09-03-08

Dure medicamenten: de invoerder van het kiwi-model in Kortrijk

apotheek Overleie

De club AC Curieus organiseert op donderdag 13 maart e.k. een gespreksavond met dokter Dirk Van Duppen, Geneeskunde voor het Volk (PVDA) en Chris Van den Bossche, provinciaal secretaris van Bond Moyson West-Vlaanderen, de socialistische mutualiteit. Onderwerp van het gesprek: de duurte van de medicamenten en wat ertegen te doen. Dr. Van Duppen drong er als eerste op aan het Nieuw-Zeelandse systeem over te nemen. Bij onze tegenvoeters, het land waar de beste kiwi's vandaan komen, houdt de overheid voor alle geneesmiddelen een aanbesteding; het goedkoopste medicament mag verkocht worden. PS-minister Rudy Demotte voerde een 'kiwi light' in, waarmee Van Duppen niet helemaal akkoord kan gaan. De socialistische mutualiteiten van hun kant gaan met hun sterke achterban rechtstreeks onderhandelen met de farmaceutische nijverheid en slagen er ook zo in bepaalde prijsverminderingen te bekomen. Hoe zal dat aflopen? Donderdag verneem je meer: om 19.30 uur in Den Haese, Langemunteplein 1 (Beeklaan) in Kortrijk. Gratis toegang.

AC Curieus 

AC Curieus organiseert is een sociaal-culturele club, die bijna om de maand een of andere activiteit organiseert. Mijn vrienden bombardeerden mij tot voorzitter ervan. AC zijn de initialen van Arthur Clays, een Kortrijks socialistisch voorman van tussen beide wereldoorlogen. 

Het was Eddy, een van de vele syndicalisten in de club, die met het idee afkwam. Waarom zouden wij niet eens een avond organiseren over de dure medicamenten? Op een militantenvergadering van het ACOD had hij een spreekbeurt meegemaakt van dokter Dirk Van Duppen en hij vond dat een treffend onderwerp in deze tijd van duur leven en koopkrachtverlies. En waarom zouden wij er de Bond Moyson niet bij betrekken, de mutualiteit die al langer ijvert voor betaalbare geneeskunde? Wij besloten die avond te organiseren.

Het kiwi-model

Dokter Dirk Van Duppen, werkzaam bij Geneeskunde voor het Volk van de Partij van de Arbeid, kan met recht de invoerder van het kiwi-model worden genoemd. In een grootse campagne pakte hij met dat voorstel uit in het najaar van 2004. Hij was het beu patiënten geneesmiddelen te moeten voorschrijven die nauwelijks betaalbaar waren, goed wetende dat de farmaceutische nijverheid en van de meest winstgevende bedrijfstakken is. In het land van de kiwi's, Nieuw-Zeeland - nochtans verre van een communistisch bolwerk - ontdekte hij dat de overheid openbare aanbestedingen hield voor geneesmiddelen. De pillenfabrikanten moeten er tegen elkaar opbieden en de prijzen van de medicamenten zijn er spectaculair gezakt. Waarom doen we dat in België niet? Een petitie ondersteunde de vraag.

Ook toenmalig sp.a-voorzitter Steve Stevaert vond het een geweldig idee. Andere partijen volgden schoorvoetend. In de paarse regering ging zelfs de VLD ermee akkoord om het Nieuw-Zeelandse model te kopiëren in ons land. Minister Rudy Demotte, Waals socialist, ging aan de slag. Maar de farmaceutische sector weerde zich als een duivel in een wijwatervat. De industrietak met kleppers als Janssens, UCB, GSK en Pfizer en de belangengroep pharma.be lanceerden "de grootste lobbycampagne ooit" - aldus farmalobbyist Herman Van Eeckhout geciteerd in De Morgen van 9 augustus 2007 - tegen de invoering van dat kiwi-model. De consumentenorganisatie Test-Aankoop sprak er schande van in een persbericht vorige zomer.

Kiwi light

"Ons lobbywerk heeft succes gehad" verklaarde farmalobbyist Van Eeckhout. Minister Demotte plooide voor een ultiem voorstel van de farmaceutische industrie. Zij beloofden de tewerkstelling ende investeringen in hun sector te verzekeren en zij verklaarden zich bereid de prijzen van hun geneesmiddelen waarvan het octrooi was vervallen serieus te laten zakken. Dat zijn precies de geneesmiddelen waarvan de prijs al onder druk stond van de concurrentie van 'generische geneesmiddelen' (geproduceerd door firma's die zonder eigen onderzoek niet meer beschermde recepten kopiëren). Voor die soort medicamenten zijn er wel aanbestedingen. Volgens Van Duppen is dat geen kiwi maar een afkooksel ervan, 'kiwi light' dus.

