29-08-08

Stad Kortrijk loost zijn overtollig vastgoed

Bellegem gemeentehuis

Het oud gemeentehuis van Bellegem, te koop

Het stadsbestuur van Kortrijk neemt zich voor om binnen de kortste keren al zijn overtollige stadseigendommen te gelde te maken. Dat een stad overtollige gebouwen en gronden verkoopt, is goed bestuur. Dat een stadsbestuur jaren naeen hopen onroerende goederen blijft opstapelen, is dat niet. Dat er nu pas een 'patrimoniumstudie' is gemaakt waaruit blijkt hoeveel vastgoed de stad onwetend in bezit heeft, is merkwaardig. Of het goed beleid is, al dat vastgoed pardoes neens op de markt te gooien, is nog de vraag. En moeten de stadsbelastingen nog zo hoog blijven, als men met de verkoop van stadseigendommen de inkomsten binnenhaalt voor investeringen waarvoor men de belastingen heeft verhoogd?

135 miljoen euro vastgoed

Volgens de laatste balans van Stad Kortrijk bezit de stad een onroerend patrimonium met een waarde van 227 miljoen euro. Natuurlijk vallen daar ook veel gemeentewegen en -waterlopen onder. Als je alleen de gebouwen en gronden bekijkt, bezat Kortrijk eind 2007 een totale waarde aan vastgoed zonder wegen en waterlopen van 135 miljoen euro.

De waarde van het bezit aan gronden en gebouwen groeit jaarlijks aan (128 miljoen eind 2005, 133,5 miljoen eind 2006 en 135 miljoen euro eind 2007), ondanks normale afschrijvingen (virtuele waardevermindering op 50 jaar voor de gebouwen zelf en op 15 jaar voor de uitrusting en het groot onderhoud van de gebouwen). Uiteraard is een deel van de waardestijging te danken aan een jaarlijkse herwaardering volgens de bouwindex en aan uitgevoerde investeringen. Toch is een niet onbelangrijk deel van de stijging van het stadsvastgoed te wijten aan de aankoop van extra gebouwen en gronden en aan de bouw van nieuwe complexen.

Geheime patrimoniumstudie

De stad kan blijkbaar moeilijk afstand doen van eenmaal verworven onroerend goed. En nu is het stadsbestuur tot de vaststelling gekomen dat men eigenlijk geen overzicht meer heeft op al die stenen en grond die de stad bezit. Vandaar de - verstandige - beslissing om een 'patrimoniumstudie' te laten maken. Die studie, een turf van 12 kilogram papier, is al klaar van halverwege april 2008. De burgemeester en de schepenen hebben er toen kennis van kunnen nemen. Overigens is het hoogst eigenaardig dat het bestuur al die jaren niet heeft beschikt over een exacte inventaris van zijn vastgoed.

De gemeenteraadsleden zijn ondertussen nog niet officieel ingelicht over het bestaan van de studie, laat staan dat zij ze hebben kunnen bestuderen. Het stadsbestuur vond het nuttiger met het indrukwekkende bundel even te zwaaien voor de verzamelde plaatselijke pers. Nu, dat kan eigenlijk niet. Als er uiteindelijk moet worden beslist over aankopen en verkopen van vastgoed, is het de gemeenteraad die daartoe zijn goedkeuring moet geven. Hoe kunnen de gemeenteraadsleden daarover met kennis van zaken beslissen als zij niet beschikken over basisinformatie zoals die patrimoniumstudie?

Als ik de aan de pers verschafte informatie mag geloven, biedt de patrimoniumstudie inzicht over zowat 700 stadseigendommen en 300 eigendommen van het OCMW. Per eigendom is er een gedetailleerde beschrijving gemaakt van de financiële en juridische gegevens en een beschrijving van de functies. Ik hoop maar dat er ook een geactualiseerde waardebepaling is opgenomen van elk onroerend goed, want de waarde waarop de balans in de stadsrekening is gebaseerd, is toch maar een zeer grove benadering van de werkelijke (verkoop-)waarde. Die geactualiseerde waarde zou dan ook moeten worden opgenomen in de balans over het boekjaar 2008; ik ben eens benieuwd!

Quick wins

Op basis van de alsnog geheime patrimoniumstudie heeft het stadsbestuur beslist zo vlug mogelijk het overtollige vastgoed van de stad te verkopen. Aan de pers verklaarde burgemeester Stefaan De Clerck: "Met de opbrengst financieren we de vele werkzaamheden in de stad". Dat ontlokt mij twee bedenkingen. 1. Was niet precies CD&V'er De Clerck een van de grote kritikasters van de vorige, paarse regering  omdat zij haar begroting opsmukte met 'one-shots' zoals de verkoop van overtollige eigendommen? Zijn stadsbestuur doet thans niets anders. 2. Is het niet juist voor die 'vele werkzaamheden in de stad' dat de belastingen in Kortrijk nog altijd hoog zijn? Als er een andere financieringsbron is gevonden, zou het logisch zijn dat het stadsbestuur eindelijk ingaat op de eis tot belastingsvermindering van de progressieve fractie (sp.a-Vlaamsprogressieven-Groen!), ook al omdat de stad helemaal niet zonder een overvloed van centen zit.

