26-09-07

Bert Herrewyn: via Den Trap en De Kreun tot nationaal coördinator van Animo

berth1

Oud-scout Bert Herrewyn (28) begon zijn carrière in het jeugdwerk ooit als beroepstapper in het overbekende Kortrijkse jeugdcafé Den Trap. Volgende maand gaat hij voltijds aan de slag als nationaal coördinator van Animo - Jong Links, de jongerenbeweging van de sp.a. In de voorbije gemeenteraadsverkiezingen verraste Bert al wie hem niet kende met zijn opmerkelijk aantal voorkeurstemmen op de lijst sp.a. Sindsdien zijn wij collega's in de gemeenteraad en zo kon ik hem gemakkelijk strikken voor een interview. Een Kortrijkzaan aan het hoofd van de socialistische jongerenbeweging: wat mogen wij daarvan verwachten?

Bert, wat een belangrijke functie is dat waarin je benoemd bent?

Binnen een par weken ben ik voltijds nationaal coördinator van 'Animo -jong links', de jongerenbeweging van de sp.a. Tot dan benut ik mijn recuperatiedagen op mijn huidige werk, bij De Kreun, om al enkele dagen per week naar mijn toekomstige job in Brussel te sporen.

Je komt dus aan het hoofd te staan van een politieke jongerenbeweging. Zie ik dat goed? Vertel eens wat Animo eigenlijk is?

Animo - jong links is de jongerenbeweging van de sp.a. Het is een landelijk erkende jeugdwerkorganisatie, zoals bijvoorbeeld het Verbond van de Scouts er een is. In tegenstelling met jongerenclubs van andere politieke partijen heeft Animo zich wel degelijk uitgebouwd tot een organisatie met veel lokale groepen die aan jeugdwerk doen. Wij zijn meer dan een divisie van een partij. In ons activiteitenaanbod voor jongeren wordt natuurlijk wel ingespeeld op de interesse bij de jeugd voor de hedendaagse samenleving, de politiek in de breedste zin van het woord. Dikwijls wordt gezegd dat de jonge mensen afkerig staan tegenover de politiek. Het kan wel zijn dat zij zich niet direct aangetrokken voelen tot de partijpolitieke schermutselingen. Maar de jongeren willen zich wel mengen in de maatschappelijke debatten. Denk bijvoorbeeld aan de gevolgen van de globalisering, aan de nood aan een duurzaam gebruik van de aardse rijkdommen, enzovoort.

Wie bij de CD&V als lid jonger is dan 35 jaar, is automatisch ook lid van de jongerenorganisatie en omgekeerd. Bij Animo is dat niet zo. Je moet je zelf aansluiten bij de beweging. Een lidmaatschap van de sp.a is ook geen vereiste om lid te kunnen worden van Animo. Natuurlijk zijn de meeste leden ook lid van de sp.a. En Animo stimuleert de jongeren ook om partijpolitiek actief te worde, niet om de partij slaafs te volgen maar om kritisch mee te denken en te werken.

Animo heeft over de vijf Vlaamse provincies en in Brussel zowat 135 afdelingen. Sommige afdelingen werken in een bepaalde stad of gemeente, andere werken meer regionaal.

Mag ik Animo een recruteringsmachine van de sp.a bij de jeugd noemen?

Niet helemaal. Wij staan op onze onafhankelijkheid. Als jeugdorganisatie nemen wij autonoom standpunten in, die soms een andere richting uitgaan dan wat de partij naar voren schuift. Zeker leggen wij andere klemtonen, vertrekkend van wat bij onze leden leeft. Zo voeren wij al geruime tijd actie tegen de onbetaalbaar dure autoverzekeringen voor jonge chauffeurs. In het onderwijsdebat zijn wij regelrecht ingegaan tegen het voorstel van sp.a-minister Frank Vandenbroucke om het hoger onderwijs te gaan financieren volgens het aantal geslaagden in plaats van volgens het aantal inschrijvingen. Uiteindelijk is de maatregel heel wat afgezwakt.

En met een heuse campagne legden wij de vinger op een probleem waarmee heel wat jongeren geconfronteerd worden op het moment dat zij het ouderlijk nest willen verlaten. Je moet eens proberen met enkele vrienden gezamenlijk een huis te gaan huren en bewonen. Voor de sociale zekerheid ben je dan samenwonend en je verliest een groot stuk van je uitkering als je bijvoorbeeld werkzoekend bent. Iedereen kijkt met plezier naar Friends, maar in ons land zou dat feuilleton niet kunnen opgenomen worden; de RVA is ertegen!

Wat bezielde jou om te solliciteren voor de functie van nationaal Animo-coördinator?

