25-05-08

In memoriam: Frans Lemaitre, Kortrijkzaan in Antwerpen

Frans1
  
Mijn neef Frans Lemaitre is overleden op 17 mei jl. Hij bouwde als Kortrijkenaar een boeiend leven uit in Antwerpen. Omdat velen hem in zijn jeugd in Kortrijk hebben gekend, wijd ik hier een stukje aan hem.

Hij was mijn stoere neef en een vol jaar ouder. Als kind van dezelfde stadswijk, Overleie, keek ik naar hem op. Later heb ik mij dikwijls afgevraagd wat er van hem geworden was. Ik werd er ook naar gevraagd door mensen die hem in Kortrijk gekend hadden.

Na zijn vertrek uit onze stad was hij compleet uit mijn gezichtsveld verdwenen. Een paar keer kwam ik hem, tot mijn grote verbazing, tegen op socialistische partijcongressen. Ik moest eerst polsen of hij het wel was. Een partijgenoot in onze familie; zo waren wij niet opgekweekt! Maar het bleef bij die ontmoetingen bij een vluchtig gesprekje; daar klonk de bel alweer die de koffiepauze afsloot.

Zaterdag ben ik naar zijn uitvaart geweest. Pas 59 geworden verloor hij de strijd tegen slokdarmkanker; hij overleed in de Eeuwfeestkliniek van Antwerpen. In een aula van het crematorium van Antwerpen werd het een maçonnieke afscheidsplechtigheid. De opkomst was groot, vooral uit de Scheldestad. En uit de toespraken kon ik mij een en ander voorstellen van het boeiende leven dat hij zich in Antwerpen had uitgebouwd, een leven dat een geheel andere richting uitging dan waaraan ik hem in Kortrijk zag beginnen.

Kortrijk

Waarom is hij geen journalist geworden, dacht ik soms? Ooit nam hij als 'vendelleider' in de Chiro van Overleie - onze familie was katholiek en dus onze jeugdbeweging ook - het initiatief om met zijn vendel een boekje te maken over de Sint-Elooisparochie. Ik was bij dat vendel ingedeeld. Hij was 12 en ik nog geen 11, maar publiceren wou hij. Redactievergadering aan de keukentafel bij hem thuis in de Sint-Amandslaan. Ik kwam eraan met mijn moeizaam neergepende drie regels tekst. Maar daarmee kon ik geen eer halen; als hoofdredacteur bleek hij een hele brochure ineengestoken te hebben met eigenhandig genomen foto's op de koop toe. De toren van de Sint-Elooiskerk had hij diagonaal getrokken; heel modern in de beginjaren 60.

Maar het meeste indruk op mij maakte zijn organisatietalent. Ik zie hem nog bezig op 11 november 1966, als verantwoordelijke op Overleie van de eerste 11.11.11-actie. Diverse jeugdbewegingen hadden de krachten gebundeld en vanuit het parochiecentrum naast de broederschool werden tientallen enthousiaste ploegen uitgestuurd voor een collecte waaraan geen straat ontsnapte. Ik zie toenmalig schepen Carlos Verhenne nog glunderen toen hij vernam hoeveel de verzamelde jeugd van Overleie had opgehaald.

Weinigen in Kortrijk weten nog dat hij meewerkte aan de oprichting van jeugdclub Jeko, op die andere Kortrijkse parochie, Sint-Rochus, in 1968. De club ontpopte zich al ras tot een vrijgevochten, pluralistische vereniging. Later werd de club in de Doorniksewijk, na fusie met 't Gareelke, Jeugdhuis Reflex (nog altijd bestuurd door vzw Jeko). En dan vertrok hij naar Antwerpen.

Antwerpen

Journalist is hij niet geworden. En zijn politiek en organisatietalent heeft niet geleid tot publieke mandaten. Hij is in het onderwijs gegaan. Eerst als regent wiskunde en fysica - had ik nooit in hem gezien. Later is hij zich verwoed gaan toeleggen op niet-confessionele zedenleer; beroepshalve was hij tot nu leraar moraal aan het Provinciaal Instituut voor Tuinbouwonderwijs in Mechelen, waar hij ook vertrouwenspersoon was. En wat mij niet verwondert, is dat hij lid was van de Schrijfkern van het pedagogisch-didactisch leerlingentijdschrift Prik en lid van de redactieraad van het tijdschrift Mores. Hij was ook voorzitter van de WLE, Werkgemeenschap voor Leraren Ethiek.

Hij was ook actief in ACOD-onderwijs, de leerkrachtenvakbond.

En op de uitvaartplechtigheid bleek dat hij zijn organisatietalent ook ten volle had kunnen uitleven in de Vrijmetselaarsloge Salvador Allende. Hij werd er een van de drijvende krachten van het verlichte broederschap "in het oosten van Antwerpen".

Er werd in de toespraken nogal wat klemtoon gelegd op zijn politieke bedrijvigheid. Uit mijn korte gesprekken op partijcongressen kon ik opmaken dat hij zich bewoog in de kring rond Lode Hancké, de ethisch geïnspireerde socialist aan de linkerzijde van de partij. Een openbaar mandaat heeft Frans evenwel nooit nagestreefd; hij kon beter achter de schermen werken.

Wie hem in zijn Antwerpse jaren heeft gekend, haalt zijn uiterste geduldigheid aan en zijn tolerantie. Verschillende sprekers noemden hem een minzaam en gezellig mens, met zin voor humor en een oprecht inlevingsvermogen, en ook een onverwoestbaar optimisme, zelfs tijdens zijn ziekte.

Frans Lemaitre laat een muzikaal getalenteerde zoon, Jannes, achter.

20:10 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Mijn deelneming, Marc.

Gepost door: Martine | 26-05-08

Frans Hallo,
Bedankt voor je mooie tekst. Ik was één van de sprekers op de begrafenis van Frans, hij betekende zeer veel voor mij en ik heb hem 32 jaar mogen kennen. Zoals je wel weet sprak Frans niet snel over dingen waarvan hij dacht dat het de aanhoorder enkel maar kon vervelen.
Maar wanneer je met iemand een zeer nauwe band hebt weet je graag meer. Over z'n jeugd heeft hij zoiszo nooit veel verteld en bhij deze werd ik toch weer een beetje slimmer.
Nogmaals dank en vriendelijke groeten,
Dirk Geeraerts

Gepost door: dirk geeraerts | 01-06-08

Bijzondere collega Frans was een bijzondere collega, steeds op zoek naar inzicht, met een mateloze inzet voor de medemans.
Het was een genoegen met hem te mogen samenwerken.

Hilde Willems
Leerkracht r.k. godsdienst

Gepost door: Hilde Willems | 30-01-09

Frans heeft ervoor gezorgd dat ik mijn studies heb verdergezet. Hij was in die jaren mijn mentor. Wij hebben nog redelijk lang na m"n afstuderen contact gehouden.

Gepost door: ben weis | 10-02-09

als stichter van jeugdhuis jeko is Frans mij, en mijn echtgenote bijgebleven als een échte vriend. Gedreven, vrijgevochten (hij paste dus goed bij ons) en met een ongekend organistaietalent. We hebben hem de laatste keer gezien in Ab-ntwerpen toen hij bij Mieke was.
We zullen hem missen

Gepost door: luc despiegelaere | 26-09-10

De commentaren zijn gesloten.