25-01-07

Zoetzuur offerfeest in Kortrijk

offerf_02_2

Er zijn geen problemen geweest van openbare orde en hygiëne bij het schapenslachten voor het islamitische offerfeest in Kortrijk. Toch heeft het stadsbestuur het de Kortrijkse moslims niet gemakkelijk gemaakt. In het enige slachthuis dat open was op 30 en 31 december 2006, een Desselgemse slachter van ... kippen, zijn amper 50 schapen geslacht. Normaal mag men rekenen op zowat 3 à 400 schapen voor het offerfeest in onze streek. Naar verluidt, zijn veel gelovigen naar Moeskroen en Ronse getrokken met hun slachtdieren. In de andere centrumsteden en ook in veel kleinere gemeenten opent de overheid voor het offerfeest een tijdelijke slachtvloer, met toenemend succes. Waarom kan dat ook in Kortrijk niet? Daarover voerde ik een korte maar felle discussie met burgemeester Stefaan De Clerck op de jongste Politieraad.

Het begon met een interpellatie van VB-raadslid Maarten Seynaeve, die wou weten hoeveel bekeuringen de politie in Kortrijk, Kuurne en Lendelede had uitgeschreven voor overtredingen bij het offerfeest van de moslims. Het antwoord was: geeneen. Als het zijn bedoeling was de moslimgemeenschap met de vinger te wijzen, was hij eraan voor zijn moeite. Het enige voorval dat werd genoteerd, was een zak met schapenbeenderen op het Guldenspoorfietspad ter hoogte van de Sint-Antoniusstraat. Waar is de tijd dat ten alle kante slachtafval werd aangetroffen in beken, grachten en bermen.

Wat dat betreft, geen probleem meer dus. Wat niet wil zeggen dat stad Kortrijk het offerfeest in optimale omstandigheden heeft laten verlopen.

Op dat islamitische feest worden, ter herdenking van het offer van Abraham/Ibrahim, honderden schapen volgens rituele voorschriften geslacht. In onze streek rekent men doorgaans op zowat 4 à 500 dieren. Een deel van het vlees wordt in familieverband feestelijk verorberd; een ander deel wordt weggeschonken - in Leuven ging het schenkvlees bijvoorbeeld naar het armenrestaurant Poverello, nochtans van christelijke inspiratie.

In Kortrijk leven sinds de jaren zestig een toenemend aantal islam-gelovigen. In tegenstelling met andere steden en gemeenten, waar het exotische feest al is ingeburgerd, verloopt de rituele slachting in onze stad nog altijd niet rimpeloos. Thuisslachtingen zijn verboden, om tal van evidente redenen (al was het maar van hygiëne en voedselveiligheid). Uiteindelijk wordt er telkenjare dan wel in extremis een privaat slachthuis gevonden dat, zonder veel enthousiasme, zijn deuren wil openzetten voor de schapen. In 2006 wees toenmalig schepen Philippe De Coene er de burgemeester op dat het offerfeest extra moeilijkheden zou geven. De vastgestelde datum was immers 31 december 2006 (voor een deel van de moslims, voor de anderen was het 30 december). Vindt maar eens een slachthuis dat wil werken op oudejaarsavond.

Naar mijn aanvoelen is de burgemeester te laat in gang geschoten. Hijzelf reageert verontwaardigd op mijn uitspraak. Hij heeft al in mei 2006 contact gezocht met de Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen van West-Vlaanderen. En die hebben hem, naar eigen zeggen, na aanvankelijke positieve reacties, laten stikken. Stefaan De Clerck is daar heel verwonderd over, maar misschien heeft hij niet de juiste contacten gelegd - ook dat is improvisatie. In zijn katholieke kerk is het gemakkelijk: als je iets te regelen hebt, ga je naar de bisschop in Brugge. De islam is niet zo hiërarchisch georganiseerd. Elke moskee staat op zichzelf en veel moskeeën herbergen bovendien verschillende gemeenschappen. Beter had de burgemeester contacten gelegd met de moslimgemeenschappen in eigen stad en streek.

