, weet ik niet. Stimulans wil er een mannenopvangcentrum bouwen. Het regionale caw met een heel brede werking voor allen met welzijnsvragen en -problemen biedt nu al residentiële opvang en begeleiding aan thuisloze vrouwen (met of zonder kinderen), jongvolwassenen (18-25 jaar ) en mannen. Maar de behoefte overtreft het aanbod. Zie de website van Stimulans

De voorkeur van het stadsbestuur gaat uit naar Stimulans. Daarbij rijzen evenwel twee problemen. Vooreerst is bij vervreemding van onroerende goederen van gemeenten de openbare verkoop de regel. Een openbare verkoop is de beste garantie om een goede prijs te krijgen, en het gaat ten slotte om een eigendom van de gemeenschap. Een onderhandse verkoop - zonder algemene oproep aan bieders - kan slechts als er redenen zijn van algemeen belang, dat wil zeggen: van groter belang dan de stadsfinanciën.

Volgens het stadsbestuur is het "algemeen belang" een vrij rekbaar begrip. De "zorg voor sociaal evenwichtige ontplooiing" kan ook van algemeen belang zijn. In die zin is een verkoop aan Stimulans - die een oplossing biedt aan het probleem van thuisloosheid - overenkomstig het algemeen belang.

Een ander probleem is dat Stimulans eigenlijk niet aandringt op verkoop. Het caw heeft het geld niet om zomaar veel te investeren in gronden. Liever zouden zij de grond tegen een redelijke jaarlijkse pachtprijs in erfpacht krijgen. Dan kunnen zij hun strak budget volledig inzetten in de bouw van hun nieuwe opvangcentrum.

Maar op advies van zijn dienst Facility is het stadsbestuur alleen geïnteresseerd in verkoop. En bovendien wil de stad de stapelplaats nog tot 2011 in gebruik houden omdat pas tegen dan de site Callens in gebruik kan worden genomen.

Een te volgen dossier! Een tweede bespreking in het schepencollege werd alvast uitgesteld.

depot2

13:46 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-01-09

Verhuist de Kortrijkse gemeenteraad naar de Casino?

casino1

Het stadsbestuur laat nogmaals (zie vorig stuk) zijn belangstelling blijken voor eventuele aankoop van de Casino en de aansluitende VOKA-gebouwen. Een onderzoek van de stadsdienst Facility wees uit dat de gebouwen in redelijke staat zijn. Bij het overzicht van de herbestemming die de stad aan de gebouwen zou kunnen geven, is het gebruik als administratieve zetel van het Eurodistrict (met Rijsel en Doornik) verdwenen. Nu trekt een andere mogelijkheid de aandacht: in de concertzaal van de Casino zou de gemeenteraad en/of de politieraad kunnen vergaderen. De schattingsprijs blijft inmiddels 2,5 miljoen euro. Vergeleken met de andere investeringen van de stad is dat heel veel.

Op de begroting 2008 stond geen enkele investering die hoger was dan 1,75 miljoen euro (de verbouwing van het fabriekspand Desmet-Dejaeghere tot Buda-Kunstenfabriek - uitgesteld tot dit jaar). Op de begroting voor 2009 staat de aankoop van de VOKA-gebouwen niet ingeschreven. De hoogste investering is de verbouwing van de gewezen Textielfabriek Callens tot centrale voor de technische diensten voor de stad, voor 3 miljoen euro. De aankoop van de gronden van Kortrijk-Weide (Westelijke binnenring) van de NMBS en het Vlaamse Gewest kost 2,6 miljoen euro. En de uitgestelde Buda-Kunstenfabriek is nu ingeschreven voor 2,575 miljoen euro.

De vraag blijft of een zo uitzonderlijk grote investering verantwoord is als men nog niet goed weet wat men met de aangekochte gebouwen en grond zal doen. Bovendien is de bruikbaarheid van de aankoop beperkt tot een paar onderdelen van het ensemble. Als de stad het aankoopt, zal men zeker een groot deel moeten doorverkopen.

Afdingen

Van stadswege hoopt men op de prijs een en ander te kunnen afdingen. Zo zou men de bepaalde nodige onderhouds- en herstellingswerken kunnen mee in rekening nemen. De algemene bouwfysische toestand van de verschillende gebouwen noemt de stadsdienst Facility "redelijk tot goed". Er zijn geen ernstige gebreken. De structuur van de gebouwen is solide en aan de buitenkant is er geen noemenswaardige vochtproblemen.

Toch zijn er diverse onderhoudsingrepen nodig: zowel dringende werken, als minder dringende en wenselijke ingrepen zoals de installatie van een lift om het eigenlijke Casinogebouw integraal toegankelijk te maken. Uit haar doorlichting distilleert de stadsdienst Facility een aantal suggesties.

