31-10-07

Den Bouw in Bellegem opgekocht door de stad

Den Bouw 2007

Diverse verenigingen van Bellegem kampen met plaatstekort. Op voorstel van schepen Alain Cnudde koopt de stad het ACW-bastion Den Bouw in de Bellegemsestraat. De aankoop, 380.000 euro, wordt gefinancierd met de verkoop van het oud gemeentehuis in Bellegem (Bockor deed al een bod van 300.000 euro) en met de 100.000 euro die op de begroting 2007 staan voor de jeugd - ik denk dat de nieuwe lokalen voor KLJ-Bellegem (2007) en Chiro (2008) 'sine die' uitgesteld worden. 

Die aankoop zou kaderen in een 'masterplan' voor het Bellegemse dorpsleven, dat evenwel nog moet opgesteld worden. Maar het kan ook zijn dat Den Bouw slechts een tijdelijke opvang zal bieden aan bepaalde Bellegemse clubs, tot alle verenigingen tegen 2010 in het stedelijke ontmoetingscentrum De Wervel bijeengebracht kunnen worden. De gemeenteraad moet de vastgoedverrichtingen nog goedkeuren.

ACW-bolwerk

Het was schepen Alain Cnudde, CD&V (ACW-strekking), die ermee voor de pinnen kwam op de vergadering van het stadsbestuur van 17 juli 2007: er deed zich in de Kortrijkse deelgemeente Bellegem een kans voor die de stad moest aangrijpen, een "opportuniteitsaankoop". Den Bouw in de Bellegemsestraat 107 stond te koop voor 400.000 euro. Hoewel het pand in de notulen wordt omschreven als "voormalig Dexiagebouw", is het een complex waarin naast Dexia (meer bepaald het vroegere BACOB) ook enkele clubs van christelijke strekking lokaal houden.

Wat vandaag Den Bouw wordt genoemd is een nieuwbouw die nog niet zo lang geleden in de plaats kwam van wat ooit als de trots van de 'parochiale gildenbond' in 1874 werd ... 'gebouwd'. Gilden als daar waren: de "jongelingencongregatie", naderhand het Davidsfonds, de toneelvereniging De Gebroken Spiegel, en de Kaarters zonder Troef. Het complex kreeg de naam 'Volkshuis van Bellegem' (let wel niet van socialistisch maar van christelijk gezindte) met als leuze, "Belleghem Boven". Later, in 1909 werd er het Algemeen Christen Werkersverbond er opgericht en werd het onder de naam Den Bouw een ACW-bolwerk.   

 

Den Bouw 1903 1

 Den Bouw in 1903

Op de nok van het dak stond een klokkenstoel, meestal een teken dat er in het gebouw een kapel was ingericht. Dat torentje en de jaarsteen "Anno 1874" zijn gespaard gebleven bij de afbraak en staan opgesteld in de tuin van de nieuwe Den Bouw.
 

Den Bouw torentje

 

Masterplan

De aankoop van Den Bouw wordt gekaderd in een 'masterplan', waarbij het ontmoetingscentrum van Bellegem alle verenigingen van het dorp bijeen zou moeten brengen in het meer in de dorpskom gelegen centrum De Wervel (Processiestraat). Die doelstelling zou tegen 2010 gerealiseerd moeten zijn. Het stadsbestuur geeft evenwel pas nu (23 oktober 2007) groen licht voor de opmaak van een dergelijk masterplan. Ze moeten er dus nog aan beginnen.

Het ziet ernaar uit dat de huisvesting van de Bellegemse sociaal-culturele verenigingen in Den Bouw slechts een overgangsmaatregel is. Het college van burgemeester en schepenen heeft op 23 oktober immers ook beslist "in afwachting van het masterplan geen extra investeringen te doen in dit gebouw". Zal de stad het dan opnieuw verkopen in 2010?

Eind augustus 2007 hebben ambtenaren van de jeugddienst en de culturele dienst een informele gespreksronde gehouden met mensen van de chiro van Bellegem, de KLJ en ACW/ACV. Ik kan mij voorstellen dat er nog heel wat pluimen glad te strijken zijn. Gaan de Gilde-clubs voortaan het gezelschap moeten dulden van andere verenigingen in hun vertrouwde lokaal - of moeten die andere verenigingen zich uitsluitend tevreden stellen met het leeggekomen Dexia-kantoor? Slikken de chiro en de KLJ het uitstel (afstel?) van de realisatie van hun dromen van nieuwe lokalen? In de notulen van het schepencollege staat dat schepen Jean de Bethune, verantwoordelijk voor de stadsgebouwen, zijn "mondeling" akkoord gaf.

Oud-Gemeentehuis

De aankoop van Den Bouw kost de stad 380.00 euro. Dat is dan toch al 20.000 euro minder dan de prijs waarmee schepen Alain Cnudde in juli mee afkwam. Voor de financiering van de aankoop wordt 100.000 euro afgenomen van de begrotingskredieten van de jeugd. In die kredieten was 100.000 euro bestemd voor de bouw van een nieuw lokaal voor KLJ-Bellegem in 2007 en evenveel voor de chiro in 2008.

Bovendien hoopt de stad het oud gemeentehuis van Bellegem te verkopen voor een prijs rond de 300.000 euro. Er zou zich al een geïnteresseerde koper hebben aangemeld: de brouwerij Bockor. Ook die vervreemding van een stadseigendom moet nog eerst de gemeenteraad passeren. In elk geval zal een oplossing moeten worden gezocht voor de gedecentralieerde stadsdiensten die thans in dat oud gemeentehuis permanentie doen. Ik denk aan wijkinspecteur Hilde Clement van de politie, de dienst burgerzaken, enzovoort, tot zelfs www-schepen (werk, wonen en welzijn) Lieven Lybeer, die er elke tweede dinsdag van de maand spreekuur houdt.

30-10-07

Oud-schepen en -lid van de kerkfabriek Sint-Eutropius doorbreekt het stilzwijgen!

SE 3

Ereschepen (CVP) en gewezen lid van de kerkfabriek van Sint-Eutropius Omer Soubry doorbreekt het stilzwijgen over de werking van de Kerkfabriek van de grootste rooms-katholieke parochie van Heule. Hij dringt aan op het ontslag van het volledige kerkbestuur. En hij meldt dat het niet de eerste keer is dat de kerkfabriek onbehoorlijk omsprong met haar vastgoed.

De opschudding in Heule over het beleid van de kerkfabriek van Sint-Eutropius bereikt een nieuw hoogtepunt. Omer Soubry, jarenlang schepen voor de CVP en gewezen lid van die kerkfabriek doorbreekt het stilzwijgen op de discussieblog van Het Nieuwsblad: http://nieuwsblad.typepad.com/kortrijk/2007/10/charleroi-...

Hij schrijft letterlijk het volgende: 

IK ben sedert drie jaar geen lid meer van de kerkfabriek Sint-Eutropius.
Onbegrijpelijk van het bestuur en van het gemeenteraadslid.
Best zou zijn dat het kerkbestuur in blok ontslag neemt, dat het gmeenteraadslid een tijd zal zwijgen en...dat het huis openbaar te koop wordt aangeboden.

Spijtig dat men hetzlefde niet kan doen met de eigendom in de Stijn Streuvelslaan die vorig jaar ook zo maar verkocht werd

 omersoubry op 30 oktober 2007 om 19:09

De kerkfabriek heeft inderdaad op 27 juni 2007 haar 'onderpastorie', Stijn Streuvelslaan 63, onderhands verkocht na een enkel bod zonder enige publiciteit, 10.000 euro onder de vraagprijs. In de verslagen van de vergaderingen van de kerkraad worden verschillende minimum schattingsprijzen genoteerd, zodat de vraag rijst wat nu de juiste prijs was zoals vastgesteld door de officiële schatter.

