26-02-08

Grote onderscheiding voor verkeershandhaving Politiezone VLAS in Kortrijk

jail16
De politiezone VLAS heeft in 2007 haar actieplannen 'verkeershandhaving' en 'verminderen verkeersslachtoffers' uitstekend uitgevoerd. Dat blijkt uit een evaluatie die aan de politieraad werd voorgelegd. Die actieplannen maken deel uit van het onderdeel 'veiligheid en leefbaarheid' in het zonaal veiligheidsplan 2005-2006. De beoordeling is niet zomaar een vrijblijvend schouderklopje: ze is gebaseerd op cijfermatig vastgelegde doelstellingen. Geen nonsens dus; je haalt je doelstellingen of je haalt ze niet. De VLAS-politie heeft ze gehaald, wat het verkeer betreft.

De politie van de zone VLAS (Kortrijk, Kuurne en Lendelede) had zich voor 2007 voorgenomen - en de actieplannen werden goedgekeurd door de politieraad - om vooral verkeersinbreuken die als agressief ervaren worden aan te pakken. Het korps gaat ervan uit dat een verhoogde pakkans daartoe de aangewezen methode is.

Teltegel

Tegen eind 2007 wilde de politie op plaatsen waar overdreven snelheid als buurtprobleem gemeld wordt, de snelheidsduivels temmen. Men is daar uitstekend in geslaagd. Op 31 plaatsen werd een week lang het snelheidsinformatiebord ("u rijdt 75 km per uur - u rijdt te vlug!") opgesteld; een waarschuwing die heel preventief werkt. Dat is beduidend meer dan de geplande 24 keer.

Ook ruim boven de operationele doelstelling van 120 uur was de 167 uur dat de politie bemande snelheidscontroles uitvoerde, maandelijks meer dan 6 uur op plaatsen waar de gemiddelde snelheid boven het aanvaardbaar niveau ligt. Een deel van die controles werd vooraf publiek aangekondigd, onder meer op de zeer professioneel uitgewerkte website van de politiezone (www.pzvlas.be).

Iets minder goed - maar dat lag buiten de verantwoordelijkheid van de politie - was het meten van de verkeerssnelheid op plaatsen waar problemen werden gemeld. Het was de bedoeling op minstens 24 plaatsen een 'teltegel' te plaatsen. De politie is maar aan 22 keer geraakt. Een verklaring is dat dit materiaal ook gebruikt wordt door de stad, ter voorbereiding van geplande verbouwingen van wegen. Een andere reden is dat een van de twee teltegels onherstelbaar beschadigd werd in het najaar.

Hinderlijk parkeren

Een ander aandachtspunt van de politie was het tegengaan van hinderlijk parkeren, zowel door preventieve campagnes als door repressief optreden. In 2007 werden 38 plaatsen gespot van wildparkeren, en dat zou niet zo erg zijn als die achtergelaten wagens niet de veiligheid van voetgangers en fietsers in gevaar zou brengen. Waarschuwingen en zo nodig boetes maakten dat er op 32 van die plekken beschaafder geparkeerd wordt. De doelstelling was dat resultaat te bereiken op 5 plaatsen; meer dan geslaagd dus. Intussen heeft men vastgesteld dat het probleem van wildparkeren zich verlegd naar andere knelpunten; die worden dit jaar aangepakt.

Ergerlijk is het innemen van stalplaatsen voor wagens van gehandicapte personen. Die plaatsen zijn continu gecontroleerd. Op 1970 controles van voorbehouden parkeerplaatsen bleken er 62 bezet door chauffeurs zonder de vereiste kaart. Dat is 3,15%. Hoewel het aantal controles ruimschoots het vooropgestelde doel overschrijdt, geeft de politie zich toch maar een voldoende. Het aantal inbreuken is immers gestegen. In 2006 werden er slechts 15 pv's opgesteld op 1848 controles; dat gaf een inbreukenquote van slechts 0,81%.

De politie schoot ook De Lijn ter hulp. De busmaatschappij voerde eind 2006 immers een waarschuwingscampagne gericht tegen foutief parkeren op busstopplaatsen. Die campagne kreeg een staart in het voorjaar van 2007 door een verscherpt repressief toezicht van de politie. In die periode werden er 275 controles uitgevoerd op stopplaatsen waar De Lijn problemen signaleerde. 6 keer werd een pv opgemaakt.

Verkeersslachtoffers

Een vanzelfsprekende hoofddoelstelling van de verkeershandhaving is het verminderen van het aantal slachtoffers, gewonden en doden. De politie geeft zichzelf voor die strategische doelstelling geen onderscheiding - wel een voldoende. De vooropgestelde acties zijn wel degelijk meer dan behoorlijk uitgevoerd, maar toch is het aantal verkeersongevallen met lichamelijk letsel van een daling van 2004 tot 2006 opnieuw gestegen in 2007. Van 480 in 2006 tot 522 in 2007, een stijging van 8,75%.

Vooreerst poogt men verkeersongevallen te verminderen door overdreven snelheid te bestrijden. In 2007 werd, naast de voormelde 167 uur in de buurten, ook 126 uur bemande snelsheidscontrole uitgevoerd op de invalswegen. Daarbij werden bijna 40.000 voertuigen gecontroleerd. Bijna 3000 wagens reden te rap. Het aantal inbreuken is opnieuw aan het toenemen. Daarenboven wordt er ook gewerkt met flitspalen. de statistiek toont voor 2007 niet minder dan 6500 uren - 500 meer dan de doelstelling - onbemande controles; 2 miljoen voertuigen werden op hun snelheid gecontroleerd. Een dikke 3000 wagens reden te snel en 385 wagens vlamden door een rood licht.

Voorts moesten 638 chauffeurs bij verkeersongevallen met lichamelijk letsel een alcohol-ademtest afleggen. Bijna 10% bleken onder invloed. Bij niet aangekondigde controle-acties moesten 927 chauffeurs in het zakje blazen; iets meer dan 5% hadden een glaasje te veel op. De politie is een beetje tekeurgesteld over dat resultaat; zij hadden gehoopt het aantal drinkers achter het stuur te verminderen tot 5%. Nog in 2007 gaf de politie in de zone VLAS 17 voordrachten op scholen over het gevaar van drank- en drigsmisbruik in het verkeer. Een keer werd een drugscontrole-actie gehouden in samenwerking met de West-Vlaamse Politieschool. Van de 68 gecontroleerde chauffeurs bleken er 4 onder invloed van drugs.