Het stadsbestuur is intussen al heel ver gevorderd in zijn voornemen om stadsgronden en -gebouwen op de markt te gooien. Zo zijn er lijsten vastgelegd van 'quick wins' (gemakkelijk te gelde te maken vastgoed) voor 2008 en voor de periode 2009-2012. Volgens de pers gaat het om 23 stadseigendommen die in totaal 2,5 miljoen euro moeten opbrengen. Het is niet aanvaardbaar dat de gemeenteraad nog niet in het minst bij die operatie is betrokken of zelfs maar is geïnformeerd over de plannen. De uitverkoop zal gebeuren volgens drie procedures.

Geen notulen

Het 'comité tot aankoop' van de staat zal aangesproken worden voor de restgronden die enkel aan buren kunnen verkocht worden en voor de bouwgronden waarvoor sociale huisvestingsmaatschappijen interesse zouden kunnen hebben. de vraag kan gesteld worden of het niet de taak is van het stadsbestuur om in het kader van een woonbeleid zelf te bepalen waar die maatschappijen moeten bouwen. De lijsten van die eigendommen zijn goedgekeurd op een 'strategisch college' - dat is een werkvergadering waarvan zelfs geen notulen worden gemaakt en die dus volkomen ontsnapt aan de controle van de gemeenteraad.

Notarissen zullen worden ingezet voor de verkoop van bebouwbare percelen en gebouwen die niet binnen het aandachtsgebied van het Stadsontwikkelingsgebied (SOK) vallen. Eigendommen in het aandachtsgebied van het SOK of eigendommen die commercieel van belang zijn, zullen ter verkoop aan het SOK worden toevertrouwd. De samenwerkingsovereenkomst met het SOK moet evenwel nog door de gemeenteraad worden goedgekeurd. Toch wordt op de website van het SOK - volledig vernieuwd! - het stadseigendom Oude Dekenij, Sint-Maartenskerkhof 8, al te koop aangeboden. kandidaten kunnen een bod uitbrengen tegen 1 december 2008, bij het SOK. Instelprijs: 1 miljoen euro, en de koper moet het pand een publiek toegankelijke functie geven (winkel, café enzovoort).

Kooigemplaats

Blijkbaar zijn er drie eigendommen waarover het stadsbestuur het nog niet helemaal eens is. Er is een - betwist - voorstel om Kooigemplaats (thans een groene zone) te verkavelen. Op vraag van een deel van het stadsbestuur zal men eerst een inrichtingsplan opstellen waarbij een gedeelte van het speelplein wordt behouden en waarbij de skate-ramp wordt geliquideerd. Ook twee woningen achter de kerk gaan voor de bijl.

Restgronden in de Kongoweg, nu een sluikparking voor pendelaars, willen sommigen ook te koop stellen. Maar er wordt nog over gediscussieerd. En merkwaardig is ook de voorgenomen verkoop van als park aangelegde gronden aan het rondpunt Gillonlaan-Elfde Novemberlaan. De discussie daarover gaat over welke stukken men precies wil verkopen.

Gemeentehuis Bellegem

De eerste eigendom die de stad wil afstoten, is het gewezen Gemeentehuis van Bellegem. Het pand staat op een van voormelde quickwinslijsten. Een beslissing tot verkoop wordt op 8 september aan de gemeenteraad voorgeschoteld, zoals al gezegd: zonder dat de gemeenteraad is ingelicht over het achterliggende patrimoniumbeleid.

Het is een statig pand naast café 'Oud-Gemeentehuis', op Bellegemplaats, met een totale oppervlakte van 262 m². het doet nog altijd dienst voor allerlei stadsdiensten en een deel wordt gebruikt door de Chiro. Het goed is niet beschermd maar is wel opgenomen op de inventaris van waardevol erfgoed van het Agentschap RWO Vlaanderen. Het wordt een verkoop met biedingen georganiseerd door het comité tot aankoop van de staat. De instelprijs is bepaald op 200.000 euro, wat beduidend meer is dan door het aankoopcomité zelf was vooropgesteld.

Het is de bedoeling de huidige functies van het gebouw onder te brengen in andere stadspanden in Bellegem. Daarvoor zou tijdelijk gebruik worden gemaakt van het Ontmoetingscentrum en van het onlangs van het ACW aangekochte gebouw 'Den Bouw'. Later wil men aan het OC een vleugel bijbouwen en Den Bouw weer verkopen. Den Bouw, in de Bellegemsestraat, heeft de in oktober 2007 aangekocht voor 380.000 euro. Zie mijn stukje hierover. In vergelijking met de instelprijs voor het centraal gelegen oud gemeentehuis (200.000 euro) is dat wel duur geweest.