Ook daarover kom ik terug in de gemeenteraad van november. Eerder bracht ik over die kwestie volgend stuk: Stadsbestuur klopt kerkfabriek Sint-Eutropius hard op de vingers en in een epiloog vulde ik mijn eerste informatie aan met gegevens uit het dossier dat ik opvroeg.

De Gecoro van Kortrijk weer uit de startblokken

regenboog

De Gemeentelijke Commissie voor Ruimtelijke Ordening (Gecoro) is in oktober eindelijk weer van start gegaan. Het is een van de belangrijkste adviescommissies van de stad en de plaatsjes blijken zeer gegeerd. Zo is het advies van de Gecoro vereist bij het gemeentelijk jaarprogramma voor ruimtelijke ordening, dat samen met de stadsbegroting moet worden goedgekeurd. Zal dat nog lukken voor 2008 (begrotingsbespreking in de gemeenteraad van november of december)? Onder meer door het vereiste minimumaantal vrouwen (1/3) en door een nogal eigenzinnige keuze van vertegenwoordigers uit 'de maatschappelijke geledingen' liep de samenstelling van de Gecoro niet van een leien dakje. Hierbij dan toch de gelukkigen.

In primeur krijgen de commissieleden toegang tot een soort intranet van stad Kortrijk, om documenten in te kijken. Zelfs de gemeenteraadsleden of de schepenen beschikken nog niet over die mogelijkheid.

Moeilijke bevalling

Het zou normaal zijn dat de adviesraden en -commissies niet lang na de vernieuwde gemeenteraad van start zouden gaan in een eveneens vernieuwde samenstelling. Het is immers de gemeenteraad die al die adviesorganen benoemt. Voor de Gecoro is dat pas in de gemeenteraad van september, een klein jaar na de verkiezingen, gelukt. En dan nog was de Bestendige Deputatie niet al te vlug met haar goedkeuring van de gemeenteraadsbeslissing. 

De strenge regeling in het decreet ruimtelijke ordening maakte van de samenstelling van de Gecoro een moeilijke bevalling. Bovendien is er artikel 200 van het Gemeentedecreet, dat bepaalt dat ten hoogste twee derden van een gemeentelijk adviesorgaan mag bestaan uit leden van hetzelfde geslacht. Er moet dus een derde vrouwen zijn, niet alleen bij de vertegenwoordigers van de maatschappelijke geledingen, maar ook bij de deskundigen, en zowel bij de effectieve leden als bij de plaatsvervangers. Je kan je afvragen waarom het niet simpelweg de helft moet zijn.

In elk geval is men er in Kortrijk in geslaagd bij de effectieve leden een verhouding te bekomen van 13 mannen en 8 vrouwen en bij de plaatsvervangers zelfs complete pariteit (10 mannen en 10 vrouwen). Bij de deskundigen is de pariteit bij de effectieve leden bijna bereikt: 3 vrouwen tegen 4 mannen. Bij de vertegenwoordigers van het middenveld is het succes wat kleiner omdat het overkoepelende Handelscomité van Kortrijk zogezegd "geen bekwame vrouw bereid vond". Er was nochtans erop aangedrongen om tegenover elke effectieve een plaatsvervanger van het andere geslacht voor te dragen. Toch is de verhouding ook hier beter dan de opgelegde regel: 5 vrouwen tegen 9 mannen bij de effectieven en zelfs 9 vrouwen tegen 5 mannen bij de plaatsvervangers. 

Maatschappelijke geledingen en deskundigen

Artikel 9 van het decreet op de ruimtelijke ordening stelt volgende eisen aan een Gecoro: maximum 21 leden, een kwart daarvan (6 dus) moeten deskundigen zijn, en er moeten vertegenwoordigers zijn van volgende 'maatschappelijke geledingen': werknemers, werkgevers en zelfstandigen, handelaars, milieu- en natuurverenigingen, en landbouwers.  

In Kortrijk heeft de gemeenteraad geopteerd voor vertegenwoordigers van de drie representatieve vakbonden (ACV, ABVV, ACLVB: 3 commissieleden), voor vertegenwoordigers van twee werkgeversorganisaties (VOKA/Kamer van Koophandel, en Unizo: 2 leden), 1 vertegenwoordiger van de andere verplichte groepen van het middenveld (1 handelaar, 1 milieubeschermer, 1 landbouwer). De vertegenwoordiging van het middenveld is voorts aangevuld met iemand van de senioren, van de jeugd, van de sport, de cultuur, het hoger onderwijs en het OCMW. Tel daar nog de voorzitter bij en je komt aan 21 effectieven en 20 plaatsvervangers.

De Bestendige Deputatie had zo haar twijfels over die vertegenwoordigers van niet verplichte 'maatschappelijke geledingen'. Vandaar extra vertraging.

Bij die 21 komen er ook waarnemers van de politieke fracties uit de gemeenteraad. Ikzelf ben afgevaardigd door de progressieve fractie (sp.a-spirit-Groen!). Uiteraard mag ook de schepen van Ruimtelijke ordening, Wout Maddens (OpenVLD) de vergaderingen bijwonen. De politici mogen de toelichtingen bijwonen, maar worden door de voorzitter de deur gewezen op het moment dat de Gecoro begint te beraadslagen en te stemmen. Het is de bedoeling dat die politieke waarnemers het debat over de ruimtelijke ordening voeren in de gemeenteraad en dat zij intussen de adviescommissie zonder beïnvloeding haar werk laten doen.  

Goede raad

De Gecoro moet de gemeenteraad adviseren bij de opmaak van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan - dat is al gebeurd in Kortrijk. Ook bij de gemeentelijke uitvoeringsplannen (GRUP, de vroegere BPA's) en bij de stedenbouwkundige verordeningen en verkavelingsverordeningen moet de Gecoro haar zeg doen, aan de gemeenteraad. Aan het college van burgemeester en schepenen geeft de commissie advies bij het jaarprogramma van ruimtelijke ordening, een document dat samen met de stadsbegroting wordt besproken. Voor gewone bouwvergunningen kan het stadsbestuur de raad inwinnen van de Gecoro maar is dat niet verplicht. De stedelijke overheid kan trouwens de Gecoro raadplegen voor alles wat met stedenbouw te maken heeft.

Voorts kan de Gecoro op eigen initiatief voorstellen doen die verband houden met ruimtelijke ordening.

De stedelijke overheden kunnen van de adviezen van de Gecoro afwijken, maar ze moeten die afwijking dan afdoend motiveren. In de adviezen kan de Gecoro ook vermelden dat er een minderheid was met een ander standpunt.

In de opdrachtverklaring "mission statement" die de Kortrijkse Gecoro zichzelf oplegt, staat dat het niet de bedoeling is dat de commissie optreedt als kritische oppositie ten opzichte van het stadsbeleid. Als er oppositie moet gevoerd worden, kan dat in de gemeenteraad. De Gecoro daarentegen wil de beleidsmakers en -beslissers bijstaan met goede raad.

De namen 

Er waren meer kandidaten dan te begeven plaatsen. Vijf deskundigen vielen uit de boot, waaronder bijvoorbeeld de architect die de vzw Vereniging van Bos- Land- en Natuureigenaars vertegenwoordigde (de grootgrondbezitters?).

Wie zit er dan wel in (plaatsvervangers tussen haakjes)? Mildred Decock (Claude Tanghe) - ACLVB, Eric Pauwels (Annemieke Lambrecht) - ACV, Franky Roels (Françoise Vermeersch) - ABVV, Jacques Laverge (Sofie Rapsaet) - VOKA/Kamer van Koophandel, Carlos Debucquoy (Ann Pascale Mommerency) - Unizo, Marc Nys (Eric Wastyn ) - Handelscomité, Jan Desmet (Trees De Prest) - milieuverenigingen, Daniël Sobry (Katrien Van der Meulen) - landbouwers, Jelle Laverge (Elien Tant) - Jeugdraad, Jozefa Hoornaert (Germain Coelembier!) - Seniorenraad, Veerle Vercruysse (Drik Verhamme) - Sportraad, Bob Carron (Vera Declercq) - Cultuurraad, Violette Braecke (Regis Debrulle) - hoger onderwijs, Francine Vanneste (Rik Lambrecht) - OCMW. 

