29-03-08

Weer erfgoed in stijl Expo58 dat verdwijnt in Kortrijk

spant1

De eigenaar van het tankstation in de Stasegemsestraat, de Ieperse firma Heite, heeft van het stadsbestuur een bouwvergunning gekregen om het bestaande gebouw te slopen en te vervangen door iets nieuws. Met alle respect voor de bedrijfsbehoeften van eigenaar en pachter is het doodjammer dat hiermee een stilaan zeldzaam geworden stuk erfgoed in de stijl van Expo58 verdwijnt. Door er hier iets over te publiceren, is dat verlies niet weer geruisloos.

Wat binnen enkele dagen in puin zal veranderen, is niet alleen de stroomlijnarchitectuur maar ook een mooie toepassing van houten glulam-spanten. Met die spanten oogstte de firma De Coene triomfen op de wereldtentoonstelling die 50 jaar geleden de tijden veranderde. Gelukkig staat in Kortrijk op de vroegere De Coene-terreinen nog een paviljoen van eigen constructie. De houtgroep recupereerde het na afloop van Expo58. Dat 'Paviljoen van de Stedenbouw van de Belgische Sectie' is intussen beschermd.

Speklagen

Op de hoek van de Stasegemsestraat (nr. 179a - nr. 179 was het vroegere postje) en de Groeningekaai heeft de Ieperse brandstoffenhandelaar Stations Heite een tankstation. De eigenaar heeft een bouwvergunning aangevraagd en gekregen voor het slopen en volledig herbouwen van het pand. Het stadsbestuur oordeelt te recht dat een dergelijke installatie daar op die secundaire invalsweg op zijn plaats is. Het tankstation beantwoordt aan de noden van de buurt en de passanten.

Het bestaande servicestation wordt compleet afgebroken, met inbegrip van de garage, de winkel en de oude ondergrondse tanks. In de plaats komt er een enkele gecompartimenteerde tank van 50.000 liter en een rij pompen waarmee terzelfdertijd vier wagens kunnen bediend worden. De afgeronde winkel en de gewezen garage worden niet vervangen; de nieuwe constructie zal beperkt blijven tot een grote luifel en een berging.

Het nieuwe zwevende dak zal het hele perceel overspannen op 6,67 m. Het magazijntje, 11 m² groot, wordt 4,05 meter hoog met een plat dak dat aansluit op de kroonlijsthoogte van het vroegere postje. Er wordt gekozen voor een sobere vormgeving, met gevels in grijze zichtbetonsteen afgewisseld met drie 'speklagen' in gele betonsteen. De luifel en de pilaren waarop hij rust, zullen in staal zijn, geschilderd in geel en grijs, de kleuren van de groep Heite.

Noordse den

Op zich is er niets op tegen dat het tankstation een wat frissere look krijgt. Maar hier leidt die ingreep tot het verdwijnen van het zoveelste voorbeeld van een stuk bouwkundig erfgoed in de modernistische stijl van Expo58. En dat, in het jaar waarin die baanbrekende wereldtentoonstelling na een halve eeuw wordt herdacht, ook in Kortrijk. En bovendien een stuk erfgoed waarbij gebruik is gemaakt van een technologie die vanuit onze stad de wereld veroverde na geschitterd te hebben op Expo58: de fameuze spanten van De Coene.

spant2

Het bestaande pand is waardevoller dan de verwaarloosde en afgeleefde toestand laat uitschijnen. Winkel en autowerkplaats hebben een doordachte afgeronde stroomlijnvorm. Hun dak loopt door in een lichtjes opwaarts gericht - dat optimisme van toen! - afdak dat rust op drie elegant geplooide houten spanten. Lange tijd waren die spanten in Noordse rode den te bewonderen in hun geverniste natuurkleur. Enkele jaren geleden werden ze in betonkleur gezet met een rode bies - bah. 

spant 3

De Kunstwerkstede De Coene experimenteerde al in 1938 met spanten bestaande uit gelijmde en zo nodig geplooide planken in rode Noordse den - wel degelijk 'Noords' en niet 'Noors' want afkomstig van noordelijk gelegen streken zoals niet alleen Noorwegen maar ook Canada, Zweden en Finland. In 1954 ontwikkelde de Kortrijkse houtconctructiegroep een nieuw type spanten: de glulam-spanten, gelijmd en gelamelleerd. In een advertentie prees De Coene zijn nieuw product aan met de kwaliteiten: "Laag gewicht, sterkte, satbiliteit, duurzaamheid, grote vrije overspanningen, mooie en soepele architecturale vormgeving, gering onderhoud, lichte fundering". 

Expo58

Expo58 kwam voor De Coene juist op tijd om met die glulam-spanten volop door te breken. Van de 25 constructies in gelijmde en gelamelleerde spanten op de wereldtentoonstelling mocht De Coene er liefst 21 voor zijn rekening nemen. Het spectaculairst was het sierlijke paviljoen van de tentoonstelling 'Het Hout ten dienste van de mens in de verschillende domeinen van het moderne leven', een initiatief van de beroepsfederatie Fabrihout. Het project werd bekroond met een Grote Prijs, de hoogste onderscheiding voor inzendingen op Expo58.

Verscheidene van de 29 paviljoenen waaraan De Coene meewerkte op de wereldtentoonstelling kregen achteraf een nieuw leven. Doordat die spantenbouw eigenlijk een systeem van prefab is, konden die gebouwen redelijk eenvoudig uiteengeschroefd worden. Naar Kortrijk kwam een paviljoen naar metalen meubelfabrikant Mewaf in de Lijnwaadstraat, maar dat is later uitgebrand.  Het 'Paviljoen van de Stedenbouw van de Belgische Sectie', met rechte spanten, recupereerde De Coene zelf. Het werd heropgebouwd op een achterliggend terrein op de Pottelberg in Kortrijk en deed lange tijd dienst als eet- en feestzaal voor het personeel van De Coene. Het paviljoen is intussen beschermd als waardevol bouwkundig erfgoed.

De gegevens over De Coene heb ik opgevist uit het standaardwerk 'Kortrijkse Kunstwerkstede Gebroeders De Coene', in een redactie van Frank Herman en Ruben Mayeur, uitgegeven in 2006 naar aanleiding van de overzichtstentoonstelling Kunstwerkstede De Coene 1888-1977, door Uitgeverij Groeninghe Kortrijk.

expo581

21:40 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

28-03-08

Circusblues in Kortrijk

evenementenplein Kortrijk Weide 1

Circussen dragen een zekere nostalgie mee onder hun tentzeil. Al was het maar naar de goede oude tijd waarin ze meer dan welkom waren in de stadjes en dorpen waar de gegoede burgerij zich steendood verveelde. Maar hoe welkom zijn ze nog? In Kortrijk heeft het stadsbestuur lang moeten zoeken om circus Rose-Marie Malter een plek onder de zon te gunnen van 6 tot 14 mei 2008. Op een bepaald moment wou men ze verbannen naar een parking van Xpo op 't Hooghe. Uiteindelijk mag het circus toch neerstrijken op de verwoeste gewesten in de Magdalenastraat, op de nog niet aangelegde parking tussen het gewezen douane-entrepot en de westelijke binnenring. 

Nostalgie in een zavelpiste

Circussen doen mij denken aan langvervlogen tijden. Aan potsenmakers en accrobaten die in de middeleeuwen van jaarmarkt tot jaarmarkt en van dorpskermis tot dorpskermis trokken. Ik dacht verkeerd. Het verschijnsel circus is ontstaan in 1770 toen in Londen een sergeant, Philip Astley, toeren uithaalde met paarden en rond zijn manège tribunes bouwde. Gedreven door zijn succes ging hij ook in Parijs triomfen oogsten, en kreeg hij navolgers. De paardendressuur werd uitgebreid met optredens van zangers, dansers en clowns.

Pas rond 1850 ging men aan de slag met rondreizende tenten en zavelpistes, en de grote doorbraak dateert van rond 1900, toen het aanvankelijk elitaire spektakel ook het grote, volkse publiek begon aan te trekken. Maar in honderd jaar is de wereld fel veranderd en daarom is enige nostalgie toch niet misplaatst: circussen zijn een eerbiedwaardige uiting van volksvermaak. 

Veemarkt

Tot voor enkele jaren werden circussen in Kortrijk steevast neergepoot op de Veemarkt. Dat kan niet meer, nu dat plein het dak is geworden van de goedkoopste ondergrondse parking van het westelijk halfrond. Om een of andere reden vindt men het Schouwburgplein - ook een dak van een parkeerkelder maar met meer bruikbare ruimte - te sjiek voor rondtrekkende artiesten en hun tenten. Nochtans zou dat pas sfeer kunnen brengen in het stadscentrum. 