De hele Bellegemse operatie kadert in plan tot reorganisatie van de gedecentraliseerde stadsdiensten in het stadscentrum en de verschillende deelgemeenten, de zogenaamde 'ruimtelijke optimalisatie'. Ook van dit plan heeft de gemeenteraad nog geen letter informatie gekregen. Maar daarover meer in een volgend artikel.

08:50 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-08

Grijswater voor kliniekwasserij Malysse, Heule

malysse1

De industriële linnenwasserij Malysse nv in Heule wil uitbreiden en haar exploitatievergunningen verlengen. De groep, waartoe ook de logistieke divisie Vlietra NV behoort, legt zich vooral toe op het wassen van textiel van ziekenhuizen en rust- en verzorgingsinstellingen. De productieprocessen gaan gepaard met het verbruik van zeer grote hoeveelheden water. In haar vernieuwingsplannen neemt Malysse zich voor om dat waterverbruik te beperken. Daarbij zal minder water uit de grondlagen worden opgepompt en meer grijswater (redelijk gezuiverd afvalwater) worden aangewend. Doordat te veel water uit de ondergrond wordt opgepompt voor industriële toepassingen, is het diepere grondwaterpeil in de streek immers dramatisch aan het dalen. Het stadsbestuur geeft gunstig advies.

Sokkelwater

Tot 120 meter diep boren tal van (textiel- en voedings-)bedrijven in het Kortrijkse om aan goedkoop, uiterst helder en zacht water te geraken. Op die manier maken zij van de fossiele watervoorraden die rusten op de rotsachtige sokkel, de krijtlagen en de waterdichte Landeniaanse kleilaag een heel winstgevende grondstof. Door soms eeuwenlange filtering in de grondlagen erboven is die watervoorraad, sokkelwater genoemd, van nature geheel onthard en gezuiverd; het water is bruikbaar zonder noemenswaardige behandeling.

Die Landeniaanse waterschat, het sokkelwater dus, wordt slechts uiterst traag heraangevuld door insijpeling van oppervlaktewater (regen). De schat zit immers opgesloten onder andere nagenoeg ondoordringbare kleilagen, de Ieperiaanlaag bijvoorbeeld, zowat 100 meter dik. Eigenlijk gaat het om een bijna niet hernieuwbare grondstof zoals steenkool en petroleum. In 1920 steeg het sokkelwater in Waregem nog tot 35 meter boven de zeespiegel. Door het voortdurende en toenemende oppompen zakte de stijghoogte tot min 30 meter in 1970 en zij is nu verder teruggelopen tot 160 meter onder de zeespiegel.

De Vlaamse overheidsinstelling Aminal, afdeling Water, berekende dat enkel het verminderen van het pompdebiet tot een vierde van het verbruik in 2000 een verdere daling van het sokkelwater kan voorkomen. En om dat sokkelwater weer aan te vullen tot zijn natuurlijke hoogte, mag men er eigenlijk niet meer naar boren. Zelfs met een vermindering tot een kwart van het pompdebiet van 2000 zal het herstel van de waterlaag tot zijn natuurlijke stijghoogte niet binnen de vijftig jaar worden bereikt.

Grijswater

De industriële wasserij van medisch en verzorgingstextiel Malysse verbruikt jaarlijks tot 275.000 kubieke meter water, waarvan 160.000 m³ wordt opgepompt uit de grondwaterlagen (de rest is leidingwater). In de nieuwe vergunning die de groep aanvraagt, wordt dat volume behouden. Toch kan gesproken worden van een aanzienlijke besparing doordat Malysse de activiteiten van zijn afdeling Centrawas vanuit Gullegem naar Heule overbrengt. Dat betekent een stijging van het te wassen tonnage van 178 ton per week tot 265 ton, zonder toename van het waterverbruik.

Maar er is meer goed nieuws voor de Kortrijkse bodemschatten. Malysse NV neemt zich voor om zijn grondwaterwinning met 60.000 m³ per jaar te verminderen. Nog beter: het is precies de winning uit de onderste, fossiele waterlaag, het Landeniaan of het sokkelwater, zowat 120 meter diep, die wordt stopgezet. Wat voorts wordt opgepompt, is water uit het Kwartair; dat zijn de bovenste waterlagen die rusten op de Iperiaanse kleilaag, 10 tot 30 meter diep. Die niet zo diepe watervoorraden worden overigens heel wat vlugger bijgevuld door insijpelend oppervlaktewater dan het sokkelwater.

Het water van de stopgezette diepteboring wordt vervangen door de aanvoer van 'grijswater', half gerecycleerd afvalwater, geleverd door de VMW - en ferm gesubsidieerd door het Vlaamse Gewest.

De winning uit de onderste grondlagen wordt dus met 100% verminderd, beter nog dan de 75% die Aminal voorstaat. Overigens bestaat het leidingwater in onze streek ook hoofdzakelijk uit water opgepompt uit de ondergrond.