Als deskundigen zijn benoemd: Bernard Wittewrongel, architect, docent Sint-Lucas Doornik (!) (Guy Bourdet, ruimtelijke planner Grontmij Gent), Ilse Piers, ir. architect, ruimtelijke planner, directeur van de Kortrijkse sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning (André Sonneville, eredirecteur Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij), Denis Dujardin, landschapsarchitect (Mieke Tanghe, landschapsarchitect, Technum Gent), Fien Vermeulen, bio-ingenieur, ruimtelijk planner, RO Brugge (Sylvie Van Enys, architect, ruimtelijk planner, GSA Ieper), Jan Victor, lic. Economie, ruimtelijk planner, directeur Nationale Bank (Dirk Rygole, lic. economie, ruimtelijk planner).  Ook als deskundige is, na enige commotie wegens zijn nogal autoritaire manier van vergaderingen leiden, als voorzitter benoemd Bert Vanbelle, ir. architect, eredirecteur Leiedal. Vast, maar niet stemgerechtigd, secretaris is Pieter Jacobs, ir. architect, waarnemend directeur van de stedelijke dienst Stadsplanning en -ontwikkeling.

Intranet

Het grote belang dat aan de werking van de Gecoro wordt gehecht, blijkt onder meer uit de inzet van ICT-instrumenten waarvan gemeenteraadsleden en zelfs schepenen slechts kunnen dromen. Er wordt een soort 'intranet' opgezet waar de leden van de Gecoro, op de tijdstippen dat het hen past, de documenten en plannen kunnen raadplegen van thuis uit. Voor het Kortrijkse bestuur is dat zeer vooruitstrevend.

ring1

28-10-07

Eric Flo (LDD?) verwelkomt daklozen in Kortrijk

dakloos

De keren dat de oppositie een voorstel aanvaard krijgt door het stadsbestuur van Kortrijk zijn heel zeldzaam. Eric Flo, leider van zijn eenmansfractie, is erin geslaagd. Eerste schepen Lieven Lybeer gaat op zoek naar betere opvangmogelijkheden voor daklozen in Kortrijk. De door Flo op de gemeenteraad aangebrachte kwestie wordt zelfs officieel uitgeroepen tot een "structureel probleem".

Third rock from the Sun

Verkozen op de lijst van het Vlaams Belang, ging Eric Flo al vlug zetelen als onafhankelijke in de gemeenteraad van Kortrijk. Soms duikt hij in persberichten op als lid van de populistische partij LDD van Jean-Marie Dedecker en Ivan Sabbe , maar dat wil hij niet bevestigen. Het incident met het VB dat hem van die fractie losschudde, was zijn weigering om een voorstel te steunen om de foto's van het koningspaar uit de raadszaal te verwijderen. Tot daar nog aan toe.

Maar dikwijls geeft Flo de indruk een personage te spelen van de cultserie 'Third rock from the Sun'. Het zou van een marsmannetje kunnen komen, zijn voorstel om "in het kader van de opwarming van de aarde" ... tropische bomen aan te planten in de lanen van Kortrijk. Evenmin geloofden de raadsleden van meerderheid èn oppositie hun oren bij zijn felle aanklacht tegen de gedeelde dienstwagen met chauffeur van burgemeester en schepenen, "die zij niet aangaven aan de belastingen als voordeel in natura".

Voorlaatste pint

Om maar te zeggen dat de hele gemeenteraad, pers en opeengepakt publiek incluis, zich even gemakkelijk ging zetten - voor zover dat mogelijk is op de publieksbanken - toen Eric Flo in de gemeenteraad van 8 oktober het woord nam om een voorstel te doen voor de opvang van daklozen. Hij stak van wal met "een waar gebeurd verhaal".

Op een zomeravond ging hij nog "een voorlaatste pint drinken" op café. Hij kwam in gesprek met een tooghanger, die hem vertelde dat hem een nacht op straat wachtte: er was nergens geen gratis bed meer te vinden. "Ik kon dat niet geloven en we zijn samen naar de politie gestapt", aldus het raadslid. Daar bevestigde de wachtdienst dat ze maar over drie bedden beschikten voor daklozen: een voor een man, een voor een vrouw en een voor een kind. Wie te laat komt, moet zich maar een plaatsje zien te zoeken in een portiek, buiten, op straat. Zomer of winter. De politie wist van overleg tussen verschillende sociale diensten, maar een oplossing bleef uit.

Eric Flo stelde voor dat de bevoegde schepen, Lieven Lybeer dus, zeer snel en zeker voor de winter begint, twee panden zou huren voor de opvang van daklozen. "Voor die mensen, Belg of niet-Belg" preciseerde het gemeenteraadslid. Hij ging nog verder en deed het verrassende aanbod om zelf mee te werken in een systeem van nachtelijke permanenties. Daarop werd niet ingegaan; laat de opvang aan professionelen - maar die moeten daartoe dan ook de mogelijkheden krijgen.

Straathoekwerk

Zoals gezegd heeft schepen van sociale zaken Lieven Lybeer, CD&V, het signaal begrepen, ook al kwam het uit onverwachte hoek. Hij heeft zijn kabinetsmedewerkers opzoekingen laten doen. Het blijkt dat straathoek- en andere veldwerkers in hun dagelijkse praktijk meer en meer geconfronteerd worden met mensen zonder een thuis. Het probleem groeit, ook in Kortrijk, en is een aspect van het toenemende verschijnsel van mensen die overal en voor alles uitgesloten worden, ook door de sociale voorzieningen die juist voor huisvesting, gezondheidszorg, enzovoort zijn opgericht. 'Thuisloosheid' was een van de onderwerpen van een colloquium dat op 5 oktober jl. door de Kortrijkse straathoekwerkers werd georganiseerd in het stadhuis. De provocerende titel van het colloquium was: "Sociaal afval, dumpen of recycleren?".

Dat het aantal daklozen in Kortrijk langzaam maar zeker vermeerdert, bleek ook uit een bacheloreindwerk van negen studenten van de Katho - IPSOC in het voorjaar van 2006. Zij zijn op zoek gegaan naar daklozen en hebben met die mensen indringende gesprekken gevoerd. Een van hun vaststellingen was dat er grote gaten zaten in de hulpverlening en dat de verschillende diensten niet voldoende met elkaar samenwerkten. 

Overigens klopt het wat de politie meedeelde aan Eric Flo. Er bestaat al van in 2005 een geregeld overleg tussen een aantal (15) hulpdiensten, onder de vleugels van het Welzijnsconsortium. Eind vorig jaar werden in een korte periode de knelpuntsituaties in verband met daklozen geregistreerd. In amper zes maanden werden 107 meldingen opgetekend van niet op te lossen problemen. Er moet dus iets gebeuren. 

Verzet tegen armoede

Op basis van een nota van schepen Lieven Lybeer erkent het stadsbestuur (schepencollege van 16 oktober 2007) de thuisloosheid als "structureel probleem". In datzelfde besluit belooft het stadsbestuur "de nodige middelen vrij te maken in overleg met de actoren". Meer bepaald zal Kortrijk "jaarlijks investeren in drie crisisstudio's" - dat is zelfs eentje meer dan Flo vroeg!

Voorts zegt het besluit "toe te stemmen met een platform 'Thuisloosheid'". Wat ze op het stadhuis daarmee bedoelen, is mij niet geheel duidelijk. Ik denk dat het is dat zij de straathoekwerkers en andere betrokken stedelijke diensten (en OCMW-diensten?) de toestemming geven zich in te schakelen in een gestructureerd overleg met andere initiatieven. In elk geval moet dat 'platform' "voor afstemming zorgen tussen de opvang in een crisissituatie en het doorverwijzen en begeleiden van mensen in opvangwoningen". Dat besluit van het stadsbestuur is voor uitvoering doorgeschoven naar de dienst Stadsplanning en -ontwikkeling.