Als er nu circussen afzakken naar Kortrijk worden ze meestal naar het Conservatoriumplein geloodst, de pendelaarsparking aan de achterkant van het complex waarin zowel het muziekconservatorium als het muziekcentrum in opbouw van De Kreun huizen. En ten slotte is er nog Kortrijk Weide, de gronden van het vroegere goederenstation van Kortrijk, die beschikbaar kwamen te liggen door de aanleg van de westelijke binnenring.

Conservatoriumplein

Op het moment dat de aanvraag van de familie Gebruers-Malter op het stadhuis in de bus viel, ontstond er enige consternatie. Het circus Rose-Marie Malter wou een vergunning om zijn tenten op te slaan in onze stad van 6 tot 14 mei 2008. Waar gaan we die gasten plaatsen, de hele stad ligt ondersteboven van de bouwwerken? Eventjes dacht men een voorwendsel gevonden te hebben om de Malters en co te weigeren. Het circus had nog een openstaande schuld aan de stad van 3244,65 euro (voor 'signalisatie' bij vorige gelegenheden). Maar dat bleek op een vergetelheid te berusten en het sommetje werd prompt betaald.

De circusfamilie zelf wou het liefst weer op het Conservatoriumplein staan. Zij kenden dat daar. En bovendien zou de tent een avond worden gebruikt door de nabijgelegen muziekclub De Kreun voor een optreden van Monza. De groep is immers een tournee aan het afwerken onder de naam "Circustour". De Kreun zelf, die een Muziekcentrum aan het bouwen is in en rond het complex waarin ook het conservatorium huist, liet weten dat de grote parking achteraan het gebouw vrij was. De bouwwerken gebeuren immers aan de voorkant (kant Casinoplein).

Xpo

Maar het stedelijk parkeerbedrijf Parko stak daar een stokje voor. Help, riep Parkobaas Jean-Pierre Vandewynckele uit: "Aan de achterkant van het station, in de Pieter Tacklaan is de pendelaarsparking nog maanden onbereikbaar door grote wegen- en infrastructuurwerken. In samenspraak met de stad bouwt de NMBS daar een tweede inkomhal. Het zou een  ramp zijn als nu ook nog de pendelaarsparking aan de voorkant van het station, op het Conservatoriumplein dus, zou uitgeschakeld worden".

 

Parko kwam meteen met een alternatief op de proppen. De 'circque' moest maar uitwijken naar een van de parkeerpleinen van het beurzencomplex Xpo, ver buiten de stad. Parko had zelfs al een offerte klaar: voor parking 7 (12.000 m²) kwam het op 501 euro per dag, voor parking 5 (14.000 m²) 720 euro per dag. 

Kortrijk-Weide

Als laatste alternatief, waar Parko ook niet zo happig op was, restte Kortrijk-Weide, met inrit in de Magdalenastraat. Over het hele gebied van Kortrijk-Weide zie mijn eerder stuk. De eventuele standplaats voor het circus betreft een geaccidenteerd terrein - macadam, kasseien, braakgrond, stortplekken, niet-opgebroken trainrails, en niet te vergeten een nog te slopen magazijntje waarop een of meer artiesten de slogan "VERWEN ELKAAR" heeft/hebben aangebracht - dat bestemd is om ingericht te worden als stadsrandparking voor 500 wagens. Dat terrein moet tegelijk ook dienen als evenementenplein. Als een circuspassage geen evenement is, wat dan wel?

Maar ook hier zat er een addertje onder het - juridische - gras. Volgens een deel van het stadsbestuur kon Kortrijk-Weide niet in aanmerking komen. Volgens een bepaalde, zeer strikte interpretatie zouden de stedenbouwkundige voorschriften daar alleen evenementen toelaten die door de stad zelf werden georganiseerd, geen projecten van derden.

Wat kun je lezen in het richtinggevend gedeelte van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk? Pagina 67, die gaat over "Kortrijk-Weide als aanbodplaats voor nieuwe ontwikkelingen" zegt: "Aansluitend op de binnenring wordt de nodige ruimte voorzien voor het aanleggen van een grootschalige parkeerplaats (circa 500 wagens). De grote open ruimte moet ook kunnen functioneren als ruimte voor stedelijke openluchtactiviteiten (bvb circus, concert, ...)". In het masterplan dat Stephane Beel heeft mogen ontwerpen voor Kortrijk-Weide (zie mijn beide stukken over het geplande politiehoofdkwartier aldaar en over de westelijke binnenring) is sprake van een "evenementenplein voor tijdelijke publieke attracties als een circus of een concert". 

Hoe kun je die expliciete verwijzingen naar "een circus" nu interpreteren als een verbod om daar circussen toe te laten? Pas op: die strikte interpretatie dreigde het gebruik van het evenementenplein in de toekomst ten zeerste te beperken. De meeste publieksattracties worden immers door derden georganiseerd. Na onderhandelingen kon het stadsbestuur dan toch overhaald worden om circus Rose-Marie Malter een onderkomen te bieden in de schaduw van het douane-entrepot. 

Lucky Luke met zijn boerderijdieren

De toestemming is verbonden aan een waslijst voorwaarden. Opvallend is daarbij dat het circus deze keer niet diep in zijn portemonnaie zal moeten tasten; voor het gebruik van een nog niet ingericht terrein zou het ook niet heel netjes zijn daar geld voor te vragen. Zelfs kan het circus ontsnappen aan de stadstaks voor vermakelijkheden als er een voorstelling komt waarvan de opbrengst gaat naar het goede doel. De Kortrijkse Lions Club neemt zich voor een dergelijke circusavond te organiseren.

En sinds 2003 verbiedt het stadsbestuur systematisch dat circussen wilde dieren meezeulen en laten opdraven in hun zavelpiste. Maar geen nood: circus Rose-Marie Malter, erkend door de Vlaamse Gemeenschap, werkt niet met getemde roofdieren. Er zijn wel een heel gesmaakt optreden van Lucky Luke alias Johnny Fischer met zijn boerderijdieren en van mister Michael met zijn voetbalhonden.  Allen daarheen!

Meer over het circus Rose-Marie Malter op de site van het gezelschap.

Verwen

11:41 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-03-08

Nemen de Kortrijkse senioren illegaal de taxi?

taxi Kortrijk 1

Senioren die in Kortrijk de taxi nemen met een 'seniorenpas' van Taxi Gilbert, een soort maandabonnement, werken eigenlijk mee aan een illegale praktijk. Het stadsbestuur, dat volgens het Taxibesluit van de Vlaamse Regering van 18 juli 2003 - nog een initiatief geweest van toenmalig minister Gilbert Bossuyt, sp.a - het taxivervoer op het grondgebied van de stad moet regelen, heeft die seniorenpas nooit definitief goedgekeurd. Taxi Gilbert, die heel de streek bedient en elders, in Kuurne bijvoorbeeld, wel het fiat kreeg van het gemeentebestuur, verkoopt toch zijn passen. 600 senioren gaan daar gretig op in. Mijn moeder bijvoorbeeld, om dagelijks mijn vader in het verzorgingstehuis te gaan bezoeken. Intussen heeft Taxi Gilbert zijn aanbod voor senioren verbreed; hij werkt nu ook met dienstencheques, wat voor de taxigebruiker op leeftijd duurder uitkomt maar kan gecompenseerd worden met belastingsvermindering. Die ene kwestie is tekenend voor het gebrek aan een goed uitgewerkt taxibeleid in Kortrijk. Bart Caron, spirit, bracht het taxidossier ter sprake in de gemeenteraad.

Het Taxibesluit van Gilbert Bossuyt

Het Taxibesluit van 18 juli 2004 is een van de belangrijke beleidsdaden op het palmares van Gilbert Bossuyt, sp.a, in de korte periode dat hij Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken en Energie was. Dat besluit biedt de gemeenten heel wat meer vrijheid om van de taxi's op hun grondgebied een degelijke aanvulling te maken op het aanbod van openbaar vervoer. Als burgemeester van buurstad Menen, èn als Vlaams parlementslid, ziet Gilbert Bossuyt met lede ogen aan hoe in Kortrijk het stadsbestuur geen moeite doet om de nieuwe mogelijkheden van zijn besluit toe te passen. In Kortrijk is het taxivervoer ondermaats gebleven en slecht geregeld op de koop toe. 