De vraag blijft of de bovenste grondwaterlagen voldoende zullen zijn voor de omvangrijke resterende winningen. De remedies zijn gekend. Er moet worden gezorgd voor meer insijpeling van het oppervlaktewater. Dat kan onder meer door te beletten dat grachten, beken en rivieren het regenwater te vlug naar zee draineren (laat ze kronkelen en meanderen). Een andere remedie is de bouw van spaarbekkens; dergelijke grote plassen laten meer water in de bodem verdwijnen en bieden tegelijk ook een voorraad die kan gebruikt worden in de plaats van grondwater. Wanneer een tweede, derde, vierde (enzovoort) Gaverbekken in onze streek?

malysse2

Duurzaam ondernemen

De groep Malysse doet intussen opmerkelijke inspanningen wat duurzaam ondernemen betreft. Zoals al gezegd, wordt er minder water gebruikt bij het wassen. In 2005 vergde een kilo wasgoed nog 18,54 liter, in 2007 was dat 15,28 l en tegen 2011 moet het 10,10 l per kg worden. De wasmachines gebruiken een minimum aan proceswater en reeds tijdens het wasproces wordt er water gerecyleerd. Zo wordt het spoelwater hergebruikt in de hoofdwas en de voorwas. Polyester-katoenkledij wordt op lagere temperatuur gewassen, wat minder water voor de koeling na de hoofdwas. Na de invoering van dat procédé bekwam men voor dat wasgoed een waterbesparing tot bijna de helft.

Voorts wordt geïnvesteerd in milieuschone desinfectie van het spoelwater (met electrolyse), warmtewisselaars, een nieuwe energiezuinige stoomketel, een zuiniger wagenpark (een besteding van 500.000 euro in de komende 3 jaar), het radicaal vermijden van verpakkingsafval enzovoort.

Ondanks de toegenomen tonnage wasgoed blijft de lozingsvergunning op 550 m³ per dag. Dat gebeurt in de openbare riolering waarvan het water wordt gezuiverd in het zuiveringsstation in Harelbeke.

Hoewel diverse vergunningen van de groep Malysse/Vlietra nog een tijd gelden, wil de ondernemingnu al geheel nieuwe exploitatie- en waterwinningsvergunningen voor haar vestiging in de Bissegemsestraat in Heule bekomen voor een termijn van 20 jaar. In die aanvraag is ook de voorgenomen uitbreiding opgenomen. Het stadsbestuur van Kortrijk geeft gunstig advies.

 

malysse3

19:24 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-08-08

Kortrijk Zomercarnaval: hoe was het 62 jaar geleden?

zk1

Voor de derde keer rukt zondag in Kortrijk een zomercarnaval uit, "een opwindende straatparade van muzikanten en dansers door de Kortrijkse binnenstad". Carnaval is meestal een winters gebeuren, maar in navolging van grote steden, willen de organisatoren ook in het hoogseizoen de feestvierders bijeenbrengen. Maar veel eerder al rees in de Groeningestad hetzelfde idee. In 1946 - het jaar na de bevrijding van het nazi-juk; de stad lag nog in puin - was er een eerste editie van een Zomerkarnaval. Enkele doortastende Kortrijkzanen wilden daarmee de zwaar getroffen bevolking en de lokale handel een hart onder de riem steken. Hoe pakten zij het aan? De illustraties zijn reclames uit de officiële programmabrochure.

24 augustus 2008

De carnavalsstoet start dit jaar op zondag 24 augustus om 15 uur op het Schouwburgplein en trekt via de Grote Markt, het station en de lange Steenstraat naar de Veemarkt. De vele toeschouwers - vorig jaar niet minder dan 30.000 - krijgen mobiele kwaliteitsorkesten, exotische danseressen en circusartiesten te zien. De stoet is gratis en toeschouwers worden uitgenodigd actief aan het feest deel te nemen. Het geheel wordt afgesloten op de Kortrijkse Veemarkt met een reuzejam van zoveel mogelijk deelnemende groepen en een podiumoptreden van de Nederlandse topreggaeband “The Rootrsriders” met hun “tribute2Bob Marley”.

De organisatoren laten zich inspireren door stadsevenementen in grote steden zoals Rotterdam en Rijsel. Die megafeesten brengen bevolkingsgroepen dichter bij elkaar, laten mensen elkaars culturen kennen en zijn een gratis spektakel voor jong en oud. In Rotterdam bracht het carnaval bijna een miljoen mensen naar de stad. Ook in Rijsel is het Carnaval Do Axa een belangrijke zomerse afspraak geworden.

zk2

De organisatie is in handen van de feitelijke vereniging “Zomercarnaval Kortrijk”, met de ondersteuning van de stedelijke vzw ‘Kortrijk Bruisende Stad’. Aanspreekpunt is Frank Holvoet, voorzitter van de werkgroep en de penningmeester is Stan Callens. Leden van de werkgroep zijn Stefaan Vandewiele, Stefaan Bral, Carole Devos, Ellen Decocker, Fernand Vermeulen, Bart Dehoorne, Philippe Avijn, Carine Coigné en anderen. De organisatie krijgt 30.000 euro van de stad en rijdt het financiële gat toe met sponsoring en de verkoop van gele T-shirts.