Dat heeft hij dan eindelijk ook, rijkelijk laat, gedaan, in november. Na een vruchteloze zoektocht naar een slachthuis voor de gelovige moslims, belandt men eind november bij NV Slachthuis Verbist in Izegem. Die wil het doen maar slechts als hij zeker is van 300 schapen tegen 60 euro het stuk. De interesse is heel gering; de meeste families vinden het te duur. De burgemeester probeert nog op de 'Conferentie van de burgemeesters' van de streek zijn collega's mee te krijgen, om toch aan die 300 te geraken. Maar dan schrijven we al 8 december. Op 20 december zegt Verbist zijn samenwerking met stad Kortrijk op, wegens te weinig toegezegde slachtdieren.

Als noodoplossing zoekt Kortrijk dan maar een uitweg bij stad Waregem, waar ze een slachter van ... kippen - ook geen professioneel dus - bereid gevonden hadden zijn diensten aan te bieden voor het offerfeest. Daar moesten de moslimfamilies maar 50 euro per schaap betalen. Die ultieme oplossing kon pas op 20 december aan de pers worden bekendgemaakt.

Het is geen succes geworden. Amper 50 schapen werden er binnen gevoerd. Ik verneem dat er heel wat moslims naar Moeskroen en enkelen naar Ronse zijn getrokken om hun schaap te laten slachten. Maar ik ben ervan overtuigd dat er ook wel een aantal thuis of onder vrienden zijn geslacht. Een West-Vlaming, ook al is hij moslim, behelpt zich als het beleid steken laat vallen.

Hoewel het deze keer, gezien de datum, nog moeilijker was dan anders, zal het sukkelen blijven zolang Kortrijk niet, zoals de andere centrumsteden en heel wat kleinere gemeenten, een stedelijke tijdelijke slachtvloer inricht. Antwerpen, Gent, Lokeren, Leuven, Ronse, Dendermonde, enzovoort kunnen het, met stijgend succes en met een serieuze vermindering van de thuisslachtingen; waarom kan Kortrijk dat dan niet?

De afvalintercommunale Imog had nochtans een gedetailleerd scenario uitgedokterd voor gemeenten die een tijdelijke slachtvloer wilden organiseren. Imog zelf wou het slachtafval op deskundige wijze verwijderen.

In zijn eerste contacten met de Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen van West-Vlaanderen had de burgemeester de optie tijdelijke eigen slachtvloer ter bespreking gelegd. Gevraagd naar hun wensen had de Unie een voorstel uitgewerkt dat niet minder dan 36.000 euro had gekost. Dat is inderdaad niet weinig. Volgens de burgemeester is dat kostenplaatje een reden om geen stedelijke slachtvloer te openen.

Maar de plaatselijke moslimgemeenschap maakt zich sterk dat het voor veel minder kan. Bovendien kan contact gezocht worden met andere gemeenten om de kosten te delen; zo doet men het met veel succes in Dendermonde en omstreken. En ten slotte beslaat een groot deel van de kosten materiaal dat men ook de volgende jaren zou kunnen gebruiken. In de andere steden vult men voor die dag het ingezette gemeentepersoneel aan met vrijwilligers.

Het volgende offerfeest valt halverwege december 2007 (de islamitische kalender telt 13 dagen minder dan onze jaartelling). Ik hoop dat de gelegde contacten met de plaatselijke moslimfamilies leidt tot een convenabele oplossing.

Kortrijk mag zich niet wegstoppen achter het kleine aantal officieel gekende aantal geslachte schapen. Men mag er niet mee tevreden zijn dat onze stadsgenoten hun religieuze verplichtingen noodgedwongen gaan voldoen in Moeskroen of Ronse. Op die manier ontlopen wij als centrumstad onze verantwoordelijkheden.

De burgemeester wist ook te vertellen dat 'veel' moslims ervoor gekozen hadden het offerfeest op een andere manier te vieren, met een feestmaal en enkele aalmoezen. Ten eerste geloof ik dat niet. En ten tweede ga ik er niet mee akkoord om dat een uiting van integratie te noemen, zoals de burgemeester zich op een onbewaakt ogenblik liet ontvallen. Integratie betekent niet dat men zijn eigen cultuur en gebruiken moet afzweren. Wie dat eist van de nieuwkomers, vraagt 'assimilatie' (volledige versmelting); en dat vind ik een verarming voor onze maatschappij.

