31-03-06

PWA-Kortrijk bedient online-meldpunt kinderopvang

Er is in Kortrijk een grote nood aan kinderopvang. Vooral met heel jonge kinderen (0 tot 3 jaar) weten actieve ouders soms niet waar naartoe. De gemeenteraad keurde onlangs een samenwerkingsovereenkomst goed tussen een reeks bestaande initiatieven van diverse strekking. Aan het dienstenloket van het PWA van Kortrijk is nu de bediening toevertrouwd van een online-meldpunt. Dat kan zonder extra personeel.

Zoals al beschreven in mijn stukje van 24 december 2005 is het drummen in de kribbe in Kortrijk. Alle initiatieven voor kinderopvang en vooral voor opvang van de kleinsten moeten ouders wandelen sturen 'wegens volzet'. Slechts enkele initiatieven kunnen ingaan op dringende vragen. Een rapport dat werd voorgelegd aan de gemeenteraad van december werd gewezen op een vicieuze cirkel. Je vindt als alleenstaande geen werk dat je kan combineren met de zorg voor je kinderen en kinderopvang kan je niet betalen omdat je geen beroepsinkomen hebt. Nochtans ligt in Kortrijk het aantal geboorten in kansarme gezinnen boven het Vlaamse gemiddelde.

Als de stad jonge gezinnen wil aantrekken, moest er iets gebeuren. In december keurde de gemeenteraad al een 'Beleidsplan kinderopvang' goed. Als eerste maatregel in dat plan werd beslist de bestaande initiatieven die uitgaan van de stad, bijeen te brengen in een nieuw 'Centrum voor Kinderopvang'. Daarvoor wordt de nodige geschikte ruimte vrijgemaakt in een leegstaande vleugel van het OCMW-bejaardentehuis in de Condédreef. Daarin komen zowel De Puzzel (buitenschoolse kinderopvang) en Het Blokkenhuis (occasionele kinderopvang) van de stad als de Dienst Opvanggezinnen van het OCMW (begeleidt 35 onthaalmoeders).

Een tweede stap in uitvoering van het Beleidsplan is op de vorige gemeenteraad, 13 maart, goedgekeurd. Er wordt een breed samenwerkingsverband opgericht tussen de publieke initiatieven voor kinderopvang en de particuliere. Men hoopt op Vlaamse subsidies om dit experiment, het eerste in Vlaanderen, een steuntje te geven. Bij de partners zitten initiatieven van diverse strekkingen, die mekaar in eerdere tijden stevig beconcureerden. Maar de nood is zo groot geworden, dat zij alle tegenstand tegen doorverwijzingen hebben laten varen.

Wie doet mee? Dat zijn: IBO De Puzzel van Stad Kortrijk, occasionele opvang het Blokkenhuis van Stad Kortrijk, de Dienst Opvanggezinnen van het OCMW, de kinderdagverblijven (minicrèches) De Speelhoek en vzw Buurt- en Nabijheidsdienst Kortrijk en Rollegem, de kinderdagverblijven De Speelberg Kortrijk, Auricula Kortrijk en 't Sloeberke Bellegem, de opvang van zieke kinderen Knuffel van Familiehulp, de dienst Opvanggezinnen Reddy Teddy en de dienst Thuisopvang zieke kinderen Reddy Teddy van de Bond Moyson. Al die partners behouden hun eigen naam en werking, maar zijn bereid samen te werken aan een vermindering van de wachtlijsten en aan een actie voor betere subsidiëring vanuit de Vlaamse Gemeenschap.

Internet-loket

Een verdere stap is de organisatie van een online-meldpunt voor kinderopvang. Hoewel alle opvangplaatsen in principe volzet zijn, blijven plaatsen soms toch onbezet. Kinderen zijn geen programmeerbare machines en een kinderziekte slaat meestal toe op onverwachte momenten. Het zou goed zijn als die onvoorzien openvallende plaatsen ook konden ingezet worden. Als dat kan georganiseerd worden met een 'uniek loket', bespaart dat de ouders heel wat tijd om alle initiatieven af te bellen.

Het stadsbestuur heeft derhalve beslist dat unieke loket in te richten en wel op het internet. Daarvoor zal men geen extra personeel in dienst nemen, maar zal men het Plaatselijke Werkgelegenheidsagentschap, PWA, inschakelen. De ijverige dames van PWA Kortrijk beschikken immers over de nodige ervaring opgedaan met een 'dienstenloket' voor gebruikers van PWA-cheques (op het internet de heel handige site 'De Dienstenwijzer'). Voor die extra taak krijgt het PWA een jaarvergoeding van 5.000 euro van de stad.

Voor de concrete installatie van dat internet-loket koopt de stad een softwarepakket op maat aan bij NV Quadrax (3.360 euro); de firma krijgt ook het onderhoudscontract toegewezen (1.452 euro).

Zie ook: http://kortrijk.dienstenwijzer.be/site/index1.html?gem en http://www.pwakortrijk.be

 

30-03-06

De Mandel, de standaard in de sociale huisvesting

Zoals het er bij de sociale huisvestingsmaatschappij De Mandel aan toe gaat, daar kan ik als voorzitter van Goedkope Woning Kortrijk alleen maar van dromen. De regionale maatschappij met zetel in Roeselare kan meer omdat ze groter is, maar voor goed beheer en klantvriendelijkheid komt het op de grootte niet aan. Daarom: een virtueel bezoek aan een voorbeeldmaatschappij.
 
De sociale huisvesting is een sector met een eerbiedwaardige leeftijd. In sommige maatschappijen is dat eraan te zien. De cultuur dateert er uit tijden waarin men van klantvriendelijkheid, vlotte bediening en behandeling op gelijke voet van de huurders nog niet gehoord had. Ook beseft men niet altijd dat de schitterende woningen en appartementen, waarop men vroeger zo fier was, ondertussen verouderd en afgetakeld geraken. En ten slotte heeft niet elke vergrijsde directeur nog het dynamisme om het huurwoningenbestand verder uit te bouwen.
 