21 juli 1946

In 1946 zat Kortrijk letterlijk in zak en as. De Tweede Wereldoorlog had er een 'martelaarsstad' van gemaakt. De geallieerde bombardementen  - vooral die van 26 maart en 21 juli 1944 - op het spoorwegknooppunt Kortrijk hadden 619 burgerslachtoffers gemaakt. Van de 12.000 gebouwen waren er 1850 totaal vernield en 3.350 zwaar beschadigd. De heropbouw in de euforie na de bevrijding  bracht een bescheiden economische opbloei in de stad. Een van de reclames in het programmaboekje van Zomerkarnaval 1946 staat onder de vette titel "WEDEROPBOUW" : "Het huis Gust. Holvoet-Depaepe & Zonen, Budastraat 17-19, heeft ALLES voor den wederopbouw".

In dat door verdriet en materieel verlies getemperd optimisme vonden enkele burgers dat stad en bevolking wel een feestelijke opkikker konden gebruiken. In café 't Perelke op de Grote Markt staken de besturen van de vooroorlogse karnavalsverenigingen van verschillende stadswijken de koppen bij elkaar. Onder het voorzitterschap van Charles Stockman van De Lustige Trommelaars van de Moorseelsestraat werd een heuse 'Federatie van de Verenigde Karnavalgroepen uit het Kortrijkse' opgericht. Het is dat bestuur dat op 21 juli 1946, nationale feestdag en exact twee jaar na het ergste bombardement op de stad, 'Kortrijks Eerste Zomerkanaval' door de straten liet trekken.

zk3

Zomerkarnaval 1946 was vooral een feest waaraan de Kortrijkzanen zelf meededen. Er stapten diverse groepen op uit steden met een carnavalstraditie (uit Aalst: de Bultenaars, Wit en Zwart, en de Onvermoeibaren uit Aalst, uit het Gentse: de Vereenigde Augusten, de Piraten van Ledeberg, de Volendammers, en de Vrolijke Dansers, uit Willebroek: de Apachen van Montmartre, zelfs een topattractie als de Steltlopers van Merchtem enzovoort). Maar meer dan de helft van de gezelschappen kwam uit de eigen stad. Een opsomming is hier op zijn plaats.

Zwevegemstrraat: de Corsikaanse Piraten, Vlasbloemstraat: de Moderne Typen (die zichzelf bestempelden als 'snobs', 1934), de Hugo Verriestlaan: Markiezen en Markiezinnen, de Kapelstraat: de groep Carmen (opgericht in 1938 naar aanleiding van het eeuwfeest van de Broederschool van Overleie), de Moorseelsestraat: de Lustige Trommelaars, de Voorzienigheidsstraat: de Chineezen, Heule-Watermolen: de Arabieren, Dam: de Snobs - toevallig de buurt van huidig burgemeester Stefaan Declerck, "het kunsteneiland Buda", Roterijstraat: de Vlinders, Stasegemsestraat: de Sint-Jansvrienden (die een harem uitbeelden), Gentwijk: het Keizerrijk der Neuzen en 'Stierengevechten', Sint-Antoniusstraat: de Sint-Antoniusvrienden, en  de Ware Kortrijkzanen in rood-witte pakjes en in een choreografie van danslerares Bolsius uit de Oudenaardsesteenweg.

zk4

De stoet werd 62 jaar geleden geopend door de Rijkswacht en de Pompiers. Daarachter stapte het feestcomité en na een streepje muziek door de Harmonie Royale Sainte Cécile van Mont-à-Leux (Moeskroen) trokken de wijkburgemeesters en de reuzen Manten en Kalle door de straten. Het parcours was kilometers lang. De start werd gegeven in het Astridpark, waarna men heel Overleie afstapte, de stationsbuurt, het Volksplein, Veldstraat en Sint-Jan, het Plein, de Veemarkt, de Langesteenstraat, de Rijselsestraat en ontbinding op de Grote Markt.

Maar het feest was meer dan die urenlange optocht. 's Avonds werd het feest voortgezet in de wijken, met vijf concerten onder de blote hemel en waarempel een gelijktijdig vuurwerk op de Grote Markt, Sint-Jansput, Gentpoort, Volksplein en Oudenaardsesteenweg om 23 uur!

zk6

Dank zij Ivan Vermeulen kon ik de officiële programmabrochure van toen even inkijken. Naast de vele reclames van de sponsors is er ook redactionele tekst in opgenomen. Een beklijvende bijdrage gaat over de 'wederopbouw'. "Kortrijk herleeft!" stelt de anonieme auteur vast maar dan vooral in de sjiekere cotés. "In de volksbuurten is het aantal herstellingen aan de getroffen werkmanshuisjes helaas zeer gering, wat iedereen en de geteisterden zelf het best kunnen begrijpen. Zonder verderen uitleg weet men heel goed waar het knoopje duwt. Terecht vragen wij ons af of er wel voldoende gedaan wordt om die ongelukkigen in hun droevig lot eenigszins te helpen". Het artikel vindt het niet goed dat het stadsbestuur van toen wel geld vond om 'noodwoningen' - barakken eigenlijk - op te trekken, maar geen financiële steun verleende aan de bewoners die hun eigen woning wilden herstellen.