Andere controles op de weg betroffen het gebruik van de gordel, het kinderzitje en het gsm-gebruik achter het stuur. Niet minder dan 127 uur onaangekondigde controles werden hieraan besteed; de doelstelling was slechts 72 uur. Meer dan 17% van de gecontroleerde personen droegen de gordel niet. 48 chauffeurs hielden hun gsm aan het oor terwijl ze reden.

Opgefokt 

De politie blijft een nimmer aflatende strijd voeren tegen de opgefokte brommers. Een enkele keer was de politie door een schoolkdirectie uitgenodigd om ter plekke de gemotoriseerde tweewielers van leerlingen te komen controleren. De scholiere waren wel op voorhand getipt. De brommers bleken in orde. Grijns, maar preventief zal dit wel gewerkt hebben. Van zes brommers die bij een ongeval waren betrokken, bleken er liefst vijf niet in orde! 197 bromfietsen werden onderzocht bij gerichte controles; 10% hadden een opgedreven motor. 265 scooters werden gecontroleerd bij niet -gerichte controles; daarvan waren er 6,5% niet orde.

Ook de fietsers ontsnappen niet aan het wakend oog van de politie. Van 1800 gecontroleerde fietsen in een waarschuwingsactie waren er meer dan 40% met een defecte verlichting. Die preventieve actie werd gevolgd door een repressieve actie. Bij die controle werden 326 fietsers tot stilstand gebracht en hier was een op drie niet in orde met zijn lichten. Toch wel ontstellende cijfers.

Vermeldenswaard is nog dat ook in 2007 minderjarigen die in overtreding waren bevonden, de kans kregen een boete te ontlopen door een verkeersklas te volgen. Er werden vijf verkeersklassen georganiseerd, bijgewoond door 69 berouwvolle jongeren. Zie ook een eerder stuk over die alternatieve sanctie.

24-02-08

Geen Aldi op de Kortrijkse Pottelberg

Aldi stop

Het stadsbestuur van Kortrijk weigert een vestigingsvergunning aan Aldi Roeselare NV, die in de Engelse Wandeling (buurt Pottelberg) een winkelcomplex wil uitbaten. Het was de bedoeling om behalve een Aldi-supermarkt ook een Zoomarkt (dierenspeciaalzaak) en een Renmans-slagerij op te richten. Het stadsbestuur volgt het niet-bindend advies van het Nationaal Sociaal-economisch Comité voor de Distributie. De beslissing van het college van burgemeester en schepenen, zoals die gepubliceerd is in het officieel verslag van de vergadering van 15 februari 2008, is evenwel nauwelijks gemotiveerd. Ik ben eens benieuwd of dat motivatiegebrek kan leiden tot een schorsing van de weigering in beroep. 

Zoomarkt

In oktober vorig jaar deed bvba Zoomarkt bij het stadsbestuur een aanvraag voor de vestiging van een kleinhandel in dieren en dierproducten, met een netto verkoopoppervlakte van 700m² in de Engelse Wandeling. Die wandeling is een lange straat op de westflank van de Pottelberg, waar na het verdwijnen van het meubelconcern De Coene en de pannenfabriek Pottelberg een massa groot- en kleinhandelszaken zijn neergestreken. Die aanvraag werd geweigerd door het stadsbestuur op 18 december 2007.

Bij die eerste aanvraag was al sprake van een voedingssupermarkt die zich bij Zoomarkt wou voegen. Een maand later werd het duidelijk dat die voedingszaak een Aldi zou worden. De aanvraag werd meteen opnieuw ingediend door Aldi Roeselare NV. De uiteindelijke aanvraag betreft een Aldi Markt van 761 m², een Zoomarkt van 700 m² e, een slagerij Renmans van 25 m². Samen is dat netto 1486 m². 

Voor de oprichting van winkels geldt de wet van 13 augustus 2004 betreffende de vergunning van handelsvestigingen. Die wet geeft in alle gevallen - en in tegenstelling met vroeger - de gemeente de beslissingsbevoegdheid om al dan niet een vestiging van een kleinhandelszaak toe te staan. Voor handelscomplexen van meer dan 1000 m² (zoals hier) moet de gemeente wel eerst het advies vragen van het Nationaal Sociaal-economisch Comité voor de Distributie (NSECD). Dat advies is evenwel niet bindend. Het stadsbestuur had gerust een beslissing kunnen nemen die tegengesteld was aan die van het NSECD.

Dat comité wordt benoemd door de federale regering ("de Koning") en telt 18 leden. Je vindt er ambtenaren (federale en gewestelijke), vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen (verbruikers, vakbonden, 'de groot-distributie', KMO-organisaties) en van de provincies. Onder die werkende leden tref je Kortrijkzaan Stefaan Matton aan, directeur Unizo Zuid-West-Vlaanderen. In 2006 (laatste jaarverslag) bracht het NSECD advies uit over 47 West-Vlaamse dossiers van handelsvestigingen van meer dan 1000 m², voor een totale netto verkoopsoppervlakte van 135.206 m². Daarvan kregen er 96.268 m² gunstig advies. Niettemin troffen de betrokken gemeentebesturen uiteindelijk voor 110.303 m² een gunstige beslissing. In zowat 15% van de gevallen negeren de gemeentebesturen dus het advies van het NSECD.

Kreupel

In elk geval moet de beslissing van een gemeentebestuur "met redenen omkleed" zijn, uitvoerig gemotiveerd dus. De wet preciseert dat het betrokken gemeentebestuur zich uitdrukkelijk moet uitspreken over vier welbepaalde criteria. Er moet ingegaan worden op 1. de ruimtelijke ligging van de handelsvestiging (het effect op het verkeer bijvoorbeeld, of de aard van de omgeving), 2. de consumentenbelangen (Wat is het afzetgebied van de nieuwe winkel? Hoe bereikbaar is de winkel voor de klanten? Welk effect heeft de vestiging op de evolutie van de prijzen - een Aldi!), 3. de weerslag op de werkgelegenheid (Hoeveel jobs komen er bij?), en 4. de weerslag van het project op de bestaande handel( Is het een versterking van de aantrekkingskracht van een bepaalde zone, of is het een bedreiging voor gelijksoortige zaken?).

