25-02-06

IMOG gaat te rade bij Kortrijks staatssecretaris

Het is te gek om los te lopen. IMOG, de afvalintercommunale waarbij ook Kortrijk is aangesloten, wordt zwaar aangepakt door de belastingen omdat zij elektriciteit produceert uit de verbranding van het restafval. Neem dan eens een ecologisch verantwoorde maatregel! IMOG trekt samen met alle Belgische, ook Brusselse en Waalse, zusterintercommunales naar minister Didier Reynders (foto) en staatssecretaris voor administratieve vereenvoudiging Vincent Van Quickenborne, VLD Kortrijk, om een wetswijziging voor te stellen. Haalt de logica het van de bureaucratie?
 
De 'wet betreffende de organisatie van de gasmarkt en het fiscaal statuut van elektriciteitsproducenten' is even 'eenvoudig' als radicaal. Artikel 38 zegt dat ook de vennootschappen die 'bijkomstig' elektriciteit produceren voor de verkoop (zoals IMOG), na december 2006 voor àl hun activiteiten (dus ook de gescheiden afvalinzameling, compostering en andere fel gewaardeerde diensten aan de aangesloten gemeenten) venootschapsbelasting moeten betalen.
 
Dat wordt een ferme financiële streep door de rekening van de intercommunale en bijgevolg eveneens van de gemeenten en hun belastingbetalers. Eigenlijk is hier sprake van een fiscale straf voor gemeenten die zo ecologisch mogelijk proberen om te springen met hun afval. Uit de besprekingen in het parlement blijkt dat het nooit de bedoeling was om de afvalintercommunales te belasten. Toch heeft men de wet zo slordig ineengestoken dat zij er toch onder vallen.
 
IMOG en de andere intercommunales onderzoeken drie mogelijkheden om aan die onrechtvaardige belasting te ontsnappen. Een eerste mogelijkheid zou kunnen zijn dat men geen elektriciteit meer verkoopt maar stoom om elektriciteitsturbines op gang te brengen. De elektriciteit zou dan niet meer geproduceerd worden door de afvalverbrander maar door de koper van de stoomkracht. Het is nog maar de vraag of die truuk van de foor aanvaard wordt door de belastingen.
 
Een tweede mogelijkheid is om alle activiteiten die te maken hebben met energierecuperatie af te stoten en tegen een bepaalde vergoeding te laten verrichten door een derde. Ook dat is juridisch gezien geen simpele oplossing. Moet men de installaties verhuren of de elektriciteitsrecuperatie in concessie geven? Wie draait op voor de kosten bij pannes? Wat als er onvoldoende afval is om te verbranden? Wat als men de oven moet stilleggen bij onderhoudswerken? Het opstellen van het gepaste contract is een helse karwei. En dan moet men nog een partner vinden die wil meedoen. IMOG en collega's worden hierin bijgestaan door de advocatenassociatie Laga & Philippe/Deloitte (15.000 euro).
 
Het gemakkelijkst zou nog zijn dat de wet wordt aangepast. Het syndicaat van de Vlaamse afvalintercommunales, Interafval, heeft daarom samen met zijn Waalse evenknie Copidec een wettekstwijziging voorbereid. Die tekst wordt voorgelegd aan minister van Financiën Didier Reynders en aan staatssecretaris voor administratieve vereenvoudiging Vincent Van Quickenborne, VLD en van Kortrijk. Ik ben eens benieuwd of deze kafkaiaanse toestand kan opgeklaard worden.

De commentaren zijn gesloten.