Nog openhartiger is de terloopse opmerking van de redacteur dat "de stad Kortrijk gedurende de bezetting als een nestje van goed ingeburgerde woekerhandel kon aanzien worden". Hij prijst zich gelukkig dat de 'neringdoeners', die ook mild hebben bijgedragen in de kas van het karnavalbestuur, intussen "hun best doen om de nieuwe in voege zijnde prijsvermindering ten voordeele van de gansche bevolking op alle artikelen aan te passen." Geheel geluwd was de politieke discussie over elkeens gedrag onder nazibezetting duidelijk nog niet in 1946...

zk5

10:35 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-08

Dè ontdekking van zomer 2008 in Kortrijk

marke strand1

Marke strandt! Gratis zwemmen in Kortrijk? Dat kan, hoewel het misschien niet mag, in de Lavaertput(ten) in de Pontestraat in Marke. Van de zomer was het een succes, voor zover het weer geen spelbreker was. In elk geval vind je nergens in Kortrijk een zwemplas met grotere afmetingen.

Twee jaar geleden deed de lokale politie van de politiezone Vlas er nog een interventie. Een veertigtal badgasten werden er vriendelijk maar kordaat verzocht op te krassen. De grote kleiput beneden en de kleinere vijver op het hoogste gedeelte van het terrein waren volgens de politie privaat terrein en hoewel de eigenaar er niet naar omkeek, vond de ordedienst het niet verantwoord daar zwemmers en zonnekloppers toe te laten. "Enkel de karpers mochten blijven zwemmen" aldus het zomerse persbericht van de politiezone Vlas op 5 juli 2006.

Persoonlijk vind ik dat zonde. Een mooiere zwemlocatie is er niet te vinden in de streek. In de grote plas (foto's) drijft zelfs een ponton, een buitenkansje voor wie al drijvend wil bruinen, leuk om naartoe te zwemmen. De kleinere vijver is rond, met in het midden een eilandje.

Het betreft de zogenaamde Lavaertput, restanten van de vroegere kleigroeve van de pannen- en steenbakkerij van Marke, opgekocht door de Lauwse grondverzetter Lavaert om overtollige grond van elders te storten. Beide plassen zijn te bereiken via de Pontestraat. De grote zwemvijver ligt het dichtst bij de Leie en het laagst. De put is in tweeën verdeeld door een landtongetje. De kleinere vijver ligt achteraan de rijwoningen van de Rekkemsestraat. Beide putten zijn omzoomd door groenbermen en kleistroken die perfect dienst kunnen doen als strand.

Van de zomer maakten ingewijden dankbaar gebruik van deze locatie om afkoeling en waterpret te zoeken. Aangezien het werkelijk privaat terrein is, weet ik niet zeker of de poltie daar wel mag optreden. Een probleem zou kunnen zijn dat er geen toezicht is en dat er geen redders aanwezig zijn. Maar geldt dat ook niet voor veel plaatsen aan zee? En waarom zou het stadsbestuur, dat toch op zoek is naar meer zwemwater in Kortrijk - een zwembad met olympische afmetingen na 2012? - hier geen elementaire dienstverlening kunnen organiseren in afspraak met de eigenaar? Een paar redders bijvoorbeeld.

marke strand2

De eigenaar zelf, de firma Lavaert, vroeg enkele jaren geleden een bouw- en milieuvergunning aan voor een 'definitieve opslagplaats voor grond' (DOP). Milieuconsulent Jan Feryn (zie deze site) maakte een ontwerp van definitieve herinrichting. De diepe putten zouden grotendeels opgevuld worden, maar er bleven ruime mogelijkheden voor natuurontwikkeling (verbossing en ondiepe vijvers). Sindsdien is er nog niet veel veranderd.

Beide putten en het verbossende terrein waarin ze liggen, trekken ook veel zeldzame planten en dieren aan. De oude kleigroeve blijkt ook paleontologisch uniek te zijn. Je kan er onder andere fossiele krabben en haaietanden vinden uit het eoceen (ongeveer tussen de 36 en 54 miljoen jaar geleden) en meer bepaald uit het ieperiaan. Precies die ieperiaanse klei is uitstekend geschikt om dakpannen mee te fabriceren.

markestrand3

11:01 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-08-08

Belastingsweigeraar in Kortrijk

OI3

Heulenaar Bernard Vandaele weigert de onroerende voorheffing te betalen die onlangs bij hem in de bus is gevallen. Het grootste deel van die belasting gaat immers naar stad Kortrijk en dat heeft het stadsbestuur naar zijn oordeel niet verdient. Nimmer kwam immers een ernstige maatregel om de keersoverlast in zijn straat, de Oude Ieperseweg, te verminderen. Hij dreigt ermee vanaf oktober zijn actie te vermenigvuldigen door een oproep te lanceren tot algemene burgerlijke ongehoorzaamheid in Kortrijk.

