08-06-06

Gewezen Textielfabriek Callens biedt mogelijkheden voor stad en omgeving

De dag nadat de gemeenteraad zijn fiat had gegeven voor een stedelijk bod op de gewezen Callens Textielfabriek, won de stad de openbare verkoop . Maar wat gaat Kortrijk aanvangen met het pand van 1,5 hectare waarvan twee derde bebouwd? Het stadsbestuur opteerde van in het begin voor magazijnen voor de stadsdiensten. Ikzelf liet in de gemeenteraad en hier (http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be/?number=1&...) mijn voorkeur blijken voor een bestemming die ten goede zou komen aan de woonbuurt. Wellicht komt er een compromis uit de bus. Alvast laat de stad drie urbanisten een studie uitvoeren.

Op 14 november 2005 gaf de gemeenteraad aan het stadsbestuur de opdracht om een hoger bod uit te brengen in de openbare verkoop van de gewezen 'Callens Textiekfabriek', Moorseelsestraat 102, op de grens tussen Overleie en de Haantjeshoek (Heule). De dag nadien al had de stad prijs, met een bod van 502.200 euro. Het bebouwde deel van de site bestaat uit vooroorlogse fabrieksgebouwen met sheddaken en een wat gedateerd maar karaktervol bureaugebouw aan de Moorseelsestraat. In het kantoorgebouw zitten nog enkele stalen ramen van de even Overleise smederij Halsberghe Gebroeders.

Het stadsbestuur wordt door de Directie Facility nog altijd aangespoord om de gebouwen aan te wenden als stapelplaatsen voor diverse stadsdiensten. Thans zitten nagenoeg alle uitvoerende diensten in de stedelijke tuighuizen, Rekkemsestraat 54 in Marke, met aansluitend een depot voor Leefmilieu in de Aardweg. De dienst feestelijkheden zit met zijn groot materiaal in het gebouw van Kanaal 127 (gewezen Kortrijkse Textielmaatschappij) in de Stasegemsesteenweg.

De site Callens, 'te Kaljes' in het Overleis, zou onderdak kunnen bieden aan 1. de depot van de wegendienst, verkeersdienst en dienst openbare verlichting, 2. het evenementengerief (voertuigen, tribunes, feestmateriaal) van de directie Cultuur, 3. de garage en de gebouwendienst van de directie Facility, en 4. de brandweer voor de berging van containers. Plaats genoeg en vlot bereikbaar.

"Anderzijds" schrijft de directie Facility gelukkig in haar nota: "is het echter ook zo dat de buurt en omgeving waarin deze site gelegen is, de nodige aandacht verdient". Inderdaad! De buurtbewoners werden opgetrommeld en op die vergadering bleek dat de buurt smacht naar een leefbaarder woonomgeving. De mensen wilden nieuwe woningen in hun wat verouderde buurt en wilden dat er wat gedaan werd aan de onophoudelijke stroom wagens voor hun deur. De site Callens, die een groot deel van het binnenblok bezet, biedt mogelijkheden om de buurt te laten opleven.

Allerhande voorstellen circuleren. Zo zou men ideeënbussen kunnen plaatsen in de straten. Een straatexpo van foto's uit het stadsarchief kunnen tonen hoe gezellig het er vroeger was. Op een grote plattegrond zouden de bewoners hun wensen voor wandel- en fietsroutes kunnen tekenen. En in een 'babbelbox' (met copyright aan Man Bijt Hond - TV1) zouden de mensen ongezouten hun mening kwijt kunnen. Een klus voor de 'rastermanager'. In elk geval wil het stadsbestuur door de terreinen van Kaljes een extra stap- en fietsverbinding met het nabijgelegen sportpark Wembley.

Om uit de veelheid van mogelijkheden de beste te kiezen worden niet minder dan drie architecten aan het werk gezet. Over de verschillende facetten van het fabriekspand moeten zij ideeën en schetsen produceren. Zij moeten een inventaris maken van de bestaande toestand, met een haalbaarheidsonderzoek voor hergebruik van bestaande gebouwen. Zij moeten een 'vlekkenplan' inkleuren met de beschikbare gegevens (wat men daar ook mee moge bedoelen). Belangrijk is dat de effecten op het verkeer in de buurt worden uitgezocht van de verschillende opties. Ook de stedebouwkundige uitgangspunten moeten in kaart worden gebracht (Gewestplan, BPA, Ruimtelijk Structuurplan). Voorts worden verwacht: voorstellen van efficiënte (ver-)bouwmethodes, ideeën over de betekenis van de site voor de buurt, over subsidiemogelijkheden, enzovoort.

Elke ontwerper kan 8.300 euro verdienen, als hij of zij er wat van bakt. Omdat het de bedoeling is voorstellen te sprokkelen uit verschillende invalshoeken, kan aan geen enkele architect de garantie worden gegeven dat hij of zij de definitieve ontwerpopdracht zal in de wacht slepen. Het stadsbestuur hoopt op een totale Vlaamse subsidie van 90% van de uiteindelijke saneringswerken. Eer men echt aan de slag kan, zal het wel nog een kleine twee jaar duren.

Foto getrokken door de brievenbus in de Moorseelsestraat!

De commentaren zijn gesloten.