Ik had werk, een interessante job bij De Kreun, en ik was eigenlijk nog lang niet op zoek 'naar een nieuwe uitdaging' zoals dat heet. Maar toen ik van die vacature hoorde, begon het onmiddellijk te kriebelen. Dat was nu eens een kolfje naar mijn hand. De job was mij als het ware op het lijf geschreven. Jeugdwerk is altijd al mijn passie geweest, ook als vrijwilliger en deelnemer, en bij Animo kon ik dat combineren met politieke activiteiten, nog iets waar ik verslingerd op ben. Zonder mij veel illusies te maken ben ik op dat jobaanbod ingegaan en tot mijn grote vreugde hebben ze mij gekozen.

Nu ik weet wat mij binnen veertien dagen concreet te wachten staat op het hoofdkwartier van Animo, ben ik er mij nog meer bewust van dat dit een buitenkans is. Ik krijg als coördinator alle mogelijkheden om mij volledig op een professionele manier uit te leven in het jeugdwerk. Op mij rust de verantwoordelijkheid de hele beweging te laten draaien. Dat houdt onder meer in dat de lokale afdelingen ondersteund moeten worden, dat er een aanbod aan interessante activiteiten moet uitgewerkt worden, dat er passende vorming moet aangeboden worden, enzovoort. Jaarlijks verwachten de 'animisten' een weekendbijeenkomst en een happening. Voorts onderhoud ik de perscontacten en sta ik in voor het financiële beleid.

In mijn opdrachten krijg ik ondersteuning van twee personeelsleden en - heel belangrijk! - van een vrijwilligersteam dat om de paar weken bijeenkomt. Ikzelf sta rechtstreeks onder leiding van het nationaal bestuur van Animo, waarvan ik uiteraard ook de vergaderingen moet voorbereiden en documenteren.

Je zegt dat je altijd gedroomd hebt van een loopbaan in het jeugdwerk. Welke sterke punten in jouw cv heeft jou aan het hoofd van Animo - jong links gebracht?

Heel mijn beroepsleven heb ik tot nu toe gewerkt met en voor de jeugd. In plaats van op zoek te gaan naar een diploma ben ik begonnen op de onderste sport van ... Den Trap. Den Trap is al lang dè ontmoetingsplaats bij uitstek voor scholieren in Kortrijk, gelegen in het Burgemeester Reynaertstraatje dat op vrijdagnamiddag verkeersvrij wordt gemaakt omdat het toch iedere keer weer volloopt met scholieren en studenten. In Den Trap heb ik twee jaar achter de toog gestaan om te tappen natuurlijk maar ook als aanspreekpunt voor die gasten. 

Nadien kon ik aan de slag als begeleider in het Jongerenatelier Kortrijk. Deeltijds lerende jongeren die niet in het reguliere circuit aan een (leer)job geraken, krijgen daar een kans om werkervaring op te doen. Alleen al de gewoonte verwerven om op tijd op het werk te komen en om er elke afgesproken dag te zijn, vergt nogal wat inspanning voor sommigen. Daar kreeg ik het houtatelier toegeschoven. Nu, ik had vroeger wel wat kennis opgedaan in de houtsector. Ook de pedagogische begeleiding en de teamwerking behoorden tot mijn taken. Bij het Jongerenatelier ben ik maar een half jaar gebleven omdat ik een nog interessantere job aangeboden kreeg bij De Kreun, als jongerencultuurwerker.

De Kreun1

De Kreun, de concertorganisator uit Bissegem uit het Vlaamse pop- en rockcircuit?

Marc, ik vrees dat je niet helemaal meer mee bent. De Kreun organiseert inderdaad concerten, maar doet zoveel meer. En we zijn indertijd wel ontstaan in Bissegem als jeugdclub, maar we hebben die site ondertussen verlaten. Het café van Brouwerij Haacht op de hoek van de Gullegemsesteenweg wordt nu gebruikt voor de repetities van de Concertharmonie Crescendo. De Kreun is met zijn concerten verhuisd naar het gebouw van de vroegere Limelight in de Persynstraat, achterkant Textielhuis. De bureaus van De Kreun zijn ondergebracht op het Conservatoriumplein in het vroegere gebouw van Radio 2, dat ooit moet verbouwd geraken als het Muziekcentrum van Kortrijk. 

De Kreun is een door de Vlaamse overheid erkende muziekclub, gesubsidieerd volgens het Kunstendecreet. De club organiseert niet alleen concerten, maar heeft ook educatieve activiteiten, maakt allerhande creatieve projecten mogelijk, dans en theater bijvoorbeeld, helpt groepjes zoeken naar repititieruimten, regelt de subsidieformaliteiten van jongerenprojecten, enzovoort.