16-01-07

Eerste vergadering nieuw schepencollege: namen (be)noemen

 stadhuisbalie

Op de receptie na de installatievergadering van de gemeenteraad heeft men de kersvers benoemde schepenen twintig minuten moeten missen. Zij hadden zich teruggetrokken voor hun allereerste officiële collegevergadering. Zij verdeelden onder elkaar de verschillende bevoegdheden, en wel op een nogal merkwaardige manier waar vooral de burgemeester beter van wordt.

Voorts werden lange lijsten namen van stadsambtenaren goedgekeurd om te voorkomen dat burgemeester en schepenen schrijfkramp zouden oplopen. Die ambtenaren kregen de machtiging om hun handtekening te zetten onder allerlei documenten die anders door burgemeester en schepenen ondertekend zouden moeten worden. Marie-Claire Vandenbulcke heeft als schepen van administratieve vereenvoudiging blijkbaar nog wel wat werk voor de boeg in de stedelijke administratie.

Op zijn allereerste vergadering besliste het nieuwe college van burgemeester en schepenen vooreerst voortaan elke dinsdag om 8.30 uur bijeen te komen in de Schepenzaal van het Stadhuis. Dat wordt vroeg opstaan, Wout!

 

Bevoegdheden schepenen

 

Als tweede punt werd onmiddellijk de verdeling van de bevoegdheden vastgelegd. Die verdeling is 'slechts' een werkafspraak, aangezien burgemeester en schepenen volgens het gemeentedecreet als college en in consensus besturen. Maar in de praktijk gaat het wel degelijk om een harde bevoegdheidsafbakening. De bevoegdheden zijn verdeeld als volgt: 

 

Stefaan DE CLERCK, burgemeester: strategische planning (inclusief Europese zaken en 'rasterstad'), cultuur, communicatie & recht, politie en brandweer, en protocol 

 

Lieven LYBEER, eerste schepen, schepen van Werk, Wonen en Welzijn (de drie w's): werk (inclusief sociale economie), wonen, welzijn (inclusief sociaal beleid, integratie, senioren, mindervaliden), gebiedsgerichte werking ('in tandem' met Jean de Bethune), en jumelages

 

Wout MADDENS, tweede schepen, schepen van Stedenbouw en Ruimtelijke ordening: stedenbouw (inclusief bouwkundig erfgoed), ruimtelijke ordening, huisvestingsreglementering, grondbeleid

Stefaan BRAL, derde Schepen, schepen van Leefmilieu en Sport: leefmilieu, afvalstoffen, 'publiek domein' (deeltje groen), 'grote evenementen' (Kortrijk Bruist), sport

Guy LELEU, vierde schepen, schepen van Infrastructuur en Mobiliteit: 'publiek domein' (deeltje wegen, infrastructuur, rioleringen), mobiliteit, parkeerbeleid (inclusief Parko)

 

Alain CNUDDE, vijfde schepen, schepen van Jeugd en Financiën: financiën, jeugd, kinderopvang en gezinsbeleid, vrijwilligerswerk, en ontwikkelingssamenwerking

 

Hilde DEMEDTS, zesde schepen, schepen van Personeel en Facility: personeel en facility

 

Jean de BETHUNE, zevende schepen, schepen van Economie, Onderwijs en Toerisme: economie (inclusief landbouw, markten, foren, braderieën), onderwijs, toerisme, ontmoetingscentra, preventiebeleid, ICT, kerkfabrieken, en gebiedsgerichte werking (in tandem met Lieven Lybeer)

Marie-Claire VANDENBULCKE, achtste schepen, schepen van Burgerzaken en Administratieve Vereenvoudiging: bevolking, burgerlijke stand, begraafplaatsen (administratief beheer), kiezerslijsten, en vooral niet te vergeten: 'administratieve vereenvoudiging'

Verdeel en heers

Bij die verdeling valt een en ander op. Stefaan De Clerck gaat er prat op verschillende 'tandems' te hebben gemaakt. Zou hij het er bewust op aangelegd hebben om voor zoveel mogelijk bevoegdheden een dubbele leiding te creëren? Het gevolg laat zich raden: de meningsverschillen zullen rap genoeg opduiken. Waarop de burgemeester, als chef de file en bevoegd voor de 'strategische planning', de knopen kan doorhakken ... en met de eer kan weglopen.