Klantvriendelijk
 
De Mandel is de grootste sociale huisvestingsmaatschappij van West-Vlaanderen. Met zetel in Roeselare is de maatschappij actief in 43 (deel)gemeenten, zowel met verkoop als verhuur van sociale woningen. De maatschappij bezit 3.484 huurwoningen (vergelijk met Goedkope Woning Kortrijk: 1.425). Voorzitter is Daniel Denys, gewezen burgemeester van Roeselare; directeur is Brecht Vermeulen.
 
Voor wie de sector een beetje kent, valt het op hoe De Mandel zich stevig heeft georganiseerd met een uitgebreide staf van meer dan 30 medewerkers: een dienst verhuring en verkoop (6 medewerkers), een technische dienst (7), een dienst boekhouding (3), en een arbeidersploeg (14).
 
De openingsuren zijn opmerkelijk ruim: elke werkdag van 8 tot 12 en twee namiddagen van 13 tot 17 uur. Ik ken een maatschappij die maar om 9 uur de deur openzet en ze om 11 uur al weer sluit; maar ja, er is dan ook veel minder personeel beschikbaar. Bovendien is De Mandel uitermate goed bereikbaar via het internet. Ik ken weinig professionele websites, zeker niet in de huisvestingssector, met zo'n uitgebreide interactieve mogelijkheden: http://www.demandel.be. Je kunt je er inschrijven als kandidaat-huurder en je kunt zelfs online je vooruitgang volgen op de wachtlijsten. Ook informatieaanvragen en allerlei meldingen kunnen via de elektronische snelweg.
 
De uitgebreide staf maakt het mogelijk huurders en kopers klantvriendelijk te behandelen. Bij sommige maatschappijen wordt een melding van een huurder nog altijd beschouwd als een lastig voorval i.p.v. een normaal te verwachten deel van de job. Weinig maatschappijen hebben een technische dienst zoals De Mandel, als zij er al een hebben.
 
Als een huurder een mankement aan zijn woning meldt, gaat de technische dienst na of dat zij een werkbon moeten opstellen. De uitvoering van dergelijke opdrachten, of ze nu door de eigen ploeg worden uitgevoerd of door aannemers, wordt op de voet gevolgd. In andere maatschappijen heeft men soms niet de deskundigheid in huis om alles goed op te volgen en krijgen de aannemers min of meer vrij spel.
 
Niet alle herstellingen zijn ten laste van de eigenaar. Als het een huurdersherstelling betreft, wordt de huurder geholpen i.p.v. wandelen gestuurd, en krijgt hij achteraf het factuurtje om te betalen. Dat is een veel beter systeem dan de huurder, die veelal geen vaklui kent, het zelf maar te laten uitzoeken.
 
Klare afspraken
 
Wat van groot belang is voor de huurders zijn klare afspraken. Als de huurder niet meegedeeld wordt wat hij kan verwachten van de maatschappij en wat niet, moet hij voor elk voorval naar de kantoren en kan er al rap sprake zijn van willekeur en betutteling. De Mandel lost de informatiebehoefte op met interessante brochures.
 
Zo is er de 'Informatiefolder veranderingswerken': huurders willen hun woning soms aanpassen naar eigen wensen (bijv. een veranda aanbouwen), en De Mandel geeft ze de kans daartoe een aanvraag te doen. Op die manier houdt de maatschappij een overzicht van de wijzigingen aan haar patrimonium en kan zij ingrijpen bij niet-oordeelkundige plannen.
 
Heel interessant is ook de 'Informatiefolder comfortverbeteringen'. Huurders in verouderde woningen of flats willen soms zelf aan de slag om een en ander te verbeteren. Omdat de maatschappij niet alles tegelijk kan renoveren en daartoe ook niet de nodige middelen beschikt, is die zelfrenovatie soms welgekomen. Ook hier wordt de huurder met raad en daad deskundig bijgestaan.
 
Befaamd in de sector is de jaarlijkse informatiebrochure voor de huuders (toegezonden aan alle huurders), de informatiebrochure voor de nieuwe huurder (die elke nieuwe huurder ontvangt bij de ondertekening van het huurcontract), en de informatiebrochure voor de kandidaat-huurders (een vademecum dat men meekrijgt bij inschrijving).
 
De huurders krijgen bovendien een gratis 'huurdersmap' om alle papieren van De Mandel zorgvuldig te kunnen bijhouden.
 
Tweezijdig
 
Daar is nu onder grote belangstelling iets nieuws bijgekomen: "Ziezo! Het handige boekje voor de huurders". De publicatie verheldert de wederzijdse rechten en plichten van huurders en verhuurmaatschappij. Bij de redactie van dat zeer leesbare werkje is men niet over een nacht ijs gegaan. Er is een werkgroep opgericht waarin zowel gemotiveerde personeelsleden van De Mandel als actieve huurders in zetelden. Met financiële steun van de Koning Boudewijnstichting en de nationale Loterij werden professionele partners betaald voor de afwerking. De eindredactie werd toevertrouwd aan Wablieft, een organisatie die de mensen beter laat lezen en schrijven. Het is een oud zeer bij verschillende West-Vlaamse sociale huisvestingsmaatschappijen: vaak zijn de berichten aan de huurders nagenoeg onleesbaar opgesteld.
 
Het project Ziezo! werd begeleid door Tweezijdig, een samenwerkingsverband van De Mandel met Samenlevingsopbouw West-Vlaanderen. Tweezijdig begeleidde eerder de inspraak van de huurders bij een grootschalige renovatie in een wijk. De mensen van Tweezijdig houden ook geregeld tevredenheidsenquêtes onder de huurders. Wat een verschil met maatschappijen waar de huurders met klachten soms te horen krijgen dat ze maar terug in de privé moeten gaan huren.
 
De Mandel schuwt trouwens de inspraak en participatie niet. Op de website van de maatschappij is zelfs een forum ter beschikking waarop huurders en kopers, en kandidaat-huurders en -kopers hun gedacht, hun vragen, hun bezwaren en hun suggesties kwijt kunnen over een van de belangrijkste dingen in hun leven: hun woonst.
 
Trends Gazelle
 
Het is geen uitzondering in de sector dat ook bij De Mandel de wachtlijsten voor huurwoningen aanzienlijk zijn. De private huurmarkt is dermate duur voor woningen met een basiscomfort, dat al wie aan de inkomensvoorwaarden beantwoordt, zo vlug mogelijk een sociale woning wil. Er zijn constant meer dan 2000 wachtende kandidaten. Per maand schrijven er zich zowat 65 nieuwe kandidaten in.
 
De maatschappij blijft daarbij niet bij de pakken zitten en bouwt onverdroten verder. In de voorbije vijf jaar kwamen er gemiddeld een honderdtal woongelegenheden bij. Sinds het jaar 2000 is het huurpatrimonium van de maatschappij met bijna 18% gestegen. Niet voor niets is De Mandel, als eerste sociale huisvestingsmaatschappij, opgenomen in het selecte kransje van West-Vlaamse Trends Gazellen in 2006. Trends Gazellen selecteert daarvoor in onze provincie de 200 snelst groeiende ondernemingen.

29-03-06

Efficiënte aanpak criminaliteit in Kortrijk

 

"Criminaliteit, harde aanpak" bloklettert een extremistische partij. Maar in Kortrijk en de hele politiezone VLAS wordt de misdadigheid vooral efficiënt aangepakt. De veiligheidsnoden worden planmatig in beeld gebracht en de uitvoering van de overdachte actieplannen wordt grondig beoordeeld. In de voorbije Politieraad, kregen wij de resultaten van een vijftal actieplannen toegelicht. De VB-vertegenwoordiger verliet voortijdig de vergadering.
 
Hij droop af. De vertegenwoordiger van het Vlaams Belang kon het niet meer aanhoren. 's Morgens had de extremistische partij nog een pamflet verspreid in alle bussen van Kortrijk. Daarin wordt het voorgesteld alsof de bevolking van onze stad in zijn bestaan bedreigd is door een golf van criminaliteit. De feiten zijn tegenovergesteld: er is een grotere aangifte van gepakte fietsen en er was vorig jaar een inbrekersbende (intussen opgerold) actief in Lendelede en Kuurne. Maar voor het overige vertonen de misdaadcijfers een daling! Zie ook mijn stukje van 28 februari - van oud nieuws gesproken.
 
De uit haar nek kletsende partij durft op papier te drukken dat 8,8% van de Kortrijkenaren maandelijks de kans loopt om slachtoffer te worden van een misdrijf. In realiteit is het 0,8% of tien keer minder.
 
In scherpe bewoordingen veroordeelde burgemeester Stefaan De Clerck de "leugenachtige verdraaiing van de feiten" en "de cijfermanipulatie voor platte politieke doeleinden". De doorzichtige poging om de Kortrijkzanen de daver op het lijf te jagen noemde de voorzitter van de Politieraad "pas goed crimineel". Hij werd in zijn verontwaardiging bijgetreden door VLD-fractieleider Jan Kempinaire en door ikzelf namens de sp.a.
 
Winkeladoptie
 
Het eerste actieplan waarvan we de uitvoering toegelicht kregen door commissaris Frank Maes was "veiligheid voor handelaars, een integraal pakket maatregelen". Het plan kwam in 2005 niet helemaal uit de verf, maar dat komt goed in 2006. Zo moest er een structureel contact met de handelaars uitgebouwd worden. Dat is pas na nieuwjaar van start gegaan met de aanstelling van communicatieverantwoordelijke Thomas Detavernier als contactpersoon. Die vliegt er meteen in. Naar Nederlands voorbeeld werkt hij een 'winkeladoptieplan' uit, een primeur voor ons land. Het komt erop neer dat elk lid van de fietsbrigade veertiendaags een bezoekje zal brengen aan winkeliers die in het systeem stappen.
 
Heel nuttig voor de handelaars is de informatiecampagne van de politie om valse eurobiljetten te herkennen. Intussen is daar ook een campagne tegen het frauduleuze gebruik van betaalkaarten aan toegevoegd.
 
Er was in 2005 veel blauw in de winkelstraten te zien, niet alleen in de vorm van gerichte patrouilles, ook op de maandagmarkt, maar ook door de laandrempelige politiewinkel in de Sint-Jansstraat. Vanaf 1 juli 2005 controleert de politie buiten de laad- en lostijden de toegang tot de voetgangerszones in de binnenstad. Ook het cameratoezicht vanop het Schouwburgplein is in handen van de politie.
 
Pack-acties
 
Een tweede actieplan betreft 'de integrale en geïntegreerde aanpak van het fenomeen inbraak in woningen'. Hierin werden opmerkelijke inspanningen geleverd. Zo werd het dubbele van het vooropgestelde aantal uren gepresteerd in de zogenaamde PACK-acties (Politiële Arrondissementele Controleactie Kortrijk): 1.631 uur. Het zijn ontradende controleacties tegen rondtrekkende inbrekersbenden. Op 686 plaatsen werd afwezigheidstoezicht uitgevoerd, wat ruimschootsde doelstelling overschrijdt. In maart 2005 werden merkelijk veel inbraken vastgesteld in Lendelede en Kuurne. Daarop werd beslist extra capaciteit in te zetten voor verscherpt doelgericht toezicht.
 
Daarenboven blijft de politie preventieve acties voeren. Zo werden er in totaal 2.565 individuele adviezen verstrekt inzake inbraakpreventie en alarminstallaties. Die alarminstallaties deden de politie 447 keer uitrukken, 425 keer nodeloos, maar allee...
 
Er is gepoogd het ophelderingspercentage bij inbraken te verhogen. In 12,1% van de gevallen werd de dader ingerekend. Elk slachtoffer, behalve als het slachtofferzorg afwijst, wordt binnen een maand na de feiten bezocht door een wijkinspecteur. Uit de voorlopige cijfers blijkt dat het aantal inbraken in gebouwen in 2005 niet gestegen is: 605 t.o. 607 een jaar eer. Er is wel een verschuiving naar woninginbraak.
 