De heer Bernard Vandaele woont in de Oude Ieperseweg in de Kortrijkse deelgemeente Heule. Jarenlang heeft hij al te klagen van verkeersoverlast in zijn straat. De Oude Ieperseweg is een van de favoriete verbindingswegen voor wie zich door GPS laat leiden tussen de Kortrijkse grote ring R8 en het stadscentrum. Vooral het smalle stuk woonstraat met rijwoningen waar de heer Vandaele woont, is daar helemaal niet geschikt voor.

De Heulse belastingbetaler beschrijft zijn ellende als volgt: "Onze woon- en leefomgeving wordt dagelijke verpest door sluikverkeer. Voor ons betekent het continu geluidsoverlast, meer luchtvervuiling, het met lede ogen aanzien hoe chauffeurs dagelijks de verkeerscode aan hun laars lappen door overdreven snelheid, het negeren van de rode lichten, lawaaierige en niet reglementaire knalpotten van auto's, moto's, quads, mopeds en brommers. Camionchauffeurs negeren de tonnemaatbeperking en tot overmaat van ramp denderen voortdurend lege bussen van De Lijn (lijn nr. 3) door de straat, tot de glazen in de kasten ervan trillen".

Het huis van de heer Vandaele heeft drie slaapkamers. Hij zegt dat de twee kamers aan straatzijde onbruikbaar zijn. Iedere morgen moet hij kokhalzen van de dieselgassen in zijn inkomhal; als het weer een beetje tegen zit, blijft de stank van de uitlaatgassen dagenlang in de straat hangen.

De heer Vandaele heeft zopas zijn aanslagbiljet ontvangen voor de roerende voorheffing (grondlasten). Hij moet een bedrag betalen van 545,74 euro. Daarvan is 433,13 euro bestemd voor de gemeente, in casu stad Kortrijk. Hij weigert die belasting te voldoen. Het stadsbestuur neemt immers niet de maatregelen die hij nodig acht om de verkeersoverlast in zijn straat te milderen.

Dè maatregel waarop de heer Vandaele en zijn buren wachten, is het invoeren van eenrichtingsverkeer waardoor het onmogelijk wordt de Oude Ieperseweg te gebruiken als invalsweg naar het stadscentrum. In plaats daarvan beperkte het stadsbestuur zicht tot het plaatsen van plastieken paaltjes om het smalle voetpad af te schermen van de voortdurende verkeersstroom.

De heer Vandaele zegt in de voorbije tien jaar bijna 220.000 frank te hebben betaald aan onroerende voorheffing ... om te wonen en leven in een straat die onleefbaar is geworden. Hij is het 'stinkende' beu. Behalve zijn persoonlijke belastingsweigering kondigt hij in oktober een actie aan met meer mensen "tegen een onleefbare stad waarin het welzijn van mensen onbelangrijk is".

Zie ook mijn stukje van eerder dit jaar.

12-08-08

Het stadsraadsel van de Albanese bunker in Marke

 

Onder communistisch bewind werden overal in Albanië eenmansbunkertjes gebouwd; wee de buitenlandse agressoren! Tot mijn verstomming botste ik op zo een bunkertje op het Kokuitplein van Marke. Of had dat mangat een andere bestemming?

Manten

Op de treinroute ter hoogte van het Kokuitplein in Marke staat een betonnen koepeltje met twee kijk- of schietgaten in de zijden die gericht zijn naar het plein. Tot voor enkele jaren was het Kokuitplein een mooi voorbeeld van industriële archeologie, met een stationnetje en diverse lokalen in de schaduw en de stijl van de pannenfabriek ernaast. Ooit resideerde er de redactie van het burgersmaandblad Manten. Jammer genoeg is alles gesloopt, behalve dan de modernere delen van de pannenfabriek dan.

bu2

Maar dat bunkertje, eigendom van de NMBS, staat er nog, verzonken in de klei van de spoorwegberm. De soldaat - als het inderdaad een militair bouwwerkje is, kon erin via de spoorweg. Vroeger moet de bodem van de constructie een stuk dieper zijn geweest, maar het is ... toegeslibt tot zowat een meter onder het koepeltje met de twee gaten. Thans doet het dienst als een illegale opvangplek voor drankblikjes.