Het stadsbestuur gaat - althans als we het verslag van het college van burgemeester en schepenen van 15 februari 2008 lezen, punt 66 - op geen enkele van die vier criteria in. het enige argument dat wordt gehanteerd is het ongunstige advies van het NSECD. Ik vrees dat die beslissing kreupel loopt door een gebrek aan afdoende motivatie. Aldi en compagnons kunnen in beroep gaan bij het Interministerieel Comité voor de Distributie (dat zijn de federale ministers van Economie, Middenstand, Werk, Mobiliteit en Vervoer en de Vlaamse minister van Economie - Patricia Ceysens, Open VLD). Ik geef ze niet op voorhand verloren!

Persoonlijk zie ik niet in voor welk van de vier criteria de Aldi moet geweerd worden in de Engelse Wandeling. Het is een gebied met een rijke waaier aan handelszaken, zowel in het handelscentrum Pottelberg als daarbuiten, en een Aldi kan dat assortiment alleen maar aanvullen. De locatie is uitstekend te bereiken, zowel met privé middelen als met het openbaar vervoer. De lage prijzen die Aldi hanteert, kunnen een remmende invloed hebben op de prijszetting in nabijgelegen zaken. Het afzetgebied is de uitgebreide, residentiële westkant van groot-Kortrijk.

In zijn laatste jaarverslag raadt voorzitter Erik Sterckx van het NSECD de gemeenten aan om lokaal een "schaduwcomité" op te richten om het gemeentebestuur te begeleiden en te adviseren bij sociaal-economische aanvragen. In Kortrijk bestaat een dergelijk comité met ruime samenstelling niet. Heeft het stadsbestuur geen pottenkijkers nodig? 

23-02-08

Kortrijk geeft brandweerwagen weg aan Chileense pompiers

Brandweerwagen Kortrijk 1980

Het stadsbestuur heeft zopas beslist een defecte brandweerwagen weg te geven aan een organisatie die pompierwagens verzamelt voor brandweerkorpsen in Chili. Een cadeau van zowat 5000 euro aan de Fundacion Cooperadores y Amigos del Reino de Bélgica.

De pompiers van Kortrijk zitten al lang opgescheept met een brandweerwagen waarvan de waterpomp niet meer marcheert. Op het laatst werd het voertuig vooral van stal gehaald als signalisatievoertuig bij interventies op autowegen als er personen gekneld zitten in wrakken. De pomp was immers heel geschikt voor autobranden. Het gaat om een Mercedes-Benz 1319Y, 4 x 2, bouwjaar 1980. De defecte pomp en de rest van de opbouw zijn van de firma Etn. Pol Vanassche & Cie. Onder de motorkap zit  een V6- turbodieselmotor van 9.57 liter, met een vermogen van 140 kW (192 pk). Er is plaats voor een bemanning van 7 personen. Het gevaarte weegt 8050 kg en kan een mlaximumsnelheid halen van 100 km per uur.

De pompierwagen heeft een watertank van 2000 liter, een centrifugaalpomp, hogedrukhaspels (2x80 meter), straalpijpen van 45 en 70 mm, verdeelstukken, verminderingsstukken, opgerolde slangen, een standpijp en  hydrantensleutel, klein materiaal, een elektrogroep van 6kvA, een hydraulische groep, een waltherke, een zender-ontvanger, enzovoort. Al die gegevens zijn te vinden op de onvolprezen Kortrijkse brandweersite van brandweerman Bart Vandevenne, jammer genoeg niet meer geactualiseerd sinds eind 2004.

De directie Facility raamt de waarde van deze oldtimer op zowat 5000 euro. De stadsdienst stelde het stadsbestuur voor de keuze: ofwel weggeven ofwel verkopen aan een opkoper. Het is weggeven geworden.

De stad kreeg een verzoek van de Belgisch-Chileense organisatie Fundacion Cooperadores y Amigos del Reino de Bélgica (stichting coöperanten en vrienden het koninkrijk België). De organisatie wordt in Chili geleid door de voorzitter van de Kamer van Koophandel België-Chili en de Belgische Ambassade. Ze legt zich toe op het inzamelen van afgeschreven brandweermateriaal in België, dat ze daarna in Chili laat opknappen en ter beschikking stelt van Chileense pompierkorpsen. De Kortrijkse brandweer gaf positief advies voor die schenking. Ik had graag ook het advies gekend van de Noord-Zuidraad, maar blijkbaar heeft men dat hier over het hoofd gezien. 

Carlos Leiva Dewulf

In een brochure 'Uit het oog, in het hart - 10 jaar samenwerking Vlaanderen-Chili' (zie p. 38), een uitgave van de Vlaamse administratie in 2005, lees ik het verhaal achter die merkwaardige stichting. Initiatiefnemer was Carlos Leiva Dewulf, die als zoon van een Chilieense moeder en een in de jaren 40 naar Chili uitgeweken Oostendse vader, opgroeide in Conception. Op zijn 17de repatrieerde hij naar Antwerpen. Hij raakte er aan de slag als brandweerman in de Antwerpse haven. Als pompier zag hij dat er in België veel materiaal wordt afgedankt dat eigenlijk nog goed kan dienen, in arme dorpen en stadjes in zijn geboorteland Chili bijvoorbeeld. Door zijn werk in de haven kende hij de weg om zwaar materiaal te verschepen.

Die expertise was voldoende om met een paar vrienden de Cooperadores y Amigos op te richten halverwege de jaren negentig. Intussen vonden al ruim 200 brandweerwagens hun weg naar de Chileense collega's, en daarenboven ook heel wat ander gerief voor scholen, ziekenhuizen en andere hulpdiensten. Merkwaardig is de internationale samenwerking waarop het initiatief steunt. Een brandweerwagen op een boot naar Chili zetten kost ongeveer 3000 euro. Welnu, dat geld wordt in Chili zelf ingezameld door de betrokken brandweerkorpsen, met allerhande initiatieven bij de plaatselijke bevolking. En als die wagens daar aankomen, worden zij opgeknapt door de plaatselijke jeugd, vaak georganiseerd in jeugd-brandweerbrigades, die op die manier heel wat professionele ervaring kunnen opdoen.

Noord-Zuid-samenwerking: het is ook een kwestie van menselijke contacten. Mag een delegatie van de Kortrijkse pompiers binnen afzienbare tijd een bezoek brengen aan de collega's in Chili waar hun oude wagen zal rondtoeren?  

Carlos Leiva Dewulf
De initiatiefnemer van de Amigos: Carlos Leiva Dewulf
 
Oproep: kan mij iemand melden wat begot een Waltherke is?

22-02-08

Biersteker laat Kortrijk wachten op de sleutel van de Raadskelder

raadskelder stadhuis

Op Allerzielendag 2006 schreef ik dat ik akkoord kon gaan met het opzeggen door het stadsbestuur van de handelshuur van de Raadskelder, omdat de huurprijs die 'brouwer' A. De Grijse betaalde, te laag was. Ik had minder begrip voor de beslissing om voortaan elke horecabestemming voor de historische kelders van het stadhuis uit te sluiten. Die kelders hadden die bestemming altijd gehad. Maar nu weet ik waarom het stadsbestuur zo categoriek tegen een nieuwe herbergfunctie was: om niet te veel schadevergoeding te moeten betalen aan huurder NV Etablissementen A. De Grijse. Intussen is er een akkoord tussen stad en biersteker, na maanden van getouwtrek waarbij de biersteker de sleutels van de Raadskelder achterhield.

De Kantyne

Egied Van Hoonacker is in zijn standaardwerk over het Kortrijkse herbergleven (2002) in de geschiedenis van het café in de kelder van het stadhuis van Kortrijk kunnen teruggaan tot 1822, in volle Hollandse periode. In 'La Feuille de Courtrai' - een officieus Kortrijks staatsblad? - maakte het stadsbestuur bekend dat de stadhuiskelder, "De Kantyne", zou verpacht worden voor een periode van 3-6-9 jaar. Zelf vond ik sporen van nog eerdere herbergactiviteiten onder het stadhuis. Zo kun je in het Rijksarchief vinden dat het Kortrijkse Ambacht van de Zilversmeden van 1745 tot 1793 elk jaar zijn "rekeningen" liet voorlezen "in de herberg van de kelder van het stadhuis, De Raadskelder genaamd".

In elk geval was die kelder, na jaren leegstand en na een grondige, niet altijd even oordeelkundige renovatie, sinds 1980 in handelshuur gegeven aan de gekende Kortrijkse 'brouwer' - die niet meer brouwde maar een groothandel in bier dreef - A. De Grijse. De laatste jaren draaide het knusse etablissement, na een te snelle opeenvolging van uitbaters, niet meer zoals het hoort. En de ruimte heeft stilaan weer behoefte aan een stevige opknapbeurt. Het stadsbestuur besloot dan ook in het najaar van 2006 de handelspacht op te zeggen. De gemeenteraad keurde dat goed. 

Nu kun je een handelshuur niet zomaar opzeggen. Artikel 16 van de handelshuurwet noemt slechts 5 geldige redenen om op te zeggen, zelfs op het einde van de wettelijke termijn van 9 jaar. Een opzegging om een andere reden of zonder opgave van redenen, komt de verhuurder op een schadevergoeding te staan van minstens drie jaar huur, te betalen aan de huurder. Geldige opzegredenen zijn: 1. het goed zelf gaan gebruiken - schepen Jean de Bethune aan de tap, stel je voor! -, 2. het goed een bestemming geven die elke handel uitsluit, 3. het goed afbreken of strippen tot op de ruwbouw, 4. grove tekortkomingen van de huurder, 5. het aanbod van een hogere huurprijs van een andere kandidaat-uitbater.

De Zwarte Leeuw

Ik blijf het jammer vinden dat het stadsbestuur niet heeft geopteerd voor de 5de mogelijkheid. Gekozen werd voor nummer 2: het uitsluiten van elke handelsbestemming in de komende jaren, het einde van een eeuwenlange traditie. Wat men er dan wel mee wou beginnen, wist en weet het stadsbestuur nog niet. In de gemeenteraad heb ik gevraagd om die interessante ruimte, de authentieke kelders van de huizen die indertijd zijn afgebroken om het stadhuis te bouwen (De Baars, De Zwarte Leeuw en De Stoutenbergh), niet te laten verworden tot een stapelkot. De burgemeester antwoordde dat het niet uitgesloten was dat de kelders na renovatie zouden ingeschakeld worden in het "stadhuisgebeuren", lees recepties en kleinere plechtigheden.

Maar zelfs al opteer je voor die tweede geldige reden, dan nog ontsnap je niet aan het betalen van een vergoeding aan de huuder waarvan je afscheid neemt. Een normale vergoeding is dan een jaar huur, in casu 10.224,48 euro, volgens artikel 25 van de handelshuurwet. Als je kiest voor reden 5, een nieuwe huurder die meer betaalt, dan betaal je een vergoeding van twee jaar; maar dat kan je normaliter wel recupereren in de nieuwe hogere pachtprijs. 

Het stadsbestuur heeft een poging ondernomen om aan die schadevergoeding te ontsnappen. Men is gaan onderhandelen met de firma De Grijse.  Het grote argument was dat de huurder de kelders had laten vervallen. Intussen bleek er een arrest van het Hof van Cassatie (1991) te bestaan waarin dat argument naar de prullemand was verwezen.

Bij zijn sleutels 

De tegenpartij liet zich niet doen. De wet geeft aan de huurder namelijk het recht de sleutel van het goed achter te houden zolang de opzegging niet is geregeld. En dat heeft A. De Grijse ook gedaan. Wij hebben met de gemeenteraad al die tijd vergaderd boven kelders waarin niemand nog binnenkon! De brouwer had de stad goed bij zijn ... sleutels.

Aan die potsierlijke toestand kan nu een einde komen. Het college van burgemeester en schepenen heeft op 12 februari jl. beslist in te stemmen met de betaling van voormelde uitzettingsvergoeding. In ruil wordt aan de Etn. A. De Grijse N.V. gevraagd daarmee in te stemmen met het definitieve einde van de handelshuur. De stad van zijn kant verbindt er zich toe geen horeca-uitbating in de kelders van het stadhuis toe te staan in de komende 9 jaar. Toch wordt de deur voor een nieuw café niet helemaal dichtgedaan: als De Grijse akkoord is, kunnen er wel weer horeca-activiteiten komen. De biersteker krijgt dus een veto-recht... 

Zie ook mijn vorig stuk hierover.

17-02-08

Welke Kortrijkse verenigingen verliezen hun stadssubsidies?

AC1
Ondanks de sussende woorden van de burgemeester op de gemeenteraad is het rijke Kortrijkse verenigingsleven er nog altijd niet gerust in. Men heeft gehoord dat de stedelijke subsidiepot voor de culturele verenigingen (sport en jeugd incluis?) met 10 % zal krimpen. Bart Caron, spirit, legde het stadsbestuur daarover op de rooster. Hij kreeg wel enkele verwijten naar zijn hoofd geslingerd - desinformatie! - , maar geen geheel duidelijk antwoord. "Normale" verenigingen hoeven zich geen zorgen te maken over hun jaarlijkse toelage; maar wat is nog normaal? Het verenigingsleven hecht intussen weinig geloof aan besparingsargumenten. Want, hoort men her en der, de burgemeester heeft wel 1,7 miljoen euro over voor de verbouwing van de zogenaamde kunstenfabriek op Buda. Persoonlijk vind ik dat het ene niet veel met het andere te maken heeft.

Kunstenfabriek

De jaarlijkse hoogmis van de Kortrijkse culturele verenigingen is de algemene vergadering van de cultuurraad, onderdeel verenigingsplatform. Afgevaardigden van alle Kortrijkse sociaal-culturele verenigingen werden daar dit jaar opgeschrikt door een toespraak van cultuurraadvoorzitter Bob Carron (niet te verwarren met spiritpoliticus Bart Caron). Daarin vertelde hij dat hij bij de stedelijke directie Cultuur was geroepen. Daar kreeg hij te horen dat er een globale daling van 10% zou komen op de subsidies aan de verenigingen. Meer nog: die verenigingen zouden meer moeten betalen voor het gebruik van stadslokalen en -materieel. Ook sport- en jeugdverenigingen zouden moeten inleveren. De voorzitter werd op diezelfde algemene vergadering, ten overstaan van de afgevaardigden van alle Kortrijkse verenigingen, boudweg tegengesproken door burgemeester Stefaan De Clerck, ook mede-bevoegd voor cultuur. Maar die tegenstrijdige signalen konden de onrust in het verenigingsleven niet wegnemen.

Dat kwam spiritraadslid en cultuurspecialist Bart Caron ter ore. Hij dacht eerst dat het een loos gerucht was, maar na onderzoek in de sector die hij zo goed kent - ooit was hij zelf cultuurambtenaar in Kortrijk - bleek het verhaal wel degelijk te kloppen. Verontwaardigd ondervroeg Caron daarover het stadsbestuur in de gemeenteraad van februari. Hij wees erop dat de subsidies voor het verenigingsleven op de begroting 2008 nog maar pas lichtjes waren verhoogd en dat ze nu weer drastisch zouden verminderd worden. Hij waarschuwde de burgemeester voor de ongewilde gevolgen van zijn onbesuisd beleid. Zo is het niet verwonderlijk dat er bij de verenigingen protest komt tegen voorgenomen projecten. 

Zoals Bart Caron ben ik er niet tegen dat de stad geld stopt in de verbouwing van een kunstenfabriek op Buda. Ik zou het wel heel raar vinden als er alleen geld zou vrijgemaakt worden voor die fabriek - door mij ooit 'de hobby van de burgemeester' genoemd - en als men terzelfdertijd zou besparen op andere noodzakelijke investeringen, subsidies en premies. Ik ben niet tegen die fabriek om volgende reden. Onder de centrumsteden is Kortrijk bij de koplopers voor culturele uitgaven. Maar als je berekent hoeveel cultuur en creatieve productie opbrengt, hinkt Kortrijk er wat achteraan. Naast de cultuurconsumptie moet er ook meer cultuurproductie komen in onze stad. Het Budaproject met inbegrip van een kunstenfabriek kan daarin een rol spelen. Maar Bart en Bob Car(r)on hebben gelijk als ze erop wijzen dat je het draagvlak voor dergelijke productieve cultuurinvesteringen aantast als je tegelijk de verenigingen op droog zaad zet. 

Bebloemingsactie

Meer was niet nodig om de burgemeester op zijn paard te zetten. Hij verweet de Car(r)ons aan 'desinformatie' (misleiding) te doen. Die fabriek is een investering met buitengewone middelen (leningen en reserves) en hoeft helemaal niet betaald te worden met de gewone begrotingsmiddelen. De burgemeester vergeet daarbij dat het met de gewone begrotingsmiddelen is dat uiteindelijk die leningen afbetaald worden en ook dat de reserves komen uit overschotten op de gewone begroting. Men kan dus wel degelijk besparen in de gewone uitgaven om te kunnen investeren.

De burgemeester lichtte daarbij een tipje van de sluier over de felle discussie over de stadsfinanciën die maar blijft woeden in de meerderheid. De goedkeuring van de begroting voor 2008 heeft blijkbaar geen rust gebracht. De topambtenaren van de stadsadministratie hebben de opdracht gekregen ineens vier kosten-baten-analyses te maken. Er komt een patrimoniumanalyse (om te kijken welke stadseigendommen men kan verkopen), een toelagenanalyse ("om inzicht te krijgen in het impact van stedelijke subsidies voor de verenigingen", met andere woorden: hebben alle verenigingen die subsidies wel zo nodig?), een prestatie-analyse (wat is de reële kost van de stedelijke dienstverlening aan de bevolking, met andere woorden: werkt de stad niet te goedkoop?), en een personeelsanalyse (om "inzicht te krijgen in de reële personeelskost per activiteit"). 

De burgemeester probeerde nog de draagwijdte van zijn verklaring af te zwakken door te stellen dat de analyses niet doorslaggevend hoeven te zijn voor de stadsbegroting. Tja, waarom laat men ze dan uitvoeren? Het enige doel is meer efficiëntie, aldus Stefaan De Clerck: meer doen met 'dezelfde' middelen. Waarom lieten de diensthoofden dan verstaan dat er een algemene inlevering komt van 10%? Wel, de burgemeester liet toch ook verstaan dat als gevolg van de analyses er wel eens zou kunnen geschoven worden met toelagen, uitgaven en prijzen van dienstverlening. En ook zijn slotzin liet ruimte voor twijfel: "Elke normaal werkende vereniging in Kortrijk blijft zonder enige twijfel verzekerd van minstens zijn huidige toelage". De vraag is welke norm daarbij wordt gehanteerd. En hoeveel bureaucratie zal geëist worden van die honderden vrijwilligers in het middenveld om te bewijzen dat zij 'normaal' werken.