Ik wil niet afsluiten zonder mijn gemeende felicitaties te richten aan Eric Flo. Onmiddellijk waarschuw ik hem dat hij niet moet denken dat het college van burgemeester en schepenen en de meerderheid altijd zo meegaande zijn. En eigenlijk heeft hij een onderwerp te berde gebracht dat veeleer kon verwacht worden van de sp.a-groen-spiritfractie. Ben ik blij dat op diezelfde gemeenteraad collega Petra Demeyere, sp.a, iedereen achter haar oproep kreeg om solidair te zijn met de Werelddag van verzet tegen extreme armoede op 17 oktober 2007.

27-10-07

Bouwvergunningen in Kortrijk: binnenkort vlotter?

ro1

Kortrijk kan nog altijd niet zelfstandig bouw- of verkavelingsvergunningen  afleveren. 'Brugge', d.w.z. de gemachtigde ambtenaar van het Vlaamse Gewest in onze provinciehoofdstad, moet nog zijn zeg doen. Dat leidt tot heel wat vertraging. Avelgem, Wevelgem en Zwevegem in onze streek staan wel al een hele tijd op eigen poten wat ruimtelijke ordening betreft! Voor de 'ontvoogding' van Kortrijk moeten vijf voorwaarden vervuld zijn. Drie van de voorwaarden zijn in orde. Voor de laatste twee wordt het nog spannend om er tegen medio 2008 te geraken.

Volgens het decreet 'houdende de organisatie van de ruimtelijke ordening' van 2000 moesten alle gemeenten tegen 1 mei 2007 (eerst zelfs tegen 2005) bij machte zijn om zelfstandig stedenbouwkundige vergunningen af te leveren zonder bindend advies bij de Vlaamse diensten voor ruimtelijke ordening te moeten opvragen. Zoals de meeste gemeenten is Kortrijk er niet in geslaagd die deadline te halen.

Nog niet ontvoogd

Eventjes hing er de 'slome' gemeenten een zware sanctie boven het hoofd: de bevoegdheid om bouw- en verkavelingsvergunningen af te leveren zou helemaal van de gemeente in kwestie afgenomen worden en naar de bestendige deputatie (provinciebestuur) gaan. Maar in het licht van de te verwachten chaos is men in Brussel zo verstanding geweest die sanctie te schrappen. Maar het blijft een gegeven dat Kortrijk nog altijd niet ontvoogd is.

Om ontvoogd te geraken, moeten de gemeenten beantwoorden aan vijf vereisten. Er moet een stedenbouwkundige ambtenaar worden benoemd, die het gemeentebestuur op onafhankelijke wijze moet kunnen adviseren. Ondanks enig verloop en persoonlijke en/of diplomabelemmeringen zijn er in Kortrijk in principe twee stedenbouwkundige ambtenaren en is de stad voor dit punt in orde. De tweede vereiste is lange tijd beschouwd als de moeilijkste klus: de opmaak van een gemeentelijk ruimtelijk structuurplan. Intussen is ook dat geklaard. En een derde vereiste, het maken van een inventaris van onbebouwde percelen, leverde evenmin onoverkomelijke problemen op.

De twee laatste opdrachten zijn lange tijd onderschat geweest:  het uitwerken van een vergunningenregister en een plannenregister. Te lang heeft het stadsbestuur gedaan alsof die registers door de stedenbouwkundige dienst van de stad tussen de normale werkzaamheden door konden opgesteld worden. Te lang heeft men niet willen zien dat de dienst, ondanks zijn nieuwe ambitieuze naam, "Stadsplanning en -ontwikkeling", met zijn beperkt aantal personeelsleden tegen de grenzen van zijn kunnen functioneerde. En een uittocht van ervaren ambtenaren vergemakkelijkte de opdracht niet. Bovendien groeide de werkomvang zienderogen aan doordat Kortrijk na jaren van indommelen plots een opleving van de bouwactiviteiten beleefde. 

Overigens is het hoogst eigenaardig dat een bedrijvige stad als Kortrijk niet beschikt over noodzakelijke werkinstrumenten als een register van de verleende vergunningen en van de plannen. 

Filip Canfyn

Van de zomer werd het stadsbestuur weer eens wakker geschud door een nogal dwingend schrijven van de Vlaamse ministers Dirk Van Mechelen (ruimtelijke ordening) en Marino Keulen (binnenlands bestuur). Zij eisten dat er eindelijk eens werd voortgedaan met die 'ontvoogding' en dat de stad een tijdschema zou opstellen voor het afwerken van de vijf vereisten. Tevens vroegen de liberale excellenties dat de kosten om ontvoogd te geraken en de kosten van de consequenties van de ontvoogding zouden opgenomen worden in het algemene beleidsprogramma van de stad en in de meerjarenbegroting.

Het stadsbestuur reageert met diverse maatregelen. Vooreerst is men er eindelijk in geslaagd een geschikte directeur Stadsplanning en -ontwikkeling te vinden. De selectieprocedure bracht niemand minder dan topingenieur Filip Canfyn binnen, Wallenaar, momenteel nog algemeen directeur van de Antwerpse promotor-aannemersgroep Vooruitzicht nv. Hij is ook docent aan Sint-Lucas in Gent. Een tweede leven leidt Filip Canfyn als ondervoorzitter en kadettentrainer van de Noord-Franse club Rugby Tourcoing. Tja, ook de dienst Stadsplanning en -ontwikkeling kan wel wat punch gebruiken. In zijn taakomschrijving is expliciet de 'ontvoogding' van Kortrijk opgenomen. Een tegenslag is wel dat Canfyn pas na nieuwjaar zijn transfer naar Kortrijk kan doen.

Waarnemend directeur Pieter Jacobs zal zich, helemaal niet tegen zijn zin,  in de directie Stadsplanning en -ontwikkeling toeleggen op de ontwikkeling van de stationsomgeving en op planologisch werk in uitvoering van het ruimtelijk structuurplan Kortrijk. Hij is ook vast secretaris van de Gecoro (Gemeentelijke Commissie voor Ruimtelijke Ordening).

Filip Canfyn
Filip Canfyn met zijn 'cadets'. Hij staat uiterst links.

Attest

Intussen zijn voor het opstellen van het vergunningenregister ook al 4 administratieve medewerkers, waarvan een halftijds, aangeworven voor een half jaar. Zij moeten de data inbrengen. Voor het plannenregister is de directie versterkt met een technisch tekenaar, die viervijfde werkt.

Zelfs is het stadsbestuur nu bereid zich in de kosten te steken voor de aanschaf van extra computerprogrammatie voor het opstellen van die registers. Geraamde kostprijs: 40.000 euro, met een jaarlijkse onderhoudsprijs van 10 à 15.000 euro. 

Leidend ambtenaar An Verstraete, vastbenoemd architect, vervult thans de opdracht van een stedenbouwkundig ambtenaar (vereiste 1 voor de ontvoogding), maar heeft niet het juiste attestje om als 'titelvoerend stedenbouwkundig ambtenaar' te kunnen optreden. De Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten protesteerde al vaker tegen dergelijke muggenzifterij inzake diploma's. Hoe dan ook heeft het stadsbestuur beslist haar een opleiding 'ruimtelijke planner' te laten volgen, zodat ze een officieel bewijs van bekwaamheid krijgt voor de taken die zij al lang vervult. 

Echte deadlines

In zijn antwoord op de missive van beide ministers maakt het stadsbestuur zich sterk medio 2008 de registers van de plannen en de vergunningen voltooid te hebben en ter goedkeuring te zullen overzenden aan het Agentschap RWO (ruimtelijke ordening, wonen en onroerend erfgoed). Een mogelijke verwikkeling is dat RWO de stad eventueel kan verplichten het archief van de stedenbouwkundige vergunningen verder aan te vullen tot 22 april 1962.