Het Taxibesluit schafte onder meer het vroegere, ondoorzichtige tarievensysteem af, dat eenvormig door Brussel was opgelegd. Het oude systeem geleek op het Franse: de prijs per rit moest worden berekend op basis van een vast bedrag per kilometer en per tijdseenheid. Typisch Belgisch was "de perimeter": als je met een taxi een bepaalde, willekeurig vastgelegde en door de klant onbekende grens overschreed, moest je de terugweg van het voertuig naar zijn standplaats betalen - prijs maal twee...

Bossuyt schafte dat boeltje af en liet zich inspireren door het systeem in Zweden: grote soepelheid in prijsbepaling, waarbij nu ook verschillende tarieven per voertuig - bijvoorbeeld bijzondere prijzen voor studenten of senioren - en zelfs forfaitaire prijzen - denk aan abonnementen en afspraken met horecazaken bijvoorbeeld - werden toegelaten. Wel moest het tariefsysteem klaar en duidelijk zijn voor de klant op het moment dat hij de wagen instapte. Daartoe kregen de gemeenten nog een zeker toezicht. De taxi-uitbaters moeten hun tarieven voorleggen aan het gemeentebestuur, dat ze goedkeurt. 

De seniorenpas van Taxi Gilbert

Taxi Gilbert, in 1988 gestart in Kuurne, maar die sindsdien ook activiteiten ontplooit in Kortrijk, Menen en Ieper, gooide zich volop op de nieuwe mogelijkheden van het besluit van zijn voornaamgenoot. Zo sloot hij onder meer een contract met de Christelijke Mutualiteiten, waarbij hij het ziekenvervoer van de CM in Kortrijk in zijn portefeuille kreeg. Hij stapte ook naar het Kortrijkse stadsbestuur met het voorstel van een 'seniorenpas'. Met die pas konden senioren tegen een vast bedrag per maand (momenteel 85 euro) onbeperkt gebruik maken van de taxi op het grondgebied van Kortrijk. Het stadsbestuur zei akkoord te gaan op voorwaarde dat de uitbater zijn ticketsysteem zou aanpassen; maar om een of andere reden kon dat niet en daarmee is die pas nooit officieel goedgekeurd.

Toch zette Taxi Gilbert, tot grote tevredenheid van een 600-tal senioren, door. In het begin werden zijn wagens met senioren aan boord vaak door de politie onderschept en werden er enkele pv's opgesteld. Maar van vervolging kwam niets in huis, ook al omdat die seniorenpas door het gemeentebestuur van Kuurne wel was goedgekeurd. De 'illegale' praktijk wordt intussen gedoogd. Het komt er eigenlijk op neer dat het Kortrijkse stadsbestuur zijn toezicht erop heeft opgegeven.

Intussen heeft Taxi Gilbert zijn aanbod voor senioren uitgebreid, zonder nog naar het stadsbestuur om te kijken. Senioren kunnen nu ook betalen met dienstencheques, waarvan ze 30% terugkrijgen van de belastingen: een dienstencheque plus een euro per rit. Senioren kunnen met dienstencheques ook een abonnement nemen: 10 dienstencheques ( à 6,7 euro) per maand plus een euro per rit. Dat komt duurder uit, maar met de fiscale recuperatie kan het uiteindelijk goedkoper zijn. Er is enige twijfel over de wettelijkheid van dat gebruik van dienstencheques, maar zoals gezegd: de stad heeft zijn controle laten varen. 

Het taxi-remmend beleid van Stad Kortrijk

Kortrijk heeft de nieuwe mogelijkheden van het Taxibesluit niet aangegrepen om, zoals in Hasselt bijvoorbeeld, het kwakkelende taxiwezen op zijn grondgebied nieuw leven in te blazen. Integendeel werden de stadstaksen op taxi's drastisch verhoogd. In 2004 inde de stad amper 2700 euro op de kap van de taxi-uitbaters en hun cliënteel. In 2006 hoopte men met de opgedreven taksen 9000 euro op te halen, maar het werd slechts 5800 euro, omdat het aantal vergunde voertuigen fel verminderde. Op de begroting voor 2008 mikt men op een opbrengst van 5000 euro, nog minder dus. 

De takstarieven werden vastgelegd (opgetrokken!) door de gemeenteraad van 10 mei 2004. Die taksen zijn sindsdien niet verminderd, hoewel het besluit van Gilbert Bossuyt van een paar maanden later wel veel aanleiding gaf om ze opnieuw te bekijken. Om een voertuig simpelweg over de Kortrijkse kasseien te laten bollen, betaal je als taxi-exploitant jaarlijks 250 euro, per voertuig. Gebruik je in dat voertuig radiotelefonie (een radioverbinding met jouw dispatchingcentrale) dan komt daar voor dat voertuig 100 euro bij. En heb je een standplaats op de openbare weg bekomen voor dat voertuig - heel schaars in Kortrijk! - dan betaal je 450 euro per voertuig.

De opbrengst van die taxatie is voor de stad slechts een schijntje (amper de helft van de stadssubsidie aan de bebloemingsactie weet je wel, grijnsje). Toch is het voor tal van bedrijfjes in de sector een onoverkomelijke financiële drempel; alleen een grote onderneming zoals Taxi Gilbert is blijkbaar bij machte het hoofd boven water te houden. Bovendien zijn die hoge taksen in strijd met de geest van het Taxibesluit. Het zou de bedoeling moeten zijn om slechts zoveel taksopbrengst binnen te halen als nodig is voor het administratieve beheer en de controle op de taxi's en de inrichting en het onderhoud van de standplaatsen.

Artikel 43 van het Taxibesluit zegt dat de gemeente in voldoende en geschikte standplaatsen moet voorzien. Voordien heersten op de taximarkt Franse toestanden. Veel gemeentebesturen hielden het aantal taxiplaatsen kunstmatig heel beperkt. Dat was zogezegd om de leefbaarheid van de bestaande taxibedrijven te garanderen - puur protectionisme als je het mij vraagt. In de praktijk kwam het erop neer dat die plaatsjes goud waard waren en dat de eraan gekoppelde vergunningen voor veel geld onder tafel op de zwarte markt werden verhandeld.

Het besluit wou het ondermaatse aantal taxi's in Vlaanderen optrekken tot het Europees gemiddelde, zijnde 1 per duizend inwoners. In Vlaanderen was dat gemiddelde in 2003 amper 0,3 taxi's per duizend inwoners. In centrumstad Kortrijk zijn er vandaag de dag, vijf jaar later, nog altijd niet meer dan 17 taxivergunningen uitgereikt, dat is 0,2 taxi's per 1000 inwoners!

En dan wil ik nog eens terugkomen op het tarievenbeleid. Het Taxibesluit heeft, zoals al gezegd, de tarieven sterk geliberaliseerd. Alle creatieve en vernieuwende voorstellen zijn welkom, als de gemeente ze goedkeurt. Dat veronderstelt van het gemeentebestuur een actief beleid, gericht op klantvriendelijkheid en betaalbaarheid van de dienstverlening. In Kortrijk heeft het stadsbestuur het tegenovergestelde gedaan. Vernieuwende voorstellen zoals de seniorenpas van Taxi Gilbert worden niet ondersteund. Maar ook het toezicht op het taxibedrijf ter bescherming van de klanten wordt niet uitgeoefend. 

Overigens is het goedkeuren van de taxitarieven een opdracht voor de gemeenteraad. Slechts als de raad zich niet met de tarieven bemoeit, dan kan het stadsbestuur (college van burgemeester en schepenen) de tarieven vastleggen. Dat is een zwak element in het besluit. De gemeenteraad, een log organisme, zal niet veel uit zichzelf afkomen met een afgeborsteld tariefvoorstel. Een gemeenteraad werkt zo niet; een gemeenteraad bespreekt meestal voorstellen die het stadsbestuur heeft laten uitwerken door zijn administratie. Dus als het stadsbestuur geen zin heeft om die tariefvoorstellen op de agenda van de gemeenteraad te plaatsen, kan het die gewoon zelf vaststellen, zonder de raad. Die regeling betekent wel dat de gemeenteraad toch uit zichzelf tariefvoorstellen kan vaststellen; het stadsbestuur kan zich daar niet tegen verzetten. Misschien moeten wij, gemeenteraadsleden, dat maar eens doen. 