Weet iemand hier meer van? Wat was de functie van dat 'bunkertje? Is er effectief gebruik van gemaakt in militaire operaties? Uit welke periode dateert het (Eerste of Tweede Wereldoorlog)? Of zijn hier andere verhalen over te vertellen? Laat het weten.

bu3

00:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-08-08

Voor wanneer de eerste klacht tegen Kortrijk wegens discriminatie?

cp1

Gemeenteraadslid Martine Vandenbussche, CD&V en van duidelijke ACW-stempel, ondervroeg op de jongste gemeenteraad het stadsbestuur over de moeilijkheden van bejaarden en gehandicapten op de stedelijke containerparken. Milieuschepen Stefaan Bral, CD&V, meende er zich vlotjes van af te kunnen maken. Op grond van het recent goedgekeurd anti-discriminatiedecreet loopt de stad evenwel groot risico veroordeeld te worden wegens discriminatie. Welke vereniging of adviesraad van personen met een handicap of senioren durft naar de rechter te stappen?

Het probleem dat Martine Vandenbussche op tafel gooide op de jongste gemeenteraad was niet nieuw. Cathy Matthieu, Groen! en eerder nog Roger Lesaffre hadden er al over geïnterpelleerd. Oudere mensen en zeker mensen die niet goed te been zijn, hebben het zeer moeilijk op onze containerparken. Zij moeten met zakken of pakken groenafval, papier en karton, wankele trappen trotseren eer ze hun recycleerbare grondstoffen kwijt kunnen in huizenhoge open containers. Kan dat echt niet anders?

Volgens schepen Stefaan Bral niet. De afvalintercommunale IMOG plaatst al enkele jaren open containers waarin de Kortrijkzanen verschillende stoffen zoals groen, metaal, papier en karton, hout enzovoort kunnen deponeren. Om dat deponeren te vergemakkelijken zijn die containers uitgerust met metalen trappen. "Hierover zijn ons weinig klachten bekend" hoorden wij tot onze verbazing de schepen verklaren.

De geest van de containerparken

Het enige wat de schepen mogelijk ziet, is aan het personeel van de containerparken de opdracht te geven de mensen te helpen. Zij doen dat al. "Maar de personeelsbezetting van de parken laat niet toe dat wij continu iemand bij alle trappen plaatsen om te helpen. Dit druist ook in tegen de geest van de containerparken waarbij de burger verondersteld wordt zijn recupereerbaar afval zelf in de containers te deponeren", aldus Stefaan Bral.

Is dat wel 'de geest van de containerparken'? Is de uiteindelijke bedoeling niet zo spaarzaam mogelijk om te springen met waardevolle grondstoffen? Is het dan niet geraadzaam het de bereidwillige burgers zo gemakkelijk mogelijk te maken om van hun recycleerbaar afval af te geraken? Als je te moeilijk doet, stimuleer je dan eigenlijk de burgers niet om hun afval op heel wat minder milieuvriendelijke manieren te verwijderen (storten, verbranden in de tuin, meegeven met de witte zak enzovoort)?

Redelijke aanpassingen

Maar er is meer. De containerparken zijn een dienstverlening aan de bevolking. Europese anti-discriminatieregels verbieden die dienstverlening minder toegankelijk te maken voor bepaalde categorieën van de bevolking, zoals mensen met fysieke moeilijkheden. Die Europese richtlijnen zijn onlangs omgezet in een Vlaams anti-discriminatiedecreet (decreet houdende een kader voor het Vlaamse gelijkekansen- en gelijkebehandelingsbeleid). Volgens artikel 15 van dat decreet is 'het weigeren van redelijke aanpassingen voor een persoon met een handicap' simpelweg discriminatie.

In geval van discriminatie kan het slachtoffer schadevergoeding vorderen. Ook organisaties kunnen klacht indienen. Bovendien kan 'elke drager van openbaar gezag' die discrimineert, strafrechtelijk worden vervolgd (straffen van twee maanden tot twee jaar!).

Daarom volgende raad aan de schepen, het hele stadsbestuur en de intercommunale IMOG: investeer zo spoedig mogelijk in 'redelijke aanpassingen' op de containerparken. Een oplossing zou kunnen zijn  de containers niet langer op de begane grond op te stellen maar ze in te graven. Dan hoeven de mensen niet meer die wankele trappen op; ook voor de valide burgers zou het een groot gemak zijn.

cp2

 

05:15 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-08-08

Kortrijks stadsraadsel: waartoe heeft dit gediend?

stadsmysterie1

Achteraan de tot sloping veroordeelde huizen in de Doorniksewijk vanaf de Wolvenstraat, op de alsmaar uitdijende parking van de kliniek, tref je dit stuk erfgoed aan. Het is een naar onderen toe afgerond stuk gecementeerde muur bovenop een vloertje (wegje?) van baksteen. In dat muurtje zitten niet minder dan 14 ijzeren ringen; aan een paar hangen nog overblijfselen van kettingen. Bovenop de muur is plaats voor een voederbak of zoiets.

Wie kan vertellen waarvoor dit alles vroeger heeft gediend? Was het een stal (zo dicht bij de stad?)? Voor paarden, koeien, ezels, muildieren? Van waar komt die gele kleur op de muur (urine van de beesten?)? Van welk gebouw maakte dit restant vroeger deel uit? Weet je hier nog iets meer over?

Het zoveelste stadsraadsel! Zie ook mijn stukje van 1 juni jl.

05:00 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |