07-12-07

Op weg naar (het) werk met Snorko

snorfiets

Gaan solliciteren in Kortrijk ligt vaak niet voor de hand. Hoofdvraag: hoe geraak je daar op dat afgelegen industrieterrein of tussen de velden in Wielsbeke?  Snorko biedt een oplossing door 18 snorfietsen (afdankertjes van de VDAB, gekregen van Renaat Landuyt, sp.a, toen die in 2001 Vlaams minister van Werk was) ter beschikking te stellen van werkzoekenden. De snorfietsen worden onderhouden door vzw Fietsrijk/Kantwerk, een werkproject voor deeltijds lerenden. Wie de naam heeft uitgevonden, weet ik niet; maar de initiatiefnemer van het project is schepen Lieven Lybeer, CD&V, notoir kneveldrager.

Toenmalig Vlaams minister van Werk Renaat Landuyt had in 2001 laten uitvlooien dat ongeveer 6% van de Vlamingen niet het geld had om een fiets te kopen of om het openbaar vervoer te nemen. Het spreekt vanzelf dat bij die 6% heel wat werklozen waren (zijn). Om dat probleem op te lossen, trok hij toen 26,4 miljoen frank uit (655.000 euro) voor de aankoop van 450 snorfietsen en 300 gewone fietsen. Dat rollend materieel ging naar de verschillende bureaus van de VDAB, die het ter beschikking kon stellen aan werkzoekenden voor hun sollicitatieverplaatsingen en voor de eerste maanden van hun nieuwe job.

Het werd geen onderverdeeld succes. De fietsen bleven veelal staan. Wie wil er zich nu in schuim en zweet  aanbieden bij een mogelijke baas? De brommertjes hadden meer bijval, maar niet overal, eigenlijk alleen in West-Vlaanderen en Limburg. Vorig jaar zei de VDAB zijn medewerking aan de operatie op en deponeerde het rollend materieel op de stoep van Kathleen Van Brempt, huidig Vlaams minister van Sociale Economie, ook sp.a. De minister deed aan de steden het aanbod om die brommertjes over te nemen en ze zelf ter beschikking te stellen van de werkzoekenden in een of ander project van sociale economie.  

Fietsrijkzanen 

Roeselare aanvaarde dat cadeau al in het voorjaar van 2006. Kortrijk volgt een kleine twee jaar later. Daartoe wordt het project Snorko opgezet.

Het lot occasiebrommertjes wordt door de stad verzekerd. Ze worden opgeknapt, onderhouden en administratief opgevolgd door vzw Fietsrijk/Kantwerk. Dat is een van de projecten uit de sociaal-economische melkweg in het Kortrijkse, een tewerkstellingsproject voor deeltijds lerende jongeren en jonge werklozen zonder werkervaring. Het project komt uit de invloedssfeer van het ACW; het wordt stevig gesubsidieerd door Stad Kortrijk. Tot mijn verbazing is schepen van sociale economie Lieven Lybeer er geen voorzitter van. Bij Fietsrijk/Kantwerk kunnen die jongeren werkattitudes aankweken die ze meer dan nodig gaan hebben bij hun eerste stappen op de arbeidsmarkt. Het project blijkt heel doeltreffend te zijn. Niet minder dan 85% van de 'fietsrijkzanen' vindt achteraf vast werk; nergens in Vlaanderen is de score hoger. Fietsrijk/Kantwerk krijgt voor zijn aandeel in Snorko een toelage van de stad.

Werkzoekenden kunnen zich wenden tot de Werkwinkel om een van die snorfietsen te lenen. Ook organisaties (De Waak, bijvoorbeeld?) kunnen ze in bruikleen krijgen voor werknemers met verplaatsingsproblemen. De leners betalen een halve euro per dag en kunnen er in principe zes maanden mee rijden; nadien worden ze verondersteld genoeg gespaard te hebben voor een eigen voertuig. Het is de bedoeling met de 'winst' elk jaar een aantal nieuwe snorfietsen bij te kopen, of occasietjes van De Post (echt!).

Schepen Snorko 

Een van de motieven van het stadsbestuur voor de oprichting van Snorko is "de gebrekkige ontsluiting van de bedrijventerreinen met het openbaar vervoer en de onaagepaste tijdsregelingen". Nu ja, eigenlijk is dat ook een ernstige kritiek op het Kortrijkse mobiliteitsbeleid. Moet het openbaar vervoer in Kortrijk niet dringend beter afgestemd worden op het woon-werkverkeer? En kan de stad niet meer 'vervoersplannen' stimuleren bij de bedrijven, eventueel collectieve vervoersplannen van nabijgelegen bedrijven?

Wie de naam van het project gekozen heeft, verdient de humorprijs van het jaar. De naam verwijst onmiskenbaar naar de gezichtsbeharing van schepen Lieven Lybeer, een beroemd kneveldrager. Wordt 'schepen Snorko' de lapnaam van onze duivel-doet-al in de sociale economie van Kortrijk?

Commentaren

snorko Wat zal men nog allemaal uitvinden om zogezegd iemand aan werk te helpen?
Het lijkt er stilaan op dat het vooral iets is om de initiatiefnemer in de kijker te stellen en zich alzo belangrijk te voelen.
Iemand die niet wil werken zal met een snorko ook niet willen werken.
Dus een remedie vermindert den dop en verbeterd het openbaar vervoer en het lost zich vanzelf op.

m.vr.gr.

Gepost door: phm | 11-12-07

Cleppe Den dop is zo vet niet. Probeer daarmee maar es te leven. Het probleem is dat sommige jobs zo slecht betalen dat er bijna geen verschil is met dopgeld...

Volledig akkoord met jouw opmerking over het openbaar vervoer. Het is in Kortrijk nog altijd pover gesteld. En de (private) bussen ingelegd door de textielbazen van vroeger (Cleppe-Claerbout bv.), die rijden ook niet meer. Kan er geen regeling per industriezone getroffen worden, aangepast aan de werkuren (ervan uitgaande dat ook de bazen hun werkuren een beetje schikken naar die bussen)?

Gepost door: marc | 11-12-07

overuren Bedrijfsvervoerplannen, ik denk niet dat veel Zuid-West-Vlaamse bazen daarin zijn geïnteresseerd, want dan kunnen hun werknemers nog moeilijk (gratis) overuren doen.

Gepost door: Bart | 12-12-07

De commentaren zijn gesloten.