Op het moment dat de stad voor zijn ruimtelijke ordening eindelijk ontvoogd wordt, moet men in Kortrijk voor de dossiers met een bepaalde omvang niet meer op Brugge wachten voor bindende adviezen van de gemachtigde ambtenaar van het Vlaamse Gewest. Dat kan de behandelingstermijn van vergunningsaanvragen serieus inkorten.

Voor de aanvragers is een belangrijk voordeel dat de termijnen voor het afleveren van een vergunning echte deadlines worden in plaats van streeftermijnen zoals nu. De stad is verplicht een stedenbouwkundige vergunning af te leveren binnen de 75 dagen (150 dagen voor verkavelingen). Er is een mogelijkheid om die termijnen te verlengen tot 105 en 180 dagen. Als die termijnen niet gehaald worden - veel tijdverlies of onbeslist dralen kan men zich niet veroorloven - wordt dat beschouwd als een weigering van de aanvraag. Uiteraard gaat de aanvrager dan meestal in beroep bij de Bestendige Deputatie. Als dat provinciaal bestuur niet tijdig beslis, is de vergunning stilzwijgend verleend! Er is geen mogelijkheid van beroep meer bij de minister in de ontvoogde gemeenten.

In de ontvoogde gemeenten kunnen niet alleen de aanvrager en de overheid in beroep gaan - zoals dat eigenaardig genoeg nu nog het geval is - maar ook belanghebbende derden, omwonenden bijvoorbeeld. Ook dat is een grote verbetering.

De vraag is of de dienst Stadsplanning en -ontwikkeling al die opdrachten om te voldoen aan de vereisten van de ontvoogding en aan de grotere werkdruk na de ontvoogding, zal aankunnen. Alvast neemt het stadsbestuur zich voor om een extra planoloog aan te werven, voor de opmaak van de 'ruimtelijke uitvoeringsplannen' (RUP's, vroeger BPA's). 

ro2
 

26-10-07

Munitie nu ook bij Decathlon in Kortrijk

deca1
Decathlon in Kortrijk mag van het stadsbestuur jachtmunitie verkopen. De beslissing is gebaseerd op diverse adviezen. En de sportzaak moet een resem voorwaarden in acht nemen. Belanghebbenden kunnen nog in beroep gaan tegen deze stockage van 250 kg kruit. Wat zou Michael Moore ervan denken?

Is het een primeur voor ons land? Ik weet het niet, maar op de website van Decathlon.be is nergens vermeld dat je in de Belgische sportwinkels van dat merk terecht kunt voor jachtmunitie. Wat aangeboden wordt zijn accessoires voor de jacht - die blijkbaar gezien wordt als een sport - : signaalhoorns, multifunctionele messen, verrekijkers, hengelstandaards, zakken voor de jacht, camouflagenetten en lokmiddelen voor duiven. Voorts vind je er ook wapen-accessoires, dus niet de schietgeweren zelf maar: weitassen en patroongordels (zonder de patronen evenwel), veiligheidskoffers, oliën en vetten voor de buksen, een 'foedralen' voor karabijnen en geweren.

In Frankrijk daarentegen verkoopt Decathlon al langer munitie voor de jacht en het kleiduifschieten: kogels en patronen (cartouches). De aangeboden merken zijn Solognac en Winchester. Een doosje van 12 Winchester ZZ Electrocibles (huls van 70 mm, 36 g kruit, 20 mm-koppen, 415 m per seconde) bijvoorbeeld kost 9,99 euro.

Nu heeft Decathlon voor zijn vestiging in de Kortrijkse Beneluxlaan van de zomer een aanvraag gedaan voor een vergunning tot "het opslaan en verkopen van jachtmunitie". Is dat een eerste verkenning van de Belgische markt om later eventueel het munitieaanbod ook te koop te leggen in de andere Belgische vestigingen?

Te laat?

Het stadsbestuur heeft die aanvraag grondig onderzocht en heeft zich daarbij niet laten opjagen door het vooruitzicht van de opening van het jachtseizoen. De beslissing van het college van burgemeester en schepenen is pas genomen op 16 oktober. Dat is precies tien dagen te laat. Artikel 19 van het Algemeen Reglement op de Springstoffen (KB van 23 september 1958, ontelbare keren gewijzigd) geeft het stadsbestuur immers ten langste vier maanden 'na de dag waarop de aanvraag regelmatig is ingediend' (door Decathlon op 6 juni 2007) om een besluit te treffen. Als binnen die termijn geen beslissing is genomen, 'kan' (mogelijkheid, geen verplichting) de bestendige deputatie het dossier tot zich trekken.

Volgens dat Algemeen Reglement (het belangrijke artikel 200) "mogen springstoffen alleen in vergunninghoudende magazijnen of opslagplaatsen worden bewaard". Voor magazijnen van klasse 2, kleinhandels - al is het dan in grote winkels zoals Decathlon - is het de gemeentelijke overheid die een dergelijke vergunning kan afleveren. In uitvoering van dat Reglement heeft de stad een onderzoek 'de commodo et incommodo' uitgevoerd, waarop geen enkele reactie kwam. Het vereiste en opgevraagde advies van de Belgische Dienst der Springstoffen was positief.

Beperkt

De vergunning geeft aan Decathlon voor twintig jaar de toestemming om in de Beneluxlaan 1 te Kortrijk jachtpatronen voor draagbare wapens op te slaan ten belope van maximum 250 kg erin vervat kruit. Die vergunning is beperkter dan mogelijk was. Volgens art. 261 van het Algemeen Reglement mocht de stad gaan tot 500 kilogram. Ook mocht de vergunning een duurtijd krijgen van dertig i.p.v. twintig jaar. 

Op advies van de stedelijke dienst Brandvoorkoming mag er hoogstens tot 50 kg in hulzen verwerkt kruit uitgestald worden in de winkel - dat zijn 2.777 patronen. De rest moet afgezonderd staan in een brandvrije, aparte ruimte. De munitievitrine in kwestie is te vinden in afgesloten kasten achteraan rechts in de winkel; de stock in een opslagplaats links van de winkel.

Een extra beperking is een verbod om ineens cartouchen aan een koper af te leveren waarin meer dan 10 kg kruit zit. Dat verbod geldt evenwel niet voor verzendingen naar het buitenland - ik weet niet waarom export van munitie minder streng wordt geregeld. Maar het is ook verboden jachtpatronen "met de post te verzenden". Mag het dan wel per geprivatiseerde besteldiensten? En wat met bestellingen via het internet?

Nog in de vergunning staat dat Decathlon "te allen tijde zijn inrichting moet laten onderzoeken door de ambtenaren belast met het toezicht". Welnu, ze beseffen het misschien zelf niet, maar met die clausule - vanzelfsprekende clausule hoor - laden de heren en dames van het schepencollege een nieuwe taak op hun schouders. Iemand van de schepenen moet immers de ambtenaren van de Dienst der Springstoffen vergezellen als zij op inspectie gaan in "de voor het publiek niet toegankelijke" opslagruimte aan de linkerkant van de Decathlonwinkel. Zo staat het in artikel 4 van de wet van 28 mei 1956 "betreffende onplofbare en voor deflagratie vatbare stoffen en mengsels en daar mede geladen tuigen".