Maar zelfs kiwi light heeft opmerkelijke resultaten. Zo zakte - na een chaotisch verlopen aanbesteding! - de prijs voor cholesterolverlagende simvastatines (bijvoorbeeld het merk Zocor) van 184 euro tot 1 augustus 2003, naar 123,5 euro vanaf die datum, naar 58 euro vanaf nieuwjaar 2006 tot 31 euro vanaf nieuwjaar 2008. De generische middelen met dezelfde samenstelling kosten evenveel, maar Eurogenerics doet daar met 24 euro nog een flink stuk vanaf. Ondertussen kost dat medicament in Nieuw-Zeeland nog 12 euro. Of hoe de prijs kunstmatig torenhoog werd gehouden.

Bond Moyson

De socialistische mutualiteit, die in West- en Oost-Vlaanderen Bond Moyson wordt genoemd, voert al langer een strijd tegen te dure medicamenten. De organisatie gaat daar heel ver in. Begin 2007 startte het ziekenfonds met een dienst waarbij patiënten op zoek naar het goedkoopste medicament terechtkunnen voor persoonlijk advies. Het fonds berekende dat de patiënten in ons land niet minder dan 45 miljoen euro meer konden besparen als de artsen systematisch het goedkoopste geneesmiddel zouden voorschrijven in plaats van het duurdere merkmiddel.

Sinds enige tijd heeft de bond zelf besprekingen aangegaan met de farma-industrie om de prijzen van de medicamenten naar beneden te halen.

Debatavond op donderdag 13 maart 2008

Op de debatavond van AC Curieus kun je beide manieren van aanpak uitgelegd krijgen. Dokter Dirk Van Duppen komt het zelf expliceren. Bond Moyson stuurt niemand minder dan zijn provinciaal secretaris Chris Van den Bossche, zelf heel actief in die kwestie. Iedereen is welkom om 19.30 uur in taverne Den Haese, Langemunteplein 1 (Beeklaan) in Kortrijk. De toegang is gratis.

Zie ook de sites van AC Curieus en van Achturencultuur.

Commentaren

Kiwi Geen tegensprekelijke 'debatavond'. Gelijkgezinde debaters. Typisch links eenheidsdenken. De kommunist Van Duppen zal weer het grote gelijkhebberige woord voeren, wat niet in zijn kraam past verzwijgen en appels met citroenen vergelijken op een debat zonder tegenstanders op het spreekgestoelte.

Misschien ter opwarming het volgende :

Opiniestuk Luc Slegers in De Standaard (10/12/2004):