Overigens zijn de schepenen die hun mandaat verlengen, dooreengegooid zoals het gebruikelijk is in de diplomatie ('de grote beweging': om de zoveel jaar wordt iedereen van zijn vertrouwde post weggehaald om in een andere hoofdstad weer te gaan pionieren).

Zo is de populaire Lieven Lybeer zijn personeelsbevoegdheid afgepakt - te populair mag hij nu ook niet worden. Hij behoudt de bevoegdheid 'werk', maar dan 'in tandem' met Jean de Bethune, die 'economie' behoudt. Ook 'gebiedsgerichte werking' moet Lieven delen met Jean. 'Wonen', de bevoegdheid waarvan Frans Destoop zo weinig heeft gebakken in de vorige zes jaar, moet hij dan weer delen met VLD-schepen Wout Maddens. En "welzijn' met zijn ACW-rivaal Alain Cnudde (die de welzijnsmateries kinderopvang, gezinsbeleid is toegewezen) en uiteraard ook met zijn andere ACW-rivale Francesca Verhenne, OCMW-voorzitter. En komt Alain Cnudde met ontwikkelingssamenwerking (stedenband met het Fillippijnse Cebu) niet in het vaarwater van de jumelage-bevoegdheid van Lybeer?

Wout Maddens staat met zijn bevoegdheden ruimtelijke ordening, stedenbouw en grondbeleid onder rechtstreekse voogdij van de burgemeester, die zich de strategische planning en het stedelijke beleid heeft laten voorbehouden. En met zijn bevoegdheid 'huisvestingsreglementering' is hij aan een enkel gekluisterd aan wonen-schepen Lieven Lybeer.

Stefaan Bral erft de bevoegdheden van Philippe De Coene, die daarop zodanig zijn stempel heeft gedrukt dat nieuwe initiatieven voor jaren uitgesloten zijn. Overigens had Bral die ecologische bevoegdheden vroeger al. Hij behoudt sport, waarin de stedelijke vzw Sportplus een stevige eigen koers vaart. Cultuur heeft hij voor het grootste deel moeten afstaan aan de burgemeester van Buda. Alleen Kortrijk Bruist mag hij voortdoen, hopelijk met genoeg budget zodat hij niet op een creatieve manier op bedeltocht moet trekken. Wat zijn bevoegdheid 'straatgroen' betreft, moet Bral zich nauw afstemmen op het beleid van ACW-bulldozer Guy Leleu.

Guy Leleu behoudt zijn topzware bevoegdheden verkeer en openbare werken. Of dat een cadeau is in het licht van de verkeerschaos die Foruminvest kan veroorzaken en in het licht van de Leiewerken die niet opschieten, is maar de vraag. Hij zal met Stefaan Bral moeten overeenkomen welke straat welke bomen krijgt.

Hilde Demedts, historisch berucht als de zuinigste schepen van financiën ooit in Kortrijk en andere centrumsteden, krijgt de bevoegdheden waarnaar het meeste geld gaat: personeel en stadsgebouwen. Ik hoop voor de betrokkenen (èn voor een degelijke werking van de stadsdiensten) dat zij met de jaren wat 'milder' is geworden, maar ik denk dat zij precies wegens haar reputatie die bevoegdheden heeft toegeschoven gekregen.

Jean de Bethune behoudt economie (zonder 'werk', dat naar Lieven Lybeer gaat), onderwijs (dat nauwelijks nog iets inhoudt in Kortrijk als we het recreatief onderwijs - muziekconservatorium en academie - buiten beschouwing laten), en ... kerkfabrieken (zeg maar doorgeefleningen). Hij krijgt: 'toerisme' (de ondergewaardeerde bevoegdheid die Bral moest afstaan), 'ontmoetingscentra' (onder strakke voogdij van de burgemeester die ook cultuur opgeëist heeft), ICT (in tandem met facilityschepen Demedts). Hij moet zelfs zien overeen te komen met Lieven Lybeer, in de gebiedsgerichte werking (de ene het gebied Marke en omstreken en de andere Sint-Jan en Sint-Elisabeth?).

En Marie-Claire Vandenbulcke moet vooral niet moeilijk doen (schepen van 'administratieve vereenvoudiging'), maar heeft voor de korte periode dat ze zich mag omgorden met de schepensjerp, vooral een sympathieke job als schepen van de trouws en de jubilees. Ze zal dat schitterend doen, ben ik van overtuigd. Of drie jaar lang genoeg zal zijn om een onvergetelijke indruk te maken op de kiezers, betwijfel ik echter.