Marie-Claire, je kan misschien het beste nu al een kogelvrij vestje kopen; ik zou niet wachten tot ze in aanbieding liggen in Zara in het toekomstige megawinkelcentrum van Foruminvest. Marie-Claire Vandenbulcke is schepen voor administratieve vereenvoudiging en jubilees. Lachend

Beroep mogelijk

Een wat raadselachtige clausule in de vergunning is de volgende: "Deze vergunning zal mogen worden ingetrokken ingeval de ondervinding daarvan de noodzakelijkheid doet uitschijnen [...]". Betekent dit dat het stadsbestuur de vergunning te allen tijde kan intrekken als haar dat nodig lijkt? Voor mij niet gelaten, maar strijdt die bepaling niet met de normale rechtszekerheid waarop een vergunninghouder mag rekenen? Geeft het stadsbestuur hiermee geen aanleiding aan Decathlon om in beroep te gaan tegen de beperkingen van de vergunning bij de Bestendige Deputatie van de Provincie?

Belanghebbenden kunnen immers tegen de beslissing van het stadsbestuur in beroep gaan bij de provinciale overheid. Wie is hier belanghebbend? In de eerste plaats Decathlon, vervolgens ook omwonenden of aanpalende firma's op de bedrijven- en handelszone Beneluxlaan, en misschien ook wel andere burgers die enige belang kunnen aantonen. Dat beroep moet aangetekend worden binnen de 10 dagen na de 'aanplakking' van het besluit van het college van burgemeester en schepenen. Die aanplakking moet gebeuren binnen de vijf dagen na de datum van het vergunningverlenend besluit. Dat besluity in hier genomen op 16 oktober. Plus vijf dagen is 21 oktober, plus 10 dagen is 31 oktober 2007: tot volgende week woensdag dus. 

deca2

21-10-07

De Politiezone VLAS zit er warmpjes in

pol1

De goedwerkende Politiezone Kortrijk-Kuurne-Lendelede (Vlas) heeft vijf jaar naeen teveel centen toegeschoven gekregen van de deelnemende stad en gemeenten. De oprichting van de zone - de politiehervorming van paars-groen! - heeft de politiekosten NIET de hoogte in gejaagd. De beweringen van Stefaan De Clerck in 2001 klopten van geen kanten. Dat wordt nu eindelijk duidelijk, door het vrijgeven van de jaarrekeningen 2005 en 2006 van de politiezone.

Politiekosten overdreven 

De Politiezone Vlas heeft sinds haar oprichting in 2002 een overschot opgebouwd van 4,7 miljoen euro. Dat is pas nu bekend omdat niet eerder dan volgende week maandag, 29 oktober 2007, de afrekening van de begrotingsjaren 2005 en 2006 op de politieraad worden gepresenteerd.

In al die jaren heeft Stad Kortrijk samen met de buurgemeenten Kuurne en Lendelede, de Politiezone 66,1 miljoen euro toegestopt. Dat is dus 7% te veel! De stad en de gemeenten hebben op die manier de kosten van hun politie-apparaat kunstmatig opgedreven. De politie had niet zoveel geld nodig. Op basis van die overdreven kosten concludeerde Kortrijks CD&V-burgemeester Stefaan De Clerck - in 2001/02 nog nationaal CVP-voorzitter in de oppositie - dat de grote politiehervorming van de toenmalige paars-groene regering de stad in de rode cijfers duwde. Dat dit een kwalijk sprookje was en geen wetenschappelijk verantwoorde vaststelling, staat nu wel onomstotelijk vast.

Federale compensatie meer dan voldoende

Van de federale overheid kwam in al die jaren 27,5 miljoen euro subsidies (dotaties en Boetefonds). Uiteraard heeft de politiehervorming de verantwoordelijkheid van de plaatselijke besturen niet weggenomen om hun eigen veiligheidskorpsen te financieren. Maar 'Brussel' wou de meerkost van de politiehervorming compenseren. Die compensatie was evenwel niet bedoeld om gemeenten die voordien te weinig inspanningen hadden gedaan te belonen. Daardoor kwam het dat de politiehervorming voor bepaalde -nalatige! - gemeenten een zware financiële dobber werd. Voor Kortrijk was dat niet het geval!

Het aanhoudende gestook vanuit bepaalde gemeenten bracht de federale regering er in 2003 toe om - zelfs met terugwerkende kracht voor 2002 - een bijkomende dotatie in te voeren ter compensatie van de meerkost van de politiehervorming voor de gemeenten. Daartoe werd een grondig onderzoek verricht naar de objectieve meerkost. De gemeenten moesten bijvoorbeeld niet afkomen met rekeningen voor een nieuw politiebureau - dergelijke kosten hadden zij ook zonder de politiehervorming te delgen gehad. Dat onderzoek leverde de Kortrijkse politiezone in 2002 nog eens onverwacht 175.000 euro extra op. In datzelfde jaar 2002 boekte de politiezone een overschot in eigen dienstjaar van ruim 1,28 miljoen euro.

Uitvlucht voor belastingsverhoging

In de gemeenteraad van 12 maart 2001 wou CVP-burgemeester Stefaan De Clerck een motie laten goedkeuren waarin geprotesteerd werd tegen de "meerkost van de politiehervorming". Ik heb mij daar toen, als fractieleider van de SP, met hand en tand tegen verzet. Nochtans waren wij toen nog maar pas in een meerderheid met de CVP gestapt. "Een eerste barst in de coalitie" schreef Het Volk. De SP, later sp.a, heeft zich in de bestuursperiode 2001-2006 voorts gedragen als een loyale meerderheidspartner - we zijn er niet voor beloond door de andere partner, de CD&V, die ons aan de kant schoof voor de VLD. In die voorbije periode zijn nooit alle cijfers van de werkelijke kosten van de Politiezone bekendgemaakt. Dat gebeurt pas nu. De ruime overschotten die de Politiezone Vlas jaar na jaar heeft geboekt, geven mij uiteindelijk gelijk en Stefaan De Clerck ongelijk.

Pas vorig jaar in juni kregen wij in de politieraad de cijfers van 2002 en 2003. Uit die cijfers bleek er al een overschot te zijn van 2,2 miljoen euro. Toen werd gezegd dat het om uitzonderlijke begincijfers ging en dat de overschotten in de komende jaren zouden verminderen. Die pessimistische voorspelling is niet uitgekomen. In oktober 2006 (twee weken na de gemeenteraadsverkiezingen - de mensen de waarheid vertellen over de politiehervorming in de campagne was dus onmogelijk) kregen wij de cijfers voor 2004: een overschot van niet minder dan 986.000 euro. En nu weten wij dat ook 2005 (654.000 euro) en 2006 (829.000 euro) fikse overschotten opleverden.

De meerkost van de politiehervorming werd door Stefaan De Clerck in 2001 ingeroepen als dè grote reden waarom de belastingen in Kortrijk omhoog moesten. De werkelijke reden, het financiële wanbeheer onder zijn voorganger de Bethune, mocht niet gegeven worden. Meer nog, bij de bespreking van de stadsbegroting in november 2002 verklaarde de burgemeester: "Mocht de meerkost van de politiehervorming door de overheid worden terugbetaald, dan wordt zelfs een belastingsverlaging overwogen. Nu we weten dat die niet wordt terugbetaald, blijven de belastingen in Kortrijk gelijk". De heel laattijdig verstrekte werkelijke cijfers tonen aan dat die zogenaamde meerkost wel degelijk is terugbetaald door de federale overheid. het gat dat in de stadskas werd gemaakt voor de politie, is uitsluitend te wijten aan de te hoge dotatie voor de Politiezone die De Clerck zelf had bepaald.

Belofte maakt schuld

Een jaar later en ingaand vanaf 2005 is er in Kortrijk dan toch een belastingsverlaging gekomen (aanvullende personenbelasting van 8,8 naar 7,9%). Daar hebben wij als sp.a sterk op aangedrongen. Maar die verlaging was niet gebaseerd op een verminderde dotatie aan de politiezone, wel op de onverwacht hoge opbrengsten van de stadsbelastingen en het zuinig en zakelijk beleid zonder kostbare prestigeprojecten. Eigenlijk hebben de Kortrijkzanen die extra belastingsverlaging, gebaseerd op de minder grote kosten voor de Politiezone, nog altijd te goed. Wie zei ook weer dat men zijn beloften moet nakomen? 