"Jamaar, ter zake," zei Caron: "is dat verhaal van die diensthoofden en die 10% besparingen nu waar of verzonnen?".  Antwoord van de burgemeester: "Ik weet het niet. Ik was er niet bij, bij dat onderhoud. Het zou kunnen zijn". Het is dus waar. Philippe De Coene maakte daarbij gewag van een ander 'gerucht': ook het bestuur van het Bebloemingscomité van Kortrijk was op het stadhuis geconvoceerd en ook zij hadden te horen gekregen dat er 10% van hun subsidies ging afgenomen worden. Verweer van de burgemeester: "Alleen onvoldoende werkende verenigingen zullen aangepakt worden". Dat krijgt ongetwijfeld nog een staart.

Het standpunt van spirit Kortrijk over deze affaire vind je hier.

Op de foto het bestuur van de hardwerkende sociaal-culturele vereniging AC Curieus, goed voor een stadstoelage van 150 euro

16-02-08

Nog altijd geen geld voor toegezegde Kortrijkse bouwpremies, wat het stadsbestuur ook moge beweren!

werken 12-3-06

Tot vorig nieuwjaar kon je in Kortrijk een aanvraag doen voor een stedelijke bouw- en renovatiepremie. Daarna niet meer. Een botte besnoeiingsmaatregel schrapte de premie. Maar wat met de mensen waarvan de aanvraag eerder is goedgekeurd en die nog geld te goed hebben van de stad? Meer nog: die afschaffing betekent dat je geen nieuwe aanvragen meer kunt indienen. Maar op grond van een eerder goedgekeurde aanvraag moet de stad nog altijd facturen aannemen waarop premiegeld moet worden uitgekeerd. Nergens in het afgeschafte premiereglement stond immers een termijn voor de indiening van facturen. En renovatiewerken kunnen lang aanslepen! Dat betekent dat de stad schulden heeft aan al die rechthebbenden en dat die schulden nog jarenlang kunnen toenemen.

Welnu, voor de uitbetaling van die premies staat er momenteel nul-komma-nul euro op de begroting. Rechthebbenden die met dergelijke facturen aankloppen bij de bevoegde dienst, krijgen te horen dat er momenteel geen geld is. Zelfs voor de mensen die in de loop van 2007 - toen de premie nog niet was afgeschaft - facturen hebben ingediend, is er geen geld.

De stad kan dus zijn verplichtingen niet nakomen, door manipulatie van de stadsbegroting. 'Bedrieglijk onvermogen' zou men dat noemen in het gewone leven. Een kras staaltje van onbehoorlijk bestuur is het in het publieke leven. Wij hebben met de progressieve fractie (sp.a-spirit-Groen!) het stadsbestuur de kans gegeven zijn fout recht te zetten. Door een wijziging van de begroting wilden wij alsnog de nodige centen inschrijven op de begroting. Na een fel debat in de gemeenteraad (11 februari 2008) heeft de meerderheid (CD&V en Open VLD) ons voorstel verworpen. Wat kunnen wij nog doen om het stadsbestuur tot meer redelijkheid te brengen?

Belogen

Eind 2007 schafte de CD&V-OpenVLD-meerderheid in Kortrijk met 1 pennetrek liefst 4 stedelijke huisvestingspremies af: de stedelijke sanerings- en renovatiepremie, de stedelijke verbeterings- en aanpassingspremie, de stedelijke verwervingspremie en de premie "wonen boven winkels". Die brute afschaffing was het resultaat van een harde schermutseling tussen de meerderheidspartners over eventuele nieuwe taksen en de verdeling van de beschikbare middelen. Zie [mijn eerder stuk] met inside information. Die afschaffing was geheel onverhoeds. Ze was niet eerder aangekondigd. Er was geen enkele discussie over de zin van die premies, waar iedereen achter stond. Ik ken persoonlijk mensen die  begin januari met hun aanvraagformulier naar het stadhuis trokken, en daar totaal verbouwereerd moesten vernemen dat ze tien dagen te laat waren. 

In december al stelden wij de vraag: wat met de premies die nog niet zijn uitbetaald? "Geen probleem," antwoordde het stadsbestuur: "daarvoor hebben wij 500.000 euro ingeschreven op de werkingskosten voor de schepen van Wonen" (ACW-schepen Lieven Lybeer). Het was al heel eigenaardig dat die middelen niet werden geplaatst bij de bevoegde schepen voor huisvestingspremies (Open VLD'er Wout Maddens). Maar er was meer aan de hand! Premies betaal je als stadsbestuur uit met middelen die zijn ingeschreven als "overdrachten"; met "werkingsmiddelen" kan je dat niet. En inderdaad: na informatie ingewonnen te hebben, bleek dat het stadsbestuur ons simpelweg belogen had. Die 500.000 euro waren voor "nieuw beleid" en niet voor de uitbetaling van de openstaande premies! Voor de uitbetaling van die premies is gewoonweg niets opgenomen op de begroting. 

Dat betekent concreet dat er geen geld is om de rechthebbenden uit te betalen. En dat doet zeer. Wie (ver-)bouwt, gaat veelal tot het uiterste van zijn mogelijkheden en rekent alle premies die men kan krijgen mee om te zien hoever men kan springen. Welnu, die - meestal jonge - gezinnen gaan enkele moeilijke maanden tegemoet. De uitbetaling van de premies waarop zij recht hebben, is niet voor onmiddellijk. Die uitbetaling is zelfs niet helemaal zeker! Zo lang de begroting niet is gewijzigd, kan er geen enkele premie betaald worden. Het stadsbestuur is nu wel zeer geschrokken van de felle reacties op de afschaffing van die premies en op het opschorten van de betaling, en belooft met een begrotingswijziging middelen vrij te maken voor de uitbetaling. Maar stel je voor dat het stadsbestuur plots geconfronteerd wordt met andere noden die in zijn ogen dringender zijn: dan blijft die uitbetaling opgeschort. Zekerheid van uitbetaling is er pas als het geld effectief wordt ingeschreven op de begroting.