Wie zei ook weer: verdeel en heers?

Namedropping

Op dezelfde eerste vergadering van het schepencollege machtigde burgemeester Stefaan De Clerck een batallion ambtenaren om in zijn plaats allerlei handtekeningen te plaatsen. Is die wettelijke signatuuropdracht van de burgemeester nog op zijn plaats in het jaar 2007? 

Tot het afgeven van uittreksels uit of afschriften van andere akten dan die van de burgerlijke stand, en tot het voor eensluidend verklaren van stukken zijn volgende ambtenaren gemachtigd - het is meteen een lijst van het puikje van het stedelijke korps -: 

Geert Hillaert, stadssecretaris

Mieck Vos, adjunct-stadssecretaris

Johan Vanhoutte, stadsontvanger

Frans Van Den Bossche, hoofdingenieur-directeur

Yves Vanneste, juridisch adviseur

Jean Pierre Vanacker, architect-directeur

Robert Stock, ingenieur-directeur

Mia Maes, directeur

Luk Vanbeneden, ICT-adviseur

Paul Demarez, directeur

Machteld Claerhout, directeur

Domien Dessein,directeur

Yves Baptiste, coördinator leefmilieu

Hendrik Verdonck, brandweercommandant

Lode Valcke, milieuambtenaar

Geert Houtteman, adjunct van de directeur

Patricia Ghekiere, adjunct van de directeur

Frank Delaere, adjunct van de directeur

Petra Verhenne, adjunct van de directeur

Philippe Vandeleene, administratief hoofdmedewerker

Johan Vermandele, administratief medewerker

Een tweede reeks ambtenaren (nu uitsluitend van de dienst burgerzaken, de vroegere 'burgerlijke stand') kreeg van Stefaan De Clerck machtiging om in zijn naam te ondertekenen:

1.  voor eensluidend verklaarde uittreksels en getuigschriften die geheel of gedeeltelijk op basis van het bevolkingsregister worden opgemaakt;

2.  identiteitsdocumenten voor Belgen;

3. identiteitsbewijzen voor kinderen die de volle leeftijd van 12 jaar nog niet bereikt hebben, ongeacht hun nationaliteit;

4. wettiging van handtekeningen;

5. de eensluidendverklaring van fotokopies met hun origineel;

6. rijbewijzen;

7. beslissingen tot bevel om het grondgebied te verlaten bij toepassing van de vreemdelingenwet van 15 december 1980;

8.  identiteitsdocumenten voor vreemdelingen;

9.  uittreksels uit de bevolkingsregisters die in het stadsarchief berusten;

10. erfrechtverklaringen.

 

Die gemachtigde medewerkers zijn:

a)       Voor de documenten genoemd sub 1 tot en met 5 hierboven:
Greet De Praitere, Nadine Coolsaet, Caroline Demaitre, Caroline Ghiesmans, Martine Creupelandt, Marijke Vantomme, Cynthia Lavaert, Martine Vanmarcke, Ann Vanackere, Egide Dhert, Sylvie Weydts, Anne Vanyzere, Ann Rabaut, Delphine Remmerie, Hendrik Ryckoort, Sarah Goeminne, Marleen Debersaques, Rita Neyrinck, Nathalie Nolf, Jacqueline Vansteenkiste, Mireille Anckaert, Catherine Dewaele, Lieve Allegaert, Marie-Claude Soete, Karin T’Joen, Paul Soenen, Magda Ghillebert, Connie De Jonckere, Joery Beulque, Philippe Devos en Lieven Terrie

b)       Voor de documenten genoemd sub 6 hierboven:
Martine Creupelandt, Marijke Vantomme, Caroline Ghiesmans, Cynthia Lavaert, Joery Beulque, Philippe Devos en Lieven Terrie

c)        Voor de documenten genoemd sub 7 hierboven:
Joery Beulque, Philippe Devos en Lieven Terrie

d)       Voor de documenten genoemd sub 8 hierboven:
Karin T’Joen, Marie-Claude Soete, Lieve Allegaert, Catherine Dewaele, Joery Beulque, Philippe Devos en Lieven Terrie

e)       Voor de documenten genoemd sub 9 hierboven :
Ann Augustyn, Joery Beulque, Philippe Devos en Lieven Terrie

f)          Voor de documenten genoemd sub 10 hierboven :
Rita Neyrinck, Joery Beulque, Philippe Devos Nathalie Nolf en Lieven Terrie