Daling autodiefstallen
 
De criminaliteit die met auto's te maken heeft, is het onderwerp van een ander actieplan. Ook hier kan de politie mooie resultaten presenteren. Op plaatsen waar veel diefstallen zijn genoteerd, maakt de politie de wagenbezitter attent op het risico van diefstal als men bijvoorbeeld waardevolle zaken zichtbaar achterlaat in de auto. 526 wagenbezitters kregen een berisping. Patrouilles, fiets- en hondbrigade werden urenlang ingezet voor doelgerichte patrouilles op parkings.
 
Ook voor dat actieplan werden PACK-acties op touw gezet: 1.338 uren. Wat het ophelderingspercentage betreft, werd 18,6% bereikt in de autodiefstallen en 6,4% in de diefstallen uit auto's. Beduidend meer eigenaars kregen hun voertuig terug, maar als opgehelderd worden slechts de dossiers beschouwd waarbij de dader is gevonden.
 
De daling van de autodiefstallen houdt aan. In 2003 waren er 126 autodiefstallen, in 2004 nog 92 en vorig jaar 81. De diefstallen uit auto's verminderden van 398 tot 345.
 
Aangiftebereidheid fietsdiefstallen verbetert
 
Wat betreft de 'integrale en geïntegreerde aanpak van fiets- en bromfietsdiefstallen' pakt de politie voor 2005 uit met het vergemakkelijken van de aangifte van diefstallen. Vroeger moest je een halve dag vakantie opofferen om je naar het commissariaat te begeven; nu kan je op het internet een formulier invullen en krijg je na een paar dagen een proces-verbaal in je bus. De aangiften van fietsdiefstallen stegen dan ook opmerkelijk: van 877 in 2004 tot 1.025 in 2005. Voor bromfietsen waren de cijfers 137 aangiften in 2004 en 145 in 2005, nog altijd stukken beter dan de 277 in 2003.
 
Ook de restitutie van teruggevonden rijwielen is heel wat vergemakkelijkt. Op de site van de politiezone Vlas (http://www.pzvlas.be) kun je op elk moment nagaan of jouw fiets of bromfiets niet is teruggevonden. Er is zelfs een raadpleegbare foto-inventaris.
 
Ook wat fietsbewaking, herkenbaar toezicht en controles betreft, stak de politie een tandje bij. En de permanente sensibiliseringscampagne om eigenaars van rijwielen zich te laten voorzien tegen diefstal gaat onverminderd voort met inbegrip van labeling en gravering.
 
Doordachte aanpak gewelddadige diefstal 
 
Bijzondere aandacht ging in 2005 uit naar gewelddadige diefstal en afpersing; terecht want het gaat om zwaar traumatiserende misdaden die de slachtoffers levenslang parten kunnen spelen. Het fenomeen werd als het ware wetenschappelijk geanalyseerd door een 'operationeel coördinatieteam'. Daardoor konden liefst 44% van de gevallen opgehelderd worden, een ware prestatie.
 
Dezelfde analyses geven een aantal aanwijzingen om gepaste patrouilles uit te sturen en andere maatregelen te treffen. De aangegeven feiten stegen jammergenoeg van 157 naar 163 gevallen in 2005.
 
Het prentje heb ik gepikt van de website van de gemeente Dentergem over de politiezone MIDOW: http://www.dentergemonline.com/politie.htm
 
Voor de cijferfreaks heeft de politie van de zone Vlas een cd klaar met al hun gegevens over de lokale criminaliteit van 2002 tot en met 2005. Kwestie van geen nul teveel of te weinig te publiceren!

28-03-06

Kringloopcentrum 2005: omzet stijgt 20 percent

"Een paradijs voor verzamelaars, koopjesjagers, trendsetters en creatievelingen met een neus voor oude spullen met stijl en karakter": als je dat hoort, denk je in de verste verte niet aan een arbeidsproject in de afvalbranche. Nochtans is het wel degelijk de beschrijving die de Kringloopwinkel terecht van zichzelf geeft. De zaken gaan hoe langer hoe beter. Vorig jaar werd de omzet nog met 20% vermeerderd.

Het jaarverslag 2005 van het Kringloopcentrum Zuid-West-Vlaanderen is nog niet verschenen, maar op de jongste bestuursvergadering van de afvalintercommunale IMOG, een van de partners van het centrum, werd al een tip van de sluier opgelicht. De Kringloopwinkels in het Kortrijkse zijn in goede doen. Zowel de omzet als het aantal bezoekers en kopers blijven groeien.

In 2005 mochten de zeven Kringloopwinkels van Zuid-West-Vlaanderen niet minder dan 137.000 kopers verwelkomen. Dat is een stijging met 18% in een jaar. De omzet steeg met zowat 20%.

Behoefte

De Kringloopwinkels zijn om verschillende redenen belangrijk. Vooreerst is het een uitstekend middel om de groei van de afvalberg te voorkomen. Al wat in een Kringloopwinkel wordt binnengedragen en verkocht geraakt, zijn spullen die niet bij het te verwerken afval terechtkomen. Naar gewicht vertegenwoordigde de winkelverkoop bij de Kringloopwinkels vorig jaar maar liefst 732 ton, een stijging met 7,5%.

De Kringloopwinkels beantwoorden ook simpelweg aan een behoefte. Er is een groeiende markt voor tweedehandsspullen. Zowel rijk als arm gaat er graag 'snuisteren' op zoek naar betaalbare schatten. En in die nuttige dienstverlening kunnen verscheidene mensen tewerkgesteld worden. In diverse statuten werkten eind december 2005 in de onderneming 149 personen, waarvan 84 ingeschreven bij het Kringloopcentrum zelf (er zijn ook werknemers die op de loonlijst staan van de verschillende OCMW's van de streek).

