10-02-06

L'honneur est à qui?

Onmogelijk eraan te ontsnappen: hier moet een stukje komen over de vier nieuwe ereburgers van Kortrijk. Op algemeen aandringen, enkele beschouwingen. Er zijn twee categorieën ereburgers. Voor de enen is het een hele eer dat de stad aan hen denkt. Voor de anderen mag Kortrijk zich vereerd voelen dat ze het ereburgerschap willen aanvaarden. Nog een geluk dat wij in de gemeenteraad niet zelf moeten kiezen. Die delicate opdracht is uitbesteed aan een comité van wijzen. Maar hoe belangrijk is dat allemaal voor de Kortrijkzaan?
 
In de komende gemeenteraad wordt voorgesteld om opnieuw vier personen het ereburgerschap van Stad Kortrijk toe te kennen. Het gaat om Mia Barones Doornaert, Guido van Gheluwe, Luc Glorieux en Pierre Mauroy.
 
 
Mevrouw Mia Barones Doornaert (60) is vergroeid met de buitenlandredactie van De Standaard, (waar ze zich langzamerhand ontpopte als conservatief boegbeeld, dit terzijde) en verdiende haar strepen als internationaal verdediger van de vrijheid van meningsuiting - ze was voorzitter van de Internationale Federatie van Journalisten. Maar mogen de Palestijnen er ook een logische mening op na houden, a.u.b.?
 

 
Van de heer Guido van Gheluwe (80) wordt zijn rol als oprichter van de Orde van de Prince overbelicht, maar m.i. is het van groter belang dat hij de eerste secretaris-generaal van de Sociaal-Economische Raad voor Vlaanderen (SERV) was en dat hij een rol speelde bij het tot stand komen van de eerste staatshervorming (1970). Voormelde Orde is een Vlaamse soort Lionsclub met groot-Nederlandse aspiraties.
 

 
De heer Luc Glorieux (63) is de organisator van de vakbeurs Busworld, met de laatste keer 25.236 bezoekers uit 107 landen, een van de paradepaardjes van Xpo Kortrijk. Hij starte de mondiale beurs als een nevenopdracht bij zijn taken als bestuurder-directeur van de Federatie van Belgische Autobus- en Autocarondernemers en Reisorganisatoren. Zijn zin voor initiatief is een zegen voor alle onderdelen van de horeca in de streek.
 

 
De heer Pierre Mauroy (78) begon zijn publiek leven als algemeen secretaris van de Franse Jonge Socialisten. Zijn indrukwekkende carrière bracht hem tot premier van Frankrijk (22 mei 1981 tot 17 juli 1984), een positie waarin hij o.m. de 39-urenweek invoerde. Lange tijd was hij burgemeester van Rijsel en hij ligt aan de basis van een intense samenwerking tussen de gemeenten van het Franse Noorden (waar er geen fusies zijn geweest). Verdergaand streefde hij ook naar regionale samenwerking met de aangrenzende streken in België zoals het Doornikse en het Kortrijkse.
 
De vier verse ereburgers stappen in het spoor van een rij die begon in 1945 met de Engelse officieren van het leger dat Kortrijk bevrijdde van het Nazi-juk. Omdat hun namen wat in de vergetelheid zijn geraakt, geef ik ze hier nogmaals: P.S Curtis, O. Cambell-Jones, A.H. Willcocks, P.H. de L. Cazenove. In 1959 was er schrijver Stijn Streuvels als eerste van een lichting die werd afgesloten in 1972.
 
Daarna werden er bijna 30 jaar geen benoemd, tot de traditie opnieuw werd opgenomen in 1996 met Maurice De Bevere, de geestelijke vader van Lucky Luke. In 2002 werden er 8 ineens gelauwerd: urbanist Bernardo Secchi, manager Hugo Vandamme, hogeschooldirecteur André Vannecke, musicus François Glorieux, actrice Chris Lomme, zwemkampioene Brigitte Becue, anti-racist Johan Leman en professor Luc Huyse.
 
Het reglement van het ereburgerschap heeft eigenaardige trekjes. Men moet ofwel in Kortrijk geboren zijn ofwel enige verdienste hebben m.b.t. de stad. Toch mag men geen inwoner van onze stad zijn. Vereren wij daarmee niet een maatschappelijk fenomeen dat wij eigenlijk zouden moeten tegengaan: de braindrain, het weglopen van onze knappe koppen?
 
In Waregem kampt men met eenzelfde bepaling op het moment dat sommigen Waregemnaar Eric Derycke, gewezen minister, thans rechter bij het Arbitragehof, het ereburgerschap willen toekennen. Maar het blijft delicaat om officieel te verklaren dat een inwonende burger wat eervoller is dan de andere inwoners. Hetzelfde Arbitragehof, dat nauwlettend waakt over het gelijkheidsprincipe, zou wel eens kunnen opspelen.
 
Gelukkig hoeft de presentatie van mogelijke ereburgers niet direct uit te gaan van politiek gekleurde organen als de gemeenteraad en het schepencollege. Het is verstandig dat daarvoor een comité van wijzen is benoemd. Die 'consultatieve commisie' bestaat uit Boudewijn Delaere, Filip De Rynck, Hilde Laga, Jan Deleu, Petra Santy, Philippe Vlerick (die zich kan laten vertegenwoordigen door Ignace Gheysen), Piet Goddaer, Piet Vanden Abeele, burgemeester Stefaan De Clerck en stadssecretaris Geert Hillaert. Ik hoop dat de burgemeester, als voor de hand liggend voorzitter van het comité, zich op de achtergrond heeft gehouden bij de werkzaamheden.
 
Ik ga het lijstje van vier met de ogen toe goedkeuren. Ik leg mij sportief neer bij het voorstel van de wijzen. Overigens denk ik niet dat veel Kortrijkzanen wakker liggen van deze oefening in eerbetoon.
 
 
 
 

Commentaren

Met de ogen toe Wie helemaal wil weten waarom vriend Marc de keuze van de nieuwe ereburgers "met de ogen toe" zal goedkeuren leze mijn kommentaar bij die ereburgers op www.kortrijkwatcher.be, in de rubriek "actuele stadsblog".

Gepost door: Frans Lavaert | 10-02-06

Gros Quinquin Mooi stukje over Gros Quinquin (Pierre Mauroy). Zelf ben ik niet van plan aan dat punt van de gemeenteraad meer aandacht te geven dan het verdient.

Gepost door: marc | 10-02-06

5 nieuwe ereburgers van Kortrijk
Vijf nieuwe ereburgers 'gedragen door het Kortrijkse Volk' !

Zie op Verdriet van Kortrijk.

Gepost door: walter maes | 13-02-06

De commentaren zijn gesloten.