20-puntenplan

Alvast heeft gemeenteraadslid Bart Caron, de spirit-man in de progressieve sp.a-spirit-Groen!-fractie, een folder met twintig taxivoorstellen overhandigd aan het stadsbestuur op de gemeenteraad van 10 maart jl. Hij vraagt onder meer: meer en betere taxistandplaatsen, een onderzoek naar eventuele doorgang voor taxi's in de winkelwandelstraten (zoals in Hasselt), een doelgroepentaxibeleid, aangepaste tarieven die kaderen in een algemeen mobiliteitsbeleid, een drastische verlaging van de prijzen voor de vergunningen enzovoort.

Mobiliteitsschepen Guy Leleu, CD&V, die antwoordde voor het stadsbestuur, leek zich van geen kwaad bewust. Een interessante tekst, vond hij, alsof er in Kortrijk geen crisissituatie heerst in het taxiwezen. Hij beloofde meer taxistandplaatsen vrij te maken, onder meer aan de ziekenhuizen en aan het beurzencomplex Xpo. Allemaal goed, maar daarmee alleen komt er nog geen vooruitstrevend taxibeleid. Misschien had Bart de zaken wat scherper moeten stellen, in plaats van naïefweg te rekenen op de goede wil van het stadsbestuur. Afijn, hij heeft toch de kwestie op de politieke agenda geplaatst; het maatschappelijke debat kan beginnen.

taxi Kortrijk 2

21-03-08

Koestert Kortrijk de groene barst in zijn beton?

ven16

De eerste dag van de lente 2008. Een goed moment om de Kortrijkse Milieu- en Natuurraad (Minaraad) aan het woord te laten. De officiële adviesraad keurde onlangs unaniem een verzoek goed om een 'groene vinger' te vrijwaren en uit te bouwen die de open ruimte in het zuidwesten van de stad zou blijven verbinden met groene restanten in de verstedelijkte wijken. Het advies kwam ter bespreking in de gemeenteraad. Een primeur.

Groene vinger

Kortrijk is sedert de jaren 50 van de vorige eeuw enorm verstedelijkt. De geürbaniseerde (toegebouwde) oppervlakte is er verveelvoudigd. En het houdt niet op. Onder het motto 'elk jong gezin van goede komaf zijn maagdelijke kavel bouwgrond' zijn de allerlaatste reservegronden, 'woonuitbreidingsgebieden' op de 'markt' gegooid, daartoe mede aangespoord door een stedelijke taks op onbebouwde percelen. Ik zie dat met lede ogen aan.

Maar in die versteende agglomeratie zijn nog barsten, groene wildernisjes - als dat geen contradictio in termis is: het verkleinwoordje van wildernis! -, door beleidsmakers om een of andere duistere reden 'groene vingers' genaamd - ik weet niet waarom, maar ik moet daarbij altijd denken aan Mark De Mesmaeker en boer Sjarel.

De groene vinger waarvoor de Kortrijkse Minaraad het opneemt, verbindt het zuid-oostelijke open landschap - hoe lang is het nog open? - met restanten groen in de binnenstad. De aanleg van het nieuwe industrieterrein Evolis, langs de Oudenaardsesteenweg, dreigt die vinger te amputeren. Nochtans wordt het een bedrijventerrein van de nieuwe generatie, bestemd voor hoogwaardige activiteiten met veel oog voor aspecten van duurzaamheid. Er is bij het ontwerp (zie mijn stuk van 27 september 2006), meer dan men in de streek gewoon is, rekening gehouden met groen en natuur. Maar volgens de Minaraad is die zorg voor de natuur niet goed doordacht. Thierry Meerschman, lid van de Minaraad, bond de kat de bel aan.

Oasen

In het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan West-Vlaanderen definieert men een groene vinger als "een langwerpige open ruimte, al dan niet bebost, die penetreert in sterk bebouwde of versnipperd bebouwde ruimte".  Thierry voegt daaraan toe dat die corridors groene gangen zijn waarover allerlei dieren en planten zich kunnen verspreiden. Ruggengraten van de biologische diversiteit als het ware. Een ingesloten groengebied verschraalt door inteelt en doordat bedreigde dier- en plantensoorten er niet aangevuld worden uit gebieden waar ze nog floreren. Het hoeft geen aaneengesloten bos of struikgewas te zijn; de natuur overleeft ook 'stapsteensgewijs'.

De groene corridor waarvoor Thierry alarm slaat, komt van het buitengebied van Kortrijk en geen barrière is te hoog om door te breken tot in het hartje van de stad. Hij gaat van de strook waar dat Evolis-bedrijventerrein komt, de E17-talud over - een fameuze barrière, doorboord door enkele onderdoorgangen - naar de Vlieberg. De Vlieberg is de historische naam van de helling die nu Kapel ter Bede wordt genoemd, een helling die ook voor economische activiteiten is bestemd maar nog heel wat open ruimte, poelen en struikgewas herbergt. Van daar reikt de vinger via de begroeide berm van het fietspad op de oude spoorlijn Kortrijk-Amougies, dank zij twee onderdoorgangen onder de Kortrijkse ringweg naar diverse groene stads-oasen.

Thierry geeft als voorbeelden van die oasen: de Natuurtuin Gilbert Desloovere (zie mijn stuk van 18 juni 2006), het Van Raemdonckpark met zijn grote vijver, enkele vergeten weiden, de verwilderde stukken van de pannenfabriek Du Littoral (zie mijn reportage van 26 februari 2006) de oevers van de Vaart Kortrijk-Bossuit, de vlindertuin en hooiweiden van de Venning (zie mijn reportage van 28 mei 2006), het sportpark van de Wikings en de Leieboorden voorbij het Albertpark. En een distelvink die de Leieboorden daar heeft bereikt, kan in het groen verdertrekken door paradijsjes zoals de oude Leiekronkel tussen Kortrijk en Harelbeke en de 'Heerlijke Heulebeekvallei' die in Kuurne in de Leie uitmondt.

gil7

Dat die oasen nog altijd de moeite waard zijn, hoe afgesloten ze ook mogen schijnen van het open veld, bewijst de Natuurtuin Gilbert Desloovere, een vergeten groene strook bestaande uit een beboste talud van de Kortrijkse ringweg en een overwoekerd terrein waarop stroomdistributeur Eandis een transfo heeft staan. Daar, tegen de ring aangeperst door een sociale woonwijk, vind je nog een levenskrachtige kolonie glimwormen, uniek voor Kortrijk. Er is een jaarlijkse paddentrek. En verder kan je er distelvinken, eikelmuizen, spechten, wezels, egels, stippelmotten, slamanders enzovoort 'spotten'.

Evolis

Van die groene vinger is het Evolis-bedrijventerrein, tot voor kort Deltapark, een belangrijke kneukel. Het hellende gebied - de achterkant in feite van de Vlieberg - maakt ook deel uit van de open strook die rond de as van de E17 het provinciale natuur- en recreatiedomein De Gavers, de grootste waterplas van de streek, verbindt met het geplande ettelijke hectaren grote stadsrandbos tussen Kortrijk en Menen. In diezelfde strook vind je het Kennedybos, het natuurreservaatje De Kleiputten en stadsgroen Marionetten.

Welnu, het ontwerp van het Evolis-park houdt vooral rekening met die brede groenverbinding en veel minder met Thierrys groene vinger. Het bedrijventerrein zal doorkruist worden door een viertal brede groene dreven en natte stroken parallel met de E17. Bestaande natuurelementen worden niet behouden. En dat is jammer omdat die met braamstruiken en ander struweel overwoekerde oude Decauvillesporen loodrecht op de E17 liepen, precies in de richting van de groene vinger, de stad in. Het gebied is immers een gewezen kleigroeve waarvan de krater is opgevuld met huisvuil en achteraf is overdekt met teelaarde, weiden en akkers. Op de smalspoorlijntjes die het gebied doorkruisten, kon je tot voor kort kilo's bramen plukken.

fp5

Minaraad

Op voorstel van Thierry Meerschman keurde de Minaraad een advies goed, waarin aangedrongen werd "de bestaande landschappelijke waarden beter te behouden en te integreren in het concept van het bedrijventerrein" en om "het oostelijk gedeelte van het Groen Netwerk Zuid (een element uit het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan Kortrijk) te verbinden met de bestaande parken en groen ruimten" in de stad. Met enkele kleine aanpassingen aan het ontwerp van het bedrijventerrein Evolis kan volgens de Minaraad de groene vinger gered worden. De raad vraagt dan ook dringend overleg. 