Voor hun bevoorrading kunnen de Kringloopwinkels niet alleen rekenen op hun eigen gratis ophaaldienst (tel. 056 23 29 40) maar ook op wat er op de containersparken van de deelnemende gemeenten aan de kant wordt gezet. Al anderhalf jaar staan er op die containerparken textielcontainers van de Kringloopwinkels. In 2005 kwam daar de inzameling bij van herbruikbare elektrische toestellen en van fietsen. Dat alles was goed voor een ophaling van 345 ton herbruikbare goederen (tegenover 136 in 2004).

Vooral kledij en elektrische apparaten kwamen via de containerparken naar de Kringloopwinkels. Dat zijn nu precies de twee productgroepen met de kleinste herbruikbaarheid. De kledingstukken worden eerst getrieerd en dan blijft nog maar derde over dat verkoopbaar wordt geacht. Bij elektro gaat dat van een tiende tot de helft, al naar gelang de soort toestellen. Die toestellen worden door de eigen diensten eerst grondig nagezien, hersteld en getest.

Kledij

Maar de overgehouden kledij brengt wel het meest op in de Kringloopwinkels. Doordat de kledijverkoop steeg met 66%, is dat onderdeel van het gamma nu goed voor 34% van de omzet. Daarmee steekt kledij de meubels voorbij als belangrijkste product.

Vorig jaar hebben de Kringloopwinkels zich ook op de printer-cartridges gestort. Op de containerparken worden die uit de hoop klein gevaarlijk afval gevist. Veel van die inktpatronen zijn nog hervulbaar en de Kringloopwinkel brengt ze daartoe naar een gespecialiseerde firma. Ook het milieu is daarmee ten zeerste gediend, want die patronen zijn sterk vervuilend.

De Kringloopwinkels worden geleid door bedrijfsleider Bart Vandenbussche, die resideert in de Kortrijkse Kringloopwinkel, Magdalenastraat 15 a, 8500 Kortrijk. Ze geraken uit de kosten door hun eigen verkoop, allerhande milieu- en sociale subsidies, en een jaarlijkse werkingstoelage van 0,372 euro per inwoner van de gemeenten. Voorzitter van de vzw is IMOG-directeur Jacques Soenens.

Zie ook: http://www.dekringloopwinkel.be

 

27-03-06

Het laatste straatje in de maak

Het stadsbestuur heeft beslist de verkaveling Goed te Bouvekerke goed te keuren. De verkaveling is niet helemaal onomstreden. Het zijn de laatste terreinen van de vroegere Stedelijke Grondregie. De verkaveling (de laatste stadsverkaveling!) wordt gerealiseerd door het Stadsontwikkelingsbedrijf Kortrijk (vroeger Woonregie). Opmerkelijk zijn de hoge woondichtheid en de aandacht voor het openbaar domein.

Op de panoramische kam aan de Ambassadeur Baertlaan  waarop je aan de ene kant de stad ziet liggen en aan de andere kant de idyllische vallei van de Keibeek en in de verte de hoogte van de Kreupel  ligt een terrein van een kleine 4 hectare in een oksel van het Sint-Denijsepad. Het is de laatste grond van de Stedelijke Grondregie, waarvan de activiteiten overgenomen zijn door het Stedelijk Ontwikkelingsbedrijf Kortrijk, SOK (de vroegere Woonregie).

De Grondregie verkavelde in de loop van haar bestaan ettelijke hectaren landbouwgrond ten zuiden van de stad. Met financiële inbreng van de stad kon men op die stadsverkavelingen heel betaalbare kavels aanbieden aan bouwlustige Kortrijkse gezinnen. Maar in de jaren negentig rees het besef dat open ruimte een kostbaar gegeven is en dat er een einde moet komen aan de onbegrensde uitbreiding van het stedelijk weefsel. De Italiaanse urbanist Bernardo Secchi, winnaar van de meervoudige stedenbouwkundige wedstrijd Hoog Kortrijk en intussen ere-burger van Kortrijk, opperde dat de stadsuitbreiding het best kon stoppen op voormelde kam. De verkaveling Goed te Bouvekerke ligt precies op die kam; vandaar dat ze niet onomstreden is.

Tot voor kort kon die 4 ha (geen woongebied maar woonuitbreidingsgebied en dus reservegrond) niet aangesneden worden. Door de goedkeuring van de Afbakening van het Regionaal Stedelijk Gebied Kortrijk kan het nu wel. In die afbakening ligt het terrein immers in stedelijk woongebied.

Gezien de uitzonderlijke ligging van de verkaveling is aan het ontwerp heel bijzondere aandacht besteed door zowel de stedelijke Directie Stadsplanning en Ontwikkeling, het SOK en de intercommunale Leiedal, in nauw overleg met de Directies Leefmilieu en Mobiliteit en Infrastructuur. Men heeft er zich niet van af gemaakt met een simpel verkavelingsplan. Er zijn ook gedetailleerde stedenbouwkundige voorschriften uitgewerkt en er is een 'beeldkwaliteitsplan' aan toegevoegd. Het moet een voorbeeldige realisatie worden.

Het wordt een verkaveling met 74 woongelegenheden. Van op de Ambassadeur Baertlaan ga je een straatje van rijwoningen zien: 32 aaneengesloten huizen. Op zich is dat al een unicum in die omgeving van klassieke verkavelingen met vrijstaande villaatjes. Op de hoek met de Sint-Denijseweg komt een aangepaste meergezinswoning met 20 flats. En achter de rijwoningen, in het zicht van de merkwaardige hoeve Goed te Bouvekerke (verbouwd door de Achtkanter) zijn er kavels ter beschikking voor 22 alleenstaande woningen.

Burgemeester Lambrechtstraat?