In vier jaar tijd ben ik 'opgeklommen' tot verantwoordelijke voor de educatie. Het is - was - een heel boeiende job met uiteenlopende opdrachten. Zo kon ik diverse workshops organiseren voor muziekgroepjes, bijvoorbeeld over hoe ze muziek moeten opnemen en een demo kunnen maken op pc, of meer zakelijk: hoe ze moeten omspringen met de fiscus, hoe ze wat geld kunnen overhouden aan hun optredens, hoe ze hun auteursrechten kunnen incasseren bij Sabam, enzovoort. Ook hield ik mij bezig met vrijwilligersbeleid. En was ik projectleider van het grensoverschrijdend project Passe-Partout. Met EU-steun werkt De Kreun nauw samen met collega's in het noorden van Frankrijk en uit het Doornikse: we wisselen artiesten uit en promoten elkaars activiteiten.

Als ik het goed versta, houdt De Kreun nu kantoor in het gebouw aan het station dat ooit het Kortrijkse Muziekcentrum moet worden.  Wat is de verhouding tussen De Kreun en die toekomstdroom?

Die droom heeft zelfs al een naam gekregen van het bestuur van het  Muziekcentrum: Track - het Engels voor spoor zowel gebruikt in verband met treinen als in de muziekproductie. Het is de bedoeling dat met financiële en logistieke steun van de stad alle regionale muziekactiviteiten worden bijeengebracht in het voormalige gebouw van Radio 2. Ik heb het dan over alle genres voor alle leeftijden. De Kreun gaat daarin mee, maar ook bijvoorbeeld Vlamo, de organisatie voor amateurmuziekbeoefening onder leiding van Filip Santy, die vooral ondersteuning geeft aan brassbands, Jeugd en Muziek, Euterpe voor de klassieke muziek, etcetera. Het centrum moet op de duur ook repetitieruimten aanbieden en studio's voor opnames.

Als het ooit afgeraakt, zal je op één site aantreffen: het conservatorium in het aansluitende gebouw, De Kreun, de gerenoveerde concertstudio, en alle mogelijke muziekorganisaties en hun kantoren. De modernisering van de concertstudio is volop aan de gang. In een volgende fase worden repetitieruimten ingericht; daar bestaat een heel grote nood aan in het Kortrijkse - je kan niet zomaar overal in onze dichtbewoonde streek met elektrische gitaren en overdovende drums aan het oefenen slaan. Ik zie er heel veel in, in Track, maar het gaat niet zo vlot zoals het volgens mij zou kunnen en moeten gaan. De deelnemende organisaties en instanties komen geregeld samen, maar dan gaat het uitsluitend over bouwwerken en aannemers en helemaal niet over het opstarten van een heuse (samen)werking. Precies die samenwerking zou voor een groot stuk de inrichting en indeling van het gebouw moeten bepalen.

Keren wij even terug naar jouw ervaringen met het jeugdwerk. Zijn die begonnen aan de tap van Den Trap of was je al een actieve jongen toen je nog in korte broek rondliep?

Marc, die korte broeken, was dat niet meer iets uit jouw jeugd, eeuwen geleden? Nee, ik heb mij met veel plezier kunnen uitleven in verschillende jeugdorganisaties. Op mijn zesde verhuisden wij van Harelbeke naar Heule. Ik werd er lid van de scouts, de groep Robrecht van Bethune met lokaal op de Schakeldries. De groep werd - nogal voorspelbaar - gepatroneerd door Emmanuel baron de Bethune van Marke, je weet wel: de burgemeester geweest. Dat heeft mijn persoonlijke politieke keuze niet erg beïnvloed, moet ik toegeven.

Bij de scouts werd in leider en groepsleider. In Heule ging ik ook aan de slag in Jeugdhuis Quo Vadis in de Mellestraat bij het kerkhof. Daar heb ik optreden leren organiseren, een vaardigheid die mij goed van pas kwam bij De Kreun. Vanuit die activiteiten verzeilde ik als vanzelf in de Kortrijkse jeugdraad, dan in het dagelijks bestuur van de jeugdraad en uiteindelijk werd ik na twee jaar voorzitter. Ik ben tot augustus 2004 jeugdraadvoorzitter gebleven, een opdracht waarin ik van nabij kennis maakte met het jeugdbeleid en de politiek in het algemeen in stad Kortrijk.

Nu we het over politiek hebben: is jouw interesse beperkt gebleven tot het toch zo grote Kortrijk?