Appels met kiwi’s vergelijken
De kiwi kwam onlangs in het nieuws, als nickname voor het Nieuw-Zeelandse model waarbij de overheid de terugbetaling van geneesmiddelen regelt via een soort van 'openbare aanbesteding'. Het goedkoopste geneesmiddel in zijn soort mag, voor een bepaalde periode en in exclusiviteit, op terugbetaling door de overheid rekenen, terwijl voor de duurdere mededingers de volle pot moet betaald worden.
Het idee werd oorspronkelijk zonder veel bijval gelanceerd door dokter Dirk Van Duppen, notoir marxist, lid van de PvdA en auteur van het veelbesproken boek De Cholesteroloorlog . SP.A-voorzitter Steve Stevaert pikte het gezwind op en het kiwi-model werd plotsklaps het ei van Columbus. Het haalde zelfs het kernkabinet, waar doodgemoedereerd beslist werd het voorstel au sérieux te nemen en het “verder te laten onderzoeken''.
Tot zover het sprookje. Nu de realiteit: natuurlijk is zo'n kiwi-model hier niet haalbaar. België is Nieuw-Zeeland niet en het idee is trouwens al in andere Europese landen onder de loep genomen én afgevoerd. Juridisch-technisch te on-Europees, veel te beperkt toepassingsterrein, gevaarlijk als precedent, veel te weinig souplesse ten opzichte van een steeds sneller evoluerende situatie, wurgend voor de vrije marktwerking, dodelijk voor de apothekersmarge, versmachtend voor de therapeutische vrijheid van de artsen en hoogst verwarrend voor de patiënt.
De overheid beweert dat de rekening voor het geneesmiddelenverbruik nog steeds veel te duur uitvalt. Dat het jaarlijks te spenderen budget naar omlaag kan en moet. Dat op dat domein nog wezenlijke besparingen mogelijk zijn. In essentie is dat niet meer of niet minder dan de bestaansredenen van de generische geneesmiddelen. Waarom dan nog proberen het warm water opnieuw uit te vinden?
Het huidige systeem, met al zijn beschikbare en nog te verwachten generische geneesmiddelen, met zijn therapeutische vrijheid voor de arts, met zijn nog leefbare winstmarge voor de apotheker, met zijn bijzonder groot besparingspotentieel voor de overheid, biedt alle mogelijkheden die men nu aan de andere kant van de wereld zoekt. Meer nog: er kunnen honderden miljoenen euro extra bespaard worden met de wapens die de voorschrijvers op dit eigenste moment in handen hebben.
De sleutel voor de oplossing ligt bij drie partijen: de overheid, de patiënt en de voorschrijver. De overheid moet eindelijk eens ophouden met overijverig te besparen en te belasten, want zo haalt ze op termijn het hele systeem onderuit. De Belgische prijzen van generische geneesmiddelen behoren tot de allerlaagste van Europa. Ze liggen zelfs lager dan de kiwi-prijzen, als je er de verschillende soorten taksen van aftrekt. Beseffen Van Duppen en Stevaert dat wel?
Het is daarnaast hoog tijd dat de overheid de patiënt duidelijk maakt hoeveel de gezondheidszorg eigenlijk wel kost. Stuur hem jaarlijks eens een overzicht van wat hij gekost heeft en wat zijn bijdrage was. Positief responsabiliseren heet dat.
Verantwoordelijkheid geven is ten slotte ook iets wat je met de artsen moet doen, want zij zijn de spilfiguur in dit debat. En toch worden zij op geen enkele manier betrokken. Integendeel, ze krijgen meestal het deksel op de neus.
Betrokkenheid verkrijg je door te informeren, te motiveren en door iemand deelachtig te maken aan het resultaat. Dat staat in alle boeken over personeelsbeleid. Ze moeten er misschien maar eens eentje kopen, daar op het kabinet.”

Luc Slegers (de auteur is de voorzitter van FeBelGen, de Federatie van Belgische fabrikanten van Generische geneesmiddelen).

Gepost door: walter maes | 10-03-08

Tegensprekelijk Natuurlijk zal het een echt debat worden. Beide sprekers zitten niet helemaal op dezelfde golflengte. Bovendien krijgt ook het publiek de kans bedenkingen te maken.

Dat de fabrikanten van generische geneesmiddelen tegen de Belgische toepassing van het kiwi-model zijn, is niet verwonderlijk. Door de beperking tot 'kiwi light' vallen alleen de geneesmiddelen die niet meer beschermd zijn door een patent onder de aanbestedingen; daarmee komen die mzerkgeneesmiddelen dan in rechtstreekse concurrentie met de generische. Eigenlijk is dat een argument om toch maar over te gaan tot het volledige kiwi-model: aanbestedingen voor alle medicamenten, ook die onder patent. Het is die laatste soort die momenteel de duurste is voor patiënten en sociale zekerheid.

Gepost door: marc | 10-03-08

Ze durven niet... Waarom eigenlijk geen écht debat tussen de felle voorstander Vanduppen en een even felle tegenstander ? Met argumenten en tegenargumenten.
Het wordt nu een lauw onderonsje onder gelijkgezinde sprekers ('debaters') die het principieel met mekaar eens zijn maar nog niet op dezelfde golflengte zitten...En ja het 'publiek' (leken in het vak) kan 'bedenkingen' maken maar de sfeer zal tegenzitten met zulke sprekers.

Durven ze daar niet bij de linksen of kunnen ze niet ?

Gepost door: walter maes | 10-03-08

durft hij niet? walter,

het is misschien niet uw gewoonte... toon je ware gezicht, figuurlijk en letterlijk, op dit debat!

frank,

Gepost door: frank mulleman | 10-03-08

sombere bui? Marc, is die zwartgallige reactie op mijn blog van jou? Last van mondayblues, PMS, of slecht geslapen? Het is geen N maar wel FOR. Dat is iets heel anders. En daar is in die straat weinig poëtisch, geloof me, ik zie het daar elke dag. Het lijkt zo omdat beelden geïsoleerd worden en uit hun verband gerukt.
keep smiling!

Gepost door: Martine | 10-03-08

De commentaren zijn gesloten.