De verkaveling krijgt een centrale open ruimte, zeg maar binnenstraat, waar fietsers en voetgangers zich comfortabel kunnen voelen en de auto's wel binnen mogen maar zich gedeisd moeten houden. Aan de rand van de stad en aan het begin van de groene valleien en heuvels van het Schelde-Leie-interfluvium, wordt er veel belang gehecht aan het groen. Alle bouwers worden verplicht hagen te planten. Op het openbaar domein komt er een bonte afwisseling van gebruiksgroen, functioneel groen en schermgroen. De verkaveling is zo opgevat dat er doorsteken zijn naar het open landschap erachter. Voetweg 39, die door het terrein loopt, wordt verlegd en zal aansluiten op het fietspad dat van de Kulak (de universiteit aan de andere kant van de Amb. Baertlaan) komt.

Als dat inderdaad de uiterste grens wordt van de Kortrijkse verstedelijking, kan ik er mij, met wat moeite, in vinden. Als je het mooie en golvende Sint-Denijsepad verder af fietst, kom je op de grens van Kortrijk en Zwevegem aan "het Laatste Oord(t)je". Ik hoop dat de verkaveling Goed te Bouvekerke "het Laatste Straatje" wordt.

Schepen Frans Destoop, CD&V, heeft al een suggestie voor de naam van de binnenstraat: de "Burgemeester Lambrechtstraat". De daadkrachtige en soms wat autoritaire CVP-burgemeester van ACW-strekking (1959-1982) lag inderdaad aan de basis van de fenomenale uitbreiding van de stad in het landelijk gebied dat eertijds 'Kortrijk-Buiten' werd genoemd. Als de verkaveling echt een afsluiter wordt van een periode en een bepaalde beleidsvisie, heeft de voorgestelde straatnaam wel zin.

26-03-06

ZONDAG 26 MAART 2006: de fabriek van de Kortrijkse vrijzinnigen

Het is de meest onderschatte drankgelegenheid van Kortrijk. Zo gezellig en toch zo onbekend bij het grote publiek. Maar daar wordt dagelijks aan gewerkt door een hechte groep vrijwilligers. De Kortrijkse vrijzinnige verenigingen hebben in 2002 hun intrek genomen in een leegstaande en grotendeels vergeten textielfabriek. Daarmee kwam een eind aan een decennialange zoektocht. Met vereende krachten werd er van het complex een prachtig ontmoetingscentrum gemaakt: VC Mozaïek, Overleiestraat 15A. De ruimte werd gerenoveerd met veel respect voor haar historische achtergrond.

Een decreet van de Franse keizer Napoleon (4 mei 1809) geldt nog altijd in België en verplicht de gemeentelijke overheid het onderhoud van de kerkgebouwen te financieren. Verenigingen met een vrijzinnige levensbeschouwing vallen niet onder die ronduit eenzijdige regeling en hebben altijd hun plan moeten trekken. In Kortrijk stelde het stadsbestuur zich lange tijd heel stuurs op. Pogingen van het Humanistisch Verbond om via de stedelijke culturele raad aan wat subsidies en erkenning te geraken, werden in het begin gefnuikt met het argument "dat zij niet aan cultuur deden". Voor alle duidelijkheid: het is intussen veel verbeterd en de vrijzinnige gemeenschap had de Mozaïek niet kunnen realiseren zonder steun van de overheid (ook de stedelijke).

In 1990 vonden de vrijzinnigen een eerste onderkomen in de Brugsestraat 44. Voor de financiering deed de stad een duit in het zakje, een resultaat van de Markse connectie cultuurschepen de Bethune (CVP) en SP-fractieleider Rudy Dejaeghere.

Coiffeurssalon

Vzw Vrijzinnig Ontmoetingscentrum nam zijn intrek in de gewezen kapperszaak van Roger Vandeleene. Ik denk niet dat er een verband was, maar de overleden coiffeur was op het einde van de oorlog opgepakt als verzetsman. Met zijn grootmoedig karakter relativeerde hij zijn rol en vertelde hij dat hij tegen de lamp gelopen was op een bal. De Duitse bezetter had een algemeen fuifverbod uitgevaardigd.

Roger Vandeleene deed wel meer dan fuiven. Hij was betrokken bij de oprichting van “De Morele Oudstrijdersbond rondom Koning Leopold III”. Hij was groepoverste en stond in voor de verdeling van geld en zegels aan voortvluchtigen. Na zijn arrestatie door de Nazi's zat hij bijna een jaar in het concentratiekamp Dachau, waar hij als een wrak uit kwam. Het verbouwde coiffeurssalon was al rap te klein voor de talrijke activiteiten van de vrijzinnige verenigingen. Een nieuwe zoektocht deed de groep rond voorzitter Doris Verlinde een 'slapende' textielfabriek ontdekken, die als het ware om het hoekje lag te wachten.

Zachte verbouwing

Verscholen achter een statige conciërgewoning en een zware poort stond in de Overleiestraat de weverij Vanderme(y)nsbrugghe-Stragier. De werkzaamheden waren al geruime tijd uitgedoofd als een kaars; in de jaren zeventig werd er nog tentzeil versneden. Maar de eigenaars hadden de moeite niet gedaan om de boeken definitief neer te leggen. Stock, materialen, boekhouding, machines, het was er nog allemaal, jarenlang alleen bezocht door spinnen en ander ongedierte. De vereffenaars moesten in 1998 nog een buitengewone aandeelhoudersvergadering bijeenroepen om de fabrieksgebouwen te gelde te kunnen maken.

Vzw Vrijzinnige Werken kon, na een lange lijdensweg, het complex aankopen in 1999. Een achtergelaten fabriek verbouw je niet zomaar en het duurde tot 2001 eer de renovatiewerken van start konden gaan. Er werd van meetafaan geopteerd voor een 'zachte' verbouwing met respect voor het bouwkundig en industrieel erfgoed. De zorgvuldige plannen brachten de Vlaamse overheid ertoe het project te financieren.

Koestraatje

Het fabriekspand dateert van 1880 en werd gebouwd ten behoeve van het imposante herenhuis (nr. 17, thans textielhandel Philippe Vanneste, gebouwd in een voor Kortrijk zeldzame Louis Philippestijl in 1850). De woning met bakstenen gevel aan de Overleiestraat, was het huis van de conciërge van nr. 17. De grote poort gaf toegang tot een laadkoer en een van de grootste koetshuizen van de stad. Die koetshuizen zijn in een soort neo-renaissancestijl en bestaan uit een breed symetrisch gebouw met een centraal gedeelte met drie bogen en een trapgeveltje aan beide zijden.