Het ziet er evenwel naar uit dat de reserves die zijn opgebouwd met vijf jaar overschotten, zullen opgepot worden voor een deel van de financiering van het nieuwe politiehoofdkwartier op Kortrijk Weide. Wat men gespaard heeft, hoeft men niet te lenen. Prima, maar dan is het niet eerlijk de heimelijke aanleg van dat spaarboekje te verstoppen achter het leugenachtige sprookje van de meerkost van de politiehervorming.

Overigens heeft ook Stefaan De Clerck al moeten toegeven dat de politiehervorming "duidelijk een verbetering" is geweest voor de lokale politie (interview in Het Nieuwsblad van 21 september 2006). Dat hij nu ook nog eens de intellectuele eerlijkheid en de politieke moed opbrengt om te bekennen dat het geen dure hervorming is geweest...

 

pol2
Het politiekantoor in de Sint-Amandslaan 

18-10-07

Stadsbestuur klopt kerkfabriek Sint-Eutropius hard op de vingers - met epiloog

Jolie1

Opschudding in Heule. De kerkfabriek van Sint-Eutropius heeft een eigendom willen verkopen onder de vraagprijs, hoewel er een kandidaat-koper was die zich bereid verklaarde de vraagprijs te geven. Het stadsbestuur van Kortrijk heeft in het schepencollege van 2 oktober jl. die beslissing van de kerkfabriek met enig gedruis geschorst. De kerkfabriek wordt onbehoorlijk bestuur verweten en benadeling van de stadsfinancies. De begunstigde van de in de kiem gesmoorde verkoop was Patrick Jolie, CD&V-gemeenteraadslid, die volgens het stadsbestuur in die zaak geen schuld treft.

In de Kortrijkse deelgemeente Heule heeft de kerkfabriek van Sint-Eutropius op 23 augustus 2007 beslist haar eigendom, het huis Zeger van Heulestraat 37, 8501 Heule te verkopen aan het gezin Patrick Jolie-Vandenbussche tegen de prijs van 181.600 euro. Er was een ander gezin dat van de voorgenomen verkoop wist, de heer en mevrouw BV-NV, en dat 190.000 euro bood. Ondanks dat hoger bod, en ondanks de eerdere vaststelling van de kerkfabriek (9 juli 2007) van een vraagprijs van 190.000 euro, gingen de bestuurders voorbij aan het hogere bod. Aangezien de gemeente - sinds Napoleon! - moet tussenkomen in de tekorten van de erkende eredienstbesturen, wordt stad Kortrijk rechtstreeks schade berokkend door die mindere opbrengst van de verkoop van dat huis.

Kerkfabriek, hoezo?

Sinds 1 maart 2005 is het de overheid van het Vlaamse Gewest die "de materiële organisatie en werking van de erkende erediensten , georganiseerd op gemeentelijk niveau" regelt (decreet van 7 mei 2004). In dat Vlaams decreet wordt een kerkfabriek (eeuwenoude term voor parochiaal kerkbestuur) omschreven als een "openbare instelling met rechtspersoonlijkheid die belast is met de materiële organisatie, de werking en het beheer van goederen van de eredienst". Eigenlijk is de kerkfabriek de zakelijke leiding van de parochie, en bepaalde parochies hebben in een vruchtbaar verleden een aanzienlijk vermogen vergaard. Deleden van dat bestuur worden benoemd door de bisschop. De kerkfabriek mag je niet verwarren met de kerkraad, die de religieuze en liturgische organisatie van de parochie op zich neemt.

Behalve dat Vlaams decreet van 7 mei 2004 is er ook nog een ... keizerlijk decreet van 30 december 1809 (de keizer in kwestie was Napoleon). En dat keizerlijk decreet heeft alle regimewissels sindsdien overleefd en geldt nog onverkort. Artikel 92 van het keizerlijk decreet bepaalt dat de gemeenten moeten instaan voor de tekorten van de eredienstbesturen, de huisvesting van de pastoor of de bedienaars van de eredienst, en moeten bijdragen in de grove herstellingen van de gebouwen van de eredienst. Een stad als Kortrijk heeft er dus alle belang bij dat een kerkfabriek zoals die van Sint-Eutropius het geld van de parochie niet verkwanselt.

Het Vlaamse decreet van 7 mei 2004 geeft aan het college van burgemeester en schepenen van de gemeente en aan de provinciegouverneur de bevoegdheid beslissingen van de kerkfabrieken op hun grondgebied te schorsen. Het schepencollege kan schorsen als het gemeentelijk belang "en inzonderheid de financiële belangen van de gemeente" geschaad worden. De gouverneur moet het 'algemeen' belang bewaken.

Dergelijke schorsingen moeten evenwel heel vlug gebeuren: 30 dagen na kennisname van de notulen van de vergadering van de kerkfabriek. De vraag rijst of die termijn hier gerespecteerd is. Wellicht wel. De termijn wordt gestuit (d.w.z. begint van voren af aan) als het gemeentebestuur aangetekend het dossier van de beslissing opvraagt bij de kerkfabriek. Dat is hier gebeurd op 31 augustus 2007, na ontvangst van een klachtbrief van het gedupeerde koppen BV-NV. Het antwoord van de kerkfabriek kwam op 13 september 2007. Het dossier zelf, opgestuurd door de betrokken notaris, arriveerde in het stadhuis pas op 21 september 2007. Pas vanaf dat moment is een nieuwe termijn van 30 dagen beginnen te lopen.  De beslissing van het stadsbestuur op 2 oktober 2007 is dus binnen de tijd.

Verkoop in het geheim en onder de prijs

Het stadsbestuur stelde aan de kerkfabriek onder meer de vraag op welke manier zij de verkoop publiek bekend had gemaakt. Schijnbaar zich van geen kwaad bewust antwoordt de kerkfabriek dat zij beslist had "deze eigendom te koop aan te bieden aan drie zeer ernstige kandidaten die zich in de loop van de maanden mei en juni rechtstreeks hadden kenbaar gemaakt". Ook het advocatenkantoor Publius dat optreedt voor het echtpaar Jolie-Vandenbussche kon niet aannemelijk maken dat alle mogelijke geïnteresseerden de kans hadden een bod te doen. Nochtans is dat de enige garantie op de beste opbrengst.

Maar er is meer! Het geïnteresseerde gezin met het hoogste bod kreeg - nochtans een van de 'drie zeer ernstige kandidaten' - het huis niet. De officiële reden is dat hun bod laattijdig zou zijn. Evenwel stelt de juridische dienst van de stad vast dat de notulen waarin een vervaltermijn werd bepaald, hoogstwaarschijnlijk achteraf werden 'gecorrigeerd'. De passage waaruit die vervaldatum zou moeten blijken is zeer onduidelijk: "De raad beslist [...] de geïnteresseerden de kans te bieden het huis te bezichtigen iedere zaterdag tussen 10u en 12u tot 15 augustus". Bovendien is die datum door de betrokken notaris niet aan alle belangstellenden bekend gemaakt.

En zoals al gezegd, ligt het bod van de uitverkoren kopers 8400 euro lager dan de vastgestelde vraagprijs en dan het hogere bod van het gezin BV-NV. 

Onbehoorlijk bestuur

Het stadsbestuur tilt heel zwaar aan wat is gebeurd in Heule. "De gewraakte beslissing zondigt tegen de beginselen van behoorlijk bestuur"; het zijn de woorden van het college van burgemeester en schepenen. Volgende beginselen zouden geschonden zijn: het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van 'benuttigingsgelijkheid' en het 'zuinigheidsbeginsel'. Zich rechtstreeks baserend op de decreet van 7 mei 2004 verklaart het stadsbestuur dat het gemeentelijk belang en vooral dan het financiële belang van de stad is geschaad, "wat op zich een voldoende rechtsgrond is tot schorsing". 