11-01-07

Meester Pol Hiergens als ijsbreker voor fractieondersteuning?

achterkant stadhuis

Kabinetten (persoonlijke medewerkers) voor burgemeester en schepenen: het is een recent verschijnsel, overgenomen van een al lang bestaande praktijk bij de ministers. Nog geen uur nadat hij tot schepen was benoemd door de gemeenteraad, kreeg Wout Maddens, VLD, zijn eigen kabinet, met twee medewerkers. Een van die medewerkers is niemand minder dan Pol Hiergens, advocaat en gewezen VLD-provincieraadslid.

Intussen doktert de Vlaamse Regering aan een besluit om de veralgemening van kabinetten in de gemeenten in goede banen te leiden. Het nieuwe van dat initiatief is dat ook de mogelijkheid wordt geschapen om secretarissen op kosten van de gemeente te benoemen voor de gemeenteraadsfracties (de partijen met verkozenen in de gemeenteraad). Dat is een maatregel die het grote machtsverschil tussen de schepenen met hun personeel èn persoonlijk kabinet en de aan hun lot overgelaten gemeenteraadsleden moet verminderen. Ik juich het toe. Nu nog afwachten of de meerderheid in Kortrijk zo fair zal zijn om van die mogelijkheid gebruik te maken.

Kabinetten zijn een recent verschijnsel in het stadhuis van Kortrijk. De bedoeling is de burgemeester en de schepenen enkele persoonlijke medewerkers te bezorgen, die hun baas met hun werkkracht en deskundigheid bijstaan bij de uitoefening van het mandaat. Vroeger was het een soort voorrecht van de burgemeester. Maar toen de christendemocraten voor het eerst een andere partij moesten dulden in 'hun' schepencollege - de intrede van sp.a-er Philippe De Coene als schepen in 2001 -, kregen ook de schepenen kabinetsmedewerkers. Na veel pramen kreeg De Coene, als enige andersgekleurde, twee medewerkers (Inge Vervaeke en Thomas Bulcaen). De andere schepenen moesten het stellen met aan halftijdse kabinetsbediende.

Etat major

Zoals hier al uitvoerig becommentarieerd, heeft CD&V de sp.a als coalitiepartner ingeruild voor de VLD. Waar CD&V in de periode 2001-2006 nog altijd met 1 gemeenteraadslid de meerderheid had in de Kortrijkse raad (21 op 41), is dat overwicht afgekalfd tot 18 zetels. De nieuwe coalitiepartner kon dus in principe hardere eisen stellen aan CD&V. Dat VLD uiteindelijk slechts 1,5 schepenambten uit de brand heeft gesleept, is een bewijs van zwakke onderhandelingen (en van de onverbeterlijke arrogantie van de vroegere meerderheidspartij). Die zwakte wordt thans bevestigd als we kijken naar de verdeling van de kabinetsmedewerkers.

Hoewel de VLD thans in theorie in een sterkere positie staat als coalitiepartner dan de sp.a zes jaar geleden, heeft VLD-schepen Wout Maddens slechts evenveel (even weinig?) medewerkers kunnen afdwingen als Philippe De Coene indertijd. Hij mag 1 voltijdse kabinetsattaché aanwerven (niveau A1-A3) en 1 voltijdse kabinetsbediende (niveau C1-C3). Trek daarmee maar eens ten strijde tegen de - onevenredige - overmacht van CD&V in het college van burgemeester en schepenen!

De burgemeester daarentegen kan met een hele 'état major' van niet minder dan 5 medewerkers optrekken: 1 kabinetssecretaris, 1 kabinetsattaché, 2 kabinetsbedienden en 1 persoonlijke chauffeur. De andere schepenen moeten zich behelpen met een halftijdse bediende.

Uiteraard kan men zich de vraag stellen of de stedelijke bewindslieden niet evengoed zouden kunnen werken met het reguliere personeel van de stadsdiensten die aan hen zijn toevertrouwd. Maar die opmerking geldt dan wel in de eerste plaats voor de burgemeester. Ik kan erinkomen dat een van de anderhalve VLD'ers van dienst in het schepencollege, wat politieke medewerkers krijgt om de VLD-inbreng in het beleid mee te bewaken.

Schepen Wout Maddens koos als kabinetsattaché advocaat Pol Hiergens. Pol Hiergens zag zich als blauwe kopman voor de provincieraadslijst, overvleugeld door populair cafébaas en gemeenteraadslid Hans Masselis. Ik vraag mij af of het verlies van dat provinciemandaat wel afdoende wordt goedgemaakt door die job als kabinetsmedewerker. Soit, ik wens hem veel werkgenoegen.

Als kabinetsbediende ging Wout Maddens iemand zoeken van buiten Kortrijk: Amélie Lapauw van Zwevegem.

Fractiesecretarissen

Intussen is het te verwachten dat Kortrijk zijn kabinettenregeling binnenkort zal moeten aanpassen. Er is een besluit van de Vlaamse Regering in de maak (dat met terugwerkende kracht vanaf nieuwjaar 2007 zou gelden). Dat besluit is vorige vrijdag (12 januari) op de ministerraad gekomen.

Het interessante aan dat besluit is dat er naast kabinetspersoneel nu ook 'fractiepersoneel' kan aangeworven worden in de gemeenten. Met fractiepersoneel bedoelt minister Marino Keulen: "personeel ten behoeve van de fracties in de gemeenteraad", m.a.w. een of meer secretarissen voor de partijen die in de gemeenteraad zijn vertegenwoordigd. In artikel 2 wordt onmiddellijk elke partijdige discriminatie onmogelijk gemaakt: "Indien de gemeente fractiepersoneel wenst aan te stellen, doet zij dit voor alle fracties die dit wensen".

Ik ben groot voorstander van de inschakeling van fractiepersoneel. De gemeenteraadsleden zijn geen professionele politici. De meesten kunnen hun mandaat slechts uitoefenen in de uren die hen resten na hun gewone dagtaak. Daartegenover zijn de burgemeester en de schepenen in principe voltijds (sommige halftijds) beschikbaar voor hun opdracht en beschikken ze naast hun persoonlijke medewerker(s) over de ettelijke personeelsleden van hun diensten.

Als wij ervan uitgaan dat de allereerste opdracht van de gemeenteraad erin bestaat het beleid van het schepencollege te controleren en bij te sturen, is het overduidelijk dat de gemeenteraadsleden erg weinig middelen hebben om die belangrijke democratische opdracht te vervullen. Een beetje professionele hulp zou zeer welkom zijn. Ik doe dus een oproep aan de meerderheid om de mogelijkheid van fractiepersoneel in Kortrijk te gebruiken.

Afsprakennota

Het besluit van de Vlaamse Regering schetst meteen het statuut van zowel de kabinets- als de fractiemedewerkers. Dat statuut is trouwens identiek voor beide groepen. De gemeenteraad moet vastleggen hoeveel kabinets- en fractiemedewerkers er mogen komen en van welke graad die mogen zijn. Er kunnen zowel nieuwe mensen aangeworven worden als bestaande stadsmedewerkers die voor een periode worden ter beschikking gesteld. Uiteindelijk is het het college van burgemeester en schepenen die de kabinets- en fractiemedewerkers aanwerft, onder de voorwaarden van de gemeenteraad. Voor de fractiemedewerkers moet het schepencollege de mensen kiezen die zijn voorgesteld door de fracties zelf.

Al die speciale medewerkers krijgen hetzelfde loon als hun collega's van dezelfde graad in de stadsdiensten. Daar bovenop kunnen zij nog een kabinets- of fractietoelage ontvangen. Nu het overheidspersoneel geregeld wordt geëvalueerd, is dat ook het geval voor die medewerkers. Die evaluatie gebeurt evenwel voor het fractiepersoneel op basis van een verslag van de fractie.

Nieuw is dat er een 'afsprakennota' moet worden opgesteld om de interne werkverdeling tussen de stadsadministratie en het kabinets- en fractiepersoneel te regelen. Geen overbodige luxe, me dunkt. Misschien is het moment waarop die afsprakennota in de gemeenteraad komt, de gelegenheid om de eis voor een betaalde secretaris voor elke fractie kracht bij te zetten.