Met dat advies realiseerde de Minaraad een primeur. Normaal levert een adviesraad slechts adviezen af op aanvraag en slechts aan het stadsbestuur (college van burgemeester en schepenen). Deze keer stelde de Minaraad ongevraagd, op eigen initiatief, een advies af en richtte dat rechtstreeks aan de gemeenteraad. Dat advies werd ter bespreking voorgeschoteld aan de tweede raadscommissie - in drie commissies bereiden de gemeenteraadsleden elke gemeenteraad in kleine groepjes voor. En die tweede raadscommissie besliste het advies ook ter bespreking voor te leggen aan de voltallige gemeenteraad. Gewis een primeur!

Primeur in de gemeenteraad

In de gemeenteraad was het Cathy Matthieu, Groen!, die in naam van de progressieve fractie (sp.a-spirit-Groen!) het advies becommentarieerde. Zij wees erop dat ons land nog ver staat van het invullen van de Europese afspraken over biodiversiteit tegen 2010. Het behoud en de verdere uitbouw van deze groene vingerpast in dat kader. Cathy drong erop aan dat bij de aanleg van Evolis ter dege rekening zou worden gehouden met de opmerkingen van de Minaraad. Het zou al een grote stap vooruit zijn als de vereiste groenschremen tussen de kavels op het bedrijventerrein met wat meer oog voor de natuurwaarden en de groene verbindingen zouden herschikt worden.

Schepen Wout Maddens, OpenVLD, wees erop dat het advies van de Minaraad eigenlijk te laat is gekomen. Het bedrijventerrein Evolis is al in uitvoering. Het is met de intercommunale Leiedal dat moet gesproken worden over eventuele aanpassingen. De stad is zich, volgens de schepen, bewust van de noodzaak van groene corridors, maar hij zag dat dan vooral op regionale schaal: de corridor stadsrandbos, Stadsgroen Marionetten, Evolis, de Gavers. Alleen die groene arm staat ingetekend op het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortrijk en zal systematisch als randvoorwaarde opgenomen worden bij nieuwe ontwikkelingen zoals de geplande grote verkaveling Langwater aan de overkant van de Oudsenaardsesteenweg. De groene vinger waarover het advies van de Minaraad gaat, staat niet in dat structuurplan.

Ik denk dat de Minaraad nog wel werk zal hebben als zij die groene vinger wil geconserveerd zien. Gelukkig is de Minaraad vertegenwoordigd in de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening (gecoro), dat andere adviesorgaan waar groene vingers soms aan bod komen.... 

ven3

19-03-08

De Paasfoor heeft weer haar intrede gedaan, met dank aan Kuurne

paasfoor 08

Maandag zijn de kermisbazen met hun 'mètiers', zoals elk jaar in drie konvooien en begeleid door politiemotards, de Kortrijkse binnenstad ingereden. Van Witte Donderdag tot zondag 6 april staan de straten en pleinen van de Groeningestad nog voller dan al het geval is met al die bouwactiviteiten. Het is weer Paasfoor! Bijna 150 attracties staan opgesteld. Ze moeten - verplicht - elke avond open zijn of minstens hun lampen laten branden. Voor het eerst kunnen de 'forains' niet meer in Kortrijk zelf kamperen. Gelukkig heeft buurgemeente Kuurne in eigen beheer drie woonwagenparken ingericht.

En met al die werken in de stad was er niet aan te ontkomen: opnieuw moet men het Conservatoriumplein in gebruik nemen, een waaigat van jewelste en afgelegen op de koop doe. De Big Roller Coaster van René Bufkens en een aantrekkelijke opstelling moeten meer foorgangers aantrekken. Maar geef mij maar een portie oliebollen van het gebakskraam op de Veemarkt, verscholen achter de bouwkrater van Foruminvest. Het mag ook wat lekkers zijn van bij Nougat Montélimar op de hoek van de Grote Markt en de Graanmarkt.

Schaduw 

De jaarlijkse kermis wordt in Kortrijk de Pasfoor genoemd. 'Paas' naar het tijdstip rond de paasvakantie. 'Foor' naar de roemrijke geschiedenis van het evenement: de jaarmarkt met grafelijke toestemming, die zichzelf in de loop der eeuwen heeft ontpopt tot een van de grote kermissen van het land, dit jaar zoals vaker - 't hangt ervan af wanneer Pasen valt - de eerste kermis op de kalender.

Over de Paasfoor 2008 is de dreigende schaduw van schepen Jean de Bethune verdwenen. De bewindsman, CD&V, blijkt er zich definitief bij neergelegd te hebben dat de kermis niet moet inkrimpen. Er staan weer 150 attracties opgesteld. In 2006 had de schepen aangekondigd tegen dit jaar het evenement te willen afslanken tot 100 attracties. Het protest van De Verdediging der Belgische Foorreizigers en van De Vereniging Der Belgische Foornijveraars liep hoog op, en zij hebben hun slag thuisgehaald.

Wie herinnert zich nog de jaren 80 toen er amper 85 'métiers' - zo noemen de foorbazen hun kramen en tuigen - werden toegelaten? In de jaren 90 wilde de Paasfoor opeens "De Grootste, De Mooiste" zijn, en werden er 200 attracties in het stadscentrum geperst. Met al die bouwwerven zou dat dit jaar niet mogelijk zijn geweest. Maar intussen is 150 het beste aantal gebleken.

Geasfalteerde bomkrater

Eigenlijk vult de foor de hele binnenstad, van de Leie tot aan het station. De meeste attracties staan op de Grote Markt, de gefacelifte navel van Kortrijk in de schaduw van het Stadhuis: 40 (met die op de aanpalende Graanmarkt incluis). Er bestond enige twijfel over de veiligheid op dat volgestouwde plein. Maar een test met een elevator door de brandweer wees uit dat de pompiers desnoods elk gebouw op het marktplein kunnen bereiken. Intussen heeft de Kortrijkse brandweer op de Grote Markt haar eerste brandje al geblust. De cabine die de foortuigen stroom moet geven, was door waterinsijpeling in brand gevlogen.

De tweede grootste locatie is een noodgeval: het Conservatoriumplein, zeg maar de als pendelaarsparking gebruikte, geasfalteerde bomkrater van de gevangenis die Kortrijk ooit had. Om en rond het conservatorium en het Muziekcentrum in opbouw aldaar komen 35 attracties. Trekpleister is de Big Roller Coaster van René Bufkens. De wat afgelegen en winderige plaats trok vorige jaren minder kermisgangers dan de andere pleinen, en de forains staan er niet graag. Maar aangezien de Handelskaai onbruikbaar is door de Leieverbredingswerken, moest het Conservatoriumplein wel ingeschakeld worden. Men heeft getracht de opstelling van de kramen zo uitnodigend mogelijk te maken, met gebruik van de publieke onderdoorgang van het conservatorium- en Muziekcentrumgebouw van De Kreun als verbinding met het stadscentrum.

Oliebollen

Aan de Leie - de historische Leie, niet de vaarweg - komen op de Verzetskaai (Broeltorens) en de Dolfijnkaai (Vismarkt) 33 attracties. Op momenten dat de foor niet draait, moet het autoverkeer er door kunnen. De Kasteelbrug, die leidt naar het Hospitaal, is permanent bereikbaar.

Kleinere locaties zijn het Schouwburgplein, dak van een gelijknamige parkeerkelder (20 attracties), het Casinoplein, in de verte te zien van op de Grote Markt (16 attracties) en het Stationsplein in de uitgangsburt van schoolgaand Kortrijk (4 attracties). De Veemarkt is niet bruikbaar gezien de overdonderende bouwwerken en modderpoel van Foruminvest (winkelcentrum K). Toch kun je daar terecht voor de traditionele oliebollen en appelbeignets bij het gebakskraam van Charles Hallaert.

Investering

Voor de 'foorreizigers' (Kortrijks Nederlands voor foorkramers) is deelname een de Pasfoor een hele investering. De tarieven van de plaatsrechten zijn sinds 1985 vervijfvoudigd. Maar vanaf 2006 zijn ze ongewijzigd gehandhaafd. De basistarieven zijn ingedeeld in 7 categorieën, gaande van 75 tot 600 euro per lopende meter. Die tarieven worden op de Grote Markt voor 100% toegepast; op de Graanmarkt, de Leieboorden en het Schouwburgplein voor 80%; en op het Casinoplein, het Stationsplein en het Conservatoriumplein voor 60%. Op de foorpleinen komt gratis een caravan voor hulpdiensten (opvang verloren gelopen kinderen, EHBO). Voorraadwagens, frigowagens, stroomaggregaten enzovoort worden afzonderlijk aangerekend tegen 125 euro het stuk. Voor stroom en water krijgt men een aparte rekening. Elke deelnemer betaalt 100 euro voor de promotie van de Paasfoor. En dit jaar komt daar nog eens 70 euro bij voor de woonwagenparken in Kuurne.