Thans staat dat mooie ensemble in een smalle gang, maar de muur die de koetshuizen afsluit van de tuin van het herenhuis is van latere datum. Oorspronkelijk konden de koetsen en gespannen draaien op een omvangrijke koer. De drie bogen omspanden evenveel inrijpoorten.

In 1926 werd het eigendom opgesplitst en vestigde de weverij Vanderme(y)nsbrugghe-Stragier (verkorte naam 'Mensa') zich in koetshuis en conciërgewoning. Achteraan het koetshuis bouwde de weverij een dubbele fabriekshal. Het bedrijf had ook ingangen in de Fabriekskaai, het Koestraatje en de Burgemeester Schinkelstraat.  Mensa produceerde matrastijk en zware ameublementstoffen.

Van de 3.300 m² die de weverij toen innam, neemt de Mozaïek er nu 1.000 m² in. Er is nog een kleine achteruitgang in het Koestraatje. Dat is een vergeten steegje, te bereiken via een gangetje onder een klassiek tongewelfje. Ooit was het voor de koeien van het landelijke Overleie de toegang tot de weiden naast het verdwenen Recollettenklooster. Nu het poortje is verwijderd, kun je er weer in; in het midden van de stad arriveer je er in een door groen overwoekerd onverhard pad.

Rompen

Bij de verbouwing heeft men ernaar gestreefd de voorhanden ruimten optimaal te benutten zonder de structuur te veranderen. Het pittoreske koetshuis met zijn elegante bakstenen gewelven bleek ideaal voor de cafetaria. De fabriekshallen vormen prachtige multifunctionele vergaderzalen, natuurlijk verlicht door de op het zachte noorderlicht gerichte lichtstraten van de typische sheddaken.

Zoveel mogelijk is alles wat herinnert aan de textielactiviteit, bewaard. Zo vind je aan de muren van het café nog de ringen waaraan de paarden werden vastgemaakt. In de fabriekshallen getuigen tal van voorwerpen van het noeste werk van vroeger: de houten aandrijfwielen waarmee de weefgetouwen op gang werden gebracht, de oude stroomvoorzieningen, een bascuul enzovoort. Wat vreemd zijn de twee "rompen" die men heeft laten staan in de grote hal. Het zijn levensgrote houten ... kruisen, waaraan de strengen garen werden gehangen om ze los te schudden vooraleer ze naar de getouwen gingen. Een streling voor het oog zijn de honingkleurige "dalles industrielles" die er nog op veel plaatsen liggen.

Vrijwilligers

De Mozaïek is vanzelfsprekend de thuisbasis van het Vrijzinnig Centrum MozaIek vzw, een soort Kortrijkse koepel van vrijzinnige verenigingen. De vzw beheert het complex en stelt de infrastructuur ter beschikking voor vrijzinnige plechtigheden. De Mozaïekers, allemaal enthousiaste vrijwilligers, organiseren zelf ook educatieve, recreatieve en culturele activiteiten. Een bekende jaarlijkse stunt is de plantjesverkoop voor de actie Kom Op Tegen Kanker. Buitenstaanders kunnen vergaderzalen, lokalen en keuken huren. Je kan lid worden van de vzw; je steunt daarmee de werking en je krijgt tweemaandelijks het tijdschrift Zoeklicht. Tel. 056 37 16 15. Erik Verbeurgt is voltijds coördinator.

Zeven Kortrijkse vrijzinnige verenigingen zijn de bevoorrechte partners van de Mozaïek. Als 'huisverenigingen' zijn ze vertegenwoordigd in de raad van bestuur. Het gaat om de Actieve Grijze Geuzen (voorzitter Maurits Lepoutre), de August Vermeylenkring (voorzitter Dirk De Meester), het Humanistisch Verbond Kortrijk (voorzitter Jean Pierre Staelens), de Oudervereniging voor Moraal (voorzitter Ann De Deken), Polyfinario Jeugdwerking, Uitstraling Permanente Vorming Kortrijk (voorzitter Amé Deconinck), en het Willemsfonds Kortrijk (voorzitter Lydie Valcke).

In de conciërgerie hebben enkele professionele organisaties onderdak gevonden: het Centrum Morele Dienstverlening van de Unie van Vrijzinnige Verenigingen. Je kan er terecht met vragen over het leven en over de georgansieerde vrijzinnigheid. De consulenten bezoeken zieken in ziekenhuizen en thuis, en begeleiden vrijzinnige plechtigheden. Een ander initiatief is Opvang vzw, een erkende dienst voor pleegzorg. Ook SOS Zelfhulpgroep en SOS-Nuchterheid vzw houden er kantoor.

De Mozaïek is erg gastvrij. Je hoeft je niet te laten ontdopen om als particulier een zaal te huren voor een familiefeest. 'Buitenstaanders' zoals de Koninklijke Filharmonie van Kortrijk en het reiscafé Antipode weten de prachtige infrastructuur te waarderen. Een internationale flamenco-club komt er geregeld oefenen.

Mozaïekcafé

Maar je kunt er ook zomaar komen binnenwaaien. Elke vrijdag- en zaterdagavond vanaf 19 uur en elke zondag van 10 tot 18 uur is het Mozaïekcafé open. Nogmaals: het is een van de gezelligste drankgelegenheden van de stad en de locatie is interessant genoeg voor een bezoek.

Meer foto's op http://kortrijkonvermoedehoekjes.skynetblogs.be

Zie ook: http://www.vcmozaiek.be

25-03-06

Bockor bouwt bowling

Op het Stationsplein wil de Bellegemse brouwer Bockor een pand verbouwen tot een groot uitgaanscentrum met inbegrip van een bowling. Het stadsbestuur geeft positief advies. Het is een belangrijke private investering in bruisend Kortrijk. En door er een nieuwe bestemming aan te geven redt het project een fraai voorbeeld van modernistische architectuur. 