Een miljoen euro

Philippe De Coene en ikzelf hebben het stadsbestuur een oplossing willen aanreiken. Niet zozeer om dat stadsbestuur een plezier te doen, maar uit begrip voor de problemen van de vele gezinnen die op die premies zitten te wachten. Wij stelden voor om een miljoen euro uit de reserves (begrotingspost 060/994-01) te halen en op de begroting op te nemen op de post 'bouw- en huisvestingspremies' (post 922/331-01). Daarmee kon het stadsbestuur dan toch al een begin maken met de uitbetaling van de achterstallige premies.

Of dat het miljoen voldoende zou zijn, is nog maar de vraag. Voor 2007 stond immers al iets meer dan een miljoen ingeschreven (1,03 miljoen euro) op die post, en het succes van de premie was stijgend - er heerst immers een echte (ver-)bouwwoede in Kortrijk na jaren geslabak. Van 2003 tot 2007 werden 2211 aanvragen goedgekeurd. Daarvan zijn er 938 nog niet uitbetaald. Het aantal goedgekeurde aanvragen klom steil: van 118 in 2003, over 129 in 2005, 176 in 2006, ineens naar 425 in 2007. In 2006 werd voor zowat 800.000 euro aan premies uitgekeerd. Om alle rechthebbenden voor 2007 te kunnen voldoen is bijna drie keer meer nodig.

Om ons voorstel kracht bij te zetten, hebben wij met sp.a, spirit en Groen! een actie op touw gezet. Dank zij de inspanningen van vooral Bart Hanson, voorzitter spirit, en Bert Herrewyn, gemeenteraadslid sp.a, werd de hall van het stadhuis omgetoverd tot een bouwwerf. Toch hebben het stadsbestuur en de CD&V-OpenVLD-meerderheid (èn het Vlaams Belang!) ons voorstel weggestemd.

Onbehoorlijk bestuur

Het voorval is een kras staaltje van onbehoorlijk bestuur. De logica en het Gemeentedecreet (artikel 151, §2, 1°) stellen overduidelijk dat op een gemeentebegroting eerst en vooral moeten opgenomen worden: de kosten van "de vaststaande en opeisbare schulden van de gemeente". Premies op basis van goedgekeurde aanvragen behoren daar uiteraard toe. Welnu, in Kortrijk heeft het stadsbestuur zich gepermitteerd die kosten te ... 'vergeten'. De begroting beantwoordt dus niet aan de vereisten van het Gemeentedecreet. Ik ben eens benieuwd wat het toezicht daarop zal zeggen...

Het - zwakke - verweer van financieschepen Alain Cnudde (CD&V) - bevoegd schepen Wout Maddens (Open VLD) moet blijkbaar zwijgen - bestaat erin te verwijzen naar zijn 'financieel beleidsplan 2008-2012'. Daarin is vijf keer naeen 900.000 euro opgenomen voor 'huisvestingspremies'. Hij vergeet erbij te zeggen dat dit 'beleidsplan' maar een prognose is, een werkdocument om te zien waar men op termijn uitkomt. De echte 'begroting' daarentegen is de officiële toestemming van de gemeenteraad om bepaalde uitgaven te doen.; dat beleidsplan niet.

Maar nemen we dat financieel beleidsplan eens onder de loep. In de begroting 2008 staan welgeteld 32.601 euro 'achterstallige uitgaven'; dat is lang niet het benodigde miljoen. In de 'prognose 2008' - de begroting zoals men die denkt te wijzigen op het moment dat men extra inkomsten heeft - worden aan die 'achterstallige uitgave' wel 900.000 euro toegevoegd. De vraag is hoe lang het nog zal duren eer die prognose in een begrotingswijziging wordt omgezet; elke maand is een maand later voor de uitbetaling van de hangende premies. De extra inkomsten waarop men wacht zijn een achterstallige inning van grondlasten (1.250.000 euro). Wat indien die verwachting niet wordt ingelost? Bovendien is er helemaal geen extra geld nodig voor de betaling van die premies. De financiële reserves van de stad (momenteel meer dan 6,75 miljoen euro) zijn ruimschoots voldoende om alle premies te honoreren.

De hamvraag is evenwel of het stadsbestuur en de meerderheid tijdig hun politieke eensgezindheid zullen herwinnen om geld vrij te maken voor de bouwpremies. De schrapping was een maneuver omdat Open VLD er niet mee akkoord ging de waterfactuur van de Kortrijkzanen drastisch te verhogen. Zie nogmaals [mijn eerder stuk] . Liberaal schepen Wout Maddens werd de woestijn ingestuurd met de boodschap om dan zelf maar de nodige centen bijeen te schrapen voor zijn woonpremies (lees te besparen in zijn uitgaven voor stadsontwikkeling). Wat als OpenVLD zich niet schikt naar die onzinnige eis van de CD&V-partner? Of zal men dan toch de hele bevolking laten opdraaien voor het geschil in de meerderheid, door de gemeentetaks op de waterfactuur te verhogen?

Dat zijn allemaal vragen die normaal een antwoord moeten krijgen bij de volgende begrotingswijziging; ik gok dat dit in april zal gebeuren. Ik blijf het intussen een kras staaltje van onbehoorlijk bestuur vinden.

14-02-08

Ook K ontsnapt niet aan V

V in K1

Na de scheldwoorden uit zwarte spuitbussen (tegen Foruminvest o.a.) duiken in het Kortrijkse straatbeeld liefdesverklaringen in kloeke witte kalkletters op. HEB LIEF staat dwingend op een wachtmuur aan het rondpunt van de Gentpoort. En ook op Kortrijk-Weide (klokhuisrotonde van Den Appel) is een tekst te lezen die geïnspireerd zou kunnen zijn door de Valentijn-hype. Ik heb er geen foto's van.  Daarom heb ik mij beholpen met een paar weemoedige prentjes uit mijn voorraad: mensje en bloedend hart zijn te vinden op de weergaloze stoomketels die het Pradopark een heel eigen kleur geven.