Op het grondgebied van Kortrijk zelf bleek het niet langer mogelijk de foorkramers te laten logeren. In eerdere jaren liet men hen soms kamperen achteraan de attracties, en later ook bij het sportcentrum De Lange Munte. Maar dat was verre van ideaal bij gebrek aan voldoende voorzieningen, bijvoorbeeld mogelijkheden om afval kwijt te geraken.

Kuurne

Buurgemeente Kuurne, waarmee Kortrijk en Lendelede de Politiezone VLAS vormen, was evenwel bereid het rondtrekkende foordorp te huisvesten. Er zijn drie woonwagenparken: parking Sportpark, parking Vlaskouter en parking Damier. Bij de ondertekening van zijn contract moet elke foorbaas een solidariteitsbijdrage van 70 euro betalen voor de inrichting van die woonwagenparken. Volgens het stadsbestuur zijn het deze keer 'degelijke campings'.

Op die parken mogen de foorkramers niet hun camions, trailers en voorraadwagens achterlaten. Dat grote rollend materieel moeten zij ver daarvandaan stallen in de Kennedylaan en de Beneluxlaan op 't Hoge. Voor hun personenwagens kunnen zij terecht in de stedelijke parkeerkelders Veemarkt en Schouwburgplein, tegen (matige) betaling.

Ronde

Zoals gezegd, is de Paasfoor van Witte Donderdag tot zondag 6 april - de dag dat de Ronde van Vlaanderen door Kortrijk (en rondedorp Bellegem!) passeert - in de stad. In tegenstelling met de Kortrijkse horeca, die soms al te vroeg de stoelen omgekeerd op de tafels zet 's avonds, krijgen de foorkramers verplichte openingsuren opgelegd. In de week moeten de attracties open zijn van 4 tot 10 uur 's avonds; op vrijdag van 3 uur tot middernacht, en in het weekend van 2 tot 1 uur 's nachts. Daarbuiten mogen zij ook opendoen.

Voor de cafés in Kortrijk geldt er op de foordagen geen sluitingsuur van vrijdag tot maandagnacht. En de luidsprekers en klankboxen van de kramen mogen in de week tot 23 uur en in het weekend tot 1 uur 's nachts van jetje geven.

Als nu nog het weer een beetje kon meezitten....

Sfeerbeelden van vorig jaar vind je in deze Franse fotocollectie.

paasfoor 08 2

13:28 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-03-08

De volledige verpachtingslijst van de Paasfoor

Paasfoor kortrijk0709
Voilà, de volledige lijst van al wat er te beleven valt op de Kortrijkse Paasfoor. Bron: Gazet van Kortrijk.

Grote Markt:

DEDEURWAERDERE RitaNOORDDraaimolentje
LAUWERS Jean-MarieNOORDSpeed Flip
van der Honing Jan -Neptunis bvbaNOORDJetforce
DELOMBAERDE GinoNOORDKindermolen
POTTILLIUS WalterNOORDVisspel
WILLEMS GisèleNOORDBallenspel
VANDEN BERGH NathalieNOORDSuikerspin
MANIEN NorbertNOORDDerby-race
N.V. DEPAEPE-LAUWYCKNOORDAmusementhal
VANNIEUWENHUYSE GeorgesNOORDPijpschieten
SEVEREYNS RosaCENTRAALBasketspel
DEHOUX PatrickCENTRAALBehendigheidsspel
ADLER ANTONYCENTRAALAmusementshal
VAN DOORSLAER J./CALLEMIN D.CENTRAALSchietkraam
VAN HERCK-ROPERS DannyCENTRAALDrop Zone
BODET bvbaCENTRAALHamburgerkraam
RORIVE RudyCENTRAALPaardjesmolen
VLASSELAERTS EduardCENTRAALLoterij
GOSSING BenoitZUIDPitta
VLASSELAERTS MichelZUIDPottenspel
BODET FrancisZUIDAmusementhal
CLAEYSSENS A./COUSSENS E.ZUIDFrituur/Gebak
DOTREMONT ALEXANDRAZUIDSchietkraam
VERSTRAETEN WillyZUIDLoterij
DELFORGE MarcoZUIDFrituur-salon
SONNAERT GeoffreyZUIDAmusementhal
DOTREMONT-SAELENS bvbaZUIDAutopiste
BUSCH JeanDOORGANGGebak
DEROUAUX LilianeDOORGANGVisspel
DOTREMONT-RAYMAEKERSDOORGANGSchietkraam
FLORENS AndréDOORGANGKoordjetrek
DE POORTER ANGELINODOORGANGSandwich-bar
VANNIEUWENHUYSE TomDOORGANGFonteinschieten
DELFORGE DenisDOORGANGDobbelstenenspel
CRICRI SARLDOORGANGEetkraam
GREIF EricDOORGANG BISKinderbidule
DEWINGAERDEN NancyPROMENADEEscargot
VANNIEUWENHUYZE RitaPROMENADEDroogvis

Paasfoor kortrijk0722
Schouwburgplein

DEBOUVER FerdinandDroogvis
ROSA Robert SA (RODRIQUE Nicole)Nougat Theophile
COUSSENS BertrandGebak
BULTINCK PhilippeKindermolen
WASTIJN JohnnyVisspel
DERIEUW RonnySchietkraam
CATTIN LucSpiegeldoolhof
BAETENS KERMISBEDRIJF bvbaAmusementshal
WILLEMS GisèleBallenspel
FLORENS AndréKinderbasket
DOTREMONT VéroniqueKindervliegmolen
DAELMAN - SIOEN JohnSchietkraam
COLLARD Jean-MarieLachpaleis
VROMAN-COUSSENS MarnixGebak
DOTREMONT-PUT MarcelSandwich-bar
ADLER FrançoisAmusementhal
VANDEN BERGH NathalieSuikerspin
VLASSELAERTS-CALLEMINKoordjetrek
DE MAEYER PatrickHippodroom
BODET GiovanniAmusementshal
DOTREMONT JackieExtreme
DENAUW Pascale

Pitta

Graanmarkt

DELFORGE DenisNougat Montelimar
DEFORCHE JaakDroogvis
DELFORGE KurtGebak
VLASSELAERTS Leonpistoolschietkraam
MESDAG JohnEuroball
ADLER François

Amusementshal

Paasfoor kortrijk0790
Verzetskaai

DELFORGE KurtGebak/frituur
DAGRAED WilfriedAmusementhal
VLASSELAERTS-CALLEMIN WillyKoordjetrek
ARKU CarmenKinderschietkraam
SIX MichelVisspel
VLASSELAERTS-CALLEMIN WillyBuggy
GOSSING GregoryMech. Pony's
BODET Jeffrymini railway
DELFORGE MarcoSandwich-bar
BEGUIN PierreMini-scooter
LAINEZ Valère

Seesturmbahn

Dolfijnkaai

DEBOUVER FerdinandDroogvis
CLAEYSSENS-LAINEZ Alainkindermolen
LAINEZ FrançoisGebak/Frituur
VERHAEREN MichelBazouka
VAN DAELE IlianeVisspel
CASIER MarcSchietkraam
DUPONT Franskinderloterij
VERHAEREN MichelKoordjetrek
DEDEURWAERDERE MarinSpookkasteel
ONDERWATER Arie Jr.Cola-spel
DESEURE-TREHOUT F.Amusementshal
MASTROVALERIO AnthonySchietkraam
SCHMIT PhilippeKaticoy
SEMAY LouisAmusementhal
DE BRUYNE VictorTir-safari
MICHEL BennyAmusementhal
TREHOUT NicolasWater-buggy
BESANGER GenevièveAutoscooter
SCHMIT PhilippeTake-off
DE CONINCK GiovanniGebak/Frituur
ALLEN StevieSandwichbar
DUPONT MICHELEscargots
BRIJS FrancineSuikerspin
DEWINGAERDEN NancyCocktailbar
GOSSING MarcEetkraampje

Casinoplein

DELFORGE VincentGebak
VLASSELAERTS Jean - LouisKoordjetrek
SONNAERT XavierAmusementhal
DEPAEMELAERE NicoleAutoscooter
BODET JoyceBuggy
DERIEUW RonnySchietkraam
DRIESSEN RenéEetkraam
BODET FrancisBehendigheidsspel
BODET Jeffrykindertrampoline
SEVEREYNS Louiskinderschietkraam
CLAEYSSENS A./ LAINEZ N.Kindermolen
DE BRUYNE VictorKatapult
BODET Jean-MarieDevils Manor
DRIESSEN JeanAmusementhal
BRIJS FrancineSuikerspin
LAUWERS RenéPolyp