 
Op de hoek van het Stationsplein met de Doornikselaan staat een merkwaardig pand waarin tot voor kort de firma Scherpereel gevestigd was, een handel in bureaumeubilair en -materieel. Het modernistische gebouw, met een expo-58-luifel, was indertijd de zoveelste stijlbreuk in het ooit homogeen neo-classicistische plein. Maar in de hoogte vloekt het niet met het aanpalende pand (het bekende café Den Bras). En de gedurfde architectuur is veeleer een verrijking gebleken voor de omgeving.
 
Brouwerij Bockor kocht het leegstaande gebouw vorig jaar en diende een aanvraag in voor een grondige verbouwing. Het pand is groot genoeg om er allerlei activiteiten in onder te brengen. De gevel is liefst 65 meter lang (in de Doornikselaan). Bovendien is de locatie uitstekend gelegen aan de rand van de (bescheiden) uitgangsbuurt van Kortrijk: het Stationsplein met Den Bras en het Parkhotel, de Burgemeester Reynaertstraat met al haar scholierenkroegen en het Schouwburgplein voor de minder jonge nachtuilen.
 
Met zijn aanvraag wil Bockor van het hoekgebouw een veelzijdig uitgaanscentrum maken. Bockor wil als bierslijter op de begane grond uiteraard een drankgelegenheid - 'brasserie' - , maar ook een bowling, en een snooker- en biljartzaal. Op de eerste verdieping komt een restaurant. De bestaande tweede verdieping wordt ingericht tot kantoor- en vergaderruimte en tot woongelegenheid voor de uitbater. Van op straat bezien zou je denken dat er ook een derde verdieping is, maar achter de valse gevel is alleen een plat dak te vinden. Die lege dakverdieping, tot 7,4 meter hoog, zou Bockor eveneens willen toebouwen als woonruimte. Achteraan in de Doornikselaan is er tevens een ruime privé-parking.
 
In Het Laatste Nieuws verklaart Ludo Bagein, commercieel directeur van Bockor, dat er eventueel ook een kinderdorp komt. Voor de brouwer wordt het de grootste horeca-investering ooit. Hij mikt op een zeer verscheiden publiek, gaande van zakenlui tot studenten en gezinnen met kinderen, van weekendvierders tot hotelgasten.
 
Zwenking?
 
Het ontwerp dat bij de vergunningsaanvraag is gevoegd, wordt door het stadsbestuur zeer enthousiast onthaald. Burgemeester en schepenen vinden de aangevraagde activiteiten 'centrumfuncties'. De herbestemming van het leegstaande gebouw wordt 'positief voor de beleving van de omgeving en kernversterkend' genoemd.
 
Het positieve advies van het stadsbestuur is een beetje een zwenking in het beleid. Enkele jaren geleden, toen het uitgaansleven in de Reynaertstraat boomde, beloofde men de appartementsbewoners in de buurt dat er geen extra cafés meer zouden bijkomen om de overlast in de hand te houden. De nieuwe zaak, als zij er effectief komt, kan evenwel het uitgaanspubliek verbreden en meer en ander volk aantrekken waarmee ook de concurrenten in de buurt hun voordeel kunnen doen.
 
Bockor wil de bouwwerken laten starten op het einde van dit jaar. De opening is gepland in 2007. Het positieve advies van Kortrijk is al vertrokken naar de Provinciale Directie ROHM, die de echte bouwvergunning verleent.
 

24-03-06

Van de zomer meer bloemen dan ooit in Kortrijk

Van de zomer worden er in perken en schalen meer bloemen aangeplant in Kortrijk dan ooit. Samen met de benodigde potgrond is dat goed voor zowat 25.000 euro. Het stadsbestuur plaatste de bestelling.

Dit jaar zet de stad in totaal 36.500 zomerplanten uit in Kortrijk; dat is 6.500 plantjes meer dan vorig jaar. Als Kortrijk een Franse stad was geweest, kreeg het zeker de titel "ville fleurie" met 4 sterren. De bloemen worden niet alleen geschikt in de vele bloemenperken en rondpunten, maar ook in 35 grote plantenvazen en hangbakken.

Vroeger beschikte de stad over een eigen kwekerij die het gros van de zomerplanten leverde in samenwerking met de stedelijke tuinbouwschool. Maar de kwekerij is opgedoekt omwille van de kosten. En de tuinbouwschool is doorgeschoven aan de Provincie. De stad koopt de bloemen nu bij private leveranciers.

Voor het gemak worden de bloemen voor de perken apart besteld. Raming: 4.312,95 euro (BTW incluis). Er wordt prijs gevraagd bij zeven gekende firma's: Deschoemaeker (Pottelberg 46) - Kortrijk, Follens - Sint-Eloois-Vijve, Maes - Moorsele, Ostyn (Preshoekstraat 45) - Marke, Profleur NV - Staden, Vandenberghe - Zwevegem, en Willaert NV - Roeselare.

Voor de zomerbebloeming in bloemenbakken, -vazen en hangbakken, staat men al verder. Die bestelling is opgesplitst in 6 loten met een afzonderlijke leveringsdatum. Dat is interessanter voor de plantwerken door de stadsdiensten. Aan dezelfde firma's werd een offerte gevraagd. Profleur NV, Staden bood de beste voorwaarden voor 5 loten, goed voor een bestelling van 5.252,99 euro. Het grootste lot ging evenwel naar de firma Willaert van Roeselare tegen 6.034,05 euro.

Voor al die plantjes moet uiteraard ook de nodige potgrond worden aangekocht. Daarvoor is prijs gevraagd bij drie leveranciers waarmee de stad goede ervaringen heeft. Na toewijzing volgens de beste offertes blijkt dat de totale kost van 13.895,11 euro zowat 590 euro lager ligt dan de raming. Lot 1 gaat naar bvba Braecke, Oostrozebeke; lot 2 en 3 naar DCM, Grobbendonk.