V in K2

En hoe zien die stoomketels er zelf uit? Wel, nog een koppel foto's als toemaatje. Industrieel erfgoed en romantiek: wat hebben die met elkaar te maken? Bedenk de vurigheid waarmee ze ooit functioneerden...

stoomketel Prado 1

stoomketel Prado2

19:33 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: valentijn, k, kortrijk |  Facebook |

09-02-08

Abdijkaai Kortrijk: grote veranderingen op til

abdijkaai1

In het enigszins verborgen stadskwartier Abdijkaai-Loodwitstraat zijn grote veranderingen op til in de komende jaren. Diverse industriële panden verliezen hun functie en maken plaats voor woonprojecten. De verscheidenheid van de buurt en de verkeerproblemen maken het wel niet eenvoudig. Daarom gaf het stadsbestuur de intercommunale Leiedal de opdracht een onderzoek te doen naar de ontwikkelingsmogelijkheden aldaar.

De oude abdij

De Kortrijkse buurt waar het hierover gaat, ligt verscholen achter de vaart Kortrijk-Bossuit en de overdrukke Gentsesteenweg. Het zou een verloren hoek van de stad zijn, ware het niet dat aan de Abdijkaai sinds 1867 (!) het stedelijk openluchtzwembad ligt, met zijn ligweide op warme zomerdagen een waar stadsstrand. De smalle straatjes herbergen een grote verscheidenheid aan bebouwing en functies. Er zijn fabrieksgebouwen, bescheiden rijwoningen met inbegrip van een citeetje, allerhande sportinfrastructuur (publiek zwembad, privaat sportcomplex van de Wikings, een schietbaan en restanten van een paardenmanège), een gewezen katholieke thans ortodoxe kerk, en - vivons cachés, vivons heureux - in de groene zones kasten van villa's. Het gebied geeft aan twee kanten uit op water: de vaart en de Leie. Veel ruimtelijke ordening is daar nooit toegepast. Alles staat er gezellig dooreen.

doude abdy

De site is zelfs historisch van belang. Het was daar dat rijke Franse cisterciënzennonnen hun tweede abdij bouwden nadat zij op de Rodenburg in Marke in 1259 overvallen waren door 'een bende woestelingen'. De abdij werd de Groeningeabdij genoemd, naar de Groeningekouter en -beek waaraan ze was gelegen. De veel gronden bezittende vrouwengemeenschap hield het daar uit tot hun abdij in 1573 door de Geuzen werd verwoest. Nadien trokken zij zich terug naar een stek dichter bij de stad (thans Groeningelaan genoemd, maar Groeninge lag elders, in de buurt waar het nu over gaat). Van de abdijgebouwen schiet niets meer over. Zeker niet nadat societyclub de Wikings enkele jaren geleden twee oeroude schuren sloopte en er een nieuwe sporthalle bouwde. Wel staat er in de Ruitersweg een villa in neo-renaissancestijl die de naam draagt van "D'Oude Abdy".

Het is op de Groeningekouter dat de Guldensporenslag plaatshad in 1302.

Projectontwikkelaar HPG

Een tijd geleden had ik het al over die buurt, in een stuk over de bouwplannen van de Brusselse promotor HPG in het bouwblok tussen de Loodwitstraat en de Abdijkaai (zie hier). Er komen daar, op de gronden van de gewezen ververij Lambrecht en een magazijn van de verdwenen Linière de Courtrai, een zestigtal doorzon-appartementen met ondergrondse garages, een winkel, zeven eengezinswoningen, alle ingepast in een parktuin. Intussen heeft het stadsbestuur zijn fiat gegeven aan het project.

meuleman

In dezelfde buurt komen binnen afzienbare tijd ook de gebouwen vrij van het schildersbedrijf Decorteam Meuleman (hoek Schuttersstraat-Abdijkaai). En het management van het textielverdelingsbedrijf Vetex neemt zich voor om zijn fabriek aan de Ruitersweg op te geven. Projectontwikkelaar HPG heeft interesse voor beide uitgestrekte sites, om er zijn voormeld project - wonen in een parkachtige omgeving - verder uit te breiden. Het stadsbestuur wil evenwel de grootschalige ontwikkeling van die buurt bewaken en niet alles overlaten aan het privé-initiatief - wat heel verstandig is.

Het stadsbestuur is er zich van bewust dat er een oplossing moet komen voor de verwachte aangroei van het verkeer in de nauwe straatjes van die buurt. Parkeren is er nu al een probleem voor bewoners, personeel van de dar gevestigde bedrijven en bezoekers van het zwembad. En de in- en uitrit van de buurt op de Gentsesteenweg (café Au Pont du Canal) is een verschrikking.

Insteekdok

Het stadsbestuur maakt zich ook zorgen over een 'reservatiestrook' voor een mogelijke verbreding van de vaart, waardoor een groot stuk van de site Meuleman niet herbebouwbaar zou zijn. Die bedenking vind ik minder ernstig. Al jaren herhaalt het Vlaamse Gewest dat er geen plannen meer bestaan om dat, groene, stuk van de vaart Kortrijk-Bossuit te verbreden. De vaart wordt door nv Waterwegen en Zeekanaal beschouwd als een groot insteekdok met toegang vanaf de Schelde. De toegang vanaf de Leie is nog slechts voor de pleziervaart.

De laatste sluizen naar de Leie toe zijn trouwens beschermd als monument, met inbegrip van een paar sasmeesterswoningen die zouden verdwijnen als het gabarit van de vaart op 1230 ton wordt gebracht. De enige instantie die zich nog vastklampt aan die reservatiestrook is ... het Kortrijkse stadsbestuur, om onbegrijpelijke redenen (masochisme?). Het stadsbestuur zou er beter bij de bevoegde instanties op aandringen om die onteigeningsstrook op te heffen.

Studieopdracht

Wat er ook van zij, heeft het stadsbestuur aan de intercommunale Leiedal een studieopdracht gegeven met betrekking tot de verdere ontwikkeling van dat gebied. Leiedal heeft daartoe een offerte ingediend in de vorm van een afsprakennota, met daarin de opdrachtomschrijving, de uitvoeringstermijn, het gewenste resultaat van de studie en de kostprijs.

Eerder (12 november 2007) keurde de gemeenteraad een lijst goed van exclusieve diensten die Leiedal de stad mag verlenen. Onderzoek naar de herbestemming van bedrijfspanden behoort daartoe. Dit onderzoek hier wil de intercommunale afwerken tegen een prijsje van 13.500 euro (vrij van BTW). Het eindrapport moet Leiedal afleveren binnen zes maanden. 

vetex ruitersweg

De Vetex in de Ruitersweg