Conservatoriumplein

KRYPTON bvbaEclipse
DELFORGE KurtSlalom
BERNART-SCHEERLINCKBallontjeschiet
BERNART-SCHEERLINCKVisspel
COUSSENS BERTRANDDroogvis
VLASSELAERTS STEVEFrituur Victor
SCHMIDT JohnyMini-scooter
COUDRON GinaSchietkr Tir Modern
ES Jean-PierreAmusementhal
GOSSING Barbaramini-scooter
DECEUNYNCK SandraDobbelspel
FLORENS NicolasAmusementhal
COUDRON GinaSchietkr Tir Johnny
BOOGHS WernerFrituur/Gebak
BUFKENS LilianeBreak-Dance
VLASSELAERTS CamilleTerras
PAVONE SilvanoKinderattractie
FLORENS GustaafSimulator
F. & V. BVBAtwister
DEGIVE Marie-ChristineSpiegeldoolhof
CHARDRON Jéromeboogschieten
ROELS BVBACake-Walk
VANTORNHOUT JaniqueSchietkraam
VLASSELAERTS Jean-FrançoisVoetbalspel
Van de Kerkhove Nathalieeetkraam
TRUYEN PierreHandtassenspel
GOSSING Marcterras-tent
BUFKENS RenéRoller Coaster
KONINCKX Marcpistoolschietkraam
VANTHOUROUT Jonathanprikballon
VLASSELAERTS Jean-Louispistoolschieten
CASIER MarcVisspel
VLASSELAERTS PhilippePertotal
JANSSENS Eddytir-safari
DEHOUX PatrickPottenspel
GOSSING BenoitPitta
ROELS BVBADisney Tekenstudio

Veemarkt

 HALLAERT Charles

Frituur/gebak

Zie ook de Officieuze website van de Paasfoor.

Paasfoor kortrijk0783

 

14:01 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-03-08

Artistiek Kortrijk in discussie over kunst in AZ Groeninge

AZ Groeninge

Na de fusie van de vier Kortrijkse ziekenhuizen is het Algemeen Ziekenhuis Groeninge in het groene gebied aan de Kennedylaan een immens nieuw ziekenhuis aan het bouwen. Het pleit voor de bouwheer dat hij ook voorziet in geld voor kunst in die nieuwbouw. Voor die kunstintegratie is een zevenkoppige commissie in het leven geroepen. Dat 'gremium' selecteerde op zijn beurt vijf kunstenaars, die een paar weekends mochten komen logeren om voeling te krijgen met het nieuwe ziekenhuis waar hun kunstwerken zouden komen. Momenteel loopt een tentoonstelling met werken van die kunstenaars. De reacties van artistiek Kortrijk zijn niet eenduidig positief. Getuige daarvan de brandbrief van Hilde Damman, die ik hier publiceer om het debat te lanceren.

Koenraad Dedobbeleer

Hilde Damman: is dit goed voor de mensen?

Op 14 maart was ondergetekende aanwezig op de voorstelling van de kunst die in de toekomst het nieuw regionaal ziekenhuis zal ‘sieren’.Reeds in 2006 werd een “Commissie voor kunst in het ziekenhuis” opgericht, en die maakte een selectie van 5 kunstenaars die sinds 2006 aan de slag konden om ideeën te laten rijpen voor geïntegreerde kunst in het nieuwe ziekenhuis. Dat wil zeggen: geen kunst die een dominante rol inneemt in het gebouw, maar geïntegreerd aanwezig is en een aparte beleving teweegbrengt in het gebouw.

De kunstenaars die bijeengesprokkeld werden komen uit New York, Düsseldorf, Berlijn, London, Australïe, en Brussel. Die kunstenaars kwamen twee keer bijeen voor een weekend in onze stad, om de sfeer op te snuiven en onderling in dialoog te gaan.Het resultaat van die voorbereiding is nu te zien in 'De paardestallen' bij de Budatoren, een annexe van het stedelijk museum.

Volgens commissielid Gery Van Tendeloo (arts verbonden aan het ziekenhuis) gaat het om “hedendaagse beeldende kunst, die reeds lang niet meer gaat over esthetiek, maar over een constructie van verwijzingen”. Maar wat is er concreet te zien in de Paardenstallen?

Bij het binnenkomen van de expositieruimte dacht ik “Oei, de werklui zijn hier wat materiaal vergeten op te ruimen!” Maar neen, het was wel degelijk een kunstwerk, bestaande uit 2 roestige staven op voet , met een haakje in de muur verbonden met een stuk blauw touw en enkele repen rood-en-wit en geel gestreept plastieklint. Koenraad Dedobbeleer tekent voor het auteurschap van dit werk.

Het volgende werk: een 6-tal vluchtig geborstelde monochrome (eenkleurige) akwarellen van bloemen, netjes ingekaderd. Kunstenaar onbekend, staat ook niet vermeld in de folder. Dan kregen we van Ian Kiaer een wit doek te zien , opgehangen aan de muur en eronder een plaat witte isomo, schijnbaar achteloos op de grond gegooid.

Qua beleving, estetische ervaring, geroerdheid kon mij dat allemaal maar weinig bevredigen. Het werd iets beter bij de houten balken van Bernd Lohaus, maar diep geroerd was ik niet echt.

Het spiegelende werk van Dan Graham beviel me wel en leek me het meest “geïntegreerd", dergelijk werk had ik ook gezien op de Biënnale van Venetië enkele jaren geleden. Toch miste ik een duiding van hoe dit werk zal geïntegreerd worden in of aan de buitenkant van het gebouw...

De videofilm die vertoond werd in een apart zaaltje zei me niet veel. Wat is de bedoeling? Is er een intentie om een permanente videoprojectie te vertonen in het ziekenhuis?

Veruit het beste wat ik zag was de voorstelling van de landschapsarchitecten Cornelia Müller en Jan Wehberg: daar was aan gewerkt, je kon zien dat ze de mooie lijnstructuren van het gebouw meenemen in hun ontwerp van de binnentuinen, dat gaf mij vertrouwen.

Men moet zich goed realiseren dat het ontwerpen zijnvoor een algemeen ziekenhuis, met andere woorden een plaats waar mensen uit alle lagen van de bevolking van onze regio een tijd ‘gedwongen’ zullen verblijven omdat ze ziek zijn, zich niet goed voelen, lijden, soms sterven.Zullen deze mensen en de bezoekers van het ziekenhuis de kunstwerken kunnen begrijpen, beleven en waarderen ? Zullen de kunstwerken een meerwaarde betekenen voor hen? Ik vrees ervoor.

Zelf ben ik intensief met kunst bezig, heb Sint-Lukas gevolgd, en volg nog steeds lessen kunstgeschiedenis. Ik ga zoveel als ik kan naar tentoonstellingen in binnen- en buitenland. En toch kan deze tentoonstelling me niet boeien. Wat moet het dan zijn voor de leek in de kunst, de man in de straat?

Enkele vragen rijzen bij mij: Hoeveel wordt er betaald voor die werken? Wat is het budget? Waarom laat men kunstenaars uit de regio links liggen? Waarom werd er geen wedstrijd uitgeschreven om plaatselijke kunstenaars een kans te geven ?En last but not least: is het aanvaardbaar dat een select gezelschap - met een smaak die niet bepaald overeenstemt met wat het gros van de bevolking verstaat onder kunst - beslist welk soort kunst er komt in een gemeenschapshuis waar praktisch alle mensen vroeg of laat terechtkomen als ze ziek zijn? Is dit "goed voor de mensen"?

Getekend: Hilde Damman

Hilde Dammans werk vind je hier. Een tijd geleden (1996-2000) was zij gemeenteraadslid voor Agalev in Kortrijk, vooral begaan met de belangen van de fietsers.

Ian Kiaer

De commissie Kunst Groeninge bestaat uit:

- Marie-Dominique De Jaegere, voorzitter van AZ Groeninge en echtgenote van burgemeester Stefaan De Clerck

- Jan Deleu, algemeen directeur AZ Groeninge

- Niko Dierickx, directeur infrastructuur & aankoop AZ Groeninge

- tuinpublicist Paul Geerts

- Gery Van Tendeloo, arts AZ Groeninge en initiatiefnemer kunstproject Liebaerts Projects

- Hilde Vermolen, architect van het nieuwe ziekenhuis, van FDA architecten en ingenieurs 

- Jan Denkens, eveneens architect van het nieuwe ziekenhuis, van FDA architecten en ingenieurs.