Parko

De dokterswoning, Albertstraat 27, behoeft het meest dringende onderhoudswerken. De dienst Facility stelt voor om dat stuk van het eigendom af te splitsen en te verkopen. Volgens de dienst heeft het pand met zijn "aantrekkelijke commerciële ligging", ruime volumes, een tuin en garage" voldoende troeven om het rap te gelde te kunnen maken. Ik vraag mij af of dat niet al te optimistisch is. De vastgoedmarkt stagneert en zo commercieel gunstig is de Albertstraat - gelegen buiten het commerciële ontwikkelingsgebied nabij K in Kortrijk - nu ook niet.

Albertstraat 17

In het VOKA-domein zit ook een modern kantoorgebouw, Albertstraat 17. Facility is er voorstander van. Het heeft een solide structuur en een efficiënte opbouw. Zowel vooraan als aan de achterkant via de parking is het toegankelijk. "Met een aantal basisinvesteringen kan dit gebouw als hedendaags, comfortabel en energievriendelijk kantoorgebouw worden ingezet". Die basisinvesteringen betreffen vooral energiebesparende ingrepen. Naar verluidt, zou het autonoom stadsparkeerbedrijf Parko het gebouw willen kopen als nieuwe zetel.

Staatsiefuncties

Het hoofdgebouw van de te koop gestelde VOKA-eigendommen is de Casino op het Casinoplein. Het gebouw van 1844, ontworpen als (muzikaal) ontspanningslokaal voor de plaatselijke bougeoisie, verkeert volgens de doorlichting in een vrij goede toestand. Het volstaat hier en daar wat schrijnwerk op te kalefateren en de gevel wat bij te pleisteren. En daarvoor kunnen zelfs Vlaamse subsidies worden verkregen omdat het een beschremd gebouw is. Het gebouw zou in waarde winnen met enkele energiebesparende maatregelen ('relighting') en de installatie van een lift. In de kelder troffen de ambtenaren waarempel een volledig vernieuwd sanitair aan.

casino2

De kwestie met het Casinogebouw is de herbestemming. Slechts een derde van de netto-oppervlakte, 484 m², is bruikbaar als kantoren. Een groot deel van het gebouw wordt in beslag genomen door staatsiefuncties zoals een monumentale trappenpartij en brede gangen. Vandaar dat ik het gebouw eerder een pralinedoos noemde. Voorts zijn er diverse vergaderzalen, ontvangstruimtes en bergingen.

Opmerkelijk is de bestemming die de dienst Facility naar voren schuift voor de grote multifunctionele zaal, de concertzaal: "een eventueel gebruik als zaal voor de gemeenteraad en/of de politieraad is te overwegen". In dezelfde sfeer kan het pand gebruikt worden voor de doeleinden waartoe ook de Kamer van Koophandel het gebruikte: als geschikt kader voor belangrijke overlegmomenten en raden van bestuur van officiële instanties. Alle faciliteiten zijn aanwezig (ook tolkeninstallatie?).

Een derde mogelijkheid is het monumentale gebouw aan te wenden voor publieksfuncties. Het Muziekcentrum kijkt er begerig naar en ook het Muziekconservatorium zou het willen gebruiken.

casino achterkant

Dreiging

Achter het gebouw ligt, bereikbaar via de Albertstraat, een parking, waarop thans 40 parkeerplaatsen zijn uitgetekend. De dienst Facility acht het behoud ervan essentieel voor gelijk welk gebruik van de gebouwen. Op diezelfde lokatie ziet Facility mogelijkheden om in totaal 180 m² bouwgrond te realiseren met behoud van de vrije doorgang naar de parking. Ook hier heeft de stadsdienst het over "een commerciële ligging".

Al met al betreft het aanbod van VOKA een geheel van eigendommen waarmee de stad niet zo direct iets kan aanvangen. Zeker voor het hoofdgebouw zou een aankoop meer kunnen beschouwd worden als een depannage van VOKA dan als de vervulling van nijpende stadsbehoeften. Alleen voor het kantoorgebouw, Albertstraat 17, is er een onmiddellijke behoefte. Kan Parko, als autonoom stadsbedrijf met eigen vermogen en investeringskapitaal, dat gebouw niet zelf apart aankopen? Is het wel de taak van de stad om daar ontwikkelaar te spelen voor de andere VOKA-eigendommen in de Albertstraat? Als men dat nodig vindt, dan lijkt het logisch dat niet de stad maar het Stadsontwikkelingsbedrijf (SOK) die taak op zich neemt.

Toch heeft het stadsbestuur beslist de onderhandelingen met VOKA voort te zetten. Het ziet ernaar uit dat men alleen nog twijfels heeft over de prijs en over de eventuele mogelijkheden van gespreide betaling. Een sterk argument van VOKA is de dreiging met zijn West-Vlaamse zetel Kortrijk te verlaten indien de stad niet bereid zou zijn het Casino-domein over te nemen.

10:19 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |