27-05-06

Voetweg 35 in Aalbeke blijft liggen waar hij ligt

Het stadsbestuur zet zich schrap voor het behoud van voetweg 35 in Aalbeke. Een aanvraag tot schrapping en verlegging van de weg wordt niet goedgekeurd. Een aloude verbinding voor fietsers en voetgangers blijft op die manier behouden. Aan de aanvrager om een andere oplossing te vinden voor zijn privacyprobleem.

Voetwegen worden soms ook buurtwegen en in onze streek kerkewegels of stapsteentjes genoemd. Een moderne benaming is 'trage weg', en rond dat begrip worden heuse congressen georganiseerd. Om maar te zeggen dat de belangstelling voor die smalle weggetjes weer groot is nadat men ze jaren uit het oog had verloren.

In antieke tijden gebeurden zware transporten over 't water en middelgrote transporten met kar en paard of os over het wegennet dat deels nog in de sporen liep van de Gallo-Romeinse heirbanen. De heren verplaatsten zich te paard en hadden geen wegen nodig. Maar de 'hardwerkende mens' ging meestal te voet, over een secundair netwerk van voetwegen, waarop je aan de kant moest gaan staan als er iemand uit de tegenovergestelde richting kwam aangestapt.

Na een periode van verwaarlozing is de interesse voor die wegjes weer toegenomen. Het zijn prachtige wandelparcours, dwars door de velden en de natuur. Voor wandelaars heeft Kortrijk een aantal van die wegen geïnventariseerd in een handige brochure. Overigens hebben ze ook een praktische functie. Ongewild verbinden zij verkavelingen met de centra van de stad of de dorpen en bieden zij vaak een veilig alternatief voor kinderen die naar school fietsen of mensen die het geluk hebben naar hun werk te kunnen fietsen.

Atlas

Dat oeroude wegennet kreeg een officieel statuut door de wet van 10 april 1841. Elke gemeente moest een 'atlas van buurtwegen' laten opmaken. In Kortrijk was het document klaar in 1845, gemaakt door landmeter en kandidaat-notaris Henri Van Beveren. Die atlassen worden bewaard op het stadhuis en zijn te raadplegen door de burgers.

In die wet van 1841 wordt ook een procedure uitgewerkt voor de aanleg, verplaatsing of afschaffing van een in de atlas opgenomen voetweg. De gemeente (in dit geval zelfs de gemeenteraad) moet een voorstel formuleren, waarna de Bestendige Deputatie (Provincie) de beslissing neemt.

Maar als een weg dertig jaar naeen niet meer gebruikt en niet meer onderhouden wordt (dertigjarig 'volledig onbruik'), verliest hij zijn statuut en wordt hij eigendom van de aangelanden. Het is niet gemakkelijk een 'volledig onbruik' te bewijzen. De minste actie van de gemeente (gebruik door een wijkagent bijvoorbeeld, of een simpele brief) is voldoende om de termijn van 30 jaar geheel opnieuw te laten beginnen. Verscheidene van die wegen zijn eigendom van de stad, maar er zijn er ook waar de aangelanden eigenaar zijn maar een doorgang moeten dulden (erfdienstbaarheid van doorgang).

Dat is ook het geval met voetweg 35 die door de onlangs verworven eigendom van de heer R. Stichelbout loopt. Hij bezal al de eigendom Lampestraat 94 en heeft onlangs nr. 90 erbij gekocht. Voetweg 35 loopt tussen beide gronden, die op die manier niet kunnen samengevoegd worden zoals de eigenaar dat wou. Hij deed dan ook een aanvraag om die voetweg te verleggen naar de grens van zijn samengevoegde eigendom. Als de stad (de gemeenteraad dus) en de Bestendige Deputatie daarmee akkoord gaan, kan dat, weliswaar op zijn kosten. Wel moet de stad eerst een openbaar onderzoek laten uitvoeren om te zien of er geen gebruikers geschaad worden.

Het stadsbestuur heeft het zover niet laten komen. Op 9 mei jl. besliste het college van burgemeester en schepenen dat zij niet kunnen ingaan op de vraag van de heer Stichelbout en ze dan ook niet voorleggen aan de gemeenteraad. Het verlegde deel van voetweg 35 zou immers wat verderop niet meer aansluiten op het vervolg van de weg aan de overzijde van de Lampestraat. De weg zou zijn nut verliezen voor heel wat fietsers en voetgangers; dat strookt niet met het algemeen belang.

Kan de heer Stichelbout geen beter plan voorleggen?

Commentaren

fiets- en wandelpad tussen de Kruisboomstraat en de Lampestraat Terechte beslissing van het schepencollege! In het verleden werden buurtwegen al te gemakkelijk afgeschaft of verlegd.

Duidelijheidshalve: een buurtweg die in de Atlas voorkomt verliest zijn statuut niet automatisch na dertig jaar ongebruik: er blijft een beslissing van de Bestendige Deputatie nodig maar daarbij kan dat ongebruik als argument gebruikt worden. En de aangelande wordt uiteraard niet automatisch eigenaar van de wegzate wanneer die eigendom is van een overheid: daarvoor is een verkoop of een ruiling nodig. In het geval dat die aangelande reeds eigenaar is dan heeft de afschaffing, door de Bestendige Deputatie, wel tot gevolg dat de erfdienstbaarheid vervalt.

Dat automatisch verval na dertig jaar ongebruik geldt alleen voor wegen met erfdienstbaarheid die niet in de Atlas van Buurtwegen ingeschreven staan.

Gepost door: Luc Debels | 27-05-06

Voetweg (kerkweg) in Meise (Hoefkantweg) Wat is het juridisch statuut van een voetweg? Behoort deze, zoals ik veronderstel, aan de aanpalende eigenaars?
Heeft de gemeente het recht zonder inspraak van de aanpalende eigenaars, al dan niet eigenaar van de voetweg, hieraan werken uit te voeren?
Mogen voetwegen zonder inspraak van de aanpalende eigenaars (al dan niet eigenaars van de voetweg) gebruikt worden door fietsers?
Dank bij voorbaat voor uw informatie.
Met vriendelijke groeten,

Wim Pas
1860 Meise
0497 256349

Gepost door: wim pas | 10-07-10

De commentaren zijn gesloten.