Het is toch wel merkwaardig dat er in die zeer belangrijke kunstcommissie amper een (1) echte specialist zit van geïntegreerde kunst - Paul Geerts wat tuinen betreft - en een arts die in zijn vrije tijd veel tijd steekt in kunstprojecten. Zes van de zeven commissieleden zijn rechtstreeks betrokken bij het bouwproject of het AZ. Als men dan toch onder elkaar wou beslissen over de kunst, waarom was het dan nodig om een aparte commissie op te richten?

Ik ben eens benieuwd of hierover een echt debat zal ontstaan in Kortrijk en daarbuiten. In elk geval doet Gery Van Tendeloo daartoe een uitdrukkelijke oproep.

PS. Nu er zoveel belangstelling is voor die foto's, toch wat onderschriften. Die eerste foto heeft met de geïntegreerde kunst in AZ Groeninge net zo weinig te maken als de commissie met kunst in het algemeen. Het is maar een kiekje van het complex in opbouw, glascontainer incluis.

De tweede foto toont het werk van Koenraad Dedobbeleer, door de commissie een man van 'geniale ingrepen' genoemd, 'een ideaal kunstenaar om in een gebouw als het ziekenhuis diverse duurzame en blijvende in situ installaties te maken'. Duurzaam, tot de schoonmaakploeg arriveert...

Bij de derde foto was zelfs mijn automatische afstandmeter de kluts kwijt. Maar tja, op een onscherp beeld van een wit doek is niet veel minder te zien dan op het eenkleurige doek zelf. Maar ik heb mij vergist, zo leerrt mij de tentoonstellingsbrochure. Op het stuk piepschuim op de grond staat waarempel een minihuisje met een nog minusculer deurgatje. Had ik dat geweten, dan had ik erop ingezoomd. Het is werk van Londenaar Ian Kiaer, die er volgens de prospectus gewoonlijk in slaagt "op de bezoeker een enorme indruk te maken vanuit de eenvoud en de pertinente aanwezigheid". 

14-03-08

Fietsparkeerstudie dringend; effectieve maatregelen evenzeer

fietsparkeren

Een duur rijwiel achterlaten op straat, kan binnenkort onbezorgd, belooft schepen van mobiliteit Guy Leleu, CD&V. Hij spreekt van het 'parkeren' van een kwaliteitsfiets zonder risico op diefstal. Het stadsbestuur maakt daarom 20.000 euro vrij voor een onderzoeksopdracht, een heuse fietsparkeerstudie voor stad Kortrijk. De Kortrijkse Fietsersbond is tevreden maar had toch ook nog gewild dat er opnieuw een gespecialiseerde fietsambtenaar wordt aangesteld door de stad. Intussen zijn er dringend maatregelen nodig om bijvoorbeeld de afzichtelijke fietsstalling voor studenten en pendelaars aan de achterkant van het station een beetje ordentelijker en veiliger te maken. 

Om diefstal en vandalisme te vermijden zijn comfortabele en veilige fietsstalplaatsen nodig. Ook het stadsbestuur is zich hiervan bewust geworden. Vastgesteld wordt dat er in Kortrijk tot nu heel wat fietsstalplaatsen zijn opgericht, maar kris kras door de stad, zonder er veel over na te denken. Vandaar het voorstel dat de gemeenteraad unaniem heeft goedgekeurd: een studiebureau moet een visie uitwerken over de verdere ontwikkeling van het fietsparkeren in Kortrijk. De resultaten van die studie moeten een meer samenhangend fietsstalbeleid mogelijk maken.

Leenfietsen

De vragen waarop het studiebureau een doordacht antwoord moet zien te formuleren zijn zeer divers. De ambtenaar die het dossier heeft voorbereid, Tessa Dumortier, heeft er haar werk van gemaakt. De vragen laten uitschijnen dat het aantal fietsstalmogelijkheden in de toekomst verveelvoudigd zal worden. Moeten er hier en daar alleenstaande fietsrekken komen, of is het beter die voorzieningen te concentreren op enkele uitgezochte plaatsen? Baanbrekend is de vraag of er ook in dichtbevolkte woonwijken fietsparkings moeten komen om de mensen die geen plaats hebben op eigen terrein de kans te geven hun fietsen droog en veilig te stallen. Men denkt aan fietsrekken op het voetpad voor het huis, fietstrommels in de straat of buurtstallingen voor alle bewoners in een straal van 100 meter.

Onderzocht moet worden hoeveel fietsstallingen nodig zijn bij publieke gebouwen, bedrijven en knooppunten van openbaar vervoer. Bewaakt of onbewaakt? En indien bewaakt, hoe dan uitgebaat? Wat te doen met hinderlijk achtergelaten rijwielen, fietswrakken en 'zwerffietsen'. Fundamenteel is dan weer de vraag of er ook een netwerk van leenfietsen moet komen (zoals in Parijs, Brussel en in het Natuurpark De Hoge Veluwe?). Bijzondere aandacht moet gaan naar plekken zoals de ruime binnenstad, belangrijke trekpleisters en overstappunten van het openbaar vervoer.

Het studiebureau zal eerst vooral moeten inventariseren. Dat vind ik wel een beetje eigenaardig: de stadsdiensten en de politie moeten die gegevens toch kunnen aanleveren. Er moet een lijst komen van de bestaande fietsstallingen en van de trekpleisters voor fietsers. En men moet een raming maken van de behoeften. Nadien moet het bureau aanbevelingen uitwerken om aan die behoeften te voldoen.

Daarbij moet een uitgebreide serie knopen worden doorgehakt. Waar moeten er fietsstallingen komen en waar kunnen ze verdwijnen? Welke stallingen zijn het meest geschikt voor verschillende locaties? Bewaakt of niet? Gratis of tegen betaling? Dag-en-nacht of met openingsuren? Geautomatiseerd of met personeel? Mobiele stallingen bij evenementen? Met medewerking van welke diensten: Mobiliteit & Infrastructuur (stad), het autonoom stadsbedrijf Parko (tot nu vooral voor het parkeren van wagens), de stadsdienst Preventie, vzw Mobiel (een fietsbedrijf uit de sociale economie) enzovoort?

Voor die studieopdracht, die zal begeven worden na een algemene offerteaanvraag, heeft de stad 20.000 euro veil. 

 

fietsparkeren2

Dringende noden 

Intussen is het wel erg gesteld in Kortrijk met de veiligheid van geparkeerde fietsen. Persoonlijk ben ik aan het station al vier fietsen gestolen en ik verzeker je dat ze gesloten waren. Vooral aan dat station is het soms niet om aan te zien. Er zijn stilaan te weinig stalplaatsen en de bestaande zijn dikwijls onbruikbaar en beschadigd. En blijkbaar werken die stapels van honderden fietsen aan voor- en achterkant van het station als magneten op vandalen. Schepen Leleu beloofde in de gemeenteraad wel dat er camera's zouden komen. Maar voor zover die iets uithalen, komen er slechts in de elektronisch bewaakte stalplaats van de NMBS. Dat is helemaal niet de plaats met de grootste risico's. Ik hoop maar dat men die fietsparkeerstudie niet zal gebruiken al alibi om elke maatregel voor dringende noden uit te stellen.

Hoewel de stad en de Politiezone VLAS een permanente campagne voeren om fietsen te laten merken, blijft het aantal fietsdiefstallen toenemen. Zeer raar is dat slechts heel weinig fietseigenaars hun teruggevonden rijwielen komen ophalen bij de politie. Op 900 gestolen fietsen, zijn er maar 600 aangiftes en komen er maar 200 slachtoffers hun teruggevonden fiets ophalen. Laat het studiebureau ook hiervan maar eens de verklaring zoeken. De Politiezone VLAS maakt het intussen de slachtoffers van fietsdiefstal zo gemakkelijk mogelijk om zich te laten helpen. Je kunt elektronisch aangifte doen op de website van de zone. En van elke in het politiekantoor opgenomen fiets of bromfiets wordt een foto gemaakt die is opgenomen in een catalogus op diezelfde website. Zie deze webpagina.

Al enkele jaren is er een goede verstandhouding tussen het stadsbestuur en de Kortrijkse Fietsersbond. Schepen Leleu is ervan overtuigd dat hij al 75% van de door de Fietsersbond gemelde knelpunten, heeft weggewerkt. Een doorn in het oog van de bond blijft dat er geen gespecialiseerde fietsambtenaar meer is in Kortrijk. 

22:20 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kortrijk, fietsen |  Facebook |