Die schending van het financiële belang van de stad wordt geïllustreerd met bedragen uit de begroting 2007. De stadstoelage voor die Heulse kerkfabriek is begroot op 73.276,20 euro. Dat bedrag is het resultaat van de aftrek van de inkomsten, 111.184,15 euro gewone (overheidstoelagen, stoelgelden, enz.) en 57.343,85 euro buitengewone (leningen voor investeringen), van de uitgaven, 130.771 euro gewone (werkingskosten) en 37.760 euro buitengewone (investeringen). Het stadsbestuur past immers het tekort bij.

Nog een geluk dat de kerkfabriek in de verkoopscompromis met het echtpaar Jolie-Vandenbussche de opschortende voorwaarde had laten opnemen "van afwezigheid van de uitoefening door de toezichthoudende overheid van hun schorsings- of vernietigingsbevoegdheid". Door die voorwaarde was de verkoop nog niet definitief ingegaan en kon de stad er nog tijdig een stokje voor steken. Het schepencollege pleit daarbij kandidaat-koper Patrick Jolie, gemeenteraadslid van de meerderheid, vrij van enige medeplichtigheid aan het gebeuren. In zijn beslissing overweegt het stadsbestuur: "dat blijkens de stukken van het dossier de familie Jolie-Vandenbussche volledig te goeder trouw heeft gehandeld".

SEHeule

Epiloog 1

Intussen ben ik als gemeenteraadslid het dossier gaan inkijken op het stadhuis. Dat recht heeft elk gemeenteraadslid en eigenlijk is het de verdomde plicht van de raadsleden om het bestuur nauwgezet te controleren. Mijn bezoek aan het stadhuis gaf mij een scherpere kijk op de kwestie. Ik zou het flauw vinden mijn oorspronkelijk stuk stiekem te wijzigen. Liever publiceer ik een aanvulling.

Uit de motivatie bij de beslissing van het stadsbestuur om de verkoop door de kerkfabriek te schorsen, had ik opgemaakt dat het gezin BV-NV bij de drie belangstellenden hoorde die door de kerkfabriek waren gecontacteerd. Dat blijkt niet zo te zijn. In feite is de ware toedracht nog erger.

Het koppel BV-NV vernam pas op 30 juli 2007 bij toeval van de voorgenomen verkoop van de gewezen 'onderpastorie', waar tot zijn overlijden pater Joris woonde. Onmiddellijk namen zij contact op met drie leden van de kerkraad, waaronder de secretaris en de 'schatbewaarder' (penningmeester). Van hen verneemt het belangstellende paar dat de vraagprijs 190.000 euro is en zij kunnen de woning bezichtigen. Na een enkel nachtje slapen overhandigt het gezin BV-NV een schriftelijk bod aan de penningmeester van de kerkfabriek. Zij krijgen een ontvangstbewijs.

In de bestuursrecht geldt als een van de beginselen van behoorlijk bestuur: het vertrouwensprincipe. In dit geval mocht het koppel BV-NV er zonder meer op vertrouwen dat zij een ontvankelijk bod hadden gedaan. Niet minder dan drie leden van de kerkfabriek hadden hen immers daartoe in de waan gelaten. Want hoe kan je als zinnig mens anders het geschetste gedrag interpreteren? Je gaat toch met geen gegadigden een pand bezoeken als zij geen kans maken het te kopen?

Groot was de verbazing van het paar toe zij op 23 augustus 2007 van de voorzitter van de kerkfabriek een telefoontje kregen met de melding dat niet zij met hun bod van 190.000 euro, maar het echtpaar Jolie-Vandenbussche met een bod van 181.600 euro het huis toegewezen kreeg. Na bekomen te zijn van hun eerste ontgoocheling deed het koppel BV-NV navraag bij voormelde leden van de kerkfabriek, die hen niet direct konden uitleg geven en hen verwezen naar de voorzitter. Dat blijkbaar alleen de voorzitter bij machte was een uitleg te verschaffen, is niet zonder belang - zie verder.

De voorzitter meldde hen dat de kerkfabriek op 9 juli 2007 een 'vervaltermijn' had ingesteld voor de biedingen tot 20 juli 2007. Die vervaltermijn was door de ingeschakelde notaris schriftelijk per brief bekend gemaakt aan "drie zeer ernstige kandidaten" die vooraf belangstelling hadden laten blijken. In de notulen van de kerkfabriek van Sint-Eutropius van die vergadering wordt evenwel met geen woord gerept over die vervaldatum. Er staat alleen dat de geïnteresseerden de kans zouden krijgen het huis te bezichtigen "iedere zaterdag tussen 10u en 12u tot 15 augustus".

Achteraf is in de marge van het oorsponkelijke verslag (op het stadhuis zag ik de twee versies) bijgeschreven: "verkeerde interpretatie correctie: zie bijlage". In die bijlage verklaart de secretaris: "Persoonlijke verkeerde interpretatie leidde tot een onvolledige, verkeerde inhoudelijke weergave". In haar correctie neemt de secretaris volgende zin op (die eigenaardig genoeg rechtstreeks gericht is aan "u", met name de drie zogenaamde aanvragers die "intussen binnen" waren - van die drie aanvragers komen er uiteindelijk maar twee met een bod): "Daarom hadden wij graag zo snel als mogelijk en uiterlijk tegen 20 juli e.k. uw schriftelijk bod ontvangen". Dat is m.i. geen verslag van een beslissing, maar een citaat uit een intussen al aan de drie 'zeer ernstige kandidaten' verstuurde verzoek om een bod te doen. 

De gecorrigeerde versie is bij het stadsbestuur pas aangekomen op 24 september 2007, in het bundel van stukken die de voorzitter van de kerkfabriek opstuurde op vraag van het stadsbestuur. Aangezien is gebleken dat zelfs drie leden van de kerkfabriek aanvankelijk niets wisten van die - door de voorzitter gehanteerde - vervaldag van 20 juli 2007, zou het van belang kunnen zijn te weten te komen wanneer juist die correctie is aangebracht: voor of na het geweigerde bod van het koppel BV-NV...

Wat er ook van zij, het is duidelijk dat de kerkfabriek de verkoop van haar pand alleen heeft opengesteld voor de drie kandidaten van haar keuze. Andere eventuele gegadigden, zoals het paar BV-NV, kregen geen kans. Even duidelijk is ook dat de gestelde voorwaarde van een vraagprijs van 190.000 euro, niet is aangehouden. Zodoende wilde men de verkoop toewijzen onder andere voorwaarden dan bekend (?) gemaakt.

De conclusie blijft dat men niet alleen discriminerend te werk is gegaan, maar dat men ook niet het nodige heeft gedaan om de beste prijs te bekomen. Aangezien de stad met gemeenschapsgelden elk jaar de tekorten van de kerkfabriek aanvult, is dat verspilling van gemeenschapsgeld. 

Epiloog 2

Over deze kwestie zal ik op de gemeenteraad van november het stadsbestuur ondervragen. Het stadsbestuur heeft zich in dit dossier voorbeeldig gedragen en een moedige beslissing genomen. Maar uit het voorval moeten de nodige lessen worden getrokken.

Daarom leg ik een dubbel voorstel op tafel. Vooreerst stel ik voor dat het stadsbestuur alle kerkfabrieken die werkzaam zijn op het grondgebied van Kortrijk zou aanschrijven met een oproep om de beginselen van behoorlijk bestuur strikt toe te passen. Voorts meen ik dat er een inventaris zou moeten opgemaakt worden van alle vastgoed van de kerkfabrieken. Met die databank zou de stad nauwkeuriger toezicht kunnen houden op eventuele verkopen. Bovendien kan de voorraad bouwgrond ingezet worden in een stadsbeleid om de schaarste aan bouwgrond een beetje te lenigen.

Ik hoop een meerderheid achter deze redelijke voorstellen te krijgen.