Hahaha neen. Kortrijk, groot-Kortrijk - Heule zeker niet te vergeten - ligt mij heel nauw aan het hart. Maar ik kijk ook graag wat over de stadsgrenzen. Zo ben ik mij, naast mijn andere bezigheden - een jong mens moet iets doen als hij geen school meer loopt - ook de Noord-Zuidorganisatie Vredeseilanden beginnen aan te trekken in onze regio. Die ruimere horizon beviel mij zo uitstekend dat ik enkele jaren plaatselijk campagneleider van Vredeseilanden was, in opvolging van de bijna legendarische Stan Callens (de Mailingman).

Wij organiseren jaarlijks de inzamelingscampagne die je wel al bent tegengekomen aan de ingang van de grootwarenhuizen of op drukke punten in de stad. Het geld gaat naar projecten in het Zuiden. Het jaar door verschaffen wij ook informatie over de Noord-Zuid-problemen en houden wij bewustmakingsacties. Zelf kreeg ik in 2005 de kans om als vrijwilliger op eigen kosten op bezoek te gaan bij enkele van onze projecten in Ecuador. Volgend jaar hoop ik met enkele vrienden van Vredeseilanden naar Nicaragua te trekken.

Maar keren wij terug naar jouw keuze voor de socialistische beweging. Dat is toch niet vanzelfsprekend met jouw achtergrond?

Wel, in 2004 heb ik mij, na mijn afscheid als voorzitter van de jeugdraad, aangesloten bij Animo, de jongerenbeweging van de sp.a. Ik heb dat bewust gedaan, hoewel ik helemaal niet uit een politiek nest ben gerold. Na mijn ervaringen wilde ik voortwerken aan jeugdbeleid. Mij aansluiten bij een politieke jongerenbeweging leek mij daarvoor ideaal. En ik heb dus een round-up gemaakt van de bestaande mogelijkheden. 

Ik zocht een partij die opkomt voor de zwakkeren in onze samenleving en die ernaar streeft iedereen gelijke kansen te bieden. Ik vond dat meer bij de sp.a dan bij andere 'kanshebbers'. De CD&V boodt mij een te zwak profiel: voor wie staan ze nu echt? Groen! kon mij bekoren met zijn ecologisch uitgangspunt - bij Vredeseilanden heb ik genoeg gezien dat wij duurzaam moet omspringen met de aardse rijkdommen - maar de groene partij is te veel een one-issuepartij; ze hebben te weinig aandacht voor de sociale problemen. De sp.a is veelzijdiger en dat trok mij het meest aan.

In de voorbereiding van een ideologisch congres heb ik mij in de sp.a  ingeschakeld in de 'pro-werkgroep' armoede, waarvan ik co-voorzitter werd samen met Jacynta De Rouck. Eind 2005 trad ik vanuit Kortrijk toe tot het nationaal bestuur van Animo. Logischerwijze kwam sp.a-Kortrijk - dat weet je nog wel, Marc - mij in 2006 vragen om op de lijst te staan voor de gemeenteraadsverkiezing en ik geraakte waarempel verkozen. Maar ik ben niet in de eerste plaats voor mandaten in de politiek gestapt. Ik wil werken op alle niveaus; en Animo, zowel de Kortrijkse afdeling als nationaal waar ik nu ga werken, ligt mij daarbij het nauwst aan het hart.

Als gemeenteraadslid zitten wij elke maand samen op de oppositiebanken in het stadhuis. Je bent nu al een half jaartje lid van de gemeenteraad. Wat vind je ervan?

Goh, ik vind het wel boeiend. je krijgt er echt contact met het beleid van de stad; je zit op de voorste rij als de dossiers passeren. Je kan iets doen voor de mensen; al ben je als in de oppositie vooral aanspreekpunt voor de burger en controleur van het bestuur, meer dan directe bestuurder. 

Toch is het niet helemaal zoals ik het verwacht had. Ik heb nogal wat aanmerkingen op de werking van de gemeenteraad. De werking is er niet op afgestemd om de gemeenteraadsleden het best te laten werken. de voorbereiding van de raden, de commissievergaderingen, de communicatie, dat is nog allemaal niet zoals het zou moeten. Neem nu de manier zoals er in de gemeenteraad geantwoord wordt op vragen van raadsleden: dat is veelal ontwijkend en vergoelijkend. Een echt debat komt er heel weinig los. En wat mij nog het meest steekt, is dat de mensen nauwelijks op de hoogte zijn van wat de gemeenteraad doet en wat het belang ervan is. Nochtans worden daar heel belangrijke beslissingen getroffen die iedereen aanbelangen. Enfin, ik moet niet klagen; ik weet wat te doen in de komende jaren, zowel in Kortrijk als in Brussel

10:31 Gepost in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: animo, sp a, interview |  Facebook |

Commentaren

hiep hiep voor den Bert !

Gepost door: hilde | 30-09-07

De commentaren zijn gesloten.